{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935514"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935514","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμβολή της καθοδηγούμενης από την πληροφόρηση αστυνόμευσης (Intelligence-Led Policing, ILP) στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας","abstract":"Η διεθνής τρομοκρατία αποτελεί μια από τις σημαντικότερες σύγχρονες προκλήσεις, τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η διεθνής κοινότητα. Δεν συνεπάγεται, όμως, ότι η αντιμετώπισή της μπορεί να αναχθεί σε αυτοσκοπό, ούτε ότι οι σχετικές αντιδράσεις μπορούν να τεθούν supra legem, ιδίως όταν αναφερόμαστε στις δράσεις των αρμόδιων αστυνομικών υπηρεσιών. Μεταξύ των ποικίλων μέσων του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου αντιμετώπισής της, προκρίνεται εκείνο της διαχειριστικής προφύλαξης βάσει της πληροφόρησης. Η προφύλαξη από το έγκλημα και ιδίως από την τρομοκρατία, ως μέθοδος αποτροπής, αναδεικνύεται σε νέο νομιμοποιητικό λόγο της παραγωγής και αξιοποίησης της γνώσης γύρω από τα άτομα, στα όρια αυτής της σύγχρονης τάσης της αντεγκληματικής πολιτικής. Η νέα τάση που δοκιμάζεται από την αστυνομική πρακτική διεθνώς, όπως και στη χώρα μας, αφορά την μετατόπιση από την πρόληψη προς τη διαχειριστική προφύλαξη. Εστιάζει περισσότερο, λοιπόν, στην «τεχνολογική εξουδετέρωση» του τρομοκρατικού κινδύνου, βάσει της διαχειριστικής φιλοσοφίας και του στρατηγικού σχεδιασμού με «όπλο» την επεξεργασμένη πληροφορία, την intelligence. Τα ληφθέντα μέτρα για την θεσμική ενίσχυση του συστήματος πληροφόρησης της δημόσιας αστυνομίας, ως μορφή αντιτρομοκρατικού ελέγχου για τη διευκόλυνση των διαδικασιών συλλογής, ανάλυσης και μοιρασμού πληροφοριών, προσεγγίζονται σήμερα περισσότερο κριτικά και επιφυλακτικά, καθώς αντιλαμβανόμαστε να περιορίζουν αισθητά τους υφιστάμενους εγγυητικούς περιορισμούς. Ο θεσμικός μηχανισμός της διεθνούς αστυνομικής συνεργασίας δε, πρέπει να εντάσσεται στις εθνικές δομές της αντεγκληματικής πολιτικής και να αξιοποιείται-υλοποιείται σύμφωνα με τις συνταγματικές αρχές και τις σχετικές διατάξεις των εθνικών νομοθετικών πλαισίων. Η αυξανόμενη διαχειριστική εξουσία του κράτους οφείλει να περιορίζεται εντός των πλαισίων και των κανονικοτήτων του συστήματος της ποινικής δικαιοσύνης και όχι έξω από αυτό με επίκληση των εξαιρετικών συνθηκών του κινδύνου, είτε της αποδιοργάνωσης της κοινωνίας και της ποιότητας ζωής είτε πραγμάτωσης της τρομοκρατικής απειλής. Άλλο πράγμα η διαχείριση των κινδύνων μέσα από το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης με την τήρηση των εγγυήσεων για τους περιορισμούς της προσωπικής ελευθερίας και της ιδιωτικότητας, τη χρησιμοποίηση των πλέον κατάλληλων, αναγκαίων και ανάλογων μέσων και την εφαρμογή των κανόνων μιας δίκαιης διαδικασίας (due process) και άλλο μια προσπάθεια ολοσχερούς εξάλειψής τους συχνά μέσα από αβέβαιες ή έστω δυσχερείς ως προς τον έλεγχο της διαφάνειας-νομιμότηττάς τους, διοικητικές-αστυνομικές διαδικασίες και μέτρα ελέγχου. Με τη διεύρυνση αυτή των μέτρων πριν το έγκλημα ο ποινικός έλεγχος ωθείται προς τα προστάδια της εγκληματικής συμπεριφοράς μέσα από την εκσυγχρονιστική πρακτική της αποκαλούμενης «προδραστικής αστυνόμευσης» (proactive policing), διαμορφώνοντας τα χαρακτηριστικά μιας «προληπτικής ή πρόδρομης» ποινικής δικαιοσύνης. Μεταξύ των δοκιμασθέντων στρατηγικών και μέσων καταπολέμησης της διεθνούς τρομοκρατίας, εντός του σύγχρονου και πολύπλοκου παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος, το μοντέλο της Intelligence-led Policing αποτελεί την καινοτομία εκείνη που αξιοποιώντας μεθοδικά με σύγχρονες τεχνολογίες τα συλλεγόμενα πληροφοριακά δεδομένα, δίνει την ευκαιρία στις αρχές επιβολής του νόμου να προλάβουν τρομοκρατικά χτυπήματα. Συνεισφέρει ουσιαστικά, στο επίπεδο της φιλοσοφίας διαχείρισης σημαντικών εγκληματικών κινδύνων, πολλώ δε μάλλον της διεθνούς τρομοκρατίας και στην ανάπτυξη της κουλτούρας της αξίας των πληροφοριών, παρά αντιδρώντας σπασμωδικά και ακολουθώντας μια ακόμα τρομοκρατική επίθεση. Είναι το ζητούμενο πλέον, στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη τρομοκρατική απειλή. Γι’ αυτό συνεπώς, η εφαρμογή της προφύλαξης μέσω της αποτρεπτικής αξιοποίησης των πληροφοριών με δυναμικό τρόπο, αναδεικνύεται σε απάντηση-κλειδί στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας.","abstract_html":"Η διεθνής τρομοκρατία αποτελεί μια από τις σημαντικότερες σύγχρονες προκλήσεις, τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η διεθνής κοινότητα. Δεν συνεπάγεται, όμως, ότι η αντιμετώπισή της μπορεί να αναχθεί σε αυτοσκοπό, ούτε ότι οι σχετικές αντιδράσεις μπορούν να τεθούν supra legem, ιδίως όταν αναφερόμαστε στις δράσεις των αρμόδιων αστυνομικών υπηρεσιών. Μεταξύ των ποικίλων μέσων του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου αντιμετώπισής της, προκρίνεται εκείνο της διαχειριστικής προφύλαξης βάσει της πληροφόρησης. Η προφύλαξη από το έγκλημα και ιδίως από την τρομοκρατία, ως μέθοδος αποτροπής, αναδεικνύεται σε νέο νομιμοποιητικό λόγο της παραγωγής και αξιοποίησης της γνώσης γύρω από τα άτομα, στα όρια αυτής της σύγχρονης τάσης της αντεγκληματικής πολιτικής. Η νέα τάση που δοκιμάζεται από την αστυνομική πρακτική διεθνώς, όπως και στη χώρα μας, αφορά την μετατόπιση από την πρόληψη προς τη διαχειριστική προφύλαξη. Εστιάζει περισσότερο, λοιπόν, στην «τεχνολογική εξουδετέρωση» του τρομοκρατικού κινδύνου, βάσει της διαχειριστικής φιλοσοφίας και του στρατηγικού σχεδιασμού με «όπλο» την επεξεργασμένη πληροφορία, την intelligence. Τα ληφθέντα μέτρα για την θεσμική ενίσχυση του συστήματος πληροφόρησης της δημόσιας αστυνομίας, ως μορφή αντιτρομοκρατικού ελέγχου για τη διευκόλυνση των διαδικασιών συλλογής, ανάλυσης και μοιρασμού πληροφοριών, προσεγγίζονται σήμερα περισσότερο κριτικά και επιφυλακτικά, καθώς αντιλαμβανόμαστε να περιορίζουν αισθητά τους υφιστάμενους εγγυητικούς περιορισμούς. Ο θεσμικός μηχανισμός της διεθνούς αστυνομικής συνεργασίας δε, πρέπει να εντάσσεται στις εθνικές δομές της αντεγκληματικής πολιτικής και να αξιοποιείται-υλοποιείται σύμφωνα με τις συνταγματικές αρχές και τις σχετικές διατάξεις των εθνικών νομοθετικών πλαισίων. Η αυξανόμενη διαχειριστική εξουσία του κράτους οφείλει να περιορίζεται εντός των πλαισίων και των κανονικοτήτων του συστήματος της ποινικής δικαιοσύνης και όχι έξω από αυτό με επίκληση των εξαιρετικών συνθηκών του κινδύνου, είτε της αποδιοργάνωσης της κοινωνίας και της ποιότητας ζωής είτε πραγμάτωσης της τρομοκρατικής απειλής. Άλλο πράγμα η διαχείριση των κινδύνων μέσα από το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης με την τήρηση των εγγυήσεων για τους περιορισμούς της προσωπικής ελευθερίας και της ιδιωτικότητας, τη χρησιμοποίηση των πλέον κατάλληλων, αναγκαίων και ανάλογων μέσων και την εφαρμογή των κανόνων μιας δίκαιης διαδικασίας (due process) και άλλο μια προσπάθεια ολοσχερούς εξάλειψής τους συχνά μέσα από αβέβαιες ή έστω δυσχερείς ως προς τον έλεγχο της διαφάνειας-νομιμότηττάς τους, διοικητικές-αστυνομικές διαδικασίες και μέτρα ελέγχου. Με τη διεύρυνση αυτή των μέτρων πριν το έγκλημα ο ποινικός έλεγχος ωθείται προς τα προστάδια της εγκληματικής συμπεριφοράς μέσα από την εκσυγχρονιστική πρακτική της αποκαλούμενης «προδραστικής αστυνόμευσης» (proactive policing), διαμορφώνοντας τα χαρακτηριστικά μιας «προληπτικής ή πρόδρομης» ποινικής δικαιοσύνης. Μεταξύ των δοκιμασθέντων στρατηγικών και μέσων καταπολέμησης της διεθνούς τρομοκρατίας, εντός του σύγχρονου και πολύπλοκου παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος, το μοντέλο της Intelligence-led Policing αποτελεί την καινοτομία εκείνη που αξιοποιώντας μεθοδικά με σύγχρονες τεχνολογίες τα συλλεγόμενα πληροφοριακά δεδομένα, δίνει την ευκαιρία στις αρχές επιβολής του νόμου να προλάβουν τρομοκρατικά χτυπήματα. Συνεισφέρει ουσιαστικά, στο επίπεδο της φιλοσοφίας διαχείρισης σημαντικών εγκληματικών κινδύνων, πολλώ δε μάλλον της διεθνούς τρομοκρατίας και στην ανάπτυξη της κουλτούρας της αξίας των πληροφοριών, παρά αντιδρώντας σπασμωδικά και ακολουθώντας μια ακόμα τρομοκρατική επίθεση. Είναι το ζητούμενο πλέον, στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη τρομοκρατική απειλή. Γι’ αυτό συνεπώς, η εφαρμογή της προφύλαξης μέσω της αποτρεπτικής αξιοποίησης των πληροφοριών με δυναμικό τρόπο, αναδεικνύεται σε απάντηση-κλειδί στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ασημακόπουλος Δημήτριος","Asimakopoulos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:05Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935514"],"render_values":[{"text":"uoadl:2935514","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935514","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935514","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2935514","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ασημακόπουλος Δημήτριος","Asimakopoulos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935514","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935514"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διεθνής τρομοκρατία αποτελεί μια από τις σημαντικότερες σύγχρονες προκλήσεις, τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η διεθνής κοινότητα. Δεν συνεπάγεται, όμως, ότι η αντιμετώπισή της μπορεί να αναχθεί σε αυτοσκοπό, ούτε ότι οι σχετικές αντιδράσεις μπορούν να τεθούν supra legem, ιδίως όταν αναφερόμαστε στις δράσεις των αρμόδιων αστυνομικών υπηρεσιών. Μεταξύ των ποικίλων μέσων του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου αντιμετώπισής της, προκρίνεται εκείνο της διαχειριστικής προφύλαξης βάσει της πληροφόρησης. Η προφύλαξη από το έγκλημα και ιδίως από την τρομοκρατία, ως μέθοδος αποτροπής, αναδεικνύεται σε νέο νομιμοποιητικό λόγο της παραγωγής και αξιοποίησης της γνώσης γύρω από τα άτομα, στα όρια αυτής της σύγχρονης τάσης της αντεγκληματικής πολιτικής. Η νέα τάση που δοκιμάζεται από την αστυνομική πρακτική διεθνώς, όπως και στη χώρα μας, αφορά την μετατόπιση από την πρόληψη προς τη διαχειριστική προφύλαξη. Εστιάζει περισσότερο, λοιπόν, στην «τεχνολογική εξουδετέρωση» του τρομοκρατικού κινδύνου, βάσει της διαχειριστικής φιλοσοφίας και του στρατηγικού σχεδιασμού με «όπλο» την επεξεργασμένη πληροφορία, την intelligence. Τα ληφθέντα μέτρα για την θεσμική ενίσχυση του συστήματος πληροφόρησης της δημόσιας αστυνομίας, ως μορφή αντιτρομοκρατικού ελέγχου για τη διευκόλυνση των διαδικασιών συλλογής, ανάλυσης και μοιρασμού πληροφοριών, προσεγγίζονται σήμερα περισσότερο κριτικά και επιφυλακτικά, καθώς αντιλαμβανόμαστε να περιορίζουν αισθητά τους υφιστάμενους εγγυητικούς περιορισμούς. Ο θεσμικός μηχανισμός της διεθνούς αστυνομικής συνεργασίας δε, πρέπει να εντάσσεται στις εθνικές δομές της αντεγκληματικής πολιτικής και να αξιοποιείται-υλοποιείται σύμφωνα με τις συνταγματικές αρχές και τις σχετικές διατάξεις των εθνικών νομοθετικών πλαισίων. Η αυξανόμενη διαχειριστική εξουσία του κράτους οφείλει να περιορίζεται εντός των πλαισίων και των κανονικοτήτων του συστήματος της ποινικής δικαιοσύνης και όχι έξω από αυτό με επίκληση των εξαιρετικών συνθηκών του κινδύνου, είτε της αποδιοργάνωσης της κοινωνίας και της ποιότητας ζωής είτε πραγμάτωσης της τρομοκρατικής απειλής. Άλλο πράγμα η διαχείριση των κινδύνων μέσα από το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης με την τήρηση των εγγυήσεων για τους περιορισμούς της προσωπικής ελευθερίας και της ιδιωτικότητας, τη χρησιμοποίηση των πλέον κατάλληλων, αναγκαίων και ανάλογων μέσων και την εφαρμογή των κανόνων μιας δίκαιης διαδικασίας (due process) και άλλο μια προσπάθεια ολοσχερούς εξάλειψής τους συχνά μέσα από αβέβαιες ή έστω δυσχερείς ως προς τον έλεγχο της διαφάνειας-νομιμότηττάς τους, διοικητικές-αστυνομικές διαδικασίες και μέτρα ελέγχου. Με τη διεύρυνση αυτή των μέτρων πριν το έγκλημα ο ποινικός έλεγχος ωθείται προς τα προστάδια της εγκληματικής συμπεριφοράς μέσα από την εκσυγχρονιστική πρακτική της αποκαλούμενης «προδραστικής αστυνόμευσης» (proactive policing), διαμορφώνοντας τα χαρακτηριστικά μιας «προληπτικής ή πρόδρομης» ποινικής δικαιοσύνης. Μεταξύ των δοκιμασθέντων στρατηγικών και μέσων καταπολέμησης της διεθνούς τρομοκρατίας, εντός του σύγχρονου και πολύπλοκου παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος, το μοντέλο της Intelligence-led Policing αποτελεί την καινοτομία εκείνη που αξιοποιώντας μεθοδικά με σύγχρονες τεχνολογίες τα συλλεγόμενα πληροφοριακά δεδομένα, δίνει την ευκαιρία στις αρχές επιβολής του νόμου να προλάβουν τρομοκρατικά χτυπήματα. Συνεισφέρει ουσιαστικά, στο επίπεδο της φιλοσοφίας διαχείρισης σημαντικών εγκληματικών κινδύνων, πολλώ δε μάλλον της διεθνούς τρομοκρατίας και στην ανάπτυξη της κουλτούρας της αξίας των πληροφοριών, παρά αντιδρώντας σπασμωδικά και ακολουθώντας μια ακόμα τρομοκρατική επίθεση. Είναι το ζητούμενο πλέον, στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη τρομοκρατική απειλή. Γι’ αυτό συνεπώς, η εφαρμογή της προφύλαξης μέσω της αποτρεπτικής αξιοποίησης των πληροφοριών με δυναμικό τρόπο, αναδεικνύεται σε απάντηση-κλειδί στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας.","International terrorism is one of the most important contemporary challenges facing the international community. It does not mean, however, that its treatment can be reduced to an end in itself, nor that the relevant reactions can be supra legem, especially when referring to the actions of the competent police services. Among the various instruments of the existing institutional framework for dealing with it, the one of managerial precaution based on information is preferred. Crime prevention, and in particular terrorism, as a method of deterrence, is emerging as a new legitimizing reason for the production and utilization of knowledge around individuals, at the limits of this current trend in anti-crime policy. The new trend that is being tested by the police practice internationally, as in our country, concerns the shift from prevention to managerial precaution. It focuses more, therefore, on the \"technological neutralization\" of the terrorist threat, based on the managerial philosophy and strategic planning with \"weapon\" the processed information, intelligence. The measures taken to institutionally strengthen the public police information system, as a form of counter-terrorism control to facilitate the collection, analysis and sharing of information, are now being approached more critically and cautiously, as we see a significant reduction in existing warranty restrictions. The institutional mechanism of international police cooperation as well, must be part of the national structures of anti-crime policy and must be utilized in accordance with the constitutional principles and the relevant provisions of the national legislative frameworks. The growing administrative power of the state must be limited within the framework and regularity of the criminal justice system and not outside it by invoking exceptional conditions of danger, either the disorganization of society and the quality of life or the realization of the terrorist threat. It is another thing to manage risks through the criminal justice system by respecting the guarantees of restrictions on personal liberty and privacy, using the most appropriate, necessary and proportionate means and applying the rules of due process; and another attempt to eliminate them completely, often through uncertain or even difficult to control their transparency-legality, administrative-police procedures and control measures. With this extension of pre-crime measures, criminal control is pushed to the forefront of criminal behavior through the modernizing practice of so-called \"proactive policing\", shaping the characteristics of a \"preventive or precursor\" criminal justice. Among the tested strategies and means of combating international terrorism, in the modern and complex globalized environment, the Intelligence-Led Policing model is the innovation that by methodically using the collected data with modern technologies, gives the opportunity to the law enforcement authorities to prevent terrorist attacks. It contributes substantially, at the level of the philosophy of managing significant criminal risks, let alone international terrorism, and to the development of a culture of the value of information, rather than reacting spasmodically and pursuing another terrorist attack. It is now in demand, in the modern globalized terrorist threat. That is why the application of precaution through the deterrent use of information in a dynamic way is emerging as a key response in the fight against international terrorism."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμβολή της καθοδηγούμενης από την πληροφόρηση αστυνόμευσης (Intelligence-Led Policing, ILP) στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ασημακόπουλος Δημήτριος","Asimakopoulos Dimitrios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η διεθνής τρομοκρατία αποτελεί μια από τις σημαντικότερες σύγχρονες προκλήσεις, τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η διεθνής κοινότητα. Δεν συνεπάγεται, όμως, ότι η αντιμετώπισή της μπορεί να αναχθεί σε αυτοσκοπό, ούτε ότι οι σχετικές αντιδράσεις μπορούν να τεθούν supra legem, ιδίως όταν αναφερόμαστε στις δράσεις των αρμόδιων αστυνομικών υπηρεσιών. Μεταξύ των ποικίλων μέσων του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου αντιμετώπισής της, προκρίνεται εκείνο της διαχειριστικής προφύλαξης βάσει της πληροφόρησης. Η προφύλαξη από το έγκλημα και ιδίως από την τρομοκρατία, ως μέθοδος αποτροπής, αναδεικνύεται σε νέο νομιμοποιητικό λόγο της παραγωγής και αξιοποίησης της γνώσης γύρω από τα άτομα, στα όρια αυτής της σύγχρονης τάσης της αντεγκληματικής πολιτικής. Η νέα τάση που δοκιμάζεται από την αστυνομική πρακτική διεθνώς, όπως και στη χώρα μας, αφορά την μετατόπιση από την πρόληψη προς τη διαχειριστική προφύλαξη. Εστιάζει περισσότερο, λοιπόν, στην «τεχνολογική εξουδετέρωση» του τρομοκρατικού κινδύνου, βάσει της διαχειριστικής φιλοσοφίας και του στρατηγικού σχεδιασμού με «όπλο» την επεξεργασμένη πληροφορία, την intelligence. Τα ληφθέντα μέτρα για την θεσμική ενίσχυση του συστήματος πληροφόρησης της δημόσιας αστυνομίας, ως μορφή αντιτρομοκρατικού ελέγχου για τη διευκόλυνση των διαδικασιών συλλογής, ανάλυσης και μοιρασμού πληροφοριών, προσεγγίζονται σήμερα περισσότερο κριτικά και επιφυλακτικά, καθώς αντιλαμβανόμαστε να περιορίζουν αισθητά τους υφιστάμενους εγγυητικούς περιορισμούς. Ο θεσμικός μηχανισμός της διεθνούς αστυνομικής συνεργασίας δε, πρέπει να εντάσσεται στις εθνικές δομές της αντεγκληματικής πολιτικής και να αξιοποιείται-υλοποιείται σύμφωνα με τις συνταγματικές αρχές και τις σχετικές διατάξεις των εθνικών νομοθετικών πλαισίων. Η αυξανόμενη διαχειριστική εξουσία του κράτους οφείλει να περιορίζεται εντός των πλαισίων και των κανονικοτήτων του συστήματος της ποινικής δικαιοσύνης και όχι έξω από αυτό με επίκληση των εξαιρετικών συνθηκών του κινδύνου, είτε της αποδιοργάνωσης της κοινωνίας και της ποιότητας ζωής είτε πραγμάτωσης της τρομοκρατικής απειλής. Άλλο πράγμα η διαχείριση των κινδύνων μέσα από το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης με την τήρηση των εγγυήσεων για τους περιορισμούς της προσωπικής ελευθερίας και της ιδιωτικότητας, τη χρησιμοποίηση των πλέον κατάλληλων, αναγκαίων και ανάλογων μέσων και την εφαρμογή των κανόνων μιας δίκαιης διαδικασίας (due process) και άλλο μια προσπάθεια ολοσχερούς εξάλειψής τους συχνά μέσα από αβέβαιες ή έστω δυσχερείς ως προς τον έλεγχο της διαφάνειας-νομιμότηττάς τους, διοικητικές-αστυνομικές διαδικασίες και μέτρα ελέγχου. Με τη διεύρυνση αυτή των μέτρων πριν το έγκλημα ο ποινικός έλεγχος ωθείται προς τα προστάδια της εγκληματικής συμπεριφοράς μέσα από την εκσυγχρονιστική πρακτική της αποκαλούμενης «προδραστικής αστυνόμευσης» (proactive policing), διαμορφώνοντας τα χαρακτηριστικά μιας «προληπτικής ή πρόδρομης» ποινικής δικαιοσύνης. Μεταξύ των δοκιμασθέντων στρατηγικών και μέσων καταπολέμησης της διεθνούς τρομοκρατίας, εντός του σύγχρονου και πολύπλοκου παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος, το μοντέλο της Intelligence-led Policing αποτελεί την καινοτομία εκείνη που αξιοποιώντας μεθοδικά με σύγχρονες τεχνολογίες τα συλλεγόμενα πληροφοριακά δεδομένα, δίνει την ευκαιρία στις αρχές επιβολής του νόμου να προλάβουν τρομοκρατικά χτυπήματα. Συνεισφέρει ουσιαστικά, στο επίπεδο της φιλοσοφίας διαχείρισης σημαντικών εγκληματικών κινδύνων, πολλώ δε μάλλον της διεθνούς τρομοκρατίας και στην ανάπτυξη της κουλτούρας της αξίας των πληροφοριών, παρά αντιδρώντας σπασμωδικά και ακολουθώντας μια ακόμα τρομοκρατική επίθεση. Είναι το ζητούμενο πλέον, στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη τρομοκρατική απειλή. Γι’ αυτό συνεπώς, η εφαρμογή της προφύλαξης μέσω της αποτρεπτικής αξιοποίησης των πληροφοριών με δυναμικό τρόπο, αναδεικνύεται σε απάντηση-κλειδί στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας.","International terrorism is one of the most important contemporary challenges facing the international community. It does not mean, however, that its treatment can be reduced to an end in itself, nor that the relevant reactions can be supra legem, especially when referring to the actions of the competent police services. Among the various instruments of the existing institutional framework for dealing with it, the one of managerial precaution based on information is preferred. Crime prevention, and in particular terrorism, as a method of deterrence, is emerging as a new legitimizing reason for the production and utilization of knowledge around individuals, at the limits of this current trend in anti-crime policy. The new trend that is being tested by the police practice internationally, as in our country, concerns the shift from prevention to managerial precaution. It focuses more, therefore, on the \"technological neutralization\" of the terrorist threat, based on the managerial philosophy and strategic planning with \"weapon\" the processed information, intelligence. The measures taken to institutionally strengthen the public police information system, as a form of counter-terrorism control to facilitate the collection, analysis and sharing of information, are now being approached more critically and cautiously, as we see a significant reduction in existing warranty restrictions. The institutional mechanism of international police cooperation as well, must be part of the national structures of anti-crime policy and must be utilized in accordance with the constitutional principles and the relevant provisions of the national legislative frameworks. The growing administrative power of the state must be limited within the framework and regularity of the criminal justice system and not outside it by invoking exceptional conditions of danger, either the disorganization of society and the quality of life or the realization of the terrorist threat. It is another thing to manage risks through the criminal justice system by respecting the guarantees of restrictions on personal liberty and privacy, using the most appropriate, necessary and proportionate means and applying the rules of due process; and another attempt to eliminate them completely, often through uncertain or even difficult to control their transparency-legality, administrative-police procedures and control measures. With this extension of pre-crime measures, criminal control is pushed to the forefront of criminal behavior through the modernizing practice of so-called \"proactive policing\", shaping the characteristics of a \"preventive or precursor\" criminal justice. Among the tested strategies and means of combating international terrorism, in the modern and complex globalized environment, the Intelligence-Led Policing model is the innovation that by methodically using the collected data with modern technologies, gives the opportunity to the law enforcement authorities to prevent terrorist attacks. It contributes substantially, at the level of the philosophy of managing significant criminal risks, let alone international terrorism, and to the development of a culture of the value of information, rather than reacting spasmodically and pursuing another terrorist attack. It is now in demand, in the modern globalized terrorist threat. That is why the application of precaution through the deterrent use of information in a dynamic way is emerging as a key response in the fight against international terrorism."],"dc:identifier":["uoadl:2935514","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935514"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η συμβολή της καθοδηγούμενης από την πληροφόρηση αστυνόμευσης (Intelligence-Led Policing, ILP) στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:05Z"}