{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2932017"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2932017","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Stem cell-derived exosomes in the therapy of inflammatory diseases","abstract":"Τα εξωσώματα, ένας υπότυπος εξωκυτταρικών μικροσωματιδίων με διάμετρο 30-150 nm, είναι νανοσωματίδια που εκκρίνονται από όλους τους τύπους κυττάρων, τόσο ευκαρυωτικά όσο και προκαρυωτικά. Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα εξωσώματα ήταν ένας μηχανισμός απομάκρυνσης των ανεπιθύμητων ουσιών του κυττάρου, ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, τα εξωσώματα έλαβαν πρωτοφανή επιστημονική προσοχή όταν ανακαλύφθηκε ότι φέρουν γενετικό υλικό και ενεργούν ως μεσολαβητές της διακυτταρικής επικοινωνίας. Το εξωσωμικό φορτίο περιλαμβάνει πρωτεΐνες, ριβονουκλεϊκά οξέα, όπως mRNAs και microRNAs, και λιπίδια. Μεταφέροντας βιοδραστικά μόρια, τα εξωσώματα μπορούν να ρυθμίσουν τη φλεγμονή, την ανοσοαπόκριση, τη μετάσταση των όγκων, την αναγέννηση των ιστών και πολλές άλλες βιολογικές διεργασίες. Η έρευνα σχετικά με τον πιθανό ρόλο τους στη διάγνωση, την εξέλιξη και τη θεραπεία πολλών ασθενειών αυξάνεται εκθετικά τα τελευταία χρόνια. Τα εξωσώματα που εκκρίνονται από βλαστικά κύτταρα είναι πολλά υποσχόμενα στη θεραπεία διαφόρων ασθενειών λόγω των μοναδικών ιδιοτήτων που προέρχονται από τα γονικά τους κύτταρα. Παρέχουν νέες προοπτικές για την ανάπτυξη μιας θεραπευτικής προσέγγισης χωρίς κύτταρα, η οποία αποτελεί σημαντική επιδίωξη λόγω των αναφερθεισών παρενεργειών της θεραπείας με βλαστικά κύτταρα, όπως η απόρριψη από το ανοσοποιητικό σύστημα, η λανθασμένη διαφοροποίηση, ο σχηματισμός όγκων και η παγίδευση στους πνεύμονες. Τα εξωσώματα που προέρχονται από βλαστοκύτταρα έχουν την ικανότητα να επιδιορθώνουν κατεστραμμένους ιστούς, να προάγουν την αγγειογένεση, να ρυθμίζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις και άλλες φυσιολογικές ή παθολογικές διεργασίες και, έτσι, είναι ιδανικοί υποψήφιοι για τη θεραπεία χρόνιων φλεγμονωδών και αυτοάνοσων καταστάσεων. Η φλεγμονή εμφανίζεται ως ένας σημαντικός προδιαθετικός παράγοντας στην παθογένεση μιας πληθώρας ασθενειών. Συμπερασματικά, η θεραπευτική δυναμική των εξωσωμάτων που προέρχονται από βλαστικά κύτταρα, καθώς και ο μηχανισμός που τη διέπει, διερευνάται διεξοδικά μέσω in vitro και in vivo μελετών σε ζώα. Τα εξωσώματα που προέρχονται από βλαστοκύτταρα εμφανίζουν πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα στη θεραπεία χρόνιων φλεγμονωδών παθήσεων της γαστρεντερικής οδού, όπως της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου και της περιοδοντίτιδας, σε νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως η νόσος του Alzheimer και η σκλήρυνση κατά πλάκας και σε διάφορες αυτοάνοσες ασθένειες, όπως η αρθρίτιδα και ο διαβήτης. Αυτή η εργασία περιγράφει την πρόοδο σχετικά με τις επιδράσεις των εξωσωμάτων των βλαστικών κυττάρων στη θεραπεία πολλών φλεγμονωδών ασθενειών και τον μηχανισμό δράσης τους.","abstract_html":"Τα εξωσώματα, ένας υπότυπος εξωκυτταρικών μικροσωματιδίων με διάμετρο 30-150 nm, είναι νανοσωματίδια που εκκρίνονται από όλους τους τύπους κυττάρων, τόσο ευκαρυωτικά όσο και προκαρυωτικά. Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα εξωσώματα ήταν ένας μηχανισμός απομάκρυνσης των ανεπιθύμητων ουσιών του κυττάρου, ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, τα εξωσώματα έλαβαν πρωτοφανή επιστημονική προσοχή όταν ανακαλύφθηκε ότι φέρουν γενετικό υλικό και ενεργούν ως μεσολαβητές της διακυτταρικής επικοινωνίας. Το εξωσωμικό φορτίο περιλαμβάνει πρωτεΐνες, ριβονουκλεϊκά οξέα, όπως mRNAs και microRNAs, και λιπίδια. Μεταφέροντας βιοδραστικά μόρια, τα εξωσώματα μπορούν να ρυθμίσουν τη φλεγμονή, την ανοσοαπόκριση, τη μετάσταση των όγκων, την αναγέννηση των ιστών και πολλές άλλες βιολογικές διεργασίες. Η έρευνα σχετικά με τον πιθανό ρόλο τους στη διάγνωση, την εξέλιξη και τη θεραπεία πολλών ασθενειών αυξάνεται εκθετικά τα τελευταία χρόνια. Τα εξωσώματα που εκκρίνονται από βλαστικά κύτταρα είναι πολλά υποσχόμενα στη θεραπεία διαφόρων ασθενειών λόγω των μοναδικών ιδιοτήτων που προέρχονται από τα γονικά τους κύτταρα. Παρέχουν νέες προοπτικές για την ανάπτυξη μιας θεραπευτικής προσέγγισης χωρίς κύτταρα, η οποία αποτελεί σημαντική επιδίωξη λόγω των αναφερθεισών παρενεργειών της θεραπείας με βλαστικά κύτταρα, όπως η απόρριψη από το ανοσοποιητικό σύστημα, η λανθασμένη διαφοροποίηση, ο σχηματισμός όγκων και η παγίδευση στους πνεύμονες. Τα εξωσώματα που προέρχονται από βλαστοκύτταρα έχουν την ικανότητα να επιδιορθώνουν κατεστραμμένους ιστούς, να προάγουν την αγγειογένεση, να ρυθμίζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις και άλλες φυσιολογικές ή παθολογικές διεργασίες και, έτσι, είναι ιδανικοί υποψήφιοι για τη θεραπεία χρόνιων φλεγμονωδών και αυτοάνοσων καταστάσεων. Η φλεγμονή εμφανίζεται ως ένας σημαντικός προδιαθετικός παράγοντας στην παθογένεση μιας πληθώρας ασθενειών. Συμπερασματικά, η θεραπευτική δυναμική των εξωσωμάτων που προέρχονται από βλαστικά κύτταρα, καθώς και ο μηχανισμός που τη διέπει, διερευνάται διεξοδικά μέσω in vitro και in vivo μελετών σε ζώα. Τα εξωσώματα που προέρχονται από βλαστοκύτταρα εμφανίζουν πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα στη θεραπεία χρόνιων φλεγμονωδών παθήσεων της γαστρεντερικής οδού, όπως της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου και της περιοδοντίτιδας, σε νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως η νόσος του Alzheimer και η σκλήρυνση κατά πλάκας και σε διάφορες αυτοάνοσες ασθένειες, όπως η αρθρίτιδα και ο διαβήτης. Αυτή η εργασία περιγράφει την πρόοδο σχετικά με τις επιδράσεις των εξωσωμάτων των βλαστικών κυττάρων στη θεραπεία πολλών φλεγμονωδών ασθενειών και τον μηχανισμό δράσης τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοπούλου Μαγδαληνή","Papadopoulou Magdalini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:43Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2932017"],"render_values":[{"text":"uoadl:2932017","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932017","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932017","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2932017","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοπούλου Μαγδαληνή","Papadopoulou Magdalini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2932017","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932017"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα εξωσώματα, ένας υπότυπος εξωκυτταρικών μικροσωματιδίων με διάμετρο 30-150 nm, είναι νανοσωματίδια που εκκρίνονται από όλους τους τύπους κυττάρων, τόσο ευκαρυωτικά όσο και προκαρυωτικά. Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα εξωσώματα ήταν ένας μηχανισμός απομάκρυνσης των ανεπιθύμητων ουσιών του κυττάρου, ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, τα εξωσώματα έλαβαν πρωτοφανή επιστημονική προσοχή όταν ανακαλύφθηκε ότι φέρουν γενετικό υλικό και ενεργούν ως μεσολαβητές της διακυτταρικής επικοινωνίας. Το εξωσωμικό φορτίο περιλαμβάνει πρωτεΐνες, ριβονουκλεϊκά οξέα, όπως mRNAs και microRNAs, και λιπίδια. Μεταφέροντας βιοδραστικά μόρια, τα εξωσώματα μπορούν να ρυθμίσουν τη φλεγμονή, την ανοσοαπόκριση, τη μετάσταση των όγκων, την αναγέννηση των ιστών και πολλές άλλες βιολογικές διεργασίες. Η έρευνα σχετικά με τον πιθανό ρόλο τους στη διάγνωση, την εξέλιξη και τη θεραπεία πολλών ασθενειών αυξάνεται εκθετικά τα τελευταία χρόνια. Τα εξωσώματα που εκκρίνονται από βλαστικά κύτταρα είναι πολλά υποσχόμενα στη θεραπεία διαφόρων ασθενειών λόγω των μοναδικών ιδιοτήτων που προέρχονται από τα γονικά τους κύτταρα. Παρέχουν νέες προοπτικές για την ανάπτυξη μιας θεραπευτικής προσέγγισης χωρίς κύτταρα, η οποία αποτελεί σημαντική επιδίωξη λόγω των αναφερθεισών παρενεργειών της θεραπείας με βλαστικά κύτταρα, όπως η απόρριψη από το ανοσοποιητικό σύστημα, η λανθασμένη διαφοροποίηση, ο σχηματισμός όγκων και η παγίδευση στους πνεύμονες. Τα εξωσώματα που προέρχονται από βλαστοκύτταρα έχουν την ικανότητα να επιδιορθώνουν κατεστραμμένους ιστούς, να προάγουν την αγγειογένεση, να ρυθμίζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις και άλλες φυσιολογικές ή παθολογικές διεργασίες και, έτσι, είναι ιδανικοί υποψήφιοι για τη θεραπεία χρόνιων φλεγμονωδών και αυτοάνοσων καταστάσεων. Η φλεγμονή εμφανίζεται ως ένας σημαντικός προδιαθετικός παράγοντας στην παθογένεση μιας πληθώρας ασθενειών. Συμπερασματικά, η θεραπευτική δυναμική των εξωσωμάτων που προέρχονται από βλαστικά κύτταρα, καθώς και ο μηχανισμός που τη διέπει, διερευνάται διεξοδικά μέσω in vitro και in vivo μελετών σε ζώα. Τα εξωσώματα που προέρχονται από βλαστοκύτταρα εμφανίζουν πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα στη θεραπεία χρόνιων φλεγμονωδών παθήσεων της γαστρεντερικής οδού, όπως της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου και της περιοδοντίτιδας, σε νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως η νόσος του Alzheimer και η σκλήρυνση κατά πλάκας και σε διάφορες αυτοάνοσες ασθένειες, όπως η αρθρίτιδα και ο διαβήτης. Αυτή η εργασία περιγράφει την πρόοδο σχετικά με τις επιδράσεις των εξωσωμάτων των βλαστικών κυττάρων στη θεραπεία πολλών φλεγμονωδών ασθενειών και τον μηχανισμό δράσης τους.","Exosomes, a subtype of extracellular microvesicles with a diameter of 30–150 nm, are nanovesicles secreted by all types of cells, both eukaryotic and prokaryotic. For many years, scientists believed that exosomes were a disposal mechanism of the cell, however, over the last decades, exosomes received unprecedented scientific attention when it was discovered that they carry genetic material and they act as mediators of cellular communication. The exosomal cargo includes proteins, ribonucleic acids, such as mRNAs and microRNAs, and lipids. By transferring bioactive molecules, exosomes can modulate inflammation, immune response, tumor invasion and metastasis, tissue regeneration and several other biological processes. The research regarding their potential role in the diagnosis, progression and therapy of many diseases is growing exponentially over the last years. Exosomes secreted by stem cells hold great potential in the treatment of various diseases due to the unique properties that are derived from their parental cells. They provide new perspectives for the development of a cell-free therapeutic approach, which is an important pursue due to the reported side effects of stem cell-based therapy, such as immune rejection, mal-differentiation, tumor formation and lung entrapment. Stem cell-derived exosomes have the capacity to repair damaged tissues, promote angiogenesis, regulate immune responses and other physiological or pathological processes, and thus, they are ideal candidates for the treatment of chronic inflammatory and autoimmune conditions. Inflammation is emerging as a major predisposal factor in the pathogenesis of a plethora of diseases. Hence, the therapeutic potential of stem cell-derived exosomes, as well as the mechanism underlying it, is being thoroughly investigated through in vitro and in vivo animal studies. Stem-cell derived exosomes exhibit promising results in the treatment of chronic inflammatory diseases of the gastrointestinal tract, like inflammatory bowel disease and periodontitis, neurodegenerative disorders, such as Alzheimer’s disease and multiple sclerosis, and various autoimmune diseases, such as arthritis and diabetes. This report describes the progress regarding the effects of stem cell-derived exosomes in the treatment of many inflammatory diseases and the mechanism behind their action."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Stem cell-derived exosomes in the therapy of inflammatory diseases"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοπούλου Μαγδαληνή","Papadopoulou Magdalini"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Τα εξωσώματα, ένας υπότυπος εξωκυτταρικών μικροσωματιδίων με διάμετρο 30-150 nm, είναι νανοσωματίδια που εκκρίνονται από όλους τους τύπους κυττάρων, τόσο ευκαρυωτικά όσο και προκαρυωτικά. Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα εξωσώματα ήταν ένας μηχανισμός απομάκρυνσης των ανεπιθύμητων ουσιών του κυττάρου, ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, τα εξωσώματα έλαβαν πρωτοφανή επιστημονική προσοχή όταν ανακαλύφθηκε ότι φέρουν γενετικό υλικό και ενεργούν ως μεσολαβητές της διακυτταρικής επικοινωνίας. Το εξωσωμικό φορτίο περιλαμβάνει πρωτεΐνες, ριβονουκλεϊκά οξέα, όπως mRNAs και microRNAs, και λιπίδια. Μεταφέροντας βιοδραστικά μόρια, τα εξωσώματα μπορούν να ρυθμίσουν τη φλεγμονή, την ανοσοαπόκριση, τη μετάσταση των όγκων, την αναγέννηση των ιστών και πολλές άλλες βιολογικές διεργασίες. Η έρευνα σχετικά με τον πιθανό ρόλο τους στη διάγνωση, την εξέλιξη και τη θεραπεία πολλών ασθενειών αυξάνεται εκθετικά τα τελευταία χρόνια. Τα εξωσώματα που εκκρίνονται από βλαστικά κύτταρα είναι πολλά υποσχόμενα στη θεραπεία διαφόρων ασθενειών λόγω των μοναδικών ιδιοτήτων που προέρχονται από τα γονικά τους κύτταρα. Παρέχουν νέες προοπτικές για την ανάπτυξη μιας θεραπευτικής προσέγγισης χωρίς κύτταρα, η οποία αποτελεί σημαντική επιδίωξη λόγω των αναφερθεισών παρενεργειών της θεραπείας με βλαστικά κύτταρα, όπως η απόρριψη από το ανοσοποιητικό σύστημα, η λανθασμένη διαφοροποίηση, ο σχηματισμός όγκων και η παγίδευση στους πνεύμονες. Τα εξωσώματα που προέρχονται από βλαστοκύτταρα έχουν την ικανότητα να επιδιορθώνουν κατεστραμμένους ιστούς, να προάγουν την αγγειογένεση, να ρυθμίζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις και άλλες φυσιολογικές ή παθολογικές διεργασίες και, έτσι, είναι ιδανικοί υποψήφιοι για τη θεραπεία χρόνιων φλεγμονωδών και αυτοάνοσων καταστάσεων. Η φλεγμονή εμφανίζεται ως ένας σημαντικός προδιαθετικός παράγοντας στην παθογένεση μιας πληθώρας ασθενειών. Συμπερασματικά, η θεραπευτική δυναμική των εξωσωμάτων που προέρχονται από βλαστικά κύτταρα, καθώς και ο μηχανισμός που τη διέπει, διερευνάται διεξοδικά μέσω in vitro και in vivo μελετών σε ζώα. Τα εξωσώματα που προέρχονται από βλαστοκύτταρα εμφανίζουν πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα στη θεραπεία χρόνιων φλεγμονωδών παθήσεων της γαστρεντερικής οδού, όπως της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου και της περιοδοντίτιδας, σε νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως η νόσος του Alzheimer και η σκλήρυνση κατά πλάκας και σε διάφορες αυτοάνοσες ασθένειες, όπως η αρθρίτιδα και ο διαβήτης. Αυτή η εργασία περιγράφει την πρόοδο σχετικά με τις επιδράσεις των εξωσωμάτων των βλαστικών κυττάρων στη θεραπεία πολλών φλεγμονωδών ασθενειών και τον μηχανισμό δράσης τους.","Exosomes, a subtype of extracellular microvesicles with a diameter of 30–150 nm, are nanovesicles secreted by all types of cells, both eukaryotic and prokaryotic. For many years, scientists believed that exosomes were a disposal mechanism of the cell, however, over the last decades, exosomes received unprecedented scientific attention when it was discovered that they carry genetic material and they act as mediators of cellular communication. The exosomal cargo includes proteins, ribonucleic acids, such as mRNAs and microRNAs, and lipids. By transferring bioactive molecules, exosomes can modulate inflammation, immune response, tumor invasion and metastasis, tissue regeneration and several other biological processes. The research regarding their potential role in the diagnosis, progression and therapy of many diseases is growing exponentially over the last years. Exosomes secreted by stem cells hold great potential in the treatment of various diseases due to the unique properties that are derived from their parental cells. They provide new perspectives for the development of a cell-free therapeutic approach, which is an important pursue due to the reported side effects of stem cell-based therapy, such as immune rejection, mal-differentiation, tumor formation and lung entrapment. Stem cell-derived exosomes have the capacity to repair damaged tissues, promote angiogenesis, regulate immune responses and other physiological or pathological processes, and thus, they are ideal candidates for the treatment of chronic inflammatory and autoimmune conditions. Inflammation is emerging as a major predisposal factor in the pathogenesis of a plethora of diseases. Hence, the therapeutic potential of stem cell-derived exosomes, as well as the mechanism underlying it, is being thoroughly investigated through in vitro and in vivo animal studies. Stem-cell derived exosomes exhibit promising results in the treatment of chronic inflammatory diseases of the gastrointestinal tract, like inflammatory bowel disease and periodontitis, neurodegenerative disorders, such as Alzheimer’s disease and multiple sclerosis, and various autoimmune diseases, such as arthritis and diabetes. This report describes the progress regarding the effects of stem cell-derived exosomes in the treatment of many inflammatory diseases and the mechanism behind their action."],"dc:identifier":["uoadl:2932017","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932017"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Stem cell-derived exosomes in the therapy of inflammatory diseases"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:43Z"}