{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929634"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929634","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τα προσωπικά δεδομένα ως αντιπαροχή στο πλαίσιο της Οδηγίας 2019/770/ΕΕ","abstract":"Η Οδηγία 2019/770/ΕΕ στο άρθρο 3 §1 εδ.β' εισήγαγε για πρώτη φορά σε ενωσιακό επίπεδο ρύθμιση σύμφωνα με την οποία ο καταναλωτής μπορεί, στο πλαίσιο της σύμβασης προμήθειας ψηφιακού περιεχομένου ή υπηρεσίας, να παράσχει ή να αναλάβει την υποχρέωση να παράσχει στον έμπορο, αντί για χρήματα, δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη ήδη από την έκδοση της Πρότασης της Οδηγίας είχε εγείρει αντιδράσεις σχετικά με το επιτρεπτό ή μη τη εμπορευματοποίησης των προσωπικών δεδομένων και σχετικά με τη δυνατότητα ένταξής τους σε μία αμφοτεροβαρή σύμβαση ως αντικείμενο της αντιπαροχής που οφείλει ο καταναλωτής. Ο όρος \"αντάλλαγμα\" που περιλαμβανόταν στην αρχικά προτεινόμενη διατύπωση του άρθρου 3 §1, παραλείφθηκε από την τελική μορφή της ρύθμισης αφήνοντας ωστόσο αναπάντητα τα ερωτήματα αναφορικά με τη θέση την οποία τελικά έδωσα ο κοινοτικός νομοθέτης στα προσωπικά δεδομένα. Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι να παρουσιάσει, με αφορμή την παραπάνω ρύθμιση της Οδηγίας 2019/77/ΕΕ, έναν ευρύτερο προβληματισμό αναφορικά με τη συναλλακτική φύση των προσωπικών δεδομένων, την ένταξη αυτών στο ενδοτικό δίκαιο των συμβάσεων, και συγκεκριμένα των αμφοτεροβαρών συμβάσεων, και την θέση στην οποία βρίσκεται ο καταναλωτής ο οποίος επιλέγει να αναλάβει έναντι του εμπόρου, όχι την παραδοσιακά προβλεπόμενη υποχρέωση της χρηματικής καταβολής, αλλά υποχρέωση της οποίας το αντικείμενο συνίσταται στην παροχή των προσωπικών του δεδομένων.","abstract_html":"Η Οδηγία 2019/770/ΕΕ στο άρθρο 3 §1 εδ.β&#x27; εισήγαγε για πρώτη φορά σε ενωσιακό επίπεδο ρύθμιση σύμφωνα με την οποία ο καταναλωτής μπορεί, στο πλαίσιο της σύμβασης προμήθειας ψηφιακού περιεχομένου ή υπηρεσίας, να παράσχει ή να αναλάβει την υποχρέωση να παράσχει στον έμπορο, αντί για χρήματα, δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη ήδη από την έκδοση της Πρότασης της Οδηγίας είχε εγείρει αντιδράσεις σχετικά με το επιτρεπτό ή μη τη εμπορευματοποίησης των προσωπικών δεδομένων και σχετικά με τη δυνατότητα ένταξής τους σε μία αμφοτεροβαρή σύμβαση ως αντικείμενο της αντιπαροχής που οφείλει ο καταναλωτής. Ο όρος &quot;αντάλλαγμα&quot; που περιλαμβανόταν στην αρχικά προτεινόμενη διατύπωση του άρθρου 3 §1, παραλείφθηκε από την τελική μορφή της ρύθμισης αφήνοντας ωστόσο αναπάντητα τα ερωτήματα αναφορικά με τη θέση την οποία τελικά έδωσα ο κοινοτικός νομοθέτης στα προσωπικά δεδομένα. Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι να παρουσιάσει, με αφορμή την παραπάνω ρύθμιση της Οδηγίας 2019/77/ΕΕ, έναν ευρύτερο προβληματισμό αναφορικά με τη συναλλακτική φύση των προσωπικών δεδομένων, την ένταξη αυτών στο ενδοτικό δίκαιο των συμβάσεων, και συγκεκριμένα των αμφοτεροβαρών συμβάσεων, και την θέση στην οποία βρίσκεται ο καταναλωτής ο οποίος επιλέγει να αναλάβει έναντι του εμπόρου, όχι την παραδοσιακά προβλεπόμενη υποχρέωση της χρηματικής καταβολής, αλλά υποχρέωση της οποίας το αντικείμενο συνίσταται στην παροχή των προσωπικών του δεδομένων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μποσμπόνη Μαρία","Bosmponi Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929634"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929634","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929634","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929634","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929634","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μποσμπόνη Μαρία","Bosmponi Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929634","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929634"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Οδηγία 2019/770/ΕΕ στο άρθρο 3 §1 εδ.β' εισήγαγε για πρώτη φορά σε ενωσιακό επίπεδο ρύθμιση σύμφωνα με την οποία ο καταναλωτής μπορεί, στο πλαίσιο της σύμβασης προμήθειας ψηφιακού περιεχομένου ή υπηρεσίας, να παράσχει ή να αναλάβει την υποχρέωση να παράσχει στον έμπορο, αντί για χρήματα, δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη ήδη από την έκδοση της Πρότασης της Οδηγίας είχε εγείρει αντιδράσεις σχετικά με το επιτρεπτό ή μη τη εμπορευματοποίησης των προσωπικών δεδομένων και σχετικά με τη δυνατότητα ένταξής τους σε μία αμφοτεροβαρή σύμβαση ως αντικείμενο της αντιπαροχής που οφείλει ο καταναλωτής. Ο όρος \"αντάλλαγμα\" που περιλαμβανόταν στην αρχικά προτεινόμενη διατύπωση του άρθρου 3 §1, παραλείφθηκε από την τελική μορφή της ρύθμισης αφήνοντας ωστόσο αναπάντητα τα ερωτήματα αναφορικά με τη θέση την οποία τελικά έδωσα ο κοινοτικός νομοθέτης στα προσωπικά δεδομένα. Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι να παρουσιάσει, με αφορμή την παραπάνω ρύθμιση της Οδηγίας 2019/77/ΕΕ, έναν ευρύτερο προβληματισμό αναφορικά με τη συναλλακτική φύση των προσωπικών δεδομένων, την ένταξη αυτών στο ενδοτικό δίκαιο των συμβάσεων, και συγκεκριμένα των αμφοτεροβαρών συμβάσεων, και την θέση στην οποία βρίσκεται ο καταναλωτής ο οποίος επιλέγει να αναλάβει έναντι του εμπόρου, όχι την παραδοσιακά προβλεπόμενη υποχρέωση της χρηματικής καταβολής, αλλά υποχρέωση της οποίας το αντικείμενο συνίσταται στην παροχή των προσωπικών του δεδομένων.","La directive 2019/770/UE, dans l’article 3 §1, prévoit pour la première fois au niveau européen la possibilité du consommateur de fournir ou s’engager à fournir, dans le cadre du contrat de fourniture de contenus numériques et de services numériques, des données à caractère personnel au professionnel. Cette possibilité avait, à partir du moment de la publication de la proposition de la directive, créé plusieurs réactions en ce qui concerne le droit du législateur européen de commercialiser les données personnelles et leur attribuer la qualification de contrepartie dans le sens du droit des obligations. La phrase « en échange », qui était comprise à la forme initiale de la directive, a été supprimée et remplacée par la simple description de l’obligation du consommateur, sans fixer si celle-ci est une relation d’échange ou pas avec la fourniture du contenu numérique ou de service par le professionnel. Cette revue vise, à l’occasion de cette nouvelle approche de donnés personnelles par ladite directive, à se prononcer sur la problématique autour la nature transactionnelle des données personnelles et leur intégration et leur place dans le droit des contrats, en présentant aussi les droits du consommateur qui a choisi de fournir se données personnelles au lieu de s’acquitter d’un prix."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τα προσωπικά δεδομένα ως αντιπαροχή στο πλαίσιο της Οδηγίας 2019/770/ΕΕ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μποσμπόνη Μαρία","Bosmponi Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η Οδηγία 2019/770/ΕΕ στο άρθρο 3 §1 εδ.β' εισήγαγε για πρώτη φορά σε ενωσιακό επίπεδο ρύθμιση σύμφωνα με την οποία ο καταναλωτής μπορεί, στο πλαίσιο της σύμβασης προμήθειας ψηφιακού περιεχομένου ή υπηρεσίας, να παράσχει ή να αναλάβει την υποχρέωση να παράσχει στον έμπορο, αντί για χρήματα, δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη ήδη από την έκδοση της Πρότασης της Οδηγίας είχε εγείρει αντιδράσεις σχετικά με το επιτρεπτό ή μη τη εμπορευματοποίησης των προσωπικών δεδομένων και σχετικά με τη δυνατότητα ένταξής τους σε μία αμφοτεροβαρή σύμβαση ως αντικείμενο της αντιπαροχής που οφείλει ο καταναλωτής. Ο όρος \"αντάλλαγμα\" που περιλαμβανόταν στην αρχικά προτεινόμενη διατύπωση του άρθρου 3 §1, παραλείφθηκε από την τελική μορφή της ρύθμισης αφήνοντας ωστόσο αναπάντητα τα ερωτήματα αναφορικά με τη θέση την οποία τελικά έδωσα ο κοινοτικός νομοθέτης στα προσωπικά δεδομένα. Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι να παρουσιάσει, με αφορμή την παραπάνω ρύθμιση της Οδηγίας 2019/77/ΕΕ, έναν ευρύτερο προβληματισμό αναφορικά με τη συναλλακτική φύση των προσωπικών δεδομένων, την ένταξη αυτών στο ενδοτικό δίκαιο των συμβάσεων, και συγκεκριμένα των αμφοτεροβαρών συμβάσεων, και την θέση στην οποία βρίσκεται ο καταναλωτής ο οποίος επιλέγει να αναλάβει έναντι του εμπόρου, όχι την παραδοσιακά προβλεπόμενη υποχρέωση της χρηματικής καταβολής, αλλά υποχρέωση της οποίας το αντικείμενο συνίσταται στην παροχή των προσωπικών του δεδομένων.","La directive 2019/770/UE, dans l’article 3 §1, prévoit pour la première fois au niveau européen la possibilité du consommateur de fournir ou s’engager à fournir, dans le cadre du contrat de fourniture de contenus numériques et de services numériques, des données à caractère personnel au professionnel. Cette possibilité avait, à partir du moment de la publication de la proposition de la directive, créé plusieurs réactions en ce qui concerne le droit du législateur européen de commercialiser les données personnelles et leur attribuer la qualification de contrepartie dans le sens du droit des obligations. La phrase « en échange », qui était comprise à la forme initiale de la directive, a été supprimée et remplacée par la simple description de l’obligation du consommateur, sans fixer si celle-ci est une relation d’échange ou pas avec la fourniture du contenu numérique ou de service par le professionnel. Cette revue vise, à l’occasion de cette nouvelle approche de donnés personnelles par ladite directive, à se prononcer sur la problématique autour la nature transactionnelle des données personnelles et leur intégration et leur place dans le droit des contrats, en présentant aussi les droits du consommateur qui a choisi de fournir se données personnelles au lieu de s’acquitter d’un prix."],"dc:identifier":["uoadl:2929634","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929634"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Τα προσωπικά δεδομένα ως αντιπαροχή στο πλαίσιο της Οδηγίας 2019/770/ΕΕ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z"}