{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929793"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2929793","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τεχνο-κοινωνικές Διαστάσεις του Project Helios","abstract":"To project «Helios» ήταν ένα μεγάλης κλίμακας ενεργειακό σχέδιο που προέβλεπε την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων στην Ελλάδα, συνολικής ισχύος 10 GW. Σκοπός του project ήταν η εξαγωγή του παραγόμενου ηλεκτρικού ρεύματος στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και ειδικά στη Γερμανία. Προωθήθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα - στις αρχές της δεκαετίας του 2010 στη χτυπημένη από τη λιτότητα Ελλάδα - ως ένα «εφαλτήριο πράσινης οικονομικής ανάκαμψης», το οποίο θα συνέβαλε στο να βγει η χώρα από την κρίση. Παράλληλα, τα έσοδα θα χρησιμοποιούνταν για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους. Το σχέδιο θεωρήθηκε ρεαλιστικό σε Ελλάδα και Ευρώπη και έτσι η ελληνική κυβέρνηση δεσμευόταν στο δεύτερο μνημόνιο με την τρόικα, για την άμεση εκκίνηση του έργου και την ψήφιση σχετικού νομοσχεδίου. Για την υλοποίηση ενός τέτοιου project όμως, απαιτούνταν τεράστιες επενδύσεις για την κατασκευή του απαιτούμενου ηλεκτρικού δικτύου τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Ελλάδα. Το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε δεν έκανε καμία αναφορά σε αυτές τις δυσκολίες. Αντίθετα, έδινε έμφαση στη μεταβίβαση των δημοτικών εκτάσεων γης, στις οποίες θα κατασκευάζονταν τα φωτοβολταϊκά πάρκα, σε μια εταιρεία η οποία θα υλοποιούσε το project. Η λειτουργία της εταιρείας αυτής, θα διέπονταν από τις αρχές της ελεύθερης αγοράς. Εντάσσοντας το project «Helios» σε ένα πλαίσιο αναπτυξιακών οράματων, τα οποία εκείνη την περίοδο κυριαρχούσαν στον δημόσιο λόγο και θεωρώντας τη λιτότητα ως «ταξική πολιτική για την αναδιαμόρφωση της κοινωνίας και την ιδιοποίηση των κοινών», υποστηρίζουμε ότι το «Helios» αποτέλεσε μια προσπάθεια «πράσινης υφαρπαγής» δημοτικών εκτάσεων γης προς όφελος ιδιωτών. Επίσης, αντλώντας στοιχεία από την Ιστορία της Τεχνολογίας εξηγούμε γιατί το «Helios» δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί χωρίς την πραγματοποίηση τεράστιων επενδύσεων στο ηλεκτρικό δίκτυο, κάτι που τελικά είχε ως αποτέλεσμα την ήσυχη απόσυρση του project. Τέλος, με αφορμή το «Helios» αλλά και τη φάση της «απολιγνιτοπίησης» στην οποία έχει μπει η χώρα, μας δίνεται η ευκαιρία να αμφισβητήσουμε διαδεδομένες αντιλήψεις σχετικά με την ανανεώσιμη ενέργεια.","abstract_html":"To project «Helios» ήταν ένα μεγάλης κλίμακας ενεργειακό σχέδιο που προέβλεπε την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων στην Ελλάδα, συνολικής ισχύος 10 GW. Σκοπός του project ήταν η εξαγωγή του παραγόμενου ηλεκτρικού ρεύματος στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και ειδικά στη Γερμανία. Προωθήθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα - στις αρχές της δεκαετίας του 2010 στη χτυπημένη από τη λιτότητα Ελλάδα - ως ένα «εφαλτήριο πράσινης οικονομικής ανάκαμψης», το οποίο θα συνέβαλε στο να βγει η χώρα από την κρίση. Παράλληλα, τα έσοδα θα χρησιμοποιούνταν για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους. Το σχέδιο θεωρήθηκε ρεαλιστικό σε Ελλάδα και Ευρώπη και έτσι η ελληνική κυβέρνηση δεσμευόταν στο δεύτερο μνημόνιο με την τρόικα, για την άμεση εκκίνηση του έργου και την ψήφιση σχετικού νομοσχεδίου. Για την υλοποίηση ενός τέτοιου project όμως, απαιτούνταν τεράστιες επενδύσεις για την κατασκευή του απαιτούμενου ηλεκτρικού δικτύου τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Ελλάδα. Το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε δεν έκανε καμία αναφορά σε αυτές τις δυσκολίες. Αντίθετα, έδινε έμφαση στη μεταβίβαση των δημοτικών εκτάσεων γης, στις οποίες θα κατασκευάζονταν τα φωτοβολταϊκά πάρκα, σε μια εταιρεία η οποία θα υλοποιούσε το project. Η λειτουργία της εταιρείας αυτής, θα διέπονταν από τις αρχές της ελεύθερης αγοράς. Εντάσσοντας το project «Helios» σε ένα πλαίσιο αναπτυξιακών οράματων, τα οποία εκείνη την περίοδο κυριαρχούσαν στον δημόσιο λόγο και θεωρώντας τη λιτότητα ως «ταξική πολιτική για την αναδιαμόρφωση της κοινωνίας και την ιδιοποίηση των κοινών», υποστηρίζουμε ότι το «Helios» αποτέλεσε μια προσπάθεια «πράσινης υφαρπαγής» δημοτικών εκτάσεων γης προς όφελος ιδιωτών. Επίσης, αντλώντας στοιχεία από την Ιστορία της Τεχνολογίας εξηγούμε γιατί το «Helios» δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί χωρίς την πραγματοποίηση τεράστιων επενδύσεων στο ηλεκτρικό δίκτυο, κάτι που τελικά είχε ως αποτέλεσμα την ήσυχη απόσυρση του project. Τέλος, με αφορμή το «Helios» αλλά και τη φάση της «απολιγνιτοπίησης» στην οποία έχει μπει η χώρα, μας δίνεται η ευκαιρία να αμφισβητήσουμε διαδεδομένες αντιλήψεις σχετικά με την ανανεώσιμη ενέργεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Καζάντζας Παναγιώτης","Kazantzas Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929793"],"render_values":[{"text":"uoadl:2929793","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929793","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929793","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2929793","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καζάντζας Παναγιώτης","Kazantzas Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2929793","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929793"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["To project «Helios» ήταν ένα μεγάλης κλίμακας ενεργειακό σχέδιο που προέβλεπε την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων στην Ελλάδα, συνολικής ισχύος 10 GW. Σκοπός του project ήταν η εξαγωγή του παραγόμενου ηλεκτρικού ρεύματος στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και ειδικά στη Γερμανία. Προωθήθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα - στις αρχές της δεκαετίας του 2010 στη χτυπημένη από τη λιτότητα Ελλάδα - ως ένα «εφαλτήριο πράσινης οικονομικής ανάκαμψης», το οποίο θα συνέβαλε στο να βγει η χώρα από την κρίση. Παράλληλα, τα έσοδα θα χρησιμοποιούνταν για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους. Το σχέδιο θεωρήθηκε ρεαλιστικό σε Ελλάδα και Ευρώπη και έτσι η ελληνική κυβέρνηση δεσμευόταν στο δεύτερο μνημόνιο με την τρόικα, για την άμεση εκκίνηση του έργου και την ψήφιση σχετικού νομοσχεδίου. Για την υλοποίηση ενός τέτοιου project όμως, απαιτούνταν τεράστιες επενδύσεις για την κατασκευή του απαιτούμενου ηλεκτρικού δικτύου τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Ελλάδα. Το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε δεν έκανε καμία αναφορά σε αυτές τις δυσκολίες. Αντίθετα, έδινε έμφαση στη μεταβίβαση των δημοτικών εκτάσεων γης, στις οποίες θα κατασκευάζονταν τα φωτοβολταϊκά πάρκα, σε μια εταιρεία η οποία θα υλοποιούσε το project. Η λειτουργία της εταιρείας αυτής, θα διέπονταν από τις αρχές της ελεύθερης αγοράς. Εντάσσοντας το project «Helios» σε ένα πλαίσιο αναπτυξιακών οράματων, τα οποία εκείνη την περίοδο κυριαρχούσαν στον δημόσιο λόγο και θεωρώντας τη λιτότητα ως «ταξική πολιτική για την αναδιαμόρφωση της κοινωνίας και την ιδιοποίηση των κοινών», υποστηρίζουμε ότι το «Helios» αποτέλεσε μια προσπάθεια «πράσινης υφαρπαγής» δημοτικών εκτάσεων γης προς όφελος ιδιωτών. Επίσης, αντλώντας στοιχεία από την Ιστορία της Τεχνολογίας εξηγούμε γιατί το «Helios» δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί χωρίς την πραγματοποίηση τεράστιων επενδύσεων στο ηλεκτρικό δίκτυο, κάτι που τελικά είχε ως αποτέλεσμα την ήσυχη απόσυρση του project. Τέλος, με αφορμή το «Helios» αλλά και τη φάση της «απολιγνιτοπίησης» στην οποία έχει μπει η χώρα, μας δίνεται η ευκαιρία να αμφισβητήσουμε διαδεδομένες αντιλήψεις σχετικά με την ανανεώσιμη ενέργεια.","Project “Helios” was a large-scale solar energy plan, which aimed at the installation of PV plants with a total capacity of 10 GW. The goal of the project was the export of the generated electricity to the countries of Central Europe and especially to Germany. In the beginning of the 2010s and for a brief period, the Greek government promoted “Helios” as a unique green growth project for the crisis-ridden Greece. The Greek state would commit the revenue of the investment for reducing the country’s public debt. Greek and EU politicians considered the project as realistic and as a result, Greece came to terms with the troika -as a part of the second memorandum- for the immediate passage of a relevant law and the beginning of the construction. However, the implementation of such a project required huge investments for the construction of the suitable electricity grid, not only in Europe but also in Greece. These obstacles were not mentioned in the law passed by the Greek government in the parliament. In contrast, the law emphasized the conveyance of the municipal land, in which the PV plants would be constructed, to an enterprise called “Project Helios S.A.”. According to the law, the corporate would have to implement the project. In addition, the running of the corporate “would be in accordance with the rules of the free market, but the goal was the public benefit”. I argue that project “Helios” is a part of a covey of developmental visions that were prevalent in Greece in the context of an extreme economic and social crisis. I also consider austerity as “a class politics for re-engineering society and privately appropriating the commons”. Therefore, I argue that project “Helios” was a “green grabbing” attempt of municipal land for private benefit. Furthermore, drawing upon History of Technology I explain why “Helios” could not be implemented without extremely expensive investments in the electricity grid. As a result, the project was soon silently withdrawn. Finally, occasioned by project “Helios”, I challenge standard assumptions regarding renewable energy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τεχνο-κοινωνικές Διαστάσεις του Project Helios"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καζάντζας Παναγιώτης","Kazantzas Panagiotis"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["To project «Helios» ήταν ένα μεγάλης κλίμακας ενεργειακό σχέδιο που προέβλεπε την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων στην Ελλάδα, συνολικής ισχύος 10 GW. Σκοπός του project ήταν η εξαγωγή του παραγόμενου ηλεκτρικού ρεύματος στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και ειδικά στη Γερμανία. Προωθήθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα - στις αρχές της δεκαετίας του 2010 στη χτυπημένη από τη λιτότητα Ελλάδα - ως ένα «εφαλτήριο πράσινης οικονομικής ανάκαμψης», το οποίο θα συνέβαλε στο να βγει η χώρα από την κρίση. Παράλληλα, τα έσοδα θα χρησιμοποιούνταν για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους. Το σχέδιο θεωρήθηκε ρεαλιστικό σε Ελλάδα και Ευρώπη και έτσι η ελληνική κυβέρνηση δεσμευόταν στο δεύτερο μνημόνιο με την τρόικα, για την άμεση εκκίνηση του έργου και την ψήφιση σχετικού νομοσχεδίου. Για την υλοποίηση ενός τέτοιου project όμως, απαιτούνταν τεράστιες επενδύσεις για την κατασκευή του απαιτούμενου ηλεκτρικού δικτύου τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Ελλάδα. Το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε δεν έκανε καμία αναφορά σε αυτές τις δυσκολίες. Αντίθετα, έδινε έμφαση στη μεταβίβαση των δημοτικών εκτάσεων γης, στις οποίες θα κατασκευάζονταν τα φωτοβολταϊκά πάρκα, σε μια εταιρεία η οποία θα υλοποιούσε το project. Η λειτουργία της εταιρείας αυτής, θα διέπονταν από τις αρχές της ελεύθερης αγοράς. Εντάσσοντας το project «Helios» σε ένα πλαίσιο αναπτυξιακών οράματων, τα οποία εκείνη την περίοδο κυριαρχούσαν στον δημόσιο λόγο και θεωρώντας τη λιτότητα ως «ταξική πολιτική για την αναδιαμόρφωση της κοινωνίας και την ιδιοποίηση των κοινών», υποστηρίζουμε ότι το «Helios» αποτέλεσε μια προσπάθεια «πράσινης υφαρπαγής» δημοτικών εκτάσεων γης προς όφελος ιδιωτών. Επίσης, αντλώντας στοιχεία από την Ιστορία της Τεχνολογίας εξηγούμε γιατί το «Helios» δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί χωρίς την πραγματοποίηση τεράστιων επενδύσεων στο ηλεκτρικό δίκτυο, κάτι που τελικά είχε ως αποτέλεσμα την ήσυχη απόσυρση του project. Τέλος, με αφορμή το «Helios» αλλά και τη φάση της «απολιγνιτοπίησης» στην οποία έχει μπει η χώρα, μας δίνεται η ευκαιρία να αμφισβητήσουμε διαδεδομένες αντιλήψεις σχετικά με την ανανεώσιμη ενέργεια.","Project “Helios” was a large-scale solar energy plan, which aimed at the installation of PV plants with a total capacity of 10 GW. The goal of the project was the export of the generated electricity to the countries of Central Europe and especially to Germany. In the beginning of the 2010s and for a brief period, the Greek government promoted “Helios” as a unique green growth project for the crisis-ridden Greece. The Greek state would commit the revenue of the investment for reducing the country’s public debt. Greek and EU politicians considered the project as realistic and as a result, Greece came to terms with the troika -as a part of the second memorandum- for the immediate passage of a relevant law and the beginning of the construction. However, the implementation of such a project required huge investments for the construction of the suitable electricity grid, not only in Europe but also in Greece. These obstacles were not mentioned in the law passed by the Greek government in the parliament. In contrast, the law emphasized the conveyance of the municipal land, in which the PV plants would be constructed, to an enterprise called “Project Helios S.A.”. According to the law, the corporate would have to implement the project. In addition, the running of the corporate “would be in accordance with the rules of the free market, but the goal was the public benefit”. I argue that project “Helios” is a part of a covey of developmental visions that were prevalent in Greece in the context of an extreme economic and social crisis. I also consider austerity as “a class politics for re-engineering society and privately appropriating the commons”. Therefore, I argue that project “Helios” was a “green grabbing” attempt of municipal land for private benefit. Furthermore, drawing upon History of Technology I explain why “Helios” could not be implemented without extremely expensive investments in the electricity grid. As a result, the project was soon silently withdrawn. Finally, occasioned by project “Helios”, I challenge standard assumptions regarding renewable energy."],"dc:identifier":["uoadl:2929793","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2929793"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Τεχνο-κοινωνικές Διαστάσεις του Project Helios"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:31Z"}