{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935792"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935792","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σεξουαλική παραβατικότητα και καταγραφή κοινωνικών χαρακτηριστικών του κρατούμενου πληθυσμού στο Κατάστημα Κράτησης Τρίπολης","abstract":"Η άσκηση σεξουαλικής βίας, σε όλες τις εκφάνσεις της, συνιστά ειδεχθές έγκλημα και διώκεται. Η σεξουαλική παραβατικότητα αποτελεί μία ιδιαίτερη μορφή παραβατικότητας και πρέπει να διερευνάται και να εξετάζεται ώστε να γίνει πιο κατανοητή η σεξουαλική επιθετική συμπεριφορά και να περιοριστούν ή να απαλειφθούν τέτοιου είδους φαινόμενα. Σκοπός: Με την συγκεκριμένη εργασία επιχειρείται να καταγραφούν οι βασικές θεωρητικές κατευθύνσεις σχετικά με την σεξουαλική παραβατικότητα και να αποτυπωθούν τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των κρατούμενων σεξουαλικών παραβατών στο Κατάστημα Κράτησης της Τρίπολης. Αρχικά αναφέρονται επιδημιολογικά στοιχεία, περιγράφεται η στάση της κοινωνίας απέναντι στη σεξουαλική βία καθώς και οι παράγοντες κινδύνου που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτή. Αναλύονται ορισμένοι μύθοι για το βιασμό και γίνεται αδρή αναφορά στο νομικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο ορίζεται ως έγκλημα η σεξουαλική βία. Στη συνέχεια, καταγράφονται οι κύριες κατηγοριοποιήσεις των σεξουαλικών παραβατών. Λόγω συχνότητας των φαινομένων επιλέχτηκε να περιγραφεί πιο αναλυτικά ο βιασμός, η παιδική σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική παραβατικότητα μέσω διαδικτύου. Μέθοδος: Διενεργήθηκαν 55 συνεντεύξεις με κρατούμενους στη φυλακή της Τρίπολης, καταδικασμένους για σεξουαλικά εγκλήματα. Συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο ειδικό για την έρευνα, το οποίο συνέλεγε πληροφορίες για τα παρακάτω πεδία: δημογραφικά στοιχεία, οικογενειακή κατάσταση, κοινωνικό υπόβαθρο κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, εκπαιδευτικό και εργασιακό επίπεδο, κατάσταση υγείας και χρήση ουσιών, ποινικό αδίκημα που διέπραξαν, στόχοι μετά την αποφυλάκιση. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν στατιστικά. Αποτελέσματα: Οι ερωτηθέντες κρατούμενοι αποτελούν έναν ετερογενή πληθυσμό και προέρχονται από όλες τις ηλικιακές ομάδες, από 21 έως 90 ετών, με μέσο όρο ηλικίας τα 51 έτη. 44% είχαν καταδικαστεί για ασέλγεια ανηλίκου, 23% για βιασμό ανηλίκου, 11% για βιασμό ενηλίκου, 8% για παιδική πορνογραφία μέσω διαδικτύου. Οι περισσότεροι απάντησαν ότι είναι παντρεμένοι (40%) ή διαζευγμένοι (31%) και οι πιο πολλοί δήλωσαν ότι έχουν ανήλικα παιδιά (49%). Η πλειοψηφία δήλωσε ότι μεγάλωσε με τους φυσικούς γονείς (80%), με τους οποίους είχε καλή σχέση. Σχετικά με την κατάσταση της υγείας, αρκετοί αντιμετώπιζαν σωματικά προβλήματα (56%), ωστόσο δεν αντιμετώπιζαν ζητήματα χρήσης ουσιών και αλκοόλ. Οι περισσότεροι (35%) είχαν τελειώσει το δημοτικό και απασχολούνταν σε χειρωνακτικές εργασίες πριν την φυλακή (40%). Παρατηρήθηκαν χαμηλά επίπεδα υποτροπής (επαναφυλάκιση σε ποσοστό 13%). Τέλος, οι προσωπικοί τους στόχοι μετά την αποφυλάκιση είναι η επανασύνδεση με την οικογένεια, η εύρεση εργασίας και η αποκατάσταση της θέσης τους ως μέλη της κοινωνίας, χωρίς το βάρος του κοινωνικού στιγματισμού. Συμπέρασμα: Η εργασία ολοκληρώνεται με βασικό συμπέρασμα ότι παρά την ετερογένεια του πληθυσμού, υπάρχουν κοινά στοιχεία με την διεθνή και εγχώρια βιβλιογραφία. Υπάρχει η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και για εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση τόσο του κοινού ώστε να μην αναπαράγει μύθους για τη σεξουαλική βία όσο και των εμπλεκόμενων φορέων είτε πρόκειται για τις διωκτικές και δικαστικές αρχές είτε για υγειονομικές υπηρεσίες.","abstract_html":"Η άσκηση σεξουαλικής βίας, σε όλες τις εκφάνσεις της, συνιστά ειδεχθές έγκλημα και διώκεται. Η σεξουαλική παραβατικότητα αποτελεί μία ιδιαίτερη μορφή παραβατικότητας και πρέπει να διερευνάται και να εξετάζεται ώστε να γίνει πιο κατανοητή η σεξουαλική επιθετική συμπεριφορά και να περιοριστούν ή να απαλειφθούν τέτοιου είδους φαινόμενα. Σκοπός: Με την συγκεκριμένη εργασία επιχειρείται να καταγραφούν οι βασικές θεωρητικές κατευθύνσεις σχετικά με την σεξουαλική παραβατικότητα και να αποτυπωθούν τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των κρατούμενων σεξουαλικών παραβατών στο Κατάστημα Κράτησης της Τρίπολης. Αρχικά αναφέρονται επιδημιολογικά στοιχεία, περιγράφεται η στάση της κοινωνίας απέναντι στη σεξουαλική βία καθώς και οι παράγοντες κινδύνου που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτή. Αναλύονται ορισμένοι μύθοι για το βιασμό και γίνεται αδρή αναφορά στο νομικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο ορίζεται ως έγκλημα η σεξουαλική βία. Στη συνέχεια, καταγράφονται οι κύριες κατηγοριοποιήσεις των σεξουαλικών παραβατών. Λόγω συχνότητας των φαινομένων επιλέχτηκε να περιγραφεί πιο αναλυτικά ο βιασμός, η παιδική σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική παραβατικότητα μέσω διαδικτύου. Μέθοδος: Διενεργήθηκαν 55 συνεντεύξεις με κρατούμενους στη φυλακή της Τρίπολης, καταδικασμένους για σεξουαλικά εγκλήματα. Συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο ειδικό για την έρευνα, το οποίο συνέλεγε πληροφορίες για τα παρακάτω πεδία: δημογραφικά στοιχεία, οικογενειακή κατάσταση, κοινωνικό υπόβαθρο κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, εκπαιδευτικό και εργασιακό επίπεδο, κατάσταση υγείας και χρήση ουσιών, ποινικό αδίκημα που διέπραξαν, στόχοι μετά την αποφυλάκιση. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν στατιστικά. Αποτελέσματα: Οι ερωτηθέντες κρατούμενοι αποτελούν έναν ετερογενή πληθυσμό και προέρχονται από όλες τις ηλικιακές ομάδες, από 21 έως 90 ετών, με μέσο όρο ηλικίας τα 51 έτη. 44% είχαν καταδικαστεί για ασέλγεια ανηλίκου, 23% για βιασμό ανηλίκου, 11% για βιασμό ενηλίκου, 8% για παιδική πορνογραφία μέσω διαδικτύου. Οι περισσότεροι απάντησαν ότι είναι παντρεμένοι (40%) ή διαζευγμένοι (31%) και οι πιο πολλοί δήλωσαν ότι έχουν ανήλικα παιδιά (49%). Η πλειοψηφία δήλωσε ότι μεγάλωσε με τους φυσικούς γονείς (80%), με τους οποίους είχε καλή σχέση. Σχετικά με την κατάσταση της υγείας, αρκετοί αντιμετώπιζαν σωματικά προβλήματα (56%), ωστόσο δεν αντιμετώπιζαν ζητήματα χρήσης ουσιών και αλκοόλ. Οι περισσότεροι (35%) είχαν τελειώσει το δημοτικό και απασχολούνταν σε χειρωνακτικές εργασίες πριν την φυλακή (40%). Παρατηρήθηκαν χαμηλά επίπεδα υποτροπής (επαναφυλάκιση σε ποσοστό 13%). Τέλος, οι προσωπικοί τους στόχοι μετά την αποφυλάκιση είναι η επανασύνδεση με την οικογένεια, η εύρεση εργασίας και η αποκατάσταση της θέσης τους ως μέλη της κοινωνίας, χωρίς το βάρος του κοινωνικού στιγματισμού. Συμπέρασμα: Η εργασία ολοκληρώνεται με βασικό συμπέρασμα ότι παρά την ετερογένεια του πληθυσμού, υπάρχουν κοινά στοιχεία με την διεθνή και εγχώρια βιβλιογραφία. Υπάρχει η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και για εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση τόσο του κοινού ώστε να μην αναπαράγει μύθους για τη σεξουαλική βία όσο και των εμπλεκόμενων φορέων είτε πρόκειται για τις διωκτικές και δικαστικές αρχές είτε για υγειονομικές υπηρεσίες.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζήνα Μυρτώ","Chatzina Myrto"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935792"],"render_values":[{"text":"uoadl:2935792","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935792","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935792","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2935792","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζήνα Μυρτώ","Chatzina Myrto"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935792","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935792"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η άσκηση σεξουαλικής βίας, σε όλες τις εκφάνσεις της, συνιστά ειδεχθές έγκλημα και διώκεται. Η σεξουαλική παραβατικότητα αποτελεί μία ιδιαίτερη μορφή παραβατικότητας και πρέπει να διερευνάται και να εξετάζεται ώστε να γίνει πιο κατανοητή η σεξουαλική επιθετική συμπεριφορά και να περιοριστούν ή να απαλειφθούν τέτοιου είδους φαινόμενα. Σκοπός: Με την συγκεκριμένη εργασία επιχειρείται να καταγραφούν οι βασικές θεωρητικές κατευθύνσεις σχετικά με την σεξουαλική παραβατικότητα και να αποτυπωθούν τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των κρατούμενων σεξουαλικών παραβατών στο Κατάστημα Κράτησης της Τρίπολης. Αρχικά αναφέρονται επιδημιολογικά στοιχεία, περιγράφεται η στάση της κοινωνίας απέναντι στη σεξουαλική βία καθώς και οι παράγοντες κινδύνου που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτή. Αναλύονται ορισμένοι μύθοι για το βιασμό και γίνεται αδρή αναφορά στο νομικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο ορίζεται ως έγκλημα η σεξουαλική βία. Στη συνέχεια, καταγράφονται οι κύριες κατηγοριοποιήσεις των σεξουαλικών παραβατών. Λόγω συχνότητας των φαινομένων επιλέχτηκε να περιγραφεί πιο αναλυτικά ο βιασμός, η παιδική σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική παραβατικότητα μέσω διαδικτύου. Μέθοδος: Διενεργήθηκαν 55 συνεντεύξεις με κρατούμενους στη φυλακή της Τρίπολης, καταδικασμένους για σεξουαλικά εγκλήματα. Συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο ειδικό για την έρευνα, το οποίο συνέλεγε πληροφορίες για τα παρακάτω πεδία: δημογραφικά στοιχεία, οικογενειακή κατάσταση, κοινωνικό υπόβαθρο κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, εκπαιδευτικό και εργασιακό επίπεδο, κατάσταση υγείας και χρήση ουσιών, ποινικό αδίκημα που διέπραξαν, στόχοι μετά την αποφυλάκιση. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν στατιστικά. Αποτελέσματα: Οι ερωτηθέντες κρατούμενοι αποτελούν έναν ετερογενή πληθυσμό και προέρχονται από όλες τις ηλικιακές ομάδες, από 21 έως 90 ετών, με μέσο όρο ηλικίας τα 51 έτη. 44% είχαν καταδικαστεί για ασέλγεια ανηλίκου, 23% για βιασμό ανηλίκου, 11% για βιασμό ενηλίκου, 8% για παιδική πορνογραφία μέσω διαδικτύου. Οι περισσότεροι απάντησαν ότι είναι παντρεμένοι (40%) ή διαζευγμένοι (31%) και οι πιο πολλοί δήλωσαν ότι έχουν ανήλικα παιδιά (49%). Η πλειοψηφία δήλωσε ότι μεγάλωσε με τους φυσικούς γονείς (80%), με τους οποίους είχε καλή σχέση. Σχετικά με την κατάσταση της υγείας, αρκετοί αντιμετώπιζαν σωματικά προβλήματα (56%), ωστόσο δεν αντιμετώπιζαν ζητήματα χρήσης ουσιών και αλκοόλ. Οι περισσότεροι (35%) είχαν τελειώσει το δημοτικό και απασχολούνταν σε χειρωνακτικές εργασίες πριν την φυλακή (40%). Παρατηρήθηκαν χαμηλά επίπεδα υποτροπής (επαναφυλάκιση σε ποσοστό 13%). Τέλος, οι προσωπικοί τους στόχοι μετά την αποφυλάκιση είναι η επανασύνδεση με την οικογένεια, η εύρεση εργασίας και η αποκατάσταση της θέσης τους ως μέλη της κοινωνίας, χωρίς το βάρος του κοινωνικού στιγματισμού. Συμπέρασμα: Η εργασία ολοκληρώνεται με βασικό συμπέρασμα ότι παρά την ετερογένεια του πληθυσμού, υπάρχουν κοινά στοιχεία με την διεθνή και εγχώρια βιβλιογραφία. Υπάρχει η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και για εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση τόσο του κοινού ώστε να μην αναπαράγει μύθους για τη σεξουαλική βία όσο και των εμπλεκόμενων φορέων είτε πρόκειται για τις διωκτικές και δικαστικές αρχές είτε για υγειονομικές υπηρεσίες.","The use of sexual violence, in all its manifestations, constitutes a heinous crime and is prosecuted. Sexual delinquency is a special form of delinquency and should be investigated and examined in order to better understand sexual aggression and to reduce or eliminate such phenomena. Aim: With this work, an attempt is made to record the basic theoretical directions regarding sexual delinquency and to capture the social characteristics of detained sex offenders in the Prison of Tripoli. Initially, epidemiological data are reported, describing society's attitude towards sexual violence and the risk factors that may lead to it. Some rape myths are analyzed and a rough reference is made to the legal framework in which sexual violence is defined as a crime. The main categories of sex offenders are analyzed. Due to the frequency of the phenomena, it was chosen to describe in more detail rape, child sexual abuse and online sexual delinquency. Methodology: 55 interviews were conducted with detainees in Tripoli’s prison, convicted of sexual crimes. A research-specific questionnaire was completed, which collected information on the following areas: demographics, marital status, social background in childhood and adolescence, educational and occupational level, health status and substance use, criminal record, objectives after release. The results were statistically analyzed. Results: The interviewed detainees are a heterogeneous population, within all age groups, from 21 to 90 years old, with an average age of 51 years. 44% had been convicted of child molestation, 23% of child rape, 11% of adult rape, and 8% of online child pornography. Most answered that they are married (40%) or divorced (31%) and most stated that they have minor children (49%). The majority stated that they grew up with their biological parents (80%), with whom they had a good relationship. Regarding the state of health, many experienced physical problems (56%), however they did not face issues of substance use and alcohol. Most of them (35%) had completed primary school and were engaged mainly in manual jobs before prison (40%). Low levels of recidivism were observed (re-offending at 13%). Finally, their personal goals after release from prison are to reunite with their family, to find a job and restore their position as members of society, without the burden of social stigma. Conclusion: The dissertation concludes that despite the heterogeneity of the population, there are common elements with the international and national literature. There is a need for further research, education and awareness of both the public so that it does not reproduce myths about sexual violence and the actors involved, whether it is the prosecution and the judiciary or health services."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σεξουαλική παραβατικότητα και καταγραφή κοινωνικών χαρακτηριστικών του κρατούμενου πληθυσμού στο Κατάστημα Κράτησης Τρίπολης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζήνα Μυρτώ","Chatzina Myrto"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η άσκηση σεξουαλικής βίας, σε όλες τις εκφάνσεις της, συνιστά ειδεχθές έγκλημα και διώκεται. Η σεξουαλική παραβατικότητα αποτελεί μία ιδιαίτερη μορφή παραβατικότητας και πρέπει να διερευνάται και να εξετάζεται ώστε να γίνει πιο κατανοητή η σεξουαλική επιθετική συμπεριφορά και να περιοριστούν ή να απαλειφθούν τέτοιου είδους φαινόμενα. Σκοπός: Με την συγκεκριμένη εργασία επιχειρείται να καταγραφούν οι βασικές θεωρητικές κατευθύνσεις σχετικά με την σεξουαλική παραβατικότητα και να αποτυπωθούν τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των κρατούμενων σεξουαλικών παραβατών στο Κατάστημα Κράτησης της Τρίπολης. Αρχικά αναφέρονται επιδημιολογικά στοιχεία, περιγράφεται η στάση της κοινωνίας απέναντι στη σεξουαλική βία καθώς και οι παράγοντες κινδύνου που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτή. Αναλύονται ορισμένοι μύθοι για το βιασμό και γίνεται αδρή αναφορά στο νομικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο ορίζεται ως έγκλημα η σεξουαλική βία. Στη συνέχεια, καταγράφονται οι κύριες κατηγοριοποιήσεις των σεξουαλικών παραβατών. Λόγω συχνότητας των φαινομένων επιλέχτηκε να περιγραφεί πιο αναλυτικά ο βιασμός, η παιδική σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική παραβατικότητα μέσω διαδικτύου. Μέθοδος: Διενεργήθηκαν 55 συνεντεύξεις με κρατούμενους στη φυλακή της Τρίπολης, καταδικασμένους για σεξουαλικά εγκλήματα. Συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο ειδικό για την έρευνα, το οποίο συνέλεγε πληροφορίες για τα παρακάτω πεδία: δημογραφικά στοιχεία, οικογενειακή κατάσταση, κοινωνικό υπόβαθρο κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, εκπαιδευτικό και εργασιακό επίπεδο, κατάσταση υγείας και χρήση ουσιών, ποινικό αδίκημα που διέπραξαν, στόχοι μετά την αποφυλάκιση. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν στατιστικά. Αποτελέσματα: Οι ερωτηθέντες κρατούμενοι αποτελούν έναν ετερογενή πληθυσμό και προέρχονται από όλες τις ηλικιακές ομάδες, από 21 έως 90 ετών, με μέσο όρο ηλικίας τα 51 έτη. 44% είχαν καταδικαστεί για ασέλγεια ανηλίκου, 23% για βιασμό ανηλίκου, 11% για βιασμό ενηλίκου, 8% για παιδική πορνογραφία μέσω διαδικτύου. Οι περισσότεροι απάντησαν ότι είναι παντρεμένοι (40%) ή διαζευγμένοι (31%) και οι πιο πολλοί δήλωσαν ότι έχουν ανήλικα παιδιά (49%). Η πλειοψηφία δήλωσε ότι μεγάλωσε με τους φυσικούς γονείς (80%), με τους οποίους είχε καλή σχέση. Σχετικά με την κατάσταση της υγείας, αρκετοί αντιμετώπιζαν σωματικά προβλήματα (56%), ωστόσο δεν αντιμετώπιζαν ζητήματα χρήσης ουσιών και αλκοόλ. Οι περισσότεροι (35%) είχαν τελειώσει το δημοτικό και απασχολούνταν σε χειρωνακτικές εργασίες πριν την φυλακή (40%). Παρατηρήθηκαν χαμηλά επίπεδα υποτροπής (επαναφυλάκιση σε ποσοστό 13%). Τέλος, οι προσωπικοί τους στόχοι μετά την αποφυλάκιση είναι η επανασύνδεση με την οικογένεια, η εύρεση εργασίας και η αποκατάσταση της θέσης τους ως μέλη της κοινωνίας, χωρίς το βάρος του κοινωνικού στιγματισμού. Συμπέρασμα: Η εργασία ολοκληρώνεται με βασικό συμπέρασμα ότι παρά την ετερογένεια του πληθυσμού, υπάρχουν κοινά στοιχεία με την διεθνή και εγχώρια βιβλιογραφία. Υπάρχει η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και για εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση τόσο του κοινού ώστε να μην αναπαράγει μύθους για τη σεξουαλική βία όσο και των εμπλεκόμενων φορέων είτε πρόκειται για τις διωκτικές και δικαστικές αρχές είτε για υγειονομικές υπηρεσίες.","The use of sexual violence, in all its manifestations, constitutes a heinous crime and is prosecuted. Sexual delinquency is a special form of delinquency and should be investigated and examined in order to better understand sexual aggression and to reduce or eliminate such phenomena. Aim: With this work, an attempt is made to record the basic theoretical directions regarding sexual delinquency and to capture the social characteristics of detained sex offenders in the Prison of Tripoli. Initially, epidemiological data are reported, describing society's attitude towards sexual violence and the risk factors that may lead to it. Some rape myths are analyzed and a rough reference is made to the legal framework in which sexual violence is defined as a crime. The main categories of sex offenders are analyzed. Due to the frequency of the phenomena, it was chosen to describe in more detail rape, child sexual abuse and online sexual delinquency. Methodology: 55 interviews were conducted with detainees in Tripoli’s prison, convicted of sexual crimes. A research-specific questionnaire was completed, which collected information on the following areas: demographics, marital status, social background in childhood and adolescence, educational and occupational level, health status and substance use, criminal record, objectives after release. The results were statistically analyzed. Results: The interviewed detainees are a heterogeneous population, within all age groups, from 21 to 90 years old, with an average age of 51 years. 44% had been convicted of child molestation, 23% of child rape, 11% of adult rape, and 8% of online child pornography. Most answered that they are married (40%) or divorced (31%) and most stated that they have minor children (49%). The majority stated that they grew up with their biological parents (80%), with whom they had a good relationship. Regarding the state of health, many experienced physical problems (56%), however they did not face issues of substance use and alcohol. Most of them (35%) had completed primary school and were engaged mainly in manual jobs before prison (40%). Low levels of recidivism were observed (re-offending at 13%). Finally, their personal goals after release from prison are to reunite with their family, to find a job and restore their position as members of society, without the burden of social stigma. Conclusion: The dissertation concludes that despite the heterogeneity of the population, there are common elements with the international and national literature. There is a need for further research, education and awareness of both the public so that it does not reproduce myths about sexual violence and the actors involved, whether it is the prosecution and the judiciary or health services."],"dc:identifier":["uoadl:2935792","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935792"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σεξουαλική παραβατικότητα και καταγραφή κοινωνικών χαρακτηριστικών του κρατούμενου πληθυσμού στο Κατάστημα Κράτησης Τρίπολης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:07Z"}