{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929782"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929782","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τυποπoίηση στελεχών Brucella melitensis με την χρήση της τεχνικής ERIC-PCR","abstract":"Η βρουκέλλωση είναι μια ζωονόσος με αναφορές για την πιθανή ύπαρξη της από το 1.600 π.Χ. στην αρχαία Αίγυπτο. Το αίτιο της βρουκέλλωσης είναι το γένος Brucella spp. ένα Gram-αρνητικό μικρό βακτήριο, που προσβάλλει οικόσιτα και άγρια ζώα και από εκεί μεταφέρεται στον άνθρωπο, με κύρια οδό μετάδοσης την κατανάλωση μη παστεριωμένου γάλακτος και λοιπών γαλακτοκομικών προϊόντων. Η βρουκέλλα έχει μια ευρεία κλίμακα ξενιστών όπως, αιγοπρόβατα, βοοειδή, κυνοειδή, τρωκτικά και υδρόβια θηλαστικά. Επίσης παρουσιάζει μεγάλη ανθεκτικότητα στις περιβαλοντολογικές συνθήκες και μπορεί να επιβιώσει στην σκόνη, στο χώμα, στο νερό καθώς και στην κοπριά, το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Το γεγονός αυτό όμως καθιστά την επιδημιολογική κατάσταση της βρουκέλλωσης ασταθή. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) καταγράφει 500.000 νέα περιστατικά βρουκέλλωσης κάθε χρόνο με ένα εύρος που ποικίλλει στις περιοχές που ενδημεί η ασθένεια από <0,01-200 περιστατικά/100.000 άτομα. Ωστόσο λόγω της ανεπάρκειας των συστημάτων αναφοράς και της επιτήρησης σε πολλές χώρες υπολογίζεται οτί ο αριθμός αυτός μπορεί να είναι έως και 25 φορές υψηλότερος. Τα περισσότερα περιστατικά βρουκέλλωσης έχουν καταγραφεί στην Κεντρική Ασία και την Μέση Ανατολή, με την Ελλάδα να βρίσκεται στις πρώτες 25 χώρες με την μεγαλύτερη επίπτωση παγκοσμίως. Για την διάγνωση της βρουκέλλωσης ως μέθοδος αναφοράς έχει οριστεί η καλλιέργεια (του άιματος στην αρχική φάση της λοίμωξης και στην συνέχεια του μυελού των οστών), καθώς όμως παρουσιάζει πολλούς περιορισμούς βιοσφάλειας, σημαντικό ρόλο παίζουν οι ορολογικές τεχνικές (συγκολλητινοαντίδραση Wright, Wright-Coombs, ELIZA, antigen plate agglutination-BPAT, standard tube agglutination test - SAT) όπως και οι μοριακές τεχνικές (PCR, Real-Time PCR, κλπ). Οι μοριακές τεχνικές μπορούν να μας παρέχουν την πληροφορία του είδους και του βιοτύπου όπως η AMOS PCR (από τα αρχικά των ειδών που ταυτοποιεί δηλαδή Abortus, Melitensis, Ovis και Suis). Σε περιπτώσεις διευκρίνισης υποτροπής από την εκ νέου έκθεση του οργανισμού στο βακτήριο καθώς και σε επιδιμιολογκές έρευνες χρησιμοποιούνται τεχνικές τυποποίησης οπώς η ERIC – PCR και η MLVA που με την χρήση επαναλαμβανόμενων μη συγκεκριμένων ακολουθιών πρόσδεσης στο γονιδίωμα μπορούν να παράξουν μια πληθόρα θραυσμάτων στο gel ηλεκτροφόρησης και να προσδιορίσουν το βακτηριακό γονότυπο και υποείδος. Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι να διερευνηθεί η τυποποιητική ικανότητα και η διακριτική ικανότητα της τεχνικής ERIC – PCR σε σχέση με την τεχνική MLVA-16. Υλικό της μελέτης αποτέλεσαν κλινικά στελέχη από νοσηλευόμενους ασθενείς με βρουκέλλωση σε διάφορα νοσοκομεία της Ελλάδος κατά την χρονική περίοδο 2001-2018. Στα στελέχη αυτά πραγματοποιήθηκε , Καλλιέργεια, Εκχύλιση DNΑ των αποικιών, Επιβεβαιωτική ταυτοποίηση γένους και είδους με την χρήση πρωτοκώλλου PCR και multiplex PCR αντίστοιχα. Για την τυποποίηση επιλέχθηκαν τρεις ομάδες στελεχών, από τρία διαφορετικά διαμερίσματα της χώρας, την Ήπειρο (ορεινή περιοχή), την Θεσσαλία (πεδινή περιοχή) και την Θράκη (μεικτή περιοχή, κυρίως πεδινή αλλά με ορεινά στοιχεία). Πρώτα πραγματοποιήθηκε η MLVA – 16 (16 ζεύγη primers) και η δημιουργία δενδρογραμμάτων για επιδημιολογκή διερεύνηση και στην συνέχεια τα ίδια στελέχη τυποποιήθηκαν και με την ERIC-PCR. Μέσω της MLVA οι δείκτες ομοιότητας κατά Hunter-Gaston και Simpson πλησίαζαν πολύ κοντά στο 1 δείχνοντας μας την μεγαλή ποικιλομορφία που υπάρχει. Με την ERIC μέσω οπτκής παρατήρησης των ηλεκτροφορητικών αποτυπωμάτων, κάθε ομάδα χωριζόταν σε δύο υπομάδες και το μεγαλύτερο ποσοστό των στελεχών είχε ίδια ηλεκτροφορητική εικόνα, αποδεικνύοτας μας τον περιορισμό της στην διάκριση των διαφορετικών στελεχών. Εν τέλει, η ERIC-PCR δεν είχε την ικανότητα να επιβεβαιώσει επιδημιολογικές διαφορές μεταξύ των διαμερισμάτων που διαπιστώθηκαν με την τεχνική MLVA-16. Συμπερασματικά, η ERIC-PCR δεν είναι μια τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην διερεύνηση της επιδημιολογίας της νόσου.","abstract_html":"Η βρουκέλλωση είναι μια ζωονόσος με αναφορές για την πιθανή ύπαρξη της από το 1.600 π.Χ. στην αρχαία Αίγυπτο. Το αίτιο της βρουκέλλωσης είναι το γένος Brucella spp. ένα Gram-αρνητικό μικρό βακτήριο, που προσβάλλει οικόσιτα και άγρια ζώα και από εκεί μεταφέρεται στον άνθρωπο, με κύρια οδό μετάδοσης την κατανάλωση μη παστεριωμένου γάλακτος και λοιπών γαλακτοκομικών προϊόντων. Η βρουκέλλα έχει μια ευρεία κλίμακα ξενιστών όπως, αιγοπρόβατα, βοοειδή, κυνοειδή, τρωκτικά και υδρόβια θηλαστικά. Επίσης παρουσιάζει μεγάλη ανθεκτικότητα στις περιβαλοντολογικές συνθήκες και μπορεί να επιβιώσει στην σκόνη, στο χώμα, στο νερό καθώς και στην κοπριά, το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Το γεγονός αυτό όμως καθιστά την επιδημιολογική κατάσταση της βρουκέλλωσης ασταθή. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) καταγράφει 500.000 νέα περιστατικά βρουκέλλωσης κάθε χρόνο με ένα εύρος που ποικίλλει στις περιοχές που ενδημεί η ασθένεια από &lt;0,01-200 περιστατικά/100.000 άτομα. Ωστόσο λόγω της ανεπάρκειας των συστημάτων αναφοράς και της επιτήρησης σε πολλές χώρες υπολογίζεται οτί ο αριθμός αυτός μπορεί να είναι έως και 25 φορές υψηλότερος. Τα περισσότερα περιστατικά βρουκέλλωσης έχουν καταγραφεί στην Κεντρική Ασία και την Μέση Ανατολή, με την Ελλάδα να βρίσκεται στις πρώτες 25 χώρες με την μεγαλύτερη επίπτωση παγκοσμίως. Για την διάγνωση της βρουκέλλωσης ως μέθοδος αναφοράς έχει οριστεί η καλλιέργεια (του άιματος στην αρχική φάση της λοίμωξης και στην συνέχεια του μυελού των οστών), καθώς όμως παρουσιάζει πολλούς περιορισμούς βιοσφάλειας, σημαντικό ρόλο παίζουν οι ορολογικές τεχνικές (συγκολλητινοαντίδραση Wright, Wright-Coombs, ELIZA, antigen plate agglutination-BPAT, standard tube agglutination test - SAT) όπως και οι μοριακές τεχνικές (PCR, Real-Time PCR, κλπ). Οι μοριακές τεχνικές μπορούν να μας παρέχουν την πληροφορία του είδους και του βιοτύπου όπως η AMOS PCR (από τα αρχικά των ειδών που ταυτοποιεί δηλαδή Abortus, Melitensis, Ovis και Suis). Σε περιπτώσεις διευκρίνισης υποτροπής από την εκ νέου έκθεση του οργανισμού στο βακτήριο καθώς και σε επιδιμιολογκές έρευνες χρησιμοποιούνται τεχνικές τυποποίησης οπώς η ERIC – PCR και η MLVA που με την χρήση επαναλαμβανόμενων μη συγκεκριμένων ακολουθιών πρόσδεσης στο γονιδίωμα μπορούν να παράξουν μια πληθόρα θραυσμάτων στο gel ηλεκτροφόρησης και να προσδιορίσουν το βακτηριακό γονότυπο και υποείδος. Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι να διερευνηθεί η τυποποιητική ικανότητα και η διακριτική ικανότητα της τεχνικής ERIC – PCR σε σχέση με την τεχνική MLVA-16. Υλικό της μελέτης αποτέλεσαν κλινικά στελέχη από νοσηλευόμενους ασθενείς με βρουκέλλωση σε διάφορα νοσοκομεία της Ελλάδος κατά την χρονική περίοδο 2001-2018. Στα στελέχη αυτά πραγματοποιήθηκε , Καλλιέργεια, Εκχύλιση DNΑ των αποικιών, Επιβεβαιωτική ταυτοποίηση γένους και είδους με την χρήση πρωτοκώλλου PCR και multiplex PCR αντίστοιχα. Για την τυποποίηση επιλέχθηκαν τρεις ομάδες στελεχών, από τρία διαφορετικά διαμερίσματα της χώρας, την Ήπειρο (ορεινή περιοχή), την Θεσσαλία (πεδινή περιοχή) και την Θράκη (μεικτή περιοχή, κυρίως πεδινή αλλά με ορεινά στοιχεία). Πρώτα πραγματοποιήθηκε η MLVA – 16 (16 ζεύγη primers) και η δημιουργία δενδρογραμμάτων για επιδημιολογκή διερεύνηση και στην συνέχεια τα ίδια στελέχη τυποποιήθηκαν και με την ERIC-PCR. Μέσω της MLVA οι δείκτες ομοιότητας κατά Hunter-Gaston και Simpson πλησίαζαν πολύ κοντά στο 1 δείχνοντας μας την μεγαλή ποικιλομορφία που υπάρχει. Με την ERIC μέσω οπτκής παρατήρησης των ηλεκτροφορητικών αποτυπωμάτων, κάθε ομάδα χωριζόταν σε δύο υπομάδες και το μεγαλύτερο ποσοστό των στελεχών είχε ίδια ηλεκτροφορητική εικόνα, αποδεικνύοτας μας τον περιορισμό της στην διάκριση των διαφορετικών στελεχών. Εν τέλει, η ERIC-PCR δεν είχε την ικανότητα να επιβεβαιώσει επιδημιολογικές διαφορές μεταξύ των διαμερισμάτων που διαπιστώθηκαν με την τεχνική MLVA-16. Συμπερασματικά, η ERIC-PCR δεν είναι μια τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην διερεύνηση της επιδημιολογίας της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρτάλια Καλλιρρόη","Kartalia Kallirroh"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929782"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929782","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929782","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929782","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929782","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρτάλια Καλλιρρόη","Kartalia Kallirroh"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929782","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929782"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η βρουκέλλωση είναι μια ζωονόσος με αναφορές για την πιθανή ύπαρξη της από το 1.600 π.Χ. στην αρχαία Αίγυπτο. Το αίτιο της βρουκέλλωσης είναι το γένος Brucella spp. ένα Gram-αρνητικό μικρό βακτήριο, που προσβάλλει οικόσιτα και άγρια ζώα και από εκεί μεταφέρεται στον άνθρωπο, με κύρια οδό μετάδοσης την κατανάλωση μη παστεριωμένου γάλακτος και λοιπών γαλακτοκομικών προϊόντων. Η βρουκέλλα έχει μια ευρεία κλίμακα ξενιστών όπως, αιγοπρόβατα, βοοειδή, κυνοειδή, τρωκτικά και υδρόβια θηλαστικά. Επίσης παρουσιάζει μεγάλη ανθεκτικότητα στις περιβαλοντολογικές συνθήκες και μπορεί να επιβιώσει στην σκόνη, στο χώμα, στο νερό καθώς και στην κοπριά, το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Το γεγονός αυτό όμως καθιστά την επιδημιολογική κατάσταση της βρουκέλλωσης ασταθή. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) καταγράφει 500.000 νέα περιστατικά βρουκέλλωσης κάθε χρόνο με ένα εύρος που ποικίλλει στις περιοχές που ενδημεί η ασθένεια από <0,01-200 περιστατικά/100.000 άτομα. Ωστόσο λόγω της ανεπάρκειας των συστημάτων αναφοράς και της επιτήρησης σε πολλές χώρες υπολογίζεται οτί ο αριθμός αυτός μπορεί να είναι έως και 25 φορές υψηλότερος. Τα περισσότερα περιστατικά βρουκέλλωσης έχουν καταγραφεί στην Κεντρική Ασία και την Μέση Ανατολή, με την Ελλάδα να βρίσκεται στις πρώτες 25 χώρες με την μεγαλύτερη επίπτωση παγκοσμίως. Για την διάγνωση της βρουκέλλωσης ως μέθοδος αναφοράς έχει οριστεί η καλλιέργεια (του άιματος στην αρχική φάση της λοίμωξης και στην συνέχεια του μυελού των οστών), καθώς όμως παρουσιάζει πολλούς περιορισμούς βιοσφάλειας, σημαντικό ρόλο παίζουν οι ορολογικές τεχνικές (συγκολλητινοαντίδραση Wright, Wright-Coombs, ELIZA, antigen plate agglutination-BPAT, standard tube agglutination test - SAT) όπως και οι μοριακές τεχνικές (PCR, Real-Time PCR, κλπ). Οι μοριακές τεχνικές μπορούν να μας παρέχουν την πληροφορία του είδους και του βιοτύπου όπως η AMOS PCR (από τα αρχικά των ειδών που ταυτοποιεί δηλαδή Abortus, Melitensis, Ovis και Suis). Σε περιπτώσεις διευκρίνισης υποτροπής από την εκ νέου έκθεση του οργανισμού στο βακτήριο καθώς και σε επιδιμιολογκές έρευνες χρησιμοποιούνται τεχνικές τυποποίησης οπώς η ERIC – PCR και η MLVA που με την χρήση επαναλαμβανόμενων μη συγκεκριμένων ακολουθιών πρόσδεσης στο γονιδίωμα μπορούν να παράξουν μια πληθόρα θραυσμάτων στο gel ηλεκτροφόρησης και να προσδιορίσουν το βακτηριακό γονότυπο και υποείδος. Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι να διερευνηθεί η τυποποιητική ικανότητα και η διακριτική ικανότητα της τεχνικής ERIC – PCR σε σχέση με την τεχνική MLVA-16. Υλικό της μελέτης αποτέλεσαν κλινικά στελέχη από νοσηλευόμενους ασθενείς με βρουκέλλωση σε διάφορα νοσοκομεία της Ελλάδος κατά την χρονική περίοδο 2001-2018. Στα στελέχη αυτά πραγματοποιήθηκε , Καλλιέργεια, Εκχύλιση DNΑ των αποικιών, Επιβεβαιωτική ταυτοποίηση γένους και είδους με την χρήση πρωτοκώλλου PCR και multiplex PCR αντίστοιχα. Για την τυποποίηση επιλέχθηκαν τρεις ομάδες στελεχών, από τρία διαφορετικά διαμερίσματα της χώρας, την Ήπειρο (ορεινή περιοχή), την Θεσσαλία (πεδινή περιοχή) και την Θράκη (μεικτή περιοχή, κυρίως πεδινή αλλά με ορεινά στοιχεία). Πρώτα πραγματοποιήθηκε η MLVA – 16 (16 ζεύγη primers) και η δημιουργία δενδρογραμμάτων για επιδημιολογκή διερεύνηση και στην συνέχεια τα ίδια στελέχη τυποποιήθηκαν και με την ERIC-PCR. Μέσω της MLVA οι δείκτες ομοιότητας κατά Hunter-Gaston και Simpson πλησίαζαν πολύ κοντά στο 1 δείχνοντας μας την μεγαλή ποικιλομορφία που υπάρχει. Με την ERIC μέσω οπτκής παρατήρησης των ηλεκτροφορητικών αποτυπωμάτων, κάθε ομάδα χωριζόταν σε δύο υπομάδες και το μεγαλύτερο ποσοστό των στελεχών είχε ίδια ηλεκτροφορητική εικόνα, αποδεικνύοτας μας τον περιορισμό της στην διάκριση των διαφορετικών στελεχών. Εν τέλει, η ERIC-PCR δεν είχε την ικανότητα να επιβεβαιώσει επιδημιολογικές διαφορές μεταξύ των διαμερισμάτων που διαπιστώθηκαν με την τεχνική MLVA-16. Συμπερασματικά, η ERIC-PCR δεν είναι μια τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην διερεύνηση της επιδημιολογίας της νόσου.","Brucellosis is a zoonotic disease with reports of its possible existence from 1,600 BC. in ancient Egypt. The cause of brucellosis is the genus Brucella spp. a Gram-negative small bacterium, which infects domestic and wild animals and from there is transmitted to humans, with the main route of transmission being the consumption of unpasteurized milk and other dairy products. Brucellosis has a wide range of hosts such as ovine, caprine, bovine, canine, rodent and aquatic mammals. It is also highly resistant to environmental conditions and can survive in dust, soil, water as well as manure, meat and dairy products. But this fact makes the epidemiological situation of brucellosis unstable. The World Health Organization (WHO) records 500,000 new cases of brucellosis each year with a range that varies in areas where the disease is endemic from <0.01-200 cases / 100,000 people. However, due to the inadequacy of reporting systems and surveillance in many countries, it is estimated that this number can be up to 25 times higher. Most cases of brucellosis have been reported in Central Asia and the Middle East, with Greece in the top 25 countries with the highest incidence worldwide. Culture (blood in the early stages of infection and then bone marrow) has been defined as a reference method for the diagnosis of brucellosis, but as it has many biosecurity limitations, serological techniques play an important role (Wright, Wright-Coombs, ELIZA, antigen plate agglutination-BPAT, standard tube agglutination test - SAT) as well as molecular techniques (PCR, Real-Time PCR, etc). Molecular techniques can provide us with species and biotype information such as AMOS PCR (from the initials of the species it identifies as Abortus, Melitensis, Ovis and Suis). In cases of definition whether it is a recrudescence or a re-exposure to the bacterium as well as in epidemiological studies, typing techniques such as ERIC - PCR and MLVA are used, which by using repetitive non-specific binding sequences in the genome can produce a plurality of fragments in the electrophoresis gel and determine the bacterial genotype and subspecies. The purpose of this study is to examine the ability of characterization and differentiation among Brucella spp. of the ERIC - PCR technique compared to the MLVA-16 technique. Material of the study consisted of clinical strains from patients with brucellosis in various hospitals in Greece during the period 2001-2018. In these strains, Culture, DNA Extraction of the colonies, Confirmation of genus and species was performed using PCR protocol and multiplex PCR respectively. For typing, three groups were selected, from three different departments of the country, Epirus (mountainous region), Thessaly (lowland region) and Thrace (mixed region, mainly lowland but with mountainous elements). First MLVA-16 (16 pairs of primers) and the creation of dendrograms for epidemiological investigation were performed and then the same strains were used with the ERIC-PCR. Through MLVA the Hunter-Gaston and Simpson similarity index came very close to 1 showing us the great diversity that exists. With ERIC, through optical observation of electrophoretic fingerprints, each group was divided into two subgroups and the largest percentage of the strains had the same electrophoretic image, proving its limitation in distinguishing between different strains. Finally, ERIC-PCR did not have the ability to confirm epidemiological differences between compartments detected by the MLVA-16 technique. In conclusion, ERIC-PCR is not a technique that can be used to investigate the epidemiology of the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τυποπoίηση στελεχών Brucella melitensis με την χρήση της τεχνικής ERIC-PCR"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρτάλια Καλλιρρόη","Kartalia Kallirroh"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η βρουκέλλωση είναι μια ζωονόσος με αναφορές για την πιθανή ύπαρξη της από το 1.600 π.Χ. στην αρχαία Αίγυπτο. Το αίτιο της βρουκέλλωσης είναι το γένος Brucella spp. ένα Gram-αρνητικό μικρό βακτήριο, που προσβάλλει οικόσιτα και άγρια ζώα και από εκεί μεταφέρεται στον άνθρωπο, με κύρια οδό μετάδοσης την κατανάλωση μη παστεριωμένου γάλακτος και λοιπών γαλακτοκομικών προϊόντων. Η βρουκέλλα έχει μια ευρεία κλίμακα ξενιστών όπως, αιγοπρόβατα, βοοειδή, κυνοειδή, τρωκτικά και υδρόβια θηλαστικά. Επίσης παρουσιάζει μεγάλη ανθεκτικότητα στις περιβαλοντολογικές συνθήκες και μπορεί να επιβιώσει στην σκόνη, στο χώμα, στο νερό καθώς και στην κοπριά, το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Το γεγονός αυτό όμως καθιστά την επιδημιολογική κατάσταση της βρουκέλλωσης ασταθή. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) καταγράφει 500.000 νέα περιστατικά βρουκέλλωσης κάθε χρόνο με ένα εύρος που ποικίλλει στις περιοχές που ενδημεί η ασθένεια από <0,01-200 περιστατικά/100.000 άτομα. Ωστόσο λόγω της ανεπάρκειας των συστημάτων αναφοράς και της επιτήρησης σε πολλές χώρες υπολογίζεται οτί ο αριθμός αυτός μπορεί να είναι έως και 25 φορές υψηλότερος. Τα περισσότερα περιστατικά βρουκέλλωσης έχουν καταγραφεί στην Κεντρική Ασία και την Μέση Ανατολή, με την Ελλάδα να βρίσκεται στις πρώτες 25 χώρες με την μεγαλύτερη επίπτωση παγκοσμίως. Για την διάγνωση της βρουκέλλωσης ως μέθοδος αναφοράς έχει οριστεί η καλλιέργεια (του άιματος στην αρχική φάση της λοίμωξης και στην συνέχεια του μυελού των οστών), καθώς όμως παρουσιάζει πολλούς περιορισμούς βιοσφάλειας, σημαντικό ρόλο παίζουν οι ορολογικές τεχνικές (συγκολλητινοαντίδραση Wright, Wright-Coombs, ELIZA, antigen plate agglutination-BPAT, standard tube agglutination test - SAT) όπως και οι μοριακές τεχνικές (PCR, Real-Time PCR, κλπ). Οι μοριακές τεχνικές μπορούν να μας παρέχουν την πληροφορία του είδους και του βιοτύπου όπως η AMOS PCR (από τα αρχικά των ειδών που ταυτοποιεί δηλαδή Abortus, Melitensis, Ovis και Suis). Σε περιπτώσεις διευκρίνισης υποτροπής από την εκ νέου έκθεση του οργανισμού στο βακτήριο καθώς και σε επιδιμιολογκές έρευνες χρησιμοποιούνται τεχνικές τυποποίησης οπώς η ERIC – PCR και η MLVA που με την χρήση επαναλαμβανόμενων μη συγκεκριμένων ακολουθιών πρόσδεσης στο γονιδίωμα μπορούν να παράξουν μια πληθόρα θραυσμάτων στο gel ηλεκτροφόρησης και να προσδιορίσουν το βακτηριακό γονότυπο και υποείδος. Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι να διερευνηθεί η τυποποιητική ικανότητα και η διακριτική ικανότητα της τεχνικής ERIC – PCR σε σχέση με την τεχνική MLVA-16. Υλικό της μελέτης αποτέλεσαν κλινικά στελέχη από νοσηλευόμενους ασθενείς με βρουκέλλωση σε διάφορα νοσοκομεία της Ελλάδος κατά την χρονική περίοδο 2001-2018. Στα στελέχη αυτά πραγματοποιήθηκε , Καλλιέργεια, Εκχύλιση DNΑ των αποικιών, Επιβεβαιωτική ταυτοποίηση γένους και είδους με την χρήση πρωτοκώλλου PCR και multiplex PCR αντίστοιχα. Για την τυποποίηση επιλέχθηκαν τρεις ομάδες στελεχών, από τρία διαφορετικά διαμερίσματα της χώρας, την Ήπειρο (ορεινή περιοχή), την Θεσσαλία (πεδινή περιοχή) και την Θράκη (μεικτή περιοχή, κυρίως πεδινή αλλά με ορεινά στοιχεία). Πρώτα πραγματοποιήθηκε η MLVA – 16 (16 ζεύγη primers) και η δημιουργία δενδρογραμμάτων για επιδημιολογκή διερεύνηση και στην συνέχεια τα ίδια στελέχη τυποποιήθηκαν και με την ERIC-PCR. Μέσω της MLVA οι δείκτες ομοιότητας κατά Hunter-Gaston και Simpson πλησίαζαν πολύ κοντά στο 1 δείχνοντας μας την μεγαλή ποικιλομορφία που υπάρχει. Με την ERIC μέσω οπτκής παρατήρησης των ηλεκτροφορητικών αποτυπωμάτων, κάθε ομάδα χωριζόταν σε δύο υπομάδες και το μεγαλύτερο ποσοστό των στελεχών είχε ίδια ηλεκτροφορητική εικόνα, αποδεικνύοτας μας τον περιορισμό της στην διάκριση των διαφορετικών στελεχών. Εν τέλει, η ERIC-PCR δεν είχε την ικανότητα να επιβεβαιώσει επιδημιολογικές διαφορές μεταξύ των διαμερισμάτων που διαπιστώθηκαν με την τεχνική MLVA-16. Συμπερασματικά, η ERIC-PCR δεν είναι μια τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην διερεύνηση της επιδημιολογίας της νόσου.","Brucellosis is a zoonotic disease with reports of its possible existence from 1,600 BC. in ancient Egypt. The cause of brucellosis is the genus Brucella spp. a Gram-negative small bacterium, which infects domestic and wild animals and from there is transmitted to humans, with the main route of transmission being the consumption of unpasteurized milk and other dairy products. Brucellosis has a wide range of hosts such as ovine, caprine, bovine, canine, rodent and aquatic mammals. It is also highly resistant to environmental conditions and can survive in dust, soil, water as well as manure, meat and dairy products. But this fact makes the epidemiological situation of brucellosis unstable. The World Health Organization (WHO) records 500,000 new cases of brucellosis each year with a range that varies in areas where the disease is endemic from <0.01-200 cases / 100,000 people. However, due to the inadequacy of reporting systems and surveillance in many countries, it is estimated that this number can be up to 25 times higher. Most cases of brucellosis have been reported in Central Asia and the Middle East, with Greece in the top 25 countries with the highest incidence worldwide. Culture (blood in the early stages of infection and then bone marrow) has been defined as a reference method for the diagnosis of brucellosis, but as it has many biosecurity limitations, serological techniques play an important role (Wright, Wright-Coombs, ELIZA, antigen plate agglutination-BPAT, standard tube agglutination test - SAT) as well as molecular techniques (PCR, Real-Time PCR, etc). Molecular techniques can provide us with species and biotype information such as AMOS PCR (from the initials of the species it identifies as Abortus, Melitensis, Ovis and Suis). In cases of definition whether it is a recrudescence or a re-exposure to the bacterium as well as in epidemiological studies, typing techniques such as ERIC - PCR and MLVA are used, which by using repetitive non-specific binding sequences in the genome can produce a plurality of fragments in the electrophoresis gel and determine the bacterial genotype and subspecies. The purpose of this study is to examine the ability of characterization and differentiation among Brucella spp. of the ERIC - PCR technique compared to the MLVA-16 technique. Material of the study consisted of clinical strains from patients with brucellosis in various hospitals in Greece during the period 2001-2018. In these strains, Culture, DNA Extraction of the colonies, Confirmation of genus and species was performed using PCR protocol and multiplex PCR respectively. For typing, three groups were selected, from three different departments of the country, Epirus (mountainous region), Thessaly (lowland region) and Thrace (mixed region, mainly lowland but with mountainous elements). First MLVA-16 (16 pairs of primers) and the creation of dendrograms for epidemiological investigation were performed and then the same strains were used with the ERIC-PCR. Through MLVA the Hunter-Gaston and Simpson similarity index came very close to 1 showing us the great diversity that exists. With ERIC, through optical observation of electrophoretic fingerprints, each group was divided into two subgroups and the largest percentage of the strains had the same electrophoretic image, proving its limitation in distinguishing between different strains. Finally, ERIC-PCR did not have the ability to confirm epidemiological differences between compartments detected by the MLVA-16 technique. In conclusion, ERIC-PCR is not a technique that can be used to investigate the epidemiology of the disease."],"dc:identifier":["uoadl:2929782","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929782"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τυποπoίηση στελεχών Brucella melitensis με την χρήση της τεχνικής ERIC-PCR"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z"}