{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2936272"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2936272","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τροποποιημένα νανοσωματίδια αργύρου για θερανοστικές εφαρμογές","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει πιο αναγκαία από ποτέ, η ανακάλυψη ή δημιουργία νέων φαρμάκων αλλά και η βελτίωση των υπαρχόντων για ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο σακχαρώδης διαβήτης, η νόσος του AIDS και άλλα προβλήματα υγείας με αυξημένα ποσοστά εμφάνισης. Η μέθοδος για την ανάπτυξη αποτελεσματικών θεραπειών πέραν των συμβατικών φαρμάκων αφορά την ανάπτυξη πολυλειτουργικών νανοσυστημάτων για την καταπολέμηση των παραπάνω ασθενειών, εκμεταλλεύομενοι τις ιδιότητες των υλικών σε νανοκλίμακα. Στην παρούσα εργασία εξετάστηκε η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός διαφορετικών ειδών νανοσωματιδίων αργύρου αλλά και η βιολογική τους αξιολόγηση ως εργαλείων στη διάγνωση και την θεραπεία του καρκίνου. H σύνθεση περιλάμβανει τρια στάδια : την σύνθεση νανοσωματιδίων αργύρου, τη σύνθεση υβριδικών νανοσωματιδίων αργύρου – σίλικας και τέλος την τροποποίηση της σίλικας με πρωτοταγείς αμινοομάδες. Για τη σύνθεση των νανοσωματιδίων στο πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκαν 2 διαφορετικές συνθετικές πορείες : (α) η σύνθεση Lee – Meisel και (β) η σύνθεση με τη μέθοδο των πολυολών. Στη συνέχεια, για λόγους περαιτέρω τροποποίησης και για τη βελτίωση της βιοσυμβατότητας των νανοσωματιδίων αργύρου, πραγματοποιήθηκαν αντιδράσεις γέλης – πηκτής (sol gel method). Στόχος των ανωτέρω αντιδράσεων ήταν η δημιουργία ενός κελύφους πυριτίας, ώστε στο τέλος της αντίδρασης να υπάρχουν ελεύθερες πρωτοταγείς αμινοομάδες ως λειτουργικές ομάδες στην επιφάνεια των νανοσωματιδίων. Τέτοιου είδους συστήματα χαρακτηρίζονται ως υβριδικά ή νανοσωματίδια πυρήνα – κελύφους. Η μέθοδος γέλης – πήκτης αποτελείται από δύο βασικά στάδια υδρόλυσης και συμπύκνωσης των πρόδρομων ενώσεων που χρησιμοποιούνται σε κάθε περίπτωση. Κατά την πορεία της αντίδρασης, το pH της αντίδρασης καθορίζει τη μορφολογία των νανοσωματιδίων, ενώ η αναλογία μεταξύ νερού και αλκοόλης διασφαλίζει μια συγκεκριμένη ταχύτητα αντίδρασης. Σε βασικό περιβάλλον, αναπτύσσονται σφαιρικά νανοσωματίδια, ενώ σε όξινο περιβάλλον σχηματίζονται γραμμικά νανοσωματίδια. Λαμβάνοντας τα παραπάνω υπόψιν, πραγματοποιήσαμε συνθέσεις με βάσεις διαφορετικές από εκείνες που προτείνονται συνήθως από τη βιβλιογραφία όπως η αμμωνία. Ο λόγος που έγινε αποφυγή της αμμωνίας ήταν η κατάρρευση των νανοσωματιδίων αργύρου μέσα στο κολλοειδές διάλυμα. Ο χαρακτηρισμός των υβριδικών νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκε σε δομικό και μορφολογικό επίπεδο με ποικίλλες τεχνικές. Για την αξιολόγηση της δομής των νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκαν τεχνικές φασματοσκοπίας (UV-Vis, FT-IR) αλλά και τεχνική προσδιορισμού του μεγέθους και του φορτίου των νανοσωματιδίων μέσω της δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS). Η βιολογική αξιολόγηση των νανοσωματιδίων ως προς τη βιοσυμβατότητα και την αντικαρκινική τους δράση έγινε μέσω της διαδικασίας επούλωσης πληγών σε υγιή (HaCat) και καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7) και της διαδικασίας της αιμόλυσης ερυθροκυττάρων από εθελοντή δότη, ενώ οι δυνατότητες των νανοσυστημάτων ως διαγνωστικών εργαλείων αξιολογήθηκαν μέσω μικροσκοπίας φθορισμού σε υγιή (HaCat) και καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7). Μέσω της μικροσκοπίας φθορισμού μπορεί να γίνει μελέτη της εσωτερίκευσης και εντοπισμός των νανοσωματιδίων στο εσωτερικό των κυττάρων. Ο αυτοφθορισμός των νανοσωματιδίων δίνει τη δυνατότητα εντοπισμού τους σε συγκεκριμένα κυτταρικά διαμερίσματα. Επιπλέον, για την αξιολόγηση της τοξικότητας των νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκαν πειράματα με την χρωματομετρική μέθοδο ΜΤΤ σε υγιή κύτταρα (HaCat) και σε καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7). Τέλος, η τοξικότητα των νανοσωματιδίων εξετάστηκε και μέσω του πειράματος της αιμόλυσης και της παρατήρησης των δομικών αλλαγών των ερυθροκυττάρων. Τα αποτελέσματα είναι ενθαρυντικά για την περαιτέρω διερεύνηση των δυνατοτήτων των συγκεκριμένων νανοσωματιδίων.","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει πιο αναγκαία από ποτέ, η ανακάλυψη ή δημιουργία νέων φαρμάκων αλλά και η βελτίωση των υπαρχόντων για ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο σακχαρώδης διαβήτης, η νόσος του AIDS και άλλα προβλήματα υγείας με αυξημένα ποσοστά εμφάνισης. Η μέθοδος για την ανάπτυξη αποτελεσματικών θεραπειών πέραν των συμβατικών φαρμάκων αφορά την ανάπτυξη πολυλειτουργικών νανοσυστημάτων για την καταπολέμηση των παραπάνω ασθενειών, εκμεταλλεύομενοι τις ιδιότητες των υλικών σε νανοκλίμακα. Στην παρούσα εργασία εξετάστηκε η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός διαφορετικών ειδών νανοσωματιδίων αργύρου αλλά και η βιολογική τους αξιολόγηση ως εργαλείων στη διάγνωση και την θεραπεία του καρκίνου. H σύνθεση περιλάμβανει τρια στάδια : την σύνθεση νανοσωματιδίων αργύρου, τη σύνθεση υβριδικών νανοσωματιδίων αργύρου – σίλικας και τέλος την τροποποίηση της σίλικας με πρωτοταγείς αμινοομάδες. Για τη σύνθεση των νανοσωματιδίων στο πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκαν 2 διαφορετικές συνθετικές πορείες : (α) η σύνθεση Lee – Meisel και (β) η σύνθεση με τη μέθοδο των πολυολών. Στη συνέχεια, για λόγους περαιτέρω τροποποίησης και για τη βελτίωση της βιοσυμβατότητας των νανοσωματιδίων αργύρου, πραγματοποιήθηκαν αντιδράσεις γέλης – πηκτής (sol gel method). Στόχος των ανωτέρω αντιδράσεων ήταν η δημιουργία ενός κελύφους πυριτίας, ώστε στο τέλος της αντίδρασης να υπάρχουν ελεύθερες πρωτοταγείς αμινοομάδες ως λειτουργικές ομάδες στην επιφάνεια των νανοσωματιδίων. Τέτοιου είδους συστήματα χαρακτηρίζονται ως υβριδικά ή νανοσωματίδια πυρήνα – κελύφους. Η μέθοδος γέλης – πήκτης αποτελείται από δύο βασικά στάδια υδρόλυσης και συμπύκνωσης των πρόδρομων ενώσεων που χρησιμοποιούνται σε κάθε περίπτωση. Κατά την πορεία της αντίδρασης, το pH της αντίδρασης καθορίζει τη μορφολογία των νανοσωματιδίων, ενώ η αναλογία μεταξύ νερού και αλκοόλης διασφαλίζει μια συγκεκριμένη ταχύτητα αντίδρασης. Σε βασικό περιβάλλον, αναπτύσσονται σφαιρικά νανοσωματίδια, ενώ σε όξινο περιβάλλον σχηματίζονται γραμμικά νανοσωματίδια. Λαμβάνοντας τα παραπάνω υπόψιν, πραγματοποιήσαμε συνθέσεις με βάσεις διαφορετικές από εκείνες που προτείνονται συνήθως από τη βιβλιογραφία όπως η αμμωνία. Ο λόγος που έγινε αποφυγή της αμμωνίας ήταν η κατάρρευση των νανοσωματιδίων αργύρου μέσα στο κολλοειδές διάλυμα. Ο χαρακτηρισμός των υβριδικών νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκε σε δομικό και μορφολογικό επίπεδο με ποικίλλες τεχνικές. Για την αξιολόγηση της δομής των νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκαν τεχνικές φασματοσκοπίας (UV-Vis, FT-IR) αλλά και τεχνική προσδιορισμού του μεγέθους και του φορτίου των νανοσωματιδίων μέσω της δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS). Η βιολογική αξιολόγηση των νανοσωματιδίων ως προς τη βιοσυμβατότητα και την αντικαρκινική τους δράση έγινε μέσω της διαδικασίας επούλωσης πληγών σε υγιή (HaCat) και καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7) και της διαδικασίας της αιμόλυσης ερυθροκυττάρων από εθελοντή δότη, ενώ οι δυνατότητες των νανοσυστημάτων ως διαγνωστικών εργαλείων αξιολογήθηκαν μέσω μικροσκοπίας φθορισμού σε υγιή (HaCat) και καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7). Μέσω της μικροσκοπίας φθορισμού μπορεί να γίνει μελέτη της εσωτερίκευσης και εντοπισμός των νανοσωματιδίων στο εσωτερικό των κυττάρων. Ο αυτοφθορισμός των νανοσωματιδίων δίνει τη δυνατότητα εντοπισμού τους σε συγκεκριμένα κυτταρικά διαμερίσματα. Επιπλέον, για την αξιολόγηση της τοξικότητας των νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκαν πειράματα με την χρωματομετρική μέθοδο ΜΤΤ σε υγιή κύτταρα (HaCat) και σε καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7). Τέλος, η τοξικότητα των νανοσωματιδίων εξετάστηκε και μέσω του πειράματος της αιμόλυσης και της παρατήρησης των δομικών αλλαγών των ερυθροκυττάρων. Τα αποτελέσματα είναι ενθαρυντικά για την περαιτέρω διερεύνηση των δυνατοτήτων των συγκεκριμένων νανοσωματιδίων.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικολοπούλου Σοφία","Nikolopoulou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:08Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2936272"],"render_values":[{"text":"uoadl:2936272","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936272","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936272","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2936272","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικολοπούλου Σοφία","Nikolopoulou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2936272","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936272"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει πιο αναγκαία από ποτέ, η ανακάλυψη ή δημιουργία νέων φαρμάκων αλλά και η βελτίωση των υπαρχόντων για ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο σακχαρώδης διαβήτης, η νόσος του AIDS και άλλα προβλήματα υγείας με αυξημένα ποσοστά εμφάνισης. Η μέθοδος για την ανάπτυξη αποτελεσματικών θεραπειών πέραν των συμβατικών φαρμάκων αφορά την ανάπτυξη πολυλειτουργικών νανοσυστημάτων για την καταπολέμηση των παραπάνω ασθενειών, εκμεταλλεύομενοι τις ιδιότητες των υλικών σε νανοκλίμακα. Στην παρούσα εργασία εξετάστηκε η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός διαφορετικών ειδών νανοσωματιδίων αργύρου αλλά και η βιολογική τους αξιολόγηση ως εργαλείων στη διάγνωση και την θεραπεία του καρκίνου. H σύνθεση περιλάμβανει τρια στάδια : την σύνθεση νανοσωματιδίων αργύρου, τη σύνθεση υβριδικών νανοσωματιδίων αργύρου – σίλικας και τέλος την τροποποίηση της σίλικας με πρωτοταγείς αμινοομάδες. Για τη σύνθεση των νανοσωματιδίων στο πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκαν 2 διαφορετικές συνθετικές πορείες : (α) η σύνθεση Lee – Meisel και (β) η σύνθεση με τη μέθοδο των πολυολών. Στη συνέχεια, για λόγους περαιτέρω τροποποίησης και για τη βελτίωση της βιοσυμβατότητας των νανοσωματιδίων αργύρου, πραγματοποιήθηκαν αντιδράσεις γέλης – πηκτής (sol gel method). Στόχος των ανωτέρω αντιδράσεων ήταν η δημιουργία ενός κελύφους πυριτίας, ώστε στο τέλος της αντίδρασης να υπάρχουν ελεύθερες πρωτοταγείς αμινοομάδες ως λειτουργικές ομάδες στην επιφάνεια των νανοσωματιδίων. Τέτοιου είδους συστήματα χαρακτηρίζονται ως υβριδικά ή νανοσωματίδια πυρήνα – κελύφους. Η μέθοδος γέλης – πήκτης αποτελείται από δύο βασικά στάδια υδρόλυσης και συμπύκνωσης των πρόδρομων ενώσεων που χρησιμοποιούνται σε κάθε περίπτωση. Κατά την πορεία της αντίδρασης, το pH της αντίδρασης καθορίζει τη μορφολογία των νανοσωματιδίων, ενώ η αναλογία μεταξύ νερού και αλκοόλης διασφαλίζει μια συγκεκριμένη ταχύτητα αντίδρασης. Σε βασικό περιβάλλον, αναπτύσσονται σφαιρικά νανοσωματίδια, ενώ σε όξινο περιβάλλον σχηματίζονται γραμμικά νανοσωματίδια. Λαμβάνοντας τα παραπάνω υπόψιν, πραγματοποιήσαμε συνθέσεις με βάσεις διαφορετικές από εκείνες που προτείνονται συνήθως από τη βιβλιογραφία όπως η αμμωνία. Ο λόγος που έγινε αποφυγή της αμμωνίας ήταν η κατάρρευση των νανοσωματιδίων αργύρου μέσα στο κολλοειδές διάλυμα. Ο χαρακτηρισμός των υβριδικών νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκε σε δομικό και μορφολογικό επίπεδο με ποικίλλες τεχνικές. Για την αξιολόγηση της δομής των νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκαν τεχνικές φασματοσκοπίας (UV-Vis, FT-IR) αλλά και τεχνική προσδιορισμού του μεγέθους και του φορτίου των νανοσωματιδίων μέσω της δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS). Η βιολογική αξιολόγηση των νανοσωματιδίων ως προς τη βιοσυμβατότητα και την αντικαρκινική τους δράση έγινε μέσω της διαδικασίας επούλωσης πληγών σε υγιή (HaCat) και καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7) και της διαδικασίας της αιμόλυσης ερυθροκυττάρων από εθελοντή δότη, ενώ οι δυνατότητες των νανοσυστημάτων ως διαγνωστικών εργαλείων αξιολογήθηκαν μέσω μικροσκοπίας φθορισμού σε υγιή (HaCat) και καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7). Μέσω της μικροσκοπίας φθορισμού μπορεί να γίνει μελέτη της εσωτερίκευσης και εντοπισμός των νανοσωματιδίων στο εσωτερικό των κυττάρων. Ο αυτοφθορισμός των νανοσωματιδίων δίνει τη δυνατότητα εντοπισμού τους σε συγκεκριμένα κυτταρικά διαμερίσματα. Επιπλέον, για την αξιολόγηση της τοξικότητας των νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκαν πειράματα με την χρωματομετρική μέθοδο ΜΤΤ σε υγιή κύτταρα (HaCat) και σε καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7). Τέλος, η τοξικότητα των νανοσωματιδίων εξετάστηκε και μέσω του πειράματος της αιμόλυσης και της παρατήρησης των δομικών αλλαγών των ερυθροκυττάρων. Τα αποτελέσματα είναι ενθαρυντικά για την περαιτέρω διερεύνηση των δυνατοτήτων των συγκεκριμένων νανοσωματιδίων.","During the last decades, the need for the discovery of new drugs and the improvement of existent drugs is substantial for the treatment of serious illnesses such as cancer, diabetes, AIDS etc. Unlike tranditional drug discovery, materials at the nano scale enable the design and synthesis of multipurpose drugs. In this work, it is examined the synthesis and characterization of different silver nanoparticles, as well as the biological evaluation of these nanosystems as tools for the diagnosis and therapy of cancer. The synthetic route consists of 3 steps : the synthesis of silver nanoparticles, the synthesis of silver – silica nanoparticles and the modification of silver – silica nanopartices with primary amine groups. For the fist step of the synthetic procedure, there are obtained silver nanoparticles via 2 different routes : (a) the Lee – Meisel method and (b) the polyol method. The next steps are chosen for the enhancement of the biocompatibility of the silver nanoparticles, following the sol gel reation. Besides that, the purpose of these reactions was the formation of a shell silica and at the last step the modification of the nanoparticles with free primary amine groups on the surface of the nanoparticles. These kind of nanoparticles are called hybrid nanoparticles or core – shell nanoparticles. The sol gel method involves two basic steps, that of hydrolysis and condensation of the starting material used in each case. During the reaction time, the pH of the reaction environment defines the morphology of the nanoparticles, while the ratio of water – alcohol in the solution controls the speed of the reaction. In alkaline solutions the nanoparticles that form are spherical, while in acid solutions the formed nanoparticles are linear. Considering the background of the sol gel method, it is studied with different bases as alkaline media, but not the usual ammonia that is suggested in the bibliography. The reason ammonia is avoided in the case of silver is the etching that occurs when it is mixed with the silver nanoparticles, causing their “fall out” in the reaction solution. Τhe characterization of the nanoparticles is performed in both morphological and structural level. On the structural characterization are employed spectroscopic techiniques (UV-Vis, FT-IR), while the size of the nanoparticles and the charge of their surface is measured via dynamic light scattering (DLS). As far as the biological evaluation is concerned, the nanoparticles are examined for their biocompatibility and their anticancer properties with the scartch wound healing assay in healthy cells (HaCat) and cancer cells (U87-MG, MCF7) and the hemolysis assay using red blood cells from healthy volunteer. The diagnostic ability of these nanomaterials is investigated with fluorescence microscopy due to the unique fluorescence of silver nanoparticles. This technique gives useful information on the internalization and localization of the nanoparticles inside the cells. Furthermore, the cytotoxicity of the nanoparticles, it is demonstrated with the colorimetric MTT assay in healthy cells (HaCat) and cancer cells (U87-MG, MCF7). Last but not least, the cytotoxicity of the modified nanoparticles was evaluated via hemolysis in red blood cells and the monitoring of the structural changes in their morphology. The results are encouraging for further research on the perspectives of these nanomaterials for theranostic applications."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τροποποιημένα νανοσωματίδια αργύρου για θερανοστικές εφαρμογές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικολοπούλου Σοφία","Nikolopoulou Sofia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει πιο αναγκαία από ποτέ, η ανακάλυψη ή δημιουργία νέων φαρμάκων αλλά και η βελτίωση των υπαρχόντων για ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο σακχαρώδης διαβήτης, η νόσος του AIDS και άλλα προβλήματα υγείας με αυξημένα ποσοστά εμφάνισης. Η μέθοδος για την ανάπτυξη αποτελεσματικών θεραπειών πέραν των συμβατικών φαρμάκων αφορά την ανάπτυξη πολυλειτουργικών νανοσυστημάτων για την καταπολέμηση των παραπάνω ασθενειών, εκμεταλλεύομενοι τις ιδιότητες των υλικών σε νανοκλίμακα. Στην παρούσα εργασία εξετάστηκε η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός διαφορετικών ειδών νανοσωματιδίων αργύρου αλλά και η βιολογική τους αξιολόγηση ως εργαλείων στη διάγνωση και την θεραπεία του καρκίνου. H σύνθεση περιλάμβανει τρια στάδια : την σύνθεση νανοσωματιδίων αργύρου, τη σύνθεση υβριδικών νανοσωματιδίων αργύρου – σίλικας και τέλος την τροποποίηση της σίλικας με πρωτοταγείς αμινοομάδες. Για τη σύνθεση των νανοσωματιδίων στο πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκαν 2 διαφορετικές συνθετικές πορείες : (α) η σύνθεση Lee – Meisel και (β) η σύνθεση με τη μέθοδο των πολυολών. Στη συνέχεια, για λόγους περαιτέρω τροποποίησης και για τη βελτίωση της βιοσυμβατότητας των νανοσωματιδίων αργύρου, πραγματοποιήθηκαν αντιδράσεις γέλης – πηκτής (sol gel method). Στόχος των ανωτέρω αντιδράσεων ήταν η δημιουργία ενός κελύφους πυριτίας, ώστε στο τέλος της αντίδρασης να υπάρχουν ελεύθερες πρωτοταγείς αμινοομάδες ως λειτουργικές ομάδες στην επιφάνεια των νανοσωματιδίων. Τέτοιου είδους συστήματα χαρακτηρίζονται ως υβριδικά ή νανοσωματίδια πυρήνα – κελύφους. Η μέθοδος γέλης – πήκτης αποτελείται από δύο βασικά στάδια υδρόλυσης και συμπύκνωσης των πρόδρομων ενώσεων που χρησιμοποιούνται σε κάθε περίπτωση. Κατά την πορεία της αντίδρασης, το pH της αντίδρασης καθορίζει τη μορφολογία των νανοσωματιδίων, ενώ η αναλογία μεταξύ νερού και αλκοόλης διασφαλίζει μια συγκεκριμένη ταχύτητα αντίδρασης. Σε βασικό περιβάλλον, αναπτύσσονται σφαιρικά νανοσωματίδια, ενώ σε όξινο περιβάλλον σχηματίζονται γραμμικά νανοσωματίδια. Λαμβάνοντας τα παραπάνω υπόψιν, πραγματοποιήσαμε συνθέσεις με βάσεις διαφορετικές από εκείνες που προτείνονται συνήθως από τη βιβλιογραφία όπως η αμμωνία. Ο λόγος που έγινε αποφυγή της αμμωνίας ήταν η κατάρρευση των νανοσωματιδίων αργύρου μέσα στο κολλοειδές διάλυμα. Ο χαρακτηρισμός των υβριδικών νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκε σε δομικό και μορφολογικό επίπεδο με ποικίλλες τεχνικές. Για την αξιολόγηση της δομής των νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκαν τεχνικές φασματοσκοπίας (UV-Vis, FT-IR) αλλά και τεχνική προσδιορισμού του μεγέθους και του φορτίου των νανοσωματιδίων μέσω της δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS). Η βιολογική αξιολόγηση των νανοσωματιδίων ως προς τη βιοσυμβατότητα και την αντικαρκινική τους δράση έγινε μέσω της διαδικασίας επούλωσης πληγών σε υγιή (HaCat) και καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7) και της διαδικασίας της αιμόλυσης ερυθροκυττάρων από εθελοντή δότη, ενώ οι δυνατότητες των νανοσυστημάτων ως διαγνωστικών εργαλείων αξιολογήθηκαν μέσω μικροσκοπίας φθορισμού σε υγιή (HaCat) και καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7). Μέσω της μικροσκοπίας φθορισμού μπορεί να γίνει μελέτη της εσωτερίκευσης και εντοπισμός των νανοσωματιδίων στο εσωτερικό των κυττάρων. Ο αυτοφθορισμός των νανοσωματιδίων δίνει τη δυνατότητα εντοπισμού τους σε συγκεκριμένα κυτταρικά διαμερίσματα. Επιπλέον, για την αξιολόγηση της τοξικότητας των νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκαν πειράματα με την χρωματομετρική μέθοδο ΜΤΤ σε υγιή κύτταρα (HaCat) και σε καρκινικά κύτταρα (U87-MG, MCF7). Τέλος, η τοξικότητα των νανοσωματιδίων εξετάστηκε και μέσω του πειράματος της αιμόλυσης και της παρατήρησης των δομικών αλλαγών των ερυθροκυττάρων. Τα αποτελέσματα είναι ενθαρυντικά για την περαιτέρω διερεύνηση των δυνατοτήτων των συγκεκριμένων νανοσωματιδίων.","During the last decades, the need for the discovery of new drugs and the improvement of existent drugs is substantial for the treatment of serious illnesses such as cancer, diabetes, AIDS etc. Unlike tranditional drug discovery, materials at the nano scale enable the design and synthesis of multipurpose drugs. In this work, it is examined the synthesis and characterization of different silver nanoparticles, as well as the biological evaluation of these nanosystems as tools for the diagnosis and therapy of cancer. The synthetic route consists of 3 steps : the synthesis of silver nanoparticles, the synthesis of silver – silica nanoparticles and the modification of silver – silica nanopartices with primary amine groups. For the fist step of the synthetic procedure, there are obtained silver nanoparticles via 2 different routes : (a) the Lee – Meisel method and (b) the polyol method. The next steps are chosen for the enhancement of the biocompatibility of the silver nanoparticles, following the sol gel reation. Besides that, the purpose of these reactions was the formation of a shell silica and at the last step the modification of the nanoparticles with free primary amine groups on the surface of the nanoparticles. These kind of nanoparticles are called hybrid nanoparticles or core – shell nanoparticles. The sol gel method involves two basic steps, that of hydrolysis and condensation of the starting material used in each case. During the reaction time, the pH of the reaction environment defines the morphology of the nanoparticles, while the ratio of water – alcohol in the solution controls the speed of the reaction. In alkaline solutions the nanoparticles that form are spherical, while in acid solutions the formed nanoparticles are linear. Considering the background of the sol gel method, it is studied with different bases as alkaline media, but not the usual ammonia that is suggested in the bibliography. The reason ammonia is avoided in the case of silver is the etching that occurs when it is mixed with the silver nanoparticles, causing their “fall out” in the reaction solution. Τhe characterization of the nanoparticles is performed in both morphological and structural level. On the structural characterization are employed spectroscopic techiniques (UV-Vis, FT-IR), while the size of the nanoparticles and the charge of their surface is measured via dynamic light scattering (DLS). As far as the biological evaluation is concerned, the nanoparticles are examined for their biocompatibility and their anticancer properties with the scartch wound healing assay in healthy cells (HaCat) and cancer cells (U87-MG, MCF7) and the hemolysis assay using red blood cells from healthy volunteer. The diagnostic ability of these nanomaterials is investigated with fluorescence microscopy due to the unique fluorescence of silver nanoparticles. This technique gives useful information on the internalization and localization of the nanoparticles inside the cells. Furthermore, the cytotoxicity of the nanoparticles, it is demonstrated with the colorimetric MTT assay in healthy cells (HaCat) and cancer cells (U87-MG, MCF7). Last but not least, the cytotoxicity of the modified nanoparticles was evaluated via hemolysis in red blood cells and the monitoring of the structural changes in their morphology. The results are encouraging for further research on the perspectives of these nanomaterials for theranostic applications."],"dc:identifier":["uoadl:2936272","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936272"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Τροποποιημένα νανοσωματίδια αργύρου για θερανοστικές εφαρμογές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:08Z"}