{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929777"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929777","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Φιλοσοφία Μαθηματικών του Jean Cavaillès","abstract":"Τα συνολοθεωρητικά παράδοξα που εμφανίστηκαν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, προκάλεσαν μία κρίση στα θεμέλια των μαθηματικών η οποία είχε πολλαπλές συνέπειες που κράτησαν για χρόνια. Το πρόβλημα της κρίσης των θεμελίων ήταν αυτό που απασχόλησε τον Γάλλο φιλόσοφο των μαθηματικών Ζαν Καβαγιές (Jean Cavaillès) κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Έχοντας επηρεαστεί πολύ από τον Σπινόζα, ο Καβαγιές απέρριψε τις φιλοσοφίες της συνείδησης ή του υποκειμένου που ήταν σε θέση ισχύος εκείνη την εποχή με κύριο εκφραστή τη φαινομενολογία του Χούσερλ, ως ακατάλληλες να παρέχουν μία φιλοσοφία των μαθηματικών ικανή να τα εξηγεί ικανοποιητικά, αυτά και τις εξελίξεις τους. Αντιπρότεινε μία φιλοσοφία που βασίζεται στις έννοιες που αλληλεπιδρούν και μεταλλάσσονται εντός του μαθηματικού γίγνεσθαι και σε μία οντολογία μαθηματικών αντικειμένων που πηγάζουν από αυτό. Αυτή η προσήλωση στη σπινοζική φιλοσοφία και η αντιμετώπιση των προβλημάτων των θεμελίων με ανάλυση των μαθηματικών δομών, καθιστούν τον Καβαγιές έναν από τους πρoδρόμους του γαλλικού δομισμού, ο οποίος έκανε αισθητή την παρουσία του από τη δεκαετία του 1960. Η εργασία αυτή κάνει μία εισαγωγική παρουσίαση των θέσεων του Καβαγιές, αφού πρώτα εξετάζει το φιλοσοφικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν, και ακολούθως δείχνει την επιρροή που άσκησε ο Καβαγιές στη γαλλική φιλοσοφική σκέψη του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, στην ανάδυση του σύγχρονου σπινοζισμού και στη διαμάχη του με τη φαινομενολογία και τον υπαρξισμό.","abstract_html":"Τα συνολοθεωρητικά παράδοξα που εμφανίστηκαν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, προκάλεσαν μία κρίση στα θεμέλια των μαθηματικών η οποία είχε πολλαπλές συνέπειες που κράτησαν για χρόνια. Το πρόβλημα της κρίσης των θεμελίων ήταν αυτό που απασχόλησε τον Γάλλο φιλόσοφο των μαθηματικών Ζαν Καβαγιές (Jean Cavaillès) κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Έχοντας επηρεαστεί πολύ από τον Σπινόζα, ο Καβαγιές απέρριψε τις φιλοσοφίες της συνείδησης ή του υποκειμένου που ήταν σε θέση ισχύος εκείνη την εποχή με κύριο εκφραστή τη φαινομενολογία του Χούσερλ, ως ακατάλληλες να παρέχουν μία φιλοσοφία των μαθηματικών ικανή να τα εξηγεί ικανοποιητικά, αυτά και τις εξελίξεις τους. Αντιπρότεινε μία φιλοσοφία που βασίζεται στις έννοιες που αλληλεπιδρούν και μεταλλάσσονται εντός του μαθηματικού γίγνεσθαι και σε μία οντολογία μαθηματικών αντικειμένων που πηγάζουν από αυτό. Αυτή η προσήλωση στη σπινοζική φιλοσοφία και η αντιμετώπιση των προβλημάτων των θεμελίων με ανάλυση των μαθηματικών δομών, καθιστούν τον Καβαγιές έναν από τους πρoδρόμους του γαλλικού δομισμού, ο οποίος έκανε αισθητή την παρουσία του από τη δεκαετία του 1960. Η εργασία αυτή κάνει μία εισαγωγική παρουσίαση των θέσεων του Καβαγιές, αφού πρώτα εξετάζει το φιλοσοφικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν, και ακολούθως δείχνει την επιρροή που άσκησε ο Καβαγιές στη γαλλική φιλοσοφική σκέψη του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, στην ανάδυση του σύγχρονου σπινοζισμού και στη διαμάχη του με τη φαινομενολογία και τον υπαρξισμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Σκύλαρης Παντελεήμων","Skylaris Panteleimon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929777"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929777","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929777","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929777","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929777","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σκύλαρης Παντελεήμων","Skylaris Panteleimon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929777","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929777"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα συνολοθεωρητικά παράδοξα που εμφανίστηκαν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, προκάλεσαν μία κρίση στα θεμέλια των μαθηματικών η οποία είχε πολλαπλές συνέπειες που κράτησαν για χρόνια. Το πρόβλημα της κρίσης των θεμελίων ήταν αυτό που απασχόλησε τον Γάλλο φιλόσοφο των μαθηματικών Ζαν Καβαγιές (Jean Cavaillès) κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Έχοντας επηρεαστεί πολύ από τον Σπινόζα, ο Καβαγιές απέρριψε τις φιλοσοφίες της συνείδησης ή του υποκειμένου που ήταν σε θέση ισχύος εκείνη την εποχή με κύριο εκφραστή τη φαινομενολογία του Χούσερλ, ως ακατάλληλες να παρέχουν μία φιλοσοφία των μαθηματικών ικανή να τα εξηγεί ικανοποιητικά, αυτά και τις εξελίξεις τους. Αντιπρότεινε μία φιλοσοφία που βασίζεται στις έννοιες που αλληλεπιδρούν και μεταλλάσσονται εντός του μαθηματικού γίγνεσθαι και σε μία οντολογία μαθηματικών αντικειμένων που πηγάζουν από αυτό. Αυτή η προσήλωση στη σπινοζική φιλοσοφία και η αντιμετώπιση των προβλημάτων των θεμελίων με ανάλυση των μαθηματικών δομών, καθιστούν τον Καβαγιές έναν από τους πρoδρόμους του γαλλικού δομισμού, ο οποίος έκανε αισθητή την παρουσία του από τη δεκαετία του 1960. Η εργασία αυτή κάνει μία εισαγωγική παρουσίαση των θέσεων του Καβαγιές, αφού πρώτα εξετάζει το φιλοσοφικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν, και ακολούθως δείχνει την επιρροή που άσκησε ο Καβαγιές στη γαλλική φιλοσοφική σκέψη του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, στην ανάδυση του σύγχρονου σπινοζισμού και στη διαμάχη του με τη φαινομενολογία και τον υπαρξισμό.","The set theory paradoxes that emerged in the late 19th and early 20th centuries caused a crisis in the foundations of mathematics which had multiple consequences that lasted for years. The problem of the crisis of the foundations was what occupied the French philosopher of mathematics Jean Cavaillès during the interwar period. Influenced greatly by Spinoza, Cavaillès rejected the philosophies of consciousness or of the subject that were in power at the time, with Husserl's phenomenology as the main exponent, as unsuitable to provide a philosophy of mathematics capable of explaining them and their developments in a satisfying manner. He proposed instead a philosophy based on the concepts that interact and change within mathematical becoming and an ontology of mathematical objects derived from it. This adherence to Spinoza philosophy and the treatment of foundation problems by analyzing mathematical structures, make Cavaillès one of the forerunners of French structuralism, which has made its presence felt since the 1960s. This work provides an introductory presentation of Cavaillès' positions, after first examining the philosophical context in which they developed, and then shows the influence that Cavaillès had on the French philosophical thought of the second half of the 20th century, on the emergence of modern Spinozism and on its conflict with phenomenology and existentialism."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Φιλοσοφία Μαθηματικών του Jean Cavaillès"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σκύλαρης Παντελεήμων","Skylaris Panteleimon"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Τα συνολοθεωρητικά παράδοξα που εμφανίστηκαν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, προκάλεσαν μία κρίση στα θεμέλια των μαθηματικών η οποία είχε πολλαπλές συνέπειες που κράτησαν για χρόνια. Το πρόβλημα της κρίσης των θεμελίων ήταν αυτό που απασχόλησε τον Γάλλο φιλόσοφο των μαθηματικών Ζαν Καβαγιές (Jean Cavaillès) κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Έχοντας επηρεαστεί πολύ από τον Σπινόζα, ο Καβαγιές απέρριψε τις φιλοσοφίες της συνείδησης ή του υποκειμένου που ήταν σε θέση ισχύος εκείνη την εποχή με κύριο εκφραστή τη φαινομενολογία του Χούσερλ, ως ακατάλληλες να παρέχουν μία φιλοσοφία των μαθηματικών ικανή να τα εξηγεί ικανοποιητικά, αυτά και τις εξελίξεις τους. Αντιπρότεινε μία φιλοσοφία που βασίζεται στις έννοιες που αλληλεπιδρούν και μεταλλάσσονται εντός του μαθηματικού γίγνεσθαι και σε μία οντολογία μαθηματικών αντικειμένων που πηγάζουν από αυτό. Αυτή η προσήλωση στη σπινοζική φιλοσοφία και η αντιμετώπιση των προβλημάτων των θεμελίων με ανάλυση των μαθηματικών δομών, καθιστούν τον Καβαγιές έναν από τους πρoδρόμους του γαλλικού δομισμού, ο οποίος έκανε αισθητή την παρουσία του από τη δεκαετία του 1960. Η εργασία αυτή κάνει μία εισαγωγική παρουσίαση των θέσεων του Καβαγιές, αφού πρώτα εξετάζει το φιλοσοφικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν, και ακολούθως δείχνει την επιρροή που άσκησε ο Καβαγιές στη γαλλική φιλοσοφική σκέψη του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, στην ανάδυση του σύγχρονου σπινοζισμού και στη διαμάχη του με τη φαινομενολογία και τον υπαρξισμό.","The set theory paradoxes that emerged in the late 19th and early 20th centuries caused a crisis in the foundations of mathematics which had multiple consequences that lasted for years. The problem of the crisis of the foundations was what occupied the French philosopher of mathematics Jean Cavaillès during the interwar period. Influenced greatly by Spinoza, Cavaillès rejected the philosophies of consciousness or of the subject that were in power at the time, with Husserl's phenomenology as the main exponent, as unsuitable to provide a philosophy of mathematics capable of explaining them and their developments in a satisfying manner. He proposed instead a philosophy based on the concepts that interact and change within mathematical becoming and an ontology of mathematical objects derived from it. This adherence to Spinoza philosophy and the treatment of foundation problems by analyzing mathematical structures, make Cavaillès one of the forerunners of French structuralism, which has made its presence felt since the 1960s. This work provides an introductory presentation of Cavaillès' positions, after first examining the philosophical context in which they developed, and then shows the influence that Cavaillès had on the French philosophical thought of the second half of the 20th century, on the emergence of modern Spinozism and on its conflict with phenomenology and existentialism."],"dc:identifier":["uoadl:2929777","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929777"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η Φιλοσοφία Μαθηματικών του Jean Cavaillès"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z"}