{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933915"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2933915","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική κλινική μελέτη γέλης διασπάσης με οκτενιδίνης για την επούλωση ελκών επαγόμενων με τη μέθοδο της κρυοχειρουργικής","abstract":"Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα αποτελεί ένα τοπικά διεισδυτικό όγκο επιθηλιακής προέλευσης. Θεωρείται το συχνότερο είδος καρκίνου του δέρματος στη λευκή φυλή και χαρακτηρίζεται από βραδεία ανάπτυξη, ενώ μεθίσταται σπανίως. Αντιμετωπίζεται με τη μέθοδο της κρυοχειρουργικής, καθώς στους ιστούς προκαλείται αμετάκλητη βλάβη λόγω σχηματισμού ενδοκυττάριου και εξωκυττάριου πάγου. Ως αποτέλεσμα της θεραπείας είναι η δημιουργία έλκους στην περιοχή της βλάβης. Η επούλωση των δερματικών πληγών αποτελεί μια σύνθετη και συχνά χρονοβόρα διαδικασία, η οποία εαν δεν ολοκληρωθεί αποτελεσματικά, είναι πιθανό να οδηγήσει σε επιπλοκές στην υγεία. Στην πλειοψηφία τους τα δερματικά τραύματα σχηματίζουν νεκρωτικό ιστό ή ιστικό ράκος, που χρησιμοποιείται ως υπόστρωμα για την ανάπτυξη μικροβιακού φορτίου και επιβραδύνει σημαντικά την επουλωτική διαδικασία. Στην κλινική πράξη, οι νεκρωτικοί ιστοί αφαιρούνται συνήθως με χειρουργικό καθαρισμό (debridement), ωστόσο η συγκεκριμένη μέθοδος χαρακτηρίζεται από πρόκληση πόνου, αιμορραγίας και τελικά αναστολή της επούλωσης. Για αυτόν τον λόγο διερευνάται η χρήση ενζύμων για την νεαροποίηση πληγών, καθώς φαίνεται να συμβάλλει στη διάσπαση και αποβολή του ιστικού ράκους χωρίς τα μειονεκτήματα της χειρουργικής αφαίρεσης. Ισχυρά προκλινικά δεδομένα από μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο μικρών πειραματoζώων του Τομέα Φαρμακευτικής Τεχνολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών χρησιμοποιώντας γέλη διασπάσης σε δόση 5U/ml, μετά τον σχηματισμό των ιστικών ρακών, βοήθησε σημαντικά στην απομάκρυνση αυτών και συνέβαλε στην ταχύτερη επούλωση του δέρματος. Στην παρούσα κλινική μελέτη, εφαρμόστηκε γέλη διασπάσης 5U/ml με εφαρμογή μία φορά ανά τρεις ημέρες σε σύγκριση με εμπορικό σκεύασμα οκτενιδίνης με στόχο τη διερεύνηση της επούλωσης όπως και της πιθανής προληπτικής τους δράσης ως προς τον σχηματισμό των ιστικών ρακών. Έγινε μορφοποίηση σε γέλη με έκδοχο το Sepigel 305 για ελαχιστοποίηση πιθανής τοξικότητας. Μετά την κρυοχειρουργική επέμβαση ακολούθησε επάλειψη των σκευασμάτων μέχρι να επιτευχθεί πλήρης επούλωση. Πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός μιας ανοικτής ετικέτας, παράλληλων ομάδων, συγκριτικής μελέτης. Δεκαέξι ασθενείς που προσήλθαν για κρυοχειρουργική και πληρούσαν τα απαραίτητα κριτήρια, κατανεμήθηκαν, ώστε να λαμβάνουν είτε καθημερινά, το φάρμακο αναφοράς είτε με συχνότητα μία φορά ανα τρεις ημέρες τη γέλη διασπάσης. Δώδεκα από αυτούς ολοκλήρωσαν όλες τις ημέρες παρακολούθησης επιτυχώς για 21 ημέρες, ενώ οι 8 προσήλθαν και στην εξέταση επανέλεγχου την ημέρα 60. Η αξιολόγηση της επουλωτικής δράσης, της ασφάλειας και της ανοχής γινόταν τις ημέρες 1,2,7,21 και 60, μέσω της κλινικής εικόνας, της λήψης φωτογραφιών και εμβιομηχανικών μετρήσεων όπως ενυδάτωσης της περιοχής. Ως τελικό σημείο της έρευνας θεωρήθηκε είτε η πλήρης επούλωση του έλκους είτε η 8η εβδομάδα από την αρχή της χορήγησης. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων αποτελεί μία πρώτη ένδειξη σε ανθρώπους δείχνοντας πως η γέλη διασπάσης εμφανίζει ταχύτερη επούλωση σε σύγκριση με το φάρμακο αναφοράς, εξετάζοντας ωστόσο μικρό μέγεθος δείγματος.","abstract_html":"Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα αποτελεί ένα τοπικά διεισδυτικό όγκο επιθηλιακής προέλευσης. Θεωρείται το συχνότερο είδος καρκίνου του δέρματος στη λευκή φυλή και χαρακτηρίζεται από βραδεία ανάπτυξη, ενώ μεθίσταται σπανίως. Αντιμετωπίζεται με τη μέθοδο της κρυοχειρουργικής, καθώς στους ιστούς προκαλείται αμετάκλητη βλάβη λόγω σχηματισμού ενδοκυττάριου και εξωκυττάριου πάγου. Ως αποτέλεσμα της θεραπείας είναι η δημιουργία έλκους στην περιοχή της βλάβης. Η επούλωση των δερματικών πληγών αποτελεί μια σύνθετη και συχνά χρονοβόρα διαδικασία, η οποία εαν δεν ολοκληρωθεί αποτελεσματικά, είναι πιθανό να οδηγήσει σε επιπλοκές στην υγεία. Στην πλειοψηφία τους τα δερματικά τραύματα σχηματίζουν νεκρωτικό ιστό ή ιστικό ράκος, που χρησιμοποιείται ως υπόστρωμα για την ανάπτυξη μικροβιακού φορτίου και επιβραδύνει σημαντικά την επουλωτική διαδικασία. Στην κλινική πράξη, οι νεκρωτικοί ιστοί αφαιρούνται συνήθως με χειρουργικό καθαρισμό (debridement), ωστόσο η συγκεκριμένη μέθοδος χαρακτηρίζεται από πρόκληση πόνου, αιμορραγίας και τελικά αναστολή της επούλωσης. Για αυτόν τον λόγο διερευνάται η χρήση ενζύμων για την νεαροποίηση πληγών, καθώς φαίνεται να συμβάλλει στη διάσπαση και αποβολή του ιστικού ράκους χωρίς τα μειονεκτήματα της χειρουργικής αφαίρεσης. Ισχυρά προκλινικά δεδομένα από μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο μικρών πειραματoζώων του Τομέα Φαρμακευτικής Τεχνολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών χρησιμοποιώντας γέλη διασπάσης σε δόση 5U/ml, μετά τον σχηματισμό των ιστικών ρακών, βοήθησε σημαντικά στην απομάκρυνση αυτών και συνέβαλε στην ταχύτερη επούλωση του δέρματος. Στην παρούσα κλινική μελέτη, εφαρμόστηκε γέλη διασπάσης 5U/ml με εφαρμογή μία φορά ανά τρεις ημέρες σε σύγκριση με εμπορικό σκεύασμα οκτενιδίνης με στόχο τη διερεύνηση της επούλωσης όπως και της πιθανής προληπτικής τους δράσης ως προς τον σχηματισμό των ιστικών ρακών. Έγινε μορφοποίηση σε γέλη με έκδοχο το Sepigel 305 για ελαχιστοποίηση πιθανής τοξικότητας. Μετά την κρυοχειρουργική επέμβαση ακολούθησε επάλειψη των σκευασμάτων μέχρι να επιτευχθεί πλήρης επούλωση. Πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός μιας ανοικτής ετικέτας, παράλληλων ομάδων, συγκριτικής μελέτης. Δεκαέξι ασθενείς που προσήλθαν για κρυοχειρουργική και πληρούσαν τα απαραίτητα κριτήρια, κατανεμήθηκαν, ώστε να λαμβάνουν είτε καθημερινά, το φάρμακο αναφοράς είτε με συχνότητα μία φορά ανα τρεις ημέρες τη γέλη διασπάσης. Δώδεκα από αυτούς ολοκλήρωσαν όλες τις ημέρες παρακολούθησης επιτυχώς για 21 ημέρες, ενώ οι 8 προσήλθαν και στην εξέταση επανέλεγχου την ημέρα 60. Η αξιολόγηση της επουλωτικής δράσης, της ασφάλειας και της ανοχής γινόταν τις ημέρες 1,2,7,21 και 60, μέσω της κλινικής εικόνας, της λήψης φωτογραφιών και εμβιομηχανικών μετρήσεων όπως ενυδάτωσης της περιοχής. Ως τελικό σημείο της έρευνας θεωρήθηκε είτε η πλήρης επούλωση του έλκους είτε η 8η εβδομάδα από την αρχή της χορήγησης. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων αποτελεί μία πρώτη ένδειξη σε ανθρώπους δείχνοντας πως η γέλη διασπάσης εμφανίζει ταχύτερη επούλωση σε σύγκριση με το φάρμακο αναφοράς, εξετάζοντας ωστόσο μικρό μέγεθος δείγματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Στρατιδάκης Νεκτάριος","Stratidakis Nektarios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:58Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933915"],"render_values":[{"text":"uoadl:2933915","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933915","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933915","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2933915","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στρατιδάκης Νεκτάριος","Stratidakis Nektarios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2933915","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933915"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα αποτελεί ένα τοπικά διεισδυτικό όγκο επιθηλιακής προέλευσης. Θεωρείται το συχνότερο είδος καρκίνου του δέρματος στη λευκή φυλή και χαρακτηρίζεται από βραδεία ανάπτυξη, ενώ μεθίσταται σπανίως. Αντιμετωπίζεται με τη μέθοδο της κρυοχειρουργικής, καθώς στους ιστούς προκαλείται αμετάκλητη βλάβη λόγω σχηματισμού ενδοκυττάριου και εξωκυττάριου πάγου. Ως αποτέλεσμα της θεραπείας είναι η δημιουργία έλκους στην περιοχή της βλάβης. Η επούλωση των δερματικών πληγών αποτελεί μια σύνθετη και συχνά χρονοβόρα διαδικασία, η οποία εαν δεν ολοκληρωθεί αποτελεσματικά, είναι πιθανό να οδηγήσει σε επιπλοκές στην υγεία. Στην πλειοψηφία τους τα δερματικά τραύματα σχηματίζουν νεκρωτικό ιστό ή ιστικό ράκος, που χρησιμοποιείται ως υπόστρωμα για την ανάπτυξη μικροβιακού φορτίου και επιβραδύνει σημαντικά την επουλωτική διαδικασία. Στην κλινική πράξη, οι νεκρωτικοί ιστοί αφαιρούνται συνήθως με χειρουργικό καθαρισμό (debridement), ωστόσο η συγκεκριμένη μέθοδος χαρακτηρίζεται από πρόκληση πόνου, αιμορραγίας και τελικά αναστολή της επούλωσης. Για αυτόν τον λόγο διερευνάται η χρήση ενζύμων για την νεαροποίηση πληγών, καθώς φαίνεται να συμβάλλει στη διάσπαση και αποβολή του ιστικού ράκους χωρίς τα μειονεκτήματα της χειρουργικής αφαίρεσης. Ισχυρά προκλινικά δεδομένα από μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο μικρών πειραματoζώων του Τομέα Φαρμακευτικής Τεχνολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών χρησιμοποιώντας γέλη διασπάσης σε δόση 5U/ml, μετά τον σχηματισμό των ιστικών ρακών, βοήθησε σημαντικά στην απομάκρυνση αυτών και συνέβαλε στην ταχύτερη επούλωση του δέρματος. Στην παρούσα κλινική μελέτη, εφαρμόστηκε γέλη διασπάσης 5U/ml με εφαρμογή μία φορά ανά τρεις ημέρες σε σύγκριση με εμπορικό σκεύασμα οκτενιδίνης με στόχο τη διερεύνηση της επούλωσης όπως και της πιθανής προληπτικής τους δράσης ως προς τον σχηματισμό των ιστικών ρακών. Έγινε μορφοποίηση σε γέλη με έκδοχο το Sepigel 305 για ελαχιστοποίηση πιθανής τοξικότητας. Μετά την κρυοχειρουργική επέμβαση ακολούθησε επάλειψη των σκευασμάτων μέχρι να επιτευχθεί πλήρης επούλωση. Πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός μιας ανοικτής ετικέτας, παράλληλων ομάδων, συγκριτικής μελέτης. Δεκαέξι ασθενείς που προσήλθαν για κρυοχειρουργική και πληρούσαν τα απαραίτητα κριτήρια, κατανεμήθηκαν, ώστε να λαμβάνουν είτε καθημερινά, το φάρμακο αναφοράς είτε με συχνότητα μία φορά ανα τρεις ημέρες τη γέλη διασπάσης. Δώδεκα από αυτούς ολοκλήρωσαν όλες τις ημέρες παρακολούθησης επιτυχώς για 21 ημέρες, ενώ οι 8 προσήλθαν και στην εξέταση επανέλεγχου την ημέρα 60. Η αξιολόγηση της επουλωτικής δράσης, της ασφάλειας και της ανοχής γινόταν τις ημέρες 1,2,7,21 και 60, μέσω της κλινικής εικόνας, της λήψης φωτογραφιών και εμβιομηχανικών μετρήσεων όπως ενυδάτωσης της περιοχής. Ως τελικό σημείο της έρευνας θεωρήθηκε είτε η πλήρης επούλωση του έλκους είτε η 8η εβδομάδα από την αρχή της χορήγησης. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων αποτελεί μία πρώτη ένδειξη σε ανθρώπους δείχνοντας πως η γέλη διασπάσης εμφανίζει ταχύτερη επούλωση σε σύγκριση με το φάρμακο αναφοράς, εξετάζοντας ωστόσο μικρό μέγεθος δείγματος.","The basal cell carcinoma is a locally invasive tumor of epithelial origin. It is considered the most common type of skin cancer in Caucasians and is characterized by slow growth, while it is rarely metastasises. It is treated with the method of cryosurgery, as it causes irreversible tissue damage due to the formation of intracellular and extracellular ice. The result of the treatment is the formation of an ulcer in the area of the lesion. Healing of skin wounds is a complex and often time- consuming process, which can lead to health complications, if not completed effectively, In the majority of skin lesions form necrotic tissue or rash tissue, which is used as a substrate for the development of microbial load and significantly slows down the healing process. In clinical practice, necrotic tissues are usually removed by surgical methods (debridement), however this method is characterized by causing pain, bleeding and eventual postponement of healing. For this reason, the use of proteolytic enzymes for wound healing is being investigated, as it seems to contribute to the breakdown and elimination of tissue rash without the disadvantages of surgical removal. Strong preclinical data from studies performed in the laboratory of small animals of the Department of Pharmaceutical Technology of the National and Kapodistrian University of Athens using a dispase gel at a dose of 5U / ml, after the formation of tissue rashes, significantly helped to remove the skin and help the skin to heal. At the present clinical study, a 5U / ml dispase gel was applied once every three days in comparison with a drug reference that contains octenidine to investigate the healing as well as their possible preventive effect on the formation of tissue rashes. Gel formulated with Sepigel 305 to minimize possible toxicity. The cryosurgery was followed by application of the gels until complete healing was achieved. An open label, parallel groups, comparative study was designed. Sixteen patients who came for cryosurgery and met the necessary criteria were assigned to receive the reference medicine daily or the gel that we formulated once every three days. Twelve of them successfully completed all follow-up days for 21 days, while 8 also underwent the re-examination on day 60. The evaluation of the healing effect, safety and tolerance was done on days 1,2,7,21 and 60, through of the clinical evaluation, photographs of skin and biomechanical measurements such as hydration of the area. The end point of the study was considered either the complete healing of the ulcer or the 8th week from the beginning of the administration. The analysis of the results is a first indication in humans showing that the dispase gel shows faster healing compared to the reference drug, however considering a small sample size."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική κλινική μελέτη γέλης διασπάσης με οκτενιδίνης για την επούλωση ελκών επαγόμενων με τη μέθοδο της κρυοχειρουργικής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στρατιδάκης Νεκτάριος","Stratidakis Nektarios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα αποτελεί ένα τοπικά διεισδυτικό όγκο επιθηλιακής προέλευσης. Θεωρείται το συχνότερο είδος καρκίνου του δέρματος στη λευκή φυλή και χαρακτηρίζεται από βραδεία ανάπτυξη, ενώ μεθίσταται σπανίως. Αντιμετωπίζεται με τη μέθοδο της κρυοχειρουργικής, καθώς στους ιστούς προκαλείται αμετάκλητη βλάβη λόγω σχηματισμού ενδοκυττάριου και εξωκυττάριου πάγου. Ως αποτέλεσμα της θεραπείας είναι η δημιουργία έλκους στην περιοχή της βλάβης. Η επούλωση των δερματικών πληγών αποτελεί μια σύνθετη και συχνά χρονοβόρα διαδικασία, η οποία εαν δεν ολοκληρωθεί αποτελεσματικά, είναι πιθανό να οδηγήσει σε επιπλοκές στην υγεία. Στην πλειοψηφία τους τα δερματικά τραύματα σχηματίζουν νεκρωτικό ιστό ή ιστικό ράκος, που χρησιμοποιείται ως υπόστρωμα για την ανάπτυξη μικροβιακού φορτίου και επιβραδύνει σημαντικά την επουλωτική διαδικασία. Στην κλινική πράξη, οι νεκρωτικοί ιστοί αφαιρούνται συνήθως με χειρουργικό καθαρισμό (debridement), ωστόσο η συγκεκριμένη μέθοδος χαρακτηρίζεται από πρόκληση πόνου, αιμορραγίας και τελικά αναστολή της επούλωσης. Για αυτόν τον λόγο διερευνάται η χρήση ενζύμων για την νεαροποίηση πληγών, καθώς φαίνεται να συμβάλλει στη διάσπαση και αποβολή του ιστικού ράκους χωρίς τα μειονεκτήματα της χειρουργικής αφαίρεσης. Ισχυρά προκλινικά δεδομένα από μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο μικρών πειραματoζώων του Τομέα Φαρμακευτικής Τεχνολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών χρησιμοποιώντας γέλη διασπάσης σε δόση 5U/ml, μετά τον σχηματισμό των ιστικών ρακών, βοήθησε σημαντικά στην απομάκρυνση αυτών και συνέβαλε στην ταχύτερη επούλωση του δέρματος. Στην παρούσα κλινική μελέτη, εφαρμόστηκε γέλη διασπάσης 5U/ml με εφαρμογή μία φορά ανά τρεις ημέρες σε σύγκριση με εμπορικό σκεύασμα οκτενιδίνης με στόχο τη διερεύνηση της επούλωσης όπως και της πιθανής προληπτικής τους δράσης ως προς τον σχηματισμό των ιστικών ρακών. Έγινε μορφοποίηση σε γέλη με έκδοχο το Sepigel 305 για ελαχιστοποίηση πιθανής τοξικότητας. Μετά την κρυοχειρουργική επέμβαση ακολούθησε επάλειψη των σκευασμάτων μέχρι να επιτευχθεί πλήρης επούλωση. Πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός μιας ανοικτής ετικέτας, παράλληλων ομάδων, συγκριτικής μελέτης. Δεκαέξι ασθενείς που προσήλθαν για κρυοχειρουργική και πληρούσαν τα απαραίτητα κριτήρια, κατανεμήθηκαν, ώστε να λαμβάνουν είτε καθημερινά, το φάρμακο αναφοράς είτε με συχνότητα μία φορά ανα τρεις ημέρες τη γέλη διασπάσης. Δώδεκα από αυτούς ολοκλήρωσαν όλες τις ημέρες παρακολούθησης επιτυχώς για 21 ημέρες, ενώ οι 8 προσήλθαν και στην εξέταση επανέλεγχου την ημέρα 60. Η αξιολόγηση της επουλωτικής δράσης, της ασφάλειας και της ανοχής γινόταν τις ημέρες 1,2,7,21 και 60, μέσω της κλινικής εικόνας, της λήψης φωτογραφιών και εμβιομηχανικών μετρήσεων όπως ενυδάτωσης της περιοχής. Ως τελικό σημείο της έρευνας θεωρήθηκε είτε η πλήρης επούλωση του έλκους είτε η 8η εβδομάδα από την αρχή της χορήγησης. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων αποτελεί μία πρώτη ένδειξη σε ανθρώπους δείχνοντας πως η γέλη διασπάσης εμφανίζει ταχύτερη επούλωση σε σύγκριση με το φάρμακο αναφοράς, εξετάζοντας ωστόσο μικρό μέγεθος δείγματος.","The basal cell carcinoma is a locally invasive tumor of epithelial origin. It is considered the most common type of skin cancer in Caucasians and is characterized by slow growth, while it is rarely metastasises. It is treated with the method of cryosurgery, as it causes irreversible tissue damage due to the formation of intracellular and extracellular ice. The result of the treatment is the formation of an ulcer in the area of the lesion. Healing of skin wounds is a complex and often time- consuming process, which can lead to health complications, if not completed effectively, In the majority of skin lesions form necrotic tissue or rash tissue, which is used as a substrate for the development of microbial load and significantly slows down the healing process. In clinical practice, necrotic tissues are usually removed by surgical methods (debridement), however this method is characterized by causing pain, bleeding and eventual postponement of healing. For this reason, the use of proteolytic enzymes for wound healing is being investigated, as it seems to contribute to the breakdown and elimination of tissue rash without the disadvantages of surgical removal. Strong preclinical data from studies performed in the laboratory of small animals of the Department of Pharmaceutical Technology of the National and Kapodistrian University of Athens using a dispase gel at a dose of 5U / ml, after the formation of tissue rashes, significantly helped to remove the skin and help the skin to heal. At the present clinical study, a 5U / ml dispase gel was applied once every three days in comparison with a drug reference that contains octenidine to investigate the healing as well as their possible preventive effect on the formation of tissue rashes. Gel formulated with Sepigel 305 to minimize possible toxicity. The cryosurgery was followed by application of the gels until complete healing was achieved. An open label, parallel groups, comparative study was designed. Sixteen patients who came for cryosurgery and met the necessary criteria were assigned to receive the reference medicine daily or the gel that we formulated once every three days. Twelve of them successfully completed all follow-up days for 21 days, while 8 also underwent the re-examination on day 60. The evaluation of the healing effect, safety and tolerance was done on days 1,2,7,21 and 60, through of the clinical evaluation, photographs of skin and biomechanical measurements such as hydration of the area. The end point of the study was considered either the complete healing of the ulcer or the 8th week from the beginning of the administration. The analysis of the results is a first indication in humans showing that the dispase gel shows faster healing compared to the reference drug, however considering a small sample size."],"dc:identifier":["uoadl:2933915","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2933915"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Συγκριτική κλινική μελέτη γέλης διασπάσης με οκτενιδίνης για την επούλωση ελκών επαγόμενων με τη μέθοδο της κρυοχειρουργικής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:58Z"}