{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935400"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935400","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συμπτώματα ΔΕΠ-Υ και χαρακτηριστικά παραβατικής συμπεριφοράς","abstract":"Στη παρούσα εργασία θα ασχοληθούμε με τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ), η οποία είναι μια συχνή διάγνωση σε παιδιά και εφήβους και εμφανίζεται, επίσης, σε ενήλικες. Τα βασικά συμπτώματα ΔΕΠ-Υ προκαλούν κατά κύριο λόγο σημαντικές διαταραχές στη συμπεριφορική, κοινωνική και ακαδημαϊκή λειτουργία σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Σε επόμενο κεφάλαιο, θα εξετάσουμε την εμφάνιση της συγκεκριμένης διαταραχής σε κάθε φύλο ξεχωριστά και αναφέροντας τις βασικές διαφορές τους. Στη συνέχεια, θα γίνει αναφορά σε κάποια προειδοποιητικά σημάδια που εμφανίζονται κυρίως σε πρώιμη ηλικία, χωρίς βέβαια, αυτά να συνάδουν πάντα με την εμφάνιση ΔΕΠ-Υ. Η συγκεκριμένη διαταραχή, ωστόσο, πολλές φορές συνδέεται και με άλλες ψυχικές διαταραχές. Η ΔΕΠ-Υ αν και επικρατεί σε νεαρότερες ηλικίες, δεν είναι καθόλου περίεργο να εμφανιστεί και σε ενήλικους ανθρώπους. Η νεανική εγκληματικότητα, είτε από τους ψυχικά διαταραγμένους, είτε από άλλους συνομήλικους τους δεν φαίνεται να εξασθενεί και να εκλείπει, ούτε μέσα στα πλαίσια του σχολικού περιβάλλοντος, ούτε στη κοινωνία. Οι στόχοι στη θεραπεία ΔΕΠ-Υ θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη χρόνια και μακροπρόθεσμη επίδραση της διαταραχής. Αυτή η ανασκόπηση παρέχει μια επισκόπηση της τρέχουσας κατάστασης σχετικά με τα οφέλη και τις βλάβες της μεθυλφαινιδάτης στην ΔΕΠ-Υ. Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη της φαρμακοθεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ψυχοδιεγερτικών όπως η μεθυλφαινιδάτη, έχουν αποδειχθεί σε πολλές μελέτες. Ωστόσο, η σύσταση του μεθυλφαινιδάτης ως θεραπείας πρώτης γραμμής για παιδιά και εφήβους με ΔΕΠ-Υ αμφισβητήθηκε. Τα ευρήματα των δοκιμών που αξιολογούν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της μεθυλφαινιδάτης σε σύντομες χρονικές περιόδους πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή και δεν μπορούν να προεκταθούν σε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Η μακροχρόνια χορήγηση μεθυλφαινιδάτης για ΔΕΠ-Υ δεν έχει αποδειχθεί ότι έχει αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και μπορεί να σχετίζεται με διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες. Καταλήγοντας, θα γίνει λόγος για διάφορες θεραπευτικές μεθόδους γνωστές και λιγότερο διαδεδομένες. Άλλη μία πτυχή που αξίζει να αναφερθούμε είναι το πως αντιμετωπίζονται αυτά τα άτομα στο σχολικό περιβάλλον και πιθανούς τρόπους που θα μπορούσε να γίνει πιο ανεκτή και ευχάριστη η συμβίωση μέσα στη τάξη, τόσο για τους ίδιους, όσο και για τους υπόλοιπους. Υπάρχουν αρκετά σχολικά προγράμματα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν αυτή τη συμβίωση να γίνει πιο ευνοική.","abstract_html":"Στη παρούσα εργασία θα ασχοληθούμε με τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ), η οποία είναι μια συχνή διάγνωση σε παιδιά και εφήβους και εμφανίζεται, επίσης, σε ενήλικες. Τα βασικά συμπτώματα ΔΕΠ-Υ προκαλούν κατά κύριο λόγο σημαντικές διαταραχές στη συμπεριφορική, κοινωνική και ακαδημαϊκή λειτουργία σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Σε επόμενο κεφάλαιο, θα εξετάσουμε την εμφάνιση της συγκεκριμένης διαταραχής σε κάθε φύλο ξεχωριστά και αναφέροντας τις βασικές διαφορές τους. Στη συνέχεια, θα γίνει αναφορά σε κάποια προειδοποιητικά σημάδια που εμφανίζονται κυρίως σε πρώιμη ηλικία, χωρίς βέβαια, αυτά να συνάδουν πάντα με την εμφάνιση ΔΕΠ-Υ. Η συγκεκριμένη διαταραχή, ωστόσο, πολλές φορές συνδέεται και με άλλες ψυχικές διαταραχές. Η ΔΕΠ-Υ αν και επικρατεί σε νεαρότερες ηλικίες, δεν είναι καθόλου περίεργο να εμφανιστεί και σε ενήλικους ανθρώπους. Η νεανική εγκληματικότητα, είτε από τους ψυχικά διαταραγμένους, είτε από άλλους συνομήλικους τους δεν φαίνεται να εξασθενεί και να εκλείπει, ούτε μέσα στα πλαίσια του σχολικού περιβάλλοντος, ούτε στη κοινωνία. Οι στόχοι στη θεραπεία ΔΕΠ-Υ θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη χρόνια και μακροπρόθεσμη επίδραση της διαταραχής. Αυτή η ανασκόπηση παρέχει μια επισκόπηση της τρέχουσας κατάστασης σχετικά με τα οφέλη και τις βλάβες της μεθυλφαινιδάτης στην ΔΕΠ-Υ. Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη της φαρμακοθεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ψυχοδιεγερτικών όπως η μεθυλφαινιδάτη, έχουν αποδειχθεί σε πολλές μελέτες. Ωστόσο, η σύσταση του μεθυλφαινιδάτης ως θεραπείας πρώτης γραμμής για παιδιά και εφήβους με ΔΕΠ-Υ αμφισβητήθηκε. Τα ευρήματα των δοκιμών που αξιολογούν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της μεθυλφαινιδάτης σε σύντομες χρονικές περιόδους πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή και δεν μπορούν να προεκταθούν σε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Η μακροχρόνια χορήγηση μεθυλφαινιδάτης για ΔΕΠ-Υ δεν έχει αποδειχθεί ότι έχει αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και μπορεί να σχετίζεται με διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες. Καταλήγοντας, θα γίνει λόγος για διάφορες θεραπευτικές μεθόδους γνωστές και λιγότερο διαδεδομένες. Άλλη μία πτυχή που αξίζει να αναφερθούμε είναι το πως αντιμετωπίζονται αυτά τα άτομα στο σχολικό περιβάλλον και πιθανούς τρόπους που θα μπορούσε να γίνει πιο ανεκτή και ευχάριστη η συμβίωση μέσα στη τάξη, τόσο για τους ίδιους, όσο και για τους υπόλοιπους. Υπάρχουν αρκετά σχολικά προγράμματα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν αυτή τη συμβίωση να γίνει πιο ευνοική.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσεκούρας Αλέξανδρος","Tsekouras Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935400"],"render_values":[{"text":"uoadl:2935400","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935400","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935400","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2935400","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσεκούρας Αλέξανδρος","Tsekouras Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935400","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935400"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη παρούσα εργασία θα ασχοληθούμε με τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ), η οποία είναι μια συχνή διάγνωση σε παιδιά και εφήβους και εμφανίζεται, επίσης, σε ενήλικες. Τα βασικά συμπτώματα ΔΕΠ-Υ προκαλούν κατά κύριο λόγο σημαντικές διαταραχές στη συμπεριφορική, κοινωνική και ακαδημαϊκή λειτουργία σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Σε επόμενο κεφάλαιο, θα εξετάσουμε την εμφάνιση της συγκεκριμένης διαταραχής σε κάθε φύλο ξεχωριστά και αναφέροντας τις βασικές διαφορές τους. Στη συνέχεια, θα γίνει αναφορά σε κάποια προειδοποιητικά σημάδια που εμφανίζονται κυρίως σε πρώιμη ηλικία, χωρίς βέβαια, αυτά να συνάδουν πάντα με την εμφάνιση ΔΕΠ-Υ. Η συγκεκριμένη διαταραχή, ωστόσο, πολλές φορές συνδέεται και με άλλες ψυχικές διαταραχές. Η ΔΕΠ-Υ αν και επικρατεί σε νεαρότερες ηλικίες, δεν είναι καθόλου περίεργο να εμφανιστεί και σε ενήλικους ανθρώπους. Η νεανική εγκληματικότητα, είτε από τους ψυχικά διαταραγμένους, είτε από άλλους συνομήλικους τους δεν φαίνεται να εξασθενεί και να εκλείπει, ούτε μέσα στα πλαίσια του σχολικού περιβάλλοντος, ούτε στη κοινωνία. Οι στόχοι στη θεραπεία ΔΕΠ-Υ θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη χρόνια και μακροπρόθεσμη επίδραση της διαταραχής. Αυτή η ανασκόπηση παρέχει μια επισκόπηση της τρέχουσας κατάστασης σχετικά με τα οφέλη και τις βλάβες της μεθυλφαινιδάτης στην ΔΕΠ-Υ. Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη της φαρμακοθεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ψυχοδιεγερτικών όπως η μεθυλφαινιδάτη, έχουν αποδειχθεί σε πολλές μελέτες. Ωστόσο, η σύσταση του μεθυλφαινιδάτης ως θεραπείας πρώτης γραμμής για παιδιά και εφήβους με ΔΕΠ-Υ αμφισβητήθηκε. Τα ευρήματα των δοκιμών που αξιολογούν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της μεθυλφαινιδάτης σε σύντομες χρονικές περιόδους πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή και δεν μπορούν να προεκταθούν σε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Η μακροχρόνια χορήγηση μεθυλφαινιδάτης για ΔΕΠ-Υ δεν έχει αποδειχθεί ότι έχει αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και μπορεί να σχετίζεται με διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες. Καταλήγοντας, θα γίνει λόγος για διάφορες θεραπευτικές μεθόδους γνωστές και λιγότερο διαδεδομένες. Άλλη μία πτυχή που αξίζει να αναφερθούμε είναι το πως αντιμετωπίζονται αυτά τα άτομα στο σχολικό περιβάλλον και πιθανούς τρόπους που θα μπορούσε να γίνει πιο ανεκτή και ευχάριστη η συμβίωση μέσα στη τάξη, τόσο για τους ίδιους, όσο και για τους υπόλοιπους. Υπάρχουν αρκετά σχολικά προγράμματα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν αυτή τη συμβίωση να γίνει πιο ευνοική.","In this paper, we will deal with Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD), which is a common diagnosis in children and adolescents and also occuring in adults. The main symptoms of ADHD, causing significant disorders in behavioral, social and academic functioning in children, adolescents and adults. In the next chapter, we will examine the occurrence of this disorder in each sex separately and report their main differences. Then, reference will be made to some warning signs that appear mainly at an early age, without, of course, these always coinciding with the appearance of ADHD. This disorder, however, is often associated with other mental disorders. Although ADHD predominates at a younger age, it is not at all surprising that it also occurs in adults. Juvenile delinquency, either by the mentally disturbed or by other interlocutors, does not seem to be fading and disappearing, neither in the context of the school environment nor in society. This review provides an overview of the current situation regarding the benefits and harms of methylphenidate in ADHD. The short-term benefits of pharmacotherapy, including the use of psychostimulants such as methylphenidate, have been demonstrated in many studies. However, the recommendation of methylphenidate as a first-line treatment for children and adolescents with ADHD has been challenged. Test findings that assess the efficacy and safety of methylphenidate in short periods of time should be interpreted with caution and cannot be extended to long-term results. Long-term methylphenidate administration for ADHD has not been shown to be effective and may be associated with various adverse events. In conclusion, we will talk about various known and less common treatment methods. Another aspect worth mentioning is how these people are treated in the school environment and possible ways to make cohabitation more tolerable and enjoyable in the classroom, both for themselves and for others. There are several school programs that could help make this coexistence more favorable."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συμπτώματα ΔΕΠ-Υ και χαρακτηριστικά παραβατικής συμπεριφοράς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσεκούρας Αλέξανδρος","Tsekouras Alexandros"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Στη παρούσα εργασία θα ασχοληθούμε με τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ), η οποία είναι μια συχνή διάγνωση σε παιδιά και εφήβους και εμφανίζεται, επίσης, σε ενήλικες. Τα βασικά συμπτώματα ΔΕΠ-Υ προκαλούν κατά κύριο λόγο σημαντικές διαταραχές στη συμπεριφορική, κοινωνική και ακαδημαϊκή λειτουργία σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Σε επόμενο κεφάλαιο, θα εξετάσουμε την εμφάνιση της συγκεκριμένης διαταραχής σε κάθε φύλο ξεχωριστά και αναφέροντας τις βασικές διαφορές τους. Στη συνέχεια, θα γίνει αναφορά σε κάποια προειδοποιητικά σημάδια που εμφανίζονται κυρίως σε πρώιμη ηλικία, χωρίς βέβαια, αυτά να συνάδουν πάντα με την εμφάνιση ΔΕΠ-Υ. Η συγκεκριμένη διαταραχή, ωστόσο, πολλές φορές συνδέεται και με άλλες ψυχικές διαταραχές. Η ΔΕΠ-Υ αν και επικρατεί σε νεαρότερες ηλικίες, δεν είναι καθόλου περίεργο να εμφανιστεί και σε ενήλικους ανθρώπους. Η νεανική εγκληματικότητα, είτε από τους ψυχικά διαταραγμένους, είτε από άλλους συνομήλικους τους δεν φαίνεται να εξασθενεί και να εκλείπει, ούτε μέσα στα πλαίσια του σχολικού περιβάλλοντος, ούτε στη κοινωνία. Οι στόχοι στη θεραπεία ΔΕΠ-Υ θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη χρόνια και μακροπρόθεσμη επίδραση της διαταραχής. Αυτή η ανασκόπηση παρέχει μια επισκόπηση της τρέχουσας κατάστασης σχετικά με τα οφέλη και τις βλάβες της μεθυλφαινιδάτης στην ΔΕΠ-Υ. Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη της φαρμακοθεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ψυχοδιεγερτικών όπως η μεθυλφαινιδάτη, έχουν αποδειχθεί σε πολλές μελέτες. Ωστόσο, η σύσταση του μεθυλφαινιδάτης ως θεραπείας πρώτης γραμμής για παιδιά και εφήβους με ΔΕΠ-Υ αμφισβητήθηκε. Τα ευρήματα των δοκιμών που αξιολογούν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της μεθυλφαινιδάτης σε σύντομες χρονικές περιόδους πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή και δεν μπορούν να προεκταθούν σε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Η μακροχρόνια χορήγηση μεθυλφαινιδάτης για ΔΕΠ-Υ δεν έχει αποδειχθεί ότι έχει αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και μπορεί να σχετίζεται με διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες. Καταλήγοντας, θα γίνει λόγος για διάφορες θεραπευτικές μεθόδους γνωστές και λιγότερο διαδεδομένες. Άλλη μία πτυχή που αξίζει να αναφερθούμε είναι το πως αντιμετωπίζονται αυτά τα άτομα στο σχολικό περιβάλλον και πιθανούς τρόπους που θα μπορούσε να γίνει πιο ανεκτή και ευχάριστη η συμβίωση μέσα στη τάξη, τόσο για τους ίδιους, όσο και για τους υπόλοιπους. Υπάρχουν αρκετά σχολικά προγράμματα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν αυτή τη συμβίωση να γίνει πιο ευνοική.","In this paper, we will deal with Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD), which is a common diagnosis in children and adolescents and also occuring in adults. The main symptoms of ADHD, causing significant disorders in behavioral, social and academic functioning in children, adolescents and adults. In the next chapter, we will examine the occurrence of this disorder in each sex separately and report their main differences. Then, reference will be made to some warning signs that appear mainly at an early age, without, of course, these always coinciding with the appearance of ADHD. This disorder, however, is often associated with other mental disorders. Although ADHD predominates at a younger age, it is not at all surprising that it also occurs in adults. Juvenile delinquency, either by the mentally disturbed or by other interlocutors, does not seem to be fading and disappearing, neither in the context of the school environment nor in society. This review provides an overview of the current situation regarding the benefits and harms of methylphenidate in ADHD. The short-term benefits of pharmacotherapy, including the use of psychostimulants such as methylphenidate, have been demonstrated in many studies. However, the recommendation of methylphenidate as a first-line treatment for children and adolescents with ADHD has been challenged. Test findings that assess the efficacy and safety of methylphenidate in short periods of time should be interpreted with caution and cannot be extended to long-term results. Long-term methylphenidate administration for ADHD has not been shown to be effective and may be associated with various adverse events. In conclusion, we will talk about various known and less common treatment methods. Another aspect worth mentioning is how these people are treated in the school environment and possible ways to make cohabitation more tolerable and enjoyable in the classroom, both for themselves and for others. There are several school programs that could help make this coexistence more favorable."],"dc:identifier":["uoadl:2935400","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935400"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συμπτώματα ΔΕΠ-Υ και χαρακτηριστικά παραβατικής συμπεριφοράς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:05Z"}