{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933791"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933791","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός Προγράμματος Διαχείρισης Αντιβιοτικών στην πρόληψη της μικροβιακής αντοχής","abstract":"Εισαγωγή: Παρ’ όλο που τα Προγράμματα Διαχείρισης Αντιβιοτικών (ASP) έχουν προταθεί ως μία πολλά υποσχόμενη στρατηγική για την επίλυση του προβλήματος της μικροβιακής αντοχής, δεν υπάρχουν ισχυρές και σαφείς ενδείξεις για την αποτελεσματικότητά τους. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αναδρομική ανάλυση ενός ASP με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης των υπό περιορισμό αντιβιοτικών και της μικροβιακής αντοχής και η αξιολόγηση βασικών παραγόντων που μπορούν να συμβάλουν στην περαιτέρω μείωση της αντοχής στα αντιβιοτικά, ώστε να σχεδιαστεί ένα πιο επιτυχημένο ASP στο μέλλον. Μέθοδοι: Μελετήσαμε για διάστημα ενός χρόνου το ASP που εφαρμόζεται στο Δ.Θ.Κ.Α. ΥΓΕΙΑ, το οποίο βασίζεται στο συνδυασμό της στρατηγικής προηγούμενης έγκρισης και της ανασκόπησης μετά τη συνταγογράφηση και ανατροφοδότησης, για την παρακολούθηση των υπό περιορισμό αντιβιοτικών. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν μείωση στην κατανάλωση των υπό περιορισμό και μη αντιβιοτικών (DDDs και DOTs). Η προσήλωση στο πρωτόκολλο ήταν στο 11.0%. Η μέση διάρκειας θεραπείας ήταν 9.3 μέρες, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ εμπειρικής και στοχευμένης αγωγής (8.87 VS 9.76, P=0.060), ενώ ήταν σημαντικά μικρότερη από τη βιβλιογραφία για τη λοίμωξη κεντρικού φλεβικού καθετήρα (10.66 μέρες) και τη νοσοκομειακή πνευμονία (10.22 μέρες). Τα περιστατικά που μπορούσε να γίνει αποκλιμάκωση της αντιμικροβιακής αγωγής αλλά δεν έγινε, αντιστοιχούσαν στο 5.5% των συνολικών μερών θεραπείας. Η θνητότητα εντός 30 ημερών ήταν 20.2%, χωρίς στατιστικά σημαντικές διαφορές στον τύπο αγωγής (Εμπειρική 57.7% VS Στοχευμένη 42.3%, P=0.476). Λοίμωξη από C. difficile εμφάνισε το 4.7%, η οποία σχετίστηκε με την προηγούμενη χρήση καρβαπενεμών (62.1% VS 37.9%, P=0.048) και κεφαλοσπορινών (55.2% VS 44.8%, P=0.006). Νέο αποικισμό με πολυανθεκτικό στέλεχος εμφάνισε το 9.7% και οι μέρες θεραπείας μετά τον αποικισμό αποτελούσαν το 25.5% των συνολικών μερών. Αναφερόμενες αλλεργίες είχε το 12.8% των περιστατικών, που αντιστοιχούσαν στο 12.3% των συνολικών μερών θεραπείας. Συμπεράσματα: Η αξιολόγηση των καταναλώσεων των υπό περιορισμό αντιβιοτικών, των διαδικασιών και της αποτελεσματικότητας κατέδειξαν ένα λειτουγικό ASP. Τα σημεία κλειδιά για ένα πιο αποδοτικό ASP μελλοντικά εκτιμάται ότι είναι η αξιολόγηση της επίδρασης των αντιβιοτικών στο μικροβίωμα, πέρα από το φάσμα δραστικότητάς τους, για τον περιορισμό της εμφάνισης νέου αποικισμού, σε συνδυασμό με τα μέτρα πρόληψης λοιμώξεων και η πιο μεθοδική διερεύνηση των αναφερόμενων αλλεργιών για την αξιοποίηση των αντιβιοτικών πρώτης γραμμής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Παρ’ όλο που τα Προγράμματα Διαχείρισης Αντιβιοτικών (ASP) έχουν προταθεί ως μία πολλά υποσχόμενη στρατηγική για την επίλυση του προβλήματος της μικροβιακής αντοχής, δεν υπάρχουν ισχυρές και σαφείς ενδείξεις για την αποτελεσματικότητά τους. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αναδρομική ανάλυση ενός ASP με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης των υπό περιορισμό αντιβιοτικών και της μικροβιακής αντοχής και η αξιολόγηση βασικών παραγόντων που μπορούν να συμβάλουν στην περαιτέρω μείωση της αντοχής στα αντιβιοτικά, ώστε να σχεδιαστεί ένα πιο επιτυχημένο ASP στο μέλλον. Μέθοδοι: Μελετήσαμε για διάστημα ενός χρόνου το ASP που εφαρμόζεται στο Δ.Θ.Κ.Α. ΥΓΕΙΑ, το οποίο βασίζεται στο συνδυασμό της στρατηγικής προηγούμενης έγκρισης και της ανασκόπησης μετά τη συνταγογράφηση και ανατροφοδότησης, για την παρακολούθηση των υπό περιορισμό αντιβιοτικών. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν μείωση στην κατανάλωση των υπό περιορισμό και μη αντιβιοτικών (DDDs και DOTs). Η προσήλωση στο πρωτόκολλο ήταν στο 11.0%. Η μέση διάρκειας θεραπείας ήταν 9.3 μέρες, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ εμπειρικής και στοχευμένης αγωγής (8.87 VS 9.76, P=0.060), ενώ ήταν σημαντικά μικρότερη από τη βιβλιογραφία για τη λοίμωξη κεντρικού φλεβικού καθετήρα (10.66 μέρες) και τη νοσοκομειακή πνευμονία (10.22 μέρες). Τα περιστατικά που μπορούσε να γίνει αποκλιμάκωση της αντιμικροβιακής αγωγής αλλά δεν έγινε, αντιστοιχούσαν στο 5.5% των συνολικών μερών θεραπείας. Η θνητότητα εντός 30 ημερών ήταν 20.2%, χωρίς στατιστικά σημαντικές διαφορές στον τύπο αγωγής (Εμπειρική 57.7% VS Στοχευμένη 42.3%, P=0.476). Λοίμωξη από C. difficile εμφάνισε το 4.7%, η οποία σχετίστηκε με την προηγούμενη χρήση καρβαπενεμών (62.1% VS 37.9%, P=0.048) και κεφαλοσπορινών (55.2% VS 44.8%, P=0.006). Νέο αποικισμό με πολυανθεκτικό στέλεχος εμφάνισε το 9.7% και οι μέρες θεραπείας μετά τον αποικισμό αποτελούσαν το 25.5% των συνολικών μερών. Αναφερόμενες αλλεργίες είχε το 12.8% των περιστατικών, που αντιστοιχούσαν στο 12.3% των συνολικών μερών θεραπείας. Συμπεράσματα: Η αξιολόγηση των καταναλώσεων των υπό περιορισμό αντιβιοτικών, των διαδικασιών και της αποτελεσματικότητας κατέδειξαν ένα λειτουγικό ASP. Τα σημεία κλειδιά για ένα πιο αποδοτικό ASP μελλοντικά εκτιμάται ότι είναι η αξιολόγηση της επίδρασης των αντιβιοτικών στο μικροβίωμα, πέρα από το φάσμα δραστικότητάς τους, για τον περιορισμό της εμφάνισης νέου αποικισμού, σε συνδυασμό με τα μέτρα πρόληψης λοιμώξεων και η πιο μεθοδική διερεύνηση των αναφερόμενων αλλεργιών για την αξιοποίηση των αντιβιοτικών πρώτης γραμμής.","abstract_has_math":false,"creators":["Λάβη Άννα-Μαρία","Lavi Anna-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933791"],"render_values":[{"text":"uoadl:2933791","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933791","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933791","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2933791","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λάβη Άννα-Μαρία","Lavi Anna-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933791","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933791"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Παρ’ όλο που τα Προγράμματα Διαχείρισης Αντιβιοτικών (ASP) έχουν προταθεί ως μία πολλά υποσχόμενη στρατηγική για την επίλυση του προβλήματος της μικροβιακής αντοχής, δεν υπάρχουν ισχυρές και σαφείς ενδείξεις για την αποτελεσματικότητά τους. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αναδρομική ανάλυση ενός ASP με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης των υπό περιορισμό αντιβιοτικών και της μικροβιακής αντοχής και η αξιολόγηση βασικών παραγόντων που μπορούν να συμβάλουν στην περαιτέρω μείωση της αντοχής στα αντιβιοτικά, ώστε να σχεδιαστεί ένα πιο επιτυχημένο ASP στο μέλλον. Μέθοδοι: Μελετήσαμε για διάστημα ενός χρόνου το ASP που εφαρμόζεται στο Δ.Θ.Κ.Α. ΥΓΕΙΑ, το οποίο βασίζεται στο συνδυασμό της στρατηγικής προηγούμενης έγκρισης και της ανασκόπησης μετά τη συνταγογράφηση και ανατροφοδότησης, για την παρακολούθηση των υπό περιορισμό αντιβιοτικών. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν μείωση στην κατανάλωση των υπό περιορισμό και μη αντιβιοτικών (DDDs και DOTs). Η προσήλωση στο πρωτόκολλο ήταν στο 11.0%. Η μέση διάρκειας θεραπείας ήταν 9.3 μέρες, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ εμπειρικής και στοχευμένης αγωγής (8.87 VS 9.76, P=0.060), ενώ ήταν σημαντικά μικρότερη από τη βιβλιογραφία για τη λοίμωξη κεντρικού φλεβικού καθετήρα (10.66 μέρες) και τη νοσοκομειακή πνευμονία (10.22 μέρες). Τα περιστατικά που μπορούσε να γίνει αποκλιμάκωση της αντιμικροβιακής αγωγής αλλά δεν έγινε, αντιστοιχούσαν στο 5.5% των συνολικών μερών θεραπείας. Η θνητότητα εντός 30 ημερών ήταν 20.2%, χωρίς στατιστικά σημαντικές διαφορές στον τύπο αγωγής (Εμπειρική 57.7% VS Στοχευμένη 42.3%, P=0.476). Λοίμωξη από C. difficile εμφάνισε το 4.7%, η οποία σχετίστηκε με την προηγούμενη χρήση καρβαπενεμών (62.1% VS 37.9%, P=0.048) και κεφαλοσπορινών (55.2% VS 44.8%, P=0.006). Νέο αποικισμό με πολυανθεκτικό στέλεχος εμφάνισε το 9.7% και οι μέρες θεραπείας μετά τον αποικισμό αποτελούσαν το 25.5% των συνολικών μερών. Αναφερόμενες αλλεργίες είχε το 12.8% των περιστατικών, που αντιστοιχούσαν στο 12.3% των συνολικών μερών θεραπείας. Συμπεράσματα: Η αξιολόγηση των καταναλώσεων των υπό περιορισμό αντιβιοτικών, των διαδικασιών και της αποτελεσματικότητας κατέδειξαν ένα λειτουγικό ASP. Τα σημεία κλειδιά για ένα πιο αποδοτικό ASP μελλοντικά εκτιμάται ότι είναι η αξιολόγηση της επίδρασης των αντιβιοτικών στο μικροβίωμα, πέρα από το φάσμα δραστικότητάς τους, για τον περιορισμό της εμφάνισης νέου αποικισμού, σε συνδυασμό με τα μέτρα πρόληψης λοιμώξεων και η πιο μεθοδική διερεύνηση των αναφερόμενων αλλεργιών για την αξιοποίηση των αντιβιοτικών πρώτης γραμμής.","Backround: Even though Antibiotic Stewardship Programs (ASPs) have been proposed as a solution for the global burden of antimicrobial resistance, there is no solid evidence that they are effective in reducing antibiotic resistance in hospital settings. Purpose: The purpose of this study was the retrospective analysis of an ASP with the aim of reducing the consumption of restricted antibiotics and the recorded resistance of Gram-negative bacteria, as well as the evaluation of key factors that may contribute to the expected reduction of antibiotic resistance in order to design a more successful ASP in the future. Methods: The ASP implemented in Hygeia Hospital, which includes both prior approval and post-prescription review and feedback for the monitoring of restricted antibiotics, was analysed for a period of 1 year. Results: The results of the study showed a reduction in the consumption rates of restricted and non – restricted antibiotics (DDDs and DOTs). Adherence to the protocol was 11.0%. The mean duration of therapy was 9.3 days, with no significant differences between empirical and targeted therapy (8.87 VS 9.76, P = 0.060), but significantly shorter duration than that reported in the literature on central venous catheter infection (10.66 days) and hospital acquired pneumonia (10.22 days). The cases in which de – escalation was feasible, but didn’t take place, accounted for 5.5% of the total days of therapy. 30 – day mortality was 20.2%, with no significant difference between empirical and targeted therapy (Empirical 57.7% VS Targeted 42.3%, P = 0.476). C. difficile infection occurred in 4.7%, which was associated with previous use of carbapenems (62.1% VS 37.9%, P = 0.048) and cephalosporins (55.2% VS 44.8%, P = 0.006). New colonization with a multiresistant strain was found in 9.7% of the cases and the days of therapy after colonization accounted for 25.5% of the total days of therapy. Finally, reported allergies accounted for 12.8% of the cases and ammounted to 12.3% of total days of therapy. Conclusions: The evaluation of restricted antibiotics’ consumption and the process and outcome measures demonstrated a functioning ASP. Τhe findings of this study imply that the core elements of a more efficient ASP in the future are the inclusion of: evaluation of the effect of antibiotics on the microbiome, beyond their spectrum of activity, for the reduction of new colonization rates and the methodical investigation of reported allergies for the utilization of first line antibiotics."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός Προγράμματος Διαχείρισης Αντιβιοτικών στην πρόληψη της μικροβιακής αντοχής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λάβη Άννα-Μαρία","Lavi Anna-Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Παρ’ όλο που τα Προγράμματα Διαχείρισης Αντιβιοτικών (ASP) έχουν προταθεί ως μία πολλά υποσχόμενη στρατηγική για την επίλυση του προβλήματος της μικροβιακής αντοχής, δεν υπάρχουν ισχυρές και σαφείς ενδείξεις για την αποτελεσματικότητά τους. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αναδρομική ανάλυση ενός ASP με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης των υπό περιορισμό αντιβιοτικών και της μικροβιακής αντοχής και η αξιολόγηση βασικών παραγόντων που μπορούν να συμβάλουν στην περαιτέρω μείωση της αντοχής στα αντιβιοτικά, ώστε να σχεδιαστεί ένα πιο επιτυχημένο ASP στο μέλλον. Μέθοδοι: Μελετήσαμε για διάστημα ενός χρόνου το ASP που εφαρμόζεται στο Δ.Θ.Κ.Α. ΥΓΕΙΑ, το οποίο βασίζεται στο συνδυασμό της στρατηγικής προηγούμενης έγκρισης και της ανασκόπησης μετά τη συνταγογράφηση και ανατροφοδότησης, για την παρακολούθηση των υπό περιορισμό αντιβιοτικών. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν μείωση στην κατανάλωση των υπό περιορισμό και μη αντιβιοτικών (DDDs και DOTs). Η προσήλωση στο πρωτόκολλο ήταν στο 11.0%. Η μέση διάρκειας θεραπείας ήταν 9.3 μέρες, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ εμπειρικής και στοχευμένης αγωγής (8.87 VS 9.76, P=0.060), ενώ ήταν σημαντικά μικρότερη από τη βιβλιογραφία για τη λοίμωξη κεντρικού φλεβικού καθετήρα (10.66 μέρες) και τη νοσοκομειακή πνευμονία (10.22 μέρες). Τα περιστατικά που μπορούσε να γίνει αποκλιμάκωση της αντιμικροβιακής αγωγής αλλά δεν έγινε, αντιστοιχούσαν στο 5.5% των συνολικών μερών θεραπείας. Η θνητότητα εντός 30 ημερών ήταν 20.2%, χωρίς στατιστικά σημαντικές διαφορές στον τύπο αγωγής (Εμπειρική 57.7% VS Στοχευμένη 42.3%, P=0.476). Λοίμωξη από C. difficile εμφάνισε το 4.7%, η οποία σχετίστηκε με την προηγούμενη χρήση καρβαπενεμών (62.1% VS 37.9%, P=0.048) και κεφαλοσπορινών (55.2% VS 44.8%, P=0.006). Νέο αποικισμό με πολυανθεκτικό στέλεχος εμφάνισε το 9.7% και οι μέρες θεραπείας μετά τον αποικισμό αποτελούσαν το 25.5% των συνολικών μερών. Αναφερόμενες αλλεργίες είχε το 12.8% των περιστατικών, που αντιστοιχούσαν στο 12.3% των συνολικών μερών θεραπείας. Συμπεράσματα: Η αξιολόγηση των καταναλώσεων των υπό περιορισμό αντιβιοτικών, των διαδικασιών και της αποτελεσματικότητας κατέδειξαν ένα λειτουγικό ASP. Τα σημεία κλειδιά για ένα πιο αποδοτικό ASP μελλοντικά εκτιμάται ότι είναι η αξιολόγηση της επίδρασης των αντιβιοτικών στο μικροβίωμα, πέρα από το φάσμα δραστικότητάς τους, για τον περιορισμό της εμφάνισης νέου αποικισμού, σε συνδυασμό με τα μέτρα πρόληψης λοιμώξεων και η πιο μεθοδική διερεύνηση των αναφερόμενων αλλεργιών για την αξιοποίηση των αντιβιοτικών πρώτης γραμμής.","Backround: Even though Antibiotic Stewardship Programs (ASPs) have been proposed as a solution for the global burden of antimicrobial resistance, there is no solid evidence that they are effective in reducing antibiotic resistance in hospital settings. Purpose: The purpose of this study was the retrospective analysis of an ASP with the aim of reducing the consumption of restricted antibiotics and the recorded resistance of Gram-negative bacteria, as well as the evaluation of key factors that may contribute to the expected reduction of antibiotic resistance in order to design a more successful ASP in the future. Methods: The ASP implemented in Hygeia Hospital, which includes both prior approval and post-prescription review and feedback for the monitoring of restricted antibiotics, was analysed for a period of 1 year. Results: The results of the study showed a reduction in the consumption rates of restricted and non – restricted antibiotics (DDDs and DOTs). Adherence to the protocol was 11.0%. The mean duration of therapy was 9.3 days, with no significant differences between empirical and targeted therapy (8.87 VS 9.76, P = 0.060), but significantly shorter duration than that reported in the literature on central venous catheter infection (10.66 days) and hospital acquired pneumonia (10.22 days). The cases in which de – escalation was feasible, but didn’t take place, accounted for 5.5% of the total days of therapy. 30 – day mortality was 20.2%, with no significant difference between empirical and targeted therapy (Empirical 57.7% VS Targeted 42.3%, P = 0.476). C. difficile infection occurred in 4.7%, which was associated with previous use of carbapenems (62.1% VS 37.9%, P = 0.048) and cephalosporins (55.2% VS 44.8%, P = 0.006). New colonization with a multiresistant strain was found in 9.7% of the cases and the days of therapy after colonization accounted for 25.5% of the total days of therapy. Finally, reported allergies accounted for 12.8% of the cases and ammounted to 12.3% of total days of therapy. Conclusions: The evaluation of restricted antibiotics’ consumption and the process and outcome measures demonstrated a functioning ASP. Τhe findings of this study imply that the core elements of a more efficient ASP in the future are the inclusion of: evaluation of the effect of antibiotics on the microbiome, beyond their spectrum of activity, for the reduction of new colonization rates and the methodical investigation of reported allergies for the utilization of first line antibiotics."],"dc:identifier":["uoadl:2933791","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933791"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός Προγράμματος Διαχείρισης Αντιβιοτικών στην πρόληψη της μικροβιακής αντοχής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:56Z"}