{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929329"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929329","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μαιευτικές επιπλοκές σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας","abstract":"Σκοπός: Η διερεύνηση της συχνότητας και η εκτίμηση του κινδύνου των διάφορων μαιευτικών επιπλοκών σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας, σύμφωνα με την ταξινόμηση ESHRE/ESGE του 2013, διενεργώντας μια συστηματική ανασκόπηση στη διεθνή βιβλιογραφία. Υλικό και μέθοδοι: Έγινε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και το Scopus. Οι όροι αναζήτησης περιελάμβαναν τουλάχιστον μια μαιευτική επιπλοκή (πρόωρο τοκετό, πρόωρη ρήξη υμένων, ανώμαλη προβολή εμβρύου, ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης εμβρύου, υπερτασικές διαταραχές της κύησης, αποκόλληση πλακούντα, ανώμαλη πρόσφυση πλακούντα, τοκετό με καισαρική τομή) σε συνδυασμό με μια τουλάχιστον συγγενή ανωμαλία της μήτρας (μυλλέριες ανωμαλίες, δίκερη, δίδελφη, διαφραγματοφόρο, τοξοειδή, μονόκερη). Έγινε χρήση της ταξινόμησης της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) και της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Γυναικολογικής Ενδοσκόπησης (ESGE) του 2013. Για τη μετανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα RevMan 5.3. Στις μεταναλύσεις έγινε υπολογισμός του λόγου πιθανοτήτων (odds ratio) και των 95% ορίων εμπιστοσύνης (95% confidence interval – CI) με τη μέθοδο Mantel–Haenszel και χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο τυχαίων επιδράσεων (random effects model). Αποτελέσματα: Η δίδελφη μήτρα βρέθηκε πως συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 9,45 / p = 0,005 – Ι2 = 78%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 7,72 / p = 0,03 - I2 = 99%) και τοκετό με καισαρική τομή (OR 12,98 / p = 0,003 - I2 = 98%). H δίκερη μήτρα συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 5,36 / p = 0,00001 – Ι2 = 0%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 13,38 / p = 0,00001 - I2 = 95%) και τοκετό με καισαρική τομή (OR 6,45 / p = 0,0004 - I2 = 94%). H μονόκερη μήτρα συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 1,72 / p = 0,0003 – Ι2 = 0%). Συνολικά οι γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας εμφανίζουν μεγαλύτερη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 4,61 / p = 0,00001 - I2 = 37%), ανεπάρκεια τραχήλου (OR 12,9 / p = 0,00001 - I2 = 59%), πρόωρη ρήξη υμένων (OR 2,06 / p = 0,0001 - I2 = 79%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 15,66 / p = 0,00001 - I2 = 79%), ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης του εμβρύου (OR 3,31 / p = 0,00001 - I2 = 86%), προεκλαμψία (OR 1,44 / p = 0,001 - I2 = 31%), αποκόλληση πλακούντα (OR 5,18 / p = 0,00001 - I2 = 26%), προδρομικό πλακούντα (OR 4,07 / p = 0,00001 - I2 = 24%), κατακράτηση πλακούντα (OR 1,71 / p = 0,007 - I2 = 0%) και τοκετού με καισαρική τομή (OR 6,78 / p = 0,00001 - I2 = 98%). Ακόμη, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να γεννήσουν μικρά για την ηλικία κύησης νεογνά (OR 1,65 / p = 0,00001 - I2 = 0%) και νεογνά με χαμηλό βάρος γέννησης (OR 4,11 / p = 0,00001 - I2 = 67%). Συμπεράσματα: Οι συγγενείς ανωμαλίες μήτρας φαίνεται πως αποτελούν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για μαιευτικές επιπλοκές. Κρίνεται απαραίτητη η ανάγκη για μελλοντική έρευνα με προοπτικές μελέτες και σαφή ορισμό της εκάστοτε ανατομικής ανωμαλίας και σαφή απεικονιστικά κριτήρια. Δεδομένου του αυξημένου κινδύνου μαιευτικών επιπλοκών, η κύηση σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας πρέπει να θεωρείται ως κύηση υψηλού κινδύνου.","abstract_html":"Σκοπός: Η διερεύνηση της συχνότητας και η εκτίμηση του κινδύνου των διάφορων μαιευτικών επιπλοκών σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας, σύμφωνα με την ταξινόμηση ESHRE/ESGE του 2013, διενεργώντας μια συστηματική ανασκόπηση στη διεθνή βιβλιογραφία. Υλικό και μέθοδοι: Έγινε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και το Scopus. Οι όροι αναζήτησης περιελάμβαναν τουλάχιστον μια μαιευτική επιπλοκή (πρόωρο τοκετό, πρόωρη ρήξη υμένων, ανώμαλη προβολή εμβρύου, ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης εμβρύου, υπερτασικές διαταραχές της κύησης, αποκόλληση πλακούντα, ανώμαλη πρόσφυση πλακούντα, τοκετό με καισαρική τομή) σε συνδυασμό με μια τουλάχιστον συγγενή ανωμαλία της μήτρας (μυλλέριες ανωμαλίες, δίκερη, δίδελφη, διαφραγματοφόρο, τοξοειδή, μονόκερη). Έγινε χρήση της ταξινόμησης της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) και της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Γυναικολογικής Ενδοσκόπησης (ESGE) του 2013. Για τη μετανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα RevMan 5.3. Στις μεταναλύσεις έγινε υπολογισμός του λόγου πιθανοτήτων (odds ratio) και των 95% ορίων εμπιστοσύνης (95% confidence interval – CI) με τη μέθοδο Mantel–Haenszel και χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο τυχαίων επιδράσεων (random effects model). Αποτελέσματα: Η δίδελφη μήτρα βρέθηκε πως συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 9,45 / p = 0,005 – Ι2 = 78%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 7,72 / p = 0,03 - I2 = 99%) και τοκετό με καισαρική τομή (OR 12,98 / p = 0,003 - I2 = 98%). H δίκερη μήτρα συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 5,36 / p = 0,00001 – Ι2 = 0%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 13,38 / p = 0,00001 - I2 = 95%) και τοκετό με καισαρική τομή (OR 6,45 / p = 0,0004 - I2 = 94%). H μονόκερη μήτρα συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 1,72 / p = 0,0003 – Ι2 = 0%). Συνολικά οι γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας εμφανίζουν μεγαλύτερη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 4,61 / p = 0,00001 - I2 = 37%), ανεπάρκεια τραχήλου (OR 12,9 / p = 0,00001 - I2 = 59%), πρόωρη ρήξη υμένων (OR 2,06 / p = 0,0001 - I2 = 79%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 15,66 / p = 0,00001 - I2 = 79%), ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης του εμβρύου (OR 3,31 / p = 0,00001 - I2 = 86%), προεκλαμψία (OR 1,44 / p = 0,001 - I2 = 31%), αποκόλληση πλακούντα (OR 5,18 / p = 0,00001 - I2 = 26%), προδρομικό πλακούντα (OR 4,07 / p = 0,00001 - I2 = 24%), κατακράτηση πλακούντα (OR 1,71 / p = 0,007 - I2 = 0%) και τοκετού με καισαρική τομή (OR 6,78 / p = 0,00001 - I2 = 98%). Ακόμη, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να γεννήσουν μικρά για την ηλικία κύησης νεογνά (OR 1,65 / p = 0,00001 - I2 = 0%) και νεογνά με χαμηλό βάρος γέννησης (OR 4,11 / p = 0,00001 - I2 = 67%). Συμπεράσματα: Οι συγγενείς ανωμαλίες μήτρας φαίνεται πως αποτελούν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για μαιευτικές επιπλοκές. Κρίνεται απαραίτητη η ανάγκη για μελλοντική έρευνα με προοπτικές μελέτες και σαφή ορισμό της εκάστοτε ανατομικής ανωμαλίας και σαφή απεικονιστικά κριτήρια. Δεδομένου του αυξημένου κινδύνου μαιευτικών επιπλοκών, η κύηση σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας πρέπει να θεωρείται ως κύηση υψηλού κινδύνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγιωτόπουλος Μιχαήλ","Panagiotopoulos Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929329"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929329","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929329","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929329","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929329","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγιωτόπουλος Μιχαήλ","Panagiotopoulos Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929329","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929329"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η διερεύνηση της συχνότητας και η εκτίμηση του κινδύνου των διάφορων μαιευτικών επιπλοκών σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας, σύμφωνα με την ταξινόμηση ESHRE/ESGE του 2013, διενεργώντας μια συστηματική ανασκόπηση στη διεθνή βιβλιογραφία. Υλικό και μέθοδοι: Έγινε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και το Scopus. Οι όροι αναζήτησης περιελάμβαναν τουλάχιστον μια μαιευτική επιπλοκή (πρόωρο τοκετό, πρόωρη ρήξη υμένων, ανώμαλη προβολή εμβρύου, ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης εμβρύου, υπερτασικές διαταραχές της κύησης, αποκόλληση πλακούντα, ανώμαλη πρόσφυση πλακούντα, τοκετό με καισαρική τομή) σε συνδυασμό με μια τουλάχιστον συγγενή ανωμαλία της μήτρας (μυλλέριες ανωμαλίες, δίκερη, δίδελφη, διαφραγματοφόρο, τοξοειδή, μονόκερη). Έγινε χρήση της ταξινόμησης της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) και της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Γυναικολογικής Ενδοσκόπησης (ESGE) του 2013. Για τη μετανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα RevMan 5.3. Στις μεταναλύσεις έγινε υπολογισμός του λόγου πιθανοτήτων (odds ratio) και των 95% ορίων εμπιστοσύνης (95% confidence interval – CI) με τη μέθοδο Mantel–Haenszel και χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο τυχαίων επιδράσεων (random effects model). Αποτελέσματα: Η δίδελφη μήτρα βρέθηκε πως συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 9,45 / p = 0,005 – Ι2 = 78%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 7,72 / p = 0,03 - I2 = 99%) και τοκετό με καισαρική τομή (OR 12,98 / p = 0,003 - I2 = 98%). H δίκερη μήτρα συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 5,36 / p = 0,00001 – Ι2 = 0%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 13,38 / p = 0,00001 - I2 = 95%) και τοκετό με καισαρική τομή (OR 6,45 / p = 0,0004 - I2 = 94%). H μονόκερη μήτρα συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 1,72 / p = 0,0003 – Ι2 = 0%). Συνολικά οι γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας εμφανίζουν μεγαλύτερη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 4,61 / p = 0,00001 - I2 = 37%), ανεπάρκεια τραχήλου (OR 12,9 / p = 0,00001 - I2 = 59%), πρόωρη ρήξη υμένων (OR 2,06 / p = 0,0001 - I2 = 79%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 15,66 / p = 0,00001 - I2 = 79%), ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης του εμβρύου (OR 3,31 / p = 0,00001 - I2 = 86%), προεκλαμψία (OR 1,44 / p = 0,001 - I2 = 31%), αποκόλληση πλακούντα (OR 5,18 / p = 0,00001 - I2 = 26%), προδρομικό πλακούντα (OR 4,07 / p = 0,00001 - I2 = 24%), κατακράτηση πλακούντα (OR 1,71 / p = 0,007 - I2 = 0%) και τοκετού με καισαρική τομή (OR 6,78 / p = 0,00001 - I2 = 98%). Ακόμη, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να γεννήσουν μικρά για την ηλικία κύησης νεογνά (OR 1,65 / p = 0,00001 - I2 = 0%) και νεογνά με χαμηλό βάρος γέννησης (OR 4,11 / p = 0,00001 - I2 = 67%). Συμπεράσματα: Οι συγγενείς ανωμαλίες μήτρας φαίνεται πως αποτελούν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για μαιευτικές επιπλοκές. Κρίνεται απαραίτητη η ανάγκη για μελλοντική έρευνα με προοπτικές μελέτες και σαφή ορισμό της εκάστοτε ανατομικής ανωμαλίας και σαφή απεικονιστικά κριτήρια. Δεδομένου του αυξημένου κινδύνου μαιευτικών επιπλοκών, η κύηση σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας πρέπει να θεωρείται ως κύηση υψηλού κινδύνου.","Objective: The investigation of the frequency and the assessment of the risk of obstetric complications in women with congenital uterine abnormalities, according to the ESHRE / ESGE classification of 2013, conducting a systematic review of the literature. Materials and methods: A literature search was conducted in the MEDLINE and Scopus databases. Search terms included at least one obstetric complication (premature birth, premature rupture of membranes, abnormal fetal presentation, intrauterine growth restriction, hypertensive disorders, placental abruption, placental implantation abnormalities, cesarean delivery) and a uterine anomaly (mullerian anomalies, bicornuate, didelphys, septate, arcuate, unicornuate). The classification of the European Society of Human Reproduction and Embryology (ESHRE) and the European Society of Gynecological Endoscopy (ESGE) of 2013 was used. RevMan 5.3 was used for the meta-analysis. Odds ratios and 95% confidence intervals (CI) were calculated using the Mantel – Haenszel method and the random effects model. Results: Didelphys uterus was associated with increased likelihood of preterm birth (OR 9,45 / p = 0,005 – Ι2 = 78%), abnormal fetal presentation (OR 7,72 / p = 0,03 - I2 = 99%) and cesarean delivery (OR 12,98 / p = 0,003 - I2 = 98%). Bicornuate uterus was associated with increased likelihood of preterm birth (OR 5,36 / p = 0,00001 – Ι2 = 0%), abnormal fetal presentation (OR 13,38 / p = 0,00001 - I2 = 95%) and cesarean delivery (OR 6,45 / p = 0,0004 - I2 = 94%). Unicornuate uterus was associated with increased likelihood of preterm birth (OR 1,72 / p = 0,0003 – Ι2 = 0%). Overall, mullerian anomalies were associated with increased likelihood of preterm birth (OR 4,61 / p = 0,00001 - I2 = 37%), cervical insufficiency (OR 12,9 / p = 0,00001 - I2 = 59%), premature rupture of membranes (OR 2,06 / p = 0,0001 - I2 = 79%), abnormal fetal presentation (OR 15,66 / p = 0,00001 - I2 = 79%), intrauterine growth restriction (OR 3,31 / p = 0,00001 - I2 = 86%), preeclampsia (OR 1,44 / p = 0,001 - I2 = 31%), placental abruption (OR 5,18 / p = 0,00001 - I2 = 26%), placenta previa (OR 4,07 / p = 0,00001 - I2 = 24%), retained placenta (OR 1,71 / p = 0,007 - I2 = 0%) and cesarean delivery (OR 6,78 / p = 0,00001 - I2 = 98%). They were also more likely to give birth to small for gestational age babies (OR 1,65 / p = 0,00001 - I2 = 0%) and low birth weight babies (OR 4,11 / p = 0,00001 - I2 = 67%). Conclusion: Mullerian anomalies appear to be an independent risk factor for obstetric complications. Further research with prospective studies is needed, using clear definitions and imaging criteria. Given the increased risk of obstetric complications, pregnancy in women with congenital uterine abnormalities should be considered a high-risk pregnancy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μαιευτικές επιπλοκές σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγιωτόπουλος Μιχαήλ","Panagiotopoulos Michail"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός: Η διερεύνηση της συχνότητας και η εκτίμηση του κινδύνου των διάφορων μαιευτικών επιπλοκών σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας, σύμφωνα με την ταξινόμηση ESHRE/ESGE του 2013, διενεργώντας μια συστηματική ανασκόπηση στη διεθνή βιβλιογραφία. Υλικό και μέθοδοι: Έγινε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και το Scopus. Οι όροι αναζήτησης περιελάμβαναν τουλάχιστον μια μαιευτική επιπλοκή (πρόωρο τοκετό, πρόωρη ρήξη υμένων, ανώμαλη προβολή εμβρύου, ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης εμβρύου, υπερτασικές διαταραχές της κύησης, αποκόλληση πλακούντα, ανώμαλη πρόσφυση πλακούντα, τοκετό με καισαρική τομή) σε συνδυασμό με μια τουλάχιστον συγγενή ανωμαλία της μήτρας (μυλλέριες ανωμαλίες, δίκερη, δίδελφη, διαφραγματοφόρο, τοξοειδή, μονόκερη). Έγινε χρήση της ταξινόμησης της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) και της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Γυναικολογικής Ενδοσκόπησης (ESGE) του 2013. Για τη μετανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα RevMan 5.3. Στις μεταναλύσεις έγινε υπολογισμός του λόγου πιθανοτήτων (odds ratio) και των 95% ορίων εμπιστοσύνης (95% confidence interval – CI) με τη μέθοδο Mantel–Haenszel και χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο τυχαίων επιδράσεων (random effects model). Αποτελέσματα: Η δίδελφη μήτρα βρέθηκε πως συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 9,45 / p = 0,005 – Ι2 = 78%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 7,72 / p = 0,03 - I2 = 99%) και τοκετό με καισαρική τομή (OR 12,98 / p = 0,003 - I2 = 98%). H δίκερη μήτρα συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 5,36 / p = 0,00001 – Ι2 = 0%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 13,38 / p = 0,00001 - I2 = 95%) και τοκετό με καισαρική τομή (OR 6,45 / p = 0,0004 - I2 = 94%). H μονόκερη μήτρα συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 1,72 / p = 0,0003 – Ι2 = 0%). Συνολικά οι γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας εμφανίζουν μεγαλύτερη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό (OR 4,61 / p = 0,00001 - I2 = 37%), ανεπάρκεια τραχήλου (OR 12,9 / p = 0,00001 - I2 = 59%), πρόωρη ρήξη υμένων (OR 2,06 / p = 0,0001 - I2 = 79%), ανώμαλη προβολή εμβρύου (OR 15,66 / p = 0,00001 - I2 = 79%), ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης του εμβρύου (OR 3,31 / p = 0,00001 - I2 = 86%), προεκλαμψία (OR 1,44 / p = 0,001 - I2 = 31%), αποκόλληση πλακούντα (OR 5,18 / p = 0,00001 - I2 = 26%), προδρομικό πλακούντα (OR 4,07 / p = 0,00001 - I2 = 24%), κατακράτηση πλακούντα (OR 1,71 / p = 0,007 - I2 = 0%) και τοκετού με καισαρική τομή (OR 6,78 / p = 0,00001 - I2 = 98%). Ακόμη, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να γεννήσουν μικρά για την ηλικία κύησης νεογνά (OR 1,65 / p = 0,00001 - I2 = 0%) και νεογνά με χαμηλό βάρος γέννησης (OR 4,11 / p = 0,00001 - I2 = 67%). Συμπεράσματα: Οι συγγενείς ανωμαλίες μήτρας φαίνεται πως αποτελούν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για μαιευτικές επιπλοκές. Κρίνεται απαραίτητη η ανάγκη για μελλοντική έρευνα με προοπτικές μελέτες και σαφή ορισμό της εκάστοτε ανατομικής ανωμαλίας και σαφή απεικονιστικά κριτήρια. Δεδομένου του αυξημένου κινδύνου μαιευτικών επιπλοκών, η κύηση σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας πρέπει να θεωρείται ως κύηση υψηλού κινδύνου.","Objective: The investigation of the frequency and the assessment of the risk of obstetric complications in women with congenital uterine abnormalities, according to the ESHRE / ESGE classification of 2013, conducting a systematic review of the literature. Materials and methods: A literature search was conducted in the MEDLINE and Scopus databases. Search terms included at least one obstetric complication (premature birth, premature rupture of membranes, abnormal fetal presentation, intrauterine growth restriction, hypertensive disorders, placental abruption, placental implantation abnormalities, cesarean delivery) and a uterine anomaly (mullerian anomalies, bicornuate, didelphys, septate, arcuate, unicornuate). The classification of the European Society of Human Reproduction and Embryology (ESHRE) and the European Society of Gynecological Endoscopy (ESGE) of 2013 was used. RevMan 5.3 was used for the meta-analysis. Odds ratios and 95% confidence intervals (CI) were calculated using the Mantel – Haenszel method and the random effects model. Results: Didelphys uterus was associated with increased likelihood of preterm birth (OR 9,45 / p = 0,005 – Ι2 = 78%), abnormal fetal presentation (OR 7,72 / p = 0,03 - I2 = 99%) and cesarean delivery (OR 12,98 / p = 0,003 - I2 = 98%). Bicornuate uterus was associated with increased likelihood of preterm birth (OR 5,36 / p = 0,00001 – Ι2 = 0%), abnormal fetal presentation (OR 13,38 / p = 0,00001 - I2 = 95%) and cesarean delivery (OR 6,45 / p = 0,0004 - I2 = 94%). Unicornuate uterus was associated with increased likelihood of preterm birth (OR 1,72 / p = 0,0003 – Ι2 = 0%). Overall, mullerian anomalies were associated with increased likelihood of preterm birth (OR 4,61 / p = 0,00001 - I2 = 37%), cervical insufficiency (OR 12,9 / p = 0,00001 - I2 = 59%), premature rupture of membranes (OR 2,06 / p = 0,0001 - I2 = 79%), abnormal fetal presentation (OR 15,66 / p = 0,00001 - I2 = 79%), intrauterine growth restriction (OR 3,31 / p = 0,00001 - I2 = 86%), preeclampsia (OR 1,44 / p = 0,001 - I2 = 31%), placental abruption (OR 5,18 / p = 0,00001 - I2 = 26%), placenta previa (OR 4,07 / p = 0,00001 - I2 = 24%), retained placenta (OR 1,71 / p = 0,007 - I2 = 0%) and cesarean delivery (OR 6,78 / p = 0,00001 - I2 = 98%). They were also more likely to give birth to small for gestational age babies (OR 1,65 / p = 0,00001 - I2 = 0%) and low birth weight babies (OR 4,11 / p = 0,00001 - I2 = 67%). Conclusion: Mullerian anomalies appear to be an independent risk factor for obstetric complications. Further research with prospective studies is needed, using clear definitions and imaging criteria. Given the increased risk of obstetric complications, pregnancy in women with congenital uterine abnormalities should be considered a high-risk pregnancy."],"dc:identifier":["uoadl:2929329","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929329"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μαιευτικές επιπλοκές σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες μήτρας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z"}