{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935876"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2935876","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο κίνδυνος σύγχυσης στο δίκαιο του σήματος","abstract":"Θέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί ο κίνδυνος σύγχυσης στο δίκαιο του σήματος. Βασικός σκοπός του σήματος είναι να διακρίνει προϊόντα. Προσέγγιση ενός σήματος σε ένα άλλο, δημιουργεί έναν κίνδυνο ματαίωσης του σκοπού αυτού. Αυτό, ειδικότερα, θα συμβαίνει όταν κρίνεται πως στην αντίληψη του καταναλωτή είναι πιθανό τα δύο σήματα να «συγχέονται». Όπως είναι αντιληπτό, κεντρικό ρόλο στη σύνολη διαδικασία και προβληματική, διαδραματίζει ο άνθρωπος. Σε αυτόν απευθύνονται τα σήματα, τα μηνύματα που εκπέμπουν και από αυτόν λαμβάνονται οι τελικές αποφάσεις. Αυτό από μόνο του αρκεί για την ανάδειξη της ανάγκης πρόσληψης πορισμάτων άλλων επιστημών, οι οποίες ερευνούν την ψυχολογία του καταναλωτή και τον ανθρώπινο νου. Η βοήθεια που έχουν να προσφέρουν δεν είναι απλώς ευπρόσδεκτη˙ είναι απολύτως αναγκαία. Πρέπει, λοιπόν, να την εκμεταλλευτούμε. Ο κίνδυνος σύγχυσης δε νοείται παρά με αναφορά στον άνθρωπο. Η κατανόηση των μηχανισμών σκέψης και λήψης αποφάσεων από αυτόν, μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι˙ και πάντως, σίγουρα, η νομική επιστήμη δε διεκδικεί αξιώσεις εξειδίκευσης στον τομέα αυτό. Κατά τούτο, κρίσιμες για σκοπούς εξεύρεσης κινδύνου σύγχυσης είναι και λοιπές ανθρωπιστικές αλλά και ιατρικές επιστήμες. Φιλοδοξία της παρούσας εργασίας είναι η έως τώρα διδασκαλία της νομικής επιστήμης να εξεταστεί (και) υπό το πρίσμα των πορισμάτων επιστημών όπως η ψυχολογία και η νευροεπιστήμη. Στην πορεία, θα επιχειρηθεί μία σύντομη εισαγωγή στο σήμα αλλά και μία πρώτη γνωριμία με τις λειτουργίες που εκείνο επιτελεί˙ γιατί, αυτό, μάς είναι χρήσιμο; Κατόπιν, θα εκτεθεί αναλυτικά η μεθοδολογία βάσει της οποίας ο κρίνων θα καταλήξει στη συνδρομή (η μη) του κινδύνου σύγχυσης. Ιδιαίτερη νύξη θα γίνει και στο ζήτημα της διπλής ταύτισης (double identity). Για την πληρότητα της μελέτης, επισκεπτόμαστε και την έννοια του σήματος φήμης. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε είναι το εξής: η μεθοδολογία του κινδύνου σύγχυσης μοιάζει να είναι (καίτοι όχι άψογη) η καλύτερη από τις έως σήμερα διαθέσιμες. Αν και όχι αποδίδουσα πάντοτε ουσιαστική δικαιοσύνη, τουλάχιστον παρέχει ένα minimum ασφάλειας δικαίου και προβλεψιμότητας στους συναλλασσόμενους, υπό την προϋπόθεση ότι παρακολουθούν τις Οδηγίες του EUIPO και την (κυρίως ενωσιακή) νομολογία. Βεβαίως, εξυπακούεται ότι η υιοθέτηση πορισμάτων επιστημών-όπως εκείνες της ψυχολογίας, της νευρολογίας και του marketing είναι απολύτως αναγκαία και πρέπει να επικαιροποιείται συνεχώς. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούμε να αισθανόμαστε ασφαλείς ότι μειώνουμε δραστικά τις πιθανότητες για εσφαλμένη εφαρμογή των κανόνων που έχουμε διαπλάσει˙ ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είναι οι ορθοί. Που, όπως φαίνεται, επιχειρούν μία δίκαιη τομή μεταξύ των εκατέρωθεν συμφερόντων.","abstract_html":"Θέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί ο κίνδυνος σύγχυσης στο δίκαιο του σήματος. Βασικός σκοπός του σήματος είναι να διακρίνει προϊόντα. Προσέγγιση ενός σήματος σε ένα άλλο, δημιουργεί έναν κίνδυνο ματαίωσης του σκοπού αυτού. Αυτό, ειδικότερα, θα συμβαίνει όταν κρίνεται πως στην αντίληψη του καταναλωτή είναι πιθανό τα δύο σήματα να «συγχέονται». Όπως είναι αντιληπτό, κεντρικό ρόλο στη σύνολη διαδικασία και προβληματική, διαδραματίζει ο άνθρωπος. Σε αυτόν απευθύνονται τα σήματα, τα μηνύματα που εκπέμπουν και από αυτόν λαμβάνονται οι τελικές αποφάσεις. Αυτό από μόνο του αρκεί για την ανάδειξη της ανάγκης πρόσληψης πορισμάτων άλλων επιστημών, οι οποίες ερευνούν την ψυχολογία του καταναλωτή και τον ανθρώπινο νου. Η βοήθεια που έχουν να προσφέρουν δεν είναι απλώς ευπρόσδεκτη˙ είναι απολύτως αναγκαία. Πρέπει, λοιπόν, να την εκμεταλλευτούμε. Ο κίνδυνος σύγχυσης δε νοείται παρά με αναφορά στον άνθρωπο. Η κατανόηση των μηχανισμών σκέψης και λήψης αποφάσεων από αυτόν, μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι˙ και πάντως, σίγουρα, η νομική επιστήμη δε διεκδικεί αξιώσεις εξειδίκευσης στον τομέα αυτό. Κατά τούτο, κρίσιμες για σκοπούς εξεύρεσης κινδύνου σύγχυσης είναι και λοιπές ανθρωπιστικές αλλά και ιατρικές επιστήμες. Φιλοδοξία της παρούσας εργασίας είναι η έως τώρα διδασκαλία της νομικής επιστήμης να εξεταστεί (και) υπό το πρίσμα των πορισμάτων επιστημών όπως η ψυχολογία και η νευροεπιστήμη. Στην πορεία, θα επιχειρηθεί μία σύντομη εισαγωγή στο σήμα αλλά και μία πρώτη γνωριμία με τις λειτουργίες που εκείνο επιτελεί˙ γιατί, αυτό, μάς είναι χρήσιμο; Κατόπιν, θα εκτεθεί αναλυτικά η μεθοδολογία βάσει της οποίας ο κρίνων θα καταλήξει στη συνδρομή (η μη) του κινδύνου σύγχυσης. Ιδιαίτερη νύξη θα γίνει και στο ζήτημα της διπλής ταύτισης (double identity). Για την πληρότητα της μελέτης, επισκεπτόμαστε και την έννοια του σήματος φήμης. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε είναι το εξής: η μεθοδολογία του κινδύνου σύγχυσης μοιάζει να είναι (καίτοι όχι άψογη) η καλύτερη από τις έως σήμερα διαθέσιμες. Αν και όχι αποδίδουσα πάντοτε ουσιαστική δικαιοσύνη, τουλάχιστον παρέχει ένα minimum ασφάλειας δικαίου και προβλεψιμότητας στους συναλλασσόμενους, υπό την προϋπόθεση ότι παρακολουθούν τις Οδηγίες του EUIPO και την (κυρίως ενωσιακή) νομολογία. Βεβαίως, εξυπακούεται ότι η υιοθέτηση πορισμάτων επιστημών-όπως εκείνες της ψυχολογίας, της νευρολογίας και του marketing είναι απολύτως αναγκαία και πρέπει να επικαιροποιείται συνεχώς. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούμε να αισθανόμαστε ασφαλείς ότι μειώνουμε δραστικά τις πιθανότητες για εσφαλμένη εφαρμογή των κανόνων που έχουμε διαπλάσει˙ ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είναι οι ορθοί. Που, όπως φαίνεται, επιχειρούν μία δίκαιη τομή μεταξύ των εκατέρωθεν συμφερόντων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ψαράκης Γιάννης","Psarakis Giannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:07Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935876"],"render_values":[{"text":"uoadl:2935876","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935876","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935876","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2935876","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ψαράκης Γιάννης","Psarakis Giannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2935876","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935876"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί ο κίνδυνος σύγχυσης στο δίκαιο του σήματος. Βασικός σκοπός του σήματος είναι να διακρίνει προϊόντα. Προσέγγιση ενός σήματος σε ένα άλλο, δημιουργεί έναν κίνδυνο ματαίωσης του σκοπού αυτού. Αυτό, ειδικότερα, θα συμβαίνει όταν κρίνεται πως στην αντίληψη του καταναλωτή είναι πιθανό τα δύο σήματα να «συγχέονται». Όπως είναι αντιληπτό, κεντρικό ρόλο στη σύνολη διαδικασία και προβληματική, διαδραματίζει ο άνθρωπος. Σε αυτόν απευθύνονται τα σήματα, τα μηνύματα που εκπέμπουν και από αυτόν λαμβάνονται οι τελικές αποφάσεις. Αυτό από μόνο του αρκεί για την ανάδειξη της ανάγκης πρόσληψης πορισμάτων άλλων επιστημών, οι οποίες ερευνούν την ψυχολογία του καταναλωτή και τον ανθρώπινο νου. Η βοήθεια που έχουν να προσφέρουν δεν είναι απλώς ευπρόσδεκτη˙ είναι απολύτως αναγκαία. Πρέπει, λοιπόν, να την εκμεταλλευτούμε. Ο κίνδυνος σύγχυσης δε νοείται παρά με αναφορά στον άνθρωπο. Η κατανόηση των μηχανισμών σκέψης και λήψης αποφάσεων από αυτόν, μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι˙ και πάντως, σίγουρα, η νομική επιστήμη δε διεκδικεί αξιώσεις εξειδίκευσης στον τομέα αυτό. Κατά τούτο, κρίσιμες για σκοπούς εξεύρεσης κινδύνου σύγχυσης είναι και λοιπές ανθρωπιστικές αλλά και ιατρικές επιστήμες. Φιλοδοξία της παρούσας εργασίας είναι η έως τώρα διδασκαλία της νομικής επιστήμης να εξεταστεί (και) υπό το πρίσμα των πορισμάτων επιστημών όπως η ψυχολογία και η νευροεπιστήμη. Στην πορεία, θα επιχειρηθεί μία σύντομη εισαγωγή στο σήμα αλλά και μία πρώτη γνωριμία με τις λειτουργίες που εκείνο επιτελεί˙ γιατί, αυτό, μάς είναι χρήσιμο; Κατόπιν, θα εκτεθεί αναλυτικά η μεθοδολογία βάσει της οποίας ο κρίνων θα καταλήξει στη συνδρομή (η μη) του κινδύνου σύγχυσης. Ιδιαίτερη νύξη θα γίνει και στο ζήτημα της διπλής ταύτισης (double identity). Για την πληρότητα της μελέτης, επισκεπτόμαστε και την έννοια του σήματος φήμης. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε είναι το εξής: η μεθοδολογία του κινδύνου σύγχυσης μοιάζει να είναι (καίτοι όχι άψογη) η καλύτερη από τις έως σήμερα διαθέσιμες. Αν και όχι αποδίδουσα πάντοτε ουσιαστική δικαιοσύνη, τουλάχιστον παρέχει ένα minimum ασφάλειας δικαίου και προβλεψιμότητας στους συναλλασσόμενους, υπό την προϋπόθεση ότι παρακολουθούν τις Οδηγίες του EUIPO και την (κυρίως ενωσιακή) νομολογία. Βεβαίως, εξυπακούεται ότι η υιοθέτηση πορισμάτων επιστημών-όπως εκείνες της ψυχολογίας, της νευρολογίας και του marketing είναι απολύτως αναγκαία και πρέπει να επικαιροποιείται συνεχώς. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούμε να αισθανόμαστε ασφαλείς ότι μειώνουμε δραστικά τις πιθανότητες για εσφαλμένη εφαρμογή των κανόνων που έχουμε διαπλάσει˙ ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είναι οι ορθοί. Που, όπως φαίνεται, επιχειρούν μία δίκαιη τομή μεταξύ των εκατέρωθεν συμφερόντων.","Likelihood of confusion constitutes a notion of fundamental importance when it comes to trademark law. As it is submitted, trademark protection is mostly - but not limited to - dictated by its origin function i.e. its ability to distinguish one product from others, based on their origin from certain undertaking. However, since trademarks address consumers, latter's mental situation - in terms of what is being understood by them - should greatly affect the extent of the said protection. Against that background, a better understanding of how the human mind works would not only be of aid, but is totally imperative. Thus, the necessity of the contribution of other disciplines (i.e. neurosciences, marketing etc.) is more than obvious. This thesis is trying to move towards this direction. Having said that, ECJ case-law (but also greek case-law) as well as EUIPO decisions and Guidelines are also considered for the purposes of this thesis. As a result, an in depth analysis of the methodology which governs the examination of the likelihood of confusion is conducted. Where needed - with due respect - a skeptical approach is introduced, presenting the possible points for and against each field. As an example, that of the double identity rule could be set out, which, as per our understating, should not be dissociated to the likelihood of confusion. Finally, all these boil down to the following conclusion; trying to find out what happens into the human mind, everything else than the very depiction of that is far from being perfect. So are the currently applied criteria. However, before this admittedly novel step, we could benefit to the fullest from the continuously updated findings of disciplines which are more relevant to the human mind."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο κίνδυνος σύγχυσης στο δίκαιο του σήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ψαράκης Γιάννης","Psarakis Giannis"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Θέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί ο κίνδυνος σύγχυσης στο δίκαιο του σήματος. Βασικός σκοπός του σήματος είναι να διακρίνει προϊόντα. Προσέγγιση ενός σήματος σε ένα άλλο, δημιουργεί έναν κίνδυνο ματαίωσης του σκοπού αυτού. Αυτό, ειδικότερα, θα συμβαίνει όταν κρίνεται πως στην αντίληψη του καταναλωτή είναι πιθανό τα δύο σήματα να «συγχέονται». Όπως είναι αντιληπτό, κεντρικό ρόλο στη σύνολη διαδικασία και προβληματική, διαδραματίζει ο άνθρωπος. Σε αυτόν απευθύνονται τα σήματα, τα μηνύματα που εκπέμπουν και από αυτόν λαμβάνονται οι τελικές αποφάσεις. Αυτό από μόνο του αρκεί για την ανάδειξη της ανάγκης πρόσληψης πορισμάτων άλλων επιστημών, οι οποίες ερευνούν την ψυχολογία του καταναλωτή και τον ανθρώπινο νου. Η βοήθεια που έχουν να προσφέρουν δεν είναι απλώς ευπρόσδεκτη˙ είναι απολύτως αναγκαία. Πρέπει, λοιπόν, να την εκμεταλλευτούμε. Ο κίνδυνος σύγχυσης δε νοείται παρά με αναφορά στον άνθρωπο. Η κατανόηση των μηχανισμών σκέψης και λήψης αποφάσεων από αυτόν, μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι˙ και πάντως, σίγουρα, η νομική επιστήμη δε διεκδικεί αξιώσεις εξειδίκευσης στον τομέα αυτό. Κατά τούτο, κρίσιμες για σκοπούς εξεύρεσης κινδύνου σύγχυσης είναι και λοιπές ανθρωπιστικές αλλά και ιατρικές επιστήμες. Φιλοδοξία της παρούσας εργασίας είναι η έως τώρα διδασκαλία της νομικής επιστήμης να εξεταστεί (και) υπό το πρίσμα των πορισμάτων επιστημών όπως η ψυχολογία και η νευροεπιστήμη. Στην πορεία, θα επιχειρηθεί μία σύντομη εισαγωγή στο σήμα αλλά και μία πρώτη γνωριμία με τις λειτουργίες που εκείνο επιτελεί˙ γιατί, αυτό, μάς είναι χρήσιμο; Κατόπιν, θα εκτεθεί αναλυτικά η μεθοδολογία βάσει της οποίας ο κρίνων θα καταλήξει στη συνδρομή (η μη) του κινδύνου σύγχυσης. Ιδιαίτερη νύξη θα γίνει και στο ζήτημα της διπλής ταύτισης (double identity). Για την πληρότητα της μελέτης, επισκεπτόμαστε και την έννοια του σήματος φήμης. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε είναι το εξής: η μεθοδολογία του κινδύνου σύγχυσης μοιάζει να είναι (καίτοι όχι άψογη) η καλύτερη από τις έως σήμερα διαθέσιμες. Αν και όχι αποδίδουσα πάντοτε ουσιαστική δικαιοσύνη, τουλάχιστον παρέχει ένα minimum ασφάλειας δικαίου και προβλεψιμότητας στους συναλλασσόμενους, υπό την προϋπόθεση ότι παρακολουθούν τις Οδηγίες του EUIPO και την (κυρίως ενωσιακή) νομολογία. Βεβαίως, εξυπακούεται ότι η υιοθέτηση πορισμάτων επιστημών-όπως εκείνες της ψυχολογίας, της νευρολογίας και του marketing είναι απολύτως αναγκαία και πρέπει να επικαιροποιείται συνεχώς. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούμε να αισθανόμαστε ασφαλείς ότι μειώνουμε δραστικά τις πιθανότητες για εσφαλμένη εφαρμογή των κανόνων που έχουμε διαπλάσει˙ ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είναι οι ορθοί. Που, όπως φαίνεται, επιχειρούν μία δίκαιη τομή μεταξύ των εκατέρωθεν συμφερόντων.","Likelihood of confusion constitutes a notion of fundamental importance when it comes to trademark law. As it is submitted, trademark protection is mostly - but not limited to - dictated by its origin function i.e. its ability to distinguish one product from others, based on their origin from certain undertaking. However, since trademarks address consumers, latter's mental situation - in terms of what is being understood by them - should greatly affect the extent of the said protection. Against that background, a better understanding of how the human mind works would not only be of aid, but is totally imperative. Thus, the necessity of the contribution of other disciplines (i.e. neurosciences, marketing etc.) is more than obvious. This thesis is trying to move towards this direction. Having said that, ECJ case-law (but also greek case-law) as well as EUIPO decisions and Guidelines are also considered for the purposes of this thesis. As a result, an in depth analysis of the methodology which governs the examination of the likelihood of confusion is conducted. Where needed - with due respect - a skeptical approach is introduced, presenting the possible points for and against each field. As an example, that of the double identity rule could be set out, which, as per our understating, should not be dissociated to the likelihood of confusion. Finally, all these boil down to the following conclusion; trying to find out what happens into the human mind, everything else than the very depiction of that is far from being perfect. So are the currently applied criteria. However, before this admittedly novel step, we could benefit to the fullest from the continuously updated findings of disciplines which are more relevant to the human mind."],"dc:identifier":["uoadl:2935876","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2935876"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ο κίνδυνος σύγχυσης στο δίκαιο του σήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:07Z"}