{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929583"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929583","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της έκκεντρης άσκησης στην τεντονοπάθεια του Αχίλλειου τένοντα","abstract":"Η τενοντοπάθεια Αχιλλείου είναι ένας συχνός τραυματισμός που πλήττει τον Αχίλλειο τένοντα σε αθλητικούς και μη αθλητικούς πληθυσμούς. Διακρίνεται στην τενοντοπάθεια κυρίως σώματος ή μεσότητας και στην καταφυτική τενοντοπάθεια Αχιλλείου, οι οποίες αποτελούν δύο διαφορετικές κλινικές οντότητες. Η έκκεντρη προπόνηση θεωρείται η καταλληλότερη μορφή συντηρητικής αντιμετώπισης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου, αλλά και γενικότερα για τις τενοντοπάθειες των κάτω άκρων. Ο σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να ανασκοπήσει την πιο πρόσφατη βιβλιογραφία όσον αφορά έρευνες με παρεμβάσεις έκκεντρης άσκησης στην τενοντοπάθεια Αχιλλείου σε αθλητές και μη αθλητές και να τη συγκρίνει με άλλες μορφές συντηρητικής αντιμετώπισης. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε έρευνες που περιλαμβάνουν και άλλες μορφές άσκησης πέραν της έκκεντρης. Όπως φαίνεται από τις έρευνες που εξετάστηκαν αν και η έκκεντρη άσκηση παραδοσιακά θεωρείται ότι είναι η πιο διαδεδομένη μορφή συντηρητικής αντιμετώπισης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου, δεν φαίνεται να υπερισχύει συγκριτικά με άλλες μορφές άσκησης βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Αντίθετα προτείνεται ένα συνδυαστικό πρόγραμμα ασκήσεων το οποίο θα περιλαμβάνει και έκκεντρες ασκήσεις, επίσης. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής κάποιο πρωτόκολλο άσκησης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου το οποίο να έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε όλες τις ομάδες ασθενών με τη συγκεκριμένη πάθηση και χρειάζονται έρευνες με καλό σχεδιασμό προκειμένου να καταλήξουμε στο βέλτιστο πρωτόκολλο που θα εγγυάται των αποτελεσμάτων.","abstract_html":"Η τενοντοπάθεια Αχιλλείου είναι ένας συχνός τραυματισμός που πλήττει τον Αχίλλειο τένοντα σε αθλητικούς και μη αθλητικούς πληθυσμούς. Διακρίνεται στην τενοντοπάθεια κυρίως σώματος ή μεσότητας και στην καταφυτική τενοντοπάθεια Αχιλλείου, οι οποίες αποτελούν δύο διαφορετικές κλινικές οντότητες. Η έκκεντρη προπόνηση θεωρείται η καταλληλότερη μορφή συντηρητικής αντιμετώπισης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου, αλλά και γενικότερα για τις τενοντοπάθειες των κάτω άκρων. Ο σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να ανασκοπήσει την πιο πρόσφατη βιβλιογραφία όσον αφορά έρευνες με παρεμβάσεις έκκεντρης άσκησης στην τενοντοπάθεια Αχιλλείου σε αθλητές και μη αθλητές και να τη συγκρίνει με άλλες μορφές συντηρητικής αντιμετώπισης. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε έρευνες που περιλαμβάνουν και άλλες μορφές άσκησης πέραν της έκκεντρης. Όπως φαίνεται από τις έρευνες που εξετάστηκαν αν και η έκκεντρη άσκηση παραδοσιακά θεωρείται ότι είναι η πιο διαδεδομένη μορφή συντηρητικής αντιμετώπισης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου, δεν φαίνεται να υπερισχύει συγκριτικά με άλλες μορφές άσκησης βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Αντίθετα προτείνεται ένα συνδυαστικό πρόγραμμα ασκήσεων το οποίο θα περιλαμβάνει και έκκεντρες ασκήσεις, επίσης. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής κάποιο πρωτόκολλο άσκησης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου το οποίο να έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε όλες τις ομάδες ασθενών με τη συγκεκριμένη πάθηση και χρειάζονται έρευνες με καλό σχεδιασμό προκειμένου να καταλήξουμε στο βέλτιστο πρωτόκολλο που θα εγγυάται των αποτελεσμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μητσόπουλος Αντώνιος","Mitsopoulos Antonios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929583"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929583","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929583","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929583","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929583","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μητσόπουλος Αντώνιος","Mitsopoulos Antonios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929583"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η τενοντοπάθεια Αχιλλείου είναι ένας συχνός τραυματισμός που πλήττει τον Αχίλλειο τένοντα σε αθλητικούς και μη αθλητικούς πληθυσμούς. Διακρίνεται στην τενοντοπάθεια κυρίως σώματος ή μεσότητας και στην καταφυτική τενοντοπάθεια Αχιλλείου, οι οποίες αποτελούν δύο διαφορετικές κλινικές οντότητες. Η έκκεντρη προπόνηση θεωρείται η καταλληλότερη μορφή συντηρητικής αντιμετώπισης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου, αλλά και γενικότερα για τις τενοντοπάθειες των κάτω άκρων. Ο σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να ανασκοπήσει την πιο πρόσφατη βιβλιογραφία όσον αφορά έρευνες με παρεμβάσεις έκκεντρης άσκησης στην τενοντοπάθεια Αχιλλείου σε αθλητές και μη αθλητές και να τη συγκρίνει με άλλες μορφές συντηρητικής αντιμετώπισης. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε έρευνες που περιλαμβάνουν και άλλες μορφές άσκησης πέραν της έκκεντρης. Όπως φαίνεται από τις έρευνες που εξετάστηκαν αν και η έκκεντρη άσκηση παραδοσιακά θεωρείται ότι είναι η πιο διαδεδομένη μορφή συντηρητικής αντιμετώπισης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου, δεν φαίνεται να υπερισχύει συγκριτικά με άλλες μορφές άσκησης βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Αντίθετα προτείνεται ένα συνδυαστικό πρόγραμμα ασκήσεων το οποίο θα περιλαμβάνει και έκκεντρες ασκήσεις, επίσης. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής κάποιο πρωτόκολλο άσκησης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου το οποίο να έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε όλες τις ομάδες ασθενών με τη συγκεκριμένη πάθηση και χρειάζονται έρευνες με καλό σχεδιασμό προκειμένου να καταλήξουμε στο βέλτιστο πρωτόκολλο που θα εγγυάται των αποτελεσμάτων.","Achilles tendinopathy is a common injury affecting athletic and non-athletic populations. It is classified in mid-portion and insertional Achilles tendinopathy, both representing distinct clinical entities. Eccentric exercise is considered the number one choice of conservative management for Achilles tendinopathy and other lower limb tendinopathies. The purpose of this thesis was to review the most recent literature for studies that include eccentric training in Achilles tendinopathy in athletes and non-athletes, emphasizing in studies that also included other forms of exercise, besides eccentric exercise. Although eccentric training is traditionally considered the most common form of conservative treatment for Achilles tendinopathy, it is not superior to other types of exercise both in the short-term and long-term. On the contrary, what is proposed is a combination of different types of exercise which also include eccentric training. For the time being there is no proven exercise protocol that has been tested successfully in all groups of patients with Achilles tendinopathy and there is a need for research with careful planning in order to end up to the optimal protocol with the best results."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της έκκεντρης άσκησης στην τεντονοπάθεια του Αχίλλειου τένοντα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μητσόπουλος Αντώνιος","Mitsopoulos Antonios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η τενοντοπάθεια Αχιλλείου είναι ένας συχνός τραυματισμός που πλήττει τον Αχίλλειο τένοντα σε αθλητικούς και μη αθλητικούς πληθυσμούς. Διακρίνεται στην τενοντοπάθεια κυρίως σώματος ή μεσότητας και στην καταφυτική τενοντοπάθεια Αχιλλείου, οι οποίες αποτελούν δύο διαφορετικές κλινικές οντότητες. Η έκκεντρη προπόνηση θεωρείται η καταλληλότερη μορφή συντηρητικής αντιμετώπισης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου, αλλά και γενικότερα για τις τενοντοπάθειες των κάτω άκρων. Ο σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να ανασκοπήσει την πιο πρόσφατη βιβλιογραφία όσον αφορά έρευνες με παρεμβάσεις έκκεντρης άσκησης στην τενοντοπάθεια Αχιλλείου σε αθλητές και μη αθλητές και να τη συγκρίνει με άλλες μορφές συντηρητικής αντιμετώπισης. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε έρευνες που περιλαμβάνουν και άλλες μορφές άσκησης πέραν της έκκεντρης. Όπως φαίνεται από τις έρευνες που εξετάστηκαν αν και η έκκεντρη άσκηση παραδοσιακά θεωρείται ότι είναι η πιο διαδεδομένη μορφή συντηρητικής αντιμετώπισης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου, δεν φαίνεται να υπερισχύει συγκριτικά με άλλες μορφές άσκησης βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Αντίθετα προτείνεται ένα συνδυαστικό πρόγραμμα ασκήσεων το οποίο θα περιλαμβάνει και έκκεντρες ασκήσεις, επίσης. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής κάποιο πρωτόκολλο άσκησης για την τενοντοπάθεια Αχιλλείου το οποίο να έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε όλες τις ομάδες ασθενών με τη συγκεκριμένη πάθηση και χρειάζονται έρευνες με καλό σχεδιασμό προκειμένου να καταλήξουμε στο βέλτιστο πρωτόκολλο που θα εγγυάται των αποτελεσμάτων.","Achilles tendinopathy is a common injury affecting athletic and non-athletic populations. It is classified in mid-portion and insertional Achilles tendinopathy, both representing distinct clinical entities. Eccentric exercise is considered the number one choice of conservative management for Achilles tendinopathy and other lower limb tendinopathies. The purpose of this thesis was to review the most recent literature for studies that include eccentric training in Achilles tendinopathy in athletes and non-athletes, emphasizing in studies that also included other forms of exercise, besides eccentric exercise. Although eccentric training is traditionally considered the most common form of conservative treatment for Achilles tendinopathy, it is not superior to other types of exercise both in the short-term and long-term. On the contrary, what is proposed is a combination of different types of exercise which also include eccentric training. For the time being there is no proven exercise protocol that has been tested successfully in all groups of patients with Achilles tendinopathy and there is a need for research with careful planning in order to end up to the optimal protocol with the best results."],"dc:identifier":["uoadl:2929583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929583"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της έκκεντρης άσκησης στην τεντονοπάθεια του Αχίλλειου τένοντα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z"}