{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929087"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929087","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καρδιαγγειακές επιδράσεις των νεότερων αντιδιαβητικών φαρμάκων σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 και Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο. Βιβλιογραφική Ανασκόπηση.","abstract":"Ο διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) συνήθως συνοδεύεται από αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια και χρόνια νεφρική νόσο. Ο γλυκαιμικός έλεγχος είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της βέλτιστης φροντίδας του διαβήτη. Πολλά φάρμακα για τη μείωση της γλυκόζης είναι τώρα διαθέσιμα. Μέχρι πρόσφατα, καμία κατηγορία φαρμάκων μείωσης της γλυκόζης δεν θεωρήθηκε ως προτιμώμενη θεραπεία. Αντίθετα, η σύσταση ήταν να επιτευχθεί ένας γλυκαιμικός στόχος που καθορίζεται από το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης A1c (HbA1c). Οι GLP-1 αγωνιστές και οι SGLT-2 αναστολείς έχουν αποδείξει ότι μειώνουν επίσης τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Οι GLP-1 αγωνιστές μειώνουν την HbA1c διεγείροντας την έκκριση ινσουλίνης και μειώνοντας την έκκριση γλυκαγόνης γλυκοζοεξαρτώμενα, καθυστερούν την γαστρική κένωση και μειώνουν την όρεξη. Οι SGLT-2 αναστολείς μειώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα εμποδίζοντας την επαναπορρόφηση της γλυκόζης και του νατρίου στο εγγύς εσπειραμένο νεφρικό σωληνάριο. Η έλευση των νεότερων κατηγοριών αντιδιαβητικών φαρμάκων, έχει αλλάξει το τοπίο των θεραπευτικών επιλογών για ασθενείς με ΣΔτ2. Σε κλινικές δοκιμές που έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα, οι GLP-1 αγωνιστές και οι SGLT-2 αναστολείς μειώνουν τον αθηροσκληρωτικό κίνδυνο (MACE), σε παρόμοιο βαθμό, σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο, ενώ οι SGLT-2 αναστολείς έχουν πιο ευεργετική επίδραση στην πρόληψη της νοσηλείας για καρδιακή ανεπάρκεια και την εξέλιξη της νεφρικής νόσου. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση διερευνά τις περισσότερες δοκιμές που οδήγησαν το ADA / EASD να αλλάξει τη διαχείριση της γλυκαιμίας σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2, με στόχο τη μείωση των επιπλοκών και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης διαχείρισης του καρδιαγγειακού κινδύνου που παρέχουν οι νέες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων.","abstract_html":"Ο διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) συνήθως συνοδεύεται από αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια και χρόνια νεφρική νόσο. Ο γλυκαιμικός έλεγχος είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της βέλτιστης φροντίδας του διαβήτη. Πολλά φάρμακα για τη μείωση της γλυκόζης είναι τώρα διαθέσιμα. Μέχρι πρόσφατα, καμία κατηγορία φαρμάκων μείωσης της γλυκόζης δεν θεωρήθηκε ως προτιμώμενη θεραπεία. Αντίθετα, η σύσταση ήταν να επιτευχθεί ένας γλυκαιμικός στόχος που καθορίζεται από το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης A1c (HbA1c). Οι GLP-1 αγωνιστές και οι SGLT-2 αναστολείς έχουν αποδείξει ότι μειώνουν επίσης τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Οι GLP-1 αγωνιστές μειώνουν την HbA1c διεγείροντας την έκκριση ινσουλίνης και μειώνοντας την έκκριση γλυκαγόνης γλυκοζοεξαρτώμενα, καθυστερούν την γαστρική κένωση και μειώνουν την όρεξη. Οι SGLT-2 αναστολείς μειώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα εμποδίζοντας την επαναπορρόφηση της γλυκόζης και του νατρίου στο εγγύς εσπειραμένο νεφρικό σωληνάριο. Η έλευση των νεότερων κατηγοριών αντιδιαβητικών φαρμάκων, έχει αλλάξει το τοπίο των θεραπευτικών επιλογών για ασθενείς με ΣΔτ2. Σε κλινικές δοκιμές που έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα, οι GLP-1 αγωνιστές και οι SGLT-2 αναστολείς μειώνουν τον αθηροσκληρωτικό κίνδυνο (MACE), σε παρόμοιο βαθμό, σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο, ενώ οι SGLT-2 αναστολείς έχουν πιο ευεργετική επίδραση στην πρόληψη της νοσηλείας για καρδιακή ανεπάρκεια και την εξέλιξη της νεφρικής νόσου. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση διερευνά τις περισσότερες δοκιμές που οδήγησαν το ADA / EASD να αλλάξει τη διαχείριση της γλυκαιμίας σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2, με στόχο τη μείωση των επιπλοκών και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης διαχείρισης του καρδιαγγειακού κινδύνου που παρέχουν οι νέες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαρδίκας Νικόλαος","Gardikas Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929087"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929087","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929087","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929087","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929087","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαρδίκας Νικόλαος","Gardikas Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929087","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929087"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) συνήθως συνοδεύεται από αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια και χρόνια νεφρική νόσο. Ο γλυκαιμικός έλεγχος είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της βέλτιστης φροντίδας του διαβήτη. Πολλά φάρμακα για τη μείωση της γλυκόζης είναι τώρα διαθέσιμα. Μέχρι πρόσφατα, καμία κατηγορία φαρμάκων μείωσης της γλυκόζης δεν θεωρήθηκε ως προτιμώμενη θεραπεία. Αντίθετα, η σύσταση ήταν να επιτευχθεί ένας γλυκαιμικός στόχος που καθορίζεται από το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης A1c (HbA1c). Οι GLP-1 αγωνιστές και οι SGLT-2 αναστολείς έχουν αποδείξει ότι μειώνουν επίσης τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Οι GLP-1 αγωνιστές μειώνουν την HbA1c διεγείροντας την έκκριση ινσουλίνης και μειώνοντας την έκκριση γλυκαγόνης γλυκοζοεξαρτώμενα, καθυστερούν την γαστρική κένωση και μειώνουν την όρεξη. Οι SGLT-2 αναστολείς μειώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα εμποδίζοντας την επαναπορρόφηση της γλυκόζης και του νατρίου στο εγγύς εσπειραμένο νεφρικό σωληνάριο. Η έλευση των νεότερων κατηγοριών αντιδιαβητικών φαρμάκων, έχει αλλάξει το τοπίο των θεραπευτικών επιλογών για ασθενείς με ΣΔτ2. Σε κλινικές δοκιμές που έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα, οι GLP-1 αγωνιστές και οι SGLT-2 αναστολείς μειώνουν τον αθηροσκληρωτικό κίνδυνο (MACE), σε παρόμοιο βαθμό, σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο, ενώ οι SGLT-2 αναστολείς έχουν πιο ευεργετική επίδραση στην πρόληψη της νοσηλείας για καρδιακή ανεπάρκεια και την εξέλιξη της νεφρικής νόσου. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση διερευνά τις περισσότερες δοκιμές που οδήγησαν το ADA / EASD να αλλάξει τη διαχείριση της γλυκαιμίας σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2, με στόχο τη μείωση των επιπλοκών και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης διαχείρισης του καρδιαγγειακού κινδύνου που παρέχουν οι νέες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων.","Type 2 diabetes (T2D) is commonly complicated by atherosclerotic cardiovascular disease (ASCVD), heart failure, and chronic kidney disease. Glycemic control is the cornerstone of optimal diabetes care. Many glucose-lowering medications are now available. Until recently, no class of glucose-lowering agent was considered as preferred treatment. Rather, the recommendation was to achieve a glycemic target determined by hemoglobin A1c (HbA1c) level. Glucagon-like peptide 1 receptor agonists (GLP1-RA) and sodium-glucose cotransporter-2 inhibitors (SGLT2i) have emerged as 2 new classes of antihyperglycemic agents that also reduce cardiovascular risk. The GLP1-RA decrease HbA1c by stimulating glucose-dependent insulin secretion and by reducing glucagon secretion, gastric emptying, and appetite. The SGLT2i lower blood glucose levels by preventing glucose and sodium reabsorption in the proximal tubule. The advent of the newer classes of antihyperglycemic agents, has changed the landscape of therapeutic options for patients with T2D. In trials reported to date, GLP1-RA and SGLT2i reduce atherosclerotic MACE to a similar degree in patients with established atherosclerotic cardiovascular disease, whereas SGLT2i have a more marked effect on preventing hospitalization for heart failure and progression of kidney disease. The present bibliographic review investigates most of the trials that led ADA/EASD to change the management of glycemia in adults with type 2 diabetes, with the goal of reducing complications and maintaining quality of life in the context of comprehensive cardiovascular risk management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καρδιαγγειακές επιδράσεις των νεότερων αντιδιαβητικών φαρμάκων σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 και Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο. Βιβλιογραφική Ανασκόπηση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαρδίκας Νικόλαος","Gardikas Nikolaos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ο διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) συνήθως συνοδεύεται από αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια και χρόνια νεφρική νόσο. Ο γλυκαιμικός έλεγχος είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της βέλτιστης φροντίδας του διαβήτη. Πολλά φάρμακα για τη μείωση της γλυκόζης είναι τώρα διαθέσιμα. Μέχρι πρόσφατα, καμία κατηγορία φαρμάκων μείωσης της γλυκόζης δεν θεωρήθηκε ως προτιμώμενη θεραπεία. Αντίθετα, η σύσταση ήταν να επιτευχθεί ένας γλυκαιμικός στόχος που καθορίζεται από το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης A1c (HbA1c). Οι GLP-1 αγωνιστές και οι SGLT-2 αναστολείς έχουν αποδείξει ότι μειώνουν επίσης τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Οι GLP-1 αγωνιστές μειώνουν την HbA1c διεγείροντας την έκκριση ινσουλίνης και μειώνοντας την έκκριση γλυκαγόνης γλυκοζοεξαρτώμενα, καθυστερούν την γαστρική κένωση και μειώνουν την όρεξη. Οι SGLT-2 αναστολείς μειώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα εμποδίζοντας την επαναπορρόφηση της γλυκόζης και του νατρίου στο εγγύς εσπειραμένο νεφρικό σωληνάριο. Η έλευση των νεότερων κατηγοριών αντιδιαβητικών φαρμάκων, έχει αλλάξει το τοπίο των θεραπευτικών επιλογών για ασθενείς με ΣΔτ2. Σε κλινικές δοκιμές που έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα, οι GLP-1 αγωνιστές και οι SGLT-2 αναστολείς μειώνουν τον αθηροσκληρωτικό κίνδυνο (MACE), σε παρόμοιο βαθμό, σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο, ενώ οι SGLT-2 αναστολείς έχουν πιο ευεργετική επίδραση στην πρόληψη της νοσηλείας για καρδιακή ανεπάρκεια και την εξέλιξη της νεφρικής νόσου. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση διερευνά τις περισσότερες δοκιμές που οδήγησαν το ADA / EASD να αλλάξει τη διαχείριση της γλυκαιμίας σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2, με στόχο τη μείωση των επιπλοκών και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης διαχείρισης του καρδιαγγειακού κινδύνου που παρέχουν οι νέες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων.","Type 2 diabetes (T2D) is commonly complicated by atherosclerotic cardiovascular disease (ASCVD), heart failure, and chronic kidney disease. Glycemic control is the cornerstone of optimal diabetes care. Many glucose-lowering medications are now available. Until recently, no class of glucose-lowering agent was considered as preferred treatment. Rather, the recommendation was to achieve a glycemic target determined by hemoglobin A1c (HbA1c) level. Glucagon-like peptide 1 receptor agonists (GLP1-RA) and sodium-glucose cotransporter-2 inhibitors (SGLT2i) have emerged as 2 new classes of antihyperglycemic agents that also reduce cardiovascular risk. The GLP1-RA decrease HbA1c by stimulating glucose-dependent insulin secretion and by reducing glucagon secretion, gastric emptying, and appetite. The SGLT2i lower blood glucose levels by preventing glucose and sodium reabsorption in the proximal tubule. The advent of the newer classes of antihyperglycemic agents, has changed the landscape of therapeutic options for patients with T2D. In trials reported to date, GLP1-RA and SGLT2i reduce atherosclerotic MACE to a similar degree in patients with established atherosclerotic cardiovascular disease, whereas SGLT2i have a more marked effect on preventing hospitalization for heart failure and progression of kidney disease. The present bibliographic review investigates most of the trials that led ADA/EASD to change the management of glycemia in adults with type 2 diabetes, with the goal of reducing complications and maintaining quality of life in the context of comprehensive cardiovascular risk management."],"dc:identifier":["uoadl:2929087","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929087"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καρδιαγγειακές επιδράσεις των νεότερων αντιδιαβητικών φαρμάκων σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 και Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο. Βιβλιογραφική Ανασκόπηση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:29Z"}