{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929163"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929163","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χρήση ορυκτών της ομάδας του κυανίτη σε πυρίμαχα υλικά: η περίπτωση της Νάξου","abstract":"Τα πολύμορφα ορυκτά της ομάδας του κυανίτη βρίσκουν ευρεία εφαρμογή στη βιομηχανία πυρίμαχων υλικών χάριν των εξαιρετικών φυσικοχημικών ιδιοτήτων που εμφανίζουν σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας. Επιπλέον η ιδιότητά τους να μετατρέπονται σε μουλλίτη μέσω θερμικής επεξεργασίας τα καθιστά ιδανικά για την επένδυση φούρνων υψηλών θερμοκρασιών στις βιομηχανίες μετάλλων, τσιμέντου κ.α. Ωστόσο η καταλληλότητα των πολύμορφων του κυανίτη ως προς τη χρήση τους σε πυρίμαχες εφαρμογές καθορίζεται από βιομηχανικές προδιαγραφές συγκεκριμένων στοιχειομετρικών ορίων. Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης αφορά τον χαρακτηρισμό του κυανίτη της Νάξου ως προς την αξιοποίησή του με σκοπό τη χρήση του σε πυρίμαχες εφαρμογές. Για την επίτευξη του στόχου αυτού πραγματοποιήθηκαν: (α) ο εντοπισμός και η χαρτογράφηση των περιοχών εμφάνισης των κυανιτοφόρων πετρωμάτων και η ανάκτηση αντιπροσωπευτικών δειγμάτων, (β) ο ορυκτολογικός και ιστολογικός χαρακτηρισμός του κυανίτη και των κυανιτοφόρων πετρωμάτων, (γ) η παραγωγή εμπλουτισμάτων κυανίτη και ο προσδιορισμός του ποσοστού περιεκτικοτήτων των κυανιτοφόρων σχιστολίθων, (δ) η χημική/ορυκτολογική ανάλυση των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και (ε) ο έλεγχος της πυρίμαχης συμπεριφοράς των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και της ιδιότητας αυτών να μετασχηματίζονται σε συσσωματώματα μουλλίτη μέσω δοκιμών θερμικής επεξεργασίας. Στις περιοχές Μονή, Σίφωνες και Σκαδό εντοπίστηκαν κυανιτοφόροι ορίζοντες μαρμαρυγιακών σχιστολίθων, ενώ στην περιοχή Απόλλωνας παρατηρήθηκαν συσσωματώματα κρυστάλλων κυανίτη τα οποία φιλοξενούνται από ευμεγέθεις χαλαζιακές φλέβες. Συνολικά ελήφθησαν 21 δείγματα τα οποία αναλύθηκαν μέσω p-XRD, ενώ κατασκευάστηκαν λεπτές τομές ώστε να μελετηθούν ιστολογικά χαρακτηριστικά μέσω οπτικού και ηλεκτρονικού μικροσκοπίου από όπου ελήφθησαν πάνω από 400 φωτογραφίες συνολικά. Η ορυκτολογική παραγένεση των σχιστολιθικών δειγμάτων αποτελείται από τα ορυκτά: χαλαζίας, βιοτίτης, μοσχοβίτης, πλαγιόκλαστο, κυανίτης ± σιλλιμανίτης. Δευτερεύοντα ορυκτά που εντοπίστηκαν είναι: αλμανδίνης, απατίτης, ζιρκόνιο, μοναζίτης, ξενότιμο, ιλμενίτης, ρουτίλιο και γκαιτίτης, τα οποία δεσμεύουν πόρους, κενά λόγω σχιστότητας ή ρωγμές, εντός της μάζας των κύριων ορυκτών ή κατά μήκος της επαφής αυτών. Πραγματοποιήθηκαν ακόμη 331 σημειακές αναλύσεις (EDS) μέσω των οποίων διαπιστώθηκε η απουσία χημικών προσμίξεων στο κρυσταλλικό πλέγμα του κυανίτη. Παρατηρήθηκαν ωστόσο ορισμένες εξαιρέσεις στις οποίες κρύσταλλοι κυανίτη περιείχαν μικρά εγκλείσματα ορυκτών όπως αλμανδίνης, απατίτης, ζιρκόνιο, μοναζίτης και ξενότιμο. Επιπλέον διαπιστώθηκε στενή γενετική σχέση των μαρμαρυγιών: βιοτίτη και μοσχοβίτη, με τον κυανίτη. Σε αρκετές περιπτώσεις κρύσταλλοι κυανίτη «πλεόυν» εντός μαρμαρυγιακών ζωνών. Επιπλέον εξαλλοιωμένοι κρύσταλλοι κυανίτη έχουν αντικατασταθεί από μοσχοβίτη ή περιέχουν στη μάζα τους, εντός κενών λόγω σχισμού, εγκλείσματα βιοτίτη. Ακόμη κρύσταλλοι κυανίτη έχουν ψευδομορφωθεί μερικώς από χαλαζία. Η κοκκομετρία απελευθέρωσης του κυανίτη (500-280 μm) επιλέχθηκε βάσει μικροσκοπικών παρατηρήσεων και βιβλιογραφικών αναφορών. Ο σχεδιασμός της μεταλλουργικής επεξεργασίας των σχιστολιθικών δειγμάτων με σκοπό την ανάκτηση κυανιτικών εμπλουτισμάτων προέβλεπε θραύση των δειγμάτων, κοσκίνιση στην επιλεγμένη κοκκομετρία και βαρυτομετρικό διαχωρισμό με χρήση του βαρέος υγρού Sodium Metatungstate. Η μέση περιεκτικότητα κυανίτη των σχιστολιθικών πετρωμάτων είναι 8.5% με σημαντική διακύμανση τιμών (2.1% - 18.7%) ανάλογα με την περιοχή μελέτης. Επιπλέον παρατηρήθηκαν ελεύθεροι κόκκοι των εμπλουτισμάτων μέσω SEM-EDS, πραγματοποιώντας 334 φωτογραφίσεις και 214 σημειακές αναλύσεις, ώστε να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα της επιλεγμένης κοκκομετρίας θραύσης και του εμπλουτισμού. Τα εμπλουτίσματα στα οποία παρατηρήθηκαν οι περισσότερες περιπτώσεις συσσωματωμάτων κυανίτη/στείρων ορυκτών προέρχονται από την περιοχή της Μονής. Η πλειοψηφία των συσσωματωμάτων αποτελούνται από τα ορυκτά βιοτίτης/κυανίτης, τα οποία σχημάτιζαν εναλλαγές κρυσταλλικών στρώσεων σε μορφή “sandwich-like”. Παρατηρήθηκαν ακόμη συσσωματώματα κυανίτη/αλμανδίνη, κυανίτη/απατίτη και κυανίτη/γκαιτίτη. Το μεγαλύτερο ποσοστό ελεύθερων κόκκων των εμπλουτισμάτων αποτελούνται από ακαίρεους κυανιτικούς κόκκους, ωστόσο παρατηρήθηκε ότι στο κοκκομετρικό κλάσμα (-212μm, +150μm) το ποσοστό της περιεκτικότητας των ελεύθερων κόκκων κυανίτη αυξάνεται. Ο χαρακτηρισμός των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και του φλεβικού κυανίτη από τον Απόλλωνα, που αφορά στο ποσοστό περιεχομένου κυανίτη και στη χημική τους σύσταση, έγινε μέσω ανάλυσης XRD/Rietveld και XRF αντίστοιχα. Η περιεκτικότητα των εμπλουτισμάτων σε κυανίτη σύμφωνα με την ανάλυση Rietveld βρίσκεται υψηλά για τα εμπλουτίσματα από τις περιοχές Σκαδό (81.5%), Σίφωνες (78.7%) όπως και για το κυανιτικό συσσωμάτωμα του Απόλλωνα (76.7%), ενώ χαμηλότερα βρίσκεται η περιεκτικότητα του εμπλουτίσματος της Μονής (65.2%). Τα αποτελέσματα της χημικής ανάλυσης XRF χαρακτηρίζουν «αποδοτικό» τον εμπλουτισμό των δειγμάτων από την περιοχή Σκαδό και Σίφωνες, ικανοποιώντας τις βιομηχανικές προδιαγραφές πυρίμαχου κυανίτη, ενώ αντιθέτως το εμπλούτισμα από την περιοχή της Μονής δεν πληροί τα όρια που αφορούν τα οξείδια του αργιλίου και του σιδήρου. Το φλεβικό συσσωμάτωμα κυανίτη από την περιοχή του Απόλλωνα βρίσκεται οριακά εκτός προδιαγραφών αφού το Al2O3 είναι κατά 0.11% κάτω από το όριο (54,5%), το Fe2O3 είναι 0.08% πάνω από το όριο (1.5%) και το άθροισμα των αλκαλίων υπερβαίνει το όριο (0.5%) των προδιαγραφών κατά 0.85%. Τελικά ελέγχθηκε η συμπεριφορά των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και κυανιτικού συσσωματώματος κάτω από το θερμοκρασιακό όριο θερμικής αποσύνθεσης του κυανίτη (1350οC) και πάνω από αυτό. Στο πρώτο στάδιο έψησης (1300οC) διαπιστώθηκε, μέσω ανάλυσης XRD, η διατήρηση της κρυσταλλικότητας του κυανίτη και η παρουσία ιχνών μουλλίτη, ενώ στο δεύτερο στάδιο (1450οC) πραγματοποιήθηκε η ολική αποσύνθεση των δειγμάτων του πρώτου σταδίου ενώ παράλληλα εκτιμήθηκε το ποσοστό περιεχομένου μουλλίτη (Rietveld) το οποίο είναι υψηλό (>90%) για όλα τα δείγματα.","abstract_html":"Τα πολύμορφα ορυκτά της ομάδας του κυανίτη βρίσκουν ευρεία εφαρμογή στη βιομηχανία πυρίμαχων υλικών χάριν των εξαιρετικών φυσικοχημικών ιδιοτήτων που εμφανίζουν σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας. Επιπλέον η ιδιότητά τους να μετατρέπονται σε μουλλίτη μέσω θερμικής επεξεργασίας τα καθιστά ιδανικά για την επένδυση φούρνων υψηλών θερμοκρασιών στις βιομηχανίες μετάλλων, τσιμέντου κ.α. Ωστόσο η καταλληλότητα των πολύμορφων του κυανίτη ως προς τη χρήση τους σε πυρίμαχες εφαρμογές καθορίζεται από βιομηχανικές προδιαγραφές συγκεκριμένων στοιχειομετρικών ορίων. Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης αφορά τον χαρακτηρισμό του κυανίτη της Νάξου ως προς την αξιοποίησή του με σκοπό τη χρήση του σε πυρίμαχες εφαρμογές. Για την επίτευξη του στόχου αυτού πραγματοποιήθηκαν: (α) ο εντοπισμός και η χαρτογράφηση των περιοχών εμφάνισης των κυανιτοφόρων πετρωμάτων και η ανάκτηση αντιπροσωπευτικών δειγμάτων, (β) ο ορυκτολογικός και ιστολογικός χαρακτηρισμός του κυανίτη και των κυανιτοφόρων πετρωμάτων, (γ) η παραγωγή εμπλουτισμάτων κυανίτη και ο προσδιορισμός του ποσοστού περιεκτικοτήτων των κυανιτοφόρων σχιστολίθων, (δ) η χημική/ορυκτολογική ανάλυση των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και (ε) ο έλεγχος της πυρίμαχης συμπεριφοράς των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και της ιδιότητας αυτών να μετασχηματίζονται σε συσσωματώματα μουλλίτη μέσω δοκιμών θερμικής επεξεργασίας. Στις περιοχές Μονή, Σίφωνες και Σκαδό εντοπίστηκαν κυανιτοφόροι ορίζοντες μαρμαρυγιακών σχιστολίθων, ενώ στην περιοχή Απόλλωνας παρατηρήθηκαν συσσωματώματα κρυστάλλων κυανίτη τα οποία φιλοξενούνται από ευμεγέθεις χαλαζιακές φλέβες. Συνολικά ελήφθησαν 21 δείγματα τα οποία αναλύθηκαν μέσω p-XRD, ενώ κατασκευάστηκαν λεπτές τομές ώστε να μελετηθούν ιστολογικά χαρακτηριστικά μέσω οπτικού και ηλεκτρονικού μικροσκοπίου από όπου ελήφθησαν πάνω από 400 φωτογραφίες συνολικά. Η ορυκτολογική παραγένεση των σχιστολιθικών δειγμάτων αποτελείται από τα ορυκτά: χαλαζίας, βιοτίτης, μοσχοβίτης, πλαγιόκλαστο, κυανίτης ± σιλλιμανίτης. Δευτερεύοντα ορυκτά που εντοπίστηκαν είναι: αλμανδίνης, απατίτης, ζιρκόνιο, μοναζίτης, ξενότιμο, ιλμενίτης, ρουτίλιο και γκαιτίτης, τα οποία δεσμεύουν πόρους, κενά λόγω σχιστότητας ή ρωγμές, εντός της μάζας των κύριων ορυκτών ή κατά μήκος της επαφής αυτών. Πραγματοποιήθηκαν ακόμη 331 σημειακές αναλύσεις (EDS) μέσω των οποίων διαπιστώθηκε η απουσία χημικών προσμίξεων στο κρυσταλλικό πλέγμα του κυανίτη. Παρατηρήθηκαν ωστόσο ορισμένες εξαιρέσεις στις οποίες κρύσταλλοι κυανίτη περιείχαν μικρά εγκλείσματα ορυκτών όπως αλμανδίνης, απατίτης, ζιρκόνιο, μοναζίτης και ξενότιμο. Επιπλέον διαπιστώθηκε στενή γενετική σχέση των μαρμαρυγιών: βιοτίτη και μοσχοβίτη, με τον κυανίτη. Σε αρκετές περιπτώσεις κρύσταλλοι κυανίτη «πλεόυν» εντός μαρμαρυγιακών ζωνών. Επιπλέον εξαλλοιωμένοι κρύσταλλοι κυανίτη έχουν αντικατασταθεί από μοσχοβίτη ή περιέχουν στη μάζα τους, εντός κενών λόγω σχισμού, εγκλείσματα βιοτίτη. Ακόμη κρύσταλλοι κυανίτη έχουν ψευδομορφωθεί μερικώς από χαλαζία. Η κοκκομετρία απελευθέρωσης του κυανίτη (500-280 μm) επιλέχθηκε βάσει μικροσκοπικών παρατηρήσεων και βιβλιογραφικών αναφορών. Ο σχεδιασμός της μεταλλουργικής επεξεργασίας των σχιστολιθικών δειγμάτων με σκοπό την ανάκτηση κυανιτικών εμπλουτισμάτων προέβλεπε θραύση των δειγμάτων, κοσκίνιση στην επιλεγμένη κοκκομετρία και βαρυτομετρικό διαχωρισμό με χρήση του βαρέος υγρού Sodium Metatungstate. Η μέση περιεκτικότητα κυανίτη των σχιστολιθικών πετρωμάτων είναι 8.5% με σημαντική διακύμανση τιμών (2.1% - 18.7%) ανάλογα με την περιοχή μελέτης. Επιπλέον παρατηρήθηκαν ελεύθεροι κόκκοι των εμπλουτισμάτων μέσω SEM-EDS, πραγματοποιώντας 334 φωτογραφίσεις και 214 σημειακές αναλύσεις, ώστε να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα της επιλεγμένης κοκκομετρίας θραύσης και του εμπλουτισμού. Τα εμπλουτίσματα στα οποία παρατηρήθηκαν οι περισσότερες περιπτώσεις συσσωματωμάτων κυανίτη/στείρων ορυκτών προέρχονται από την περιοχή της Μονής. Η πλειοψηφία των συσσωματωμάτων αποτελούνται από τα ορυκτά βιοτίτης/κυανίτης, τα οποία σχημάτιζαν εναλλαγές κρυσταλλικών στρώσεων σε μορφή “sandwich-like”. Παρατηρήθηκαν ακόμη συσσωματώματα κυανίτη/αλμανδίνη, κυανίτη/απατίτη και κυανίτη/γκαιτίτη. Το μεγαλύτερο ποσοστό ελεύθερων κόκκων των εμπλουτισμάτων αποτελούνται από ακαίρεους κυανιτικούς κόκκους, ωστόσο παρατηρήθηκε ότι στο κοκκομετρικό κλάσμα (-212μm, +150μm) το ποσοστό της περιεκτικότητας των ελεύθερων κόκκων κυανίτη αυξάνεται. Ο χαρακτηρισμός των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και του φλεβικού κυανίτη από τον Απόλλωνα, που αφορά στο ποσοστό περιεχομένου κυανίτη και στη χημική τους σύσταση, έγινε μέσω ανάλυσης XRD/Rietveld και XRF αντίστοιχα. Η περιεκτικότητα των εμπλουτισμάτων σε κυανίτη σύμφωνα με την ανάλυση Rietveld βρίσκεται υψηλά για τα εμπλουτίσματα από τις περιοχές Σκαδό (81.5%), Σίφωνες (78.7%) όπως και για το κυανιτικό συσσωμάτωμα του Απόλλωνα (76.7%), ενώ χαμηλότερα βρίσκεται η περιεκτικότητα του εμπλουτίσματος της Μονής (65.2%). Τα αποτελέσματα της χημικής ανάλυσης XRF χαρακτηρίζουν «αποδοτικό» τον εμπλουτισμό των δειγμάτων από την περιοχή Σκαδό και Σίφωνες, ικανοποιώντας τις βιομηχανικές προδιαγραφές πυρίμαχου κυανίτη, ενώ αντιθέτως το εμπλούτισμα από την περιοχή της Μονής δεν πληροί τα όρια που αφορούν τα οξείδια του αργιλίου και του σιδήρου. Το φλεβικό συσσωμάτωμα κυανίτη από την περιοχή του Απόλλωνα βρίσκεται οριακά εκτός προδιαγραφών αφού το Al2O3 είναι κατά 0.11% κάτω από το όριο (54,5%), το Fe2O3 είναι 0.08% πάνω από το όριο (1.5%) και το άθροισμα των αλκαλίων υπερβαίνει το όριο (0.5%) των προδιαγραφών κατά 0.85%. Τελικά ελέγχθηκε η συμπεριφορά των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και κυανιτικού συσσωματώματος κάτω από το θερμοκρασιακό όριο θερμικής αποσύνθεσης του κυανίτη (1350οC) και πάνω από αυτό. Στο πρώτο στάδιο έψησης (1300οC) διαπιστώθηκε, μέσω ανάλυσης XRD, η διατήρηση της κρυσταλλικότητας του κυανίτη και η παρουσία ιχνών μουλλίτη, ενώ στο δεύτερο στάδιο (1450οC) πραγματοποιήθηκε η ολική αποσύνθεση των δειγμάτων του πρώτου σταδίου ενώ παράλληλα εκτιμήθηκε το ποσοστό περιεχομένου μουλλίτη (Rietveld) το οποίο είναι υψηλό (&gt;90%) για όλα τα δείγματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Οικονομάκης Γεώργιος","Oikonomakis George"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:29Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929163"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929163","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929163","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929163","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929163","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Οικονομάκης Γεώργιος","Oikonomakis George"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929163","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929163"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα πολύμορφα ορυκτά της ομάδας του κυανίτη βρίσκουν ευρεία εφαρμογή στη βιομηχανία πυρίμαχων υλικών χάριν των εξαιρετικών φυσικοχημικών ιδιοτήτων που εμφανίζουν σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας. Επιπλέον η ιδιότητά τους να μετατρέπονται σε μουλλίτη μέσω θερμικής επεξεργασίας τα καθιστά ιδανικά για την επένδυση φούρνων υψηλών θερμοκρασιών στις βιομηχανίες μετάλλων, τσιμέντου κ.α. Ωστόσο η καταλληλότητα των πολύμορφων του κυανίτη ως προς τη χρήση τους σε πυρίμαχες εφαρμογές καθορίζεται από βιομηχανικές προδιαγραφές συγκεκριμένων στοιχειομετρικών ορίων. Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης αφορά τον χαρακτηρισμό του κυανίτη της Νάξου ως προς την αξιοποίησή του με σκοπό τη χρήση του σε πυρίμαχες εφαρμογές. Για την επίτευξη του στόχου αυτού πραγματοποιήθηκαν: (α) ο εντοπισμός και η χαρτογράφηση των περιοχών εμφάνισης των κυανιτοφόρων πετρωμάτων και η ανάκτηση αντιπροσωπευτικών δειγμάτων, (β) ο ορυκτολογικός και ιστολογικός χαρακτηρισμός του κυανίτη και των κυανιτοφόρων πετρωμάτων, (γ) η παραγωγή εμπλουτισμάτων κυανίτη και ο προσδιορισμός του ποσοστού περιεκτικοτήτων των κυανιτοφόρων σχιστολίθων, (δ) η χημική/ορυκτολογική ανάλυση των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και (ε) ο έλεγχος της πυρίμαχης συμπεριφοράς των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και της ιδιότητας αυτών να μετασχηματίζονται σε συσσωματώματα μουλλίτη μέσω δοκιμών θερμικής επεξεργασίας. Στις περιοχές Μονή, Σίφωνες και Σκαδό εντοπίστηκαν κυανιτοφόροι ορίζοντες μαρμαρυγιακών σχιστολίθων, ενώ στην περιοχή Απόλλωνας παρατηρήθηκαν συσσωματώματα κρυστάλλων κυανίτη τα οποία φιλοξενούνται από ευμεγέθεις χαλαζιακές φλέβες. Συνολικά ελήφθησαν 21 δείγματα τα οποία αναλύθηκαν μέσω p-XRD, ενώ κατασκευάστηκαν λεπτές τομές ώστε να μελετηθούν ιστολογικά χαρακτηριστικά μέσω οπτικού και ηλεκτρονικού μικροσκοπίου από όπου ελήφθησαν πάνω από 400 φωτογραφίες συνολικά. Η ορυκτολογική παραγένεση των σχιστολιθικών δειγμάτων αποτελείται από τα ορυκτά: χαλαζίας, βιοτίτης, μοσχοβίτης, πλαγιόκλαστο, κυανίτης ± σιλλιμανίτης. Δευτερεύοντα ορυκτά που εντοπίστηκαν είναι: αλμανδίνης, απατίτης, ζιρκόνιο, μοναζίτης, ξενότιμο, ιλμενίτης, ρουτίλιο και γκαιτίτης, τα οποία δεσμεύουν πόρους, κενά λόγω σχιστότητας ή ρωγμές, εντός της μάζας των κύριων ορυκτών ή κατά μήκος της επαφής αυτών. Πραγματοποιήθηκαν ακόμη 331 σημειακές αναλύσεις (EDS) μέσω των οποίων διαπιστώθηκε η απουσία χημικών προσμίξεων στο κρυσταλλικό πλέγμα του κυανίτη. Παρατηρήθηκαν ωστόσο ορισμένες εξαιρέσεις στις οποίες κρύσταλλοι κυανίτη περιείχαν μικρά εγκλείσματα ορυκτών όπως αλμανδίνης, απατίτης, ζιρκόνιο, μοναζίτης και ξενότιμο. Επιπλέον διαπιστώθηκε στενή γενετική σχέση των μαρμαρυγιών: βιοτίτη και μοσχοβίτη, με τον κυανίτη. Σε αρκετές περιπτώσεις κρύσταλλοι κυανίτη «πλεόυν» εντός μαρμαρυγιακών ζωνών. Επιπλέον εξαλλοιωμένοι κρύσταλλοι κυανίτη έχουν αντικατασταθεί από μοσχοβίτη ή περιέχουν στη μάζα τους, εντός κενών λόγω σχισμού, εγκλείσματα βιοτίτη. Ακόμη κρύσταλλοι κυανίτη έχουν ψευδομορφωθεί μερικώς από χαλαζία. Η κοκκομετρία απελευθέρωσης του κυανίτη (500-280 μm) επιλέχθηκε βάσει μικροσκοπικών παρατηρήσεων και βιβλιογραφικών αναφορών. Ο σχεδιασμός της μεταλλουργικής επεξεργασίας των σχιστολιθικών δειγμάτων με σκοπό την ανάκτηση κυανιτικών εμπλουτισμάτων προέβλεπε θραύση των δειγμάτων, κοσκίνιση στην επιλεγμένη κοκκομετρία και βαρυτομετρικό διαχωρισμό με χρήση του βαρέος υγρού Sodium Metatungstate. Η μέση περιεκτικότητα κυανίτη των σχιστολιθικών πετρωμάτων είναι 8.5% με σημαντική διακύμανση τιμών (2.1% - 18.7%) ανάλογα με την περιοχή μελέτης. Επιπλέον παρατηρήθηκαν ελεύθεροι κόκκοι των εμπλουτισμάτων μέσω SEM-EDS, πραγματοποιώντας 334 φωτογραφίσεις και 214 σημειακές αναλύσεις, ώστε να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα της επιλεγμένης κοκκομετρίας θραύσης και του εμπλουτισμού. Τα εμπλουτίσματα στα οποία παρατηρήθηκαν οι περισσότερες περιπτώσεις συσσωματωμάτων κυανίτη/στείρων ορυκτών προέρχονται από την περιοχή της Μονής. Η πλειοψηφία των συσσωματωμάτων αποτελούνται από τα ορυκτά βιοτίτης/κυανίτης, τα οποία σχημάτιζαν εναλλαγές κρυσταλλικών στρώσεων σε μορφή “sandwich-like”. Παρατηρήθηκαν ακόμη συσσωματώματα κυανίτη/αλμανδίνη, κυανίτη/απατίτη και κυανίτη/γκαιτίτη. Το μεγαλύτερο ποσοστό ελεύθερων κόκκων των εμπλουτισμάτων αποτελούνται από ακαίρεους κυανιτικούς κόκκους, ωστόσο παρατηρήθηκε ότι στο κοκκομετρικό κλάσμα (-212μm, +150μm) το ποσοστό της περιεκτικότητας των ελεύθερων κόκκων κυανίτη αυξάνεται. Ο χαρακτηρισμός των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και του φλεβικού κυανίτη από τον Απόλλωνα, που αφορά στο ποσοστό περιεχομένου κυανίτη και στη χημική τους σύσταση, έγινε μέσω ανάλυσης XRD/Rietveld και XRF αντίστοιχα. Η περιεκτικότητα των εμπλουτισμάτων σε κυανίτη σύμφωνα με την ανάλυση Rietveld βρίσκεται υψηλά για τα εμπλουτίσματα από τις περιοχές Σκαδό (81.5%), Σίφωνες (78.7%) όπως και για το κυανιτικό συσσωμάτωμα του Απόλλωνα (76.7%), ενώ χαμηλότερα βρίσκεται η περιεκτικότητα του εμπλουτίσματος της Μονής (65.2%). Τα αποτελέσματα της χημικής ανάλυσης XRF χαρακτηρίζουν «αποδοτικό» τον εμπλουτισμό των δειγμάτων από την περιοχή Σκαδό και Σίφωνες, ικανοποιώντας τις βιομηχανικές προδιαγραφές πυρίμαχου κυανίτη, ενώ αντιθέτως το εμπλούτισμα από την περιοχή της Μονής δεν πληροί τα όρια που αφορούν τα οξείδια του αργιλίου και του σιδήρου. Το φλεβικό συσσωμάτωμα κυανίτη από την περιοχή του Απόλλωνα βρίσκεται οριακά εκτός προδιαγραφών αφού το Al2O3 είναι κατά 0.11% κάτω από το όριο (54,5%), το Fe2O3 είναι 0.08% πάνω από το όριο (1.5%) και το άθροισμα των αλκαλίων υπερβαίνει το όριο (0.5%) των προδιαγραφών κατά 0.85%. Τελικά ελέγχθηκε η συμπεριφορά των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και κυανιτικού συσσωματώματος κάτω από το θερμοκρασιακό όριο θερμικής αποσύνθεσης του κυανίτη (1350οC) και πάνω από αυτό. Στο πρώτο στάδιο έψησης (1300οC) διαπιστώθηκε, μέσω ανάλυσης XRD, η διατήρηση της κρυσταλλικότητας του κυανίτη και η παρουσία ιχνών μουλλίτη, ενώ στο δεύτερο στάδιο (1450οC) πραγματοποιήθηκε η ολική αποσύνθεση των δειγμάτων του πρώτου σταδίου ενώ παράλληλα εκτιμήθηκε το ποσοστό περιεχομένου μουλλίτη (Rietveld) το οποίο είναι υψηλό (>90%) για όλα τα δείγματα.","Kyanite polymorph minerals are widely used in the refractory industry due to their excellent properties under high-temperature conditions. Furthermore, their ability to form mullite-rich aggregates, a high-grade refractory mineral, after thermal decomposition, makes them ideal for applications in high-temperature furnace linings and vessels in the iron, steel, cement, ceramics and glass industries. However, the compatibility of kyanite minerals with refractory uses is defined by specific industrial standards. The current MSc thesis aims to characterize the kyanite occurrences of Naxos (Greece) according to their potential of exploitation for refractory purposes. To accomplish that, the following tasks were performed: (a) locate and map the kyanite-bearing rocks and recover representative samples, (b) identify the mineralogy of kyanite host-rocks, the textures and relation between kyanite and barren minerals, (c) produce kyanite concentrates through gravity separation and estimate the kyanite content of mica-schists, (d) examine the concentrates’ quality concerning industrial standards by mineral and chemical analysis and (e) test the refractory behavior of kyanite concentrates and their ability to form mullite aggregates through different stages of calcination. Three areas were located in central Naxos, near the villages of Moni, Sifones and Skado, where outcrops of kyanite-bearing schists protrude through thick vegetation, farming fields and cliffs, along an approximately parallel strike to the west contact of schist and marble rocks. Westward of Skado, near the summit of mount Mavrovouni (at an elevation of 996 m), kyanite schists are found near the contact of schist - marble and amphibolite rocks (Naxos’ migmatite). The majority of schist blocks featured NE dipping at a 60° to 65° angle, striking N060°E. In northern Naxos, northwest of Apollonas, aggregates of bluish/white kyanite crystals (10 cm length) were observed, hosted by quartz/aplitic veins (up to 0.5 m width). All kyanite mother-rocks mapped were in the vicinity of corundum lenses hosted by marble rock. 21 samples were collected, 19 from kyanite-bearing schists, and 2 from vein-kyanite occurrences near Apollonas, which were analyzed by X-Ray Diffraction (XRD). The mineral paragenesis of the schist samples is identical and consists of quartz, biotite, muscovite, albite, kyanite ± sillimanite. The mineralogy of vein samples is similar, but with higher peaks for kyanite’s, muscovite’s XRD patterns and lower for biotite’s, and the replacement of albite by anorthite. Eight (8) thin sections were examined through Optical Microscopy and Scanning Electron Microscopy - Energy Dispersive Spectroscopy (SEM-EDS), two for each study area (a schist and a vein sample from Moni and Skado, two schist samples from Sifones and two vein samples from Apollonas). 331 EDS semi-quantitative microprobe spot analysis and over 400 backscattered electron and optical microscopy images were produced to determine the close genetic relationship of kyanite with mica (biotite, muscovite) as kyanite crystals often “float” in mica zones and kyanite cracks or pores are filled by mica minerals. Also, cases of mica and quartz pseudomorphs have been observed, as a concequence of kyanite crystals’ alteration. The majority of kyanite crystals analyzed showed ideal Al2O3/SiO2 ratio without elemental impurities, absence of mineral inclusions and massive to schistose texture. In cases of massive kyanite crystals, where cleavage is not visible, the only way to distinguish kyanite from quartz is via EDS microprobe spot analysis. Exceptions have been observed where mineral inclusions exist in kyanite crystals, most of which found in Moni’s samples. These inclusions consist of: biotite, muscovite, quartz, apatite, zircon, monazite, xenotime, ilmenite and goethite. Rare Earth Element (REE) minerals (monazite, xenotime), possibly of detrital origin, are hosted mainly by mica group minerals. Vein kyanite samples of Apollonas contained monazite and xenotime up to 100 μm in length. Liberation size (500-280 μm) of kyanite crystals was also concluded by microscopy observations and existing literature on the topic. Metallurgical processing of schist samples aiming to the recovery of kyanite concentrates included crushing, dry screening and gravitational separation, which was achieved using Sodium Metatungstate (SMT) monohydrate (3Na2٠WO4٠9WO3٠H2O). SMT, which is friendly to use, health and safety-oriented, showed high recyclability and consistent performance when filtered through membrane filter (millipore 0.45). Magnetic separation was not applied as it was not effective on concentrates. The average recovery of kyanite is 8.5%, but with significant fluctuation (2.1% - 18.7%) depending on the area of study. Furthermore, 214 microprobe spot analysis and 334 backscattered images were produced through SEM-EDS, concerning granules of kyanite concentrates, to examine the effectiveness of the liberation size and beneficiation method. Most of the granules examined were fragments of pure massive kyanite crystals without mineral inclusions and/or agglomerates with other minerals. Exceptions occurred mainly in the concentrates from Moni possibly due to more frequent appearance of mineral inclusions and to smaller average size of kyanite crystals. It was observed granules of “sandwich-like” agglomerates, mainly consisting of biotite and kyanite intercalations. Less idiomorphic agglomerates of kyanite/almandine, kyanite/apatite and kyanite/goethite have been noticed. Concentrates of smaller granulometry (-212 μm, +150 μm) were also recovered for comparative reasons. The smaller fraction showed significant losses in the total weight of the sample (3% and 4% for Moni and Sifones, respectively) and consequently smaller recoveries, possibly due to incompatible experiment setup and equipment, or to preferential mineral distribution between fractions during sieving. Nevertheless lesser impurities have been observed due to the absence of barren mineral agglomerates. The quality characterization of kyanite concentrates and kyanite agglomerate from Apollonas, concerning their content of kyanite and chemical composition was accomplished by XRD/Rietveld and X-Ray Fluorescence (XRF) analysis, respectively. The kyanite content is relatively high for the concentrates which originate from Skado (81.5%) and Sifones (78.7%) and also for the vein kyanite of Apollonas (76.7%). The content of Moni’s concentrate is the lowest one with 65.2% (wt. kyanite). The efficiency of liberation size and the performance of the beneficiation method were evaluated as “adequate”, according to the results of XRF assays for the concentrates of Sifones and Skado. Their percentages of Al2O3 (57.04%, 57.14%), Fe2O3 (1.19%, 0.92%), TiO2 (0.10%, 0.08%), NaO2+KaO2 (0.20%, 0.33%), meet the industrial criteria for applications in refractory materials (XRF results for Skado and Sifones, respectively). The vein agglomerate kyanite assay is barely beyond the refractory standards, being only 0.11% under the limit for Al2O3 (54.5%), 0.08% over the limit for Fe2O3 (1.5%) and 0.85% over the NaO2+KO2 limit (0.5%). The concentrate of Moni falls out of the limits with 52.35% Al2O3 and 4.10% Fe2O3. Finally, we tested the ability of kyanite, of the concentrates and of the vein samples from Apollonas, to retain its crystallinity under high temperatures (1,300oC), near the limit of mullitisation (1,350 oC), for a significant amount of time (5 hours). After the first stage (1,300 oC) of calcination, the samples were examined through XRD and we verified that Naxos’ kyanite can endure a high-temperature environment and retain its crystallic structure, almost intact, with only minor traces of mullite noticed, indicating the proximity of kyanite’s mullitisation temperature limit. At the second stage (1,450 oC) of calcination, samples of the first stage were calcinated again for 5 hours, aiming at the complete thermal decomposition of kyanite. XRD/Rietveld analysis followed to identify the mineralogical transformation and quantify the products of the intended mullitisation of the samples. The schist-hosted kyanite concentrates, and vein sample of Apollonas have been converted to aggregates of mullite and silica and all the samples contained high amounts of mullite (> 90%). The results of the experimental and analytical tests indicate that the exploitation of Naxo’s kyanite occurrences, for refractory purposes, is highly plausible. Hence, we suggest that a semi-industrial beneficiation test should be conducted, incorporating state of the art practices. Obtaining realistic recovery and grade data, the profitability of the potential ore mining can be estimated with a high level of certainty."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χρήση ορυκτών της ομάδας του κυανίτη σε πυρίμαχα υλικά: η περίπτωση της Νάξου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Οικονομάκης Γεώργιος","Oikonomakis George"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Τα πολύμορφα ορυκτά της ομάδας του κυανίτη βρίσκουν ευρεία εφαρμογή στη βιομηχανία πυρίμαχων υλικών χάριν των εξαιρετικών φυσικοχημικών ιδιοτήτων που εμφανίζουν σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας. Επιπλέον η ιδιότητά τους να μετατρέπονται σε μουλλίτη μέσω θερμικής επεξεργασίας τα καθιστά ιδανικά για την επένδυση φούρνων υψηλών θερμοκρασιών στις βιομηχανίες μετάλλων, τσιμέντου κ.α. Ωστόσο η καταλληλότητα των πολύμορφων του κυανίτη ως προς τη χρήση τους σε πυρίμαχες εφαρμογές καθορίζεται από βιομηχανικές προδιαγραφές συγκεκριμένων στοιχειομετρικών ορίων. Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης αφορά τον χαρακτηρισμό του κυανίτη της Νάξου ως προς την αξιοποίησή του με σκοπό τη χρήση του σε πυρίμαχες εφαρμογές. Για την επίτευξη του στόχου αυτού πραγματοποιήθηκαν: (α) ο εντοπισμός και η χαρτογράφηση των περιοχών εμφάνισης των κυανιτοφόρων πετρωμάτων και η ανάκτηση αντιπροσωπευτικών δειγμάτων, (β) ο ορυκτολογικός και ιστολογικός χαρακτηρισμός του κυανίτη και των κυανιτοφόρων πετρωμάτων, (γ) η παραγωγή εμπλουτισμάτων κυανίτη και ο προσδιορισμός του ποσοστού περιεκτικοτήτων των κυανιτοφόρων σχιστολίθων, (δ) η χημική/ορυκτολογική ανάλυση των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και (ε) ο έλεγχος της πυρίμαχης συμπεριφοράς των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και της ιδιότητας αυτών να μετασχηματίζονται σε συσσωματώματα μουλλίτη μέσω δοκιμών θερμικής επεξεργασίας. Στις περιοχές Μονή, Σίφωνες και Σκαδό εντοπίστηκαν κυανιτοφόροι ορίζοντες μαρμαρυγιακών σχιστολίθων, ενώ στην περιοχή Απόλλωνας παρατηρήθηκαν συσσωματώματα κρυστάλλων κυανίτη τα οποία φιλοξενούνται από ευμεγέθεις χαλαζιακές φλέβες. Συνολικά ελήφθησαν 21 δείγματα τα οποία αναλύθηκαν μέσω p-XRD, ενώ κατασκευάστηκαν λεπτές τομές ώστε να μελετηθούν ιστολογικά χαρακτηριστικά μέσω οπτικού και ηλεκτρονικού μικροσκοπίου από όπου ελήφθησαν πάνω από 400 φωτογραφίες συνολικά. Η ορυκτολογική παραγένεση των σχιστολιθικών δειγμάτων αποτελείται από τα ορυκτά: χαλαζίας, βιοτίτης, μοσχοβίτης, πλαγιόκλαστο, κυανίτης ± σιλλιμανίτης. Δευτερεύοντα ορυκτά που εντοπίστηκαν είναι: αλμανδίνης, απατίτης, ζιρκόνιο, μοναζίτης, ξενότιμο, ιλμενίτης, ρουτίλιο και γκαιτίτης, τα οποία δεσμεύουν πόρους, κενά λόγω σχιστότητας ή ρωγμές, εντός της μάζας των κύριων ορυκτών ή κατά μήκος της επαφής αυτών. Πραγματοποιήθηκαν ακόμη 331 σημειακές αναλύσεις (EDS) μέσω των οποίων διαπιστώθηκε η απουσία χημικών προσμίξεων στο κρυσταλλικό πλέγμα του κυανίτη. Παρατηρήθηκαν ωστόσο ορισμένες εξαιρέσεις στις οποίες κρύσταλλοι κυανίτη περιείχαν μικρά εγκλείσματα ορυκτών όπως αλμανδίνης, απατίτης, ζιρκόνιο, μοναζίτης και ξενότιμο. Επιπλέον διαπιστώθηκε στενή γενετική σχέση των μαρμαρυγιών: βιοτίτη και μοσχοβίτη, με τον κυανίτη. Σε αρκετές περιπτώσεις κρύσταλλοι κυανίτη «πλεόυν» εντός μαρμαρυγιακών ζωνών. Επιπλέον εξαλλοιωμένοι κρύσταλλοι κυανίτη έχουν αντικατασταθεί από μοσχοβίτη ή περιέχουν στη μάζα τους, εντός κενών λόγω σχισμού, εγκλείσματα βιοτίτη. Ακόμη κρύσταλλοι κυανίτη έχουν ψευδομορφωθεί μερικώς από χαλαζία. Η κοκκομετρία απελευθέρωσης του κυανίτη (500-280 μm) επιλέχθηκε βάσει μικροσκοπικών παρατηρήσεων και βιβλιογραφικών αναφορών. Ο σχεδιασμός της μεταλλουργικής επεξεργασίας των σχιστολιθικών δειγμάτων με σκοπό την ανάκτηση κυανιτικών εμπλουτισμάτων προέβλεπε θραύση των δειγμάτων, κοσκίνιση στην επιλεγμένη κοκκομετρία και βαρυτομετρικό διαχωρισμό με χρήση του βαρέος υγρού Sodium Metatungstate. Η μέση περιεκτικότητα κυανίτη των σχιστολιθικών πετρωμάτων είναι 8.5% με σημαντική διακύμανση τιμών (2.1% - 18.7%) ανάλογα με την περιοχή μελέτης. Επιπλέον παρατηρήθηκαν ελεύθεροι κόκκοι των εμπλουτισμάτων μέσω SEM-EDS, πραγματοποιώντας 334 φωτογραφίσεις και 214 σημειακές αναλύσεις, ώστε να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα της επιλεγμένης κοκκομετρίας θραύσης και του εμπλουτισμού. Τα εμπλουτίσματα στα οποία παρατηρήθηκαν οι περισσότερες περιπτώσεις συσσωματωμάτων κυανίτη/στείρων ορυκτών προέρχονται από την περιοχή της Μονής. Η πλειοψηφία των συσσωματωμάτων αποτελούνται από τα ορυκτά βιοτίτης/κυανίτης, τα οποία σχημάτιζαν εναλλαγές κρυσταλλικών στρώσεων σε μορφή “sandwich-like”. Παρατηρήθηκαν ακόμη συσσωματώματα κυανίτη/αλμανδίνη, κυανίτη/απατίτη και κυανίτη/γκαιτίτη. Το μεγαλύτερο ποσοστό ελεύθερων κόκκων των εμπλουτισμάτων αποτελούνται από ακαίρεους κυανιτικούς κόκκους, ωστόσο παρατηρήθηκε ότι στο κοκκομετρικό κλάσμα (-212μm, +150μm) το ποσοστό της περιεκτικότητας των ελεύθερων κόκκων κυανίτη αυξάνεται. Ο χαρακτηρισμός των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και του φλεβικού κυανίτη από τον Απόλλωνα, που αφορά στο ποσοστό περιεχομένου κυανίτη και στη χημική τους σύσταση, έγινε μέσω ανάλυσης XRD/Rietveld και XRF αντίστοιχα. Η περιεκτικότητα των εμπλουτισμάτων σε κυανίτη σύμφωνα με την ανάλυση Rietveld βρίσκεται υψηλά για τα εμπλουτίσματα από τις περιοχές Σκαδό (81.5%), Σίφωνες (78.7%) όπως και για το κυανιτικό συσσωμάτωμα του Απόλλωνα (76.7%), ενώ χαμηλότερα βρίσκεται η περιεκτικότητα του εμπλουτίσματος της Μονής (65.2%). Τα αποτελέσματα της χημικής ανάλυσης XRF χαρακτηρίζουν «αποδοτικό» τον εμπλουτισμό των δειγμάτων από την περιοχή Σκαδό και Σίφωνες, ικανοποιώντας τις βιομηχανικές προδιαγραφές πυρίμαχου κυανίτη, ενώ αντιθέτως το εμπλούτισμα από την περιοχή της Μονής δεν πληροί τα όρια που αφορούν τα οξείδια του αργιλίου και του σιδήρου. Το φλεβικό συσσωμάτωμα κυανίτη από την περιοχή του Απόλλωνα βρίσκεται οριακά εκτός προδιαγραφών αφού το Al2O3 είναι κατά 0.11% κάτω από το όριο (54,5%), το Fe2O3 είναι 0.08% πάνω από το όριο (1.5%) και το άθροισμα των αλκαλίων υπερβαίνει το όριο (0.5%) των προδιαγραφών κατά 0.85%. Τελικά ελέγχθηκε η συμπεριφορά των κυανιτικών εμπλουτισμάτων και κυανιτικού συσσωματώματος κάτω από το θερμοκρασιακό όριο θερμικής αποσύνθεσης του κυανίτη (1350οC) και πάνω από αυτό. Στο πρώτο στάδιο έψησης (1300οC) διαπιστώθηκε, μέσω ανάλυσης XRD, η διατήρηση της κρυσταλλικότητας του κυανίτη και η παρουσία ιχνών μουλλίτη, ενώ στο δεύτερο στάδιο (1450οC) πραγματοποιήθηκε η ολική αποσύνθεση των δειγμάτων του πρώτου σταδίου ενώ παράλληλα εκτιμήθηκε το ποσοστό περιεχομένου μουλλίτη (Rietveld) το οποίο είναι υψηλό (>90%) για όλα τα δείγματα.","Kyanite polymorph minerals are widely used in the refractory industry due to their excellent properties under high-temperature conditions. Furthermore, their ability to form mullite-rich aggregates, a high-grade refractory mineral, after thermal decomposition, makes them ideal for applications in high-temperature furnace linings and vessels in the iron, steel, cement, ceramics and glass industries. However, the compatibility of kyanite minerals with refractory uses is defined by specific industrial standards. The current MSc thesis aims to characterize the kyanite occurrences of Naxos (Greece) according to their potential of exploitation for refractory purposes. To accomplish that, the following tasks were performed: (a) locate and map the kyanite-bearing rocks and recover representative samples, (b) identify the mineralogy of kyanite host-rocks, the textures and relation between kyanite and barren minerals, (c) produce kyanite concentrates through gravity separation and estimate the kyanite content of mica-schists, (d) examine the concentrates’ quality concerning industrial standards by mineral and chemical analysis and (e) test the refractory behavior of kyanite concentrates and their ability to form mullite aggregates through different stages of calcination. Three areas were located in central Naxos, near the villages of Moni, Sifones and Skado, where outcrops of kyanite-bearing schists protrude through thick vegetation, farming fields and cliffs, along an approximately parallel strike to the west contact of schist and marble rocks. Westward of Skado, near the summit of mount Mavrovouni (at an elevation of 996 m), kyanite schists are found near the contact of schist - marble and amphibolite rocks (Naxos’ migmatite). The majority of schist blocks featured NE dipping at a 60° to 65° angle, striking N060°E. In northern Naxos, northwest of Apollonas, aggregates of bluish/white kyanite crystals (10 cm length) were observed, hosted by quartz/aplitic veins (up to 0.5 m width). All kyanite mother-rocks mapped were in the vicinity of corundum lenses hosted by marble rock. 21 samples were collected, 19 from kyanite-bearing schists, and 2 from vein-kyanite occurrences near Apollonas, which were analyzed by X-Ray Diffraction (XRD). The mineral paragenesis of the schist samples is identical and consists of quartz, biotite, muscovite, albite, kyanite ± sillimanite. The mineralogy of vein samples is similar, but with higher peaks for kyanite’s, muscovite’s XRD patterns and lower for biotite’s, and the replacement of albite by anorthite. Eight (8) thin sections were examined through Optical Microscopy and Scanning Electron Microscopy - Energy Dispersive Spectroscopy (SEM-EDS), two for each study area (a schist and a vein sample from Moni and Skado, two schist samples from Sifones and two vein samples from Apollonas). 331 EDS semi-quantitative microprobe spot analysis and over 400 backscattered electron and optical microscopy images were produced to determine the close genetic relationship of kyanite with mica (biotite, muscovite) as kyanite crystals often “float” in mica zones and kyanite cracks or pores are filled by mica minerals. Also, cases of mica and quartz pseudomorphs have been observed, as a concequence of kyanite crystals’ alteration. The majority of kyanite crystals analyzed showed ideal Al2O3/SiO2 ratio without elemental impurities, absence of mineral inclusions and massive to schistose texture. In cases of massive kyanite crystals, where cleavage is not visible, the only way to distinguish kyanite from quartz is via EDS microprobe spot analysis. Exceptions have been observed where mineral inclusions exist in kyanite crystals, most of which found in Moni’s samples. These inclusions consist of: biotite, muscovite, quartz, apatite, zircon, monazite, xenotime, ilmenite and goethite. Rare Earth Element (REE) minerals (monazite, xenotime), possibly of detrital origin, are hosted mainly by mica group minerals. Vein kyanite samples of Apollonas contained monazite and xenotime up to 100 μm in length. Liberation size (500-280 μm) of kyanite crystals was also concluded by microscopy observations and existing literature on the topic. Metallurgical processing of schist samples aiming to the recovery of kyanite concentrates included crushing, dry screening and gravitational separation, which was achieved using Sodium Metatungstate (SMT) monohydrate (3Na2٠WO4٠9WO3٠H2O). SMT, which is friendly to use, health and safety-oriented, showed high recyclability and consistent performance when filtered through membrane filter (millipore 0.45). Magnetic separation was not applied as it was not effective on concentrates. The average recovery of kyanite is 8.5%, but with significant fluctuation (2.1% - 18.7%) depending on the area of study. Furthermore, 214 microprobe spot analysis and 334 backscattered images were produced through SEM-EDS, concerning granules of kyanite concentrates, to examine the effectiveness of the liberation size and beneficiation method. Most of the granules examined were fragments of pure massive kyanite crystals without mineral inclusions and/or agglomerates with other minerals. Exceptions occurred mainly in the concentrates from Moni possibly due to more frequent appearance of mineral inclusions and to smaller average size of kyanite crystals. It was observed granules of “sandwich-like” agglomerates, mainly consisting of biotite and kyanite intercalations. Less idiomorphic agglomerates of kyanite/almandine, kyanite/apatite and kyanite/goethite have been noticed. Concentrates of smaller granulometry (-212 μm, +150 μm) were also recovered for comparative reasons. The smaller fraction showed significant losses in the total weight of the sample (3% and 4% for Moni and Sifones, respectively) and consequently smaller recoveries, possibly due to incompatible experiment setup and equipment, or to preferential mineral distribution between fractions during sieving. Nevertheless lesser impurities have been observed due to the absence of barren mineral agglomerates. The quality characterization of kyanite concentrates and kyanite agglomerate from Apollonas, concerning their content of kyanite and chemical composition was accomplished by XRD/Rietveld and X-Ray Fluorescence (XRF) analysis, respectively. The kyanite content is relatively high for the concentrates which originate from Skado (81.5%) and Sifones (78.7%) and also for the vein kyanite of Apollonas (76.7%). The content of Moni’s concentrate is the lowest one with 65.2% (wt. kyanite). The efficiency of liberation size and the performance of the beneficiation method were evaluated as “adequate”, according to the results of XRF assays for the concentrates of Sifones and Skado. Their percentages of Al2O3 (57.04%, 57.14%), Fe2O3 (1.19%, 0.92%), TiO2 (0.10%, 0.08%), NaO2+KaO2 (0.20%, 0.33%), meet the industrial criteria for applications in refractory materials (XRF results for Skado and Sifones, respectively). The vein agglomerate kyanite assay is barely beyond the refractory standards, being only 0.11% under the limit for Al2O3 (54.5%), 0.08% over the limit for Fe2O3 (1.5%) and 0.85% over the NaO2+KO2 limit (0.5%). The concentrate of Moni falls out of the limits with 52.35% Al2O3 and 4.10% Fe2O3. Finally, we tested the ability of kyanite, of the concentrates and of the vein samples from Apollonas, to retain its crystallinity under high temperatures (1,300oC), near the limit of mullitisation (1,350 oC), for a significant amount of time (5 hours). After the first stage (1,300 oC) of calcination, the samples were examined through XRD and we verified that Naxos’ kyanite can endure a high-temperature environment and retain its crystallic structure, almost intact, with only minor traces of mullite noticed, indicating the proximity of kyanite’s mullitisation temperature limit. At the second stage (1,450 oC) of calcination, samples of the first stage were calcinated again for 5 hours, aiming at the complete thermal decomposition of kyanite. XRD/Rietveld analysis followed to identify the mineralogical transformation and quantify the products of the intended mullitisation of the samples. The schist-hosted kyanite concentrates, and vein sample of Apollonas have been converted to aggregates of mullite and silica and all the samples contained high amounts of mullite (> 90%). The results of the experimental and analytical tests indicate that the exploitation of Naxo’s kyanite occurrences, for refractory purposes, is highly plausible. Hence, we suggest that a semi-industrial beneficiation test should be conducted, incorporating state of the art practices. Obtaining realistic recovery and grade data, the profitability of the potential ore mining can be estimated with a high level of certainty."],"dc:identifier":["uoadl:2929163","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929163"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Χρήση ορυκτών της ομάδας του κυανίτη σε πυρίμαχα υλικά: η περίπτωση της Νάξου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:29Z"}