{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935522"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935522","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γυναικοκτονία: Μια συγκριτική εξέταση σε διεθνές, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.","abstract":"Το φαινόμενο της γυναικοκτονίας, δηλαδή της \"δολοφονίας γυναικών, κοριτσιών, θηλυκών βρεφών και εμβρύων για λόγους που συνδέονται με το φύλο τους\", όπως έχει επικρατήσει ο ορισμός του τις τελευταίες δεκαετίες, δεν αποτελεί σύγχρονο φαινόμενο. Απεναντίας, πρόκειται για ένα για αιώνες αθέατο έγκλημα που εντοπίζεται από τις αρχαίες κοινωνίες έως σήμερα. Ανάλογα με το ιστορικό, γεωγραφικό και κοινωνικοπολιτικό συγκείμενο παρατηρούνται, φυσικά, διαφοροποιήσεις ως προς την αντιμετώπιση, τις μεθόδους, την ένταση ή την έκταση αλλά και μία θεμελιώδης ομοιότητα, την αντιμετώπιση των ζωών των γυναικών και των θηλυκοτήτων ως λιγότερο άξιων να βιωθούν, ιδίως όταν αυτές επιλέγουν να μην συμμορφωθούν με τα κυρίαρχα, κάθε εποχή, στερεοτυπικά διαμορφωμένα όρια και πρότυπα για τον ρόλο των φύλων. Ως θεωρητικό εργαλείο η έννοια αναπτύσσεται, αρχικά, στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α. τη δεκαετία του 1970, από φεμινίστριες ακαδημαϊκούς, με καθοριστική συνεισφορά αυτή της κοινωνιολόγου Diana Russell. Οι φεμινίστριες της Λατινικής Αμερικής, όμως, είναι αυτές που θα δώσουν μια τεράστια ώθηση, τόσο στην ακαδημαϊκή έρευνα του φαινομένου όσο και στην αναγνώρισή του ως σημαντικού εργαλείου φεμινιστικής πολιτικής. Εκεί θα ξεκινήσουν και οι πρώτες διεκδικήσεις για την δικαιική αντιμετώπιση του φαινομένου, με αφορμή τις εκατοντάδες γυναικοκτονίες στην πόλη Juárez του Μεξικού, και οι πρώτοι σχετικοί νόμοι, από τις αρχές στου 21ου αι. Το διεθνές δίκαιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα συμβάλει καθοριστικά σε αυτή την προσπάθεια. Έως σήμερα, 18 χώρες της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής έχουν εντάξει τη γυναικοκτονία στο νομικό τους σύστημα. Στην Ευρώπη, μόλις τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να αρθρώνονται σχετικοί προβληματισμοί στον τομέα του δικαίου.","abstract_html":"Το φαινόμενο της γυναικοκτονίας, δηλαδή της &quot;δολοφονίας γυναικών, κοριτσιών, θηλυκών βρεφών και εμβρύων για λόγους που συνδέονται με το φύλο τους&quot;, όπως έχει επικρατήσει ο ορισμός του τις τελευταίες δεκαετίες, δεν αποτελεί σύγχρονο φαινόμενο. Απεναντίας, πρόκειται για ένα για αιώνες αθέατο έγκλημα που εντοπίζεται από τις αρχαίες κοινωνίες έως σήμερα. Ανάλογα με το ιστορικό, γεωγραφικό και κοινωνικοπολιτικό συγκείμενο παρατηρούνται, φυσικά, διαφοροποιήσεις ως προς την αντιμετώπιση, τις μεθόδους, την ένταση ή την έκταση αλλά και μία θεμελιώδης ομοιότητα, την αντιμετώπιση των ζωών των γυναικών και των θηλυκοτήτων ως λιγότερο άξιων να βιωθούν, ιδίως όταν αυτές επιλέγουν να μην συμμορφωθούν με τα κυρίαρχα, κάθε εποχή, στερεοτυπικά διαμορφωμένα όρια και πρότυπα για τον ρόλο των φύλων. Ως θεωρητικό εργαλείο η έννοια αναπτύσσεται, αρχικά, στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α. τη δεκαετία του 1970, από φεμινίστριες ακαδημαϊκούς, με καθοριστική συνεισφορά αυτή της κοινωνιολόγου Diana Russell. Οι φεμινίστριες της Λατινικής Αμερικής, όμως, είναι αυτές που θα δώσουν μια τεράστια ώθηση, τόσο στην ακαδημαϊκή έρευνα του φαινομένου όσο και στην αναγνώρισή του ως σημαντικού εργαλείου φεμινιστικής πολιτικής. Εκεί θα ξεκινήσουν και οι πρώτες διεκδικήσεις για την δικαιική αντιμετώπιση του φαινομένου, με αφορμή τις εκατοντάδες γυναικοκτονίες στην πόλη Juárez του Μεξικού, και οι πρώτοι σχετικοί νόμοι, από τις αρχές στου 21ου αι. Το διεθνές δίκαιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα συμβάλει καθοριστικά σε αυτή την προσπάθεια. Έως σήμερα, 18 χώρες της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής έχουν εντάξει τη γυναικοκτονία στο νομικό τους σύστημα. Στην Ευρώπη, μόλις τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να αρθρώνονται σχετικοί προβληματισμοί στον τομέα του δικαίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκόνη-Καραμπότσου Αναστασία","Gkoni-Karampotsou Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:05Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935522"],"render_values":[{"text":"uoadl:2935522","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935522","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935522","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2935522","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκόνη-Καραμπότσου Αναστασία","Gkoni-Karampotsou Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935522","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935522"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το φαινόμενο της γυναικοκτονίας, δηλαδή της \"δολοφονίας γυναικών, κοριτσιών, θηλυκών βρεφών και εμβρύων για λόγους που συνδέονται με το φύλο τους\", όπως έχει επικρατήσει ο ορισμός του τις τελευταίες δεκαετίες, δεν αποτελεί σύγχρονο φαινόμενο. Απεναντίας, πρόκειται για ένα για αιώνες αθέατο έγκλημα που εντοπίζεται από τις αρχαίες κοινωνίες έως σήμερα. Ανάλογα με το ιστορικό, γεωγραφικό και κοινωνικοπολιτικό συγκείμενο παρατηρούνται, φυσικά, διαφοροποιήσεις ως προς την αντιμετώπιση, τις μεθόδους, την ένταση ή την έκταση αλλά και μία θεμελιώδης ομοιότητα, την αντιμετώπιση των ζωών των γυναικών και των θηλυκοτήτων ως λιγότερο άξιων να βιωθούν, ιδίως όταν αυτές επιλέγουν να μην συμμορφωθούν με τα κυρίαρχα, κάθε εποχή, στερεοτυπικά διαμορφωμένα όρια και πρότυπα για τον ρόλο των φύλων. Ως θεωρητικό εργαλείο η έννοια αναπτύσσεται, αρχικά, στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α. τη δεκαετία του 1970, από φεμινίστριες ακαδημαϊκούς, με καθοριστική συνεισφορά αυτή της κοινωνιολόγου Diana Russell. Οι φεμινίστριες της Λατινικής Αμερικής, όμως, είναι αυτές που θα δώσουν μια τεράστια ώθηση, τόσο στην ακαδημαϊκή έρευνα του φαινομένου όσο και στην αναγνώρισή του ως σημαντικού εργαλείου φεμινιστικής πολιτικής. Εκεί θα ξεκινήσουν και οι πρώτες διεκδικήσεις για την δικαιική αντιμετώπιση του φαινομένου, με αφορμή τις εκατοντάδες γυναικοκτονίες στην πόλη Juárez του Μεξικού, και οι πρώτοι σχετικοί νόμοι, από τις αρχές στου 21ου αι. Το διεθνές δίκαιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα συμβάλει καθοριστικά σε αυτή την προσπάθεια. Έως σήμερα, 18 χώρες της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής έχουν εντάξει τη γυναικοκτονία στο νομικό τους σύστημα. Στην Ευρώπη, μόλις τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να αρθρώνονται σχετικοί προβληματισμοί στον τομέα του δικαίου.","The phenomenon of femicide, the \"murder of women, girls, female infants and embryos for reasons related to their gender\", as its definition has prevailed in recent decades, is not a modern phenomenon. On the contrary, it is a for centuries unseen crime traced from ancient societies to the present day. Depending on the historical, geographical and socio-political context, there are differences in social handling, methods, intensity or extent, but also a fundamental similarity, the treatment of women's lives and femininities as less worthy to be lived, especially when they choose not to comply with the dominant stereotypically shaped boundaries and standards for the role of the sexes/genders. As a theoretical tool the concept is developed, initially, in Europe and the United States in the 1970s, by feminist academics, with a decisive contribution by sociologist Diana Russell. Latin American feminists, however, are the ones who gave a huge boost, both to academic research of the phenomenon and to its recognition as an important tool of feminist politics. This is where the first claims for the legal recognition of the phenomenon started, on the occasion of the hundreds of femicides in the city of Juárez, Mexico, and also the first related laws, from the beginning of the 21st century. International human rights law made a decisive contribution to this effort. To date, 18 Latin American and Caribbean countries have incorporated femi(ni)cide into their legal system. In Europe, legal considerations have only begun to articulate in recent years."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γυναικοκτονία: Μια συγκριτική εξέταση σε διεθνές, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκόνη-Καραμπότσου Αναστασία","Gkoni-Karampotsou Anastasia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το φαινόμενο της γυναικοκτονίας, δηλαδή της \"δολοφονίας γυναικών, κοριτσιών, θηλυκών βρεφών και εμβρύων για λόγους που συνδέονται με το φύλο τους\", όπως έχει επικρατήσει ο ορισμός του τις τελευταίες δεκαετίες, δεν αποτελεί σύγχρονο φαινόμενο. Απεναντίας, πρόκειται για ένα για αιώνες αθέατο έγκλημα που εντοπίζεται από τις αρχαίες κοινωνίες έως σήμερα. Ανάλογα με το ιστορικό, γεωγραφικό και κοινωνικοπολιτικό συγκείμενο παρατηρούνται, φυσικά, διαφοροποιήσεις ως προς την αντιμετώπιση, τις μεθόδους, την ένταση ή την έκταση αλλά και μία θεμελιώδης ομοιότητα, την αντιμετώπιση των ζωών των γυναικών και των θηλυκοτήτων ως λιγότερο άξιων να βιωθούν, ιδίως όταν αυτές επιλέγουν να μην συμμορφωθούν με τα κυρίαρχα, κάθε εποχή, στερεοτυπικά διαμορφωμένα όρια και πρότυπα για τον ρόλο των φύλων. Ως θεωρητικό εργαλείο η έννοια αναπτύσσεται, αρχικά, στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α. τη δεκαετία του 1970, από φεμινίστριες ακαδημαϊκούς, με καθοριστική συνεισφορά αυτή της κοινωνιολόγου Diana Russell. Οι φεμινίστριες της Λατινικής Αμερικής, όμως, είναι αυτές που θα δώσουν μια τεράστια ώθηση, τόσο στην ακαδημαϊκή έρευνα του φαινομένου όσο και στην αναγνώρισή του ως σημαντικού εργαλείου φεμινιστικής πολιτικής. Εκεί θα ξεκινήσουν και οι πρώτες διεκδικήσεις για την δικαιική αντιμετώπιση του φαινομένου, με αφορμή τις εκατοντάδες γυναικοκτονίες στην πόλη Juárez του Μεξικού, και οι πρώτοι σχετικοί νόμοι, από τις αρχές στου 21ου αι. Το διεθνές δίκαιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα συμβάλει καθοριστικά σε αυτή την προσπάθεια. Έως σήμερα, 18 χώρες της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής έχουν εντάξει τη γυναικοκτονία στο νομικό τους σύστημα. Στην Ευρώπη, μόλις τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να αρθρώνονται σχετικοί προβληματισμοί στον τομέα του δικαίου.","The phenomenon of femicide, the \"murder of women, girls, female infants and embryos for reasons related to their gender\", as its definition has prevailed in recent decades, is not a modern phenomenon. On the contrary, it is a for centuries unseen crime traced from ancient societies to the present day. Depending on the historical, geographical and socio-political context, there are differences in social handling, methods, intensity or extent, but also a fundamental similarity, the treatment of women's lives and femininities as less worthy to be lived, especially when they choose not to comply with the dominant stereotypically shaped boundaries and standards for the role of the sexes/genders. As a theoretical tool the concept is developed, initially, in Europe and the United States in the 1970s, by feminist academics, with a decisive contribution by sociologist Diana Russell. Latin American feminists, however, are the ones who gave a huge boost, both to academic research of the phenomenon and to its recognition as an important tool of feminist politics. This is where the first claims for the legal recognition of the phenomenon started, on the occasion of the hundreds of femicides in the city of Juárez, Mexico, and also the first related laws, from the beginning of the 21st century. International human rights law made a decisive contribution to this effort. To date, 18 Latin American and Caribbean countries have incorporated femi(ni)cide into their legal system. In Europe, legal considerations have only begun to articulate in recent years."],"dc:identifier":["uoadl:2935522","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935522"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Γυναικοκτονία: Μια συγκριτική εξέταση σε διεθνές, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:05Z"}