{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929129"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929129","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Επαγγελματική ανάπτυξη εκπαιδευτικών: Η συμβολή των συνεργατικών μορφών μάθησης","abstract":"Το Ευρωπαικό πλαίσιο στοχεύοντας στη συνεχή αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου ενθαρρύνει νέους, εναλλακτικούς τρόπους βασιζόμενους στη συνεργασία. Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών στα πλαίσια της σύγχρονης έννοιας της συνεργατικής κουλτούρας. Σκοπός της ποσοτικής αυτής έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τη συμβολή των ενδοσχολικών συνεργατικών πρακτικών αλλά και της ηγεσίας, ως «συντονιστικού», «διαμεσολαβητικού» οργάνου, στην επαγγελματική ενδυνάμωσή τους. Το δείγμα των συμμετεχόντων αποτελείται από εκπαιδευτικούς Δημόσιων Σχολείων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής. Τα βασικά ευρήματα δείχνουν πως η ανάπτυξη συνεργατικής κουλτούρας αποτιμάται θετικά και η δημιουργία ομάδων συνεργασίας μεταξύ συναδέλφων με το ίδιο αντικείμενο ιεραρχείται ως πιο σημαντική. Σε υψηλή θέση επίσης τοποθετείται ο σχεδιασμός κοινών δράσεων έναντι των ατομικών. Εντούτοις, διαφαίνεται πως οι εκπαιδευτικοί ακόμη διστάζουν στην ιδέα του πλήρους «επαγγελματικού διαλόγου», εφόσον τοποθετούν στην τελευταία θέση την «απο-ιδιωτικοποίηση» διδασκαλίας. Αναφορικά με τα χαρακτηριστικά της υφιστάμενης «συνεργατικής κουλτούρας», το «κοινό όραμα»/σύστημα αξιών εκπαιδευτικών & ηγεσίας» προβάλλεται ως επικρατέστερο, αναδεικνύοντας έτσι την ανάγκη «επαγγελματικής συσπείρωσης». Εν συνόλω, οι εκπαιδευτικοί θεωρούν πως η εφαρμογή «συνεργατικής κουλτούρας» συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη «βελτίωση της ποιότητας» της διδασκαλίας τους και την επαγγελματική «ενδυνάμωσή» τους καθώς και την αύξηση «της εν γένει αποτελεσματικότητας» της σχολικής μονάδας. Η εφαρμογή συνεργατικών πρακτικών στις σχολικές μονάδες έχει θετικό, μετασχηματιστικό αντίκτυπο στο εκπαιδευτικό έργο, διευκολύνοντας και ενισχύοντας την «από κοινού» παραγωγή και προώθηση γνώσης.","abstract_html":"Το Ευρωπαικό πλαίσιο στοχεύοντας στη συνεχή αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου ενθαρρύνει νέους, εναλλακτικούς τρόπους βασιζόμενους στη συνεργασία. Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών στα πλαίσια της σύγχρονης έννοιας της συνεργατικής κουλτούρας. Σκοπός της ποσοτικής αυτής έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τη συμβολή των ενδοσχολικών συνεργατικών πρακτικών αλλά και της ηγεσίας, ως «συντονιστικού», «διαμεσολαβητικού» οργάνου, στην επαγγελματική ενδυνάμωσή τους. Το δείγμα των συμμετεχόντων αποτελείται από εκπαιδευτικούς Δημόσιων Σχολείων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής. Τα βασικά ευρήματα δείχνουν πως η ανάπτυξη συνεργατικής κουλτούρας αποτιμάται θετικά και η δημιουργία ομάδων συνεργασίας μεταξύ συναδέλφων με το ίδιο αντικείμενο ιεραρχείται ως πιο σημαντική. Σε υψηλή θέση επίσης τοποθετείται ο σχεδιασμός κοινών δράσεων έναντι των ατομικών. Εντούτοις, διαφαίνεται πως οι εκπαιδευτικοί ακόμη διστάζουν στην ιδέα του πλήρους «επαγγελματικού διαλόγου», εφόσον τοποθετούν στην τελευταία θέση την «απο-ιδιωτικοποίηση» διδασκαλίας. Αναφορικά με τα χαρακτηριστικά της υφιστάμενης «συνεργατικής κουλτούρας», το «κοινό όραμα»/σύστημα αξιών εκπαιδευτικών &amp; ηγεσίας» προβάλλεται ως επικρατέστερο, αναδεικνύοντας έτσι την ανάγκη «επαγγελματικής συσπείρωσης». Εν συνόλω, οι εκπαιδευτικοί θεωρούν πως η εφαρμογή «συνεργατικής κουλτούρας» συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη «βελτίωση της ποιότητας» της διδασκαλίας τους και την επαγγελματική «ενδυνάμωσή» τους καθώς και την αύξηση «της εν γένει αποτελεσματικότητας» της σχολικής μονάδας. Η εφαρμογή συνεργατικών πρακτικών στις σχολικές μονάδες έχει θετικό, μετασχηματιστικό αντίκτυπο στο εκπαιδευτικό έργο, διευκολύνοντας και ενισχύοντας την «από κοινού» παραγωγή και προώθηση γνώσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανουσάκη Ευφροσύνη","Manousaki Effrosyni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:29Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929129"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929129","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929129","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929129","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929129","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανουσάκη Ευφροσύνη","Manousaki Effrosyni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929129","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929129"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Ευρωπαικό πλαίσιο στοχεύοντας στη συνεχή αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου ενθαρρύνει νέους, εναλλακτικούς τρόπους βασιζόμενους στη συνεργασία. Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών στα πλαίσια της σύγχρονης έννοιας της συνεργατικής κουλτούρας. Σκοπός της ποσοτικής αυτής έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τη συμβολή των ενδοσχολικών συνεργατικών πρακτικών αλλά και της ηγεσίας, ως «συντονιστικού», «διαμεσολαβητικού» οργάνου, στην επαγγελματική ενδυνάμωσή τους. Το δείγμα των συμμετεχόντων αποτελείται από εκπαιδευτικούς Δημόσιων Σχολείων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής. Τα βασικά ευρήματα δείχνουν πως η ανάπτυξη συνεργατικής κουλτούρας αποτιμάται θετικά και η δημιουργία ομάδων συνεργασίας μεταξύ συναδέλφων με το ίδιο αντικείμενο ιεραρχείται ως πιο σημαντική. Σε υψηλή θέση επίσης τοποθετείται ο σχεδιασμός κοινών δράσεων έναντι των ατομικών. Εντούτοις, διαφαίνεται πως οι εκπαιδευτικοί ακόμη διστάζουν στην ιδέα του πλήρους «επαγγελματικού διαλόγου», εφόσον τοποθετούν στην τελευταία θέση την «απο-ιδιωτικοποίηση» διδασκαλίας. Αναφορικά με τα χαρακτηριστικά της υφιστάμενης «συνεργατικής κουλτούρας», το «κοινό όραμα»/σύστημα αξιών εκπαιδευτικών & ηγεσίας» προβάλλεται ως επικρατέστερο, αναδεικνύοντας έτσι την ανάγκη «επαγγελματικής συσπείρωσης». Εν συνόλω, οι εκπαιδευτικοί θεωρούν πως η εφαρμογή «συνεργατικής κουλτούρας» συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη «βελτίωση της ποιότητας» της διδασκαλίας τους και την επαγγελματική «ενδυνάμωσή» τους καθώς και την αύξηση «της εν γένει αποτελεσματικότητας» της σχολικής μονάδας. Η εφαρμογή συνεργατικών πρακτικών στις σχολικές μονάδες έχει θετικό, μετασχηματιστικό αντίκτυπο στο εκπαιδευτικό έργο, διευκολύνοντας και ενισχύοντας την «από κοινού» παραγωγή και προώθηση γνώσης.","The European framework aiming at a continuous upgrade of the educational work fosters new, alternative ways based on collaboration. This dissertation explores the professional development of teachers in the context of a collaborative culture as currently perceived. The purpose of this quantitative research is to investigate the teachers‟ views on the contribution of in-school collaborative practices and the role of leadership as a \"coordinating\", \"mediating\" body to their professional development. The sample of the participants consists of Public-School Teachers of Primary Education of Attica. The main findings indicate that collaboration is welcome especially among colleagues with the same subject. Teachers also rank the planning of joint actions above individual ones. However, it seems that they are still hesitant about the idea of a thoroughgoing \"professional dialogue\" ranking the \"de-privatization\" of teaching in the lowest position. As for the characteristics of the existing \"collaborative culture\", the common \"vision\" / value system of teachers and leadership is favoured, thus revealing a need for \"professional unity\" . On the whole, teachers believe that the existence of a \"collaborative culture\" in schools contributes greatly both to the increase of \"improvement in the quality\" of their teaching and professional \"empowerment\" as well as the \"overall school effectiveness\".Σhe application of collaborative practices in school units has a positive, transformative effect on educators‟ work, facilitating and enhancing at the same time the joint production and promotion of knowledge."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Επαγγελματική ανάπτυξη εκπαιδευτικών: Η συμβολή των συνεργατικών μορφών μάθησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανουσάκη Ευφροσύνη","Manousaki Effrosyni"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Το Ευρωπαικό πλαίσιο στοχεύοντας στη συνεχή αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου ενθαρρύνει νέους, εναλλακτικούς τρόπους βασιζόμενους στη συνεργασία. Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών στα πλαίσια της σύγχρονης έννοιας της συνεργατικής κουλτούρας. Σκοπός της ποσοτικής αυτής έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τη συμβολή των ενδοσχολικών συνεργατικών πρακτικών αλλά και της ηγεσίας, ως «συντονιστικού», «διαμεσολαβητικού» οργάνου, στην επαγγελματική ενδυνάμωσή τους. Το δείγμα των συμμετεχόντων αποτελείται από εκπαιδευτικούς Δημόσιων Σχολείων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής. Τα βασικά ευρήματα δείχνουν πως η ανάπτυξη συνεργατικής κουλτούρας αποτιμάται θετικά και η δημιουργία ομάδων συνεργασίας μεταξύ συναδέλφων με το ίδιο αντικείμενο ιεραρχείται ως πιο σημαντική. Σε υψηλή θέση επίσης τοποθετείται ο σχεδιασμός κοινών δράσεων έναντι των ατομικών. Εντούτοις, διαφαίνεται πως οι εκπαιδευτικοί ακόμη διστάζουν στην ιδέα του πλήρους «επαγγελματικού διαλόγου», εφόσον τοποθετούν στην τελευταία θέση την «απο-ιδιωτικοποίηση» διδασκαλίας. Αναφορικά με τα χαρακτηριστικά της υφιστάμενης «συνεργατικής κουλτούρας», το «κοινό όραμα»/σύστημα αξιών εκπαιδευτικών & ηγεσίας» προβάλλεται ως επικρατέστερο, αναδεικνύοντας έτσι την ανάγκη «επαγγελματικής συσπείρωσης». Εν συνόλω, οι εκπαιδευτικοί θεωρούν πως η εφαρμογή «συνεργατικής κουλτούρας» συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη «βελτίωση της ποιότητας» της διδασκαλίας τους και την επαγγελματική «ενδυνάμωσή» τους καθώς και την αύξηση «της εν γένει αποτελεσματικότητας» της σχολικής μονάδας. Η εφαρμογή συνεργατικών πρακτικών στις σχολικές μονάδες έχει θετικό, μετασχηματιστικό αντίκτυπο στο εκπαιδευτικό έργο, διευκολύνοντας και ενισχύοντας την «από κοινού» παραγωγή και προώθηση γνώσης.","The European framework aiming at a continuous upgrade of the educational work fosters new, alternative ways based on collaboration. This dissertation explores the professional development of teachers in the context of a collaborative culture as currently perceived. The purpose of this quantitative research is to investigate the teachers‟ views on the contribution of in-school collaborative practices and the role of leadership as a \"coordinating\", \"mediating\" body to their professional development. The sample of the participants consists of Public-School Teachers of Primary Education of Attica. The main findings indicate that collaboration is welcome especially among colleagues with the same subject. Teachers also rank the planning of joint actions above individual ones. However, it seems that they are still hesitant about the idea of a thoroughgoing \"professional dialogue\" ranking the \"de-privatization\" of teaching in the lowest position. As for the characteristics of the existing \"collaborative culture\", the common \"vision\" / value system of teachers and leadership is favoured, thus revealing a need for \"professional unity\" . On the whole, teachers believe that the existence of a \"collaborative culture\" in schools contributes greatly both to the increase of \"improvement in the quality\" of their teaching and professional \"empowerment\" as well as the \"overall school effectiveness\".Σhe application of collaborative practices in school units has a positive, transformative effect on educators‟ work, facilitating and enhancing at the same time the joint production and promotion of knowledge."],"dc:identifier":["uoadl:2929129","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929129"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["«Επαγγελματική ανάπτυξη εκπαιδευτικών: Η συμβολή των συνεργατικών μορφών μάθησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:29Z"}