{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933312"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933312","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Παραστατικές Τέχνες και άτομα με κώφωση/βαρηκοΐα. Η βιωματική εμπειρία μέσω μιας σκηνικής πράξης\"","abstract":"Οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου έχουν ως βασικό άξονα την παρουσία του ίδιου του καλλιτέχνη-ερμηνευτή. Ο βασικός αυτός άξονας αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν ο καλλιτέχνης-ερμηνευτής έχει κώφωση/βαρηκοΐα (Κ/Β). Aπό την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας διαπιστώθηκε ότι η συμβολή των παραστατικών τεχνών σε ατόμα με κώφωση/βαρηκοΐα δεν έχει μέχρι σήμερα ελκύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου, μπορούν να συμβάλουν στην βιωματική σκηνική ερμηνεία ατόμων με κώφωση/βαρηκοΐα (Κ/Β). Ειδικότερα, η εργασία στοχεύει στην εύρεση δημιουργικών, συνδυαστικών και λειτουργικών τρόπων και μεθόδων ερμηνείας του χορού, της μουσικής και της υποκριτικής, καθώς και στο πώς αυτές μπορούν να καλλιεργηθούν και τελικά να εξελιχθούν προκειμένου να οδηγήσουν σε ένα άρτιο καλλιτεχνικό παραστάσιμο αποτέλεσμα. Για τον σκοπό αυτό επιλέχθηκε ως μελέτη περίπτωσης η Θεατρική Ομάδα Κωφών \"Τρελά Χρώματα\" προκειμένου να επεξεργαστεί το θεατρικό είδος της αρχαίας τραγωδίας ως συνδυασμού των τριών παραστατικών τεχνών μέσα από την εφαρμογή ενός ειδικού προγράμματος προβών και γενικών δοκιμών που βασίστηκε πρωτίστως στο μοντέλο της Μάρσαλ (2003). Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε βάσει των αρχών της εθνογραφικής μεθόδου και προήλθε από πρωτογενείς πηγές και δευτερογενείς πηγές. Οι πρωτογενείς πηγές αναφέρονται στα δεδομένα που προήλθαν από επιτόπια έρευνα και οι δευτερογενείς πηγές αφορούν στα δεδομένα που προέκυψαν από την αρχειακή έρευνα. Για την ερμηνεία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ένας συνδυασμός θεωρητικών σχημάτων και εννοιών όπως αυτές εφαρμόζονται στον χορό με βάση το \"τριφυές δρώμενο\" (Φιλιππίδου, 2011), τη \"Θεωρία της επιτέλεσης\" (Νιώρα, 2011), τα πρακτικά εργαλεία και μοντέλα που αφορούν στο σώμα του ηθοποιού (Γκροντόφσκι, 1982), την αισθητική του αντίληψη (εντός-εκτός σώματος) (Arnheim, 2007; Μπάρμπα & Σαβαρέζε, 2008), τη λειτουργία της κιναίσθησης–ιδιοδεκτικότητας (Hanna, 1991), το «χτίσιμο» της πλαστικότητας (Στανισλάβσκι, 2001), το στοιχείο του συναισθήματος (Μάρσαλ, 2003) και την επικοινωνία μέσω μουσικών ήχων (Glennie, 2015). Από τα αποτελέσματα της έρευνας διαπιστώθηκε ότι απαιτείται προσαρμογή των υπαρχόντων θεωρητικών μοντέλων και εννοιών, έτσι ώστε οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου να οδηγήσουν σε μια βιωματική σκηνική ερμηνεία ατόμων με κώφωση/βαρηκοΐα.","abstract_html":"Οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου έχουν ως βασικό άξονα την παρουσία του ίδιου του καλλιτέχνη-ερμηνευτή. Ο βασικός αυτός άξονας αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν ο καλλιτέχνης-ερμηνευτής έχει κώφωση/βαρηκοΐα (Κ/Β). Aπό την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας διαπιστώθηκε ότι η συμβολή των παραστατικών τεχνών σε ατόμα με κώφωση/βαρηκοΐα δεν έχει μέχρι σήμερα ελκύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου, μπορούν να συμβάλουν στην βιωματική σκηνική ερμηνεία ατόμων με κώφωση/βαρηκοΐα (Κ/Β). Ειδικότερα, η εργασία στοχεύει στην εύρεση δημιουργικών, συνδυαστικών και λειτουργικών τρόπων και μεθόδων ερμηνείας του χορού, της μουσικής και της υποκριτικής, καθώς και στο πώς αυτές μπορούν να καλλιεργηθούν και τελικά να εξελιχθούν προκειμένου να οδηγήσουν σε ένα άρτιο καλλιτεχνικό παραστάσιμο αποτέλεσμα. Για τον σκοπό αυτό επιλέχθηκε ως μελέτη περίπτωσης η Θεατρική Ομάδα Κωφών &quot;Τρελά Χρώματα&quot; προκειμένου να επεξεργαστεί το θεατρικό είδος της αρχαίας τραγωδίας ως συνδυασμού των τριών παραστατικών τεχνών μέσα από την εφαρμογή ενός ειδικού προγράμματος προβών και γενικών δοκιμών που βασίστηκε πρωτίστως στο μοντέλο της Μάρσαλ (2003). Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε βάσει των αρχών της εθνογραφικής μεθόδου και προήλθε από πρωτογενείς πηγές και δευτερογενείς πηγές. Οι πρωτογενείς πηγές αναφέρονται στα δεδομένα που προήλθαν από επιτόπια έρευνα και οι δευτερογενείς πηγές αφορούν στα δεδομένα που προέκυψαν από την αρχειακή έρευνα. Για την ερμηνεία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ένας συνδυασμός θεωρητικών σχημάτων και εννοιών όπως αυτές εφαρμόζονται στον χορό με βάση το &quot;τριφυές δρώμενο&quot; (Φιλιππίδου, 2011), τη &quot;Θεωρία της επιτέλεσης&quot; (Νιώρα, 2011), τα πρακτικά εργαλεία και μοντέλα που αφορούν στο σώμα του ηθοποιού (Γκροντόφσκι, 1982), την αισθητική του αντίληψη (εντός-εκτός σώματος) (Arnheim, 2007; Μπάρμπα &amp; Σαβαρέζε, 2008), τη λειτουργία της κιναίσθησης–ιδιοδεκτικότητας (Hanna, 1991), το «χτίσιμο» της πλαστικότητας (Στανισλάβσκι, 2001), το στοιχείο του συναισθήματος (Μάρσαλ, 2003) και την επικοινωνία μέσω μουσικών ήχων (Glennie, 2015). Από τα αποτελέσματα της έρευνας διαπιστώθηκε ότι απαιτείται προσαρμογή των υπαρχόντων θεωρητικών μοντέλων και εννοιών, έτσι ώστε οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου να οδηγήσουν σε μια βιωματική σκηνική ερμηνεία ατόμων με κώφωση/βαρηκοΐα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μερκούρη Έλλη","Merkouri Elli"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:47Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933312"],"render_values":[{"text":"uoadl:2933312","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933312","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933312","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2933312","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μερκούρη Έλλη","Merkouri Elli"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933312","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933312"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου έχουν ως βασικό άξονα την παρουσία του ίδιου του καλλιτέχνη-ερμηνευτή. Ο βασικός αυτός άξονας αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν ο καλλιτέχνης-ερμηνευτής έχει κώφωση/βαρηκοΐα (Κ/Β). Aπό την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας διαπιστώθηκε ότι η συμβολή των παραστατικών τεχνών σε ατόμα με κώφωση/βαρηκοΐα δεν έχει μέχρι σήμερα ελκύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου, μπορούν να συμβάλουν στην βιωματική σκηνική ερμηνεία ατόμων με κώφωση/βαρηκοΐα (Κ/Β). Ειδικότερα, η εργασία στοχεύει στην εύρεση δημιουργικών, συνδυαστικών και λειτουργικών τρόπων και μεθόδων ερμηνείας του χορού, της μουσικής και της υποκριτικής, καθώς και στο πώς αυτές μπορούν να καλλιεργηθούν και τελικά να εξελιχθούν προκειμένου να οδηγήσουν σε ένα άρτιο καλλιτεχνικό παραστάσιμο αποτέλεσμα. Για τον σκοπό αυτό επιλέχθηκε ως μελέτη περίπτωσης η Θεατρική Ομάδα Κωφών \"Τρελά Χρώματα\" προκειμένου να επεξεργαστεί το θεατρικό είδος της αρχαίας τραγωδίας ως συνδυασμού των τριών παραστατικών τεχνών μέσα από την εφαρμογή ενός ειδικού προγράμματος προβών και γενικών δοκιμών που βασίστηκε πρωτίστως στο μοντέλο της Μάρσαλ (2003). Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε βάσει των αρχών της εθνογραφικής μεθόδου και προήλθε από πρωτογενείς πηγές και δευτερογενείς πηγές. Οι πρωτογενείς πηγές αναφέρονται στα δεδομένα που προήλθαν από επιτόπια έρευνα και οι δευτερογενείς πηγές αφορούν στα δεδομένα που προέκυψαν από την αρχειακή έρευνα. Για την ερμηνεία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ένας συνδυασμός θεωρητικών σχημάτων και εννοιών όπως αυτές εφαρμόζονται στον χορό με βάση το \"τριφυές δρώμενο\" (Φιλιππίδου, 2011), τη \"Θεωρία της επιτέλεσης\" (Νιώρα, 2011), τα πρακτικά εργαλεία και μοντέλα που αφορούν στο σώμα του ηθοποιού (Γκροντόφσκι, 1982), την αισθητική του αντίληψη (εντός-εκτός σώματος) (Arnheim, 2007; Μπάρμπα & Σαβαρέζε, 2008), τη λειτουργία της κιναίσθησης–ιδιοδεκτικότητας (Hanna, 1991), το «χτίσιμο» της πλαστικότητας (Στανισλάβσκι, 2001), το στοιχείο του συναισθήματος (Μάρσαλ, 2003) και την επικοινωνία μέσω μουσικών ήχων (Glennie, 2015). Από τα αποτελέσματα της έρευνας διαπιστώθηκε ότι απαιτείται προσαρμογή των υπαρχόντων θεωρητικών μοντέλων και εννοιών, έτσι ώστε οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου να οδηγήσουν σε μια βιωματική σκηνική ερμηνεία ατόμων με κώφωση/βαρηκοΐα.","Performing arts of dance, music and drama have as their main axis the presence of the artist-performer himself. This basic axis acquires special importance when the artist-performer is a person with deafness/hard of hearing (D/HH). A review of the literature found that the contribution of the performing arts to people with deafness / hard of hearing (D/HH) has so far not attracted research interest. The purpose of the study is to explore how the performing arts of dance, music and theater can combined to contribute to the experiential stage interpretation of individuals with deafness/hard of hearing (D/HH). In particular, the present study aims to find creative, combined and functional ways and methods of interpreting dance, music and drama, as well as how they can be cultivated and ultimately developed in order to lead to a perfect artistic performance. Deaf Theatre Group \"Crazy Colors\" was chosen as a case study in order to elaborate the theatrical genre of ancient tragedy, which includes the combination of performing arts of dance, music and theater, through the application of a special rehearsal and general rehearsal program based primarily on Marshall's model (2003). The data collection was based on the principles of the ethnographic method and came from primary sources and secondary sources. The primary sources refer to the data obtained from field research and the secondary sources refer to the data obtained from the archival research. A combination of theoretical forms and concepts such as those applied to dance based on the \"three-sided\" (Filippidou, 2011), the \"Theory of Performance\" (Niora, 2011), practical tools and models related to the actor's body (Grodowski, 1982), his aesthetic perception (inside-outside the body) (Arnheim, 2007; Barba & Savareze, 2008), the function of kinesthesiaproprioception (Hanna, 1991), the \"building\" of plasticity (Stanislavsky, 2001), the element of emotions (Marshall, 2003) and communication through musical sounds (Glennie, 2015) was used to interpret the data. The results of the research showed that it is necessary to adapt the existing theoretical models and concepts, so that the performing arts of dance, music and theater lead to an experiential stage interpretation of people with deafness/ hard of hearing (D/HH)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Παραστατικές Τέχνες και άτομα με κώφωση/βαρηκοΐα. Η βιωματική εμπειρία μέσω μιας σκηνικής πράξης\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μερκούρη Έλλη","Merkouri Elli"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου έχουν ως βασικό άξονα την παρουσία του ίδιου του καλλιτέχνη-ερμηνευτή. Ο βασικός αυτός άξονας αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν ο καλλιτέχνης-ερμηνευτής έχει κώφωση/βαρηκοΐα (Κ/Β). Aπό την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας διαπιστώθηκε ότι η συμβολή των παραστατικών τεχνών σε ατόμα με κώφωση/βαρηκοΐα δεν έχει μέχρι σήμερα ελκύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου, μπορούν να συμβάλουν στην βιωματική σκηνική ερμηνεία ατόμων με κώφωση/βαρηκοΐα (Κ/Β). Ειδικότερα, η εργασία στοχεύει στην εύρεση δημιουργικών, συνδυαστικών και λειτουργικών τρόπων και μεθόδων ερμηνείας του χορού, της μουσικής και της υποκριτικής, καθώς και στο πώς αυτές μπορούν να καλλιεργηθούν και τελικά να εξελιχθούν προκειμένου να οδηγήσουν σε ένα άρτιο καλλιτεχνικό παραστάσιμο αποτέλεσμα. Για τον σκοπό αυτό επιλέχθηκε ως μελέτη περίπτωσης η Θεατρική Ομάδα Κωφών \"Τρελά Χρώματα\" προκειμένου να επεξεργαστεί το θεατρικό είδος της αρχαίας τραγωδίας ως συνδυασμού των τριών παραστατικών τεχνών μέσα από την εφαρμογή ενός ειδικού προγράμματος προβών και γενικών δοκιμών που βασίστηκε πρωτίστως στο μοντέλο της Μάρσαλ (2003). Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε βάσει των αρχών της εθνογραφικής μεθόδου και προήλθε από πρωτογενείς πηγές και δευτερογενείς πηγές. Οι πρωτογενείς πηγές αναφέρονται στα δεδομένα που προήλθαν από επιτόπια έρευνα και οι δευτερογενείς πηγές αφορούν στα δεδομένα που προέκυψαν από την αρχειακή έρευνα. Για την ερμηνεία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ένας συνδυασμός θεωρητικών σχημάτων και εννοιών όπως αυτές εφαρμόζονται στον χορό με βάση το \"τριφυές δρώμενο\" (Φιλιππίδου, 2011), τη \"Θεωρία της επιτέλεσης\" (Νιώρα, 2011), τα πρακτικά εργαλεία και μοντέλα που αφορούν στο σώμα του ηθοποιού (Γκροντόφσκι, 1982), την αισθητική του αντίληψη (εντός-εκτός σώματος) (Arnheim, 2007; Μπάρμπα & Σαβαρέζε, 2008), τη λειτουργία της κιναίσθησης–ιδιοδεκτικότητας (Hanna, 1991), το «χτίσιμο» της πλαστικότητας (Στανισλάβσκι, 2001), το στοιχείο του συναισθήματος (Μάρσαλ, 2003) και την επικοινωνία μέσω μουσικών ήχων (Glennie, 2015). Από τα αποτελέσματα της έρευνας διαπιστώθηκε ότι απαιτείται προσαρμογή των υπαρχόντων θεωρητικών μοντέλων και εννοιών, έτσι ώστε οι παραστατικές τέχνες του χορού, της μουσικής και του θεάτρου να οδηγήσουν σε μια βιωματική σκηνική ερμηνεία ατόμων με κώφωση/βαρηκοΐα.","Performing arts of dance, music and drama have as their main axis the presence of the artist-performer himself. This basic axis acquires special importance when the artist-performer is a person with deafness/hard of hearing (D/HH). A review of the literature found that the contribution of the performing arts to people with deafness / hard of hearing (D/HH) has so far not attracted research interest. The purpose of the study is to explore how the performing arts of dance, music and theater can combined to contribute to the experiential stage interpretation of individuals with deafness/hard of hearing (D/HH). In particular, the present study aims to find creative, combined and functional ways and methods of interpreting dance, music and drama, as well as how they can be cultivated and ultimately developed in order to lead to a perfect artistic performance. Deaf Theatre Group \"Crazy Colors\" was chosen as a case study in order to elaborate the theatrical genre of ancient tragedy, which includes the combination of performing arts of dance, music and theater, through the application of a special rehearsal and general rehearsal program based primarily on Marshall's model (2003). The data collection was based on the principles of the ethnographic method and came from primary sources and secondary sources. The primary sources refer to the data obtained from field research and the secondary sources refer to the data obtained from the archival research. A combination of theoretical forms and concepts such as those applied to dance based on the \"three-sided\" (Filippidou, 2011), the \"Theory of Performance\" (Niora, 2011), practical tools and models related to the actor's body (Grodowski, 1982), his aesthetic perception (inside-outside the body) (Arnheim, 2007; Barba & Savareze, 2008), the function of kinesthesiaproprioception (Hanna, 1991), the \"building\" of plasticity (Stanislavsky, 2001), the element of emotions (Marshall, 2003) and communication through musical sounds (Glennie, 2015) was used to interpret the data. The results of the research showed that it is necessary to adapt the existing theoretical models and concepts, so that the performing arts of dance, music and theater lead to an experiential stage interpretation of people with deafness/ hard of hearing (D/HH)."],"dc:identifier":["uoadl:2933312","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933312"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["\"Παραστατικές Τέχνες και άτομα με κώφωση/βαρηκοΐα. Η βιωματική εμπειρία μέσω μιας σκηνικής πράξης\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:47Z"}