{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935172"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935172","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση δύο συνεδριών αερόβιας άσκησης την ίδια μέρα στο γλυκαιμικό προφίλ ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες, ο επιπολασμός του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) έχει αυξηθεί απότομα, φτάνοντας σε επίπεδα επιδημίας. Τα αντίστοιχα ερευνητικά δεδομένα αναδεικνύουν ότι ο ΣΔτ2 και η σχετική διαταραχή γλυκαιμικού ελέγχου αυξάνουν σημαντικά τη θνησιμότητα. Επίσης, είναι κοινώς αποδεκτό πως η σωματική δραστηριότητα βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο και μειώνει τη θνησιμότητα σε ασθενείς με ΣΔτ2. ΣΚΟΠΟΣ: Αυτή η εργασία διερέυνησε την πιθανή οξεία επίδραση της άσκησης στο γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ ασθενών με ΣΔτ2, όταν πραγματοποιείται σε δύο συνεδρίες την ίδια μέρα, μία το πρωί (Π) και μία το απόγευμα (Α), σε σύγκριση με μια συνθήκη ελέγχου (Ε), όπου οι αντίστοιχοι ασθενείς δεν πραγματοποίησαν άσκηση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Έντεκα άρρενες ασθενείς με ΣΔτ2 (62.9 ± 6.2 ετών, 27.3 ± 2.9 kg/m2, HbA1c: 6.5 ± 1.0%; μέσος όρος ± SD), που δεν ελάμβαναν ινσουλίνη, πραγματοποίησαν 60 λεπτά ποδηλασίας στο 75% της μέγιτης καρδιακής συχνότητας (HRmax) σε δύο συνεδρίες: 30 λεπτά ποδηλασίας στις 10:30 (Πρωί - Π) και 30 λεπτά ποδηλασίας στις 17:30 (Απόγευμα - Α). Συνθήκη ελέγχου (E) αποτέλεσαν οι μετρήσεις που ελήφθησαν την ημέρα κατά την οποία οι εθελοντές συμμετέχοντες δεν ασκήθηκαν, αλλά μετρήθηκε η γλυκόζη αίματος (ΓΑ) σε ώρες ίδιες με αυτές της ημέρας των συνεδριών άσκησης Π και Α. Δύο ημέρες πριν από τις συνεδρίες άσκησης και Ε δεν επιτρεπόταν σωματική δραστηριότητα, ενώ την προηγούμενη και την ημέρα των συνεδριών άσκησης και Ε οι συμμετέχοντες ακολούθησαν την ίδια διατροφή. Το πρωί της επόμενης ημέρας μετά από κάθε συνθήκη έγιναν αιματολογικές εξετάσεις για την αξιολόγηση της οξείας επίδρασης της άσκησης στο γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ των συμμετεχόντων. Η αξιολόγηση έγινε με βάση τις παραμέτρους: γλυκόζη νηστείας, ινσουλίνη, δείκτη HOMA, τριγλυκερίδια, χοληστερόλη, HDL και LDL. Η ημέρα των συνεδριών Π και Α και η συνθήκη Ε είχαν χρονική απόσταση μιας εβδομάδας και η σειρά εκτέλεσης τους ήταν τυχαία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε μείωση στο μέσο εμβαδόν κάτω από την καμπύλη γλυκόζης αίματος-χρόνου μετα-ασκητικά το πρωί (Π) (12651 ± 1658 mg/dL • 120 λεπτά) και το απόγευμα (Α) (12418 ± 2179 mg/dL • 120 λεπτά) σε σχέση με τη συνθήκη ελέγχου το πρωί (ΕΠ) (15278 ± 1795 mg/dL • 120 λεπτά) και το απόγευμα (ΕΑ) (15094 ± 2692 mg/dL • 120 λεπτά). Συγκεκριμένα, υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ ΕΠ και Π (p < 0,05), ΕΠ και Α (p < 0,05), και ΕΑ και Α (p < 0,001). Οι διαφορές μεταξύ τόσο της πρωινής και της απογευματινής συνεδρίας άσκησης, όσο και της πρωινής και της απογευματινής συνθήκης ελέγχου δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Παρατηρήθηκε σταδιακή αύξηση σε συνάρτηση με το χρόνο στα επίπεδα υποκειμενικής αντίληψης κόπωσης και της καρδιακής συχνότητας και στις 2 συνεδρίες άσκησης Π και Α, με τις αντίστοιχες μέσες τιμές των συνεδριών να μην είναι σημαντικά διαφορετικές μεταξύ τους (p > 0,05). Επίσης, και στις δύο συνεδρίες άσκησης παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση στα επίπεδα του γαλακτικού σε σχέση με τα επίπεδα ηρεμίας, με την ποσοστιαία αύξηση (μετά-πριν την άσκηση) να είναι σημαντικά διαφορετική μεταξύ των συνεδριών (180,3% ± 109,6% το πρωί και 112,7% ± 73,8% το απόγευμα) (p<0,05). Το πρωί της επόμενης ημέρας δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των τιμών Ε και αυτών μετά από τις συνεδρίες άσκησης ως προς τα επίπεδα γλυκόζης αίματος (Άσκηση: 122 ± 30 mg/dL vs. E: 125 ± 29 mg/dL), ινσουλίνης (Άσκηση: 12 ± 6 mIU/ml vs. E: 10 ± 5 mIU/ml), HOMA (Άσκηση 4 ± 2 vs. E: 3 ± 2), τριγλυκεριδίων (Άσκηση: 147 ± 108 mg/dl vs. E: 150 ± 79 mg/dl), χοληστερόλης (Άσκηση 160 ± 32 mg/dl vs. E: 162 ± 32 mg/dl), HDL (Άσκηση 51 ± 17 mg/dl vs. E: 51 ± 16 mg/dl) και LDL (Άσκηση 79 ± 33 mg/dl vs. E: 81 ± 26 mg/dl), (p > 0,05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι δεν υπάρχει σημαντική οξεία επίδραση στον γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ ασθενών με ΣΔτ2 μετά από άσκηση ποδηλάτησης στο 75% της HRmax, όταν η άσκηση πραγματοποιείται σε δύο συνεδρίες των 30 min, πρωί-απόγευμα, έναντι της συνθήκης ελέγχου χωρίς άσκηση.","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες, ο επιπολασμός του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) έχει αυξηθεί απότομα, φτάνοντας σε επίπεδα επιδημίας. Τα αντίστοιχα ερευνητικά δεδομένα αναδεικνύουν ότι ο ΣΔτ2 και η σχετική διαταραχή γλυκαιμικού ελέγχου αυξάνουν σημαντικά τη θνησιμότητα. Επίσης, είναι κοινώς αποδεκτό πως η σωματική δραστηριότητα βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο και μειώνει τη θνησιμότητα σε ασθενείς με ΣΔτ2. ΣΚΟΠΟΣ: Αυτή η εργασία διερέυνησε την πιθανή οξεία επίδραση της άσκησης στο γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ ασθενών με ΣΔτ2, όταν πραγματοποιείται σε δύο συνεδρίες την ίδια μέρα, μία το πρωί (Π) και μία το απόγευμα (Α), σε σύγκριση με μια συνθήκη ελέγχου (Ε), όπου οι αντίστοιχοι ασθενείς δεν πραγματοποίησαν άσκηση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Έντεκα άρρενες ασθενείς με ΣΔτ2 (62.9 ± 6.2 ετών, 27.3 ± 2.9 kg/m2, HbA1c: 6.5 ± 1.0%; μέσος όρος ± SD), που δεν ελάμβαναν ινσουλίνη, πραγματοποίησαν 60 λεπτά ποδηλασίας στο 75% της μέγιτης καρδιακής συχνότητας (HRmax) σε δύο συνεδρίες: 30 λεπτά ποδηλασίας στις 10:30 (Πρωί - Π) και 30 λεπτά ποδηλασίας στις 17:30 (Απόγευμα - Α). Συνθήκη ελέγχου (E) αποτέλεσαν οι μετρήσεις που ελήφθησαν την ημέρα κατά την οποία οι εθελοντές συμμετέχοντες δεν ασκήθηκαν, αλλά μετρήθηκε η γλυκόζη αίματος (ΓΑ) σε ώρες ίδιες με αυτές της ημέρας των συνεδριών άσκησης Π και Α. Δύο ημέρες πριν από τις συνεδρίες άσκησης και Ε δεν επιτρεπόταν σωματική δραστηριότητα, ενώ την προηγούμενη και την ημέρα των συνεδριών άσκησης και Ε οι συμμετέχοντες ακολούθησαν την ίδια διατροφή. Το πρωί της επόμενης ημέρας μετά από κάθε συνθήκη έγιναν αιματολογικές εξετάσεις για την αξιολόγηση της οξείας επίδρασης της άσκησης στο γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ των συμμετεχόντων. Η αξιολόγηση έγινε με βάση τις παραμέτρους: γλυκόζη νηστείας, ινσουλίνη, δείκτη HOMA, τριγλυκερίδια, χοληστερόλη, HDL και LDL. Η ημέρα των συνεδριών Π και Α και η συνθήκη Ε είχαν χρονική απόσταση μιας εβδομάδας και η σειρά εκτέλεσης τους ήταν τυχαία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε μείωση στο μέσο εμβαδόν κάτω από την καμπύλη γλυκόζης αίματος-χρόνου μετα-ασκητικά το πρωί (Π) (12651 ± 1658 mg/dL • 120 λεπτά) και το απόγευμα (Α) (12418 ± 2179 mg/dL • 120 λεπτά) σε σχέση με τη συνθήκη ελέγχου το πρωί (ΕΠ) (15278 ± 1795 mg/dL • 120 λεπτά) και το απόγευμα (ΕΑ) (15094 ± 2692 mg/dL • 120 λεπτά). Συγκεκριμένα, υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ ΕΠ και Π (p &lt; 0,05), ΕΠ και Α (p &lt; 0,05), και ΕΑ και Α (p &lt; 0,001). Οι διαφορές μεταξύ τόσο της πρωινής και της απογευματινής συνεδρίας άσκησης, όσο και της πρωινής και της απογευματινής συνθήκης ελέγχου δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Παρατηρήθηκε σταδιακή αύξηση σε συνάρτηση με το χρόνο στα επίπεδα υποκειμενικής αντίληψης κόπωσης και της καρδιακής συχνότητας και στις 2 συνεδρίες άσκησης Π και Α, με τις αντίστοιχες μέσες τιμές των συνεδριών να μην είναι σημαντικά διαφορετικές μεταξύ τους (p &gt; 0,05). Επίσης, και στις δύο συνεδρίες άσκησης παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση στα επίπεδα του γαλακτικού σε σχέση με τα επίπεδα ηρεμίας, με την ποσοστιαία αύξηση (μετά-πριν την άσκηση) να είναι σημαντικά διαφορετική μεταξύ των συνεδριών (180,3% ± 109,6% το πρωί και 112,7% ± 73,8% το απόγευμα) (p&lt;0,05). Το πρωί της επόμενης ημέρας δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των τιμών Ε και αυτών μετά από τις συνεδρίες άσκησης ως προς τα επίπεδα γλυκόζης αίματος (Άσκηση: 122 ± 30 mg/dL vs. E: 125 ± 29 mg/dL), ινσουλίνης (Άσκηση: 12 ± 6 mIU/ml vs. E: 10 ± 5 mIU/ml), HOMA (Άσκηση 4 ± 2 vs. E: 3 ± 2), τριγλυκεριδίων (Άσκηση: 147 ± 108 mg/dl vs. E: 150 ± 79 mg/dl), χοληστερόλης (Άσκηση 160 ± 32 mg/dl vs. E: 162 ± 32 mg/dl), HDL (Άσκηση 51 ± 17 mg/dl vs. E: 51 ± 16 mg/dl) και LDL (Άσκηση 79 ± 33 mg/dl vs. E: 81 ± 26 mg/dl), (p &gt; 0,05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι δεν υπάρχει σημαντική οξεία επίδραση στον γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ ασθενών με ΣΔτ2 μετά από άσκηση ποδηλάτησης στο 75% της HRmax, όταν η άσκηση πραγματοποιείται σε δύο συνεδρίες των 30 min, πρωί-απόγευμα, έναντι της συνθήκης ελέγχου χωρίς άσκηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Στόγιος Ιωάννης - Αλέξανδρος","Stogios Ioannis - Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935172"],"render_values":[{"text":"uoadl:2935172","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935172","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935172","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2935172","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στόγιος Ιωάννης - Αλέξανδρος","Stogios Ioannis - Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935172","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935172"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες, ο επιπολασμός του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) έχει αυξηθεί απότομα, φτάνοντας σε επίπεδα επιδημίας. Τα αντίστοιχα ερευνητικά δεδομένα αναδεικνύουν ότι ο ΣΔτ2 και η σχετική διαταραχή γλυκαιμικού ελέγχου αυξάνουν σημαντικά τη θνησιμότητα. Επίσης, είναι κοινώς αποδεκτό πως η σωματική δραστηριότητα βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο και μειώνει τη θνησιμότητα σε ασθενείς με ΣΔτ2. ΣΚΟΠΟΣ: Αυτή η εργασία διερέυνησε την πιθανή οξεία επίδραση της άσκησης στο γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ ασθενών με ΣΔτ2, όταν πραγματοποιείται σε δύο συνεδρίες την ίδια μέρα, μία το πρωί (Π) και μία το απόγευμα (Α), σε σύγκριση με μια συνθήκη ελέγχου (Ε), όπου οι αντίστοιχοι ασθενείς δεν πραγματοποίησαν άσκηση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Έντεκα άρρενες ασθενείς με ΣΔτ2 (62.9 ± 6.2 ετών, 27.3 ± 2.9 kg/m2, HbA1c: 6.5 ± 1.0%; μέσος όρος ± SD), που δεν ελάμβαναν ινσουλίνη, πραγματοποίησαν 60 λεπτά ποδηλασίας στο 75% της μέγιτης καρδιακής συχνότητας (HRmax) σε δύο συνεδρίες: 30 λεπτά ποδηλασίας στις 10:30 (Πρωί - Π) και 30 λεπτά ποδηλασίας στις 17:30 (Απόγευμα - Α). Συνθήκη ελέγχου (E) αποτέλεσαν οι μετρήσεις που ελήφθησαν την ημέρα κατά την οποία οι εθελοντές συμμετέχοντες δεν ασκήθηκαν, αλλά μετρήθηκε η γλυκόζη αίματος (ΓΑ) σε ώρες ίδιες με αυτές της ημέρας των συνεδριών άσκησης Π και Α. Δύο ημέρες πριν από τις συνεδρίες άσκησης και Ε δεν επιτρεπόταν σωματική δραστηριότητα, ενώ την προηγούμενη και την ημέρα των συνεδριών άσκησης και Ε οι συμμετέχοντες ακολούθησαν την ίδια διατροφή. Το πρωί της επόμενης ημέρας μετά από κάθε συνθήκη έγιναν αιματολογικές εξετάσεις για την αξιολόγηση της οξείας επίδρασης της άσκησης στο γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ των συμμετεχόντων. Η αξιολόγηση έγινε με βάση τις παραμέτρους: γλυκόζη νηστείας, ινσουλίνη, δείκτη HOMA, τριγλυκερίδια, χοληστερόλη, HDL και LDL. Η ημέρα των συνεδριών Π και Α και η συνθήκη Ε είχαν χρονική απόσταση μιας εβδομάδας και η σειρά εκτέλεσης τους ήταν τυχαία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε μείωση στο μέσο εμβαδόν κάτω από την καμπύλη γλυκόζης αίματος-χρόνου μετα-ασκητικά το πρωί (Π) (12651 ± 1658 mg/dL • 120 λεπτά) και το απόγευμα (Α) (12418 ± 2179 mg/dL • 120 λεπτά) σε σχέση με τη συνθήκη ελέγχου το πρωί (ΕΠ) (15278 ± 1795 mg/dL • 120 λεπτά) και το απόγευμα (ΕΑ) (15094 ± 2692 mg/dL • 120 λεπτά). Συγκεκριμένα, υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ ΕΠ και Π (p < 0,05), ΕΠ και Α (p < 0,05), και ΕΑ και Α (p < 0,001). Οι διαφορές μεταξύ τόσο της πρωινής και της απογευματινής συνεδρίας άσκησης, όσο και της πρωινής και της απογευματινής συνθήκης ελέγχου δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Παρατηρήθηκε σταδιακή αύξηση σε συνάρτηση με το χρόνο στα επίπεδα υποκειμενικής αντίληψης κόπωσης και της καρδιακής συχνότητας και στις 2 συνεδρίες άσκησης Π και Α, με τις αντίστοιχες μέσες τιμές των συνεδριών να μην είναι σημαντικά διαφορετικές μεταξύ τους (p > 0,05). Επίσης, και στις δύο συνεδρίες άσκησης παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση στα επίπεδα του γαλακτικού σε σχέση με τα επίπεδα ηρεμίας, με την ποσοστιαία αύξηση (μετά-πριν την άσκηση) να είναι σημαντικά διαφορετική μεταξύ των συνεδριών (180,3% ± 109,6% το πρωί και 112,7% ± 73,8% το απόγευμα) (p<0,05). Το πρωί της επόμενης ημέρας δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των τιμών Ε και αυτών μετά από τις συνεδρίες άσκησης ως προς τα επίπεδα γλυκόζης αίματος (Άσκηση: 122 ± 30 mg/dL vs. E: 125 ± 29 mg/dL), ινσουλίνης (Άσκηση: 12 ± 6 mIU/ml vs. E: 10 ± 5 mIU/ml), HOMA (Άσκηση 4 ± 2 vs. E: 3 ± 2), τριγλυκεριδίων (Άσκηση: 147 ± 108 mg/dl vs. E: 150 ± 79 mg/dl), χοληστερόλης (Άσκηση 160 ± 32 mg/dl vs. E: 162 ± 32 mg/dl), HDL (Άσκηση 51 ± 17 mg/dl vs. E: 51 ± 16 mg/dl) και LDL (Άσκηση 79 ± 33 mg/dl vs. E: 81 ± 26 mg/dl), (p > 0,05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι δεν υπάρχει σημαντική οξεία επίδραση στον γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ ασθενών με ΣΔτ2 μετά από άσκηση ποδηλάτησης στο 75% της HRmax, όταν η άσκηση πραγματοποιείται σε δύο συνεδρίες των 30 min, πρωί-απόγευμα, έναντι της συνθήκης ελέγχου χωρίς άσκηση.","Over the last few decades, the prevalence of type 2 diabetes (T2D) has an upsurge, reaching epidemic levels. Research evidence suggests that T2D and the associated impaired glycemic control significantly increase the risk of all-cause mortality. On the other hand, it is also generally admitted that physical activity improves glycemic control and decreases all-cause mortality in patients with T2D. PURPOSE: The aim of this study was to examine a possible acute effect of exercise on glycemia and lipid profile in patients with T2D, when performed in two bouts in the same day, one in the morning and one in the evening, compared to a control condition where no exercise was performed. METHOD: Eleven male T2D patients (62,9 ± 6,2 yrs., 27,3 ± 2,9 kg/m2, HbA1c: 6,5 ± 1,0%; mean ± SD), who did not receive insulin, completed 60 minutes of cycling at 75% of their maximum heart rate (HRmax) in two bouts: 30-min cycling at 10:30 (Morning – M) and 30-min cycling at 17:30 (Evening – E). A control condition (C) was included where volunteers did not exercise but had their blood glucose measured at day-time intervals similar to the time intervals of the day of the two exercise bouts. Two days before each condition no physical activity was allowed, while the day before and on the day of each trial participants followed the same diet in both exercise and C conditions. In the morning of the day after each condition, blood samples were taken in order to evaluate the possible acute effect of exercise on the glycemic and lipidemic profile of the patients. The evaluation included the following parameters: fasting blood glucose, insulin, HOMA index, triglycerides, cholesterol, HDL and LDL (p > 0,05). The day of M and E bouts and the day of C were separated by a time period of one week and were conducted in random order. RESULTS: Α decrease in the mean area under the blood glucose-time curve was observed in post-exercise conditions in the M (12651 ± 1658 mg/dL • 120 minutes) and in the E (12418 ± 2179 mg/dL • 120 minutes) compared to the control condition in the morning (CM) (15278 ± 1795 mg/dL • 120 minutes) and the evening (CE) (15094 ± 2692 mg/dL • 120 minutes). There was a statistical significance between CM and M (p< 0.05), CM and E (p< 0.05), and CE and E (p< 0.001). The differences between M and E bouts were not statistically significant (p> 0.05). Respectively, the differences between CM and CE were also not significant (p> 0.05). There was a gradual increase in the rate of perceived exertion and heart rate overime in both M and E, with the corresponding mean values in theexercise bouts being similar (p > 0.05). There was also a large increase in lactate compared to resting levels in both M and E, with the percentage increases (before-after exercise) being significantly different between sessions (180,3% ± 109,6% in the morning and 112,7% ± 73,8% in the evening) (p < 0.05). In the following morning no differences were observed between exercise and C conditions for fasting blood glucose (Exercise: 122 ± 30 mg/dl vs. C: 125 ± 29 mg/dl), insulin (Exercise: 12 ± 6 mIU/ml vs. C: 10 ± 5 mIU/ml), HOMA (Exercise: 4 ± 2 vs. C: 3 ± 2), triglycerides (Exercise: 147 ± 108 mg/dl vs. C: 150 ± 79 mg/dl), cholesterol (Exercise: 160 ± 32 mg/dl vs. C: 162 ± 32 mg/dl), HDL (Exercise: 51 ± 17 mg/dl vs. C: 51 ± 16 mg/dl) και LDL (Exercise: 79 ± 33 mg/dl vs. C: 81 ± 26 mg/dl), (p>0.05). CONCLUSION: The findings of this study suggest that there is no acute effect of cycling exercise at about 75% HRmax on glycemia and lipemia in patients with T2D, when two bouts of exercise are performed on the same day compared to a control condition where no exercise is performed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση δύο συνεδριών αερόβιας άσκησης την ίδια μέρα στο γλυκαιμικό προφίλ ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στόγιος Ιωάννης - Αλέξανδρος","Stogios Ioannis - Alexandros"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες, ο επιπολασμός του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) έχει αυξηθεί απότομα, φτάνοντας σε επίπεδα επιδημίας. Τα αντίστοιχα ερευνητικά δεδομένα αναδεικνύουν ότι ο ΣΔτ2 και η σχετική διαταραχή γλυκαιμικού ελέγχου αυξάνουν σημαντικά τη θνησιμότητα. Επίσης, είναι κοινώς αποδεκτό πως η σωματική δραστηριότητα βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο και μειώνει τη θνησιμότητα σε ασθενείς με ΣΔτ2. ΣΚΟΠΟΣ: Αυτή η εργασία διερέυνησε την πιθανή οξεία επίδραση της άσκησης στο γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ ασθενών με ΣΔτ2, όταν πραγματοποιείται σε δύο συνεδρίες την ίδια μέρα, μία το πρωί (Π) και μία το απόγευμα (Α), σε σύγκριση με μια συνθήκη ελέγχου (Ε), όπου οι αντίστοιχοι ασθενείς δεν πραγματοποίησαν άσκηση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Έντεκα άρρενες ασθενείς με ΣΔτ2 (62.9 ± 6.2 ετών, 27.3 ± 2.9 kg/m2, HbA1c: 6.5 ± 1.0%; μέσος όρος ± SD), που δεν ελάμβαναν ινσουλίνη, πραγματοποίησαν 60 λεπτά ποδηλασίας στο 75% της μέγιτης καρδιακής συχνότητας (HRmax) σε δύο συνεδρίες: 30 λεπτά ποδηλασίας στις 10:30 (Πρωί - Π) και 30 λεπτά ποδηλασίας στις 17:30 (Απόγευμα - Α). Συνθήκη ελέγχου (E) αποτέλεσαν οι μετρήσεις που ελήφθησαν την ημέρα κατά την οποία οι εθελοντές συμμετέχοντες δεν ασκήθηκαν, αλλά μετρήθηκε η γλυκόζη αίματος (ΓΑ) σε ώρες ίδιες με αυτές της ημέρας των συνεδριών άσκησης Π και Α. Δύο ημέρες πριν από τις συνεδρίες άσκησης και Ε δεν επιτρεπόταν σωματική δραστηριότητα, ενώ την προηγούμενη και την ημέρα των συνεδριών άσκησης και Ε οι συμμετέχοντες ακολούθησαν την ίδια διατροφή. Το πρωί της επόμενης ημέρας μετά από κάθε συνθήκη έγιναν αιματολογικές εξετάσεις για την αξιολόγηση της οξείας επίδρασης της άσκησης στο γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ των συμμετεχόντων. Η αξιολόγηση έγινε με βάση τις παραμέτρους: γλυκόζη νηστείας, ινσουλίνη, δείκτη HOMA, τριγλυκερίδια, χοληστερόλη, HDL και LDL. Η ημέρα των συνεδριών Π και Α και η συνθήκη Ε είχαν χρονική απόσταση μιας εβδομάδας και η σειρά εκτέλεσης τους ήταν τυχαία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε μείωση στο μέσο εμβαδόν κάτω από την καμπύλη γλυκόζης αίματος-χρόνου μετα-ασκητικά το πρωί (Π) (12651 ± 1658 mg/dL • 120 λεπτά) και το απόγευμα (Α) (12418 ± 2179 mg/dL • 120 λεπτά) σε σχέση με τη συνθήκη ελέγχου το πρωί (ΕΠ) (15278 ± 1795 mg/dL • 120 λεπτά) και το απόγευμα (ΕΑ) (15094 ± 2692 mg/dL • 120 λεπτά). Συγκεκριμένα, υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ ΕΠ και Π (p < 0,05), ΕΠ και Α (p < 0,05), και ΕΑ και Α (p < 0,001). Οι διαφορές μεταξύ τόσο της πρωινής και της απογευματινής συνεδρίας άσκησης, όσο και της πρωινής και της απογευματινής συνθήκης ελέγχου δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Παρατηρήθηκε σταδιακή αύξηση σε συνάρτηση με το χρόνο στα επίπεδα υποκειμενικής αντίληψης κόπωσης και της καρδιακής συχνότητας και στις 2 συνεδρίες άσκησης Π και Α, με τις αντίστοιχες μέσες τιμές των συνεδριών να μην είναι σημαντικά διαφορετικές μεταξύ τους (p > 0,05). Επίσης, και στις δύο συνεδρίες άσκησης παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση στα επίπεδα του γαλακτικού σε σχέση με τα επίπεδα ηρεμίας, με την ποσοστιαία αύξηση (μετά-πριν την άσκηση) να είναι σημαντικά διαφορετική μεταξύ των συνεδριών (180,3% ± 109,6% το πρωί και 112,7% ± 73,8% το απόγευμα) (p<0,05). Το πρωί της επόμενης ημέρας δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των τιμών Ε και αυτών μετά από τις συνεδρίες άσκησης ως προς τα επίπεδα γλυκόζης αίματος (Άσκηση: 122 ± 30 mg/dL vs. E: 125 ± 29 mg/dL), ινσουλίνης (Άσκηση: 12 ± 6 mIU/ml vs. E: 10 ± 5 mIU/ml), HOMA (Άσκηση 4 ± 2 vs. E: 3 ± 2), τριγλυκεριδίων (Άσκηση: 147 ± 108 mg/dl vs. E: 150 ± 79 mg/dl), χοληστερόλης (Άσκηση 160 ± 32 mg/dl vs. E: 162 ± 32 mg/dl), HDL (Άσκηση 51 ± 17 mg/dl vs. E: 51 ± 16 mg/dl) και LDL (Άσκηση 79 ± 33 mg/dl vs. E: 81 ± 26 mg/dl), (p > 0,05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι δεν υπάρχει σημαντική οξεία επίδραση στον γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ ασθενών με ΣΔτ2 μετά από άσκηση ποδηλάτησης στο 75% της HRmax, όταν η άσκηση πραγματοποιείται σε δύο συνεδρίες των 30 min, πρωί-απόγευμα, έναντι της συνθήκης ελέγχου χωρίς άσκηση.","Over the last few decades, the prevalence of type 2 diabetes (T2D) has an upsurge, reaching epidemic levels. Research evidence suggests that T2D and the associated impaired glycemic control significantly increase the risk of all-cause mortality. On the other hand, it is also generally admitted that physical activity improves glycemic control and decreases all-cause mortality in patients with T2D. PURPOSE: The aim of this study was to examine a possible acute effect of exercise on glycemia and lipid profile in patients with T2D, when performed in two bouts in the same day, one in the morning and one in the evening, compared to a control condition where no exercise was performed. METHOD: Eleven male T2D patients (62,9 ± 6,2 yrs., 27,3 ± 2,9 kg/m2, HbA1c: 6,5 ± 1,0%; mean ± SD), who did not receive insulin, completed 60 minutes of cycling at 75% of their maximum heart rate (HRmax) in two bouts: 30-min cycling at 10:30 (Morning – M) and 30-min cycling at 17:30 (Evening – E). A control condition (C) was included where volunteers did not exercise but had their blood glucose measured at day-time intervals similar to the time intervals of the day of the two exercise bouts. Two days before each condition no physical activity was allowed, while the day before and on the day of each trial participants followed the same diet in both exercise and C conditions. In the morning of the day after each condition, blood samples were taken in order to evaluate the possible acute effect of exercise on the glycemic and lipidemic profile of the patients. The evaluation included the following parameters: fasting blood glucose, insulin, HOMA index, triglycerides, cholesterol, HDL and LDL (p > 0,05). The day of M and E bouts and the day of C were separated by a time period of one week and were conducted in random order. RESULTS: Α decrease in the mean area under the blood glucose-time curve was observed in post-exercise conditions in the M (12651 ± 1658 mg/dL • 120 minutes) and in the E (12418 ± 2179 mg/dL • 120 minutes) compared to the control condition in the morning (CM) (15278 ± 1795 mg/dL • 120 minutes) and the evening (CE) (15094 ± 2692 mg/dL • 120 minutes). There was a statistical significance between CM and M (p< 0.05), CM and E (p< 0.05), and CE and E (p< 0.001). The differences between M and E bouts were not statistically significant (p> 0.05). Respectively, the differences between CM and CE were also not significant (p> 0.05). There was a gradual increase in the rate of perceived exertion and heart rate overime in both M and E, with the corresponding mean values in theexercise bouts being similar (p > 0.05). There was also a large increase in lactate compared to resting levels in both M and E, with the percentage increases (before-after exercise) being significantly different between sessions (180,3% ± 109,6% in the morning and 112,7% ± 73,8% in the evening) (p < 0.05). In the following morning no differences were observed between exercise and C conditions for fasting blood glucose (Exercise: 122 ± 30 mg/dl vs. C: 125 ± 29 mg/dl), insulin (Exercise: 12 ± 6 mIU/ml vs. C: 10 ± 5 mIU/ml), HOMA (Exercise: 4 ± 2 vs. C: 3 ± 2), triglycerides (Exercise: 147 ± 108 mg/dl vs. C: 150 ± 79 mg/dl), cholesterol (Exercise: 160 ± 32 mg/dl vs. C: 162 ± 32 mg/dl), HDL (Exercise: 51 ± 17 mg/dl vs. C: 51 ± 16 mg/dl) και LDL (Exercise: 79 ± 33 mg/dl vs. C: 81 ± 26 mg/dl), (p>0.05). CONCLUSION: The findings of this study suggest that there is no acute effect of cycling exercise at about 75% HRmax on glycemia and lipemia in patients with T2D, when two bouts of exercise are performed on the same day compared to a control condition where no exercise is performed."],"dc:identifier":["uoadl:2935172","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935172"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση δύο συνεδριών αερόβιας άσκησης την ίδια μέρα στο γλυκαιμικό προφίλ ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:03Z"}