{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933164"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933164","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin (Dioscoreaceae): Φαρμακογνωστική μελέτη & Ανάπτυξη ζωικού προτύπου ακμής για τον έλεγχο θεραπευτικών παραγόντων","abstract":"H κοινή ακμή είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος με ποικιλία κλινικών εκδηλώσεων, που πλήττει τις τριχοσμηγματογόνους μονάδες και επηρεάζει μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Η αιτιοπαθογένεια της είναι πολυπαραγοντική και δεν έχει αποσαφηνιστεί. Οι περισσότερες συμβατικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται δε στοχεύουν πολλαπλούς παράγοντες παθογένειας και παρουσιάζουν ανεπιθύμητες ενέργειες που δυσχεραίνουν τη συμμόρφωση. Δημιουργείται έτσι ανάγκη εύρεσης νέων φαρμάκων, με το ενδιαφέρον της έρευνας να στρέφεται, μεταξύ άλλων, στα φυσικά προϊόντα. Τα φυσικά προϊόντα με υποσχόμενα αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της κοινής ακμής, έχουν συνήθως αντιβακτηριακή, αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση. Οι περισσότερες μελέτες, ωστόσο στηρίζονται σε ατελή προκλινικά μοντέλα και στερούνται επαρκούς τεκμηρίωσης. Σημαντική κρίνεται επομένως η ανάπτυξη μοντέλων που προσομοιώνουν την ανθρώπινη ακμή. Η βιοδραστικότητα εκχυλισμάτων του είδους Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin [syn. Tamus communis (L.)] (Dioscoreaceae) έχει μελετηθεί αρκετά και τα αποτελέσματα έχουν δείξει κυρίως αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση, που δικαιολογούνται και από το χημικό τους φορτίο. Οι δράσεις αυτές έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς στοχεύουν αρκετούς από τους μηχανισμούς παθογένειας της ακμής. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανάπτυξη ενός επαναλήψιμου και αξιόπιστου ζωικού προτύπου ακμής για τον έλεγχο θεραπευτικών παραγόντων και ειδικότερα εκχυλισμάτων του φυτού D. communis με πιθανή εφαρμογή στην ακμή, βάσει της χημικής τους σύστασης. Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο ενδοδερμικής ένεσης στη ράχη μυών, εναιωρήματος του βακτηρίου Cutibacterium acnes, το οποίο και εμπλέκεται στην παθογένεια της νόσου. Εργαστηριακά, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά συγκριτική μελέτη πρόκλησης ακμής σε τρία διαφορετικά είδη άτριχων μυών - SKH-hr1, SKH-hr2 (καφέ) και SKH-hr2+ApoE (υβριδικό είδος με αυξημένη χοληστερόλη) - για να διαπιστωθεί ποιο προσομοιώνει καλύτερα την ανθρώπινη νόσο. Η αξιολόγηση και ο χαρακτηρισμός του μοντέλου έγιναν με φωτοτεκμηρίωση, εμβιομηχανικές και αιματολογικές μετρήσεις και ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Ενώ όλα τα είδη εμφάνισαν ακνεϊκές βλάβες, λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική εικόνα, το είδος SKH-hr1 κρίθηκε το αποτελεσματικότερο πρότυπο. Λήφθηκαν εκχυλίσματα φύλλων και καρπών D. communis, τα οποία αναλύθηκαν με χρωματογραφικές και φασματοσκοπικές μεθόδους. Μέσω GC/MS ανάλυσης βρέθηκε πως το κυκλοεξανικό εκχύλισμα των φύλλων περιέχει κυρίως υδρογονάνθρακες, ενώ μέσω ανάλυσης του 1H-NMR φάσματος σε συνδυασμό με βιβλιογραφική ανασκόπηση βρέθηκε πως τα αιθανολικά εκχυλίσματα περιέχουν κυρίως τριτερπενικές σαπωνίνες και φαινολικά παράγωγα απιγενίνης και καμφερόλης.","abstract_html":"H κοινή ακμή είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος με ποικιλία κλινικών εκδηλώσεων, που πλήττει τις τριχοσμηγματογόνους μονάδες και επηρεάζει μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Η αιτιοπαθογένεια της είναι πολυπαραγοντική και δεν έχει αποσαφηνιστεί. Οι περισσότερες συμβατικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται δε στοχεύουν πολλαπλούς παράγοντες παθογένειας και παρουσιάζουν ανεπιθύμητες ενέργειες που δυσχεραίνουν τη συμμόρφωση. Δημιουργείται έτσι ανάγκη εύρεσης νέων φαρμάκων, με το ενδιαφέρον της έρευνας να στρέφεται, μεταξύ άλλων, στα φυσικά προϊόντα. Τα φυσικά προϊόντα με υποσχόμενα αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της κοινής ακμής, έχουν συνήθως αντιβακτηριακή, αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση. Οι περισσότερες μελέτες, ωστόσο στηρίζονται σε ατελή προκλινικά μοντέλα και στερούνται επαρκούς τεκμηρίωσης. Σημαντική κρίνεται επομένως η ανάπτυξη μοντέλων που προσομοιώνουν την ανθρώπινη ακμή. Η βιοδραστικότητα εκχυλισμάτων του είδους Dioscorea communis (L.) Caddick &amp; Wilkin [syn. Tamus communis (L.)] (Dioscoreaceae) έχει μελετηθεί αρκετά και τα αποτελέσματα έχουν δείξει κυρίως αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση, που δικαιολογούνται και από το χημικό τους φορτίο. Οι δράσεις αυτές έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς στοχεύουν αρκετούς από τους μηχανισμούς παθογένειας της ακμής. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανάπτυξη ενός επαναλήψιμου και αξιόπιστου ζωικού προτύπου ακμής για τον έλεγχο θεραπευτικών παραγόντων και ειδικότερα εκχυλισμάτων του φυτού D. communis με πιθανή εφαρμογή στην ακμή, βάσει της χημικής τους σύστασης. Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο ενδοδερμικής ένεσης στη ράχη μυών, εναιωρήματος του βακτηρίου Cutibacterium acnes, το οποίο και εμπλέκεται στην παθογένεια της νόσου. Εργαστηριακά, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά συγκριτική μελέτη πρόκλησης ακμής σε τρία διαφορετικά είδη άτριχων μυών - SKH-hr1, SKH-hr2 (καφέ) και SKH-hr2+ApoE (υβριδικό είδος με αυξημένη χοληστερόλη) - για να διαπιστωθεί ποιο προσομοιώνει καλύτερα την ανθρώπινη νόσο. Η αξιολόγηση και ο χαρακτηρισμός του μοντέλου έγιναν με φωτοτεκμηρίωση, εμβιομηχανικές και αιματολογικές μετρήσεις και ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Ενώ όλα τα είδη εμφάνισαν ακνεϊκές βλάβες, λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική εικόνα, το είδος SKH-hr1 κρίθηκε το αποτελεσματικότερο πρότυπο. Λήφθηκαν εκχυλίσματα φύλλων και καρπών D. communis, τα οποία αναλύθηκαν με χρωματογραφικές και φασματοσκοπικές μεθόδους. Μέσω GC/MS ανάλυσης βρέθηκε πως το κυκλοεξανικό εκχύλισμα των φύλλων περιέχει κυρίως υδρογονάνθρακες, ενώ μέσω ανάλυσης του 1H-NMR φάσματος σε συνδυασμό με βιβλιογραφική ανασκόπηση βρέθηκε πως τα αιθανολικά εκχυλίσματα περιέχουν κυρίως τριτερπενικές σαπωνίνες και φαινολικά παράγωγα απιγενίνης και καμφερόλης.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαδόπουλος Γεώργιος","Ladopoulos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933164"],"render_values":[{"text":"uoadl:2933164","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933164","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933164","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2933164","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαδόπουλος Γεώργιος","Ladopoulos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933164","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933164"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H κοινή ακμή είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος με ποικιλία κλινικών εκδηλώσεων, που πλήττει τις τριχοσμηγματογόνους μονάδες και επηρεάζει μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Η αιτιοπαθογένεια της είναι πολυπαραγοντική και δεν έχει αποσαφηνιστεί. Οι περισσότερες συμβατικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται δε στοχεύουν πολλαπλούς παράγοντες παθογένειας και παρουσιάζουν ανεπιθύμητες ενέργειες που δυσχεραίνουν τη συμμόρφωση. Δημιουργείται έτσι ανάγκη εύρεσης νέων φαρμάκων, με το ενδιαφέρον της έρευνας να στρέφεται, μεταξύ άλλων, στα φυσικά προϊόντα. Τα φυσικά προϊόντα με υποσχόμενα αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της κοινής ακμής, έχουν συνήθως αντιβακτηριακή, αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση. Οι περισσότερες μελέτες, ωστόσο στηρίζονται σε ατελή προκλινικά μοντέλα και στερούνται επαρκούς τεκμηρίωσης. Σημαντική κρίνεται επομένως η ανάπτυξη μοντέλων που προσομοιώνουν την ανθρώπινη ακμή. Η βιοδραστικότητα εκχυλισμάτων του είδους Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin [syn. Tamus communis (L.)] (Dioscoreaceae) έχει μελετηθεί αρκετά και τα αποτελέσματα έχουν δείξει κυρίως αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση, που δικαιολογούνται και από το χημικό τους φορτίο. Οι δράσεις αυτές έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς στοχεύουν αρκετούς από τους μηχανισμούς παθογένειας της ακμής. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανάπτυξη ενός επαναλήψιμου και αξιόπιστου ζωικού προτύπου ακμής για τον έλεγχο θεραπευτικών παραγόντων και ειδικότερα εκχυλισμάτων του φυτού D. communis με πιθανή εφαρμογή στην ακμή, βάσει της χημικής τους σύστασης. Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο ενδοδερμικής ένεσης στη ράχη μυών, εναιωρήματος του βακτηρίου Cutibacterium acnes, το οποίο και εμπλέκεται στην παθογένεια της νόσου. Εργαστηριακά, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά συγκριτική μελέτη πρόκλησης ακμής σε τρία διαφορετικά είδη άτριχων μυών - SKH-hr1, SKH-hr2 (καφέ) και SKH-hr2+ApoE (υβριδικό είδος με αυξημένη χοληστερόλη) - για να διαπιστωθεί ποιο προσομοιώνει καλύτερα την ανθρώπινη νόσο. Η αξιολόγηση και ο χαρακτηρισμός του μοντέλου έγιναν με φωτοτεκμηρίωση, εμβιομηχανικές και αιματολογικές μετρήσεις και ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Ενώ όλα τα είδη εμφάνισαν ακνεϊκές βλάβες, λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική εικόνα, το είδος SKH-hr1 κρίθηκε το αποτελεσματικότερο πρότυπο. Λήφθηκαν εκχυλίσματα φύλλων και καρπών D. communis, τα οποία αναλύθηκαν με χρωματογραφικές και φασματοσκοπικές μεθόδους. Μέσω GC/MS ανάλυσης βρέθηκε πως το κυκλοεξανικό εκχύλισμα των φύλλων περιέχει κυρίως υδρογονάνθρακες, ενώ μέσω ανάλυσης του 1H-NMR φάσματος σε συνδυασμό με βιβλιογραφική ανασκόπηση βρέθηκε πως τα αιθανολικά εκχυλίσματα περιέχουν κυρίως τριτερπενικές σαπωνίνες και φαινολικά παράγωγα απιγενίνης και καμφερόλης.","Acne vulgaris is a chronic, inflammatory disease with a high prevalence worldwide, that affects the pilosebaceous unit and manifests with various clinical symptoms. Acne pathogenesis is multifactorial and to this date has not been fully elucidated. Conventional treatment options do not adequately target multiple pathogenetic mechanisms and are accompanied by adverse effects that reduce compliance. Natural products are therefore increasingly being researched for new drug development. Natural products with antibacterial, anti-inflammatory and antioxidant activities have shown promising results for the treatment of acne vulgaris. Most studies, however, are of limited translational value since they are primarily based on incomplete preclinical models. Thus, acne models that simulate human disease are essential. Extracts of Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin [syn. Tamus communis (L.)] (Dioscoreaceae) have been found to exhibit mainly anti-inflammatory and antioxidant effects, which are in accordance with their chemical composition. Such effects could be useful for the treatment of acne since they target multiple pathogenetic factors of the disease. The aim of this study was to develop a reproducible and reliable animal model of acne, to be subsequently used for screening therapeutic agents and specifically D. communis extracts selected according to their chemical compositions. A murine acne model involving intradermal injection of a Cutibacterium acnes bacterial suspension was chosen. C. acnes is implicated in acne pathogenesis and this model combines multiple pathogenetic mechanisms. A comparative study of three hairless mice species - SKH-hr1, SKH-hr2 (brown) and SKH-hr2+ApoE (hybrid species with increased cholesterol levels) - was performed for the first time, to determine which species better simulates human acne. The model was evaluated and characterized by photodocumentation, biomechanics, blood work and histopathology. While all three species presented acne-like lesions, SKH-hr1 mice were deemed the most appropriate. Extracts of D. communis leaves and fruits were prepared and analyzed via chromatographic and spectroscopic methods. GC/MS analysis of the cyclohexane extract of the leaves revealed mainly hydrocarbons. Εthanolic extracts of the leaves were found to contain mainly triterpene saponins and phenolic derivatives of apigenin and kaempferol, as determined by 1H NMR and literature review."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin (Dioscoreaceae): Φαρμακογνωστική μελέτη & Ανάπτυξη ζωικού προτύπου ακμής για τον έλεγχο θεραπευτικών παραγόντων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαδόπουλος Γεώργιος","Ladopoulos Georgios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["H κοινή ακμή είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος με ποικιλία κλινικών εκδηλώσεων, που πλήττει τις τριχοσμηγματογόνους μονάδες και επηρεάζει μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Η αιτιοπαθογένεια της είναι πολυπαραγοντική και δεν έχει αποσαφηνιστεί. Οι περισσότερες συμβατικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται δε στοχεύουν πολλαπλούς παράγοντες παθογένειας και παρουσιάζουν ανεπιθύμητες ενέργειες που δυσχεραίνουν τη συμμόρφωση. Δημιουργείται έτσι ανάγκη εύρεσης νέων φαρμάκων, με το ενδιαφέρον της έρευνας να στρέφεται, μεταξύ άλλων, στα φυσικά προϊόντα. Τα φυσικά προϊόντα με υποσχόμενα αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της κοινής ακμής, έχουν συνήθως αντιβακτηριακή, αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση. Οι περισσότερες μελέτες, ωστόσο στηρίζονται σε ατελή προκλινικά μοντέλα και στερούνται επαρκούς τεκμηρίωσης. Σημαντική κρίνεται επομένως η ανάπτυξη μοντέλων που προσομοιώνουν την ανθρώπινη ακμή. Η βιοδραστικότητα εκχυλισμάτων του είδους Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin [syn. Tamus communis (L.)] (Dioscoreaceae) έχει μελετηθεί αρκετά και τα αποτελέσματα έχουν δείξει κυρίως αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση, που δικαιολογούνται και από το χημικό τους φορτίο. Οι δράσεις αυτές έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς στοχεύουν αρκετούς από τους μηχανισμούς παθογένειας της ακμής. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανάπτυξη ενός επαναλήψιμου και αξιόπιστου ζωικού προτύπου ακμής για τον έλεγχο θεραπευτικών παραγόντων και ειδικότερα εκχυλισμάτων του φυτού D. communis με πιθανή εφαρμογή στην ακμή, βάσει της χημικής τους σύστασης. Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο ενδοδερμικής ένεσης στη ράχη μυών, εναιωρήματος του βακτηρίου Cutibacterium acnes, το οποίο και εμπλέκεται στην παθογένεια της νόσου. Εργαστηριακά, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά συγκριτική μελέτη πρόκλησης ακμής σε τρία διαφορετικά είδη άτριχων μυών - SKH-hr1, SKH-hr2 (καφέ) και SKH-hr2+ApoE (υβριδικό είδος με αυξημένη χοληστερόλη) - για να διαπιστωθεί ποιο προσομοιώνει καλύτερα την ανθρώπινη νόσο. Η αξιολόγηση και ο χαρακτηρισμός του μοντέλου έγιναν με φωτοτεκμηρίωση, εμβιομηχανικές και αιματολογικές μετρήσεις και ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Ενώ όλα τα είδη εμφάνισαν ακνεϊκές βλάβες, λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική εικόνα, το είδος SKH-hr1 κρίθηκε το αποτελεσματικότερο πρότυπο. Λήφθηκαν εκχυλίσματα φύλλων και καρπών D. communis, τα οποία αναλύθηκαν με χρωματογραφικές και φασματοσκοπικές μεθόδους. Μέσω GC/MS ανάλυσης βρέθηκε πως το κυκλοεξανικό εκχύλισμα των φύλλων περιέχει κυρίως υδρογονάνθρακες, ενώ μέσω ανάλυσης του 1H-NMR φάσματος σε συνδυασμό με βιβλιογραφική ανασκόπηση βρέθηκε πως τα αιθανολικά εκχυλίσματα περιέχουν κυρίως τριτερπενικές σαπωνίνες και φαινολικά παράγωγα απιγενίνης και καμφερόλης.","Acne vulgaris is a chronic, inflammatory disease with a high prevalence worldwide, that affects the pilosebaceous unit and manifests with various clinical symptoms. Acne pathogenesis is multifactorial and to this date has not been fully elucidated. Conventional treatment options do not adequately target multiple pathogenetic mechanisms and are accompanied by adverse effects that reduce compliance. Natural products are therefore increasingly being researched for new drug development. Natural products with antibacterial, anti-inflammatory and antioxidant activities have shown promising results for the treatment of acne vulgaris. Most studies, however, are of limited translational value since they are primarily based on incomplete preclinical models. Thus, acne models that simulate human disease are essential. Extracts of Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin [syn. Tamus communis (L.)] (Dioscoreaceae) have been found to exhibit mainly anti-inflammatory and antioxidant effects, which are in accordance with their chemical composition. Such effects could be useful for the treatment of acne since they target multiple pathogenetic factors of the disease. The aim of this study was to develop a reproducible and reliable animal model of acne, to be subsequently used for screening therapeutic agents and specifically D. communis extracts selected according to their chemical compositions. A murine acne model involving intradermal injection of a Cutibacterium acnes bacterial suspension was chosen. C. acnes is implicated in acne pathogenesis and this model combines multiple pathogenetic mechanisms. A comparative study of three hairless mice species - SKH-hr1, SKH-hr2 (brown) and SKH-hr2+ApoE (hybrid species with increased cholesterol levels) - was performed for the first time, to determine which species better simulates human acne. The model was evaluated and characterized by photodocumentation, biomechanics, blood work and histopathology. While all three species presented acne-like lesions, SKH-hr1 mice were deemed the most appropriate. Extracts of D. communis leaves and fruits were prepared and analyzed via chromatographic and spectroscopic methods. GC/MS analysis of the cyclohexane extract of the leaves revealed mainly hydrocarbons. Εthanolic extracts of the leaves were found to contain mainly triterpene saponins and phenolic derivatives of apigenin and kaempferol, as determined by 1H NMR and literature review."],"dc:identifier":["uoadl:2933164","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933164"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin (Dioscoreaceae): Φαρμακογνωστική μελέτη & Ανάπτυξη ζωικού προτύπου ακμής για τον έλεγχο θεραπευτικών παραγόντων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:47Z"}