{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929479"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929479","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πράσινος Ανταγωνισμός; Η διερεύνηση της σχέσης του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού με την προστασία του περιβάλλοντος","abstract":"Η σχέση του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού με την προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί μία παλαιά προβληματική, η οποία έχει βρεθεί στο προσκήνιο ενόψει της επιτακτικότητας της κλιματικής αλλαγής και της τρέχουσας πανδημίας COVID-19. Πολλοί θεωρούν ότι οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες των επιχειρήσεων αποτελούν ένα σημαντικό εργαλείο για την μετάβαση σε μία πράσινη οικονομία, συμπληρωματικό προς την κρατική ρύθμιση. Στο πλαίσιο της εργασίας αυτής εξετάζεται η αλληλεπίδρασή του δικαίου ανταγωνισμού με την περιβαλλοντική προστασία κατά την εφαρμογή των εν ευρεία εννοία κανόνων ανταγωνισμού. Αρχικά, γίνεται αναφορά στην αξιολόγηση των περιβαλλοντικών παραγόντων από τους κανόνες ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Ε.Ε., συσχετίζοντας τα συμπεράσματα με το πεδίο του ελεύθερου ανταγωνισμού. Εν συνεχεία, ως κύριο αντικείμενο της εργασίας, εξετάζονται οι λεγόμενες «περιβαλλοντικές συμφωνίες», ήτοι οι συμφωνίες που αποσκοπούν στην επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων, υπό το πρίσμα του ά. 101 ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει τη συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων που ανταγωνίζονται μεταξύ τους (παράγραφος 1). Ειδικότερα, αναλύεται εκτενώς η αξιολόγηση που λαμβάνει χώρα κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 3 του άρθρου, προκειμένου περιβαλλοντικές συμφωνίες που έχουν κριθεί περιοριστικές για τον ανταγωνισμό να χαρακτηρισθούν ως συμβατές ή μη με αυτόν. Μετέπειτα, παρουσιάζεται η σχέση των περιβαλλοντικών παραγόντων με το ά. 102 ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, και το ευρωπαϊκό καθεστώς ελέγχου των συγκεντρώσεων. Τελικώς, εξετάζεται η προσέγγιση των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις προς τους περιβαλλοντικούς στόχους και λαμβάνει χώρα μια συγκριτική επισκόπηση αυτής έναντι των ως άνω προσεγγίσεων των κανόνων ανταγωνισμού εν στενή εννοία.","abstract_html":"Η σχέση του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού με την προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί μία παλαιά προβληματική, η οποία έχει βρεθεί στο προσκήνιο ενόψει της επιτακτικότητας της κλιματικής αλλαγής και της τρέχουσας πανδημίας COVID-19. Πολλοί θεωρούν ότι οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες των επιχειρήσεων αποτελούν ένα σημαντικό εργαλείο για την μετάβαση σε μία πράσινη οικονομία, συμπληρωματικό προς την κρατική ρύθμιση. Στο πλαίσιο της εργασίας αυτής εξετάζεται η αλληλεπίδρασή του δικαίου ανταγωνισμού με την περιβαλλοντική προστασία κατά την εφαρμογή των εν ευρεία εννοία κανόνων ανταγωνισμού. Αρχικά, γίνεται αναφορά στην αξιολόγηση των περιβαλλοντικών παραγόντων από τους κανόνες ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Ε.Ε., συσχετίζοντας τα συμπεράσματα με το πεδίο του ελεύθερου ανταγωνισμού. Εν συνεχεία, ως κύριο αντικείμενο της εργασίας, εξετάζονται οι λεγόμενες «περιβαλλοντικές συμφωνίες», ήτοι οι συμφωνίες που αποσκοπούν στην επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων, υπό το πρίσμα του ά. 101 ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει τη συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων που ανταγωνίζονται μεταξύ τους (παράγραφος 1). Ειδικότερα, αναλύεται εκτενώς η αξιολόγηση που λαμβάνει χώρα κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 3 του άρθρου, προκειμένου περιβαλλοντικές συμφωνίες που έχουν κριθεί περιοριστικές για τον ανταγωνισμό να χαρακτηρισθούν ως συμβατές ή μη με αυτόν. Μετέπειτα, παρουσιάζεται η σχέση των περιβαλλοντικών παραγόντων με το ά. 102 ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, και το ευρωπαϊκό καθεστώς ελέγχου των συγκεντρώσεων. Τελικώς, εξετάζεται η προσέγγιση των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις προς τους περιβαλλοντικούς στόχους και λαμβάνει χώρα μια συγκριτική επισκόπηση αυτής έναντι των ως άνω προσεγγίσεων των κανόνων ανταγωνισμού εν στενή εννοία.","abstract_has_math":false,"creators":["Διαμαντοπούλου Γιολάντα","Diamantopoulou Giolanta"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929479"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929479","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929479","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929479","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929479","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διαμαντοπούλου Γιολάντα","Diamantopoulou Giolanta"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929479","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929479"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σχέση του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού με την προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί μία παλαιά προβληματική, η οποία έχει βρεθεί στο προσκήνιο ενόψει της επιτακτικότητας της κλιματικής αλλαγής και της τρέχουσας πανδημίας COVID-19. Πολλοί θεωρούν ότι οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες των επιχειρήσεων αποτελούν ένα σημαντικό εργαλείο για την μετάβαση σε μία πράσινη οικονομία, συμπληρωματικό προς την κρατική ρύθμιση. Στο πλαίσιο της εργασίας αυτής εξετάζεται η αλληλεπίδρασή του δικαίου ανταγωνισμού με την περιβαλλοντική προστασία κατά την εφαρμογή των εν ευρεία εννοία κανόνων ανταγωνισμού. Αρχικά, γίνεται αναφορά στην αξιολόγηση των περιβαλλοντικών παραγόντων από τους κανόνες ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Ε.Ε., συσχετίζοντας τα συμπεράσματα με το πεδίο του ελεύθερου ανταγωνισμού. Εν συνεχεία, ως κύριο αντικείμενο της εργασίας, εξετάζονται οι λεγόμενες «περιβαλλοντικές συμφωνίες», ήτοι οι συμφωνίες που αποσκοπούν στην επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων, υπό το πρίσμα του ά. 101 ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει τη συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων που ανταγωνίζονται μεταξύ τους (παράγραφος 1). Ειδικότερα, αναλύεται εκτενώς η αξιολόγηση που λαμβάνει χώρα κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 3 του άρθρου, προκειμένου περιβαλλοντικές συμφωνίες που έχουν κριθεί περιοριστικές για τον ανταγωνισμό να χαρακτηρισθούν ως συμβατές ή μη με αυτόν. Μετέπειτα, παρουσιάζεται η σχέση των περιβαλλοντικών παραγόντων με το ά. 102 ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, και το ευρωπαϊκό καθεστώς ελέγχου των συγκεντρώσεων. Τελικώς, εξετάζεται η προσέγγιση των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις προς τους περιβαλλοντικούς στόχους και λαμβάνει χώρα μια συγκριτική επισκόπηση αυτής έναντι των ως άνω προσεγγίσεων των κανόνων ανταγωνισμού εν στενή εννοία.","The relationship between EU competition law and environmental protection is a long-discussed topic. Currently this topic is at the forefront of competition policy discussions due to the urgency of climate change and the current COVID-19 pandemic. Many people support the belief that private business initiatives are an important tool for the transition to a green economy that will complement the relevant regulation. This paper examines the interaction of competition law and environmental protection during the application of the lato sensu competition rules. Initially, the assessment of environmental factors in light of the rules of free movement within the EU is presented, correlating the conclusions with the field of competition law. The main object of the paper is the examination of environmental agreements, namely agreements aimed at achieving environmental objectives, under Article 101 TFEU, which prohibits cooperation between competing undertakings (paragraph 1). In particular, the assessment carried out pursuant to paragraph 3 of the Article is analyzed in detail in order to classify environmental agreements which have been found to be restrictive of competition as compatible or incompatible with competition law. Furthermore, the correlation of environmental factors with Article 102 TFEU, which prohibits the abuse of a dominant position, and the European Merger Regime are presented. Finally, the approach of state aid rules in relation to environmental objectives is examined and a comparative overview of the above and the approach of stricto sensu competition rules takes place."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πράσινος Ανταγωνισμός; Η διερεύνηση της σχέσης του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού με την προστασία του περιβάλλοντος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διαμαντοπούλου Γιολάντα","Diamantopoulou Giolanta"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η σχέση του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού με την προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί μία παλαιά προβληματική, η οποία έχει βρεθεί στο προσκήνιο ενόψει της επιτακτικότητας της κλιματικής αλλαγής και της τρέχουσας πανδημίας COVID-19. Πολλοί θεωρούν ότι οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες των επιχειρήσεων αποτελούν ένα σημαντικό εργαλείο για την μετάβαση σε μία πράσινη οικονομία, συμπληρωματικό προς την κρατική ρύθμιση. Στο πλαίσιο της εργασίας αυτής εξετάζεται η αλληλεπίδρασή του δικαίου ανταγωνισμού με την περιβαλλοντική προστασία κατά την εφαρμογή των εν ευρεία εννοία κανόνων ανταγωνισμού. Αρχικά, γίνεται αναφορά στην αξιολόγηση των περιβαλλοντικών παραγόντων από τους κανόνες ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Ε.Ε., συσχετίζοντας τα συμπεράσματα με το πεδίο του ελεύθερου ανταγωνισμού. Εν συνεχεία, ως κύριο αντικείμενο της εργασίας, εξετάζονται οι λεγόμενες «περιβαλλοντικές συμφωνίες», ήτοι οι συμφωνίες που αποσκοπούν στην επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων, υπό το πρίσμα του ά. 101 ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει τη συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων που ανταγωνίζονται μεταξύ τους (παράγραφος 1). Ειδικότερα, αναλύεται εκτενώς η αξιολόγηση που λαμβάνει χώρα κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 3 του άρθρου, προκειμένου περιβαλλοντικές συμφωνίες που έχουν κριθεί περιοριστικές για τον ανταγωνισμό να χαρακτηρισθούν ως συμβατές ή μη με αυτόν. Μετέπειτα, παρουσιάζεται η σχέση των περιβαλλοντικών παραγόντων με το ά. 102 ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, και το ευρωπαϊκό καθεστώς ελέγχου των συγκεντρώσεων. Τελικώς, εξετάζεται η προσέγγιση των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις προς τους περιβαλλοντικούς στόχους και λαμβάνει χώρα μια συγκριτική επισκόπηση αυτής έναντι των ως άνω προσεγγίσεων των κανόνων ανταγωνισμού εν στενή εννοία.","The relationship between EU competition law and environmental protection is a long-discussed topic. Currently this topic is at the forefront of competition policy discussions due to the urgency of climate change and the current COVID-19 pandemic. Many people support the belief that private business initiatives are an important tool for the transition to a green economy that will complement the relevant regulation. This paper examines the interaction of competition law and environmental protection during the application of the lato sensu competition rules. Initially, the assessment of environmental factors in light of the rules of free movement within the EU is presented, correlating the conclusions with the field of competition law. The main object of the paper is the examination of environmental agreements, namely agreements aimed at achieving environmental objectives, under Article 101 TFEU, which prohibits cooperation between competing undertakings (paragraph 1). In particular, the assessment carried out pursuant to paragraph 3 of the Article is analyzed in detail in order to classify environmental agreements which have been found to be restrictive of competition as compatible or incompatible with competition law. Furthermore, the correlation of environmental factors with Article 102 TFEU, which prohibits the abuse of a dominant position, and the European Merger Regime are presented. Finally, the approach of state aid rules in relation to environmental objectives is examined and a comparative overview of the above and the approach of stricto sensu competition rules takes place."],"dc:identifier":["uoadl:2929479","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929479"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Πράσινος Ανταγωνισμός; Η διερεύνηση της σχέσης του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού με την προστασία του περιβάλλοντος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z"}