{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2936427"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2936427","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επίδρασης της καρφιλζομίμπης και της συγχορήγησής της με μετφορμίνη στην καρδιακή και αγγειακή λειτουργία, σε υγιείς μύες και σε in vivo μοντέλα γήρανσης","abstract":"Εισαγωγή: Το πολλαπλούν μυέλωμα (ΜΜ) αποτελεί το 1% των αιματολογικών νεοπλασιών και θεωρείται νόσος της μεγάλης ηλικίας. Η καρφιλζομίμπη (Cfz) είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας του πρωτεασώματος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του υποτροπιάζοντος και ανθεκτικού MΜ και έχει συσχετιστεί με καρδιακή και αγγειακή τοξικότητα. Δεδομένα προηγούμενης μελέτης του εργαστηρίου μας σε νεαρούς μύες υποστηρίζουν τον προστατευτικό ρόλο της μετφορμίνης (Met) στην καρδιοτοξικότητα της Cfz, μέσω ενός AMP-activated protein kinase-α (AMPKα)-εξαρτώμενου μηχανισμού. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι: 1) η διερεύνηση της καρδιοτοξικής δράσης της Cfz και της προστατευτικής δράσης της Met σε in vivo μοντέλο γήρανσης και 2) η διερεύνηση της επίδρασης της Cfz στην αγγειακή λειτουργία in vivo καθώς και της συγχορήγησής της μαζί με Met σε νεαρούς και γηρασμένους μύες. Υλικά και Μέθοδοι: Αρσενικοί C57BL/6 μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: (1) Πρωτόκολλο 4 δόσεων Cfz σε γηρασμένους μύες: i) Control ( n=6), ii) Cfz ( n=9), iii) Met (n=6) και iv) Cfz+ Met (n=8) για 6 ημέρες. (2) Πρωτόκολλο 2 δόσεων Cfz σε νεαρούς μύες: i) Control, ii) Cfz, iii) Met και iv) Cfz+ Met, για 2 ημέρες (n=5/ομάδα). (3) Πρωτόκολλο 4 δόσεων Cfz σε νεαρούς μύες: i) Control, ii) Cfz, iii) Met και iv) Cfz+ Met, n=10/ομάδα. Το Cfz (8 mg/kg, ip) χορηγήθηκε κάθε 48 ώρες και η Met (140 mg/kg, po) κάθε 24 ώρες. Στο πρωτόκολλο 1 αξιολογήθηκε η καρδιακή λειτουργία και λήφθηκαν δείγματα μυοκαρδίου για μέτρηση της ενεργότητας του πρωτεασώματος και για μοριακές αναλύσεις. Στα πρωτόκολλα 1, 2 και 3 απομονώθηκε αορτικός ιστός για την εκτίμηση της αγγειακής λειτουργίας ex vivo και για μοριακές και ιστολογικές αναλύσεις. Στα πρωτόκολλα 2 και 3 πραγματοποιήθηκε επιπλέον αιμοληψία για τον προσδιορισμό της λευκοκυτταρικής απελευθέρωσης ελευθέρων ριζών και δεικτών νιτρο- οξειδωτικού στρες. Αποτελέσματα: Η χορήγηση Cfz μείωσε το κλάσμα συστολικής βράχυνσης % (FS%) στους γηρασμένους μύες ενώ η Met απέτρεψε τη μείωση του FS%, αυξάνοντας την φωσφορυλίωση της ΑΜΡΚα στο μυοκάρδιο. Η χορήγηση 2 δόσεων Cfz (πρωτόκολλο 2) προκάλεσε επαγωγή οξειδωτικού στρες από τα λευκοκύτταρα και μειωμένη αγγειακή αντιδραστικότητα στις αορτές η οποία είναι παροδική και δεν παρατηρήθηκε στο πρωτόκολλο των 4 δόσεων. Η χορήγηση 4 δόσεων (πρωτόκολλο 3) Cfz ανέστειλε την ΑΜΡΚα και αύξησε το ενδοπλασματικό στρες στις αορτές χωρίς να προκαλεί αλλαγές στον αγγειακό φαινότυπο. H συγχορήγηση Cfz+Met,στους νεαρούς και στους γηρασμένους μύες, προκάλεσε αύξηση στην p-ΑΜΡΚα, διατήρηση του ενδοπλασματικού στρες και συνεργιστική επαγωγή της microtubule-associated protein 1A/1B-light chain 3 (LC3-B)-εξαρτώμενης αυτοφαγίας στις αορτές, οδηγώντας σε μείωση της α-smooth muscle actin (αSMA) και επάγοντας αυξημένη αγγειοσυσπαστική ικανότητα. Συμπεράσματα: Στο in vivo μοντέλο γήρανσης η χορήγηση 4 δόσεων Cfz οδήγησε σε μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος και εκδήλωση καρδιοτοξικότητας. Η μετφορμίνη εξακολουθεί να διατηρεί το καρδιοπροστατευτικό της αποτέλεσμα παρουσία της Cfz, μέσω επαναφοράς της φωσφορυλίωσης της ΑΜΡΚα και του LC3-B στην ομάδα της συγχορήγησης. Η αγγειακή τοξικότητα της Cfz είναι οξεία και αναστρέψιμη και δε δικαιολογεί τις κλινικές παρατηρήσεις στους ασθενείς με ΜΜ οι οποίοι συχνά εμφανίζουν αγγειακές νόσους όπως αρτηριακή, πνευμονική υπέρταση ή οίδημα μετά από την χορήγηση του φαρμάκου. Η αύξηση της αγγειακής πλαστικότητας που επάγεται από τη συγχορήγηση Cfz+Met στο πρωτόκολλο των 4 δόσεων Cfz, καθιστά τη μετφορμίνη πλειοτροπικό προστατευτικό παράγοντα έναντι των καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών της Cfz.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το πολλαπλούν μυέλωμα (ΜΜ) αποτελεί το 1% των αιματολογικών νεοπλασιών και θεωρείται νόσος της μεγάλης ηλικίας. Η καρφιλζομίμπη (Cfz) είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας του πρωτεασώματος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του υποτροπιάζοντος και ανθεκτικού MΜ και έχει συσχετιστεί με καρδιακή και αγγειακή τοξικότητα. Δεδομένα προηγούμενης μελέτης του εργαστηρίου μας σε νεαρούς μύες υποστηρίζουν τον προστατευτικό ρόλο της μετφορμίνης (Met) στην καρδιοτοξικότητα της Cfz, μέσω ενός AMP-activated protein kinase-α (AMPKα)-εξαρτώμενου μηχανισμού. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι: 1) η διερεύνηση της καρδιοτοξικής δράσης της Cfz και της προστατευτικής δράσης της Met σε in vivo μοντέλο γήρανσης και 2) η διερεύνηση της επίδρασης της Cfz στην αγγειακή λειτουργία in vivo καθώς και της συγχορήγησής της μαζί με Met σε νεαρούς και γηρασμένους μύες. Υλικά και Μέθοδοι: Αρσενικοί C57BL/6 μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: (1) Πρωτόκολλο 4 δόσεων Cfz σε γηρασμένους μύες: i) Control ( n=6), ii) Cfz ( n=9), iii) Met (n=6) και iv) Cfz+ Met (n=8) για 6 ημέρες. (2) Πρωτόκολλο 2 δόσεων Cfz σε νεαρούς μύες: i) Control, ii) Cfz, iii) Met και iv) Cfz+ Met, για 2 ημέρες (n=5/ομάδα). (3) Πρωτόκολλο 4 δόσεων Cfz σε νεαρούς μύες: i) Control, ii) Cfz, iii) Met και iv) Cfz+ Met, n=10/ομάδα. Το Cfz (8 mg/kg, ip) χορηγήθηκε κάθε 48 ώρες και η Met (140 mg/kg, po) κάθε 24 ώρες. Στο πρωτόκολλο 1 αξιολογήθηκε η καρδιακή λειτουργία και λήφθηκαν δείγματα μυοκαρδίου για μέτρηση της ενεργότητας του πρωτεασώματος και για μοριακές αναλύσεις. Στα πρωτόκολλα 1, 2 και 3 απομονώθηκε αορτικός ιστός για την εκτίμηση της αγγειακής λειτουργίας ex vivo και για μοριακές και ιστολογικές αναλύσεις. Στα πρωτόκολλα 2 και 3 πραγματοποιήθηκε επιπλέον αιμοληψία για τον προσδιορισμό της λευκοκυτταρικής απελευθέρωσης ελευθέρων ριζών και δεικτών νιτρο- οξειδωτικού στρες. Αποτελέσματα: Η χορήγηση Cfz μείωσε το κλάσμα συστολικής βράχυνσης % (FS%) στους γηρασμένους μύες ενώ η Met απέτρεψε τη μείωση του FS%, αυξάνοντας την φωσφορυλίωση της ΑΜΡΚα στο μυοκάρδιο. Η χορήγηση 2 δόσεων Cfz (πρωτόκολλο 2) προκάλεσε επαγωγή οξειδωτικού στρες από τα λευκοκύτταρα και μειωμένη αγγειακή αντιδραστικότητα στις αορτές η οποία είναι παροδική και δεν παρατηρήθηκε στο πρωτόκολλο των 4 δόσεων. Η χορήγηση 4 δόσεων (πρωτόκολλο 3) Cfz ανέστειλε την ΑΜΡΚα και αύξησε το ενδοπλασματικό στρες στις αορτές χωρίς να προκαλεί αλλαγές στον αγγειακό φαινότυπο. H συγχορήγηση Cfz+Met,στους νεαρούς και στους γηρασμένους μύες, προκάλεσε αύξηση στην p-ΑΜΡΚα, διατήρηση του ενδοπλασματικού στρες και συνεργιστική επαγωγή της microtubule-associated protein 1A/1B-light chain 3 (LC3-B)-εξαρτώμενης αυτοφαγίας στις αορτές, οδηγώντας σε μείωση της α-smooth muscle actin (αSMA) και επάγοντας αυξημένη αγγειοσυσπαστική ικανότητα. Συμπεράσματα: Στο in vivo μοντέλο γήρανσης η χορήγηση 4 δόσεων Cfz οδήγησε σε μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος και εκδήλωση καρδιοτοξικότητας. Η μετφορμίνη εξακολουθεί να διατηρεί το καρδιοπροστατευτικό της αποτέλεσμα παρουσία της Cfz, μέσω επαναφοράς της φωσφορυλίωσης της ΑΜΡΚα και του LC3-B στην ομάδα της συγχορήγησης. Η αγγειακή τοξικότητα της Cfz είναι οξεία και αναστρέψιμη και δε δικαιολογεί τις κλινικές παρατηρήσεις στους ασθενείς με ΜΜ οι οποίοι συχνά εμφανίζουν αγγειακές νόσους όπως αρτηριακή, πνευμονική υπέρταση ή οίδημα μετά από την χορήγηση του φαρμάκου. Η αύξηση της αγγειακής πλαστικότητας που επάγεται από τη συγχορήγηση Cfz+Met στο πρωτόκολλο των 4 δόσεων Cfz, καθιστά τη μετφορμίνη πλειοτροπικό προστατευτικό παράγοντα έναντι των καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών της Cfz.","abstract_has_math":false,"creators":["Ψαρράκου Γαρυφαλιά","Psarrakou Garyfalia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:08Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2936427"],"render_values":[{"text":"uoadl:2936427","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936427","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936427","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2936427","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ψαρράκου Γαρυφαλιά","Psarrakou Garyfalia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2936427","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936427"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το πολλαπλούν μυέλωμα (ΜΜ) αποτελεί το 1% των αιματολογικών νεοπλασιών και θεωρείται νόσος της μεγάλης ηλικίας. Η καρφιλζομίμπη (Cfz) είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας του πρωτεασώματος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του υποτροπιάζοντος και ανθεκτικού MΜ και έχει συσχετιστεί με καρδιακή και αγγειακή τοξικότητα. Δεδομένα προηγούμενης μελέτης του εργαστηρίου μας σε νεαρούς μύες υποστηρίζουν τον προστατευτικό ρόλο της μετφορμίνης (Met) στην καρδιοτοξικότητα της Cfz, μέσω ενός AMP-activated protein kinase-α (AMPKα)-εξαρτώμενου μηχανισμού. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι: 1) η διερεύνηση της καρδιοτοξικής δράσης της Cfz και της προστατευτικής δράσης της Met σε in vivo μοντέλο γήρανσης και 2) η διερεύνηση της επίδρασης της Cfz στην αγγειακή λειτουργία in vivo καθώς και της συγχορήγησής της μαζί με Met σε νεαρούς και γηρασμένους μύες. Υλικά και Μέθοδοι: Αρσενικοί C57BL/6 μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: (1) Πρωτόκολλο 4 δόσεων Cfz σε γηρασμένους μύες: i) Control ( n=6), ii) Cfz ( n=9), iii) Met (n=6) και iv) Cfz+ Met (n=8) για 6 ημέρες. (2) Πρωτόκολλο 2 δόσεων Cfz σε νεαρούς μύες: i) Control, ii) Cfz, iii) Met και iv) Cfz+ Met, για 2 ημέρες (n=5/ομάδα). (3) Πρωτόκολλο 4 δόσεων Cfz σε νεαρούς μύες: i) Control, ii) Cfz, iii) Met και iv) Cfz+ Met, n=10/ομάδα. Το Cfz (8 mg/kg, ip) χορηγήθηκε κάθε 48 ώρες και η Met (140 mg/kg, po) κάθε 24 ώρες. Στο πρωτόκολλο 1 αξιολογήθηκε η καρδιακή λειτουργία και λήφθηκαν δείγματα μυοκαρδίου για μέτρηση της ενεργότητας του πρωτεασώματος και για μοριακές αναλύσεις. Στα πρωτόκολλα 1, 2 και 3 απομονώθηκε αορτικός ιστός για την εκτίμηση της αγγειακής λειτουργίας ex vivo και για μοριακές και ιστολογικές αναλύσεις. Στα πρωτόκολλα 2 και 3 πραγματοποιήθηκε επιπλέον αιμοληψία για τον προσδιορισμό της λευκοκυτταρικής απελευθέρωσης ελευθέρων ριζών και δεικτών νιτρο- οξειδωτικού στρες. Αποτελέσματα: Η χορήγηση Cfz μείωσε το κλάσμα συστολικής βράχυνσης % (FS%) στους γηρασμένους μύες ενώ η Met απέτρεψε τη μείωση του FS%, αυξάνοντας την φωσφορυλίωση της ΑΜΡΚα στο μυοκάρδιο. Η χορήγηση 2 δόσεων Cfz (πρωτόκολλο 2) προκάλεσε επαγωγή οξειδωτικού στρες από τα λευκοκύτταρα και μειωμένη αγγειακή αντιδραστικότητα στις αορτές η οποία είναι παροδική και δεν παρατηρήθηκε στο πρωτόκολλο των 4 δόσεων. Η χορήγηση 4 δόσεων (πρωτόκολλο 3) Cfz ανέστειλε την ΑΜΡΚα και αύξησε το ενδοπλασματικό στρες στις αορτές χωρίς να προκαλεί αλλαγές στον αγγειακό φαινότυπο. H συγχορήγηση Cfz+Met,στους νεαρούς και στους γηρασμένους μύες, προκάλεσε αύξηση στην p-ΑΜΡΚα, διατήρηση του ενδοπλασματικού στρες και συνεργιστική επαγωγή της microtubule-associated protein 1A/1B-light chain 3 (LC3-B)-εξαρτώμενης αυτοφαγίας στις αορτές, οδηγώντας σε μείωση της α-smooth muscle actin (αSMA) και επάγοντας αυξημένη αγγειοσυσπαστική ικανότητα. Συμπεράσματα: Στο in vivo μοντέλο γήρανσης η χορήγηση 4 δόσεων Cfz οδήγησε σε μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος και εκδήλωση καρδιοτοξικότητας. Η μετφορμίνη εξακολουθεί να διατηρεί το καρδιοπροστατευτικό της αποτέλεσμα παρουσία της Cfz, μέσω επαναφοράς της φωσφορυλίωσης της ΑΜΡΚα και του LC3-B στην ομάδα της συγχορήγησης. Η αγγειακή τοξικότητα της Cfz είναι οξεία και αναστρέψιμη και δε δικαιολογεί τις κλινικές παρατηρήσεις στους ασθενείς με ΜΜ οι οποίοι συχνά εμφανίζουν αγγειακές νόσους όπως αρτηριακή, πνευμονική υπέρταση ή οίδημα μετά από την χορήγηση του φαρμάκου. Η αύξηση της αγγειακής πλαστικότητας που επάγεται από τη συγχορήγηση Cfz+Met στο πρωτόκολλο των 4 δόσεων Cfz, καθιστά τη μετφορμίνη πλειοτροπικό προστατευτικό παράγοντα έναντι των καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών της Cfz.","Introduction: Multiple myeloma (MM) accounts for 1% of hematological neoplastic diseases and is predominantly a disease of the elderly. The irreversible proteasome inhibitor Carfilzomib (Cfz) is an anti-myeloma agent that is used for relapsed/refractory MM and has been associated with cardiovascular toxicity. Previous data from our research group in young mice support the protective role of Metformin (Met) in Cfz-induced cardiotoxicity through an AMRKα dependent mechanism. The aim of this study was: 1) to investigate the possible cardiotoxic effect of Cfz and the protective effect of Met in an in vivo model of aging and 2) to investigate the effect of Cfz as well as its co-administration with Met on vascular function in/ex vivo both in young and aged mice. Materials and Methods: C57BL/6 male mice were randomized into: (1) 4-Cfz doses Protocol in aged mice: i) Control ( n=6), ii) Cfz ( n=9), iii) Met (n=6) and iv) Cfz+ Met (n=8) for 6 days. (2) 2-Cfz doses Protocol in young mice: i) Control, ii) Cfz, iii) Met and iv) Cfz+ Met, for 2 days (n=5/group). (3) 4-Cfz doses Protocol in young mice: i) Control, ii) Cfz, iii) Met and iv) Cfz+ Met, n=10/group. Cfz (8 mg/kg, ip) was administered every 48 hours and Met (140 mg/kg, po) every 24 hours. In protocol 1, cardiac function was assessed and myocardial tissue samples were obtained for 26S proteasome activity and molecular analyses. Aortic tissue was obtained in protocols 1, 2 and 3 to assess vascular function ex vivo and for molecular and histological analyses. In protocols 2 and 3 blood sampling was performed for nitro-oxidative stress markers assessment. Results: Cfz treatment caused a significant reduction in fractional shortening% (FS) while Met prevented the FS% reduction by increasing AMPKα phosphorylation in the aged myocardium (protocol 1). 2 doses of Cfz in protocol 2 led to leukocyte-derived oxidative burst and transient vascular hypo-reactivity, that was not observed in the 4-doses protocol. 4 doses of Cfz in protocol 3 caused a reduction in AMPKα phosphorylation and led to Endoplasmic Reticulum (ER) stress induction in the murine aortas without causing any change in the vascular phenotype. Cfz+Met co-administration induced AMRKα phosphorylation, maintained ER stress and led to a synergistic induction of LC3-B-dependent autophagy in the aortas of both young and aged mice. The induction of autophagy caused a decrease in α-smooth muscle actin (αSMA) and led to an increased vasoconstrictor capacity. Coclusions: In the in vivo model of aging, 4 doses of Cfz led to a decrease in proteasome activity and caused cardiotoxicity. Met maintained its cardioprotective effect against Cfz-induced cardiotoxicity by restoring AMRKα phosphorylation. Vascular toxicity of Cfz seems to be acute and reversible and cannot justify the clinical observations in patients with MM receiving Cfz who usually develop vascular diseases such as arterial hypertension, pulmonary hypertension or edema. The increased vascular plasticity observed when Cfz is co-administered with Met in the 4 doses protocol, suggests that Metformin may possess a pleiotropic protective agent against cardiovascular adverse effects of Cfz."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επίδρασης της καρφιλζομίμπης και της συγχορήγησής της με μετφορμίνη στην καρδιακή και αγγειακή λειτουργία, σε υγιείς μύες και σε in vivo μοντέλα γήρανσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ψαρράκου Γαρυφαλιά","Psarrakou Garyfalia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το πολλαπλούν μυέλωμα (ΜΜ) αποτελεί το 1% των αιματολογικών νεοπλασιών και θεωρείται νόσος της μεγάλης ηλικίας. Η καρφιλζομίμπη (Cfz) είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας του πρωτεασώματος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του υποτροπιάζοντος και ανθεκτικού MΜ και έχει συσχετιστεί με καρδιακή και αγγειακή τοξικότητα. Δεδομένα προηγούμενης μελέτης του εργαστηρίου μας σε νεαρούς μύες υποστηρίζουν τον προστατευτικό ρόλο της μετφορμίνης (Met) στην καρδιοτοξικότητα της Cfz, μέσω ενός AMP-activated protein kinase-α (AMPKα)-εξαρτώμενου μηχανισμού. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι: 1) η διερεύνηση της καρδιοτοξικής δράσης της Cfz και της προστατευτικής δράσης της Met σε in vivo μοντέλο γήρανσης και 2) η διερεύνηση της επίδρασης της Cfz στην αγγειακή λειτουργία in vivo καθώς και της συγχορήγησής της μαζί με Met σε νεαρούς και γηρασμένους μύες. Υλικά και Μέθοδοι: Αρσενικοί C57BL/6 μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: (1) Πρωτόκολλο 4 δόσεων Cfz σε γηρασμένους μύες: i) Control ( n=6), ii) Cfz ( n=9), iii) Met (n=6) και iv) Cfz+ Met (n=8) για 6 ημέρες. (2) Πρωτόκολλο 2 δόσεων Cfz σε νεαρούς μύες: i) Control, ii) Cfz, iii) Met και iv) Cfz+ Met, για 2 ημέρες (n=5/ομάδα). (3) Πρωτόκολλο 4 δόσεων Cfz σε νεαρούς μύες: i) Control, ii) Cfz, iii) Met και iv) Cfz+ Met, n=10/ομάδα. Το Cfz (8 mg/kg, ip) χορηγήθηκε κάθε 48 ώρες και η Met (140 mg/kg, po) κάθε 24 ώρες. Στο πρωτόκολλο 1 αξιολογήθηκε η καρδιακή λειτουργία και λήφθηκαν δείγματα μυοκαρδίου για μέτρηση της ενεργότητας του πρωτεασώματος και για μοριακές αναλύσεις. Στα πρωτόκολλα 1, 2 και 3 απομονώθηκε αορτικός ιστός για την εκτίμηση της αγγειακής λειτουργίας ex vivo και για μοριακές και ιστολογικές αναλύσεις. Στα πρωτόκολλα 2 και 3 πραγματοποιήθηκε επιπλέον αιμοληψία για τον προσδιορισμό της λευκοκυτταρικής απελευθέρωσης ελευθέρων ριζών και δεικτών νιτρο- οξειδωτικού στρες. Αποτελέσματα: Η χορήγηση Cfz μείωσε το κλάσμα συστολικής βράχυνσης % (FS%) στους γηρασμένους μύες ενώ η Met απέτρεψε τη μείωση του FS%, αυξάνοντας την φωσφορυλίωση της ΑΜΡΚα στο μυοκάρδιο. Η χορήγηση 2 δόσεων Cfz (πρωτόκολλο 2) προκάλεσε επαγωγή οξειδωτικού στρες από τα λευκοκύτταρα και μειωμένη αγγειακή αντιδραστικότητα στις αορτές η οποία είναι παροδική και δεν παρατηρήθηκε στο πρωτόκολλο των 4 δόσεων. Η χορήγηση 4 δόσεων (πρωτόκολλο 3) Cfz ανέστειλε την ΑΜΡΚα και αύξησε το ενδοπλασματικό στρες στις αορτές χωρίς να προκαλεί αλλαγές στον αγγειακό φαινότυπο. H συγχορήγηση Cfz+Met,στους νεαρούς και στους γηρασμένους μύες, προκάλεσε αύξηση στην p-ΑΜΡΚα, διατήρηση του ενδοπλασματικού στρες και συνεργιστική επαγωγή της microtubule-associated protein 1A/1B-light chain 3 (LC3-B)-εξαρτώμενης αυτοφαγίας στις αορτές, οδηγώντας σε μείωση της α-smooth muscle actin (αSMA) και επάγοντας αυξημένη αγγειοσυσπαστική ικανότητα. Συμπεράσματα: Στο in vivo μοντέλο γήρανσης η χορήγηση 4 δόσεων Cfz οδήγησε σε μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος και εκδήλωση καρδιοτοξικότητας. Η μετφορμίνη εξακολουθεί να διατηρεί το καρδιοπροστατευτικό της αποτέλεσμα παρουσία της Cfz, μέσω επαναφοράς της φωσφορυλίωσης της ΑΜΡΚα και του LC3-B στην ομάδα της συγχορήγησης. Η αγγειακή τοξικότητα της Cfz είναι οξεία και αναστρέψιμη και δε δικαιολογεί τις κλινικές παρατηρήσεις στους ασθενείς με ΜΜ οι οποίοι συχνά εμφανίζουν αγγειακές νόσους όπως αρτηριακή, πνευμονική υπέρταση ή οίδημα μετά από την χορήγηση του φαρμάκου. Η αύξηση της αγγειακής πλαστικότητας που επάγεται από τη συγχορήγηση Cfz+Met στο πρωτόκολλο των 4 δόσεων Cfz, καθιστά τη μετφορμίνη πλειοτροπικό προστατευτικό παράγοντα έναντι των καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών της Cfz.","Introduction: Multiple myeloma (MM) accounts for 1% of hematological neoplastic diseases and is predominantly a disease of the elderly. The irreversible proteasome inhibitor Carfilzomib (Cfz) is an anti-myeloma agent that is used for relapsed/refractory MM and has been associated with cardiovascular toxicity. Previous data from our research group in young mice support the protective role of Metformin (Met) in Cfz-induced cardiotoxicity through an AMRKα dependent mechanism. The aim of this study was: 1) to investigate the possible cardiotoxic effect of Cfz and the protective effect of Met in an in vivo model of aging and 2) to investigate the effect of Cfz as well as its co-administration with Met on vascular function in/ex vivo both in young and aged mice. Materials and Methods: C57BL/6 male mice were randomized into: (1) 4-Cfz doses Protocol in aged mice: i) Control ( n=6), ii) Cfz ( n=9), iii) Met (n=6) and iv) Cfz+ Met (n=8) for 6 days. (2) 2-Cfz doses Protocol in young mice: i) Control, ii) Cfz, iii) Met and iv) Cfz+ Met, for 2 days (n=5/group). (3) 4-Cfz doses Protocol in young mice: i) Control, ii) Cfz, iii) Met and iv) Cfz+ Met, n=10/group. Cfz (8 mg/kg, ip) was administered every 48 hours and Met (140 mg/kg, po) every 24 hours. In protocol 1, cardiac function was assessed and myocardial tissue samples were obtained for 26S proteasome activity and molecular analyses. Aortic tissue was obtained in protocols 1, 2 and 3 to assess vascular function ex vivo and for molecular and histological analyses. In protocols 2 and 3 blood sampling was performed for nitro-oxidative stress markers assessment. Results: Cfz treatment caused a significant reduction in fractional shortening% (FS) while Met prevented the FS% reduction by increasing AMPKα phosphorylation in the aged myocardium (protocol 1). 2 doses of Cfz in protocol 2 led to leukocyte-derived oxidative burst and transient vascular hypo-reactivity, that was not observed in the 4-doses protocol. 4 doses of Cfz in protocol 3 caused a reduction in AMPKα phosphorylation and led to Endoplasmic Reticulum (ER) stress induction in the murine aortas without causing any change in the vascular phenotype. Cfz+Met co-administration induced AMRKα phosphorylation, maintained ER stress and led to a synergistic induction of LC3-B-dependent autophagy in the aortas of both young and aged mice. The induction of autophagy caused a decrease in α-smooth muscle actin (αSMA) and led to an increased vasoconstrictor capacity. Coclusions: In the in vivo model of aging, 4 doses of Cfz led to a decrease in proteasome activity and caused cardiotoxicity. Met maintained its cardioprotective effect against Cfz-induced cardiotoxicity by restoring AMRKα phosphorylation. Vascular toxicity of Cfz seems to be acute and reversible and cannot justify the clinical observations in patients with MM receiving Cfz who usually develop vascular diseases such as arterial hypertension, pulmonary hypertension or edema. The increased vascular plasticity observed when Cfz is co-administered with Met in the 4 doses protocol, suggests that Metformin may possess a pleiotropic protective agent against cardiovascular adverse effects of Cfz."],"dc:identifier":["uoadl:2936427","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936427"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη της επίδρασης της καρφιλζομίμπης και της συγχορήγησής της με μετφορμίνη στην καρδιακή και αγγειακή λειτουργία, σε υγιείς μύες και σε in vivo μοντέλα γήρανσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:08Z"}