{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2931825"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2931825","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο πνευμοθώρακας ως επιπλοκή της ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας και η αντιμετώπισή του. Συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Οι συχνότερες επιπλοκές μετά από διενέργεια ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ΕΠΧΠ) είναι η παγκρεατίτιδα, η αιμορραγία, η διάτρηση, και/ή χολαγγειίτιδα. Μια εξαιρετικά σπάνια επιπλοκή είναι η ανάπτυξη πνευμοθώρακα ως αποτέλεσμα οπισθοπεριτοναϊκής διάτρησης δωδεκαδακτύλου. Υλικό και μέθοδος: Διενεργήθηκε μια συστηματική αναδρομική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Cochrane Library από το 1980 έως και τις 11/06/2019 με στόχο την καταγραφή των περιπτώσεων εμφάνισης πνευμοθώρακας μετά από ΕΠΧΠ. Αποτελέσματα: Εκατόν ένα άρθρα ελέγχθηκαν για την συνάφεια τους με το θέμα. Μετά την διαλογή τους προέκυψαν 30 συμβατά άρθρα. Από το σύνολο των άρθρων που μελετήθηκαν προκύπτουν 34 περιστατικά τα οποία παρουσίασαν πνευμοθώρακα ως επιπλοκή μετά από ΕΠΧΠ. Το 82,4% των περιστατικών αυτών ήταν γυναίκες, ενώ η μέση ηλικία του συνόλου των ασθενών ήταν τα 64,3 έτη (SD=20,2 έτη). Συχνότερη ένδειξη διενέργειας ΕΠΧΠ αποτέλεσε η χοληδοχολιθίαση σε ποσοστό 55,9%. Η διάγνωση του πνευμοθώρακα έγινε στο 17,6% των περιστατικών υπό ακτινοσκόπηση κατά την διάρκεια της επέμβασης ενώ στο υπόλοιπο 79,4% η διάγνωση έγινε με ακτινογραφία και αξονική τομογραφία. Η εντόπιση του πνευμοθώρακα ήταν άμφω στο 52,9% και δεξιά στο 41,2%, ενώ ένα 5,9% εμφάνισε πνευμοθώρακα υπό τάση. Συχνότερη κλινική εκδήλωση αποτέλεσαν το υποδόριο εμφύσημα (64,7%), η ταχύπνοια/δύσπνοια (52,9%) και η αιφνίδια πτώση κορεσμού του οξυγόνου (38,2%) ενώ η καρδιοαναπνευστική ανακοπή αποτέλεσε σπάνια εκδήλωση (5,9%). Συμπεράσματα: Ο πνευμοθώρακας μετά από διενέργεια ΕΠΧΠ αποτελεί σπάνια επιπλοκή, έχει κλινικά δραματική εμφάνιση και συνήθως αιφνιδιάζει το ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό το οποίο εμπλέκεται τη δεδομένη στιγμή. Αιφνίδια έναρξη ταχύπνοιας, υποξυγοναιμία και υποδόριο εμφύσημα θα πρέπει να εγείρουν άμεσα την υποψία αυτής της επιπλοκής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι συχνότερες επιπλοκές μετά από διενέργεια ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ΕΠΧΠ) είναι η παγκρεατίτιδα, η αιμορραγία, η διάτρηση, και/ή χολαγγειίτιδα. Μια εξαιρετικά σπάνια επιπλοκή είναι η ανάπτυξη πνευμοθώρακα ως αποτέλεσμα οπισθοπεριτοναϊκής διάτρησης δωδεκαδακτύλου. Υλικό και μέθοδος: Διενεργήθηκε μια συστηματική αναδρομική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Cochrane Library από το 1980 έως και τις 11/06/2019 με στόχο την καταγραφή των περιπτώσεων εμφάνισης πνευμοθώρακας μετά από ΕΠΧΠ. Αποτελέσματα: Εκατόν ένα άρθρα ελέγχθηκαν για την συνάφεια τους με το θέμα. Μετά την διαλογή τους προέκυψαν 30 συμβατά άρθρα. Από το σύνολο των άρθρων που μελετήθηκαν προκύπτουν 34 περιστατικά τα οποία παρουσίασαν πνευμοθώρακα ως επιπλοκή μετά από ΕΠΧΠ. Το 82,4% των περιστατικών αυτών ήταν γυναίκες, ενώ η μέση ηλικία του συνόλου των ασθενών ήταν τα 64,3 έτη (SD=20,2 έτη). Συχνότερη ένδειξη διενέργειας ΕΠΧΠ αποτέλεσε η χοληδοχολιθίαση σε ποσοστό 55,9%. Η διάγνωση του πνευμοθώρακα έγινε στο 17,6% των περιστατικών υπό ακτινοσκόπηση κατά την διάρκεια της επέμβασης ενώ στο υπόλοιπο 79,4% η διάγνωση έγινε με ακτινογραφία και αξονική τομογραφία. Η εντόπιση του πνευμοθώρακα ήταν άμφω στο 52,9% και δεξιά στο 41,2%, ενώ ένα 5,9% εμφάνισε πνευμοθώρακα υπό τάση. Συχνότερη κλινική εκδήλωση αποτέλεσαν το υποδόριο εμφύσημα (64,7%), η ταχύπνοια/δύσπνοια (52,9%) και η αιφνίδια πτώση κορεσμού του οξυγόνου (38,2%) ενώ η καρδιοαναπνευστική ανακοπή αποτέλεσε σπάνια εκδήλωση (5,9%). Συμπεράσματα: Ο πνευμοθώρακας μετά από διενέργεια ΕΠΧΠ αποτελεί σπάνια επιπλοκή, έχει κλινικά δραματική εμφάνιση και συνήθως αιφνιδιάζει το ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό το οποίο εμπλέκεται τη δεδομένη στιγμή. Αιφνίδια έναρξη ταχύπνοιας, υποξυγοναιμία και υποδόριο εμφύσημα θα πρέπει να εγείρουν άμεσα την υποψία αυτής της επιπλοκής.","abstract_has_math":false,"creators":["Ροΐδη Χριστιάνα","Roidi Christiana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:43Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2931825"],"render_values":[{"text":"uoadl:2931825","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2931825","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2931825","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2931825","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ροΐδη Χριστιάνα","Roidi Christiana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2931825","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2931825"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι συχνότερες επιπλοκές μετά από διενέργεια ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ΕΠΧΠ) είναι η παγκρεατίτιδα, η αιμορραγία, η διάτρηση, και/ή χολαγγειίτιδα. Μια εξαιρετικά σπάνια επιπλοκή είναι η ανάπτυξη πνευμοθώρακα ως αποτέλεσμα οπισθοπεριτοναϊκής διάτρησης δωδεκαδακτύλου. Υλικό και μέθοδος: Διενεργήθηκε μια συστηματική αναδρομική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Cochrane Library από το 1980 έως και τις 11/06/2019 με στόχο την καταγραφή των περιπτώσεων εμφάνισης πνευμοθώρακας μετά από ΕΠΧΠ. Αποτελέσματα: Εκατόν ένα άρθρα ελέγχθηκαν για την συνάφεια τους με το θέμα. Μετά την διαλογή τους προέκυψαν 30 συμβατά άρθρα. Από το σύνολο των άρθρων που μελετήθηκαν προκύπτουν 34 περιστατικά τα οποία παρουσίασαν πνευμοθώρακα ως επιπλοκή μετά από ΕΠΧΠ. Το 82,4% των περιστατικών αυτών ήταν γυναίκες, ενώ η μέση ηλικία του συνόλου των ασθενών ήταν τα 64,3 έτη (SD=20,2 έτη). Συχνότερη ένδειξη διενέργειας ΕΠΧΠ αποτέλεσε η χοληδοχολιθίαση σε ποσοστό 55,9%. Η διάγνωση του πνευμοθώρακα έγινε στο 17,6% των περιστατικών υπό ακτινοσκόπηση κατά την διάρκεια της επέμβασης ενώ στο υπόλοιπο 79,4% η διάγνωση έγινε με ακτινογραφία και αξονική τομογραφία. Η εντόπιση του πνευμοθώρακα ήταν άμφω στο 52,9% και δεξιά στο 41,2%, ενώ ένα 5,9% εμφάνισε πνευμοθώρακα υπό τάση. Συχνότερη κλινική εκδήλωση αποτέλεσαν το υποδόριο εμφύσημα (64,7%), η ταχύπνοια/δύσπνοια (52,9%) και η αιφνίδια πτώση κορεσμού του οξυγόνου (38,2%) ενώ η καρδιοαναπνευστική ανακοπή αποτέλεσε σπάνια εκδήλωση (5,9%). Συμπεράσματα: Ο πνευμοθώρακας μετά από διενέργεια ΕΠΧΠ αποτελεί σπάνια επιπλοκή, έχει κλινικά δραματική εμφάνιση και συνήθως αιφνιδιάζει το ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό το οποίο εμπλέκεται τη δεδομένη στιγμή. Αιφνίδια έναρξη ταχύπνοιας, υποξυγοναιμία και υποδόριο εμφύσημα θα πρέπει να εγείρουν άμεσα την υποψία αυτής της επιπλοκής.","Introduction: Common complications after endoscopic retrograde cholangiopancreatography (ERCP) are pancreatitis, hemorrhage, perforation, and/or cholangitis. An unusual complication is a post-ERCP pneumothorax due to retroperitoneal duodenal perforation. Materials and methods: A systematic literature search was conducted at PubMed, Scopus, and Cochrane library from 1980 up to 11/06/2019. Results: 101 articles were found. After reviewing the articles a total of 34 cases were recognized as presenting with post-ERCP pneumothorax. 82,4 were female patients with a mean age of 64,3 (SD=20,2). The most frequent indication for ERCP was choledocholithiasis (55.9%). Pneumothorax was diagnosed with fluoroscopy during the procedure in 17,6%, while the rest 79,4% was diagnosed with chest X-ray and Computer Tomography. Pneumothorax was bilateral in 52,9% of cases and right-sided in 41,2%, while a small amount presented with tension pneumothorax (5,9%). Most common clinical signs were subcutaneous emphysema (64,7%), dyspnoea (52,9%), and sudden drop in oxygen saturation (38,2%). Sudden cardiac arrest was a rare incidence. Conclusions: Post-ERCP pneumothorax is quite rare as a complication, has a dramatic clinical onset, and usually staggers medical staff. Sudden onset of tachypnea, subcutaneous emphysema, and drop in oxygen saturation should immediately raise suspicion for this type of complication."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο πνευμοθώρακας ως επιπλοκή της ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας και η αντιμετώπισή του. Συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ροΐδη Χριστιάνα","Roidi Christiana"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι συχνότερες επιπλοκές μετά από διενέργεια ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ΕΠΧΠ) είναι η παγκρεατίτιδα, η αιμορραγία, η διάτρηση, και/ή χολαγγειίτιδα. Μια εξαιρετικά σπάνια επιπλοκή είναι η ανάπτυξη πνευμοθώρακα ως αποτέλεσμα οπισθοπεριτοναϊκής διάτρησης δωδεκαδακτύλου. Υλικό και μέθοδος: Διενεργήθηκε μια συστηματική αναδρομική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Cochrane Library από το 1980 έως και τις 11/06/2019 με στόχο την καταγραφή των περιπτώσεων εμφάνισης πνευμοθώρακας μετά από ΕΠΧΠ. Αποτελέσματα: Εκατόν ένα άρθρα ελέγχθηκαν για την συνάφεια τους με το θέμα. Μετά την διαλογή τους προέκυψαν 30 συμβατά άρθρα. Από το σύνολο των άρθρων που μελετήθηκαν προκύπτουν 34 περιστατικά τα οποία παρουσίασαν πνευμοθώρακα ως επιπλοκή μετά από ΕΠΧΠ. Το 82,4% των περιστατικών αυτών ήταν γυναίκες, ενώ η μέση ηλικία του συνόλου των ασθενών ήταν τα 64,3 έτη (SD=20,2 έτη). Συχνότερη ένδειξη διενέργειας ΕΠΧΠ αποτέλεσε η χοληδοχολιθίαση σε ποσοστό 55,9%. Η διάγνωση του πνευμοθώρακα έγινε στο 17,6% των περιστατικών υπό ακτινοσκόπηση κατά την διάρκεια της επέμβασης ενώ στο υπόλοιπο 79,4% η διάγνωση έγινε με ακτινογραφία και αξονική τομογραφία. Η εντόπιση του πνευμοθώρακα ήταν άμφω στο 52,9% και δεξιά στο 41,2%, ενώ ένα 5,9% εμφάνισε πνευμοθώρακα υπό τάση. Συχνότερη κλινική εκδήλωση αποτέλεσαν το υποδόριο εμφύσημα (64,7%), η ταχύπνοια/δύσπνοια (52,9%) και η αιφνίδια πτώση κορεσμού του οξυγόνου (38,2%) ενώ η καρδιοαναπνευστική ανακοπή αποτέλεσε σπάνια εκδήλωση (5,9%). Συμπεράσματα: Ο πνευμοθώρακας μετά από διενέργεια ΕΠΧΠ αποτελεί σπάνια επιπλοκή, έχει κλινικά δραματική εμφάνιση και συνήθως αιφνιδιάζει το ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό το οποίο εμπλέκεται τη δεδομένη στιγμή. Αιφνίδια έναρξη ταχύπνοιας, υποξυγοναιμία και υποδόριο εμφύσημα θα πρέπει να εγείρουν άμεσα την υποψία αυτής της επιπλοκής.","Introduction: Common complications after endoscopic retrograde cholangiopancreatography (ERCP) are pancreatitis, hemorrhage, perforation, and/or cholangitis. An unusual complication is a post-ERCP pneumothorax due to retroperitoneal duodenal perforation. Materials and methods: A systematic literature search was conducted at PubMed, Scopus, and Cochrane library from 1980 up to 11/06/2019. Results: 101 articles were found. After reviewing the articles a total of 34 cases were recognized as presenting with post-ERCP pneumothorax. 82,4 were female patients with a mean age of 64,3 (SD=20,2). The most frequent indication for ERCP was choledocholithiasis (55.9%). Pneumothorax was diagnosed with fluoroscopy during the procedure in 17,6%, while the rest 79,4% was diagnosed with chest X-ray and Computer Tomography. Pneumothorax was bilateral in 52,9% of cases and right-sided in 41,2%, while a small amount presented with tension pneumothorax (5,9%). Most common clinical signs were subcutaneous emphysema (64,7%), dyspnoea (52,9%), and sudden drop in oxygen saturation (38,2%). Sudden cardiac arrest was a rare incidence. Conclusions: Post-ERCP pneumothorax is quite rare as a complication, has a dramatic clinical onset, and usually staggers medical staff. Sudden onset of tachypnea, subcutaneous emphysema, and drop in oxygen saturation should immediately raise suspicion for this type of complication."],"dc:identifier":["uoadl:2931825","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2931825"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο πνευμοθώρακας ως επιπλοκή της ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας και η αντιμετώπισή του. Συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:43Z"}