{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2932595"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2932595","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι περικειμενικοί νεολογισμοί και οι λειτουργίες τους στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη από το 1991 έως το 1998","abstract":"Ο ποιητικός λόγος, και εν γένει ο λογοτεχνικός, αποτελεί το κατ’ εξοχήν πεδίο απεικόνισης της εγγενούς δημιουργικής διάστασης της γλώσσας, καθώς σε αυτόν αποτυπώνεται η μέγιστη αξιοποίηση των εκφραστικών δυνατοτήτων του λόγου. Βασικό εργαλείο για την εξέλιξη και διεύρυνση της ίδιας της γλώσσας μέσα από τη δημιουργία νέων γλωσσικών μορφών αποτελεί ο μηχανισμός της νεολογίας και τα προϊόντα αυτού, οι νεολογισμοί. Με τον όρο «νεολογισμός», εννοούμε κάθε νέα λέξη που προστίθεται στο λεξιλόγιο μιας γλώσσας, είτε αυτή χρησιμοποιείται ενεργητικά είτε παθητικά από τους χρήστες της (Χριστοφίδου, 2013: 13). Στον ποιητικό λόγο κυριαρχούν οι «περικειμενικοί νεολογισμοί», οι οποίοι δεν εντάσσονται στο επίσημο λεξιλόγιο της γλώσσας, αλλά δημιουργούνται για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του (ποιητικού) κειμένου στο οποίο εμφανίζονται. Όντας άρρηκτα συνδεδεμένοι με το περικειμενικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται και χάρη στα δομικά τους χαρακτηριστικά, οι περικειμενικοί νεολογισμοί ενεργοποιούν ποικίλες λειτουργίες, οι οποίες συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία μιας πυκνότερης κειμενικής σύνθεσης. Έτσι, ανάμεσα στους περικειμενικούς νεολογισμούς και το κείμενο διαμορφώνεται μια αμφίδρομη σχέση: το κείμενο συμβάλλει στην ανάδυση της ερμηνείας του περικειμενικού νεολογισμού και ο περικειμενικός νεολογισμός συμβάλλει στην ενίσχυση της συνοχής του κειμένου. Στην παρούσα εργασία διερευνώνται τα δομικά χαρακτηριστικά και οι λειτουργίες των περικειμενικών νεολογισμών στο νεότερο ποιητικό έργο του Ελύτη, με σκοπό να αναδειχθεί η σημαίνουσα συμβολή τους στην συνοχική σύσταση του ποιητικού κειμένου.","abstract_html":"Ο ποιητικός λόγος, και εν γένει ο λογοτεχνικός, αποτελεί το κατ’ εξοχήν πεδίο απεικόνισης της εγγενούς δημιουργικής διάστασης της γλώσσας, καθώς σε αυτόν αποτυπώνεται η μέγιστη αξιοποίηση των εκφραστικών δυνατοτήτων του λόγου. Βασικό εργαλείο για την εξέλιξη και διεύρυνση της ίδιας της γλώσσας μέσα από τη δημιουργία νέων γλωσσικών μορφών αποτελεί ο μηχανισμός της νεολογίας και τα προϊόντα αυτού, οι νεολογισμοί. Με τον όρο «νεολογισμός», εννοούμε κάθε νέα λέξη που προστίθεται στο λεξιλόγιο μιας γλώσσας, είτε αυτή χρησιμοποιείται ενεργητικά είτε παθητικά από τους χρήστες της (Χριστοφίδου, 2013: 13). Στον ποιητικό λόγο κυριαρχούν οι «περικειμενικοί νεολογισμοί», οι οποίοι δεν εντάσσονται στο επίσημο λεξιλόγιο της γλώσσας, αλλά δημιουργούνται για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του (ποιητικού) κειμένου στο οποίο εμφανίζονται. Όντας άρρηκτα συνδεδεμένοι με το περικειμενικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται και χάρη στα δομικά τους χαρακτηριστικά, οι περικειμενικοί νεολογισμοί ενεργοποιούν ποικίλες λειτουργίες, οι οποίες συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία μιας πυκνότερης κειμενικής σύνθεσης. Έτσι, ανάμεσα στους περικειμενικούς νεολογισμούς και το κείμενο διαμορφώνεται μια αμφίδρομη σχέση: το κείμενο συμβάλλει στην ανάδυση της ερμηνείας του περικειμενικού νεολογισμού και ο περικειμενικός νεολογισμός συμβάλλει στην ενίσχυση της συνοχής του κειμένου. Στην παρούσα εργασία διερευνώνται τα δομικά χαρακτηριστικά και οι λειτουργίες των περικειμενικών νεολογισμών στο νεότερο ποιητικό έργο του Ελύτη, με σκοπό να αναδειχθεί η σημαίνουσα συμβολή τους στην συνοχική σύσταση του ποιητικού κειμένου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπάνου Αλεξάνδρα","Banou Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:45Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2932595"],"render_values":[{"text":"uoadl:2932595","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932595","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932595","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2932595","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπάνου Αλεξάνδρα","Banou Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2932595","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932595"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ποιητικός λόγος, και εν γένει ο λογοτεχνικός, αποτελεί το κατ’ εξοχήν πεδίο απεικόνισης της εγγενούς δημιουργικής διάστασης της γλώσσας, καθώς σε αυτόν αποτυπώνεται η μέγιστη αξιοποίηση των εκφραστικών δυνατοτήτων του λόγου. Βασικό εργαλείο για την εξέλιξη και διεύρυνση της ίδιας της γλώσσας μέσα από τη δημιουργία νέων γλωσσικών μορφών αποτελεί ο μηχανισμός της νεολογίας και τα προϊόντα αυτού, οι νεολογισμοί. Με τον όρο «νεολογισμός», εννοούμε κάθε νέα λέξη που προστίθεται στο λεξιλόγιο μιας γλώσσας, είτε αυτή χρησιμοποιείται ενεργητικά είτε παθητικά από τους χρήστες της (Χριστοφίδου, 2013: 13). Στον ποιητικό λόγο κυριαρχούν οι «περικειμενικοί νεολογισμοί», οι οποίοι δεν εντάσσονται στο επίσημο λεξιλόγιο της γλώσσας, αλλά δημιουργούνται για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του (ποιητικού) κειμένου στο οποίο εμφανίζονται. Όντας άρρηκτα συνδεδεμένοι με το περικειμενικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται και χάρη στα δομικά τους χαρακτηριστικά, οι περικειμενικοί νεολογισμοί ενεργοποιούν ποικίλες λειτουργίες, οι οποίες συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία μιας πυκνότερης κειμενικής σύνθεσης. Έτσι, ανάμεσα στους περικειμενικούς νεολογισμούς και το κείμενο διαμορφώνεται μια αμφίδρομη σχέση: το κείμενο συμβάλλει στην ανάδυση της ερμηνείας του περικειμενικού νεολογισμού και ο περικειμενικός νεολογισμός συμβάλλει στην ενίσχυση της συνοχής του κειμένου. Στην παρούσα εργασία διερευνώνται τα δομικά χαρακτηριστικά και οι λειτουργίες των περικειμενικών νεολογισμών στο νεότερο ποιητικό έργο του Ελύτη, με σκοπό να αναδειχθεί η σημαίνουσα συμβολή τους στην συνοχική σύσταση του ποιητικού κειμένου.","intrinsic creative aspect of the language, due to their ability to reflect the possible utilization of the expressive language potentials. A basic tool for the development and expansion of the language itself through the creating of new linguistic forms, is the neology mechanism and what comes with it, the neologisms. The term \"neologism\", refers to every novel word that is added in the vocabulary of a language, whether it is employed actively or passively by its users (Christoforidou, 2013:13). Τhe «ad-hoc neologisms» that dominate the poetic language, are not included in the formal vocabulary of the language. Instead, they are generated in order to serve (poetry's) text needs, wherever they appear. Being intimately linked to the context they are included, and due to their structural characteristics, ad-hoc neologisms activate multiple functions, which actively lead to the creation of a more sophisticated and complex, textual synthesis. An interdependence, thus, is formed between the ad-hoc neologisms and the text: the text contributes to the emerge of the ad-hoc neologisms interpretation, while the neologisms contribute to strengthen the coherence of the text. The main purpose of this thesis is to investigate the ad-hoc neologisms functions in poetic texts, by taking Odysseus's Elytis modern poetic work under study."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι περικειμενικοί νεολογισμοί και οι λειτουργίες τους στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη από το 1991 έως το 1998"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπάνου Αλεξάνδρα","Banou Alexandra"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ο ποιητικός λόγος, και εν γένει ο λογοτεχνικός, αποτελεί το κατ’ εξοχήν πεδίο απεικόνισης της εγγενούς δημιουργικής διάστασης της γλώσσας, καθώς σε αυτόν αποτυπώνεται η μέγιστη αξιοποίηση των εκφραστικών δυνατοτήτων του λόγου. Βασικό εργαλείο για την εξέλιξη και διεύρυνση της ίδιας της γλώσσας μέσα από τη δημιουργία νέων γλωσσικών μορφών αποτελεί ο μηχανισμός της νεολογίας και τα προϊόντα αυτού, οι νεολογισμοί. Με τον όρο «νεολογισμός», εννοούμε κάθε νέα λέξη που προστίθεται στο λεξιλόγιο μιας γλώσσας, είτε αυτή χρησιμοποιείται ενεργητικά είτε παθητικά από τους χρήστες της (Χριστοφίδου, 2013: 13). Στον ποιητικό λόγο κυριαρχούν οι «περικειμενικοί νεολογισμοί», οι οποίοι δεν εντάσσονται στο επίσημο λεξιλόγιο της γλώσσας, αλλά δημιουργούνται για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του (ποιητικού) κειμένου στο οποίο εμφανίζονται. Όντας άρρηκτα συνδεδεμένοι με το περικειμενικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται και χάρη στα δομικά τους χαρακτηριστικά, οι περικειμενικοί νεολογισμοί ενεργοποιούν ποικίλες λειτουργίες, οι οποίες συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία μιας πυκνότερης κειμενικής σύνθεσης. Έτσι, ανάμεσα στους περικειμενικούς νεολογισμούς και το κείμενο διαμορφώνεται μια αμφίδρομη σχέση: το κείμενο συμβάλλει στην ανάδυση της ερμηνείας του περικειμενικού νεολογισμού και ο περικειμενικός νεολογισμός συμβάλλει στην ενίσχυση της συνοχής του κειμένου. Στην παρούσα εργασία διερευνώνται τα δομικά χαρακτηριστικά και οι λειτουργίες των περικειμενικών νεολογισμών στο νεότερο ποιητικό έργο του Ελύτη, με σκοπό να αναδειχθεί η σημαίνουσα συμβολή τους στην συνοχική σύσταση του ποιητικού κειμένου.","intrinsic creative aspect of the language, due to their ability to reflect the possible utilization of the expressive language potentials. A basic tool for the development and expansion of the language itself through the creating of new linguistic forms, is the neology mechanism and what comes with it, the neologisms. The term \"neologism\", refers to every novel word that is added in the vocabulary of a language, whether it is employed actively or passively by its users (Christoforidou, 2013:13). Τhe «ad-hoc neologisms» that dominate the poetic language, are not included in the formal vocabulary of the language. Instead, they are generated in order to serve (poetry's) text needs, wherever they appear. Being intimately linked to the context they are included, and due to their structural characteristics, ad-hoc neologisms activate multiple functions, which actively lead to the creation of a more sophisticated and complex, textual synthesis. An interdependence, thus, is formed between the ad-hoc neologisms and the text: the text contributes to the emerge of the ad-hoc neologisms interpretation, while the neologisms contribute to strengthen the coherence of the text. The main purpose of this thesis is to investigate the ad-hoc neologisms functions in poetic texts, by taking Odysseus's Elytis modern poetic work under study."],"dc:identifier":["uoadl:2932595","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2932595"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Οι περικειμενικοί νεολογισμοί και οι λειτουργίες τους στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη από το 1991 έως το 1998"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:45Z"}