{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929731"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929731","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των ουροθηλιακών καρκινωμάτων της ουροδόχου κύστης που επηρεάζουν την πρόγνωση και τους ογκολογικούς χειρισμούς των ασθενών","abstract":"Οι όγκοι της ουροδόχου κύστης ταξινομούνται με βάση την ταξινόμηση του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (WHO) 2016. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα τα καρκινώματα της ουροδόχου χωρίζονται σε χαμηλού και υψηλού βαθμού κακοήθειας αναλόγως με την πυρηνική ατυπία και το αρχιτεκτονικό πρότυπο. Το σημαντικότερο στοιχείο στην παθολογοανατομική σταδιοποίηση των καρκινωμάτων του ουροθηλίου είναι ο βαθμός επέκτασης του νεοπλάσματος εντός των στρωμάτων του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης και των γειτονικών δομών. Η πληροφορία αυτή έχει μείζονα σημασία τόσο σε ό,τι αφορά την πρόγνωση όσο και την θεραπεία και περιλαμβάνεται στη σταδιοποίηση σύμφωνα με το σύστημα TNM. Οι πιο συχνοί παθολογοανατομικοί τύποι των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης είναι τα ουροθηλιακά, τα πλακώδη και τα αδενικά καρκινώματα: • Το διηθητικό ουροθηλιακό καρκίνωμα, το οποίο παλαιότερα ονομαζόταν καρκίνωμα εκ του μεταβατικού επιθηλίου, χαρακτηρίζεται από επέκταση πέραν της βασική μεμβράνης και είναι ο πιο συνήθης τύπος στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής. • Το πλακώδες καρκίνωμα προέρχεται από το ουροθήλιο και εμφανίζει αμιγή πλακώδη φαινότυπο. Αποτελεί λιγότερο από το 5% των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης στην Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική. • Το αδενοκαρκίνωμα χαρακτηρίζεται ιστολογικά από αμιγή αδενικό φαινότυπο. Αυτοί οι όγκοι αποτελούν περίπου το 2% των καρκινωμάτων της ουροδόχου κύστης και συχνότερα προέρχονται από το ουροθήλιο και σπανιότερα από το υπόλειμμα του ουραχού. Οι παθολογοανατομικοί παράγοντες που επηρεάζουν την πρόγνωση και την θεραπεία των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: • Το βάθος της διήθησης που περιλαμβάνεται και στην 8η έκδοση σταδιοποίησης κατά AJCC, έχει ιδιαίτερο προγνωστικό ρόλο και επηρεάζει την θεραπεία. • Το μέγιστο μέγεθος της διηθητικής εστίας φαίνεται να έχει προγνωστική αξία. • Η διήθηση του μυϊκού χιτώνα αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα καθώς επίσης και παράγοντα που τροποποιεί την θεραπευτική στρατηγική. • Η αγγειακή διήθηση αποτελεί κακό προγνωστικό δείκτη για τον καρκίνο της ουροδόχου και σχετίζεται με ανεύρεση υψηλότερου σταδίου της νόσου όταν διενεργείται κυστεκτομή. • Η πλακώδης διαφοροποίηση δεν επηρεάζει την πρόγνωση του νοσήματος, επηρεάζει όμως την ανταπόκριση στην χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία. • Το ποσοστό της μικροθηλώδους συνιστώσας ενός ουροθηλιακoύ καρκινώματος αποτελεί κακό προγνωστικό δείκτη. • Οι ενεργοποιητικές μεταλλάξεις του εξωκυττάριου τμήματος του υποδοχέα HER2 εγείρουν το ερώτημα της θεραπείας με αναστολείς του υποδοχέα. • Η συνιστώσα του καρκινώματος προσομοιάζοντος με λεμφοεπιθηλίωμα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στη χημειοθεραπεία. • Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα της ουροδόχου κύστης έχει πολύ επιθετική συμπεριφορά και φτωχή πρόγνωση. • Η έκφραση του PD-L1 στα κύτταρα του καρκινώματος ή/και στα διηθούντα λεμφοκύτταρα αποτελεί παράγοντα που επηρεάζει την επιλογή της θεραπείας, ενώ ο προγνωστικός του ρόλος είναι ακόμα υπό αξιολόγηση.","abstract_html":"Οι όγκοι της ουροδόχου κύστης ταξινομούνται με βάση την ταξινόμηση του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (WHO) 2016. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα τα καρκινώματα της ουροδόχου χωρίζονται σε χαμηλού και υψηλού βαθμού κακοήθειας αναλόγως με την πυρηνική ατυπία και το αρχιτεκτονικό πρότυπο. Το σημαντικότερο στοιχείο στην παθολογοανατομική σταδιοποίηση των καρκινωμάτων του ουροθηλίου είναι ο βαθμός επέκτασης του νεοπλάσματος εντός των στρωμάτων του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης και των γειτονικών δομών. Η πληροφορία αυτή έχει μείζονα σημασία τόσο σε ό,τι αφορά την πρόγνωση όσο και την θεραπεία και περιλαμβάνεται στη σταδιοποίηση σύμφωνα με το σύστημα TNM. Οι πιο συχνοί παθολογοανατομικοί τύποι των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης είναι τα ουροθηλιακά, τα πλακώδη και τα αδενικά καρκινώματα: • Το διηθητικό ουροθηλιακό καρκίνωμα, το οποίο παλαιότερα ονομαζόταν καρκίνωμα εκ του μεταβατικού επιθηλίου, χαρακτηρίζεται από επέκταση πέραν της βασική μεμβράνης και είναι ο πιο συνήθης τύπος στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής. • Το πλακώδες καρκίνωμα προέρχεται από το ουροθήλιο και εμφανίζει αμιγή πλακώδη φαινότυπο. Αποτελεί λιγότερο από το 5% των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης στην Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική. • Το αδενοκαρκίνωμα χαρακτηρίζεται ιστολογικά από αμιγή αδενικό φαινότυπο. Αυτοί οι όγκοι αποτελούν περίπου το 2% των καρκινωμάτων της ουροδόχου κύστης και συχνότερα προέρχονται από το ουροθήλιο και σπανιότερα από το υπόλειμμα του ουραχού. Οι παθολογοανατομικοί παράγοντες που επηρεάζουν την πρόγνωση και την θεραπεία των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: • Το βάθος της διήθησης που περιλαμβάνεται και στην 8η έκδοση σταδιοποίησης κατά AJCC, έχει ιδιαίτερο προγνωστικό ρόλο και επηρεάζει την θεραπεία. • Το μέγιστο μέγεθος της διηθητικής εστίας φαίνεται να έχει προγνωστική αξία. • Η διήθηση του μυϊκού χιτώνα αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα καθώς επίσης και παράγοντα που τροποποιεί την θεραπευτική στρατηγική. • Η αγγειακή διήθηση αποτελεί κακό προγνωστικό δείκτη για τον καρκίνο της ουροδόχου και σχετίζεται με ανεύρεση υψηλότερου σταδίου της νόσου όταν διενεργείται κυστεκτομή. • Η πλακώδης διαφοροποίηση δεν επηρεάζει την πρόγνωση του νοσήματος, επηρεάζει όμως την ανταπόκριση στην χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία. • Το ποσοστό της μικροθηλώδους συνιστώσας ενός ουροθηλιακoύ καρκινώματος αποτελεί κακό προγνωστικό δείκτη. • Οι ενεργοποιητικές μεταλλάξεις του εξωκυττάριου τμήματος του υποδοχέα HER2 εγείρουν το ερώτημα της θεραπείας με αναστολείς του υποδοχέα. • Η συνιστώσα του καρκινώματος προσομοιάζοντος με λεμφοεπιθηλίωμα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στη χημειοθεραπεία. • Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα της ουροδόχου κύστης έχει πολύ επιθετική συμπεριφορά και φτωχή πρόγνωση. • Η έκφραση του PD-L1 στα κύτταρα του καρκινώματος ή/και στα διηθούντα λεμφοκύτταρα αποτελεί παράγοντα που επηρεάζει την επιλογή της θεραπείας, ενώ ο προγνωστικός του ρόλος είναι ακόμα υπό αξιολόγηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Φεργάδης Ευάγγελος-Γεώργιος","Fergadis Evangelos-Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929731"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929731","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929731","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929731","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929731","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φεργάδης Ευάγγελος-Γεώργιος","Fergadis Evangelos-Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929731","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929731"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι όγκοι της ουροδόχου κύστης ταξινομούνται με βάση την ταξινόμηση του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (WHO) 2016. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα τα καρκινώματα της ουροδόχου χωρίζονται σε χαμηλού και υψηλού βαθμού κακοήθειας αναλόγως με την πυρηνική ατυπία και το αρχιτεκτονικό πρότυπο. Το σημαντικότερο στοιχείο στην παθολογοανατομική σταδιοποίηση των καρκινωμάτων του ουροθηλίου είναι ο βαθμός επέκτασης του νεοπλάσματος εντός των στρωμάτων του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης και των γειτονικών δομών. Η πληροφορία αυτή έχει μείζονα σημασία τόσο σε ό,τι αφορά την πρόγνωση όσο και την θεραπεία και περιλαμβάνεται στη σταδιοποίηση σύμφωνα με το σύστημα TNM. Οι πιο συχνοί παθολογοανατομικοί τύποι των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης είναι τα ουροθηλιακά, τα πλακώδη και τα αδενικά καρκινώματα: • Το διηθητικό ουροθηλιακό καρκίνωμα, το οποίο παλαιότερα ονομαζόταν καρκίνωμα εκ του μεταβατικού επιθηλίου, χαρακτηρίζεται από επέκταση πέραν της βασική μεμβράνης και είναι ο πιο συνήθης τύπος στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής. • Το πλακώδες καρκίνωμα προέρχεται από το ουροθήλιο και εμφανίζει αμιγή πλακώδη φαινότυπο. Αποτελεί λιγότερο από το 5% των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης στην Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική. • Το αδενοκαρκίνωμα χαρακτηρίζεται ιστολογικά από αμιγή αδενικό φαινότυπο. Αυτοί οι όγκοι αποτελούν περίπου το 2% των καρκινωμάτων της ουροδόχου κύστης και συχνότερα προέρχονται από το ουροθήλιο και σπανιότερα από το υπόλειμμα του ουραχού. Οι παθολογοανατομικοί παράγοντες που επηρεάζουν την πρόγνωση και την θεραπεία των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: • Το βάθος της διήθησης που περιλαμβάνεται και στην 8η έκδοση σταδιοποίησης κατά AJCC, έχει ιδιαίτερο προγνωστικό ρόλο και επηρεάζει την θεραπεία. • Το μέγιστο μέγεθος της διηθητικής εστίας φαίνεται να έχει προγνωστική αξία. • Η διήθηση του μυϊκού χιτώνα αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα καθώς επίσης και παράγοντα που τροποποιεί την θεραπευτική στρατηγική. • Η αγγειακή διήθηση αποτελεί κακό προγνωστικό δείκτη για τον καρκίνο της ουροδόχου και σχετίζεται με ανεύρεση υψηλότερου σταδίου της νόσου όταν διενεργείται κυστεκτομή. • Η πλακώδης διαφοροποίηση δεν επηρεάζει την πρόγνωση του νοσήματος, επηρεάζει όμως την ανταπόκριση στην χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία. • Το ποσοστό της μικροθηλώδους συνιστώσας ενός ουροθηλιακoύ καρκινώματος αποτελεί κακό προγνωστικό δείκτη. • Οι ενεργοποιητικές μεταλλάξεις του εξωκυττάριου τμήματος του υποδοχέα HER2 εγείρουν το ερώτημα της θεραπείας με αναστολείς του υποδοχέα. • Η συνιστώσα του καρκινώματος προσομοιάζοντος με λεμφοεπιθηλίωμα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στη χημειοθεραπεία. • Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα της ουροδόχου κύστης έχει πολύ επιθετική συμπεριφορά και φτωχή πρόγνωση. • Η έκφραση του PD-L1 στα κύτταρα του καρκινώματος ή/και στα διηθούντα λεμφοκύτταρα αποτελεί παράγοντα που επηρεάζει την επιλογή της θεραπείας, ενώ ο προγνωστικός του ρόλος είναι ακόμα υπό αξιολόγηση.","Bladder tumors are classified according to the 2016 World Health Organisation (WHO) Schema. Based on this classification, bladder tumors are divided either in high- or low-grade, defined by the nuclear anaplasia and architectural abnormalities. The invasion of the neoplasm into the layers of the bladder wall and the invasion of the adjacent structures is a major factor in the pathologic staging, affecting both prognosis and treatment, and forming part of the TNM staging system. The most common subtypes of bladder tumors are urothelial, squamous cell an adenocarcinomas. The pathologic factors that affect the prognosis and treatment of bladder malignancies can be summarized as: • The depth of the invasion, which is included in the AJCC 8th Edition, has a prominent prognostic implication and plays an important role in the choice of treatment. • The maximum size of the invasive lesion seems to suggest a prognostic factor. • The invasion of the muscularis propria is deemed as another prognostic factor, as well as an element that confers to the treatment option. • The vascular invasion is a poor prognostic factor of the bladder cancer and is associated with pathologic upstaging of the disease after cystectomy. • Although squamous cell differentiation is not a prognostic factor, it affects the response to chemotherapy and radiotherapy. • The percentage of micropapillary component of a urothelial tumor is an adverse prognostic factor. • Activating extracellular domain mutations of HER2 raise the question of targeted treatment. • The lymphoepithelioma-like component is particularly chemotherapy-sensitive. • Small cell carcinoma of the bladder has a very aggressive behavior and a poor prognosis. • PD-L1 expression in cancerous cells or/and in the infiltrating lymphocytes is an element that guides the treatment option, while its prognostic role is still under investigation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των ουροθηλιακών καρκινωμάτων της ουροδόχου κύστης που επηρεάζουν την πρόγνωση και τους ογκολογικούς χειρισμούς των ασθενών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φεργάδης Ευάγγελος-Γεώργιος","Fergadis Evangelos-Georgios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι όγκοι της ουροδόχου κύστης ταξινομούνται με βάση την ταξινόμηση του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (WHO) 2016. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα τα καρκινώματα της ουροδόχου χωρίζονται σε χαμηλού και υψηλού βαθμού κακοήθειας αναλόγως με την πυρηνική ατυπία και το αρχιτεκτονικό πρότυπο. Το σημαντικότερο στοιχείο στην παθολογοανατομική σταδιοποίηση των καρκινωμάτων του ουροθηλίου είναι ο βαθμός επέκτασης του νεοπλάσματος εντός των στρωμάτων του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης και των γειτονικών δομών. Η πληροφορία αυτή έχει μείζονα σημασία τόσο σε ό,τι αφορά την πρόγνωση όσο και την θεραπεία και περιλαμβάνεται στη σταδιοποίηση σύμφωνα με το σύστημα TNM. Οι πιο συχνοί παθολογοανατομικοί τύποι των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης είναι τα ουροθηλιακά, τα πλακώδη και τα αδενικά καρκινώματα: • Το διηθητικό ουροθηλιακό καρκίνωμα, το οποίο παλαιότερα ονομαζόταν καρκίνωμα εκ του μεταβατικού επιθηλίου, χαρακτηρίζεται από επέκταση πέραν της βασική μεμβράνης και είναι ο πιο συνήθης τύπος στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής. • Το πλακώδες καρκίνωμα προέρχεται από το ουροθήλιο και εμφανίζει αμιγή πλακώδη φαινότυπο. Αποτελεί λιγότερο από το 5% των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης στην Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική. • Το αδενοκαρκίνωμα χαρακτηρίζεται ιστολογικά από αμιγή αδενικό φαινότυπο. Αυτοί οι όγκοι αποτελούν περίπου το 2% των καρκινωμάτων της ουροδόχου κύστης και συχνότερα προέρχονται από το ουροθήλιο και σπανιότερα από το υπόλειμμα του ουραχού. Οι παθολογοανατομικοί παράγοντες που επηρεάζουν την πρόγνωση και την θεραπεία των κακοήθων νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: • Το βάθος της διήθησης που περιλαμβάνεται και στην 8η έκδοση σταδιοποίησης κατά AJCC, έχει ιδιαίτερο προγνωστικό ρόλο και επηρεάζει την θεραπεία. • Το μέγιστο μέγεθος της διηθητικής εστίας φαίνεται να έχει προγνωστική αξία. • Η διήθηση του μυϊκού χιτώνα αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα καθώς επίσης και παράγοντα που τροποποιεί την θεραπευτική στρατηγική. • Η αγγειακή διήθηση αποτελεί κακό προγνωστικό δείκτη για τον καρκίνο της ουροδόχου και σχετίζεται με ανεύρεση υψηλότερου σταδίου της νόσου όταν διενεργείται κυστεκτομή. • Η πλακώδης διαφοροποίηση δεν επηρεάζει την πρόγνωση του νοσήματος, επηρεάζει όμως την ανταπόκριση στην χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία. • Το ποσοστό της μικροθηλώδους συνιστώσας ενός ουροθηλιακoύ καρκινώματος αποτελεί κακό προγνωστικό δείκτη. • Οι ενεργοποιητικές μεταλλάξεις του εξωκυττάριου τμήματος του υποδοχέα HER2 εγείρουν το ερώτημα της θεραπείας με αναστολείς του υποδοχέα. • Η συνιστώσα του καρκινώματος προσομοιάζοντος με λεμφοεπιθηλίωμα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στη χημειοθεραπεία. • Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα της ουροδόχου κύστης έχει πολύ επιθετική συμπεριφορά και φτωχή πρόγνωση. • Η έκφραση του PD-L1 στα κύτταρα του καρκινώματος ή/και στα διηθούντα λεμφοκύτταρα αποτελεί παράγοντα που επηρεάζει την επιλογή της θεραπείας, ενώ ο προγνωστικός του ρόλος είναι ακόμα υπό αξιολόγηση.","Bladder tumors are classified according to the 2016 World Health Organisation (WHO) Schema. Based on this classification, bladder tumors are divided either in high- or low-grade, defined by the nuclear anaplasia and architectural abnormalities. The invasion of the neoplasm into the layers of the bladder wall and the invasion of the adjacent structures is a major factor in the pathologic staging, affecting both prognosis and treatment, and forming part of the TNM staging system. The most common subtypes of bladder tumors are urothelial, squamous cell an adenocarcinomas. The pathologic factors that affect the prognosis and treatment of bladder malignancies can be summarized as: • The depth of the invasion, which is included in the AJCC 8th Edition, has a prominent prognostic implication and plays an important role in the choice of treatment. • The maximum size of the invasive lesion seems to suggest a prognostic factor. • The invasion of the muscularis propria is deemed as another prognostic factor, as well as an element that confers to the treatment option. • The vascular invasion is a poor prognostic factor of the bladder cancer and is associated with pathologic upstaging of the disease after cystectomy. • Although squamous cell differentiation is not a prognostic factor, it affects the response to chemotherapy and radiotherapy. • The percentage of micropapillary component of a urothelial tumor is an adverse prognostic factor. • Activating extracellular domain mutations of HER2 raise the question of targeted treatment. • The lymphoepithelioma-like component is particularly chemotherapy-sensitive. • Small cell carcinoma of the bladder has a very aggressive behavior and a poor prognosis. • PD-L1 expression in cancerous cells or/and in the infiltrating lymphocytes is an element that guides the treatment option, while its prognostic role is still under investigation."],"dc:identifier":["uoadl:2929731","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929731"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των ουροθηλιακών καρκινωμάτων της ουροδόχου κύστης που επηρεάζουν την πρόγνωση και τους ογκολογικούς χειρισμούς των ασθενών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z"}