{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929393"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929393","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η γραμματική ικανότητα των παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος: Δεδομένα από μια Δοκιμασία Επανάληψης Προτάσεων","abstract":"Οι Δοκιμασίες Επανάληψης Προτάσεων (ΔΕΠ) είναι ευρέως αποδεκτό ότι αξιολογούν τις γλωσσικές ικανότητες των παιδιών. Ειδικότερα, οι ΔΕΠ έχει θεωρηθεί ότι αποτελούν κλινικό δείκτη εντοπισμού των παιδιών με Αναπτυξιακή Γλωσσική Διαταραχή (ΑΓΔ), καθώς εμφανίζουν υψηλή διαγνωστική ακρίβεια (βλ. Marinis & Armon-Lotem, 2015). Παρομοίως, έχει παρατηρηθεί υψηλή εξειδίκευση και ευαισθησία της ΔΕΠ στον εντοπισμό των γραμματικών ελλειμμάτων παιδιών με Διαταραχή Αναπτυξιακού Φάσματος (ΔΑΦ) στη Γαλλική (Silleresi et al., 2018). Η συγκεκριμένη μελέτη έχει δύο στόχους. Αρχικά, διερευνά τη διαγνωστική ακρίβεια της ελληνικής εκδοχής της LITMUS-ΔΕΠ, η οποία σχεδιάστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος COST ISO 804. Δεύτερον, δεδομένης της ομοιότητας που έχει εντοπιστεί ως προς τα γραμματικά ελλείμματα μεταξύ των παιδιών με ΑΓΔ και των παιδιών με ΔΑΦ, εξετάζει την κατάκτηση μιας σειράς μορφοσυντακτικών δομών από παιδιά με ΔΑΦ στη Νέα Ελληνική. Στη μελέτη έλαβαν μέρος 88 παιδιά ηλικίας 6,3-12 ετών, 44 παιδιά με ΔΑΦ και 44 παιδιά Τυπικής Ανάπτυξης (ΤΑ), αντίστοιχης χρονολογικής ηλικίας. Η δοκιμασία αποτελούταν από 32 προτάσεις, οι οποίες εξέταζαν τις ακόλουθες δομές: Υποκείμενο-Ρήμα-Αντικείμενο (ΥΡΑ), (β) Άρνηση, (γ) Κλιτικά, (δ) Συμπληρωματικές προτάσεις, (ε) Δομές παρατακτικής σύνδεσης, (στ) Επιρρηματικές προτάσεις, (ζ) Ερωτήσεις μερικής αγνοίας και (η) Αναφορικές προτάσεις. Για τη μέτρηση της ορθότητας των επαναλήψεων χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικές μέθοδοι, η Μέθοδος Μέτρησης 1 (0-1) και η Μέθοδος Μέτρησης 2 (0-3). Ακόμη, οι απαντήσεις των συμμετεχόντων κωδικοποιήθηκαν με κριτήριο τις υπό εξέταση συντακτικές δομές (0-1). Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε μια ευρεία ανάλυση λαθών. Οι κατηγορίες των λαθών που υπολογίστηκαν ήταν η παράλειψη, η υποκατάσταση, η προσθήκη, η αλλαγή της σειράς των όρων και τα γραμματική λάθη. Για κάθε μία από αυτές τις κατηγορίες λαθών υπολογίστηκε εάν τα γλωσσικά στοιχεία που επηρέασαν ήταν λειτουργικές λέξεις ή λέξεις περιεχόμενου, καθώς και η γραμματική κατηγορία στην οποία ενέπιπταν οι λέξεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ΔΕΠ παρουσίασε υψηλή εξειδίκευση και ευαισθησία, καθώς τα παιδιά με ΔΑΦ παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερες επιδόσεις σε όλες τις μετρήσεις, καθώς και υψηλότερη συχνότητα λαθών σε όλες τις κατηγορίες σε σχέση με τα παιδιά ΤΑ. Η συγκεκριμένη μελέτη έδειξε ότι η συγκεκριμένη ΔΕΠ, που εκμαιεύει σύνθετες συντακτικές δομές, μπορεί να αποτελέσει δείκτη εντοπισμού των γραμματικών ελλειμμάτων παιδιών με ΔΑΦ στη Νέα Ελληνική.","abstract_html":"Οι Δοκιμασίες Επανάληψης Προτάσεων (ΔΕΠ) είναι ευρέως αποδεκτό ότι αξιολογούν τις γλωσσικές ικανότητες των παιδιών. Ειδικότερα, οι ΔΕΠ έχει θεωρηθεί ότι αποτελούν κλινικό δείκτη εντοπισμού των παιδιών με Αναπτυξιακή Γλωσσική Διαταραχή (ΑΓΔ), καθώς εμφανίζουν υψηλή διαγνωστική ακρίβεια (βλ. Marinis &amp; Armon-Lotem, 2015). Παρομοίως, έχει παρατηρηθεί υψηλή εξειδίκευση και ευαισθησία της ΔΕΠ στον εντοπισμό των γραμματικών ελλειμμάτων παιδιών με Διαταραχή Αναπτυξιακού Φάσματος (ΔΑΦ) στη Γαλλική (Silleresi et al., 2018). Η συγκεκριμένη μελέτη έχει δύο στόχους. Αρχικά, διερευνά τη διαγνωστική ακρίβεια της ελληνικής εκδοχής της LITMUS-ΔΕΠ, η οποία σχεδιάστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος COST ISO 804. Δεύτερον, δεδομένης της ομοιότητας που έχει εντοπιστεί ως προς τα γραμματικά ελλείμματα μεταξύ των παιδιών με ΑΓΔ και των παιδιών με ΔΑΦ, εξετάζει την κατάκτηση μιας σειράς μορφοσυντακτικών δομών από παιδιά με ΔΑΦ στη Νέα Ελληνική. Στη μελέτη έλαβαν μέρος 88 παιδιά ηλικίας 6,3-12 ετών, 44 παιδιά με ΔΑΦ και 44 παιδιά Τυπικής Ανάπτυξης (ΤΑ), αντίστοιχης χρονολογικής ηλικίας. Η δοκιμασία αποτελούταν από 32 προτάσεις, οι οποίες εξέταζαν τις ακόλουθες δομές: Υποκείμενο-Ρήμα-Αντικείμενο (ΥΡΑ), (β) Άρνηση, (γ) Κλιτικά, (δ) Συμπληρωματικές προτάσεις, (ε) Δομές παρατακτικής σύνδεσης, (στ) Επιρρηματικές προτάσεις, (ζ) Ερωτήσεις μερικής αγνοίας και (η) Αναφορικές προτάσεις. Για τη μέτρηση της ορθότητας των επαναλήψεων χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικές μέθοδοι, η Μέθοδος Μέτρησης 1 (0-1) και η Μέθοδος Μέτρησης 2 (0-3). Ακόμη, οι απαντήσεις των συμμετεχόντων κωδικοποιήθηκαν με κριτήριο τις υπό εξέταση συντακτικές δομές (0-1). Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε μια ευρεία ανάλυση λαθών. Οι κατηγορίες των λαθών που υπολογίστηκαν ήταν η παράλειψη, η υποκατάσταση, η προσθήκη, η αλλαγή της σειράς των όρων και τα γραμματική λάθη. Για κάθε μία από αυτές τις κατηγορίες λαθών υπολογίστηκε εάν τα γλωσσικά στοιχεία που επηρέασαν ήταν λειτουργικές λέξεις ή λέξεις περιεχόμενου, καθώς και η γραμματική κατηγορία στην οποία ενέπιπταν οι λέξεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ΔΕΠ παρουσίασε υψηλή εξειδίκευση και ευαισθησία, καθώς τα παιδιά με ΔΑΦ παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερες επιδόσεις σε όλες τις μετρήσεις, καθώς και υψηλότερη συχνότητα λαθών σε όλες τις κατηγορίες σε σχέση με τα παιδιά ΤΑ. Η συγκεκριμένη μελέτη έδειξε ότι η συγκεκριμένη ΔΕΠ, που εκμαιεύει σύνθετες συντακτικές δομές, μπορεί να αποτελέσει δείκτη εντοπισμού των γραμματικών ελλειμμάτων παιδιών με ΔΑΦ στη Νέα Ελληνική.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστολοπούλου Σοφία","Apostolopoulou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929393"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929393","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929393","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929393","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929393","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστολοπούλου Σοφία","Apostolopoulou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929393","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929393"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι Δοκιμασίες Επανάληψης Προτάσεων (ΔΕΠ) είναι ευρέως αποδεκτό ότι αξιολογούν τις γλωσσικές ικανότητες των παιδιών. Ειδικότερα, οι ΔΕΠ έχει θεωρηθεί ότι αποτελούν κλινικό δείκτη εντοπισμού των παιδιών με Αναπτυξιακή Γλωσσική Διαταραχή (ΑΓΔ), καθώς εμφανίζουν υψηλή διαγνωστική ακρίβεια (βλ. Marinis & Armon-Lotem, 2015). Παρομοίως, έχει παρατηρηθεί υψηλή εξειδίκευση και ευαισθησία της ΔΕΠ στον εντοπισμό των γραμματικών ελλειμμάτων παιδιών με Διαταραχή Αναπτυξιακού Φάσματος (ΔΑΦ) στη Γαλλική (Silleresi et al., 2018). Η συγκεκριμένη μελέτη έχει δύο στόχους. Αρχικά, διερευνά τη διαγνωστική ακρίβεια της ελληνικής εκδοχής της LITMUS-ΔΕΠ, η οποία σχεδιάστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος COST ISO 804. Δεύτερον, δεδομένης της ομοιότητας που έχει εντοπιστεί ως προς τα γραμματικά ελλείμματα μεταξύ των παιδιών με ΑΓΔ και των παιδιών με ΔΑΦ, εξετάζει την κατάκτηση μιας σειράς μορφοσυντακτικών δομών από παιδιά με ΔΑΦ στη Νέα Ελληνική. Στη μελέτη έλαβαν μέρος 88 παιδιά ηλικίας 6,3-12 ετών, 44 παιδιά με ΔΑΦ και 44 παιδιά Τυπικής Ανάπτυξης (ΤΑ), αντίστοιχης χρονολογικής ηλικίας. Η δοκιμασία αποτελούταν από 32 προτάσεις, οι οποίες εξέταζαν τις ακόλουθες δομές: Υποκείμενο-Ρήμα-Αντικείμενο (ΥΡΑ), (β) Άρνηση, (γ) Κλιτικά, (δ) Συμπληρωματικές προτάσεις, (ε) Δομές παρατακτικής σύνδεσης, (στ) Επιρρηματικές προτάσεις, (ζ) Ερωτήσεις μερικής αγνοίας και (η) Αναφορικές προτάσεις. Για τη μέτρηση της ορθότητας των επαναλήψεων χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικές μέθοδοι, η Μέθοδος Μέτρησης 1 (0-1) και η Μέθοδος Μέτρησης 2 (0-3). Ακόμη, οι απαντήσεις των συμμετεχόντων κωδικοποιήθηκαν με κριτήριο τις υπό εξέταση συντακτικές δομές (0-1). Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε μια ευρεία ανάλυση λαθών. Οι κατηγορίες των λαθών που υπολογίστηκαν ήταν η παράλειψη, η υποκατάσταση, η προσθήκη, η αλλαγή της σειράς των όρων και τα γραμματική λάθη. Για κάθε μία από αυτές τις κατηγορίες λαθών υπολογίστηκε εάν τα γλωσσικά στοιχεία που επηρέασαν ήταν λειτουργικές λέξεις ή λέξεις περιεχόμενου, καθώς και η γραμματική κατηγορία στην οποία ενέπιπταν οι λέξεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ΔΕΠ παρουσίασε υψηλή εξειδίκευση και ευαισθησία, καθώς τα παιδιά με ΔΑΦ παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερες επιδόσεις σε όλες τις μετρήσεις, καθώς και υψηλότερη συχνότητα λαθών σε όλες τις κατηγορίες σε σχέση με τα παιδιά ΤΑ. Η συγκεκριμένη μελέτη έδειξε ότι η συγκεκριμένη ΔΕΠ, που εκμαιεύει σύνθετες συντακτικές δομές, μπορεί να αποτελέσει δείκτη εντοπισμού των γραμματικών ελλειμμάτων παιδιών με ΔΑΦ στη Νέα Ελληνική.","It is well established that Sentence Repetition Tasks (SRTs) are able to assess children’s language abilities. Specifically, SRTs have been identified as a clinical marker for children with Developmental Language Disorder (DLD), as they show high diagnostic accuracy levels (see Marinis & Armon-Lotem, 2015). Similarly, there has been observed high sensitivity and specificity of SRT in detecting grammatical impairments of French-speaking children with High Functioning Autism (HFA) (Silleresi et al., 2018). Τhe aims of the current study are two-fold. First, the diagnostic accuracy of the LITMUS-SRT-Greek task is explored, which was developed within the COST Action IS0804 ‘Language Impairment in a Multilingual Society’. Second, due to the similarity that has been detected concerning the grammatical impairments between children with DLD and children with HFA, the acquisition of complex morphosyntactic structures of Greek-speaking children with HFA is assessed. A total of 88 children, aged 6;3-12 years, participated in this study: a clinical group of children with HFA (n = 44) and a chronological age-matched control group (n = 44). The SRT consisted of 32 sentences that examined the following structures: (a) Subject-Verb-Object, (b) Negation, (c) Clitics, (d) Complement clauses, (e) Coordination clauses, (f) Adverbial clauses, (g) Wh-questions and (h) Relative clauses. For the scoring of repetition accuracy, two different methods were followed, Scoring Method 1 (0-1) and Scoring Method 2 (0-3). Additionally, the participants’ responses were encoded according to the syntactic structures that were examined (0-1). Furthermore, a broad error analysis was conducted. The errors were classified as omissions, substitutions, additions, changes of word order and grammatical errors. For each one of those classifications of errors, the affected linguistic elements were determined as function or content words, as well as the grammatical category of those elements. The results showed that the SRT yielded high sensitivity and specificity in identifying children with HFA, as HFA participants displayed significantly lower performance in all scoring schemes and higher error frequency in all error categories in comparison with the age-matched control group. The current study showed that the LITMUS-SRT-Greek task, that elicits complex morphosyntactic structures, could be a potential indicator of Greek-speaking HFA children’s grammatical impairments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η γραμματική ικανότητα των παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος: Δεδομένα από μια Δοκιμασία Επανάληψης Προτάσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστολοπούλου Σοφία","Apostolopoulou Sofia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι Δοκιμασίες Επανάληψης Προτάσεων (ΔΕΠ) είναι ευρέως αποδεκτό ότι αξιολογούν τις γλωσσικές ικανότητες των παιδιών. Ειδικότερα, οι ΔΕΠ έχει θεωρηθεί ότι αποτελούν κλινικό δείκτη εντοπισμού των παιδιών με Αναπτυξιακή Γλωσσική Διαταραχή (ΑΓΔ), καθώς εμφανίζουν υψηλή διαγνωστική ακρίβεια (βλ. Marinis & Armon-Lotem, 2015). Παρομοίως, έχει παρατηρηθεί υψηλή εξειδίκευση και ευαισθησία της ΔΕΠ στον εντοπισμό των γραμματικών ελλειμμάτων παιδιών με Διαταραχή Αναπτυξιακού Φάσματος (ΔΑΦ) στη Γαλλική (Silleresi et al., 2018). Η συγκεκριμένη μελέτη έχει δύο στόχους. Αρχικά, διερευνά τη διαγνωστική ακρίβεια της ελληνικής εκδοχής της LITMUS-ΔΕΠ, η οποία σχεδιάστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος COST ISO 804. Δεύτερον, δεδομένης της ομοιότητας που έχει εντοπιστεί ως προς τα γραμματικά ελλείμματα μεταξύ των παιδιών με ΑΓΔ και των παιδιών με ΔΑΦ, εξετάζει την κατάκτηση μιας σειράς μορφοσυντακτικών δομών από παιδιά με ΔΑΦ στη Νέα Ελληνική. Στη μελέτη έλαβαν μέρος 88 παιδιά ηλικίας 6,3-12 ετών, 44 παιδιά με ΔΑΦ και 44 παιδιά Τυπικής Ανάπτυξης (ΤΑ), αντίστοιχης χρονολογικής ηλικίας. Η δοκιμασία αποτελούταν από 32 προτάσεις, οι οποίες εξέταζαν τις ακόλουθες δομές: Υποκείμενο-Ρήμα-Αντικείμενο (ΥΡΑ), (β) Άρνηση, (γ) Κλιτικά, (δ) Συμπληρωματικές προτάσεις, (ε) Δομές παρατακτικής σύνδεσης, (στ) Επιρρηματικές προτάσεις, (ζ) Ερωτήσεις μερικής αγνοίας και (η) Αναφορικές προτάσεις. Για τη μέτρηση της ορθότητας των επαναλήψεων χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικές μέθοδοι, η Μέθοδος Μέτρησης 1 (0-1) και η Μέθοδος Μέτρησης 2 (0-3). Ακόμη, οι απαντήσεις των συμμετεχόντων κωδικοποιήθηκαν με κριτήριο τις υπό εξέταση συντακτικές δομές (0-1). Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε μια ευρεία ανάλυση λαθών. Οι κατηγορίες των λαθών που υπολογίστηκαν ήταν η παράλειψη, η υποκατάσταση, η προσθήκη, η αλλαγή της σειράς των όρων και τα γραμματική λάθη. Για κάθε μία από αυτές τις κατηγορίες λαθών υπολογίστηκε εάν τα γλωσσικά στοιχεία που επηρέασαν ήταν λειτουργικές λέξεις ή λέξεις περιεχόμενου, καθώς και η γραμματική κατηγορία στην οποία ενέπιπταν οι λέξεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ΔΕΠ παρουσίασε υψηλή εξειδίκευση και ευαισθησία, καθώς τα παιδιά με ΔΑΦ παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερες επιδόσεις σε όλες τις μετρήσεις, καθώς και υψηλότερη συχνότητα λαθών σε όλες τις κατηγορίες σε σχέση με τα παιδιά ΤΑ. Η συγκεκριμένη μελέτη έδειξε ότι η συγκεκριμένη ΔΕΠ, που εκμαιεύει σύνθετες συντακτικές δομές, μπορεί να αποτελέσει δείκτη εντοπισμού των γραμματικών ελλειμμάτων παιδιών με ΔΑΦ στη Νέα Ελληνική.","It is well established that Sentence Repetition Tasks (SRTs) are able to assess children’s language abilities. Specifically, SRTs have been identified as a clinical marker for children with Developmental Language Disorder (DLD), as they show high diagnostic accuracy levels (see Marinis & Armon-Lotem, 2015). Similarly, there has been observed high sensitivity and specificity of SRT in detecting grammatical impairments of French-speaking children with High Functioning Autism (HFA) (Silleresi et al., 2018). Τhe aims of the current study are two-fold. First, the diagnostic accuracy of the LITMUS-SRT-Greek task is explored, which was developed within the COST Action IS0804 ‘Language Impairment in a Multilingual Society’. Second, due to the similarity that has been detected concerning the grammatical impairments between children with DLD and children with HFA, the acquisition of complex morphosyntactic structures of Greek-speaking children with HFA is assessed. A total of 88 children, aged 6;3-12 years, participated in this study: a clinical group of children with HFA (n = 44) and a chronological age-matched control group (n = 44). The SRT consisted of 32 sentences that examined the following structures: (a) Subject-Verb-Object, (b) Negation, (c) Clitics, (d) Complement clauses, (e) Coordination clauses, (f) Adverbial clauses, (g) Wh-questions and (h) Relative clauses. For the scoring of repetition accuracy, two different methods were followed, Scoring Method 1 (0-1) and Scoring Method 2 (0-3). Additionally, the participants’ responses were encoded according to the syntactic structures that were examined (0-1). Furthermore, a broad error analysis was conducted. The errors were classified as omissions, substitutions, additions, changes of word order and grammatical errors. For each one of those classifications of errors, the affected linguistic elements were determined as function or content words, as well as the grammatical category of those elements. The results showed that the SRT yielded high sensitivity and specificity in identifying children with HFA, as HFA participants displayed significantly lower performance in all scoring schemes and higher error frequency in all error categories in comparison with the age-matched control group. The current study showed that the LITMUS-SRT-Greek task, that elicits complex morphosyntactic structures, could be a potential indicator of Greek-speaking HFA children’s grammatical impairments."],"dc:identifier":["uoadl:2929393","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929393"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η γραμματική ικανότητα των παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος: Δεδομένα από μια Δοκιμασία Επανάληψης Προτάσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z"}