{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2934522"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2934522","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη συσχέτισης χρόνου διακομιδής βαρέως πασχόντων στα ΤΕΠ και βραχυπρόθεσμης έκβασης","abstract":"Ερευνητικό Άρθρο Τίτλος: Μελέτη συσχέτισης χρόνου διακομιδής βαρέως πασχόντων στα ΤΕΠ και βραχυπρόθεσμης έκβασης Σιώμου Ελευθερία1 Μαρβάκη Χριστίνα2 Καλογιάννη Αντωνία3 1 Νοσηλεύτρια ΤΕ Msc 2 Ομότιμη Καθηγήτρια, Τμήμα Νοσηλευτικής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής 3 Επίκουρη καθηγήτρια Τμήμα Νοσηλευτικής Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής Περίληψη Εισαγωγή: Οι βαρέως πάσχοντες ανήκουν σε μια ειδική κατηγορία ασθενών οι οποίοι χρήζουν άμεσης, συνεχούς και εξειδικευμένης αντιμετώπισης με σκοπό τη βελτίωση της κατάστασής τους. Η έγκαιρη θεραπεία και η άμεση αλλά ασφαλής διακομιδή είναι το κλειδιά για καλύτερη πρόγνωση. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στο χρόνο διάρκειας διακομιδής βαρέως πασχόντων στο ΤΕΠ και της εξέλιξης της κατάστασής τους. Υλικό/Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε στο ΤΕΠ επαρχιακού Γενικού Νοσοκομείου. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 155 ασθενείς, οι οποίοι εισήχθησαν στο ΤΕΠ μετά από κλήση στο Ε.Κ.Α.Β. Η συλλογή των δεδομένων διήρκεσε 7 μήνες και έγινε με ένα έντυπο καταγραφής που περιελάμβανε τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τη διάγνωση εισαγωγής, την ώρα κλήσης στο Ε.Κ.Α.Β, την ώρα άφιξης στο ΤΕΠ, την μεταφορά από τα ΤΕΠ σε ΜΕΘ, Χ/Ο ή κλινική, το APACHE II σκορ, καθώς και την περίπτωση απευθείας εισαγωγής στη ΜΕΘ ή το Χ/Ο. Ασθενείς που κατέληξαν κατά τη διακομιδή ή 24 ώρες μετά την άφιξη στο ΤΕΠ αποκλείσθηκαν από τη μελέτη. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS Statistics 22.0. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p<0,05. Έγινε ενδελεχής αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας, έντυπης και ηλεκτρονικής. Οι βάσεις δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι pubmed, Medline και Scopus. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτέλεσαν 155 ασθενείς από τους οποίους οι 81 ήταν γυναίκες και οι 74 άντρες. Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 58,89 ±20.83 έτη, η μέση τιμή του APACHE II SCORE ήταν 23,9±5.71, ενώ ο μέσος χρόνος διακομιδής ήταν 39,91±21.78 λεπτά, με ελάχιστο χρόνο διακομιδής τα 11 λεπτά και μέγιστο τα 161 λεπτά. Όσον αφορά την αιτία εισαγωγής, οι πολυτραυματίες αποτέλεσαν την πλειοψηφία με ποσοστό 23.9% (Ν=37). Ακολούθησαν με ποσοστό 20% (Ν=31) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με κάποια άλλη, όχι τόσο συχνή πάθηση (ΟΠΟ, ΚΕΚ, κώμα, δηλητηρίαση, επιληπτική κρίση, ΟΝΑ για τους οποίους έγινε ομαδοποίηση λόγω μικρής συχνότητας), με ποσοστό 16.8% (Ν=26) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με καρδιολογικό επείγον (ανακοπή, ΟΣΣ), με ποσοστό 12.9% (Ν=20) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με αναπνευστική ανεπάρκεια, και με ποσοστό 7.7% (Ν=12) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με κάποια λοίμωξη. Με μικρότερα ποσοστά εμφανίζονται οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με ΑΕΕ (Ν=8, 5.2%), με αλλεργικό σοκ (Ν=6, 3.9%), με ηλεκτρολυτικές διαταραχές (Ν=6,3.9%), με χειρουργικό επείγον (Ν=5, 3.2%) και με εγκαύματα (Ν=4, 2.6%). Από το σύνολο του δείγματος 51 ασθενείς μεταφέρθηκαν κατευθείαν στη ΜΕΘ, 24 μεταφέρθηκαν κατευθείαν στο Χειρουργείο, ενώ 26 ασθενείς διακομίσθηκαν σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο ή άλλο εξειδικευμένο κέντρο. Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, ο χρόνος διακομιδής στα ΤΕΠ είναι υψίστης σημασίας για τη μετέπειτα πορεία της υγείας του βαρέως πάσχοντα, με τα αποτελέσματα να εμφανίζουν μεγάλη στατιστική σημαντικότητα (p<0.004,) καθώς για κάθε λεπτό που περνάει κατά τη διακομιδή, οι πιθανότητες για βελτίωση της κατάστασης του ασθενή μειώνονται. Επίσης, το APACHE II SCORE είναι ισχυρός προγνωστικός παράγοντας καθώς όσο μεγαλύτερο σκορ έχει ο ασθενής, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες για τη βελτίωση της υγείας του (p-value<0.001). Λέξεις κλειδιά: ΤΕΠ, χρόνος διακομιδής, βαρέως πάσχων, επείγουσες εισαγωγές Υπεύθυνος αλληλογραφίας: Σιώμου Ελευθερία elsiomou@windowslive.com","abstract_html":"Ερευνητικό Άρθρο Τίτλος: Μελέτη συσχέτισης χρόνου διακομιδής βαρέως πασχόντων στα ΤΕΠ και βραχυπρόθεσμης έκβασης Σιώμου Ελευθερία1 Μαρβάκη Χριστίνα2 Καλογιάννη Αντωνία3 1 Νοσηλεύτρια ΤΕ Msc 2 Ομότιμη Καθηγήτρια, Τμήμα Νοσηλευτικής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής 3 Επίκουρη καθηγήτρια Τμήμα Νοσηλευτικής Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής Περίληψη Εισαγωγή: Οι βαρέως πάσχοντες ανήκουν σε μια ειδική κατηγορία ασθενών οι οποίοι χρήζουν άμεσης, συνεχούς και εξειδικευμένης αντιμετώπισης με σκοπό τη βελτίωση της κατάστασής τους. Η έγκαιρη θεραπεία και η άμεση αλλά ασφαλής διακομιδή είναι το κλειδιά για καλύτερη πρόγνωση. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στο χρόνο διάρκειας διακομιδής βαρέως πασχόντων στο ΤΕΠ και της εξέλιξης της κατάστασής τους. Υλικό/Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε στο ΤΕΠ επαρχιακού Γενικού Νοσοκομείου. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 155 ασθενείς, οι οποίοι εισήχθησαν στο ΤΕΠ μετά από κλήση στο Ε.Κ.Α.Β. Η συλλογή των δεδομένων διήρκεσε 7 μήνες και έγινε με ένα έντυπο καταγραφής που περιελάμβανε τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τη διάγνωση εισαγωγής, την ώρα κλήσης στο Ε.Κ.Α.Β, την ώρα άφιξης στο ΤΕΠ, την μεταφορά από τα ΤΕΠ σε ΜΕΘ, Χ/Ο ή κλινική, το APACHE II σκορ, καθώς και την περίπτωση απευθείας εισαγωγής στη ΜΕΘ ή το Χ/Ο. Ασθενείς που κατέληξαν κατά τη διακομιδή ή 24 ώρες μετά την άφιξη στο ΤΕΠ αποκλείσθηκαν από τη μελέτη. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS Statistics 22.0. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p&lt;0,05. Έγινε ενδελεχής αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας, έντυπης και ηλεκτρονικής. Οι βάσεις δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι pubmed, Medline και Scopus. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτέλεσαν 155 ασθενείς από τους οποίους οι 81 ήταν γυναίκες και οι 74 άντρες. Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 58,89 ±20.83 έτη, η μέση τιμή του APACHE II SCORE ήταν 23,9±5.71, ενώ ο μέσος χρόνος διακομιδής ήταν 39,91±21.78 λεπτά, με ελάχιστο χρόνο διακομιδής τα 11 λεπτά και μέγιστο τα 161 λεπτά. Όσον αφορά την αιτία εισαγωγής, οι πολυτραυματίες αποτέλεσαν την πλειοψηφία με ποσοστό 23.9% (Ν=37). Ακολούθησαν με ποσοστό 20% (Ν=31) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με κάποια άλλη, όχι τόσο συχνή πάθηση (ΟΠΟ, ΚΕΚ, κώμα, δηλητηρίαση, επιληπτική κρίση, ΟΝΑ για τους οποίους έγινε ομαδοποίηση λόγω μικρής συχνότητας), με ποσοστό 16.8% (Ν=26) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με καρδιολογικό επείγον (ανακοπή, ΟΣΣ), με ποσοστό 12.9% (Ν=20) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με αναπνευστική ανεπάρκεια, και με ποσοστό 7.7% (Ν=12) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με κάποια λοίμωξη. Με μικρότερα ποσοστά εμφανίζονται οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με ΑΕΕ (Ν=8, 5.2%), με αλλεργικό σοκ (Ν=6, 3.9%), με ηλεκτρολυτικές διαταραχές (Ν=6,3.9%), με χειρουργικό επείγον (Ν=5, 3.2%) και με εγκαύματα (Ν=4, 2.6%). Από το σύνολο του δείγματος 51 ασθενείς μεταφέρθηκαν κατευθείαν στη ΜΕΘ, 24 μεταφέρθηκαν κατευθείαν στο Χειρουργείο, ενώ 26 ασθενείς διακομίσθηκαν σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο ή άλλο εξειδικευμένο κέντρο. Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, ο χρόνος διακομιδής στα ΤΕΠ είναι υψίστης σημασίας για τη μετέπειτα πορεία της υγείας του βαρέως πάσχοντα, με τα αποτελέσματα να εμφανίζουν μεγάλη στατιστική σημαντικότητα (p&lt;0.004,) καθώς για κάθε λεπτό που περνάει κατά τη διακομιδή, οι πιθανότητες για βελτίωση της κατάστασης του ασθενή μειώνονται. Επίσης, το APACHE II SCORE είναι ισχυρός προγνωστικός παράγοντας καθώς όσο μεγαλύτερο σκορ έχει ο ασθενής, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες για τη βελτίωση της υγείας του (p-value&lt;0.001). Λέξεις κλειδιά: ΤΕΠ, χρόνος διακομιδής, βαρέως πάσχων, επείγουσες εισαγωγές Υπεύθυνος αλληλογραφίας: Σιώμου Ελευθερία elsiomou@windowslive.com","abstract_has_math":false,"creators":["Σιώμου Ελευθερία","Siomou Eleftheria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:41:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2934522"],"render_values":[{"text":"uoadl:2934522","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934522","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934522","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2934522","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιώμου Ελευθερία","Siomou Eleftheria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2934522","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934522"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ερευνητικό Άρθρο Τίτλος: Μελέτη συσχέτισης χρόνου διακομιδής βαρέως πασχόντων στα ΤΕΠ και βραχυπρόθεσμης έκβασης Σιώμου Ελευθερία1 Μαρβάκη Χριστίνα2 Καλογιάννη Αντωνία3 1 Νοσηλεύτρια ΤΕ Msc 2 Ομότιμη Καθηγήτρια, Τμήμα Νοσηλευτικής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής 3 Επίκουρη καθηγήτρια Τμήμα Νοσηλευτικής Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής Περίληψη Εισαγωγή: Οι βαρέως πάσχοντες ανήκουν σε μια ειδική κατηγορία ασθενών οι οποίοι χρήζουν άμεσης, συνεχούς και εξειδικευμένης αντιμετώπισης με σκοπό τη βελτίωση της κατάστασής τους. Η έγκαιρη θεραπεία και η άμεση αλλά ασφαλής διακομιδή είναι το κλειδιά για καλύτερη πρόγνωση. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στο χρόνο διάρκειας διακομιδής βαρέως πασχόντων στο ΤΕΠ και της εξέλιξης της κατάστασής τους. Υλικό/Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε στο ΤΕΠ επαρχιακού Γενικού Νοσοκομείου. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 155 ασθενείς, οι οποίοι εισήχθησαν στο ΤΕΠ μετά από κλήση στο Ε.Κ.Α.Β. Η συλλογή των δεδομένων διήρκεσε 7 μήνες και έγινε με ένα έντυπο καταγραφής που περιελάμβανε τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τη διάγνωση εισαγωγής, την ώρα κλήσης στο Ε.Κ.Α.Β, την ώρα άφιξης στο ΤΕΠ, την μεταφορά από τα ΤΕΠ σε ΜΕΘ, Χ/Ο ή κλινική, το APACHE II σκορ, καθώς και την περίπτωση απευθείας εισαγωγής στη ΜΕΘ ή το Χ/Ο. Ασθενείς που κατέληξαν κατά τη διακομιδή ή 24 ώρες μετά την άφιξη στο ΤΕΠ αποκλείσθηκαν από τη μελέτη. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS Statistics 22.0. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p<0,05. Έγινε ενδελεχής αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας, έντυπης και ηλεκτρονικής. Οι βάσεις δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι pubmed, Medline και Scopus. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτέλεσαν 155 ασθενείς από τους οποίους οι 81 ήταν γυναίκες και οι 74 άντρες. Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 58,89 ±20.83 έτη, η μέση τιμή του APACHE II SCORE ήταν 23,9±5.71, ενώ ο μέσος χρόνος διακομιδής ήταν 39,91±21.78 λεπτά, με ελάχιστο χρόνο διακομιδής τα 11 λεπτά και μέγιστο τα 161 λεπτά. Όσον αφορά την αιτία εισαγωγής, οι πολυτραυματίες αποτέλεσαν την πλειοψηφία με ποσοστό 23.9% (Ν=37). Ακολούθησαν με ποσοστό 20% (Ν=31) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με κάποια άλλη, όχι τόσο συχνή πάθηση (ΟΠΟ, ΚΕΚ, κώμα, δηλητηρίαση, επιληπτική κρίση, ΟΝΑ για τους οποίους έγινε ομαδοποίηση λόγω μικρής συχνότητας), με ποσοστό 16.8% (Ν=26) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με καρδιολογικό επείγον (ανακοπή, ΟΣΣ), με ποσοστό 12.9% (Ν=20) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με αναπνευστική ανεπάρκεια, και με ποσοστό 7.7% (Ν=12) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με κάποια λοίμωξη. Με μικρότερα ποσοστά εμφανίζονται οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με ΑΕΕ (Ν=8, 5.2%), με αλλεργικό σοκ (Ν=6, 3.9%), με ηλεκτρολυτικές διαταραχές (Ν=6,3.9%), με χειρουργικό επείγον (Ν=5, 3.2%) και με εγκαύματα (Ν=4, 2.6%). Από το σύνολο του δείγματος 51 ασθενείς μεταφέρθηκαν κατευθείαν στη ΜΕΘ, 24 μεταφέρθηκαν κατευθείαν στο Χειρουργείο, ενώ 26 ασθενείς διακομίσθηκαν σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο ή άλλο εξειδικευμένο κέντρο. Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, ο χρόνος διακομιδής στα ΤΕΠ είναι υψίστης σημασίας για τη μετέπειτα πορεία της υγείας του βαρέως πάσχοντα, με τα αποτελέσματα να εμφανίζουν μεγάλη στατιστική σημαντικότητα (p<0.004,) καθώς για κάθε λεπτό που περνάει κατά τη διακομιδή, οι πιθανότητες για βελτίωση της κατάστασης του ασθενή μειώνονται. Επίσης, το APACHE II SCORE είναι ισχυρός προγνωστικός παράγοντας καθώς όσο μεγαλύτερο σκορ έχει ο ασθενής, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες για τη βελτίωση της υγείας του (p-value<0.001). Λέξεις κλειδιά: ΤΕΠ, χρόνος διακομιδής, βαρέως πάσχων, επείγουσες εισαγωγές Υπεύθυνος αλληλογραφίας: Σιώμου Ελευθερία elsiomou@windowslive.com","Original Article “Correlation study between the transfer duration of critically ill patients and the short-term outcome” Siomou Eleftheria1 Marvaki Christina 2 Kalogianni Antonia 3 1 RΝ MSc Nurse 2 Emeritus Professor, Department of Nursing, University of West Attica 3 Assistant Profesor Nursing department University of West Attica Abstract Introduction: Critically ill patients should be urgently treated in the place of the initial incident in order to improve their condition. The individuality of their transfer underlies the short-term outcome, thus it should be severely considered. Aim: The purpose of this study is to investigate the correlation between the transfer duration of critically ill patients and the short-term outcome. Material/Method: 155 critically ill patients took part of this prospective cohort study that lasted 7 months. All data was collected with a special form “Patient Card” that included: demographic characteristics, the exact time of the emergency call and the ED admission, the initial diagnosis, the APACHE II score, the ED outcome and the possibility of a direct admission to OR, ICU or immediate interhospital transportation. Dead on arrival or 24 hours after that were excluded from the control group. The data was analyzed using SPSS version 22.0. P-value less than 0,05 (P ≤0.05) was considered as statistically significant test result. Results: All 155 critically ill patients admitted to ED after emergency call were included. The mean age was 58,89±20.83 years, the mean APACHE II score was 23,9±5.71 and the mean transport duration was 39,91±21.78 with minimum duration 11 minutes and maximum 161 minutes. Concerning the cause of the ED induction, patients with multiple injuries comprised the majority of the control group with percentage 23,9% (N=37). Subsequently, with percentage 20% (N=31) followed patients who were reported with infrequent diseases, called in this study as “other ailment” (acute pulmonary edema, craniocerebral injury, acute renal failure, intoxication, epileptic seizures, coma etc were grouped due to low frequency). The 16,8% (N=26) of the control group were diagnosed with cardiac urgency (cardiac arrest, ACS), 12.9% (Ν=20) patients were diagnosed with respiratory failure and 7.7% (Ν=12) of the patients admitted due to some kind of infection. With lower percentages followed patients diagnosed with celebrovascular disease (Ν=8, 5.2%), allergic shock (Ν=6, 3.9%), electrolyte imbalance (Ν=6,3.9%), surgical urgency (Ν=5, 3.2%) and severe burn (Ν=4, 2.6%). Regarding to the egress from ED, 51 patients inducted directly in the ICU, 24 patients were stretchered to OD, and 26 patients were transferred to a third grade hospital/or specialized center. Conclusions: The study documented that delayed transfer patients had higher sequential fatal possibility. In particular, the transport duration of critically ill patients till their arrival to ED is statistically important (p<0.004), as for every single minute that goes by during transport, lower possibility for amelioration was expected. Moreover, findings showed that the higher APACHE II a patient scored, the less chance of health improvement he had. These findings point to the need of redesigning prehospital healthcare services to account for the importance of the transport duration for the critically ill patients. Keywords: Critically ill patient, Critical care transport, Emergency intake, Transport duration, ER/ED Corresponding author: Siomou Eleftheria elsiomou@windowslive.com"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη συσχέτισης χρόνου διακομιδής βαρέως πασχόντων στα ΤΕΠ και βραχυπρόθεσμης έκβασης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιώμου Ελευθερία","Siomou Eleftheria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ερευνητικό Άρθρο Τίτλος: Μελέτη συσχέτισης χρόνου διακομιδής βαρέως πασχόντων στα ΤΕΠ και βραχυπρόθεσμης έκβασης Σιώμου Ελευθερία1 Μαρβάκη Χριστίνα2 Καλογιάννη Αντωνία3 1 Νοσηλεύτρια ΤΕ Msc 2 Ομότιμη Καθηγήτρια, Τμήμα Νοσηλευτικής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής 3 Επίκουρη καθηγήτρια Τμήμα Νοσηλευτικής Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής Περίληψη Εισαγωγή: Οι βαρέως πάσχοντες ανήκουν σε μια ειδική κατηγορία ασθενών οι οποίοι χρήζουν άμεσης, συνεχούς και εξειδικευμένης αντιμετώπισης με σκοπό τη βελτίωση της κατάστασής τους. Η έγκαιρη θεραπεία και η άμεση αλλά ασφαλής διακομιδή είναι το κλειδιά για καλύτερη πρόγνωση. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στο χρόνο διάρκειας διακομιδής βαρέως πασχόντων στο ΤΕΠ και της εξέλιξης της κατάστασής τους. Υλικό/Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε στο ΤΕΠ επαρχιακού Γενικού Νοσοκομείου. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 155 ασθενείς, οι οποίοι εισήχθησαν στο ΤΕΠ μετά από κλήση στο Ε.Κ.Α.Β. Η συλλογή των δεδομένων διήρκεσε 7 μήνες και έγινε με ένα έντυπο καταγραφής που περιελάμβανε τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τη διάγνωση εισαγωγής, την ώρα κλήσης στο Ε.Κ.Α.Β, την ώρα άφιξης στο ΤΕΠ, την μεταφορά από τα ΤΕΠ σε ΜΕΘ, Χ/Ο ή κλινική, το APACHE II σκορ, καθώς και την περίπτωση απευθείας εισαγωγής στη ΜΕΘ ή το Χ/Ο. Ασθενείς που κατέληξαν κατά τη διακομιδή ή 24 ώρες μετά την άφιξη στο ΤΕΠ αποκλείσθηκαν από τη μελέτη. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS Statistics 22.0. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p<0,05. Έγινε ενδελεχής αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας, έντυπης και ηλεκτρονικής. Οι βάσεις δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι pubmed, Medline και Scopus. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτέλεσαν 155 ασθενείς από τους οποίους οι 81 ήταν γυναίκες και οι 74 άντρες. Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 58,89 ±20.83 έτη, η μέση τιμή του APACHE II SCORE ήταν 23,9±5.71, ενώ ο μέσος χρόνος διακομιδής ήταν 39,91±21.78 λεπτά, με ελάχιστο χρόνο διακομιδής τα 11 λεπτά και μέγιστο τα 161 λεπτά. Όσον αφορά την αιτία εισαγωγής, οι πολυτραυματίες αποτέλεσαν την πλειοψηφία με ποσοστό 23.9% (Ν=37). Ακολούθησαν με ποσοστό 20% (Ν=31) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με κάποια άλλη, όχι τόσο συχνή πάθηση (ΟΠΟ, ΚΕΚ, κώμα, δηλητηρίαση, επιληπτική κρίση, ΟΝΑ για τους οποίους έγινε ομαδοποίηση λόγω μικρής συχνότητας), με ποσοστό 16.8% (Ν=26) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με καρδιολογικό επείγον (ανακοπή, ΟΣΣ), με ποσοστό 12.9% (Ν=20) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με αναπνευστική ανεπάρκεια, και με ποσοστό 7.7% (Ν=12) οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με κάποια λοίμωξη. Με μικρότερα ποσοστά εμφανίζονται οι ασθενείς που διαγνώστηκαν αρχικά με ΑΕΕ (Ν=8, 5.2%), με αλλεργικό σοκ (Ν=6, 3.9%), με ηλεκτρολυτικές διαταραχές (Ν=6,3.9%), με χειρουργικό επείγον (Ν=5, 3.2%) και με εγκαύματα (Ν=4, 2.6%). Από το σύνολο του δείγματος 51 ασθενείς μεταφέρθηκαν κατευθείαν στη ΜΕΘ, 24 μεταφέρθηκαν κατευθείαν στο Χειρουργείο, ενώ 26 ασθενείς διακομίσθηκαν σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο ή άλλο εξειδικευμένο κέντρο. Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, ο χρόνος διακομιδής στα ΤΕΠ είναι υψίστης σημασίας για τη μετέπειτα πορεία της υγείας του βαρέως πάσχοντα, με τα αποτελέσματα να εμφανίζουν μεγάλη στατιστική σημαντικότητα (p<0.004,) καθώς για κάθε λεπτό που περνάει κατά τη διακομιδή, οι πιθανότητες για βελτίωση της κατάστασης του ασθενή μειώνονται. Επίσης, το APACHE II SCORE είναι ισχυρός προγνωστικός παράγοντας καθώς όσο μεγαλύτερο σκορ έχει ο ασθενής, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες για τη βελτίωση της υγείας του (p-value<0.001). Λέξεις κλειδιά: ΤΕΠ, χρόνος διακομιδής, βαρέως πάσχων, επείγουσες εισαγωγές Υπεύθυνος αλληλογραφίας: Σιώμου Ελευθερία elsiomou@windowslive.com","Original Article “Correlation study between the transfer duration of critically ill patients and the short-term outcome” Siomou Eleftheria1 Marvaki Christina 2 Kalogianni Antonia 3 1 RΝ MSc Nurse 2 Emeritus Professor, Department of Nursing, University of West Attica 3 Assistant Profesor Nursing department University of West Attica Abstract Introduction: Critically ill patients should be urgently treated in the place of the initial incident in order to improve their condition. The individuality of their transfer underlies the short-term outcome, thus it should be severely considered. Aim: The purpose of this study is to investigate the correlation between the transfer duration of critically ill patients and the short-term outcome. Material/Method: 155 critically ill patients took part of this prospective cohort study that lasted 7 months. All data was collected with a special form “Patient Card” that included: demographic characteristics, the exact time of the emergency call and the ED admission, the initial diagnosis, the APACHE II score, the ED outcome and the possibility of a direct admission to OR, ICU or immediate interhospital transportation. Dead on arrival or 24 hours after that were excluded from the control group. The data was analyzed using SPSS version 22.0. P-value less than 0,05 (P ≤0.05) was considered as statistically significant test result. Results: All 155 critically ill patients admitted to ED after emergency call were included. The mean age was 58,89±20.83 years, the mean APACHE II score was 23,9±5.71 and the mean transport duration was 39,91±21.78 with minimum duration 11 minutes and maximum 161 minutes. Concerning the cause of the ED induction, patients with multiple injuries comprised the majority of the control group with percentage 23,9% (N=37). Subsequently, with percentage 20% (N=31) followed patients who were reported with infrequent diseases, called in this study as “other ailment” (acute pulmonary edema, craniocerebral injury, acute renal failure, intoxication, epileptic seizures, coma etc were grouped due to low frequency). The 16,8% (N=26) of the control group were diagnosed with cardiac urgency (cardiac arrest, ACS), 12.9% (Ν=20) patients were diagnosed with respiratory failure and 7.7% (Ν=12) of the patients admitted due to some kind of infection. With lower percentages followed patients diagnosed with celebrovascular disease (Ν=8, 5.2%), allergic shock (Ν=6, 3.9%), electrolyte imbalance (Ν=6,3.9%), surgical urgency (Ν=5, 3.2%) and severe burn (Ν=4, 2.6%). Regarding to the egress from ED, 51 patients inducted directly in the ICU, 24 patients were stretchered to OD, and 26 patients were transferred to a third grade hospital/or specialized center. Conclusions: The study documented that delayed transfer patients had higher sequential fatal possibility. In particular, the transport duration of critically ill patients till their arrival to ED is statistically important (p<0.004), as for every single minute that goes by during transport, lower possibility for amelioration was expected. Moreover, findings showed that the higher APACHE II a patient scored, the less chance of health improvement he had. These findings point to the need of redesigning prehospital healthcare services to account for the importance of the transport duration for the critically ill patients. Keywords: Critically ill patient, Critical care transport, Emergency intake, Transport duration, ER/ED Corresponding author: Siomou Eleftheria elsiomou@windowslive.com"],"dc:identifier":["uoadl:2934522","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934522"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη συσχέτισης χρόνου διακομιδής βαρέως πασχόντων στα ΤΕΠ και βραχυπρόθεσμης έκβασης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:59Z"}