{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2934660"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2934660","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αστυνομική χρήση μη φονικών όπλων υπό το πρίσμα του διεθνούς δίκαιου.","abstract":"Οι όποιες συζητήσεις και αναλύσεις περί όπλων, φέρνουν αναπόφευκτα στην σκέψη μας εικόνες φονικών συγκρούσεων, βίαιων αποτελεσμάτων όσο και την θανάσιμη τεχνολογία που αυτή τα συνοδεύει . Στις μέρες μας, τα λεγόμενα Μη Φονικά Όπλα (Μ.Φ.Ο) ποικίλουν , όπως ποικίλει και ένα είδος αναπτυσσόμενης τεχνολογίας, με απώτερο σκοπό την αναχαίτιση, αποδυνάμωση ,ακινητοποίηση και ανάσχεση του ‘’ανθρώπινου στόχου’’, χωρίς να επέλθει ο θάνατος του. Από τη χρήση των Μ.Φ.Ο όμως, δεν συνεπάγεται απαραιτήτως και η μηδενική πιθανότητα θνησιμότητας, αφού συχνά η χρήση τους, οδηγεί τόσο σε σοβαρούς τραυματισμούς ως και τον θάνατο, εγείροντας έτσι αναπόφευκτα, έντονες ανησυχίες για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, η επίκληση της αρχής της αναλογικότητας, δύναται να οδηγήσει στην επαρκή αιτιολόγηση της χρήσης Μ.Φ.Ο, με το σκεπτικό ότι το αποτέλεσμα και ο σκοπός μιας αστυνομικής επιχείρησης που έλαβε χώρα, ήταν σημαντικότερος από την πρόκληση ανθρώπινου πόνου, τραυματισμού ακόμα και τυχόν ανθρώπινης απώλειας , οδηγώντας πολλά κράτη να υποστηρίζουν με δυναμική την ανάπτυξη και χρήση τους, ως μια εναλλακτική επιλογή, που παρουσιάζεται πιο ανθρώπινη από την φονική. Το διεθνές δίκαιο, από την άλλη μεριά, θέτει σημαντικούς περιορισμούς στην ανάπτυξη και στον τρόπο χρήσης τους, με την σύγχρονη πολιτική ασφάλειας να επιθυμεί αναίμακτες λύσεις σε κάθε επίλογο διαχείρισης κρίσεων και υψηλών απαιτήσεων αστυνομικών επιχειρήσεων. Άραγε, υπάρχει κάποια διακριτή ‘’κόκκινη γραμμή’’ όπου η σχεδόν πληθωριστική επίκληση της αρχής της αναλογικότητας, δεν θα δύναται να δικαιολογήσει τη χρήση των Μ.Φ.Ο και ως εκ τούτου να την χαρακτηρίσει ως παράνομη;","abstract_html":"Οι όποιες συζητήσεις και αναλύσεις περί όπλων, φέρνουν αναπόφευκτα στην σκέψη μας εικόνες φονικών συγκρούσεων, βίαιων αποτελεσμάτων όσο και την θανάσιμη τεχνολογία που αυτή τα συνοδεύει . Στις μέρες μας, τα λεγόμενα Μη Φονικά Όπλα (Μ.Φ.Ο) ποικίλουν , όπως ποικίλει και ένα είδος αναπτυσσόμενης τεχνολογίας, με απώτερο σκοπό την αναχαίτιση, αποδυνάμωση ,ακινητοποίηση και ανάσχεση του ‘’ανθρώπινου στόχου’’, χωρίς να επέλθει ο θάνατος του. Από τη χρήση των Μ.Φ.Ο όμως, δεν συνεπάγεται απαραιτήτως και η μηδενική πιθανότητα θνησιμότητας, αφού συχνά η χρήση τους, οδηγεί τόσο σε σοβαρούς τραυματισμούς ως και τον θάνατο, εγείροντας έτσι αναπόφευκτα, έντονες ανησυχίες για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, η επίκληση της αρχής της αναλογικότητας, δύναται να οδηγήσει στην επαρκή αιτιολόγηση της χρήσης Μ.Φ.Ο, με το σκεπτικό ότι το αποτέλεσμα και ο σκοπός μιας αστυνομικής επιχείρησης που έλαβε χώρα, ήταν σημαντικότερος από την πρόκληση ανθρώπινου πόνου, τραυματισμού ακόμα και τυχόν ανθρώπινης απώλειας , οδηγώντας πολλά κράτη να υποστηρίζουν με δυναμική την ανάπτυξη και χρήση τους, ως μια εναλλακτική επιλογή, που παρουσιάζεται πιο ανθρώπινη από την φονική. Το διεθνές δίκαιο, από την άλλη μεριά, θέτει σημαντικούς περιορισμούς στην ανάπτυξη και στον τρόπο χρήσης τους, με την σύγχρονη πολιτική ασφάλειας να επιθυμεί αναίμακτες λύσεις σε κάθε επίλογο διαχείρισης κρίσεων και υψηλών απαιτήσεων αστυνομικών επιχειρήσεων. Άραγε, υπάρχει κάποια διακριτή ‘’κόκκινη γραμμή’’ όπου η σχεδόν πληθωριστική επίκληση της αρχής της αναλογικότητας, δεν θα δύναται να δικαιολογήσει τη χρήση των Μ.Φ.Ο και ως εκ τούτου να την χαρακτηρίσει ως παράνομη;","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνίου Αλέξιος","Antoniou Alexios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:02Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2934660"],"render_values":[{"text":"uoadl:2934660","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934660","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934660","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2934660","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνίου Αλέξιος","Antoniou Alexios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2934660","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934660"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι όποιες συζητήσεις και αναλύσεις περί όπλων, φέρνουν αναπόφευκτα στην σκέψη μας εικόνες φονικών συγκρούσεων, βίαιων αποτελεσμάτων όσο και την θανάσιμη τεχνολογία που αυτή τα συνοδεύει . Στις μέρες μας, τα λεγόμενα Μη Φονικά Όπλα (Μ.Φ.Ο) ποικίλουν , όπως ποικίλει και ένα είδος αναπτυσσόμενης τεχνολογίας, με απώτερο σκοπό την αναχαίτιση, αποδυνάμωση ,ακινητοποίηση και ανάσχεση του ‘’ανθρώπινου στόχου’’, χωρίς να επέλθει ο θάνατος του. Από τη χρήση των Μ.Φ.Ο όμως, δεν συνεπάγεται απαραιτήτως και η μηδενική πιθανότητα θνησιμότητας, αφού συχνά η χρήση τους, οδηγεί τόσο σε σοβαρούς τραυματισμούς ως και τον θάνατο, εγείροντας έτσι αναπόφευκτα, έντονες ανησυχίες για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, η επίκληση της αρχής της αναλογικότητας, δύναται να οδηγήσει στην επαρκή αιτιολόγηση της χρήσης Μ.Φ.Ο, με το σκεπτικό ότι το αποτέλεσμα και ο σκοπός μιας αστυνομικής επιχείρησης που έλαβε χώρα, ήταν σημαντικότερος από την πρόκληση ανθρώπινου πόνου, τραυματισμού ακόμα και τυχόν ανθρώπινης απώλειας , οδηγώντας πολλά κράτη να υποστηρίζουν με δυναμική την ανάπτυξη και χρήση τους, ως μια εναλλακτική επιλογή, που παρουσιάζεται πιο ανθρώπινη από την φονική. Το διεθνές δίκαιο, από την άλλη μεριά, θέτει σημαντικούς περιορισμούς στην ανάπτυξη και στον τρόπο χρήσης τους, με την σύγχρονη πολιτική ασφάλειας να επιθυμεί αναίμακτες λύσεις σε κάθε επίλογο διαχείρισης κρίσεων και υψηλών απαιτήσεων αστυνομικών επιχειρήσεων. Άραγε, υπάρχει κάποια διακριτή ‘’κόκκινη γραμμή’’ όπου η σχεδόν πληθωριστική επίκληση της αρχής της αναλογικότητας, δεν θα δύναται να δικαιολογήσει τη χρήση των Μ.Φ.Ο και ως εκ τούτου να την χαρακτηρίσει ως παράνομη;","Any discussions and analyzes about weapons inevitably bring to our minds images of deadly effects violent results and at the same time the deadly technology that accompanies them. Nowadays, the so-called Non-lethal Weapons (NLW’s) are varied, as is a kind of evolving technology, with the ultimate goal of intercepting weakening, immobilizing and stopping the human target, without causing its death. However, the use of NLWs does not necessarily imply a zero chance of mortality, as their use often leads to both serious injury and death, inevitably raising strong human rights concerns. However, invoking the principle of proportionality may lead to an adequate justification for the use of NLWs, on the ground that the outcome and purpose of the police operation that took place were more important than the cause of human suffering, injury and loss of life, leading states to vigorously support their development and use as an alternative that is more humane than lethal. International law, on the other hand, places significant constraints on their development and use, with modern security policy demanding bloodless solutions to every epilogue of crisis management and police operations. Finally is there a distinct \"red line\" where the almost inflationary invocation of the principle of proportionality cannot justify the use of N.L.W's and therefore characterize it as illegal?"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αστυνομική χρήση μη φονικών όπλων υπό το πρίσμα του διεθνούς δίκαιου."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνίου Αλέξιος","Antoniou Alexios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Οι όποιες συζητήσεις και αναλύσεις περί όπλων, φέρνουν αναπόφευκτα στην σκέψη μας εικόνες φονικών συγκρούσεων, βίαιων αποτελεσμάτων όσο και την θανάσιμη τεχνολογία που αυτή τα συνοδεύει . Στις μέρες μας, τα λεγόμενα Μη Φονικά Όπλα (Μ.Φ.Ο) ποικίλουν , όπως ποικίλει και ένα είδος αναπτυσσόμενης τεχνολογίας, με απώτερο σκοπό την αναχαίτιση, αποδυνάμωση ,ακινητοποίηση και ανάσχεση του ‘’ανθρώπινου στόχου’’, χωρίς να επέλθει ο θάνατος του. Από τη χρήση των Μ.Φ.Ο όμως, δεν συνεπάγεται απαραιτήτως και η μηδενική πιθανότητα θνησιμότητας, αφού συχνά η χρήση τους, οδηγεί τόσο σε σοβαρούς τραυματισμούς ως και τον θάνατο, εγείροντας έτσι αναπόφευκτα, έντονες ανησυχίες για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, η επίκληση της αρχής της αναλογικότητας, δύναται να οδηγήσει στην επαρκή αιτιολόγηση της χρήσης Μ.Φ.Ο, με το σκεπτικό ότι το αποτέλεσμα και ο σκοπός μιας αστυνομικής επιχείρησης που έλαβε χώρα, ήταν σημαντικότερος από την πρόκληση ανθρώπινου πόνου, τραυματισμού ακόμα και τυχόν ανθρώπινης απώλειας , οδηγώντας πολλά κράτη να υποστηρίζουν με δυναμική την ανάπτυξη και χρήση τους, ως μια εναλλακτική επιλογή, που παρουσιάζεται πιο ανθρώπινη από την φονική. Το διεθνές δίκαιο, από την άλλη μεριά, θέτει σημαντικούς περιορισμούς στην ανάπτυξη και στον τρόπο χρήσης τους, με την σύγχρονη πολιτική ασφάλειας να επιθυμεί αναίμακτες λύσεις σε κάθε επίλογο διαχείρισης κρίσεων και υψηλών απαιτήσεων αστυνομικών επιχειρήσεων. Άραγε, υπάρχει κάποια διακριτή ‘’κόκκινη γραμμή’’ όπου η σχεδόν πληθωριστική επίκληση της αρχής της αναλογικότητας, δεν θα δύναται να δικαιολογήσει τη χρήση των Μ.Φ.Ο και ως εκ τούτου να την χαρακτηρίσει ως παράνομη;","Any discussions and analyzes about weapons inevitably bring to our minds images of deadly effects violent results and at the same time the deadly technology that accompanies them. Nowadays, the so-called Non-lethal Weapons (NLW’s) are varied, as is a kind of evolving technology, with the ultimate goal of intercepting weakening, immobilizing and stopping the human target, without causing its death. However, the use of NLWs does not necessarily imply a zero chance of mortality, as their use often leads to both serious injury and death, inevitably raising strong human rights concerns. However, invoking the principle of proportionality may lead to an adequate justification for the use of NLWs, on the ground that the outcome and purpose of the police operation that took place were more important than the cause of human suffering, injury and loss of life, leading states to vigorously support their development and use as an alternative that is more humane than lethal. International law, on the other hand, places significant constraints on their development and use, with modern security policy demanding bloodless solutions to every epilogue of crisis management and police operations. Finally is there a distinct \"red line\" where the almost inflationary invocation of the principle of proportionality cannot justify the use of N.L.W's and therefore characterize it as illegal?"],"dc:identifier":["uoadl:2934660","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934660"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η αστυνομική χρήση μη φονικών όπλων υπό το πρίσμα του διεθνούς δίκαιου."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:02Z"}