{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2932529"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2932529","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Ουρουγουάη: Από τους Tupamaros στη Δημοκρατία»","abstract":"H Ουρουγουάη, παρά τις έντονες κοινωνικοπολιτικές διακυμάνσεις που χαρακτήρισαν την πορεία της, παραμένει προσανατολισμένη σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο, που την καθιερώνει παγκοσμίως ως μια σύγχρονη δημοκρατία, σημείο σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η καταγραφή της πολιτικής διαδρομής της Ουρουγουάης, από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, με την υπερψήφιση του Συντάγματος του 1966, -που υπήρξε κομβικό σημείο για τη μετέπειτα πορεία της έως και σήμερα- και την ταυτόχρονη εμφάνιση των Τουπαμάρος, οι οποίοι με τη δράση τους καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις, αλλά και συνεχίζουν να αποτελούν ενεργό κύτταρο της πολιτικής ζωής της χώρας έως και τα μέσα της δεκαετίας του ’80, όπου διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές, μετά την πτώση της πολιτικοστρατιωτικής δικτατορίας που είχε επιβληθεί. Σκοπός της εργασίας είναι να κατανοηθούν συγκεκριμένες επιλογές της κοινωνίας και αποφάσεις της πολιτικής ή άλλης ηγεσίας, αναλύοντας, όσο είναι εφικτό, συγκεκριμένα γεγονότα. Καταλήγοντας, παρουσιάζονται συμπερασματικά τρία σημεία προβληματισμού που αναδύθηκαν από τηνέρευνα και μελέτη και αφορούν: Πρώτον, στο διάστημα που προηγήθηκε της πολιτικοστρατιωτικής δικτατορίας και κατά πόσο οι αποφάσεις της τότε πολιτικής ηγεσίας συνετέλεσαν στη μετέπειτα επιβολή της. Δεύτερον, στην αποκατάσταση υπό όρους και προϋποθέσεις της Δημοκρατίας και στο ηθικοπολιτικό – τουλάχιστον – ζήτημα που προέκυψε για την κοινωνία, η οποία ουδέποτε έλαβε γνώση των όρων παράδοσης της εξουσίας από τη στρατιωτική στην πολιτική ηγεσία. Τέλος, και τρίτον, το τίμημα σε ανθρώπινες ζωές που πλήρωσε η κοινωνία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και στην άρνηση της πολιτικής ηγεσίας για αρκετά χρόνια αργότερα να αποδοθεί δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι, χορηγώντας αμνηστία και θεσπίζοντας έτσι με τον πλέον επίσημο τρόπο ένα καθεστώς ατιμωρησίας.","abstract_html":"H Ουρουγουάη, παρά τις έντονες κοινωνικοπολιτικές διακυμάνσεις που χαρακτήρισαν την πορεία της, παραμένει προσανατολισμένη σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο, που την καθιερώνει παγκοσμίως ως μια σύγχρονη δημοκρατία, σημείο σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η καταγραφή της πολιτικής διαδρομής της Ουρουγουάης, από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, με την υπερψήφιση του Συντάγματος του 1966, -που υπήρξε κομβικό σημείο για τη μετέπειτα πορεία της έως και σήμερα- και την ταυτόχρονη εμφάνιση των Τουπαμάρος, οι οποίοι με τη δράση τους καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις, αλλά και συνεχίζουν να αποτελούν ενεργό κύτταρο της πολιτικής ζωής της χώρας έως και τα μέσα της δεκαετίας του ’80, όπου διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές, μετά την πτώση της πολιτικοστρατιωτικής δικτατορίας που είχε επιβληθεί. Σκοπός της εργασίας είναι να κατανοηθούν συγκεκριμένες επιλογές της κοινωνίας και αποφάσεις της πολιτικής ή άλλης ηγεσίας, αναλύοντας, όσο είναι εφικτό, συγκεκριμένα γεγονότα. Καταλήγοντας, παρουσιάζονται συμπερασματικά τρία σημεία προβληματισμού που αναδύθηκαν από τηνέρευνα και μελέτη και αφορούν: Πρώτον, στο διάστημα που προηγήθηκε της πολιτικοστρατιωτικής δικτατορίας και κατά πόσο οι αποφάσεις της τότε πολιτικής ηγεσίας συνετέλεσαν στη μετέπειτα επιβολή της. Δεύτερον, στην αποκατάσταση υπό όρους και προϋποθέσεις της Δημοκρατίας και στο ηθικοπολιτικό – τουλάχιστον – ζήτημα που προέκυψε για την κοινωνία, η οποία ουδέποτε έλαβε γνώση των όρων παράδοσης της εξουσίας από τη στρατιωτική στην πολιτική ηγεσία. Τέλος, και τρίτον, το τίμημα σε ανθρώπινες ζωές που πλήρωσε η κοινωνία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και στην άρνηση της πολιτικής ηγεσίας για αρκετά χρόνια αργότερα να αποδοθεί δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι, χορηγώντας αμνηστία και θεσπίζοντας έτσι με τον πλέον επίσημο τρόπο ένα καθεστώς ατιμωρησίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανωλοπούλου Αναστασία","Manolopoulou Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:45Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2932529"],"render_values":[{"text":"uoadl:2932529","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932529","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932529","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2932529","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανωλοπούλου Αναστασία","Manolopoulou Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2932529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932529"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H Ουρουγουάη, παρά τις έντονες κοινωνικοπολιτικές διακυμάνσεις που χαρακτήρισαν την πορεία της, παραμένει προσανατολισμένη σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο, που την καθιερώνει παγκοσμίως ως μια σύγχρονη δημοκρατία, σημείο σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η καταγραφή της πολιτικής διαδρομής της Ουρουγουάης, από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, με την υπερψήφιση του Συντάγματος του 1966, -που υπήρξε κομβικό σημείο για τη μετέπειτα πορεία της έως και σήμερα- και την ταυτόχρονη εμφάνιση των Τουπαμάρος, οι οποίοι με τη δράση τους καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις, αλλά και συνεχίζουν να αποτελούν ενεργό κύτταρο της πολιτικής ζωής της χώρας έως και τα μέσα της δεκαετίας του ’80, όπου διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές, μετά την πτώση της πολιτικοστρατιωτικής δικτατορίας που είχε επιβληθεί. Σκοπός της εργασίας είναι να κατανοηθούν συγκεκριμένες επιλογές της κοινωνίας και αποφάσεις της πολιτικής ή άλλης ηγεσίας, αναλύοντας, όσο είναι εφικτό, συγκεκριμένα γεγονότα. Καταλήγοντας, παρουσιάζονται συμπερασματικά τρία σημεία προβληματισμού που αναδύθηκαν από τηνέρευνα και μελέτη και αφορούν: Πρώτον, στο διάστημα που προηγήθηκε της πολιτικοστρατιωτικής δικτατορίας και κατά πόσο οι αποφάσεις της τότε πολιτικής ηγεσίας συνετέλεσαν στη μετέπειτα επιβολή της. Δεύτερον, στην αποκατάσταση υπό όρους και προϋποθέσεις της Δημοκρατίας και στο ηθικοπολιτικό – τουλάχιστον – ζήτημα που προέκυψε για την κοινωνία, η οποία ουδέποτε έλαβε γνώση των όρων παράδοσης της εξουσίας από τη στρατιωτική στην πολιτική ηγεσία. Τέλος, και τρίτον, το τίμημα σε ανθρώπινες ζωές που πλήρωσε η κοινωνία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και στην άρνηση της πολιτικής ηγεσίας για αρκετά χρόνια αργότερα να αποδοθεί δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι, χορηγώντας αμνηστία και θεσπίζοντας έτσι με τον πλέον επίσημο τρόπο ένα καθεστώς ατιμωρησίας.","El período considerado en este trabajo se inicia a mediados de la década de 1960, con la sanción de la Constitución de 1966, que fue un punto “clave” para su curso posterior hasta la actualidad y la aparición simultánea de los Tupamaros, quienes por su acción, determinaron en gran medida los desarrollos, pero también sigue siendo una célula activa de la vida política del país e investiga hasta mediados de los años 80, cuando se celebraron las primeras elecciones libres tras la caída de la dictadura político-militar. A pesar de las marcadas fluctuaciones sociopolíticas que han caracterizado su proceso, Uruguay sigue orientado hacia un marco democrático, estableciéndolo como una democracia moderna, un punto de estabilidad en la región más amplia, con muchas características únicas, que se analizan en la mayor medida posible en este trabajo con el fin de comprender las elecciones específicas de la sociedad y las decisiones políticas o de otro tipo de liderazgo. En conclusión, se presentan y preocupan tres puntos de reflexión que surgieron de la investigación y estudio: Primero, en el período anterior de la dictadura político-militar y si las decisiones de la entonces dirigencia política contribuyeron a su posterior cumplimiento. En segundo lugar, en la restauración en los términos y condiciones de la República y en el tema etico-político -al menos- que surgió para la sociedad, que nunca conoció las condiciones de transmisión del poder de los militares a la dirección política. Finalmente, el precio en vidas humanas, que pagó la sociedad durante la dictadura y la negacion de la dirección política durante varios años después a hacer justicia y sancionar a los culpables, otorgando amnistía y estableciendo así de la manera más formal un régimen de impunidad."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Ουρουγουάη: Από τους Tupamaros στη Δημοκρατία»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανωλοπούλου Αναστασία","Manolopoulou Anastasia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["H Ουρουγουάη, παρά τις έντονες κοινωνικοπολιτικές διακυμάνσεις που χαρακτήρισαν την πορεία της, παραμένει προσανατολισμένη σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο, που την καθιερώνει παγκοσμίως ως μια σύγχρονη δημοκρατία, σημείο σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η καταγραφή της πολιτικής διαδρομής της Ουρουγουάης, από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, με την υπερψήφιση του Συντάγματος του 1966, -που υπήρξε κομβικό σημείο για τη μετέπειτα πορεία της έως και σήμερα- και την ταυτόχρονη εμφάνιση των Τουπαμάρος, οι οποίοι με τη δράση τους καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις, αλλά και συνεχίζουν να αποτελούν ενεργό κύτταρο της πολιτικής ζωής της χώρας έως και τα μέσα της δεκαετίας του ’80, όπου διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές, μετά την πτώση της πολιτικοστρατιωτικής δικτατορίας που είχε επιβληθεί. Σκοπός της εργασίας είναι να κατανοηθούν συγκεκριμένες επιλογές της κοινωνίας και αποφάσεις της πολιτικής ή άλλης ηγεσίας, αναλύοντας, όσο είναι εφικτό, συγκεκριμένα γεγονότα. Καταλήγοντας, παρουσιάζονται συμπερασματικά τρία σημεία προβληματισμού που αναδύθηκαν από τηνέρευνα και μελέτη και αφορούν: Πρώτον, στο διάστημα που προηγήθηκε της πολιτικοστρατιωτικής δικτατορίας και κατά πόσο οι αποφάσεις της τότε πολιτικής ηγεσίας συνετέλεσαν στη μετέπειτα επιβολή της. Δεύτερον, στην αποκατάσταση υπό όρους και προϋποθέσεις της Δημοκρατίας και στο ηθικοπολιτικό – τουλάχιστον – ζήτημα που προέκυψε για την κοινωνία, η οποία ουδέποτε έλαβε γνώση των όρων παράδοσης της εξουσίας από τη στρατιωτική στην πολιτική ηγεσία. Τέλος, και τρίτον, το τίμημα σε ανθρώπινες ζωές που πλήρωσε η κοινωνία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και στην άρνηση της πολιτικής ηγεσίας για αρκετά χρόνια αργότερα να αποδοθεί δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι, χορηγώντας αμνηστία και θεσπίζοντας έτσι με τον πλέον επίσημο τρόπο ένα καθεστώς ατιμωρησίας.","El período considerado en este trabajo se inicia a mediados de la década de 1960, con la sanción de la Constitución de 1966, que fue un punto “clave” para su curso posterior hasta la actualidad y la aparición simultánea de los Tupamaros, quienes por su acción, determinaron en gran medida los desarrollos, pero también sigue siendo una célula activa de la vida política del país e investiga hasta mediados de los años 80, cuando se celebraron las primeras elecciones libres tras la caída de la dictadura político-militar. A pesar de las marcadas fluctuaciones sociopolíticas que han caracterizado su proceso, Uruguay sigue orientado hacia un marco democrático, estableciéndolo como una democracia moderna, un punto de estabilidad en la región más amplia, con muchas características únicas, que se analizan en la mayor medida posible en este trabajo con el fin de comprender las elecciones específicas de la sociedad y las decisiones políticas o de otro tipo de liderazgo. En conclusión, se presentan y preocupan tres puntos de reflexión que surgieron de la investigación y estudio: Primero, en el período anterior de la dictadura político-militar y si las decisiones de la entonces dirigencia política contribuyeron a su posterior cumplimiento. En segundo lugar, en la restauración en los términos y condiciones de la República y en el tema etico-político -al menos- que surgió para la sociedad, que nunca conoció las condiciones de transmisión del poder de los militares a la dirección política. Finalmente, el precio en vidas humanas, que pagó la sociedad durante la dictadura y la negacion de la dirección política durante varios años después a hacer justicia y sancionar a los culpables, otorgando amnistía y estableciendo así de la manera más formal un régimen de impunidad."],"dc:identifier":["uoadl:2932529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932529"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["«Ουρουγουάη: Από τους Tupamaros στη Δημοκρατία»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:45Z"}