{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935456"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935456","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι αρχές της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών στον τομέα του ΧΕΑΔ κατ΄άρθρο 80 ΣΛΕΕ","abstract":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την αρχή της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και των συνόρων (άρθρα 77-80 ΣΛΕΕ), όπως αυτές πηγάζουν από τη διάταξη του άρθρου 80 ΣΛΕΕ. Βασικό αντικείμενο διερεύνησης αποτελεί η έννοια της ευθύνης των κρατών μελών για συνδρομή και παροχή βοήθειας στην αντιμετώπιση των κρίσεων που ανακύπτουν στους ως άνω τομείς, δεδομένου ότι η αλληλεγγύη είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό συνδεδεμένη με την ευθύνη. Στόχος της εργασίας είναι η παρουσίαση των τρόπων με τους οποίους εκδηλώνεται και υλοποιείται η αλληλεγγύη αλλά και η δίκαιη κατανομή των ευθυνών, τόσο μεταξύ των κρατών μελών εντός του Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης, όσο και προς ορισμένα τρίτα κράτη, με αφορμή την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση με την οποία έχει έρθει αντιμέτωπη η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Στο πρώτο μέρος της εργασίας εξετάζεται η θεωρητική βάση επί της οποίας ερείδεται η απαίτηση αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών και αναλύονται ορισμένες μορφές υπό τις οποίες εκφράζεται και υλοποιείται, ήτοι η οικονομική και υλική- πρακτική υποστήριξη των κρατών μελών για την αντιμετώπιση των αναγκών που αντιμετωπίζουν στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και της διαχείρισης των συνόρων, μέσω της ίδρυσης ταμείων χρηματοδότησης και της σύστασης των κατάλληλων οργάνων και οργανισμών. Τέλος, γίνεται λόγος για τις συμφωνίες επανεισδοχής που συνάπτει η Ένωση με τρίτα κράτη και την ιδιόμορφη Κοινή Δήλωσή της με την Τουρκία, ως παραδείγματα της έμπρακτης αλληλεγγύης της Ένωσης αφενός προς τα κράτη μέλη της, τα οποία ωφελούνται από τις συμφωνίες, αλλά και προς τα συμβαλλόμενα τρίτα κράτη που λαμβάνουν ουσιαστική υποστήριξη. Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται προσέγγιση της αρχής της δίκαιης κατανομής των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη εντός του ΧΕΑΔ. Γίνεται λόγος για τα έκτακτα μέτρα μετεγκατάστασης που έλαβε η Ένωση για την επίτευξη της αρχής στο πλαίσιο της προσφυγικής κρίσης, καθώς και για την πρόσφατη απόφαση του ΔΕΕ με τη διαπίστωση της παράβασης εκ μέρους της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Τσεχίας των υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει δυνάμει των ως άνω μέτρων και την πανηγυρική υπενθύμιση της υποχρέωσης των κρατών μελών για αλληλεγγύη προς την επίτευξη των συλλογικών στόχων. Τέλος, καταγράφονται οι ενδεχόμενες ανισότητες στην κατανομή των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη στον τομέα της διαχείρισης των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών που δημιουργεί ο ισχύων Κανονισμός του Δουβλίνου. Η εργασία ολοκληρώνεται με αναφορά στις προτάσεις για την αναθεώρησή του Κανονισμού και στην πολύ πρόσφατη Πρόταση της Επιτροπής για το Νέο Σύμφωνο στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης, που παρόλο που εισάγει μέτρα ενίσχυσης της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών, εντούτοις δεν προβλέπει κάποιον «δικαιότερο» μηχανισμό κατανομής των αιτούντων διεθνούς προστασίας από αυτόν του Δουβλίνου ΙΙΙ και εν γένει των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την αρχή της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και των συνόρων (άρθρα 77-80 ΣΛΕΕ), όπως αυτές πηγάζουν από τη διάταξη του άρθρου 80 ΣΛΕΕ. Βασικό αντικείμενο διερεύνησης αποτελεί η έννοια της ευθύνης των κρατών μελών για συνδρομή και παροχή βοήθειας στην αντιμετώπιση των κρίσεων που ανακύπτουν στους ως άνω τομείς, δεδομένου ότι η αλληλεγγύη είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό συνδεδεμένη με την ευθύνη. Στόχος της εργασίας είναι η παρουσίαση των τρόπων με τους οποίους εκδηλώνεται και υλοποιείται η αλληλεγγύη αλλά και η δίκαιη κατανομή των ευθυνών, τόσο μεταξύ των κρατών μελών εντός του Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης, όσο και προς ορισμένα τρίτα κράτη, με αφορμή την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση με την οποία έχει έρθει αντιμέτωπη η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Στο πρώτο μέρος της εργασίας εξετάζεται η θεωρητική βάση επί της οποίας ερείδεται η απαίτηση αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών και αναλύονται ορισμένες μορφές υπό τις οποίες εκφράζεται και υλοποιείται, ήτοι η οικονομική και υλική- πρακτική υποστήριξη των κρατών μελών για την αντιμετώπιση των αναγκών που αντιμετωπίζουν στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και της διαχείρισης των συνόρων, μέσω της ίδρυσης ταμείων χρηματοδότησης και της σύστασης των κατάλληλων οργάνων και οργανισμών. Τέλος, γίνεται λόγος για τις συμφωνίες επανεισδοχής που συνάπτει η Ένωση με τρίτα κράτη και την ιδιόμορφη Κοινή Δήλωσή της με την Τουρκία, ως παραδείγματα της έμπρακτης αλληλεγγύης της Ένωσης αφενός προς τα κράτη μέλη της, τα οποία ωφελούνται από τις συμφωνίες, αλλά και προς τα συμβαλλόμενα τρίτα κράτη που λαμβάνουν ουσιαστική υποστήριξη. Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται προσέγγιση της αρχής της δίκαιης κατανομής των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη εντός του ΧΕΑΔ. Γίνεται λόγος για τα έκτακτα μέτρα μετεγκατάστασης που έλαβε η Ένωση για την επίτευξη της αρχής στο πλαίσιο της προσφυγικής κρίσης, καθώς και για την πρόσφατη απόφαση του ΔΕΕ με τη διαπίστωση της παράβασης εκ μέρους της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Τσεχίας των υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει δυνάμει των ως άνω μέτρων και την πανηγυρική υπενθύμιση της υποχρέωσης των κρατών μελών για αλληλεγγύη προς την επίτευξη των συλλογικών στόχων. Τέλος, καταγράφονται οι ενδεχόμενες ανισότητες στην κατανομή των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη στον τομέα της διαχείρισης των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών που δημιουργεί ο ισχύων Κανονισμός του Δουβλίνου. Η εργασία ολοκληρώνεται με αναφορά στις προτάσεις για την αναθεώρησή του Κανονισμού και στην πολύ πρόσφατη Πρόταση της Επιτροπής για το Νέο Σύμφωνο στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης, που παρόλο που εισάγει μέτρα ενίσχυσης της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών, εντούτοις δεν προβλέπει κάποιον «δικαιότερο» μηχανισμό κατανομής των αιτούντων διεθνούς προστασίας από αυτόν του Δουβλίνου ΙΙΙ και εν γένει των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη.","abstract_has_math":false,"creators":["Θραψανιωτάκη Κωνσταντίνα","Thrapsaniotaki Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:05Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935456"],"render_values":[{"text":"uoadl:2935456","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935456","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935456","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2935456","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θραψανιωτάκη Κωνσταντίνα","Thrapsaniotaki Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935456","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935456"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την αρχή της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και των συνόρων (άρθρα 77-80 ΣΛΕΕ), όπως αυτές πηγάζουν από τη διάταξη του άρθρου 80 ΣΛΕΕ. Βασικό αντικείμενο διερεύνησης αποτελεί η έννοια της ευθύνης των κρατών μελών για συνδρομή και παροχή βοήθειας στην αντιμετώπιση των κρίσεων που ανακύπτουν στους ως άνω τομείς, δεδομένου ότι η αλληλεγγύη είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό συνδεδεμένη με την ευθύνη. Στόχος της εργασίας είναι η παρουσίαση των τρόπων με τους οποίους εκδηλώνεται και υλοποιείται η αλληλεγγύη αλλά και η δίκαιη κατανομή των ευθυνών, τόσο μεταξύ των κρατών μελών εντός του Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης, όσο και προς ορισμένα τρίτα κράτη, με αφορμή την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση με την οποία έχει έρθει αντιμέτωπη η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Στο πρώτο μέρος της εργασίας εξετάζεται η θεωρητική βάση επί της οποίας ερείδεται η απαίτηση αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών και αναλύονται ορισμένες μορφές υπό τις οποίες εκφράζεται και υλοποιείται, ήτοι η οικονομική και υλική- πρακτική υποστήριξη των κρατών μελών για την αντιμετώπιση των αναγκών που αντιμετωπίζουν στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και της διαχείρισης των συνόρων, μέσω της ίδρυσης ταμείων χρηματοδότησης και της σύστασης των κατάλληλων οργάνων και οργανισμών. Τέλος, γίνεται λόγος για τις συμφωνίες επανεισδοχής που συνάπτει η Ένωση με τρίτα κράτη και την ιδιόμορφη Κοινή Δήλωσή της με την Τουρκία, ως παραδείγματα της έμπρακτης αλληλεγγύης της Ένωσης αφενός προς τα κράτη μέλη της, τα οποία ωφελούνται από τις συμφωνίες, αλλά και προς τα συμβαλλόμενα τρίτα κράτη που λαμβάνουν ουσιαστική υποστήριξη. Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται προσέγγιση της αρχής της δίκαιης κατανομής των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη εντός του ΧΕΑΔ. Γίνεται λόγος για τα έκτακτα μέτρα μετεγκατάστασης που έλαβε η Ένωση για την επίτευξη της αρχής στο πλαίσιο της προσφυγικής κρίσης, καθώς και για την πρόσφατη απόφαση του ΔΕΕ με τη διαπίστωση της παράβασης εκ μέρους της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Τσεχίας των υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει δυνάμει των ως άνω μέτρων και την πανηγυρική υπενθύμιση της υποχρέωσης των κρατών μελών για αλληλεγγύη προς την επίτευξη των συλλογικών στόχων. Τέλος, καταγράφονται οι ενδεχόμενες ανισότητες στην κατανομή των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη στον τομέα της διαχείρισης των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών που δημιουργεί ο ισχύων Κανονισμός του Δουβλίνου. Η εργασία ολοκληρώνεται με αναφορά στις προτάσεις για την αναθεώρησή του Κανονισμού και στην πολύ πρόσφατη Πρόταση της Επιτροπής για το Νέο Σύμφωνο στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης, που παρόλο που εισάγει μέτρα ενίσχυσης της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών, εντούτοις δεν προβλέπει κάποιον «δικαιότερο» μηχανισμό κατανομής των αιτούντων διεθνούς προστασίας από αυτόν του Δουβλίνου ΙΙΙ και εν γένει των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη.","The present paper deals with the principles of solidarity and fair sharing of responsibilities in the field of asylum, immigration and border management (Articles 77-80 TFEU) according to the Article 80 TFEU. The main subject of investigation is the concept of the responsibility of the Member States of the EU to offer assistance in case of a crisis in the above areas, due to the fact that solidarity is closely linked to responsibility, as the duty of solidarity strengthens and increases the responsibilities of the Member States, while at the same time it is a responsibility itself. The goal of this paper is to present the ways in which the principles of solidarity and fair distribution of responsibilities are manifested, capitalized and implemented, not only among the Member States within the Area of Freedom, Security and Justice, but also towards certain third countries and their people, on the occasion of the refugee and migration crisis that Europe has been dealing with recently. The first part of the paper examines the theoretical basis on which the demand for solidarity between Member States is based on and analyses some of the forms in which it is expressed and implemented, such as the financial and material support towards the Member States in order for them to cope with the needs that occur in the field of asylum, immigration and border management through the establishment of funds and of the appropriate agencies. Moreover, the paper refers to the readmission agreements concluded by the EU with third countries and the EU-Turkey Statement, as they are examples of solidarity measures that the EU takes that benefit not only the Union and the Member States themselves, but also the contracting non- member States that receive substantial support. The second part of the present paper attempts to analyze the principle of fair distribution of responsibilities between the Member States within the AFSJ. The first chapter refers to the emergency relocation measures taken by the EU, as well as to the recent CJEU’s decision finding that Poland, Hungary and the Czech Republic had breached the relocation commitments they had undertaken. Moreover, the disparities in the distribution of responsibilities between Member States in the domain of asylum and migration created by the Dublin Regulation are analyzed, as well as the legislative proposals for the reform of the Dublin system. The paper concludes with a reference to the very recent Proposal of the Commission for a New Pact on Asylum and Immigration, which introduces new solidarity measures among the Member States, but probably does not provide for a \"fairer\" mechanism for allocating asylum seekers as it preserves the main ideas of the present Dublin Regulation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι αρχές της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών στον τομέα του ΧΕΑΔ κατ΄άρθρο 80 ΣΛΕΕ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θραψανιωτάκη Κωνσταντίνα","Thrapsaniotaki Konstantina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την αρχή της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και των συνόρων (άρθρα 77-80 ΣΛΕΕ), όπως αυτές πηγάζουν από τη διάταξη του άρθρου 80 ΣΛΕΕ. Βασικό αντικείμενο διερεύνησης αποτελεί η έννοια της ευθύνης των κρατών μελών για συνδρομή και παροχή βοήθειας στην αντιμετώπιση των κρίσεων που ανακύπτουν στους ως άνω τομείς, δεδομένου ότι η αλληλεγγύη είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό συνδεδεμένη με την ευθύνη. Στόχος της εργασίας είναι η παρουσίαση των τρόπων με τους οποίους εκδηλώνεται και υλοποιείται η αλληλεγγύη αλλά και η δίκαιη κατανομή των ευθυνών, τόσο μεταξύ των κρατών μελών εντός του Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης, όσο και προς ορισμένα τρίτα κράτη, με αφορμή την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση με την οποία έχει έρθει αντιμέτωπη η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Στο πρώτο μέρος της εργασίας εξετάζεται η θεωρητική βάση επί της οποίας ερείδεται η απαίτηση αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών και αναλύονται ορισμένες μορφές υπό τις οποίες εκφράζεται και υλοποιείται, ήτοι η οικονομική και υλική- πρακτική υποστήριξη των κρατών μελών για την αντιμετώπιση των αναγκών που αντιμετωπίζουν στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και της διαχείρισης των συνόρων, μέσω της ίδρυσης ταμείων χρηματοδότησης και της σύστασης των κατάλληλων οργάνων και οργανισμών. Τέλος, γίνεται λόγος για τις συμφωνίες επανεισδοχής που συνάπτει η Ένωση με τρίτα κράτη και την ιδιόμορφη Κοινή Δήλωσή της με την Τουρκία, ως παραδείγματα της έμπρακτης αλληλεγγύης της Ένωσης αφενός προς τα κράτη μέλη της, τα οποία ωφελούνται από τις συμφωνίες, αλλά και προς τα συμβαλλόμενα τρίτα κράτη που λαμβάνουν ουσιαστική υποστήριξη. Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται προσέγγιση της αρχής της δίκαιης κατανομής των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη εντός του ΧΕΑΔ. Γίνεται λόγος για τα έκτακτα μέτρα μετεγκατάστασης που έλαβε η Ένωση για την επίτευξη της αρχής στο πλαίσιο της προσφυγικής κρίσης, καθώς και για την πρόσφατη απόφαση του ΔΕΕ με τη διαπίστωση της παράβασης εκ μέρους της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Τσεχίας των υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει δυνάμει των ως άνω μέτρων και την πανηγυρική υπενθύμιση της υποχρέωσης των κρατών μελών για αλληλεγγύη προς την επίτευξη των συλλογικών στόχων. Τέλος, καταγράφονται οι ενδεχόμενες ανισότητες στην κατανομή των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη στον τομέα της διαχείρισης των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών που δημιουργεί ο ισχύων Κανονισμός του Δουβλίνου. Η εργασία ολοκληρώνεται με αναφορά στις προτάσεις για την αναθεώρησή του Κανονισμού και στην πολύ πρόσφατη Πρόταση της Επιτροπής για το Νέο Σύμφωνο στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης, που παρόλο που εισάγει μέτρα ενίσχυσης της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών, εντούτοις δεν προβλέπει κάποιον «δικαιότερο» μηχανισμό κατανομής των αιτούντων διεθνούς προστασίας από αυτόν του Δουβλίνου ΙΙΙ και εν γένει των ευθυνών ανάμεσα στα κράτη μέλη.","The present paper deals with the principles of solidarity and fair sharing of responsibilities in the field of asylum, immigration and border management (Articles 77-80 TFEU) according to the Article 80 TFEU. The main subject of investigation is the concept of the responsibility of the Member States of the EU to offer assistance in case of a crisis in the above areas, due to the fact that solidarity is closely linked to responsibility, as the duty of solidarity strengthens and increases the responsibilities of the Member States, while at the same time it is a responsibility itself. The goal of this paper is to present the ways in which the principles of solidarity and fair distribution of responsibilities are manifested, capitalized and implemented, not only among the Member States within the Area of Freedom, Security and Justice, but also towards certain third countries and their people, on the occasion of the refugee and migration crisis that Europe has been dealing with recently. The first part of the paper examines the theoretical basis on which the demand for solidarity between Member States is based on and analyses some of the forms in which it is expressed and implemented, such as the financial and material support towards the Member States in order for them to cope with the needs that occur in the field of asylum, immigration and border management through the establishment of funds and of the appropriate agencies. Moreover, the paper refers to the readmission agreements concluded by the EU with third countries and the EU-Turkey Statement, as they are examples of solidarity measures that the EU takes that benefit not only the Union and the Member States themselves, but also the contracting non- member States that receive substantial support. The second part of the present paper attempts to analyze the principle of fair distribution of responsibilities between the Member States within the AFSJ. The first chapter refers to the emergency relocation measures taken by the EU, as well as to the recent CJEU’s decision finding that Poland, Hungary and the Czech Republic had breached the relocation commitments they had undertaken. Moreover, the disparities in the distribution of responsibilities between Member States in the domain of asylum and migration created by the Dublin Regulation are analyzed, as well as the legislative proposals for the reform of the Dublin system. The paper concludes with a reference to the very recent Proposal of the Commission for a New Pact on Asylum and Immigration, which introduces new solidarity measures among the Member States, but probably does not provide for a \"fairer\" mechanism for allocating asylum seekers as it preserves the main ideas of the present Dublin Regulation."],"dc:identifier":["uoadl:2935456","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935456"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι αρχές της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών στον τομέα του ΧΕΑΔ κατ΄άρθρο 80 ΣΛΕΕ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:05Z"}