{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2934368"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2934368","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το δικαίωμα της ετήσιας άδειας μετ' αποδοχών στο ενωσιακό δίκαιο και η επίδρασή του στη διαμόρφωση του δικαιώματος στην εθνική έννομη τάξη","abstract":"Το δικαίωμα της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών εντάσσεται στην προβληματική του ενωσιακού νομοθέτη για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας του εργαζομένου, αποδεικνύοντας την κοινωνική διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα κάθε εργαζομένου, το οποίο προστατεύεται από πλήθος διατάξεων του εθνικού και του ενωσιακού δικαίου. Όπως προκύπτει και από τον ίδιο τον όρο του θεσμού «άδεια αναψυχής», σκοπός της είναι η χορήγηση στον εργαζόμενο ελεύθερου χρόνου με σκοπό την ανάπαυση, την αναψυχή του και την ανανέωση των σωματικών και πνευματικών του δυνάμεων. Σημεία σύγκλισης του εθνικού δικαίου με το άρθρο 7 της Οδηγίας 2003/88/ΕΚ αποτελούν οι προϋποθέσεις λήψης του δικαιώματος αδείας και συγκεκριμένα η μη υποχρέωση υποβολής αιτήματος, η διάρκεια της άδειας, η απαγόρευση συμψηφισμού των ημερών αδείας με ημέρες απουσίας του μισθωτού λόγω ασθένειας και άδειας μητρότητας και η τύχη των αποδοχών αδείας και του επιδόματος αδείας, καθώς και η καταβολή αποδοχών. Από την άλλη, σημεία απόκλισης αποτελούν ο αποκλεισμός των διευθυνόντων υπαλλήλων από το δικαίωμα αδείας, η απαγόρευση μεταφοράς της άδειας αναψυχής σε επόμενο έτος και η πρόβλεψη στο εθνικό μας δίκαιο της αστικής ποινής προσαύξησης των αποδοχών αδείας κατά ποσοστό 100%. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει τον θεσμό της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών στο ενωσιακό δίκαιο και υπό το φως της νομολογίας του ΔΕΕ και να καταδείξει το πώς έχει επηρεάσει το ενωσιακό δίκαιο την διαμόρφωση του θεσμού στην εθνική έννομη τάξη, καθώς και τα σημεία σύγκλισης και απόκλισης του θεσμού μεταξύ του ενωσιακού και του εθνικού δικαίου.","abstract_html":"Το δικαίωμα της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών εντάσσεται στην προβληματική του ενωσιακού νομοθέτη για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας του εργαζομένου, αποδεικνύοντας την κοινωνική διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα κάθε εργαζομένου, το οποίο προστατεύεται από πλήθος διατάξεων του εθνικού και του ενωσιακού δικαίου. Όπως προκύπτει και από τον ίδιο τον όρο του θεσμού «άδεια αναψυχής», σκοπός της είναι η χορήγηση στον εργαζόμενο ελεύθερου χρόνου με σκοπό την ανάπαυση, την αναψυχή του και την ανανέωση των σωματικών και πνευματικών του δυνάμεων. Σημεία σύγκλισης του εθνικού δικαίου με το άρθρο 7 της Οδηγίας 2003/88/ΕΚ αποτελούν οι προϋποθέσεις λήψης του δικαιώματος αδείας και συγκεκριμένα η μη υποχρέωση υποβολής αιτήματος, η διάρκεια της άδειας, η απαγόρευση συμψηφισμού των ημερών αδείας με ημέρες απουσίας του μισθωτού λόγω ασθένειας και άδειας μητρότητας και η τύχη των αποδοχών αδείας και του επιδόματος αδείας, καθώς και η καταβολή αποδοχών. Από την άλλη, σημεία απόκλισης αποτελούν ο αποκλεισμός των διευθυνόντων υπαλλήλων από το δικαίωμα αδείας, η απαγόρευση μεταφοράς της άδειας αναψυχής σε επόμενο έτος και η πρόβλεψη στο εθνικό μας δίκαιο της αστικής ποινής προσαύξησης των αποδοχών αδείας κατά ποσοστό 100%. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει τον θεσμό της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών στο ενωσιακό δίκαιο και υπό το φως της νομολογίας του ΔΕΕ και να καταδείξει το πώς έχει επηρεάσει το ενωσιακό δίκαιο την διαμόρφωση του θεσμού στην εθνική έννομη τάξη, καθώς και τα σημεία σύγκλισης και απόκλισης του θεσμού μεταξύ του ενωσιακού και του εθνικού δικαίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσατσαράγγου Σπυριδούλα","Tsatsarangou Spyridoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:59Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2934368"],"render_values":[{"text":"uoadl:2934368","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934368","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934368","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2934368","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσατσαράγγου Σπυριδούλα","Tsatsarangou Spyridoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2934368","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934368"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το δικαίωμα της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών εντάσσεται στην προβληματική του ενωσιακού νομοθέτη για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας του εργαζομένου, αποδεικνύοντας την κοινωνική διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα κάθε εργαζομένου, το οποίο προστατεύεται από πλήθος διατάξεων του εθνικού και του ενωσιακού δικαίου. Όπως προκύπτει και από τον ίδιο τον όρο του θεσμού «άδεια αναψυχής», σκοπός της είναι η χορήγηση στον εργαζόμενο ελεύθερου χρόνου με σκοπό την ανάπαυση, την αναψυχή του και την ανανέωση των σωματικών και πνευματικών του δυνάμεων. Σημεία σύγκλισης του εθνικού δικαίου με το άρθρο 7 της Οδηγίας 2003/88/ΕΚ αποτελούν οι προϋποθέσεις λήψης του δικαιώματος αδείας και συγκεκριμένα η μη υποχρέωση υποβολής αιτήματος, η διάρκεια της άδειας, η απαγόρευση συμψηφισμού των ημερών αδείας με ημέρες απουσίας του μισθωτού λόγω ασθένειας και άδειας μητρότητας και η τύχη των αποδοχών αδείας και του επιδόματος αδείας, καθώς και η καταβολή αποδοχών. Από την άλλη, σημεία απόκλισης αποτελούν ο αποκλεισμός των διευθυνόντων υπαλλήλων από το δικαίωμα αδείας, η απαγόρευση μεταφοράς της άδειας αναψυχής σε επόμενο έτος και η πρόβλεψη στο εθνικό μας δίκαιο της αστικής ποινής προσαύξησης των αποδοχών αδείας κατά ποσοστό 100%. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει τον θεσμό της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών στο ενωσιακό δίκαιο και υπό το φως της νομολογίας του ΔΕΕ και να καταδείξει το πώς έχει επηρεάσει το ενωσιακό δίκαιο την διαμόρφωση του θεσμού στην εθνική έννομη τάξη, καθώς και τα σημεία σύγκλισης και απόκλισης του θεσμού μεταξύ του ενωσιακού και του εθνικού δικαίου.","The right of the annual paid leave is part of the European legislature's problem for the protection of worker’s health and safety, proving the social dimension of the European Union. It is a fundamental social right of every worker, which is protected by a number of legal provisions of national and European law. As it results from the very term of the institution \"leisure leave\", its purpose is to grant the employee free time for rest, pleasure and renewal of his physical and mental strength. Points of convergence of national law with Article 7 of Directive 2003/88/EC are the conditions for obtaining the right to annual leave and in particular the non-obligation to submit a request, the duration of the leave, the prohibition of offsetting the leave days with days of absence of the employee due to illness and maternity leave and the outcome of leave pay and leave allowance, as well as the payment of remuneration. On the other hand, points of deviation are the exclusion of executives from the right to leave, the ban on the transfer of leisure leave to the next year and the provision in our national law of the civil penalty of a 100% increase in leave pay. The purpose of this paper is to highlight the institution of annual paid leave in the European law and according to the European Court of Justice. Also, this paper aims to show how European law has influenced the formation of the institution in the internal law, as well as the points of convergence and the divergence of the institution between European and national law."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το δικαίωμα της ετήσιας άδειας μετ' αποδοχών στο ενωσιακό δίκαιο και η επίδρασή του στη διαμόρφωση του δικαιώματος στην εθνική έννομη τάξη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσατσαράγγου Σπυριδούλα","Tsatsarangou Spyridoula"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το δικαίωμα της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών εντάσσεται στην προβληματική του ενωσιακού νομοθέτη για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας του εργαζομένου, αποδεικνύοντας την κοινωνική διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα κάθε εργαζομένου, το οποίο προστατεύεται από πλήθος διατάξεων του εθνικού και του ενωσιακού δικαίου. Όπως προκύπτει και από τον ίδιο τον όρο του θεσμού «άδεια αναψυχής», σκοπός της είναι η χορήγηση στον εργαζόμενο ελεύθερου χρόνου με σκοπό την ανάπαυση, την αναψυχή του και την ανανέωση των σωματικών και πνευματικών του δυνάμεων. Σημεία σύγκλισης του εθνικού δικαίου με το άρθρο 7 της Οδηγίας 2003/88/ΕΚ αποτελούν οι προϋποθέσεις λήψης του δικαιώματος αδείας και συγκεκριμένα η μη υποχρέωση υποβολής αιτήματος, η διάρκεια της άδειας, η απαγόρευση συμψηφισμού των ημερών αδείας με ημέρες απουσίας του μισθωτού λόγω ασθένειας και άδειας μητρότητας και η τύχη των αποδοχών αδείας και του επιδόματος αδείας, καθώς και η καταβολή αποδοχών. Από την άλλη, σημεία απόκλισης αποτελούν ο αποκλεισμός των διευθυνόντων υπαλλήλων από το δικαίωμα αδείας, η απαγόρευση μεταφοράς της άδειας αναψυχής σε επόμενο έτος και η πρόβλεψη στο εθνικό μας δίκαιο της αστικής ποινής προσαύξησης των αποδοχών αδείας κατά ποσοστό 100%. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει τον θεσμό της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών στο ενωσιακό δίκαιο και υπό το φως της νομολογίας του ΔΕΕ και να καταδείξει το πώς έχει επηρεάσει το ενωσιακό δίκαιο την διαμόρφωση του θεσμού στην εθνική έννομη τάξη, καθώς και τα σημεία σύγκλισης και απόκλισης του θεσμού μεταξύ του ενωσιακού και του εθνικού δικαίου.","The right of the annual paid leave is part of the European legislature's problem for the protection of worker’s health and safety, proving the social dimension of the European Union. It is a fundamental social right of every worker, which is protected by a number of legal provisions of national and European law. As it results from the very term of the institution \"leisure leave\", its purpose is to grant the employee free time for rest, pleasure and renewal of his physical and mental strength. Points of convergence of national law with Article 7 of Directive 2003/88/EC are the conditions for obtaining the right to annual leave and in particular the non-obligation to submit a request, the duration of the leave, the prohibition of offsetting the leave days with days of absence of the employee due to illness and maternity leave and the outcome of leave pay and leave allowance, as well as the payment of remuneration. On the other hand, points of deviation are the exclusion of executives from the right to leave, the ban on the transfer of leisure leave to the next year and the provision in our national law of the civil penalty of a 100% increase in leave pay. The purpose of this paper is to highlight the institution of annual paid leave in the European law and according to the European Court of Justice. Also, this paper aims to show how European law has influenced the formation of the institution in the internal law, as well as the points of convergence and the divergence of the institution between European and national law."],"dc:identifier":["uoadl:2934368","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934368"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Το δικαίωμα της ετήσιας άδειας μετ' αποδοχών στο ενωσιακό δίκαιο και η επίδρασή του στη διαμόρφωση του δικαιώματος στην εθνική έννομη τάξη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:59Z"}