{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2932282"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2932282","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Άγχος και κατάθλιψη νέων πατέρων πριν και μετά τον τοκετό, δεσμός με το νεογνό και σχέση ζευγαριού","abstract":"Εισαγωγή. Η μετάβαση στην πατρότητα αποτελεί μια προσαρμοστική περίοδο για τους νέους πατέρες με νέα δεδομένα και συχνά συνδέεται με αύξηση των επιπέδων τόσο του άγχους όσο και της κατάθλιψης, και μάλιστα σε συνδυασμό με την εμφάνιση του περιγεννητικού άγχους και της κατάθλιψης στη σχέση με τη σύντροφό τους αλλά και στη σχέση με το νεογνό τους. Σκοπός. Σκοπός της μελέτης είναι να μετρήσει τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης πριν και μετά τον τοκετό σε νέους πατέρες και να εντοπίσει τη συσχέτιση αυτών τόσο με την σχέση που έχουν αναπτύξει με την σύντροφό τους όσο και με την σχέση που έχουν αναπτύξει με το νεογνό κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του. Μέθοδος. Ως δείγμα επιλέχθηκαν ογδόντα (80) νέοι πατέρες, εξυπηρετούμενοι ενός Κέντρου Ημέρας για την περιγεννητική φροντίδα, ηλικίας 30-53 χρονών. Προγεννητικά, η διεξαγωγή της έρευνας βασίστηκε στην χορήγηση των κλιμάκων Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) και Dyadic Adjustment Scale (DAS). Μεταγεννητικά, τόσο στους 3 όσο και στους 6 μήνες, χορηγήθηκαν οι κλίμακες Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), State-Trait Anxiety Inventory (STAI) και Postpartum Bonding Questionnaire (PBQ). Αποτελέσματα. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της μελέτης φάνηκε ότι τα επίπεδα του περιγεννητικού άγχους στους πατέρες αυξάνονται μετά τον τοκετό (Μ.Ο. = 12.7 προγεννητικά και Μ.Ο. = 19.48 στους 3 μήνες μεταγεννητικά, p ≤.001) , γεγονός που δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί για την περιγεννητική κατάθλιψη. Επιπροσθέτως, στην μεταγεννητική περίοδο τα συμπτώματα κατάθλιψης μειώνονται από τους 3 στους 6 μήνες. Το άγχος των πατέρων ήταν υψηλότερο στους 3 μήνες και χαμηλότερο στους 6 μήνες μεταγεννητικά, όπως ακριβώς αναφέρεται και στην βιβλιογραφία. Το εύρημα αυτό, όμως, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντικό για τις υποκλίμακες του καταστασιακού και του ιδιοσυγκρασιακού άγχους, παρά μόνο για τη συνολική βαθμολογία του. Παράλληλα, έγινε κατανοητό ότι τόσο το άγχος όσο και η κατάθλιψη συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την δυαδική προσαρμογή και προγεννητικά και μεταγεννητικά. Περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι οι πατέρες με λιγότερο άγχος είχαν καλύτερο δεσμό με το νεογνό τους μεταγεννητικά. Εξαίρεση αποτελεί το καταστασιακό άγχος στους 3 μήνες μεταγεννητικά που βρέθηκε οριακά στατιστικά σημαντικό. Όμοια αποτελέσματα βρέθηκαν και για την κατάθλιψη σε σχέση με τον δεσμό με το νεογνό αλλά μόνο στους 6 μήνες μετά τον τοκετό. Τέλος, βρέθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση της δυαδικής προσαρμογής και του μεταγεννητικού δεσμού από κοινού στο άγχος στους 3 μήνες μεταγεννητικά μόνο στη συνολική βαθμολογία του άγχους (b = -.02, 95% C.I. = -.04, -.01) και στην υποκλίμακα του καταστασιακού άγχους (b = -.04, 95% C.I. = -.06, -.01). Όμοια, βρέθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση της δυαδικής προσαρμογής και του μεταγεννητικού δεσμού από κοινού στα επίπεδα της κατάθλιψης στους 3 μήνες μετά τον τοκετό (b = -.01, 95% C.I. = -.02, -.006). Συμπεράσματα. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι οι πατέρες κατά την περιγεννητική περίοδο είναι ψυχικά επιβαρυμένοι και φανερώνουν την ανάγκη περαιτέρω μελέτης του περιγεννητικού άγχους και της κατάθλιψης στους πατέρες στον ελληνικό πληθυσμό.","abstract_html":"Εισαγωγή. Η μετάβαση στην πατρότητα αποτελεί μια προσαρμοστική περίοδο για τους νέους πατέρες με νέα δεδομένα και συχνά συνδέεται με αύξηση των επιπέδων τόσο του άγχους όσο και της κατάθλιψης, και μάλιστα σε συνδυασμό με την εμφάνιση του περιγεννητικού άγχους και της κατάθλιψης στη σχέση με τη σύντροφό τους αλλά και στη σχέση με το νεογνό τους. Σκοπός. Σκοπός της μελέτης είναι να μετρήσει τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης πριν και μετά τον τοκετό σε νέους πατέρες και να εντοπίσει τη συσχέτιση αυτών τόσο με την σχέση που έχουν αναπτύξει με την σύντροφό τους όσο και με την σχέση που έχουν αναπτύξει με το νεογνό κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του. Μέθοδος. Ως δείγμα επιλέχθηκαν ογδόντα (80) νέοι πατέρες, εξυπηρετούμενοι ενός Κέντρου Ημέρας για την περιγεννητική φροντίδα, ηλικίας 30-53 χρονών. Προγεννητικά, η διεξαγωγή της έρευνας βασίστηκε στην χορήγηση των κλιμάκων Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) και Dyadic Adjustment Scale (DAS). Μεταγεννητικά, τόσο στους 3 όσο και στους 6 μήνες, χορηγήθηκαν οι κλίμακες Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), State-Trait Anxiety Inventory (STAI) και Postpartum Bonding Questionnaire (PBQ). Αποτελέσματα. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της μελέτης φάνηκε ότι τα επίπεδα του περιγεννητικού άγχους στους πατέρες αυξάνονται μετά τον τοκετό (Μ.Ο. = 12.7 προγεννητικά και Μ.Ο. = 19.48 στους 3 μήνες μεταγεννητικά, p ≤.001) , γεγονός που δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί για την περιγεννητική κατάθλιψη. Επιπροσθέτως, στην μεταγεννητική περίοδο τα συμπτώματα κατάθλιψης μειώνονται από τους 3 στους 6 μήνες. Το άγχος των πατέρων ήταν υψηλότερο στους 3 μήνες και χαμηλότερο στους 6 μήνες μεταγεννητικά, όπως ακριβώς αναφέρεται και στην βιβλιογραφία. Το εύρημα αυτό, όμως, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντικό για τις υποκλίμακες του καταστασιακού και του ιδιοσυγκρασιακού άγχους, παρά μόνο για τη συνολική βαθμολογία του. Παράλληλα, έγινε κατανοητό ότι τόσο το άγχος όσο και η κατάθλιψη συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την δυαδική προσαρμογή και προγεννητικά και μεταγεννητικά. Περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι οι πατέρες με λιγότερο άγχος είχαν καλύτερο δεσμό με το νεογνό τους μεταγεννητικά. Εξαίρεση αποτελεί το καταστασιακό άγχος στους 3 μήνες μεταγεννητικά που βρέθηκε οριακά στατιστικά σημαντικό. Όμοια αποτελέσματα βρέθηκαν και για την κατάθλιψη σε σχέση με τον δεσμό με το νεογνό αλλά μόνο στους 6 μήνες μετά τον τοκετό. Τέλος, βρέθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση της δυαδικής προσαρμογής και του μεταγεννητικού δεσμού από κοινού στο άγχος στους 3 μήνες μεταγεννητικά μόνο στη συνολική βαθμολογία του άγχους (b = -.02, 95% C.I. = -.04, -.01) και στην υποκλίμακα του καταστασιακού άγχους (b = -.04, 95% C.I. = -.06, -.01). Όμοια, βρέθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση της δυαδικής προσαρμογής και του μεταγεννητικού δεσμού από κοινού στα επίπεδα της κατάθλιψης στους 3 μήνες μετά τον τοκετό (b = -.01, 95% C.I. = -.02, -.006). Συμπεράσματα. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι οι πατέρες κατά την περιγεννητική περίοδο είναι ψυχικά επιβαρυμένοι και φανερώνουν την ανάγκη περαιτέρω μελέτης του περιγεννητικού άγχους και της κατάθλιψης στους πατέρες στον ελληνικό πληθυσμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννιού Δήμητρα","Gianniou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2932282"],"render_values":[{"text":"uoadl:2932282","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932282","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932282","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2932282","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννιού Δήμητρα","Gianniou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2932282","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932282"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή. Η μετάβαση στην πατρότητα αποτελεί μια προσαρμοστική περίοδο για τους νέους πατέρες με νέα δεδομένα και συχνά συνδέεται με αύξηση των επιπέδων τόσο του άγχους όσο και της κατάθλιψης, και μάλιστα σε συνδυασμό με την εμφάνιση του περιγεννητικού άγχους και της κατάθλιψης στη σχέση με τη σύντροφό τους αλλά και στη σχέση με το νεογνό τους. Σκοπός. Σκοπός της μελέτης είναι να μετρήσει τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης πριν και μετά τον τοκετό σε νέους πατέρες και να εντοπίσει τη συσχέτιση αυτών τόσο με την σχέση που έχουν αναπτύξει με την σύντροφό τους όσο και με την σχέση που έχουν αναπτύξει με το νεογνό κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του. Μέθοδος. Ως δείγμα επιλέχθηκαν ογδόντα (80) νέοι πατέρες, εξυπηρετούμενοι ενός Κέντρου Ημέρας για την περιγεννητική φροντίδα, ηλικίας 30-53 χρονών. Προγεννητικά, η διεξαγωγή της έρευνας βασίστηκε στην χορήγηση των κλιμάκων Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) και Dyadic Adjustment Scale (DAS). Μεταγεννητικά, τόσο στους 3 όσο και στους 6 μήνες, χορηγήθηκαν οι κλίμακες Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), State-Trait Anxiety Inventory (STAI) και Postpartum Bonding Questionnaire (PBQ). Αποτελέσματα. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της μελέτης φάνηκε ότι τα επίπεδα του περιγεννητικού άγχους στους πατέρες αυξάνονται μετά τον τοκετό (Μ.Ο. = 12.7 προγεννητικά και Μ.Ο. = 19.48 στους 3 μήνες μεταγεννητικά, p ≤.001) , γεγονός που δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί για την περιγεννητική κατάθλιψη. Επιπροσθέτως, στην μεταγεννητική περίοδο τα συμπτώματα κατάθλιψης μειώνονται από τους 3 στους 6 μήνες. Το άγχος των πατέρων ήταν υψηλότερο στους 3 μήνες και χαμηλότερο στους 6 μήνες μεταγεννητικά, όπως ακριβώς αναφέρεται και στην βιβλιογραφία. Το εύρημα αυτό, όμως, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντικό για τις υποκλίμακες του καταστασιακού και του ιδιοσυγκρασιακού άγχους, παρά μόνο για τη συνολική βαθμολογία του. Παράλληλα, έγινε κατανοητό ότι τόσο το άγχος όσο και η κατάθλιψη συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την δυαδική προσαρμογή και προγεννητικά και μεταγεννητικά. Περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι οι πατέρες με λιγότερο άγχος είχαν καλύτερο δεσμό με το νεογνό τους μεταγεννητικά. Εξαίρεση αποτελεί το καταστασιακό άγχος στους 3 μήνες μεταγεννητικά που βρέθηκε οριακά στατιστικά σημαντικό. Όμοια αποτελέσματα βρέθηκαν και για την κατάθλιψη σε σχέση με τον δεσμό με το νεογνό αλλά μόνο στους 6 μήνες μετά τον τοκετό. Τέλος, βρέθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση της δυαδικής προσαρμογής και του μεταγεννητικού δεσμού από κοινού στο άγχος στους 3 μήνες μεταγεννητικά μόνο στη συνολική βαθμολογία του άγχους (b = -.02, 95% C.I. = -.04, -.01) και στην υποκλίμακα του καταστασιακού άγχους (b = -.04, 95% C.I. = -.06, -.01). Όμοια, βρέθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση της δυαδικής προσαρμογής και του μεταγεννητικού δεσμού από κοινού στα επίπεδα της κατάθλιψης στους 3 μήνες μετά τον τοκετό (b = -.01, 95% C.I. = -.02, -.006). Συμπεράσματα. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι οι πατέρες κατά την περιγεννητική περίοδο είναι ψυχικά επιβαρυμένοι και φανερώνουν την ανάγκη περαιτέρω μελέτης του περιγεννητικού άγχους και της κατάθλιψης στους πατέρες στον ελληνικό πληθυσμό.","Introduction. The transition to fatherhood comprises an adjusting period to new circumstances and is often linked with an increase in anxiety and depression rates, prenatal and postnatal anxiety, and depression, attributed to the changing relationship dynamics with their partners, as well as the newly forming bond with their newborn. Aim. The goal of this study is to measure the rates of anxiety and depression that new fathers experience, both before and after childbirth. The study also aims to find the correlation between anxiety and depression rates and the fathers’ relationships to their partners and newborns during the first months of life. Methods. The data was collected from a sample pool of eighty (80) new fathers aged between 30 and 53 years, clients of a Perinatal Day Center. Prenatal anxiety and depression were measured using the Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) and Dyadic Adjustment Scale (DAS). The postnatal rates of anxiety and depression, namely after the first 3 and first 6 months after birth, were measured using the Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), State-Trait Anxiety Inventory (STAI) and Postpartum Bonding Questionnaire (PBQ). Results. According to the analysis of the data collected, the rates of perinatal anxiety in new fathers increased after childbirth (M.A. = 12.7 prenatally and M.A. = 19.48 in 3 months postnatally, p ≤.001). Anxiety was reported to be higher 3 months after birth, compared to 6 months after birth, as mentioned in the bibliography. However, this finding is only statistically significant in the overall measure of anxiety rates, and not for the individual rates of state and trait anxiety. It also became clear that there is significant correlation between anxiety and depression, and prenatal, as well as postnatal dyadic adjustment. Further analysis showed that fathers who experienced lower rates of anxiety reported a better bond with their newborn. An exemption was the rate of state anxiety at 3 months after birth, though it was found to be marginally statistically significant. Similar results were found for the rates of depression associated with the bond with the newborn, 6 months after birth. Finally, the effect of dyadic adjustment and postnatal bond was found to be statistically significant in relation to overall anxiety rates 3 months after birth (b = -.02, 95% C.I. = -.04, -.01), as well as to the rates of state anxiety (b = -.04, 95% C.I. = -.06, -.01) Similarly, the correlation between depression at 3 months after birth, and dyadic adjustment and postnatal bond was statistically significant (b = -.01, 95% C.I. = -.02, -.006). Conclusions. The results showed that fathers are psychologically charged before and after birth, and they also showcase the need to further study the anxiety and depression that new Greek fathers experience during the early stages of fatherhood."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Άγχος και κατάθλιψη νέων πατέρων πριν και μετά τον τοκετό, δεσμός με το νεογνό και σχέση ζευγαριού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννιού Δήμητρα","Gianniou Dimitra"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή. Η μετάβαση στην πατρότητα αποτελεί μια προσαρμοστική περίοδο για τους νέους πατέρες με νέα δεδομένα και συχνά συνδέεται με αύξηση των επιπέδων τόσο του άγχους όσο και της κατάθλιψης, και μάλιστα σε συνδυασμό με την εμφάνιση του περιγεννητικού άγχους και της κατάθλιψης στη σχέση με τη σύντροφό τους αλλά και στη σχέση με το νεογνό τους. Σκοπός. Σκοπός της μελέτης είναι να μετρήσει τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης πριν και μετά τον τοκετό σε νέους πατέρες και να εντοπίσει τη συσχέτιση αυτών τόσο με την σχέση που έχουν αναπτύξει με την σύντροφό τους όσο και με την σχέση που έχουν αναπτύξει με το νεογνό κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του. Μέθοδος. Ως δείγμα επιλέχθηκαν ογδόντα (80) νέοι πατέρες, εξυπηρετούμενοι ενός Κέντρου Ημέρας για την περιγεννητική φροντίδα, ηλικίας 30-53 χρονών. Προγεννητικά, η διεξαγωγή της έρευνας βασίστηκε στην χορήγηση των κλιμάκων Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) και Dyadic Adjustment Scale (DAS). Μεταγεννητικά, τόσο στους 3 όσο και στους 6 μήνες, χορηγήθηκαν οι κλίμακες Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), State-Trait Anxiety Inventory (STAI) και Postpartum Bonding Questionnaire (PBQ). Αποτελέσματα. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της μελέτης φάνηκε ότι τα επίπεδα του περιγεννητικού άγχους στους πατέρες αυξάνονται μετά τον τοκετό (Μ.Ο. = 12.7 προγεννητικά και Μ.Ο. = 19.48 στους 3 μήνες μεταγεννητικά, p ≤.001) , γεγονός που δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί για την περιγεννητική κατάθλιψη. Επιπροσθέτως, στην μεταγεννητική περίοδο τα συμπτώματα κατάθλιψης μειώνονται από τους 3 στους 6 μήνες. Το άγχος των πατέρων ήταν υψηλότερο στους 3 μήνες και χαμηλότερο στους 6 μήνες μεταγεννητικά, όπως ακριβώς αναφέρεται και στην βιβλιογραφία. Το εύρημα αυτό, όμως, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντικό για τις υποκλίμακες του καταστασιακού και του ιδιοσυγκρασιακού άγχους, παρά μόνο για τη συνολική βαθμολογία του. Παράλληλα, έγινε κατανοητό ότι τόσο το άγχος όσο και η κατάθλιψη συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την δυαδική προσαρμογή και προγεννητικά και μεταγεννητικά. Περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι οι πατέρες με λιγότερο άγχος είχαν καλύτερο δεσμό με το νεογνό τους μεταγεννητικά. Εξαίρεση αποτελεί το καταστασιακό άγχος στους 3 μήνες μεταγεννητικά που βρέθηκε οριακά στατιστικά σημαντικό. Όμοια αποτελέσματα βρέθηκαν και για την κατάθλιψη σε σχέση με τον δεσμό με το νεογνό αλλά μόνο στους 6 μήνες μετά τον τοκετό. Τέλος, βρέθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση της δυαδικής προσαρμογής και του μεταγεννητικού δεσμού από κοινού στο άγχος στους 3 μήνες μεταγεννητικά μόνο στη συνολική βαθμολογία του άγχους (b = -.02, 95% C.I. = -.04, -.01) και στην υποκλίμακα του καταστασιακού άγχους (b = -.04, 95% C.I. = -.06, -.01). Όμοια, βρέθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση της δυαδικής προσαρμογής και του μεταγεννητικού δεσμού από κοινού στα επίπεδα της κατάθλιψης στους 3 μήνες μετά τον τοκετό (b = -.01, 95% C.I. = -.02, -.006). Συμπεράσματα. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι οι πατέρες κατά την περιγεννητική περίοδο είναι ψυχικά επιβαρυμένοι και φανερώνουν την ανάγκη περαιτέρω μελέτης του περιγεννητικού άγχους και της κατάθλιψης στους πατέρες στον ελληνικό πληθυσμό.","Introduction. The transition to fatherhood comprises an adjusting period to new circumstances and is often linked with an increase in anxiety and depression rates, prenatal and postnatal anxiety, and depression, attributed to the changing relationship dynamics with their partners, as well as the newly forming bond with their newborn. Aim. The goal of this study is to measure the rates of anxiety and depression that new fathers experience, both before and after childbirth. The study also aims to find the correlation between anxiety and depression rates and the fathers’ relationships to their partners and newborns during the first months of life. Methods. The data was collected from a sample pool of eighty (80) new fathers aged between 30 and 53 years, clients of a Perinatal Day Center. Prenatal anxiety and depression were measured using the Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) and Dyadic Adjustment Scale (DAS). The postnatal rates of anxiety and depression, namely after the first 3 and first 6 months after birth, were measured using the Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Perinatal Anxiety Screening Scale (PASS), State-Trait Anxiety Inventory (STAI) and Postpartum Bonding Questionnaire (PBQ). Results. According to the analysis of the data collected, the rates of perinatal anxiety in new fathers increased after childbirth (M.A. = 12.7 prenatally and M.A. = 19.48 in 3 months postnatally, p ≤.001). Anxiety was reported to be higher 3 months after birth, compared to 6 months after birth, as mentioned in the bibliography. However, this finding is only statistically significant in the overall measure of anxiety rates, and not for the individual rates of state and trait anxiety. It also became clear that there is significant correlation between anxiety and depression, and prenatal, as well as postnatal dyadic adjustment. Further analysis showed that fathers who experienced lower rates of anxiety reported a better bond with their newborn. An exemption was the rate of state anxiety at 3 months after birth, though it was found to be marginally statistically significant. Similar results were found for the rates of depression associated with the bond with the newborn, 6 months after birth. Finally, the effect of dyadic adjustment and postnatal bond was found to be statistically significant in relation to overall anxiety rates 3 months after birth (b = -.02, 95% C.I. = -.04, -.01), as well as to the rates of state anxiety (b = -.04, 95% C.I. = -.06, -.01) Similarly, the correlation between depression at 3 months after birth, and dyadic adjustment and postnatal bond was statistically significant (b = -.01, 95% C.I. = -.02, -.006). Conclusions. The results showed that fathers are psychologically charged before and after birth, and they also showcase the need to further study the anxiety and depression that new Greek fathers experience during the early stages of fatherhood."],"dc:identifier":["uoadl:2932282","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932282"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Άγχος και κατάθλιψη νέων πατέρων πριν και μετά τον τοκετό, δεσμός με το νεογνό και σχέση ζευγαριού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:45Z"}