{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933374"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933374","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επίδρασης του πλούσιου σε αυτόλογα αιμοπετάλια πλάσματος (PRP) στην επούλωση του χρόνιου τραύματος","abstract":"Η επούλωση τραυμάτων είναι μια περίπλοκη διαδικασία που μπορεί να χωριστεί σε 4 συνεχείς και επικαλυπτόμενες φάσεις, οι οποίες ρυθμίζονται αυστηρά και περιλαμβάνουν την ενορχηστρωμένη αλληλεπίδραση πολλαπλών αυξητικών παραγόντων, κυτοκινών, χημειοκινών και κυτταρικών τύπων που απελευθερώνονται στο σημείο της πληγής. Η βέλτιστη επούλωση ενός δερματικού τραύματος απαιτεί μια καλά συντονισμένα πολύπλοκα βιολογικά και μοριακά συμβάντα κυτταρικής μετανάστευσης και πολλαπλασιασμού και ακριβείς κυτταρικές αποκρίσεις. Ωστόσο, αυτή η οργανωμένη εξέλιξη της διαδικασίας επούλωσης είναι εξασθενημένη σε χρόνιες πληγές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που οφείλονται στον διαβήτη. Η πλειονότητα των χρόνιων πληγών χαρακτηρίζεται από παρατεταμένη ή υπερβολική φλεγμονώδη φάση, επίμονες λοιμώξεις και αδυναμία δερματικών ή επιδερμικών κυττάρων να ανταποκριθούν σε επανορθωτικά ερεθίσματα. Η διαχείριση των ελκών αποτελεί τεράστια πρόκληση για την υγειονομική περίθαλψη λόγω της κακής ανταπόκρισης τους στη θεραπεία. Το διαβητικό πόδι είναι μια σοβαρή χρόνια διαβητική επιπλοκή που αποτελείται από βλάβες στους βαθύς ιστούς που σχετίζονται με νευρολογικές διαταραχές και περιφερική αγγειακή νόσο στα κάτω άκρα. Η επίπτωση του διαβητικού ποδιού έχει αυξηθεί λόγω του παγκόσμιου επιπολασμού του σακχαρώδους διαβήτη και του παρατεταμένου προσδόκιμου ζωής των διαβητικών ασθενών. Οι επιπλοκές του διαβητικού ποδιού οδηγούν σε τεράστιο κόστος τόσο για την κοινωνία όσο και για τους ίδιους ασθενείς. Οι θεραπείες για χρόνιες / μη θεραπευτικές πληγές είναι δαπανηρές καθώς χρειάζονται επαναλαμβανόμενες θεραπείες. Η θεραπεία με πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια-PRP, για την επούλωση του χρόνιου τραύματος έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονης έρευνας με ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Το αυτόλογο PRP παρασκευάζεται από το αίμα ασθενούς με τη διαδικασία φυγοκέντρησης και ενεργοποίησης αιμοπεταλίων. Κατά την εφαρμογή στο τραύμα, εισάγονται άμεσα αυξητικοί παράγοντες και κυτοκίνες, ομαλοποιώντας έτσι τη μεταβολική διαδικασία, προάγοντας τη νεοαγγειογένεση, βελτιώνοντας τον κυτταρικό μεταβολισμό και ενεργοποιώντας την τοπική ανοσία. Η παρούσα διπλωματική εργασία πρόκειται για μια ανοιχτή μελέτη διάρκειας 12 εβδομάδων, όπου παρακολουθήσαμε την επίδραση τριών εφαρμογών PRP σε ασθενείς με χρόνια και μη επουλώσιμα τραύματα ή έλκη. Ο τελικός στόχος μας είναι να αναπτύξουμε μια μεθοδολογία για την ανάπτυξη ενός αυτόλογου παρασκευάσματος PRP για θεραπευτικούς σκοπούς. Αρχικά αποστειρώθηκαν τόσο ο χώρος όσο και ο εξοπλισμός, που χρησιμοποιήθηκε. Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν (πιπέτες, φιαλίδια τύπου eppendorf) υποβλήθηκαν σε υγρή και έπειτα σε ξηρή αποστείρωση (Siemens) και τέλος αποστειρώθηκαν σε UV φούρνο. (UV Stratalinker 1800, Stratagene, USA). O χώρος κατεργασίας των δειγμάτων αποστειρώθηκε επίσης με λάμπα UV (Philips UV254nm). Η φυγόκεντρος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ψυχόμενη φυγόκεντρος Megafuge 1.0R. Κατά την πρώτη ημέρα, και τα 10 φιαλίδια με πλήρες αίμα και sodium citrate του κάθε εθελοντή/ασθενή φυγοκεντρήθηκε για 20’ στις 600 rcf στους 4oC. Κατόπιν, συλλέχθηκε προσεκτικά με πιπέτα παστέρ μίας χρήσης το υπερκείμενο πλάσμα από κάθε φιαλίδιο, και προσέχοντας να μην διαταραχθεί το ίζημα/buffy, μεταφέρθηκε σε 3 σωληνάρια των 15mL [TPPR Centrifuge Tube, Gamma Sterilized-polypropylene]. Απορρίφθηκαν τα υποκείμενα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η συνολική ποσότητα πλάσματος ανά ασθενή ήταν περίπου 20 – 25 mL. Στη συνέχεια, τα φιαλίδια με το πλάσμα τοποθετήθηκαν στους -80oC [SANYO ULTRA-LOW TEMPERATURE FREEZER, MDF-U5186S] και μετά από πάροδο 2 ωρών μεταφέρθηκαν στους +4oC για 24 ώρες. Την δεύτερη ημέρα, φυγοκεντρήθηκαν τα falcons με το πλάσμα για 15’ στα 1600g. Απορρίφθηκαν τα 2/3 του υπερκείμενου πλάσματος και συλλέχθηκε το ίζημα, ομογενοποιημένο στο υπόλοιπο 1/3. Μεταφέρθηκαν στη σύριγγα [BD EmeraldTM 5ml STERILE] 3ml PRP, έτοιμα προς χρήση. Φυλάχθηκαν στο ψυγείο για μία ημέρα, ή στους -20oC για μεγαλύτερο διάστημα, ως 1 μήνα.Για μεγαλύτερο διάστημα, θα έπρεπε να φυλαχθούν στους -80oC. Πριν την εφαρμογή του, διατηρήθηκε για περίπου 45 λεπτά σε RT. Το δείγμα ήταν μικρό και όχι αρκετό ώστε να μπορέσει να γίνει η στατιστική επεξεργασία του. Υπολογίζοντας όμως το ποσοστό μείωσης του εμβαδού των έλκων, διαπιστώθηκε στις 4 περιπτώσεις σημαντική μείωση ή και πλήρης επούλωση τους, καθώς και βελτιωμένη κλινική εικόνα. Η 5η περίπτωση, μέχρι και την εβδομάδα 12 δεν είχε παρουσιάσει βελτίωση, αντιθέτως είδαμε μια μικρή αύξηση στο μέγεθος του, πιθανότατα λόγω κακής συμμόρφωσης του ασθενούς. Όταν ολοκληρώθηκε η εργασία, εκκρεμούσε η παρακολούθηση του τουλάχιστον έως την εβδομάδα 16, όπως επίσης και το follow-up των περιστατικών 6 και 7 που είχαν baseline 30/9/20. Συμπερασματαικά, οι πρώτες ενδείξεις ήταν ικανοποιητικές και ελπιδοφόρες, όμως θα πρέπει μελλοντικά, να εφαρμοστεί το παρών πρωτόκολλο σε μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, ώστε να μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τα ευεργετικά αποτελέσματα της εφαρμογής PRP.","abstract_html":"Η επούλωση τραυμάτων είναι μια περίπλοκη διαδικασία που μπορεί να χωριστεί σε 4 συνεχείς και επικαλυπτόμενες φάσεις, οι οποίες ρυθμίζονται αυστηρά και περιλαμβάνουν την ενορχηστρωμένη αλληλεπίδραση πολλαπλών αυξητικών παραγόντων, κυτοκινών, χημειοκινών και κυτταρικών τύπων που απελευθερώνονται στο σημείο της πληγής. Η βέλτιστη επούλωση ενός δερματικού τραύματος απαιτεί μια καλά συντονισμένα πολύπλοκα βιολογικά και μοριακά συμβάντα κυτταρικής μετανάστευσης και πολλαπλασιασμού και ακριβείς κυτταρικές αποκρίσεις. Ωστόσο, αυτή η οργανωμένη εξέλιξη της διαδικασίας επούλωσης είναι εξασθενημένη σε χρόνιες πληγές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που οφείλονται στον διαβήτη. Η πλειονότητα των χρόνιων πληγών χαρακτηρίζεται από παρατεταμένη ή υπερβολική φλεγμονώδη φάση, επίμονες λοιμώξεις και αδυναμία δερματικών ή επιδερμικών κυττάρων να ανταποκριθούν σε επανορθωτικά ερεθίσματα. Η διαχείριση των ελκών αποτελεί τεράστια πρόκληση για την υγειονομική περίθαλψη λόγω της κακής ανταπόκρισης τους στη θεραπεία. Το διαβητικό πόδι είναι μια σοβαρή χρόνια διαβητική επιπλοκή που αποτελείται από βλάβες στους βαθύς ιστούς που σχετίζονται με νευρολογικές διαταραχές και περιφερική αγγειακή νόσο στα κάτω άκρα. Η επίπτωση του διαβητικού ποδιού έχει αυξηθεί λόγω του παγκόσμιου επιπολασμού του σακχαρώδους διαβήτη και του παρατεταμένου προσδόκιμου ζωής των διαβητικών ασθενών. Οι επιπλοκές του διαβητικού ποδιού οδηγούν σε τεράστιο κόστος τόσο για την κοινωνία όσο και για τους ίδιους ασθενείς. Οι θεραπείες για χρόνιες / μη θεραπευτικές πληγές είναι δαπανηρές καθώς χρειάζονται επαναλαμβανόμενες θεραπείες. Η θεραπεία με πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια-PRP, για την επούλωση του χρόνιου τραύματος έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονης έρευνας με ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Το αυτόλογο PRP παρασκευάζεται από το αίμα ασθενούς με τη διαδικασία φυγοκέντρησης και ενεργοποίησης αιμοπεταλίων. Κατά την εφαρμογή στο τραύμα, εισάγονται άμεσα αυξητικοί παράγοντες και κυτοκίνες, ομαλοποιώντας έτσι τη μεταβολική διαδικασία, προάγοντας τη νεοαγγειογένεση, βελτιώνοντας τον κυτταρικό μεταβολισμό και ενεργοποιώντας την τοπική ανοσία. Η παρούσα διπλωματική εργασία πρόκειται για μια ανοιχτή μελέτη διάρκειας 12 εβδομάδων, όπου παρακολουθήσαμε την επίδραση τριών εφαρμογών PRP σε ασθενείς με χρόνια και μη επουλώσιμα τραύματα ή έλκη. Ο τελικός στόχος μας είναι να αναπτύξουμε μια μεθοδολογία για την ανάπτυξη ενός αυτόλογου παρασκευάσματος PRP για θεραπευτικούς σκοπούς. Αρχικά αποστειρώθηκαν τόσο ο χώρος όσο και ο εξοπλισμός, που χρησιμοποιήθηκε. Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν (πιπέτες, φιαλίδια τύπου eppendorf) υποβλήθηκαν σε υγρή και έπειτα σε ξηρή αποστείρωση (Siemens) και τέλος αποστειρώθηκαν σε UV φούρνο. (UV Stratalinker 1800, Stratagene, USA). O χώρος κατεργασίας των δειγμάτων αποστειρώθηκε επίσης με λάμπα UV (Philips UV254nm). Η φυγόκεντρος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ψυχόμενη φυγόκεντρος Megafuge 1.0R. Κατά την πρώτη ημέρα, και τα 10 φιαλίδια με πλήρες αίμα και sodium citrate του κάθε εθελοντή/ασθενή φυγοκεντρήθηκε για 20’ στις 600 rcf στους 4oC. Κατόπιν, συλλέχθηκε προσεκτικά με πιπέτα παστέρ μίας χρήσης το υπερκείμενο πλάσμα από κάθε φιαλίδιο, και προσέχοντας να μην διαταραχθεί το ίζημα/buffy, μεταφέρθηκε σε 3 σωληνάρια των 15mL [TPPR Centrifuge Tube, Gamma Sterilized-polypropylene]. Απορρίφθηκαν τα υποκείμενα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η συνολική ποσότητα πλάσματος ανά ασθενή ήταν περίπου 20 – 25 mL. Στη συνέχεια, τα φιαλίδια με το πλάσμα τοποθετήθηκαν στους -80oC [SANYO ULTRA-LOW TEMPERATURE FREEZER, MDF-U5186S] και μετά από πάροδο 2 ωρών μεταφέρθηκαν στους +4oC για 24 ώρες. Την δεύτερη ημέρα, φυγοκεντρήθηκαν τα falcons με το πλάσμα για 15’ στα 1600g. Απορρίφθηκαν τα 2/3 του υπερκείμενου πλάσματος και συλλέχθηκε το ίζημα, ομογενοποιημένο στο υπόλοιπο 1/3. Μεταφέρθηκαν στη σύριγγα [BD EmeraldTM 5ml STERILE] 3ml PRP, έτοιμα προς χρήση. Φυλάχθηκαν στο ψυγείο για μία ημέρα, ή στους -20oC για μεγαλύτερο διάστημα, ως 1 μήνα.Για μεγαλύτερο διάστημα, θα έπρεπε να φυλαχθούν στους -80oC. Πριν την εφαρμογή του, διατηρήθηκε για περίπου 45 λεπτά σε RT. Το δείγμα ήταν μικρό και όχι αρκετό ώστε να μπορέσει να γίνει η στατιστική επεξεργασία του. Υπολογίζοντας όμως το ποσοστό μείωσης του εμβαδού των έλκων, διαπιστώθηκε στις 4 περιπτώσεις σημαντική μείωση ή και πλήρης επούλωση τους, καθώς και βελτιωμένη κλινική εικόνα. Η 5η περίπτωση, μέχρι και την εβδομάδα 12 δεν είχε παρουσιάσει βελτίωση, αντιθέτως είδαμε μια μικρή αύξηση στο μέγεθος του, πιθανότατα λόγω κακής συμμόρφωσης του ασθενούς. Όταν ολοκληρώθηκε η εργασία, εκκρεμούσε η παρακολούθηση του τουλάχιστον έως την εβδομάδα 16, όπως επίσης και το follow-up των περιστατικών 6 και 7 που είχαν baseline 30/9/20. Συμπερασματαικά, οι πρώτες ενδείξεις ήταν ικανοποιητικές και ελπιδοφόρες, όμως θα πρέπει μελλοντικά, να εφαρμοστεί το παρών πρωτόκολλο σε μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, ώστε να μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τα ευεργετικά αποτελέσματα της εφαρμογής PRP.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπασακελλαρίου Βασιλική","Papasakellariou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933374"],"render_values":[{"text":"uoadl:2933374","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933374","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933374","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2933374","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπασακελλαρίου Βασιλική","Papasakellariou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933374","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933374"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η επούλωση τραυμάτων είναι μια περίπλοκη διαδικασία που μπορεί να χωριστεί σε 4 συνεχείς και επικαλυπτόμενες φάσεις, οι οποίες ρυθμίζονται αυστηρά και περιλαμβάνουν την ενορχηστρωμένη αλληλεπίδραση πολλαπλών αυξητικών παραγόντων, κυτοκινών, χημειοκινών και κυτταρικών τύπων που απελευθερώνονται στο σημείο της πληγής. Η βέλτιστη επούλωση ενός δερματικού τραύματος απαιτεί μια καλά συντονισμένα πολύπλοκα βιολογικά και μοριακά συμβάντα κυτταρικής μετανάστευσης και πολλαπλασιασμού και ακριβείς κυτταρικές αποκρίσεις. Ωστόσο, αυτή η οργανωμένη εξέλιξη της διαδικασίας επούλωσης είναι εξασθενημένη σε χρόνιες πληγές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που οφείλονται στον διαβήτη. Η πλειονότητα των χρόνιων πληγών χαρακτηρίζεται από παρατεταμένη ή υπερβολική φλεγμονώδη φάση, επίμονες λοιμώξεις και αδυναμία δερματικών ή επιδερμικών κυττάρων να ανταποκριθούν σε επανορθωτικά ερεθίσματα. Η διαχείριση των ελκών αποτελεί τεράστια πρόκληση για την υγειονομική περίθαλψη λόγω της κακής ανταπόκρισης τους στη θεραπεία. Το διαβητικό πόδι είναι μια σοβαρή χρόνια διαβητική επιπλοκή που αποτελείται από βλάβες στους βαθύς ιστούς που σχετίζονται με νευρολογικές διαταραχές και περιφερική αγγειακή νόσο στα κάτω άκρα. Η επίπτωση του διαβητικού ποδιού έχει αυξηθεί λόγω του παγκόσμιου επιπολασμού του σακχαρώδους διαβήτη και του παρατεταμένου προσδόκιμου ζωής των διαβητικών ασθενών. Οι επιπλοκές του διαβητικού ποδιού οδηγούν σε τεράστιο κόστος τόσο για την κοινωνία όσο και για τους ίδιους ασθενείς. Οι θεραπείες για χρόνιες / μη θεραπευτικές πληγές είναι δαπανηρές καθώς χρειάζονται επαναλαμβανόμενες θεραπείες. Η θεραπεία με πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια-PRP, για την επούλωση του χρόνιου τραύματος έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονης έρευνας με ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Το αυτόλογο PRP παρασκευάζεται από το αίμα ασθενούς με τη διαδικασία φυγοκέντρησης και ενεργοποίησης αιμοπεταλίων. Κατά την εφαρμογή στο τραύμα, εισάγονται άμεσα αυξητικοί παράγοντες και κυτοκίνες, ομαλοποιώντας έτσι τη μεταβολική διαδικασία, προάγοντας τη νεοαγγειογένεση, βελτιώνοντας τον κυτταρικό μεταβολισμό και ενεργοποιώντας την τοπική ανοσία. Η παρούσα διπλωματική εργασία πρόκειται για μια ανοιχτή μελέτη διάρκειας 12 εβδομάδων, όπου παρακολουθήσαμε την επίδραση τριών εφαρμογών PRP σε ασθενείς με χρόνια και μη επουλώσιμα τραύματα ή έλκη. Ο τελικός στόχος μας είναι να αναπτύξουμε μια μεθοδολογία για την ανάπτυξη ενός αυτόλογου παρασκευάσματος PRP για θεραπευτικούς σκοπούς. Αρχικά αποστειρώθηκαν τόσο ο χώρος όσο και ο εξοπλισμός, που χρησιμοποιήθηκε. Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν (πιπέτες, φιαλίδια τύπου eppendorf) υποβλήθηκαν σε υγρή και έπειτα σε ξηρή αποστείρωση (Siemens) και τέλος αποστειρώθηκαν σε UV φούρνο. (UV Stratalinker 1800, Stratagene, USA). O χώρος κατεργασίας των δειγμάτων αποστειρώθηκε επίσης με λάμπα UV (Philips UV254nm). Η φυγόκεντρος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ψυχόμενη φυγόκεντρος Megafuge 1.0R. Κατά την πρώτη ημέρα, και τα 10 φιαλίδια με πλήρες αίμα και sodium citrate του κάθε εθελοντή/ασθενή φυγοκεντρήθηκε για 20’ στις 600 rcf στους 4oC. Κατόπιν, συλλέχθηκε προσεκτικά με πιπέτα παστέρ μίας χρήσης το υπερκείμενο πλάσμα από κάθε φιαλίδιο, και προσέχοντας να μην διαταραχθεί το ίζημα/buffy, μεταφέρθηκε σε 3 σωληνάρια των 15mL [TPPR Centrifuge Tube, Gamma Sterilized-polypropylene]. Απορρίφθηκαν τα υποκείμενα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η συνολική ποσότητα πλάσματος ανά ασθενή ήταν περίπου 20 – 25 mL. Στη συνέχεια, τα φιαλίδια με το πλάσμα τοποθετήθηκαν στους -80oC [SANYO ULTRA-LOW TEMPERATURE FREEZER, MDF-U5186S] και μετά από πάροδο 2 ωρών μεταφέρθηκαν στους +4oC για 24 ώρες. Την δεύτερη ημέρα, φυγοκεντρήθηκαν τα falcons με το πλάσμα για 15’ στα 1600g. Απορρίφθηκαν τα 2/3 του υπερκείμενου πλάσματος και συλλέχθηκε το ίζημα, ομογενοποιημένο στο υπόλοιπο 1/3. Μεταφέρθηκαν στη σύριγγα [BD EmeraldTM 5ml STERILE] 3ml PRP, έτοιμα προς χρήση. Φυλάχθηκαν στο ψυγείο για μία ημέρα, ή στους -20oC για μεγαλύτερο διάστημα, ως 1 μήνα.Για μεγαλύτερο διάστημα, θα έπρεπε να φυλαχθούν στους -80oC. Πριν την εφαρμογή του, διατηρήθηκε για περίπου 45 λεπτά σε RT. Το δείγμα ήταν μικρό και όχι αρκετό ώστε να μπορέσει να γίνει η στατιστική επεξεργασία του. Υπολογίζοντας όμως το ποσοστό μείωσης του εμβαδού των έλκων, διαπιστώθηκε στις 4 περιπτώσεις σημαντική μείωση ή και πλήρης επούλωση τους, καθώς και βελτιωμένη κλινική εικόνα. Η 5η περίπτωση, μέχρι και την εβδομάδα 12 δεν είχε παρουσιάσει βελτίωση, αντιθέτως είδαμε μια μικρή αύξηση στο μέγεθος του, πιθανότατα λόγω κακής συμμόρφωσης του ασθενούς. Όταν ολοκληρώθηκε η εργασία, εκκρεμούσε η παρακολούθηση του τουλάχιστον έως την εβδομάδα 16, όπως επίσης και το follow-up των περιστατικών 6 και 7 που είχαν baseline 30/9/20. Συμπερασματαικά, οι πρώτες ενδείξεις ήταν ικανοποιητικές και ελπιδοφόρες, όμως θα πρέπει μελλοντικά, να εφαρμοστεί το παρών πρωτόκολλο σε μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, ώστε να μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τα ευεργετικά αποτελέσματα της εφαρμογής PRP.","Wound healing is a complex process that can be divided into 4 continuous and overlapping phases, which are strictly regulated and involve the orchestrated interaction of multiple growth factors, cytokines, chemokines and cell types released at the site of injury. Optimal healing of a skin wound requires a well-coordinated complex biological and molecular events of cell migration and proliferation, and precise cellular responses. However, this organized healing process is exacerbated by chronic wounds, including those caused by diabetes. The majority of chronic wounds are characterized by a prolonged or excessively inflammatory phase, persistent infections, and an inability of skin or epidermal cells to respond to repulsive stimuli. Managing ulcers is a huge challenge for healthcare due to their poor response to treatment. Diabetic foot is a serious chronic diabetic complication consisting of deep tissue damage associated with neurological disorders and peripheral vascular disease in the lower extremities. The incidence of diabetic foot has increased due to the global prevalence of diabetes and the prolonged life expectancy of diabetic patients. Complications of diabetic foot lead to huge costs for both society and the patients themselves. Treatments for chronic / non-chronic wounds are expensive as they require repeated treatments. Platelet-rich plasma therapy-PRP, for the healing of chronic trauma has been the subject of intense research with promising results. Autologous PRP is prepared from the patient's blood by the process of centrifugation and platelet activation. When applied to the wound, growth factors and cytokines are introduced directly, thus normalizing the metabolic process, promoting neoangiogenesis, improving cellular metabolism and activating local immunity. This dissertation is an open 12-week study in which we monitored the effect of three PRP applications in patients with chronic and incurable wounds or ulcers. Our ultimate goal is to develop a methodology for developing an autologous PRP preparation for therapeutic purposes. Initially, both the space and the equipment used were sterilized. The materials used (pipettes, eppendorf vials) were wet sterilized and then dry sterilized (Siemens) and finally sterilized in a UV oven. (UV Stratalinker 1800, Stratagene, USA). The laboratory was also sterilized with a UV lamp (Philips UV254nm). The centrifuge used was the Megafuge 1.0R refrigerated centrifuge. On the first day, all 10 vials of whole blood and sodium citrate of each volunteer / patient were centrifuged for 20 'at 600 rcf at 4 ° C. The supernatant was then carefully collected from each vial with a disposable pasteurized pipette, and transferred to 3 tubes of 15mL [TPPR Centrifuge Tube, Gamma Sterilized-polypropylene], taking care not to disturb the buffer. The underlying red blood cells were discarded. The total amount of plasma per patient was approximately 20 - 25 mL. The plasma vials were then placed at -80°C [SANYO ULTRA-LOW TEMPERATURE FREEZER, MDF-U5186S] and after 2 hours were transferred to + 4°C for 24 hours. On the second day, the plasma falcons were centrifuged for 15 'at 1600g. 2/3 of the supernatant was discarded and the precipitate was collected, homogenizing to the remaining 1/3. 3ml PRP were transferred to the syringe [BD EmeraldTM 5ml STERILE], ready to use. The syringes were storred in the refrigerator for one day, or at -20°C for a longer period, up to 1 month. For longer, they should be stored at -80°C. Prior to application, it was kept for about 45 minutes in RT. The sample was small and not large enough to be statistically processed. However, calculating the percentage reduction of the area of ​​the ulcers, it was found in the 4 cases a significant reduction or even complete healing, as well as an improved clinical picture. The 5th case, up to week 12 had not improved, on the contrary we saw a slight increase in its size, most likely due to poor patient compliance. When the work was completed, his follow-up was pending at least until week 16, as well as the follow-up of incidents 6 and 7 that had a baseline of 30/9/20. In conclusion, the first indications were satisfactory and promising, but in the future, this protocol should be applied to a larger sample of patients, so that we can be sure of the beneficial results of PRP."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επίδρασης του πλούσιου σε αυτόλογα αιμοπετάλια πλάσματος (PRP) στην επούλωση του χρόνιου τραύματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπασακελλαρίου Βασιλική","Papasakellariou Vasiliki"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η επούλωση τραυμάτων είναι μια περίπλοκη διαδικασία που μπορεί να χωριστεί σε 4 συνεχείς και επικαλυπτόμενες φάσεις, οι οποίες ρυθμίζονται αυστηρά και περιλαμβάνουν την ενορχηστρωμένη αλληλεπίδραση πολλαπλών αυξητικών παραγόντων, κυτοκινών, χημειοκινών και κυτταρικών τύπων που απελευθερώνονται στο σημείο της πληγής. Η βέλτιστη επούλωση ενός δερματικού τραύματος απαιτεί μια καλά συντονισμένα πολύπλοκα βιολογικά και μοριακά συμβάντα κυτταρικής μετανάστευσης και πολλαπλασιασμού και ακριβείς κυτταρικές αποκρίσεις. Ωστόσο, αυτή η οργανωμένη εξέλιξη της διαδικασίας επούλωσης είναι εξασθενημένη σε χρόνιες πληγές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που οφείλονται στον διαβήτη. Η πλειονότητα των χρόνιων πληγών χαρακτηρίζεται από παρατεταμένη ή υπερβολική φλεγμονώδη φάση, επίμονες λοιμώξεις και αδυναμία δερματικών ή επιδερμικών κυττάρων να ανταποκριθούν σε επανορθωτικά ερεθίσματα. Η διαχείριση των ελκών αποτελεί τεράστια πρόκληση για την υγειονομική περίθαλψη λόγω της κακής ανταπόκρισης τους στη θεραπεία. Το διαβητικό πόδι είναι μια σοβαρή χρόνια διαβητική επιπλοκή που αποτελείται από βλάβες στους βαθύς ιστούς που σχετίζονται με νευρολογικές διαταραχές και περιφερική αγγειακή νόσο στα κάτω άκρα. Η επίπτωση του διαβητικού ποδιού έχει αυξηθεί λόγω του παγκόσμιου επιπολασμού του σακχαρώδους διαβήτη και του παρατεταμένου προσδόκιμου ζωής των διαβητικών ασθενών. Οι επιπλοκές του διαβητικού ποδιού οδηγούν σε τεράστιο κόστος τόσο για την κοινωνία όσο και για τους ίδιους ασθενείς. Οι θεραπείες για χρόνιες / μη θεραπευτικές πληγές είναι δαπανηρές καθώς χρειάζονται επαναλαμβανόμενες θεραπείες. Η θεραπεία με πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια-PRP, για την επούλωση του χρόνιου τραύματος έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονης έρευνας με ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Το αυτόλογο PRP παρασκευάζεται από το αίμα ασθενούς με τη διαδικασία φυγοκέντρησης και ενεργοποίησης αιμοπεταλίων. Κατά την εφαρμογή στο τραύμα, εισάγονται άμεσα αυξητικοί παράγοντες και κυτοκίνες, ομαλοποιώντας έτσι τη μεταβολική διαδικασία, προάγοντας τη νεοαγγειογένεση, βελτιώνοντας τον κυτταρικό μεταβολισμό και ενεργοποιώντας την τοπική ανοσία. Η παρούσα διπλωματική εργασία πρόκειται για μια ανοιχτή μελέτη διάρκειας 12 εβδομάδων, όπου παρακολουθήσαμε την επίδραση τριών εφαρμογών PRP σε ασθενείς με χρόνια και μη επουλώσιμα τραύματα ή έλκη. Ο τελικός στόχος μας είναι να αναπτύξουμε μια μεθοδολογία για την ανάπτυξη ενός αυτόλογου παρασκευάσματος PRP για θεραπευτικούς σκοπούς. Αρχικά αποστειρώθηκαν τόσο ο χώρος όσο και ο εξοπλισμός, που χρησιμοποιήθηκε. Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν (πιπέτες, φιαλίδια τύπου eppendorf) υποβλήθηκαν σε υγρή και έπειτα σε ξηρή αποστείρωση (Siemens) και τέλος αποστειρώθηκαν σε UV φούρνο. (UV Stratalinker 1800, Stratagene, USA). O χώρος κατεργασίας των δειγμάτων αποστειρώθηκε επίσης με λάμπα UV (Philips UV254nm). Η φυγόκεντρος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ψυχόμενη φυγόκεντρος Megafuge 1.0R. Κατά την πρώτη ημέρα, και τα 10 φιαλίδια με πλήρες αίμα και sodium citrate του κάθε εθελοντή/ασθενή φυγοκεντρήθηκε για 20’ στις 600 rcf στους 4oC. Κατόπιν, συλλέχθηκε προσεκτικά με πιπέτα παστέρ μίας χρήσης το υπερκείμενο πλάσμα από κάθε φιαλίδιο, και προσέχοντας να μην διαταραχθεί το ίζημα/buffy, μεταφέρθηκε σε 3 σωληνάρια των 15mL [TPPR Centrifuge Tube, Gamma Sterilized-polypropylene]. Απορρίφθηκαν τα υποκείμενα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η συνολική ποσότητα πλάσματος ανά ασθενή ήταν περίπου 20 – 25 mL. Στη συνέχεια, τα φιαλίδια με το πλάσμα τοποθετήθηκαν στους -80oC [SANYO ULTRA-LOW TEMPERATURE FREEZER, MDF-U5186S] και μετά από πάροδο 2 ωρών μεταφέρθηκαν στους +4oC για 24 ώρες. Την δεύτερη ημέρα, φυγοκεντρήθηκαν τα falcons με το πλάσμα για 15’ στα 1600g. Απορρίφθηκαν τα 2/3 του υπερκείμενου πλάσματος και συλλέχθηκε το ίζημα, ομογενοποιημένο στο υπόλοιπο 1/3. Μεταφέρθηκαν στη σύριγγα [BD EmeraldTM 5ml STERILE] 3ml PRP, έτοιμα προς χρήση. Φυλάχθηκαν στο ψυγείο για μία ημέρα, ή στους -20oC για μεγαλύτερο διάστημα, ως 1 μήνα.Για μεγαλύτερο διάστημα, θα έπρεπε να φυλαχθούν στους -80oC. Πριν την εφαρμογή του, διατηρήθηκε για περίπου 45 λεπτά σε RT. Το δείγμα ήταν μικρό και όχι αρκετό ώστε να μπορέσει να γίνει η στατιστική επεξεργασία του. Υπολογίζοντας όμως το ποσοστό μείωσης του εμβαδού των έλκων, διαπιστώθηκε στις 4 περιπτώσεις σημαντική μείωση ή και πλήρης επούλωση τους, καθώς και βελτιωμένη κλινική εικόνα. Η 5η περίπτωση, μέχρι και την εβδομάδα 12 δεν είχε παρουσιάσει βελτίωση, αντιθέτως είδαμε μια μικρή αύξηση στο μέγεθος του, πιθανότατα λόγω κακής συμμόρφωσης του ασθενούς. Όταν ολοκληρώθηκε η εργασία, εκκρεμούσε η παρακολούθηση του τουλάχιστον έως την εβδομάδα 16, όπως επίσης και το follow-up των περιστατικών 6 και 7 που είχαν baseline 30/9/20. Συμπερασματαικά, οι πρώτες ενδείξεις ήταν ικανοποιητικές και ελπιδοφόρες, όμως θα πρέπει μελλοντικά, να εφαρμοστεί το παρών πρωτόκολλο σε μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, ώστε να μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τα ευεργετικά αποτελέσματα της εφαρμογής PRP.","Wound healing is a complex process that can be divided into 4 continuous and overlapping phases, which are strictly regulated and involve the orchestrated interaction of multiple growth factors, cytokines, chemokines and cell types released at the site of injury. Optimal healing of a skin wound requires a well-coordinated complex biological and molecular events of cell migration and proliferation, and precise cellular responses. However, this organized healing process is exacerbated by chronic wounds, including those caused by diabetes. The majority of chronic wounds are characterized by a prolonged or excessively inflammatory phase, persistent infections, and an inability of skin or epidermal cells to respond to repulsive stimuli. Managing ulcers is a huge challenge for healthcare due to their poor response to treatment. Diabetic foot is a serious chronic diabetic complication consisting of deep tissue damage associated with neurological disorders and peripheral vascular disease in the lower extremities. The incidence of diabetic foot has increased due to the global prevalence of diabetes and the prolonged life expectancy of diabetic patients. Complications of diabetic foot lead to huge costs for both society and the patients themselves. Treatments for chronic / non-chronic wounds are expensive as they require repeated treatments. Platelet-rich plasma therapy-PRP, for the healing of chronic trauma has been the subject of intense research with promising results. Autologous PRP is prepared from the patient's blood by the process of centrifugation and platelet activation. When applied to the wound, growth factors and cytokines are introduced directly, thus normalizing the metabolic process, promoting neoangiogenesis, improving cellular metabolism and activating local immunity. This dissertation is an open 12-week study in which we monitored the effect of three PRP applications in patients with chronic and incurable wounds or ulcers. Our ultimate goal is to develop a methodology for developing an autologous PRP preparation for therapeutic purposes. Initially, both the space and the equipment used were sterilized. The materials used (pipettes, eppendorf vials) were wet sterilized and then dry sterilized (Siemens) and finally sterilized in a UV oven. (UV Stratalinker 1800, Stratagene, USA). The laboratory was also sterilized with a UV lamp (Philips UV254nm). The centrifuge used was the Megafuge 1.0R refrigerated centrifuge. On the first day, all 10 vials of whole blood and sodium citrate of each volunteer / patient were centrifuged for 20 'at 600 rcf at 4 ° C. The supernatant was then carefully collected from each vial with a disposable pasteurized pipette, and transferred to 3 tubes of 15mL [TPPR Centrifuge Tube, Gamma Sterilized-polypropylene], taking care not to disturb the buffer. The underlying red blood cells were discarded. The total amount of plasma per patient was approximately 20 - 25 mL. The plasma vials were then placed at -80°C [SANYO ULTRA-LOW TEMPERATURE FREEZER, MDF-U5186S] and after 2 hours were transferred to + 4°C for 24 hours. On the second day, the plasma falcons were centrifuged for 15 'at 1600g. 2/3 of the supernatant was discarded and the precipitate was collected, homogenizing to the remaining 1/3. 3ml PRP were transferred to the syringe [BD EmeraldTM 5ml STERILE], ready to use. The syringes were storred in the refrigerator for one day, or at -20°C for a longer period, up to 1 month. For longer, they should be stored at -80°C. Prior to application, it was kept for about 45 minutes in RT. The sample was small and not large enough to be statistically processed. However, calculating the percentage reduction of the area of ​​the ulcers, it was found in the 4 cases a significant reduction or even complete healing, as well as an improved clinical picture. The 5th case, up to week 12 had not improved, on the contrary we saw a slight increase in its size, most likely due to poor patient compliance. When the work was completed, his follow-up was pending at least until week 16, as well as the follow-up of incidents 6 and 7 that had a baseline of 30/9/20. In conclusion, the first indications were satisfactory and promising, but in the future, this protocol should be applied to a larger sample of patients, so that we can be sure of the beneficial results of PRP."],"dc:identifier":["uoadl:2933374","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933374"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη της επίδρασης του πλούσιου σε αυτόλογα αιμοπετάλια πλάσματος (PRP) στην επούλωση του χρόνιου τραύματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:56Z"}