{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933893"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933893","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Το πλαίσιο που διέπει το Ενημερωτικό Δελτίο σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2017/1129»","abstract":"Η δημόσια προσφορά και η εισαγωγή κινητών αξιών προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά αποτελούν αναμφίβολα ορόσημο στην πορεία και την εξέλιξη μίας επιχείρησης. Η διαδικασία αυτή, αποσκοπώντας στη μαζική άντληση κεφαλαίων από δυνητικούς επενδυτές έναντι της παραδοσιακής τραπεζικής χρηματοδότησης, αποτελεί αποφασιστικό βήμα για την υλοποίηση επιχειρηματικών σχεδίων και την επίτευξη ενός ανταγωνιστικού περιβάλλοντος δραστηριοποίησης. Η κεφαλαιαγορά είναι προσβάσιμη σε οποιαδήποτε εταιρεία πληροί τις εκάστοτε απαιτούμενες προϋποθέσεις εισαγωγής, ενώ κάθε επενδυτής μπορεί να τοποθετήσει τα κεφάλαιά του στις δημοσίως προσφερόμενες κινητές αξίες, με δυνατότητα συνήθως περαιτέρω ρευστοποίησής τους στη δευτερογενή αγορά. Κομβικό ρόλο για την άμεση άντληση κεφαλαίων από τις εταιρείες στην πρωτογενή αγορά, μέσω έκδοσης κινητών αξιών και προσφοράς αυτών στο ευρύ κοινό, διαδραματίζει η ορθή ενημέρωση των εν δυνάμει επενδυτών, συνιστάμενη σε κάθε ουσιώδες στοιχείο για την εκδότρια εταιρεία και τους προσφερόμενους τίτλους της. Η εν λόγω πληροφόρηση συμπεριλαμβάνεται σε ένα ενημερωτικό δελτίο (“prospectus”), καταρτιζόμενο υποχρεωτικά εν όψει δημόσιας προσφοράς ή εισαγωγής κινητών αξιών προς διαπραγμάτευση, ως εργαλείο αξιολόγησης και ad hoc διαμόρφωσης μίας ορθής απόφασης από τον επενδυτή για την τοποθέτηση των κεφαλαίων του. Οι πρώτες νομοθετικές προσπάθειες για την θέσπιση ενιαίων ευρωπαϊκών προδιαγραφών κατάρτισης ενημερωτικού δελτίου εντοπίζονται ήδη από την δεκαετία του 1980, με την έκδοση σειράς οδηγιών που ενσωματώθηκαν μεν στην ελληνική έννομη τάξη, χωρίς να λείπει όμως η αποσπασματικότητα των ρυθμίσεων. Χάριν περαιτέρω συστηματοποίησης της νομοθεσίας, εκδόθηκε μεταγενέστερα η Οδηγία 2003/71/ΕΚ και η υιοθέτηση αυτής μέσω του Ν.3401/2005, εισάγοντας ενιαίο καθεστώς αντιμετώπισης τόσο για τις δημόσιες προσφορές, όσο και για τις εισαγωγές σε ρυθμιζόμενη αγορά. Με το πέρασμα των χρόνων κατέστη ολοένα σημαντικότερη η ολοκλήρωση της ένωσης κεφαλαιαγορών στην Ευρώπη, με βασικό στόχο την επίτευξη πλήρους κανονιστικής ομοιομορφίας και ασφάλειας δικαίου, την πρόσβαση σε περισσότερες και πολυποίκιλες πηγές χρηματοδότησης μέσω ενός «διασυνοριακού διαβατηρίου», ιδίως από μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά και την αυξημένη προστασία των επενδυτών. Tο πλαίσιο των ελαχίστων προϋποθέσεων που σήμερα διέπουν την εν γένει διαδικασία και κατάρτιση του ενημερωτικού δελτίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρέχει ο Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1129, όπως ενσωματώθηκε πρόσφατα στην ελληνική έννομη τάξη με τον Ν.4706/2020. Η επιλογή, για πρώτη φορά, της μορφής ενός κανονισμού για την διεκπεραίωση των παραπάνω σκοπών παρίσταται εξαιρετικά εύστοχη, καθώς εξασφαλίζει την ευθεία, άμεση και εναρμονισμένη εφαρμογή των κανόνων του σε όλα τα κράτη μέλη, χωρίς την ανάγκη λήψης περαιτέρω εθνικών νομοθετικών μέτρων. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης θα αποτελέσει η επισκόπηση των διατάξεων του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/1129, σχετικά με τους κανόνες σύνταξης και δημοσίευσης ενημερωτικού δελτίου, με ανάδειξη των καινοτομιών που εισήχθησαν και τους στόχους που οι τελευταίες καλούνται να εξυπηρετήσουν. Θα αναλυθούν βασικά νομικά και νομολογιακά ζητήματα που ανακύπτουν από τον ρόλο και τη λειτουργία του ενημερωτικού δελτίου, όπως το περιεχόμενο της πληροφόρησης που ενσωματώνει και η καταλληλότητά του ως μέσου ενημέρωσης του ενδιαφερόμενου επενδυτή, εν όψει της υπάρχουσας πληροφοριακής ασυμμετρίας. Εξίσου σκόπιμη κρίνεται η παράθεση των αναπόφευκτων συγκρούσεων συμφερόντων που αναφύονται μεταξύ των παραγόντων της πρωτογενούς αγοράς, ήτοι του εκδότη, των χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών και του επενδυτή. Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην κεφαλαιώδους σημασίας αστική ευθύνη των υπευθύνων προσώπων για την κατάρτιση του ενημερωτικού δελτίου, η οποία ερείδεται μεν σε πληθώρα νομικών βάσεων, συνοδεύεται όμως από αρκετές αποδεικτικές δυσχέρειες, οι οποίες δεν έχουν ακόμη τύχει νομολογιακής επεξεργασίας.","abstract_html":"Η δημόσια προσφορά και η εισαγωγή κινητών αξιών προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά αποτελούν αναμφίβολα ορόσημο στην πορεία και την εξέλιξη μίας επιχείρησης. Η διαδικασία αυτή, αποσκοπώντας στη μαζική άντληση κεφαλαίων από δυνητικούς επενδυτές έναντι της παραδοσιακής τραπεζικής χρηματοδότησης, αποτελεί αποφασιστικό βήμα για την υλοποίηση επιχειρηματικών σχεδίων και την επίτευξη ενός ανταγωνιστικού περιβάλλοντος δραστηριοποίησης. Η κεφαλαιαγορά είναι προσβάσιμη σε οποιαδήποτε εταιρεία πληροί τις εκάστοτε απαιτούμενες προϋποθέσεις εισαγωγής, ενώ κάθε επενδυτής μπορεί να τοποθετήσει τα κεφάλαιά του στις δημοσίως προσφερόμενες κινητές αξίες, με δυνατότητα συνήθως περαιτέρω ρευστοποίησής τους στη δευτερογενή αγορά. Κομβικό ρόλο για την άμεση άντληση κεφαλαίων από τις εταιρείες στην πρωτογενή αγορά, μέσω έκδοσης κινητών αξιών και προσφοράς αυτών στο ευρύ κοινό, διαδραματίζει η ορθή ενημέρωση των εν δυνάμει επενδυτών, συνιστάμενη σε κάθε ουσιώδες στοιχείο για την εκδότρια εταιρεία και τους προσφερόμενους τίτλους της. Η εν λόγω πληροφόρηση συμπεριλαμβάνεται σε ένα ενημερωτικό δελτίο (“prospectus”), καταρτιζόμενο υποχρεωτικά εν όψει δημόσιας προσφοράς ή εισαγωγής κινητών αξιών προς διαπραγμάτευση, ως εργαλείο αξιολόγησης και ad hoc διαμόρφωσης μίας ορθής απόφασης από τον επενδυτή για την τοποθέτηση των κεφαλαίων του. Οι πρώτες νομοθετικές προσπάθειες για την θέσπιση ενιαίων ευρωπαϊκών προδιαγραφών κατάρτισης ενημερωτικού δελτίου εντοπίζονται ήδη από την δεκαετία του 1980, με την έκδοση σειράς οδηγιών που ενσωματώθηκαν μεν στην ελληνική έννομη τάξη, χωρίς να λείπει όμως η αποσπασματικότητα των ρυθμίσεων. Χάριν περαιτέρω συστηματοποίησης της νομοθεσίας, εκδόθηκε μεταγενέστερα η Οδηγία 2003/71/ΕΚ και η υιοθέτηση αυτής μέσω του Ν.3401/2005, εισάγοντας ενιαίο καθεστώς αντιμετώπισης τόσο για τις δημόσιες προσφορές, όσο και για τις εισαγωγές σε ρυθμιζόμενη αγορά. Με το πέρασμα των χρόνων κατέστη ολοένα σημαντικότερη η ολοκλήρωση της ένωσης κεφαλαιαγορών στην Ευρώπη, με βασικό στόχο την επίτευξη πλήρους κανονιστικής ομοιομορφίας και ασφάλειας δικαίου, την πρόσβαση σε περισσότερες και πολυποίκιλες πηγές χρηματοδότησης μέσω ενός «διασυνοριακού διαβατηρίου», ιδίως από μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά και την αυξημένη προστασία των επενδυτών. Tο πλαίσιο των ελαχίστων προϋποθέσεων που σήμερα διέπουν την εν γένει διαδικασία και κατάρτιση του ενημερωτικού δελτίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρέχει ο Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1129, όπως ενσωματώθηκε πρόσφατα στην ελληνική έννομη τάξη με τον Ν.4706/2020. Η επιλογή, για πρώτη φορά, της μορφής ενός κανονισμού για την διεκπεραίωση των παραπάνω σκοπών παρίσταται εξαιρετικά εύστοχη, καθώς εξασφαλίζει την ευθεία, άμεση και εναρμονισμένη εφαρμογή των κανόνων του σε όλα τα κράτη μέλη, χωρίς την ανάγκη λήψης περαιτέρω εθνικών νομοθετικών μέτρων. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης θα αποτελέσει η επισκόπηση των διατάξεων του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/1129, σχετικά με τους κανόνες σύνταξης και δημοσίευσης ενημερωτικού δελτίου, με ανάδειξη των καινοτομιών που εισήχθησαν και τους στόχους που οι τελευταίες καλούνται να εξυπηρετήσουν. Θα αναλυθούν βασικά νομικά και νομολογιακά ζητήματα που ανακύπτουν από τον ρόλο και τη λειτουργία του ενημερωτικού δελτίου, όπως το περιεχόμενο της πληροφόρησης που ενσωματώνει και η καταλληλότητά του ως μέσου ενημέρωσης του ενδιαφερόμενου επενδυτή, εν όψει της υπάρχουσας πληροφοριακής ασυμμετρίας. Εξίσου σκόπιμη κρίνεται η παράθεση των αναπόφευκτων συγκρούσεων συμφερόντων που αναφύονται μεταξύ των παραγόντων της πρωτογενούς αγοράς, ήτοι του εκδότη, των χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών και του επενδυτή. Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην κεφαλαιώδους σημασίας αστική ευθύνη των υπευθύνων προσώπων για την κατάρτιση του ενημερωτικού δελτίου, η οποία ερείδεται μεν σε πληθώρα νομικών βάσεων, συνοδεύεται όμως από αρκετές αποδεικτικές δυσχέρειες, οι οποίες δεν έχουν ακόμη τύχει νομολογιακής επεξεργασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπάσλαρη Τζούλια","Mpaslari Tzoulia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:56Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933893"],"render_values":[{"text":"uoadl:2933893","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933893","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933893","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2933893","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπάσλαρη Τζούλια","Mpaslari Tzoulia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933893"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η δημόσια προσφορά και η εισαγωγή κινητών αξιών προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά αποτελούν αναμφίβολα ορόσημο στην πορεία και την εξέλιξη μίας επιχείρησης. Η διαδικασία αυτή, αποσκοπώντας στη μαζική άντληση κεφαλαίων από δυνητικούς επενδυτές έναντι της παραδοσιακής τραπεζικής χρηματοδότησης, αποτελεί αποφασιστικό βήμα για την υλοποίηση επιχειρηματικών σχεδίων και την επίτευξη ενός ανταγωνιστικού περιβάλλοντος δραστηριοποίησης. Η κεφαλαιαγορά είναι προσβάσιμη σε οποιαδήποτε εταιρεία πληροί τις εκάστοτε απαιτούμενες προϋποθέσεις εισαγωγής, ενώ κάθε επενδυτής μπορεί να τοποθετήσει τα κεφάλαιά του στις δημοσίως προσφερόμενες κινητές αξίες, με δυνατότητα συνήθως περαιτέρω ρευστοποίησής τους στη δευτερογενή αγορά. Κομβικό ρόλο για την άμεση άντληση κεφαλαίων από τις εταιρείες στην πρωτογενή αγορά, μέσω έκδοσης κινητών αξιών και προσφοράς αυτών στο ευρύ κοινό, διαδραματίζει η ορθή ενημέρωση των εν δυνάμει επενδυτών, συνιστάμενη σε κάθε ουσιώδες στοιχείο για την εκδότρια εταιρεία και τους προσφερόμενους τίτλους της. Η εν λόγω πληροφόρηση συμπεριλαμβάνεται σε ένα ενημερωτικό δελτίο (“prospectus”), καταρτιζόμενο υποχρεωτικά εν όψει δημόσιας προσφοράς ή εισαγωγής κινητών αξιών προς διαπραγμάτευση, ως εργαλείο αξιολόγησης και ad hoc διαμόρφωσης μίας ορθής απόφασης από τον επενδυτή για την τοποθέτηση των κεφαλαίων του. Οι πρώτες νομοθετικές προσπάθειες για την θέσπιση ενιαίων ευρωπαϊκών προδιαγραφών κατάρτισης ενημερωτικού δελτίου εντοπίζονται ήδη από την δεκαετία του 1980, με την έκδοση σειράς οδηγιών που ενσωματώθηκαν μεν στην ελληνική έννομη τάξη, χωρίς να λείπει όμως η αποσπασματικότητα των ρυθμίσεων. Χάριν περαιτέρω συστηματοποίησης της νομοθεσίας, εκδόθηκε μεταγενέστερα η Οδηγία 2003/71/ΕΚ και η υιοθέτηση αυτής μέσω του Ν.3401/2005, εισάγοντας ενιαίο καθεστώς αντιμετώπισης τόσο για τις δημόσιες προσφορές, όσο και για τις εισαγωγές σε ρυθμιζόμενη αγορά. Με το πέρασμα των χρόνων κατέστη ολοένα σημαντικότερη η ολοκλήρωση της ένωσης κεφαλαιαγορών στην Ευρώπη, με βασικό στόχο την επίτευξη πλήρους κανονιστικής ομοιομορφίας και ασφάλειας δικαίου, την πρόσβαση σε περισσότερες και πολυποίκιλες πηγές χρηματοδότησης μέσω ενός «διασυνοριακού διαβατηρίου», ιδίως από μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά και την αυξημένη προστασία των επενδυτών. Tο πλαίσιο των ελαχίστων προϋποθέσεων που σήμερα διέπουν την εν γένει διαδικασία και κατάρτιση του ενημερωτικού δελτίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρέχει ο Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1129, όπως ενσωματώθηκε πρόσφατα στην ελληνική έννομη τάξη με τον Ν.4706/2020. Η επιλογή, για πρώτη φορά, της μορφής ενός κανονισμού για την διεκπεραίωση των παραπάνω σκοπών παρίσταται εξαιρετικά εύστοχη, καθώς εξασφαλίζει την ευθεία, άμεση και εναρμονισμένη εφαρμογή των κανόνων του σε όλα τα κράτη μέλη, χωρίς την ανάγκη λήψης περαιτέρω εθνικών νομοθετικών μέτρων. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης θα αποτελέσει η επισκόπηση των διατάξεων του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/1129, σχετικά με τους κανόνες σύνταξης και δημοσίευσης ενημερωτικού δελτίου, με ανάδειξη των καινοτομιών που εισήχθησαν και τους στόχους που οι τελευταίες καλούνται να εξυπηρετήσουν. Θα αναλυθούν βασικά νομικά και νομολογιακά ζητήματα που ανακύπτουν από τον ρόλο και τη λειτουργία του ενημερωτικού δελτίου, όπως το περιεχόμενο της πληροφόρησης που ενσωματώνει και η καταλληλότητά του ως μέσου ενημέρωσης του ενδιαφερόμενου επενδυτή, εν όψει της υπάρχουσας πληροφοριακής ασυμμετρίας. Εξίσου σκόπιμη κρίνεται η παράθεση των αναπόφευκτων συγκρούσεων συμφερόντων που αναφύονται μεταξύ των παραγόντων της πρωτογενούς αγοράς, ήτοι του εκδότη, των χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών και του επενδυτή. Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην κεφαλαιώδους σημασίας αστική ευθύνη των υπευθύνων προσώπων για την κατάρτιση του ενημερωτικού δελτίου, η οποία ερείδεται μεν σε πληθώρα νομικών βάσεων, συνοδεύεται όμως από αρκετές αποδεικτικές δυσχέρειες, οι οποίες δεν έχουν ακόμη τύχει νομολογιακής επεξεργασίας.","The public offering and the admission of securities to trading on a regulated market constitute undoubtedly a milestone in a company’s journey and evolution. This process, aiming to massive capital raises by potential investors in place of the usual bank financing, is a decisive step towards the implementation of business plans and the creation of a competitive market environment. The capital market is accessible to all companies meeting the respective admission requirements, while it is possible for anyone to invest in publicly offered securities and choose to further resale them in the secondary market. In order for companies to immediately raise capital in the primary market through securities’ issuance and public offering, a proper information of the potential investors is considered as pivotal and includes any detail material or specific to the issuer and the securities concerned. This information shall be written in a Prospectus, which is mandatorily drawn up and published prior to a public offering or admission to trading, playing a crucial role in the securities’ evaluation and ad hoc informed decision making by the investors. The first legal attempts in the form of European directives, for the sake of a unified European regime regarding the Prospectus’ requirements, date back to 1980. However, given that fragmentation and differentiated legal approaches remained, it was only after the Directive 2003/71/EC and the respective Greek Law 3401/2005 that created a more solid legal basis concerning the Prospectus drafting for both admission to trading and public offerings. Over the years the need of a fully uniformed legal European regime and the ability of funding in foreign capital markets via a cross-border passport mechanism became increasingly important. Currently, the process and the conditions of publishing a Prospectus by EU Member States is described in the Regulation (EU) 2017/1129, duly incorporated in the Greek legislation under Greek Law 4706/2020. The regulation form is considered as wise and appropriate, since it ensures the immediate applicability of the same rules in all Member States, excluding the necessity of further national legislative acts or measures by the governments. The scope of this study includes an overview of the Regulation (EU) 2017/1129 as regards the drafting and publishing of a Prospectus, laying strong emphasis on the new and innovative provisions and the purpose they serve compared to the previous regime. Additionally, legal matters and court rulings reflecting the quality and effectiveness of the prospectus information will be analyzed, in view of the information asymmetry between the issuing company and the investors. Conflicts of interest arising in the primary market between the issuer, the financial intermediaries and the investors are deemed as equally important. Finally, civil liability cases of the persons responsible for the prospectus will be thoroughly described; although the provided legal basis and choice of legislative instruments is relatively rich, many evidential difficulties have been noted and no specific jurisprudence is presently available in Greece."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Το πλαίσιο που διέπει το Ενημερωτικό Δελτίο σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2017/1129»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπάσλαρη Τζούλια","Mpaslari Tzoulia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η δημόσια προσφορά και η εισαγωγή κινητών αξιών προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά αποτελούν αναμφίβολα ορόσημο στην πορεία και την εξέλιξη μίας επιχείρησης. Η διαδικασία αυτή, αποσκοπώντας στη μαζική άντληση κεφαλαίων από δυνητικούς επενδυτές έναντι της παραδοσιακής τραπεζικής χρηματοδότησης, αποτελεί αποφασιστικό βήμα για την υλοποίηση επιχειρηματικών σχεδίων και την επίτευξη ενός ανταγωνιστικού περιβάλλοντος δραστηριοποίησης. Η κεφαλαιαγορά είναι προσβάσιμη σε οποιαδήποτε εταιρεία πληροί τις εκάστοτε απαιτούμενες προϋποθέσεις εισαγωγής, ενώ κάθε επενδυτής μπορεί να τοποθετήσει τα κεφάλαιά του στις δημοσίως προσφερόμενες κινητές αξίες, με δυνατότητα συνήθως περαιτέρω ρευστοποίησής τους στη δευτερογενή αγορά. Κομβικό ρόλο για την άμεση άντληση κεφαλαίων από τις εταιρείες στην πρωτογενή αγορά, μέσω έκδοσης κινητών αξιών και προσφοράς αυτών στο ευρύ κοινό, διαδραματίζει η ορθή ενημέρωση των εν δυνάμει επενδυτών, συνιστάμενη σε κάθε ουσιώδες στοιχείο για την εκδότρια εταιρεία και τους προσφερόμενους τίτλους της. Η εν λόγω πληροφόρηση συμπεριλαμβάνεται σε ένα ενημερωτικό δελτίο (“prospectus”), καταρτιζόμενο υποχρεωτικά εν όψει δημόσιας προσφοράς ή εισαγωγής κινητών αξιών προς διαπραγμάτευση, ως εργαλείο αξιολόγησης και ad hoc διαμόρφωσης μίας ορθής απόφασης από τον επενδυτή για την τοποθέτηση των κεφαλαίων του. Οι πρώτες νομοθετικές προσπάθειες για την θέσπιση ενιαίων ευρωπαϊκών προδιαγραφών κατάρτισης ενημερωτικού δελτίου εντοπίζονται ήδη από την δεκαετία του 1980, με την έκδοση σειράς οδηγιών που ενσωματώθηκαν μεν στην ελληνική έννομη τάξη, χωρίς να λείπει όμως η αποσπασματικότητα των ρυθμίσεων. Χάριν περαιτέρω συστηματοποίησης της νομοθεσίας, εκδόθηκε μεταγενέστερα η Οδηγία 2003/71/ΕΚ και η υιοθέτηση αυτής μέσω του Ν.3401/2005, εισάγοντας ενιαίο καθεστώς αντιμετώπισης τόσο για τις δημόσιες προσφορές, όσο και για τις εισαγωγές σε ρυθμιζόμενη αγορά. Με το πέρασμα των χρόνων κατέστη ολοένα σημαντικότερη η ολοκλήρωση της ένωσης κεφαλαιαγορών στην Ευρώπη, με βασικό στόχο την επίτευξη πλήρους κανονιστικής ομοιομορφίας και ασφάλειας δικαίου, την πρόσβαση σε περισσότερες και πολυποίκιλες πηγές χρηματοδότησης μέσω ενός «διασυνοριακού διαβατηρίου», ιδίως από μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά και την αυξημένη προστασία των επενδυτών. Tο πλαίσιο των ελαχίστων προϋποθέσεων που σήμερα διέπουν την εν γένει διαδικασία και κατάρτιση του ενημερωτικού δελτίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρέχει ο Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1129, όπως ενσωματώθηκε πρόσφατα στην ελληνική έννομη τάξη με τον Ν.4706/2020. Η επιλογή, για πρώτη φορά, της μορφής ενός κανονισμού για την διεκπεραίωση των παραπάνω σκοπών παρίσταται εξαιρετικά εύστοχη, καθώς εξασφαλίζει την ευθεία, άμεση και εναρμονισμένη εφαρμογή των κανόνων του σε όλα τα κράτη μέλη, χωρίς την ανάγκη λήψης περαιτέρω εθνικών νομοθετικών μέτρων. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης θα αποτελέσει η επισκόπηση των διατάξεων του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/1129, σχετικά με τους κανόνες σύνταξης και δημοσίευσης ενημερωτικού δελτίου, με ανάδειξη των καινοτομιών που εισήχθησαν και τους στόχους που οι τελευταίες καλούνται να εξυπηρετήσουν. Θα αναλυθούν βασικά νομικά και νομολογιακά ζητήματα που ανακύπτουν από τον ρόλο και τη λειτουργία του ενημερωτικού δελτίου, όπως το περιεχόμενο της πληροφόρησης που ενσωματώνει και η καταλληλότητά του ως μέσου ενημέρωσης του ενδιαφερόμενου επενδυτή, εν όψει της υπάρχουσας πληροφοριακής ασυμμετρίας. Εξίσου σκόπιμη κρίνεται η παράθεση των αναπόφευκτων συγκρούσεων συμφερόντων που αναφύονται μεταξύ των παραγόντων της πρωτογενούς αγοράς, ήτοι του εκδότη, των χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών και του επενδυτή. Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην κεφαλαιώδους σημασίας αστική ευθύνη των υπευθύνων προσώπων για την κατάρτιση του ενημερωτικού δελτίου, η οποία ερείδεται μεν σε πληθώρα νομικών βάσεων, συνοδεύεται όμως από αρκετές αποδεικτικές δυσχέρειες, οι οποίες δεν έχουν ακόμη τύχει νομολογιακής επεξεργασίας.","The public offering and the admission of securities to trading on a regulated market constitute undoubtedly a milestone in a company’s journey and evolution. This process, aiming to massive capital raises by potential investors in place of the usual bank financing, is a decisive step towards the implementation of business plans and the creation of a competitive market environment. The capital market is accessible to all companies meeting the respective admission requirements, while it is possible for anyone to invest in publicly offered securities and choose to further resale them in the secondary market. In order for companies to immediately raise capital in the primary market through securities’ issuance and public offering, a proper information of the potential investors is considered as pivotal and includes any detail material or specific to the issuer and the securities concerned. This information shall be written in a Prospectus, which is mandatorily drawn up and published prior to a public offering or admission to trading, playing a crucial role in the securities’ evaluation and ad hoc informed decision making by the investors. The first legal attempts in the form of European directives, for the sake of a unified European regime regarding the Prospectus’ requirements, date back to 1980. However, given that fragmentation and differentiated legal approaches remained, it was only after the Directive 2003/71/EC and the respective Greek Law 3401/2005 that created a more solid legal basis concerning the Prospectus drafting for both admission to trading and public offerings. Over the years the need of a fully uniformed legal European regime and the ability of funding in foreign capital markets via a cross-border passport mechanism became increasingly important. Currently, the process and the conditions of publishing a Prospectus by EU Member States is described in the Regulation (EU) 2017/1129, duly incorporated in the Greek legislation under Greek Law 4706/2020. The regulation form is considered as wise and appropriate, since it ensures the immediate applicability of the same rules in all Member States, excluding the necessity of further national legislative acts or measures by the governments. The scope of this study includes an overview of the Regulation (EU) 2017/1129 as regards the drafting and publishing of a Prospectus, laying strong emphasis on the new and innovative provisions and the purpose they serve compared to the previous regime. Additionally, legal matters and court rulings reflecting the quality and effectiveness of the prospectus information will be analyzed, in view of the information asymmetry between the issuing company and the investors. Conflicts of interest arising in the primary market between the issuer, the financial intermediaries and the investors are deemed as equally important. Finally, civil liability cases of the persons responsible for the prospectus will be thoroughly described; although the provided legal basis and choice of legislative instruments is relatively rich, many evidential difficulties have been noted and no specific jurisprudence is presently available in Greece."],"dc:identifier":["uoadl:2933893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933893"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["«Το πλαίσιο που διέπει το Ενημερωτικό Δελτίο σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2017/1129»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:56Z"}