{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929197"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929197","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αρχιτεκτονικές και λειτουργικές προσαρμογές κατά την χρόνια διάταση σε αθλήτριες αναπτυξιακών ηλικιών","abstract":"Η μελέτη αυτή εξέτασε την επίδραση 12 εβδομάδων στατικών διατάσεων στην αρχιτεκτονική του γαστροκνημίου, στο εύρος κίνησης της ποδοκνημικής και σε παραμέτρους απόδοσης κατακόρυφου άλματος. Είκοσι μία έφηβες αθλήτριες πετοσφαίρισης ακολούθησαν, επιπρόσθετη προπόνηση διατάσεων στους πελματιαίους καμπτήρες του ενός σκέλους (ΣΠ), ενώ το άλλο αποτέλεσε σκέλος ελέγχου (ΣΕ). Στις εβδομάδες 0, 12 και μετά 3 εβδομάδες αποπροπόνησης αξιολογήθηκαν: η αρχιτεκτονική του μυός στον κεντρικό (ΚΤ) και περιφερικό τομέα (ΠΤ) και το εύρος κίνησης, σε συνθήκη ηρεμίας και διάτασης και η εγκάρσια διατομή του μυός. Στις εβδομάδες 0 και 12, αξιολογήθηκε επίσης το ύψος άλματος και ο ρυθμός εφαρμογής δύναμης. Το εύρος κίνησης αυξήθηκε και στα δύο σκέλη και στις δυο συνθήκες (p12<0.001) και διατηρήθηκε αυξημένο (p15>0.821) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από ότι στο ΣE στη συνθήκη διάτασης (p12<0.001 και p15<0.001). Το μήκος δεματίων ηρεμίας του ΣΠ αυξήθηκε στον ΚΤ της έσω κεφαλής και διατηρήθηκε αυξημένο (p12=0.006 και p15=0.159, αντίστοιχα). Στη συνθήκη διάτασης το μήκος δεματίων του ΣΠ αυξήθηκε στον ΚΤ της έσω κεφαλής και στον ΠΤ της έξω κεφαλής και διατηρήθηκε αυξημένο (p12<0.001 και p15>0.241). Η εγκάρσια διατομή αυξήθηκε και στα δύο σκέλη χωρίς μεταβολή στην αποπροπόνηση (p12<0.001 και p15>0.975) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από το ΣΕ (p<0.001). Η γωνία πρόσφυσης των δεματίων της έξω κεφαλής μειώθηκε ενώ η απόσταση μεταξύ των απονευρώσεων της έσω κεφαλής αυξήθηκε, και στους δυο τομείς του μυός, χωρίς διαφορές μεταξύ σκελών (p<0.003 και p<0.002, αντίστοιχα). Το ύψος άλματος αυξήθηκε και στα δύο σκέλη (p12=0.019) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από το ΣΕ (p=0.001), χωρίς διαφορές μεταξύ σκελών στον ρυθμό εφαρμογής δύναμης (p>0.141). Η χρόνια προπόνηση διατάσεων σε αθλήτριες εφηβικής ηλικίας, αυξάνει το εύρος κίνησης και το ύψος του άλματος. Ταυτόχρονα, αυξάνει τη διατασιμότητα των μυϊκών δεματίων και πυροδοτεί μηχανισμούς μυϊκής υπερτροφίας, οι οποίοι μεταβάλλουν τη στρατηγική ανάπτυξης της γεωμετρίας του μυός.","abstract_html":"Η μελέτη αυτή εξέτασε την επίδραση 12 εβδομάδων στατικών διατάσεων στην αρχιτεκτονική του γαστροκνημίου, στο εύρος κίνησης της ποδοκνημικής και σε παραμέτρους απόδοσης κατακόρυφου άλματος. Είκοσι μία έφηβες αθλήτριες πετοσφαίρισης ακολούθησαν, επιπρόσθετη προπόνηση διατάσεων στους πελματιαίους καμπτήρες του ενός σκέλους (ΣΠ), ενώ το άλλο αποτέλεσε σκέλος ελέγχου (ΣΕ). Στις εβδομάδες 0, 12 και μετά 3 εβδομάδες αποπροπόνησης αξιολογήθηκαν: η αρχιτεκτονική του μυός στον κεντρικό (ΚΤ) και περιφερικό τομέα (ΠΤ) και το εύρος κίνησης, σε συνθήκη ηρεμίας και διάτασης και η εγκάρσια διατομή του μυός. Στις εβδομάδες 0 και 12, αξιολογήθηκε επίσης το ύψος άλματος και ο ρυθμός εφαρμογής δύναμης. Το εύρος κίνησης αυξήθηκε και στα δύο σκέλη και στις δυο συνθήκες (p12&lt;0.001) και διατηρήθηκε αυξημένο (p15&gt;0.821) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από ότι στο ΣE στη συνθήκη διάτασης (p12&lt;0.001 και p15&lt;0.001). Το μήκος δεματίων ηρεμίας του ΣΠ αυξήθηκε στον ΚΤ της έσω κεφαλής και διατηρήθηκε αυξημένο (p12=0.006 και p15=0.159, αντίστοιχα). Στη συνθήκη διάτασης το μήκος δεματίων του ΣΠ αυξήθηκε στον ΚΤ της έσω κεφαλής και στον ΠΤ της έξω κεφαλής και διατηρήθηκε αυξημένο (p12&lt;0.001 και p15&gt;0.241). Η εγκάρσια διατομή αυξήθηκε και στα δύο σκέλη χωρίς μεταβολή στην αποπροπόνηση (p12&lt;0.001 και p15&gt;0.975) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από το ΣΕ (p&lt;0.001). Η γωνία πρόσφυσης των δεματίων της έξω κεφαλής μειώθηκε ενώ η απόσταση μεταξύ των απονευρώσεων της έσω κεφαλής αυξήθηκε, και στους δυο τομείς του μυός, χωρίς διαφορές μεταξύ σκελών (p&lt;0.003 και p&lt;0.002, αντίστοιχα). Το ύψος άλματος αυξήθηκε και στα δύο σκέλη (p12=0.019) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από το ΣΕ (p=0.001), χωρίς διαφορές μεταξύ σκελών στον ρυθμό εφαρμογής δύναμης (p&gt;0.141). Η χρόνια προπόνηση διατάσεων σε αθλήτριες εφηβικής ηλικίας, αυξάνει το εύρος κίνησης και το ύψος του άλματος. Ταυτόχρονα, αυξάνει τη διατασιμότητα των μυϊκών δεματίων και πυροδοτεί μηχανισμούς μυϊκής υπερτροφίας, οι οποίοι μεταβάλλουν τη στρατηγική ανάπτυξης της γεωμετρίας του μυός.","abstract_has_math":false,"creators":["Πανίδη Ιόλη","Panidi Ioli"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:29Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929197"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929197","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929197","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929197","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929197","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πανίδη Ιόλη","Panidi Ioli"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929197","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929197"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μελέτη αυτή εξέτασε την επίδραση 12 εβδομάδων στατικών διατάσεων στην αρχιτεκτονική του γαστροκνημίου, στο εύρος κίνησης της ποδοκνημικής και σε παραμέτρους απόδοσης κατακόρυφου άλματος. Είκοσι μία έφηβες αθλήτριες πετοσφαίρισης ακολούθησαν, επιπρόσθετη προπόνηση διατάσεων στους πελματιαίους καμπτήρες του ενός σκέλους (ΣΠ), ενώ το άλλο αποτέλεσε σκέλος ελέγχου (ΣΕ). Στις εβδομάδες 0, 12 και μετά 3 εβδομάδες αποπροπόνησης αξιολογήθηκαν: η αρχιτεκτονική του μυός στον κεντρικό (ΚΤ) και περιφερικό τομέα (ΠΤ) και το εύρος κίνησης, σε συνθήκη ηρεμίας και διάτασης και η εγκάρσια διατομή του μυός. Στις εβδομάδες 0 και 12, αξιολογήθηκε επίσης το ύψος άλματος και ο ρυθμός εφαρμογής δύναμης. Το εύρος κίνησης αυξήθηκε και στα δύο σκέλη και στις δυο συνθήκες (p12<0.001) και διατηρήθηκε αυξημένο (p15>0.821) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από ότι στο ΣE στη συνθήκη διάτασης (p12<0.001 και p15<0.001). Το μήκος δεματίων ηρεμίας του ΣΠ αυξήθηκε στον ΚΤ της έσω κεφαλής και διατηρήθηκε αυξημένο (p12=0.006 και p15=0.159, αντίστοιχα). Στη συνθήκη διάτασης το μήκος δεματίων του ΣΠ αυξήθηκε στον ΚΤ της έσω κεφαλής και στον ΠΤ της έξω κεφαλής και διατηρήθηκε αυξημένο (p12<0.001 και p15>0.241). Η εγκάρσια διατομή αυξήθηκε και στα δύο σκέλη χωρίς μεταβολή στην αποπροπόνηση (p12<0.001 και p15>0.975) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από το ΣΕ (p<0.001). Η γωνία πρόσφυσης των δεματίων της έξω κεφαλής μειώθηκε ενώ η απόσταση μεταξύ των απονευρώσεων της έσω κεφαλής αυξήθηκε, και στους δυο τομείς του μυός, χωρίς διαφορές μεταξύ σκελών (p<0.003 και p<0.002, αντίστοιχα). Το ύψος άλματος αυξήθηκε και στα δύο σκέλη (p12=0.019) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από το ΣΕ (p=0.001), χωρίς διαφορές μεταξύ σκελών στον ρυθμό εφαρμογής δύναμης (p>0.141). Η χρόνια προπόνηση διατάσεων σε αθλήτριες εφηβικής ηλικίας, αυξάνει το εύρος κίνησης και το ύψος του άλματος. Ταυτόχρονα, αυξάνει τη διατασιμότητα των μυϊκών δεματίων και πυροδοτεί μηχανισμούς μυϊκής υπερτροφίας, οι οποίοι μεταβάλλουν τη στρατηγική ανάπτυξης της γεωμετρίας του μυός.","This study examined the effect of a 12-weeks static stretching training on gastrocnemius architecture, ankle angle and vertical jumping performance. Twenty-one adolescent female volleyball players performed supplementary stretching training of the plantar flexors, using a single-leg stretching design with the contra-lateral limb serving as control (SL and CL, respectively). At baseline, week 12 and 3 weeks into detraining, gastrocnemii architecture at the medial (MP) and the distal part (DP), and ankle angle at rest and during stretching, and gastrocnemius cross-sectional area were measured in both legs. At weeks 0-12, one-leg countermovement jump height and rate of force development were also measured. Ankle angle increased in both legs at rest and during stretching (p12<0.001) and this increase was maintained (p15>0.821). However, ankle angle during stretching was larger in the SL compared to CL (p12<0.001 and p15<0.001). Resting fascicle length of SL increased in the MD of gastrocnemius medialis following intervention (p12=0.006) and did not change during detraining (p15=0.159). Greater fascicle elongation was observed in the SL compared to the CL in the MP of gastrocnemius medialis and the DP of gastrocnemius lateralis at week 12 (p12<0.001) and 15 (p15>0.241). Anatomical cross-sectional area increased in both legs (p12<0.001) and was maintained into detraining (p15>0.975). However, greater increase was observed in the SL compared to the CL (p<0.001). Gastrocnemius lateralis pennation angle decreased and gastrocnemius medialis thickness increased in the MP and DP parts, with no differences between legs (p<0.003 and p<0.002, respectively). Jumping height increased in both legs (p12=0.019) with a greater increase observed in the SL (p=0.001). No difference was found between legs in rate of force development (p>0.141). Chronic stretching increases range of motion and jumping height in adolescent athletes. Moreover, stretching training increases fascicular extensibility and stimulates muscle hypertrophy, thus, altering growth strategy of muscle geometry."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αρχιτεκτονικές και λειτουργικές προσαρμογές κατά την χρόνια διάταση σε αθλήτριες αναπτυξιακών ηλικιών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πανίδη Ιόλη","Panidi Ioli"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η μελέτη αυτή εξέτασε την επίδραση 12 εβδομάδων στατικών διατάσεων στην αρχιτεκτονική του γαστροκνημίου, στο εύρος κίνησης της ποδοκνημικής και σε παραμέτρους απόδοσης κατακόρυφου άλματος. Είκοσι μία έφηβες αθλήτριες πετοσφαίρισης ακολούθησαν, επιπρόσθετη προπόνηση διατάσεων στους πελματιαίους καμπτήρες του ενός σκέλους (ΣΠ), ενώ το άλλο αποτέλεσε σκέλος ελέγχου (ΣΕ). Στις εβδομάδες 0, 12 και μετά 3 εβδομάδες αποπροπόνησης αξιολογήθηκαν: η αρχιτεκτονική του μυός στον κεντρικό (ΚΤ) και περιφερικό τομέα (ΠΤ) και το εύρος κίνησης, σε συνθήκη ηρεμίας και διάτασης και η εγκάρσια διατομή του μυός. Στις εβδομάδες 0 και 12, αξιολογήθηκε επίσης το ύψος άλματος και ο ρυθμός εφαρμογής δύναμης. Το εύρος κίνησης αυξήθηκε και στα δύο σκέλη και στις δυο συνθήκες (p12<0.001) και διατηρήθηκε αυξημένο (p15>0.821) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από ότι στο ΣE στη συνθήκη διάτασης (p12<0.001 και p15<0.001). Το μήκος δεματίων ηρεμίας του ΣΠ αυξήθηκε στον ΚΤ της έσω κεφαλής και διατηρήθηκε αυξημένο (p12=0.006 και p15=0.159, αντίστοιχα). Στη συνθήκη διάτασης το μήκος δεματίων του ΣΠ αυξήθηκε στον ΚΤ της έσω κεφαλής και στον ΠΤ της έξω κεφαλής και διατηρήθηκε αυξημένο (p12<0.001 και p15>0.241). Η εγκάρσια διατομή αυξήθηκε και στα δύο σκέλη χωρίς μεταβολή στην αποπροπόνηση (p12<0.001 και p15>0.975) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από το ΣΕ (p<0.001). Η γωνία πρόσφυσης των δεματίων της έξω κεφαλής μειώθηκε ενώ η απόσταση μεταξύ των απονευρώσεων της έσω κεφαλής αυξήθηκε, και στους δυο τομείς του μυός, χωρίς διαφορές μεταξύ σκελών (p<0.003 και p<0.002, αντίστοιχα). Το ύψος άλματος αυξήθηκε και στα δύο σκέλη (p12=0.019) με μεγαλύτερη αύξηση στο ΣΠ από το ΣΕ (p=0.001), χωρίς διαφορές μεταξύ σκελών στον ρυθμό εφαρμογής δύναμης (p>0.141). Η χρόνια προπόνηση διατάσεων σε αθλήτριες εφηβικής ηλικίας, αυξάνει το εύρος κίνησης και το ύψος του άλματος. Ταυτόχρονα, αυξάνει τη διατασιμότητα των μυϊκών δεματίων και πυροδοτεί μηχανισμούς μυϊκής υπερτροφίας, οι οποίοι μεταβάλλουν τη στρατηγική ανάπτυξης της γεωμετρίας του μυός.","This study examined the effect of a 12-weeks static stretching training on gastrocnemius architecture, ankle angle and vertical jumping performance. Twenty-one adolescent female volleyball players performed supplementary stretching training of the plantar flexors, using a single-leg stretching design with the contra-lateral limb serving as control (SL and CL, respectively). At baseline, week 12 and 3 weeks into detraining, gastrocnemii architecture at the medial (MP) and the distal part (DP), and ankle angle at rest and during stretching, and gastrocnemius cross-sectional area were measured in both legs. At weeks 0-12, one-leg countermovement jump height and rate of force development were also measured. Ankle angle increased in both legs at rest and during stretching (p12<0.001) and this increase was maintained (p15>0.821). However, ankle angle during stretching was larger in the SL compared to CL (p12<0.001 and p15<0.001). Resting fascicle length of SL increased in the MD of gastrocnemius medialis following intervention (p12=0.006) and did not change during detraining (p15=0.159). Greater fascicle elongation was observed in the SL compared to the CL in the MP of gastrocnemius medialis and the DP of gastrocnemius lateralis at week 12 (p12<0.001) and 15 (p15>0.241). Anatomical cross-sectional area increased in both legs (p12<0.001) and was maintained into detraining (p15>0.975). However, greater increase was observed in the SL compared to the CL (p<0.001). Gastrocnemius lateralis pennation angle decreased and gastrocnemius medialis thickness increased in the MP and DP parts, with no differences between legs (p<0.003 and p<0.002, respectively). Jumping height increased in both legs (p12=0.019) with a greater increase observed in the SL (p=0.001). No difference was found between legs in rate of force development (p>0.141). Chronic stretching increases range of motion and jumping height in adolescent athletes. Moreover, stretching training increases fascicular extensibility and stimulates muscle hypertrophy, thus, altering growth strategy of muscle geometry."],"dc:identifier":["uoadl:2929197","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929197"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Αρχιτεκτονικές και λειτουργικές προσαρμογές κατά την χρόνια διάταση σε αθλήτριες αναπτυξιακών ηλικιών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:29Z"}