{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2934431"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2934431","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών συννοσηρότητας στην κοιλιοκάκη και τις αιματολογικές κακοήθειες","abstract":"Η κοιλιοκάκη είναι μια χρόνια ανοσοδιαμεσολαβούμενη διαταραχή του λεπτού εντέρου, αποτελώντας την πιο κοινή εντεροπάθεια του Δυτικού κόσμου. Η παθογένεση της νόσου είναι πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή, με τα γονίδια HLA-DQ2 ή/και HLA-DQ8, να αποτελούν αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη της ασθένειας. Περιβαλλοντικοί παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ιικά βιομόρια και ερεθίσματα αυτών, φαίνεται να έχουν ρόλο στην παθογένεση της νόσου, με το μηχανισμό αλληλεπίδρασής τους να είναι άγνωστος. Η αδιάγνωστη ή η χρόνια μη θεραπευθείσα μορφή της κοιλιοκάκης δημιουργεί πρόσφορο έδαφος συννοσηρότητας, συμπεριλαμβανομένων των αιματολογικών κακοηθειών. Κατά την ανοσολογική αντίδραση έναντι της γλουτένης κυριαρχεί η Th1 κυτταρική απόκριση, ενώ ταυτόχρονα μελέτες υποδεικνύουν πως οι ιοί μπορούν να διαταράσσουν την εντερική ομοιόσταση και να επάγουν απώλεια ανοχής και Th1 ανοσία έναντι της γλουτένης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών συννοσηρότητας της κοιλιοκάκης με τις αιματολογικές κακοήθειες, εστιάζοντας στον ελληνικό παιδιατρικό πληθυσμό. Εφαρμόζοντας υπολογιστικές και εργαστηριακές προσεγγίσεις, το ενδιαφέρον μας εστιάζει στο ρόλο της Τh1 κυτταρικής ανοσίας και ειδικότερα, των ιικών λοιμώξεων. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε εκτενής ερευνητική μεθοδολογία συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας και εξόρυξη δεδομένων και κειμένου που υπέδειξε εκείνα τα γονίδια (n=75), που συσχετίζονται θετικά με την κοιλιοκάκη και την Th1 κυτταρική ανοσία ή/και τις αιματολογικές κακοήθειες ή/και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια. Μεταξύ των γονιδίων που καταγράφηκαν, n=33 συσχετίζονταν με την κοιλιοκάκη και τις αιματολογικές κακοήθειες, n=27 με την κοιλιοκάκη, τις αιματολογικές κακοήθειες και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια και n=15 με την κοιλιοκάκη και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια. Η στρατηγική μας ανέδειξε, εν τέλει, τρεις γενετικές παραλλαγές ως υποψήφιους βιοδείκτες συννοσηρότητας της κοιλιοκάκης με τις αιματολογικές κακοήθειες προς εκτίμηση κινδύνου εμφάνισης αιματολογικών κακοηθειών σε παιδιατρικούς ασθενείς με κοιλιοκάκη. Πρόκειται για την rs10806425 του γονιδίου BACH2, την rs1050976 του γονιδίου IRF4 και την rs10936599 του γονιδίου MYNN. Οι εν λόγω γενετικές παραλλαγές επιβεβαιώθηκαν και στην ομάδα των παιδιών με κοιλιοκάκη και δριμεία νόσο για τα οποία έχουμε δεδομένα ανάλυσης ολόκληρου του γονιδιώματος και κατόπιν, εφαρμογής της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης και αλληλούχησης κατά Sanger. Εμβαθύνοντας στους μοριακούς μηχανισμούς συννοσηρότητας, χρησιμοποιήθηκαν υπολογιστικά εργαλεία για τη διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων των πρωτεϊνών BACH2, IRF4, MYNN, αλλά και τη διερεύνηση της επίδρασης των εν λόγω γενετικών παραλλαγών στη βιολογική δράση των πρωτεϊνών υπό μελέτη. Από την παρούσα μελέτη γίνεται σαφές ότι οι ιοί και τα βιομόρια αυτών (ιικά ερεθίσματα) προκαλούν τη διαταραχή της ομοιόστασης του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπου-ξενιστή και ενεργοποιούν την Th1 κυτταρική ανοσία.","abstract_html":"Η κοιλιοκάκη είναι μια χρόνια ανοσοδιαμεσολαβούμενη διαταραχή του λεπτού εντέρου, αποτελώντας την πιο κοινή εντεροπάθεια του Δυτικού κόσμου. Η παθογένεση της νόσου είναι πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή, με τα γονίδια HLA-DQ2 ή/και HLA-DQ8, να αποτελούν αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη της ασθένειας. Περιβαλλοντικοί παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ιικά βιομόρια και ερεθίσματα αυτών, φαίνεται να έχουν ρόλο στην παθογένεση της νόσου, με το μηχανισμό αλληλεπίδρασής τους να είναι άγνωστος. Η αδιάγνωστη ή η χρόνια μη θεραπευθείσα μορφή της κοιλιοκάκης δημιουργεί πρόσφορο έδαφος συννοσηρότητας, συμπεριλαμβανομένων των αιματολογικών κακοηθειών. Κατά την ανοσολογική αντίδραση έναντι της γλουτένης κυριαρχεί η Th1 κυτταρική απόκριση, ενώ ταυτόχρονα μελέτες υποδεικνύουν πως οι ιοί μπορούν να διαταράσσουν την εντερική ομοιόσταση και να επάγουν απώλεια ανοχής και Th1 ανοσία έναντι της γλουτένης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών συννοσηρότητας της κοιλιοκάκης με τις αιματολογικές κακοήθειες, εστιάζοντας στον ελληνικό παιδιατρικό πληθυσμό. Εφαρμόζοντας υπολογιστικές και εργαστηριακές προσεγγίσεις, το ενδιαφέρον μας εστιάζει στο ρόλο της Τh1 κυτταρικής ανοσίας και ειδικότερα, των ιικών λοιμώξεων. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε εκτενής ερευνητική μεθοδολογία συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας και εξόρυξη δεδομένων και κειμένου που υπέδειξε εκείνα τα γονίδια (n=75), που συσχετίζονται θετικά με την κοιλιοκάκη και την Th1 κυτταρική ανοσία ή/και τις αιματολογικές κακοήθειες ή/και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια. Μεταξύ των γονιδίων που καταγράφηκαν, n=33 συσχετίζονταν με την κοιλιοκάκη και τις αιματολογικές κακοήθειες, n=27 με την κοιλιοκάκη, τις αιματολογικές κακοήθειες και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια και n=15 με την κοιλιοκάκη και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια. Η στρατηγική μας ανέδειξε, εν τέλει, τρεις γενετικές παραλλαγές ως υποψήφιους βιοδείκτες συννοσηρότητας της κοιλιοκάκης με τις αιματολογικές κακοήθειες προς εκτίμηση κινδύνου εμφάνισης αιματολογικών κακοηθειών σε παιδιατρικούς ασθενείς με κοιλιοκάκη. Πρόκειται για την rs10806425 του γονιδίου BACH2, την rs1050976 του γονιδίου IRF4 και την rs10936599 του γονιδίου MYNN. Οι εν λόγω γενετικές παραλλαγές επιβεβαιώθηκαν και στην ομάδα των παιδιών με κοιλιοκάκη και δριμεία νόσο για τα οποία έχουμε δεδομένα ανάλυσης ολόκληρου του γονιδιώματος και κατόπιν, εφαρμογής της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης και αλληλούχησης κατά Sanger. Εμβαθύνοντας στους μοριακούς μηχανισμούς συννοσηρότητας, χρησιμοποιήθηκαν υπολογιστικά εργαλεία για τη διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων των πρωτεϊνών BACH2, IRF4, MYNN, αλλά και τη διερεύνηση της επίδρασης των εν λόγω γενετικών παραλλαγών στη βιολογική δράση των πρωτεϊνών υπό μελέτη. Από την παρούσα μελέτη γίνεται σαφές ότι οι ιοί και τα βιομόρια αυτών (ιικά ερεθίσματα) προκαλούν τη διαταραχή της ομοιόστασης του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπου-ξενιστή και ενεργοποιούν την Th1 κυτταρική ανοσία.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάνου Ειρήνη","Manou Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:59Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2934431"],"render_values":[{"text":"uoadl:2934431","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934431","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934431","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2934431","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάνου Ειρήνη","Manou Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2934431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934431"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η κοιλιοκάκη είναι μια χρόνια ανοσοδιαμεσολαβούμενη διαταραχή του λεπτού εντέρου, αποτελώντας την πιο κοινή εντεροπάθεια του Δυτικού κόσμου. Η παθογένεση της νόσου είναι πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή, με τα γονίδια HLA-DQ2 ή/και HLA-DQ8, να αποτελούν αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη της ασθένειας. Περιβαλλοντικοί παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ιικά βιομόρια και ερεθίσματα αυτών, φαίνεται να έχουν ρόλο στην παθογένεση της νόσου, με το μηχανισμό αλληλεπίδρασής τους να είναι άγνωστος. Η αδιάγνωστη ή η χρόνια μη θεραπευθείσα μορφή της κοιλιοκάκης δημιουργεί πρόσφορο έδαφος συννοσηρότητας, συμπεριλαμβανομένων των αιματολογικών κακοηθειών. Κατά την ανοσολογική αντίδραση έναντι της γλουτένης κυριαρχεί η Th1 κυτταρική απόκριση, ενώ ταυτόχρονα μελέτες υποδεικνύουν πως οι ιοί μπορούν να διαταράσσουν την εντερική ομοιόσταση και να επάγουν απώλεια ανοχής και Th1 ανοσία έναντι της γλουτένης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών συννοσηρότητας της κοιλιοκάκης με τις αιματολογικές κακοήθειες, εστιάζοντας στον ελληνικό παιδιατρικό πληθυσμό. Εφαρμόζοντας υπολογιστικές και εργαστηριακές προσεγγίσεις, το ενδιαφέρον μας εστιάζει στο ρόλο της Τh1 κυτταρικής ανοσίας και ειδικότερα, των ιικών λοιμώξεων. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε εκτενής ερευνητική μεθοδολογία συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας και εξόρυξη δεδομένων και κειμένου που υπέδειξε εκείνα τα γονίδια (n=75), που συσχετίζονται θετικά με την κοιλιοκάκη και την Th1 κυτταρική ανοσία ή/και τις αιματολογικές κακοήθειες ή/και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια. Μεταξύ των γονιδίων που καταγράφηκαν, n=33 συσχετίζονταν με την κοιλιοκάκη και τις αιματολογικές κακοήθειες, n=27 με την κοιλιοκάκη, τις αιματολογικές κακοήθειες και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια και n=15 με την κοιλιοκάκη και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια. Η στρατηγική μας ανέδειξε, εν τέλει, τρεις γενετικές παραλλαγές ως υποψήφιους βιοδείκτες συννοσηρότητας της κοιλιοκάκης με τις αιματολογικές κακοήθειες προς εκτίμηση κινδύνου εμφάνισης αιματολογικών κακοηθειών σε παιδιατρικούς ασθενείς με κοιλιοκάκη. Πρόκειται για την rs10806425 του γονιδίου BACH2, την rs1050976 του γονιδίου IRF4 και την rs10936599 του γονιδίου MYNN. Οι εν λόγω γενετικές παραλλαγές επιβεβαιώθηκαν και στην ομάδα των παιδιών με κοιλιοκάκη και δριμεία νόσο για τα οποία έχουμε δεδομένα ανάλυσης ολόκληρου του γονιδιώματος και κατόπιν, εφαρμογής της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης και αλληλούχησης κατά Sanger. Εμβαθύνοντας στους μοριακούς μηχανισμούς συννοσηρότητας, χρησιμοποιήθηκαν υπολογιστικά εργαλεία για τη διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων των πρωτεϊνών BACH2, IRF4, MYNN, αλλά και τη διερεύνηση της επίδρασης των εν λόγω γενετικών παραλλαγών στη βιολογική δράση των πρωτεϊνών υπό μελέτη. Από την παρούσα μελέτη γίνεται σαφές ότι οι ιοί και τα βιομόρια αυτών (ιικά ερεθίσματα) προκαλούν τη διαταραχή της ομοιόστασης του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπου-ξενιστή και ενεργοποιούν την Th1 κυτταρική ανοσία.","Celiac disease (CD) is considered to be a chronic autoimmune disease of the small intestine, whilst being the most common enteropathy of the Western World. The disease has a multifactorial etiology, with the presence of HLA-DQ2 and/or HLA-DQ8 being necessary but not efficient for disease development. GWAS and eQTL studies have identified many non-HLA genes involved in celiac disease pathogenesis. Amongst others, environmental factors such as viral infections seem to trigger celiac disease, but the underlying molecular mechanism is still unknown. Not being able to cure the disease but just ease the symptoms with gluten-free diets and considering the fact that celiac disease is under- or mis- diagnosed, give rise to comorbidities not only with other autoimmune disorders, but with hematological malignancies. CD is considered to be a Th1 mediated inflammatory disease, while studies revealed that viruses are able to promote Th1 immunity against dietary antigens, leading to gut permeability. Utter purpose of this study is to explore the molecular mechanisms in celiac disease/ hematological malignancies comorbidity in the pediatric population of Greek origin. Applying a series of state-of-the-art computational and laboratory approaches, we explored the role of Th1 cellular immunity and viral infections. Our data and text mining methods revealed n=75 genes associated with CD, Th1 immunity and/or hematological malignancies and/or viral triggers/molecules; n=33 genes were associated with CD and hematological malignancies, n=27 genes correlated well with CD, hematological malignancies and viral triggers/molecules, while n=15 genes were associated with CD and viral triggers/molecules. Our findings suggest three genomic variations as candidate comorbidity biomarkers toward risk assessment for developing hematological malignancies in pediatric patients already suffering from CD. Namely, rs10806425 BACH2, rs1050976 IRF4 and rs10936599 MYNN. Data were confirmed further in the WGS data of pediatric celiac disease patients with severe clinical phenotype, PCR and Sanger sequencing. Focusing on the molecular mechanisms in question, we employed several computational tools to assess protein-protein interactions between BACH2, IRF4, MYNN and predict the effect of the aforementioned genomic variations on the protein function. This study confirms further that viruses and viral triggers disrupt the homeostasis of the immune system and activate Th1-mediated immune responses."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών συννοσηρότητας στην κοιλιοκάκη και τις αιματολογικές κακοήθειες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάνου Ειρήνη","Manou Eirini"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η κοιλιοκάκη είναι μια χρόνια ανοσοδιαμεσολαβούμενη διαταραχή του λεπτού εντέρου, αποτελώντας την πιο κοινή εντεροπάθεια του Δυτικού κόσμου. Η παθογένεση της νόσου είναι πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή, με τα γονίδια HLA-DQ2 ή/και HLA-DQ8, να αποτελούν αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη της ασθένειας. Περιβαλλοντικοί παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ιικά βιομόρια και ερεθίσματα αυτών, φαίνεται να έχουν ρόλο στην παθογένεση της νόσου, με το μηχανισμό αλληλεπίδρασής τους να είναι άγνωστος. Η αδιάγνωστη ή η χρόνια μη θεραπευθείσα μορφή της κοιλιοκάκης δημιουργεί πρόσφορο έδαφος συννοσηρότητας, συμπεριλαμβανομένων των αιματολογικών κακοηθειών. Κατά την ανοσολογική αντίδραση έναντι της γλουτένης κυριαρχεί η Th1 κυτταρική απόκριση, ενώ ταυτόχρονα μελέτες υποδεικνύουν πως οι ιοί μπορούν να διαταράσσουν την εντερική ομοιόσταση και να επάγουν απώλεια ανοχής και Th1 ανοσία έναντι της γλουτένης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών συννοσηρότητας της κοιλιοκάκης με τις αιματολογικές κακοήθειες, εστιάζοντας στον ελληνικό παιδιατρικό πληθυσμό. Εφαρμόζοντας υπολογιστικές και εργαστηριακές προσεγγίσεις, το ενδιαφέρον μας εστιάζει στο ρόλο της Τh1 κυτταρικής ανοσίας και ειδικότερα, των ιικών λοιμώξεων. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε εκτενής ερευνητική μεθοδολογία συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας και εξόρυξη δεδομένων και κειμένου που υπέδειξε εκείνα τα γονίδια (n=75), που συσχετίζονται θετικά με την κοιλιοκάκη και την Th1 κυτταρική ανοσία ή/και τις αιματολογικές κακοήθειες ή/και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια. Μεταξύ των γονιδίων που καταγράφηκαν, n=33 συσχετίζονταν με την κοιλιοκάκη και τις αιματολογικές κακοήθειες, n=27 με την κοιλιοκάκη, τις αιματολογικές κακοήθειες και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια και n=15 με την κοιλιοκάκη και τα ιικά ερεθίσματα-βιομόρια. Η στρατηγική μας ανέδειξε, εν τέλει, τρεις γενετικές παραλλαγές ως υποψήφιους βιοδείκτες συννοσηρότητας της κοιλιοκάκης με τις αιματολογικές κακοήθειες προς εκτίμηση κινδύνου εμφάνισης αιματολογικών κακοηθειών σε παιδιατρικούς ασθενείς με κοιλιοκάκη. Πρόκειται για την rs10806425 του γονιδίου BACH2, την rs1050976 του γονιδίου IRF4 και την rs10936599 του γονιδίου MYNN. Οι εν λόγω γενετικές παραλλαγές επιβεβαιώθηκαν και στην ομάδα των παιδιών με κοιλιοκάκη και δριμεία νόσο για τα οποία έχουμε δεδομένα ανάλυσης ολόκληρου του γονιδιώματος και κατόπιν, εφαρμογής της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης και αλληλούχησης κατά Sanger. Εμβαθύνοντας στους μοριακούς μηχανισμούς συννοσηρότητας, χρησιμοποιήθηκαν υπολογιστικά εργαλεία για τη διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων των πρωτεϊνών BACH2, IRF4, MYNN, αλλά και τη διερεύνηση της επίδρασης των εν λόγω γενετικών παραλλαγών στη βιολογική δράση των πρωτεϊνών υπό μελέτη. Από την παρούσα μελέτη γίνεται σαφές ότι οι ιοί και τα βιομόρια αυτών (ιικά ερεθίσματα) προκαλούν τη διαταραχή της ομοιόστασης του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπου-ξενιστή και ενεργοποιούν την Th1 κυτταρική ανοσία.","Celiac disease (CD) is considered to be a chronic autoimmune disease of the small intestine, whilst being the most common enteropathy of the Western World. The disease has a multifactorial etiology, with the presence of HLA-DQ2 and/or HLA-DQ8 being necessary but not efficient for disease development. GWAS and eQTL studies have identified many non-HLA genes involved in celiac disease pathogenesis. Amongst others, environmental factors such as viral infections seem to trigger celiac disease, but the underlying molecular mechanism is still unknown. Not being able to cure the disease but just ease the symptoms with gluten-free diets and considering the fact that celiac disease is under- or mis- diagnosed, give rise to comorbidities not only with other autoimmune disorders, but with hematological malignancies. CD is considered to be a Th1 mediated inflammatory disease, while studies revealed that viruses are able to promote Th1 immunity against dietary antigens, leading to gut permeability. Utter purpose of this study is to explore the molecular mechanisms in celiac disease/ hematological malignancies comorbidity in the pediatric population of Greek origin. Applying a series of state-of-the-art computational and laboratory approaches, we explored the role of Th1 cellular immunity and viral infections. Our data and text mining methods revealed n=75 genes associated with CD, Th1 immunity and/or hematological malignancies and/or viral triggers/molecules; n=33 genes were associated with CD and hematological malignancies, n=27 genes correlated well with CD, hematological malignancies and viral triggers/molecules, while n=15 genes were associated with CD and viral triggers/molecules. Our findings suggest three genomic variations as candidate comorbidity biomarkers toward risk assessment for developing hematological malignancies in pediatric patients already suffering from CD. Namely, rs10806425 BACH2, rs1050976 IRF4 and rs10936599 MYNN. Data were confirmed further in the WGS data of pediatric celiac disease patients with severe clinical phenotype, PCR and Sanger sequencing. Focusing on the molecular mechanisms in question, we employed several computational tools to assess protein-protein interactions between BACH2, IRF4, MYNN and predict the effect of the aforementioned genomic variations on the protein function. This study confirms further that viruses and viral triggers disrupt the homeostasis of the immune system and activate Th1-mediated immune responses."],"dc:identifier":["uoadl:2934431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934431"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών συννοσηρότητας στην κοιλιοκάκη και τις αιματολογικές κακοήθειες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:59Z"}