{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933660"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933660","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Mελέτη της δράσης θυμοσινικών πεπτιδίων σε ανθρώπινους δερματικούς ινοβλάστες για τη ρύθμιση κυτταρικών λειτουργιών σχετικών με την επούλωση","abstract":"Υπόβαθρο: Τη ρήξη της επιθηλιακής συνέχειας του δέρματος (τραύμα), ακολουθεί η επούλωση, μια εξελικτικά συντηρημένη, πολυκυτταρική, πολυμοριακή διαδικασία. Επιπλοκές στην επούλωση, επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, αντιπροσωπεύοντας μια σημαντική πρόκληση για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπευτικών μέσων. Οι θυμοσίνες, ενδογενή πεπτίδια με πλειοτροπική δράση, εγείρουν το επιστημονικό ενδιαφέρον για τη θεραπεία ολοένα και περισσότερων ασθενειών. Ιδιαιτέρως η θυμοσίνη β4 καθώς και το αμινοτελικό της πεπτίδιο, ΑcSDKP, έχουν μελετηθεί ως θεραπευτικοί παράγοντες στην επούλωση του δέρματος, όπως καταδεικνύουν προκλινικές μελέτες σε διάφορα μοντέλα επούλωσης πληγών. Όμως οι ακριβείς μοριακοί μηχανισμοί, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται το θεραπευτικό αποτέλεσμα, παραμένουν ένα ανεξερεύνητο πεδίο. Αντικειμενικοί στόχοι: Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου διαπιστώθηκε πως η θυμοσίνη α1 (Τα1), η θυμοσίνη β4 (Τβ4) και το ΑcSDKP διεγείρουν το ρυθμό σύνθεσης κολλαγόνου σε φυσιολογικούς ανθρώπινους δερματικούς ινοβλάστες, σε κάποιες περιπτώσεις μέσω επίδρασης στη μεταγραφική ρύθμιση του γονιδίου Colα1. Με βάση αυτά τα ευρήματα, στην παρούσα εργασία διερευνώνται στα ίδια κύτταρα τα μονοπάτια κυτταρικής σηματοδότησης που ενδέχεται να επηρεάζονται από τα θυμοσινικά πεπτίδια σε διάφορα χρονικά σημεία και σε ποικίλες συγκεντρώσεις με τελικό στόχο τον εντοπισμό των μονοπατιών που εμπλέκονται στη διέγερση της σύνθεσης κολλαγόνου από τις θυμοσίνες. Επιπλέον, διερευνάται η πιθανή επίδραση της Τβ4 ή/και του AcSDKP στη διαφοροποίηση των ινοβλαστών σε μυοϊνοβλάστες. Μέθοδος: Ανθρώπινοι δερματικοί ινοβλάστες ΑG 01523 καλλιεργήθηκαν παρουσία ή απουσία θυμοσινικών πεπτιδίων και/ή μετασχηματίζοντος αυξητικού παράγοντα (ΤGF-β) σε ποικιλία χρόνων και συγκεντρώσεων. Με ανάλυση Western ελέγχθηκαν i) η ενεργοποίηση των SMAD2 & SMAD3, ii) η σηματοδότηση των κινασών που ενεργοποιούνται από μιτογόνα (ΜΑPK), iii) η ενεργοποίηση της κινάσης ΑΚΤ του σηματοδοτικού μονοπατιού PI3k-AKT και iv) τα επίπεδα έκφρασης της πρωτεΐνης α-ακτίνης των λείων μυϊκών κυττάρων (α-SMA), που αποτελεί χαρακτηριστικό του μυοϊνοβλαστικού φαινότυπου. Αποτελέσματα: Παρόλο που η ενδοκυτταρική οδός σηματοδότησης ΤGF-β/SMAD θεωρείται από τους κύριους ινωτικούς μηχανισμούς του κυττάρου, φαίνεται πως τα θυμοσινικά πεπτίδια δεν επιδρούν σε αυτή. Αντίθετα και τα τρία πεπτίδια φαίνονται να εμπλέκονται στην ενεργοποίηση της ERK, ενώ το ΑcSDKP και η Τβ4 ενεργοποιούν επιλέον τις κινάσες JNK και ΑKT. Συνεργιστική δράση της Τα1 και Τβ4 με τον ΤGF-β φαίνεται να ασκείται επί της σηματοδότησης της JNK. Tέλος, η Τβ4 και το ΑcSDKP δεν φαίνεται να επάγουν το μυοϊνοβλαστικό φαινότυπο.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Τη ρήξη της επιθηλιακής συνέχειας του δέρματος (τραύμα), ακολουθεί η επούλωση, μια εξελικτικά συντηρημένη, πολυκυτταρική, πολυμοριακή διαδικασία. Επιπλοκές στην επούλωση, επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, αντιπροσωπεύοντας μια σημαντική πρόκληση για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπευτικών μέσων. Οι θυμοσίνες, ενδογενή πεπτίδια με πλειοτροπική δράση, εγείρουν το επιστημονικό ενδιαφέρον για τη θεραπεία ολοένα και περισσότερων ασθενειών. Ιδιαιτέρως η θυμοσίνη β4 καθώς και το αμινοτελικό της πεπτίδιο, ΑcSDKP, έχουν μελετηθεί ως θεραπευτικοί παράγοντες στην επούλωση του δέρματος, όπως καταδεικνύουν προκλινικές μελέτες σε διάφορα μοντέλα επούλωσης πληγών. Όμως οι ακριβείς μοριακοί μηχανισμοί, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται το θεραπευτικό αποτέλεσμα, παραμένουν ένα ανεξερεύνητο πεδίο. Αντικειμενικοί στόχοι: Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου διαπιστώθηκε πως η θυμοσίνη α1 (Τα1), η θυμοσίνη β4 (Τβ4) και το ΑcSDKP διεγείρουν το ρυθμό σύνθεσης κολλαγόνου σε φυσιολογικούς ανθρώπινους δερματικούς ινοβλάστες, σε κάποιες περιπτώσεις μέσω επίδρασης στη μεταγραφική ρύθμιση του γονιδίου Colα1. Με βάση αυτά τα ευρήματα, στην παρούσα εργασία διερευνώνται στα ίδια κύτταρα τα μονοπάτια κυτταρικής σηματοδότησης που ενδέχεται να επηρεάζονται από τα θυμοσινικά πεπτίδια σε διάφορα χρονικά σημεία και σε ποικίλες συγκεντρώσεις με τελικό στόχο τον εντοπισμό των μονοπατιών που εμπλέκονται στη διέγερση της σύνθεσης κολλαγόνου από τις θυμοσίνες. Επιπλέον, διερευνάται η πιθανή επίδραση της Τβ4 ή/και του AcSDKP στη διαφοροποίηση των ινοβλαστών σε μυοϊνοβλάστες. Μέθοδος: Ανθρώπινοι δερματικοί ινοβλάστες ΑG 01523 καλλιεργήθηκαν παρουσία ή απουσία θυμοσινικών πεπτιδίων και/ή μετασχηματίζοντος αυξητικού παράγοντα (ΤGF-β) σε ποικιλία χρόνων και συγκεντρώσεων. Με ανάλυση Western ελέγχθηκαν i) η ενεργοποίηση των SMAD2 &amp; SMAD3, ii) η σηματοδότηση των κινασών που ενεργοποιούνται από μιτογόνα (ΜΑPK), iii) η ενεργοποίηση της κινάσης ΑΚΤ του σηματοδοτικού μονοπατιού PI3k-AKT και iv) τα επίπεδα έκφρασης της πρωτεΐνης α-ακτίνης των λείων μυϊκών κυττάρων (α-SMA), που αποτελεί χαρακτηριστικό του μυοϊνοβλαστικού φαινότυπου. Αποτελέσματα: Παρόλο που η ενδοκυτταρική οδός σηματοδότησης ΤGF-β/SMAD θεωρείται από τους κύριους ινωτικούς μηχανισμούς του κυττάρου, φαίνεται πως τα θυμοσινικά πεπτίδια δεν επιδρούν σε αυτή. Αντίθετα και τα τρία πεπτίδια φαίνονται να εμπλέκονται στην ενεργοποίηση της ERK, ενώ το ΑcSDKP και η Τβ4 ενεργοποιούν επιλέον τις κινάσες JNK και ΑKT. Συνεργιστική δράση της Τα1 και Τβ4 με τον ΤGF-β φαίνεται να ασκείται επί της σηματοδότησης της JNK. Tέλος, η Τβ4 και το ΑcSDKP δεν φαίνεται να επάγουν το μυοϊνοβλαστικό φαινότυπο.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλμπάνη Χαρά","Almpani Chara"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933660"],"render_values":[{"text":"uoadl:2933660","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933660","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933660","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2933660","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλμπάνη Χαρά","Almpani Chara"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933660","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933660"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Τη ρήξη της επιθηλιακής συνέχειας του δέρματος (τραύμα), ακολουθεί η επούλωση, μια εξελικτικά συντηρημένη, πολυκυτταρική, πολυμοριακή διαδικασία. Επιπλοκές στην επούλωση, επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, αντιπροσωπεύοντας μια σημαντική πρόκληση για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπευτικών μέσων. Οι θυμοσίνες, ενδογενή πεπτίδια με πλειοτροπική δράση, εγείρουν το επιστημονικό ενδιαφέρον για τη θεραπεία ολοένα και περισσότερων ασθενειών. Ιδιαιτέρως η θυμοσίνη β4 καθώς και το αμινοτελικό της πεπτίδιο, ΑcSDKP, έχουν μελετηθεί ως θεραπευτικοί παράγοντες στην επούλωση του δέρματος, όπως καταδεικνύουν προκλινικές μελέτες σε διάφορα μοντέλα επούλωσης πληγών. Όμως οι ακριβείς μοριακοί μηχανισμοί, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται το θεραπευτικό αποτέλεσμα, παραμένουν ένα ανεξερεύνητο πεδίο. Αντικειμενικοί στόχοι: Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου διαπιστώθηκε πως η θυμοσίνη α1 (Τα1), η θυμοσίνη β4 (Τβ4) και το ΑcSDKP διεγείρουν το ρυθμό σύνθεσης κολλαγόνου σε φυσιολογικούς ανθρώπινους δερματικούς ινοβλάστες, σε κάποιες περιπτώσεις μέσω επίδρασης στη μεταγραφική ρύθμιση του γονιδίου Colα1. Με βάση αυτά τα ευρήματα, στην παρούσα εργασία διερευνώνται στα ίδια κύτταρα τα μονοπάτια κυτταρικής σηματοδότησης που ενδέχεται να επηρεάζονται από τα θυμοσινικά πεπτίδια σε διάφορα χρονικά σημεία και σε ποικίλες συγκεντρώσεις με τελικό στόχο τον εντοπισμό των μονοπατιών που εμπλέκονται στη διέγερση της σύνθεσης κολλαγόνου από τις θυμοσίνες. Επιπλέον, διερευνάται η πιθανή επίδραση της Τβ4 ή/και του AcSDKP στη διαφοροποίηση των ινοβλαστών σε μυοϊνοβλάστες. Μέθοδος: Ανθρώπινοι δερματικοί ινοβλάστες ΑG 01523 καλλιεργήθηκαν παρουσία ή απουσία θυμοσινικών πεπτιδίων και/ή μετασχηματίζοντος αυξητικού παράγοντα (ΤGF-β) σε ποικιλία χρόνων και συγκεντρώσεων. Με ανάλυση Western ελέγχθηκαν i) η ενεργοποίηση των SMAD2 & SMAD3, ii) η σηματοδότηση των κινασών που ενεργοποιούνται από μιτογόνα (ΜΑPK), iii) η ενεργοποίηση της κινάσης ΑΚΤ του σηματοδοτικού μονοπατιού PI3k-AKT και iv) τα επίπεδα έκφρασης της πρωτεΐνης α-ακτίνης των λείων μυϊκών κυττάρων (α-SMA), που αποτελεί χαρακτηριστικό του μυοϊνοβλαστικού φαινότυπου. Αποτελέσματα: Παρόλο που η ενδοκυτταρική οδός σηματοδότησης ΤGF-β/SMAD θεωρείται από τους κύριους ινωτικούς μηχανισμούς του κυττάρου, φαίνεται πως τα θυμοσινικά πεπτίδια δεν επιδρούν σε αυτή. Αντίθετα και τα τρία πεπτίδια φαίνονται να εμπλέκονται στην ενεργοποίηση της ERK, ενώ το ΑcSDKP και η Τβ4 ενεργοποιούν επιλέον τις κινάσες JNK και ΑKT. Συνεργιστική δράση της Τα1 και Τβ4 με τον ΤGF-β φαίνεται να ασκείται επί της σηματοδότησης της JNK. Tέλος, η Τβ4 και το ΑcSDKP δεν φαίνεται να επάγουν το μυοϊνοβλαστικό φαινότυπο.","Background: Skin rupture of epithelial continuity (trauma) is followed by healing, an evolutionarily conserved, multicellular, multimolecular process. Complications in healing affect millions of people around the world, representing a major challenge both for basic research and for clinicians. Thymosins, endogenous peptides with pleiotropic action, are being studied as potential therapeutics for a growing number of diseases. In particular, thymosin β4 and its N-terminal peptide, AcSDKP, have long been recognized as potential healing agents, as demonstrated in preclinical studies in various wound healing models. However, molecular mechanisms that regulate the therapeutic outcome remain “terra incognita”. Objectives: Previous research in our laboratory showed that thymosin α1 (Tα1), thymosin β4 (Tβ4) and AcSDKP stimulate the rate of collagen synthesis in normal human dermal fibroblasts, in certain cases through the transcriptional regulation of colα1 gene. Based on these findings, the present work aims to study the intracellular signaling pathways activated by thymosins at various concentrations and time-points in the same cell type, the final goal being the identification of the pathways implicated in collagen synthesis stimulations by thymosins. Moreover, the possible effects of Tβ4 and/or AcSDKP on the differentiation of fibroblasts to myofibroblasts are being investigated. Method: Human skin fibroblasts AG 01523 were cultured in the presence or absence of thymosins and / or transforming growth factor (TGF-β) in a dose and time-dependent manner. Using Western analysis we tested i) activation of SMAD2 & SMAD3, ii) mitogen-activated kinase (MAPK) signaling, iii) AKT kinase activation and iv) the expression levels of α-SMA protein, characteristic of the myofibroblastic phenotype. Results: Although the intracellular TGF-β / SMAD signaling pathway is considered to be one of the major fibrotic mechanisms at the cellular level, thymosins failed to stimulate the phosphorylation of SMAD. In contrast, all three peptides appear to be involved in ERK activation, while AcSDKP and its precursor Tβ4 further activate JNK and AKT. Synergistic action of TGF-β with Tα1 and Tβ4 appears to be exerted on JNK signaling. Finally, Tβ4 and AcSDKP do not appear to induce differentiation of fibroblasts into the myofibroblast phenotype."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Mελέτη της δράσης θυμοσινικών πεπτιδίων σε ανθρώπινους δερματικούς ινοβλάστες για τη ρύθμιση κυτταρικών λειτουργιών σχετικών με την επούλωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλμπάνη Χαρά","Almpani Chara"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Τη ρήξη της επιθηλιακής συνέχειας του δέρματος (τραύμα), ακολουθεί η επούλωση, μια εξελικτικά συντηρημένη, πολυκυτταρική, πολυμοριακή διαδικασία. Επιπλοκές στην επούλωση, επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, αντιπροσωπεύοντας μια σημαντική πρόκληση για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπευτικών μέσων. Οι θυμοσίνες, ενδογενή πεπτίδια με πλειοτροπική δράση, εγείρουν το επιστημονικό ενδιαφέρον για τη θεραπεία ολοένα και περισσότερων ασθενειών. Ιδιαιτέρως η θυμοσίνη β4 καθώς και το αμινοτελικό της πεπτίδιο, ΑcSDKP, έχουν μελετηθεί ως θεραπευτικοί παράγοντες στην επούλωση του δέρματος, όπως καταδεικνύουν προκλινικές μελέτες σε διάφορα μοντέλα επούλωσης πληγών. Όμως οι ακριβείς μοριακοί μηχανισμοί, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται το θεραπευτικό αποτέλεσμα, παραμένουν ένα ανεξερεύνητο πεδίο. Αντικειμενικοί στόχοι: Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου διαπιστώθηκε πως η θυμοσίνη α1 (Τα1), η θυμοσίνη β4 (Τβ4) και το ΑcSDKP διεγείρουν το ρυθμό σύνθεσης κολλαγόνου σε φυσιολογικούς ανθρώπινους δερματικούς ινοβλάστες, σε κάποιες περιπτώσεις μέσω επίδρασης στη μεταγραφική ρύθμιση του γονιδίου Colα1. Με βάση αυτά τα ευρήματα, στην παρούσα εργασία διερευνώνται στα ίδια κύτταρα τα μονοπάτια κυτταρικής σηματοδότησης που ενδέχεται να επηρεάζονται από τα θυμοσινικά πεπτίδια σε διάφορα χρονικά σημεία και σε ποικίλες συγκεντρώσεις με τελικό στόχο τον εντοπισμό των μονοπατιών που εμπλέκονται στη διέγερση της σύνθεσης κολλαγόνου από τις θυμοσίνες. Επιπλέον, διερευνάται η πιθανή επίδραση της Τβ4 ή/και του AcSDKP στη διαφοροποίηση των ινοβλαστών σε μυοϊνοβλάστες. Μέθοδος: Ανθρώπινοι δερματικοί ινοβλάστες ΑG 01523 καλλιεργήθηκαν παρουσία ή απουσία θυμοσινικών πεπτιδίων και/ή μετασχηματίζοντος αυξητικού παράγοντα (ΤGF-β) σε ποικιλία χρόνων και συγκεντρώσεων. Με ανάλυση Western ελέγχθηκαν i) η ενεργοποίηση των SMAD2 & SMAD3, ii) η σηματοδότηση των κινασών που ενεργοποιούνται από μιτογόνα (ΜΑPK), iii) η ενεργοποίηση της κινάσης ΑΚΤ του σηματοδοτικού μονοπατιού PI3k-AKT και iv) τα επίπεδα έκφρασης της πρωτεΐνης α-ακτίνης των λείων μυϊκών κυττάρων (α-SMA), που αποτελεί χαρακτηριστικό του μυοϊνοβλαστικού φαινότυπου. Αποτελέσματα: Παρόλο που η ενδοκυτταρική οδός σηματοδότησης ΤGF-β/SMAD θεωρείται από τους κύριους ινωτικούς μηχανισμούς του κυττάρου, φαίνεται πως τα θυμοσινικά πεπτίδια δεν επιδρούν σε αυτή. Αντίθετα και τα τρία πεπτίδια φαίνονται να εμπλέκονται στην ενεργοποίηση της ERK, ενώ το ΑcSDKP και η Τβ4 ενεργοποιούν επιλέον τις κινάσες JNK και ΑKT. Συνεργιστική δράση της Τα1 και Τβ4 με τον ΤGF-β φαίνεται να ασκείται επί της σηματοδότησης της JNK. Tέλος, η Τβ4 και το ΑcSDKP δεν φαίνεται να επάγουν το μυοϊνοβλαστικό φαινότυπο.","Background: Skin rupture of epithelial continuity (trauma) is followed by healing, an evolutionarily conserved, multicellular, multimolecular process. Complications in healing affect millions of people around the world, representing a major challenge both for basic research and for clinicians. Thymosins, endogenous peptides with pleiotropic action, are being studied as potential therapeutics for a growing number of diseases. In particular, thymosin β4 and its N-terminal peptide, AcSDKP, have long been recognized as potential healing agents, as demonstrated in preclinical studies in various wound healing models. However, molecular mechanisms that regulate the therapeutic outcome remain “terra incognita”. Objectives: Previous research in our laboratory showed that thymosin α1 (Tα1), thymosin β4 (Tβ4) and AcSDKP stimulate the rate of collagen synthesis in normal human dermal fibroblasts, in certain cases through the transcriptional regulation of colα1 gene. Based on these findings, the present work aims to study the intracellular signaling pathways activated by thymosins at various concentrations and time-points in the same cell type, the final goal being the identification of the pathways implicated in collagen synthesis stimulations by thymosins. Moreover, the possible effects of Tβ4 and/or AcSDKP on the differentiation of fibroblasts to myofibroblasts are being investigated. Method: Human skin fibroblasts AG 01523 were cultured in the presence or absence of thymosins and / or transforming growth factor (TGF-β) in a dose and time-dependent manner. Using Western analysis we tested i) activation of SMAD2 & SMAD3, ii) mitogen-activated kinase (MAPK) signaling, iii) AKT kinase activation and iv) the expression levels of α-SMA protein, characteristic of the myofibroblastic phenotype. Results: Although the intracellular TGF-β / SMAD signaling pathway is considered to be one of the major fibrotic mechanisms at the cellular level, thymosins failed to stimulate the phosphorylation of SMAD. In contrast, all three peptides appear to be involved in ERK activation, while AcSDKP and its precursor Tβ4 further activate JNK and AKT. Synergistic action of TGF-β with Tα1 and Tβ4 appears to be exerted on JNK signaling. Finally, Tβ4 and AcSDKP do not appear to induce differentiation of fibroblasts into the myofibroblast phenotype."],"dc:identifier":["uoadl:2933660","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933660"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Mελέτη της δράσης θυμοσινικών πεπτιδίων σε ανθρώπινους δερματικούς ινοβλάστες για τη ρύθμιση κυτταρικών λειτουργιών σχετικών με την επούλωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:56Z"}