{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2936531"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2936531","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Οι αστικές πτυχές της διεθνούς απαγωγής παιδιών υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων στο πεδίο του ευρωπαϊκού δικαίου\"","abstract":"Το φαινόμενο της διεθνούς απαγωγής παιδιών, με τη μορφή παράνομης μετακίνησής τους από τη χώρα της συνήθους διαμονής τους ή κατακράτησής τους από τον ένα γονέα τους, συνήθως αυτόν που δεν ασκεί την επιμέλεια του προσώπου τους, αποτελεί μία πραγματικότητα, η οποία τις τελευταίες δεκαετίες έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις. Μέσα από τις διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης του 1980 (στην Ελλάδα έχει κυρωθεί με το ν.2102/1992) και του Κανονισμού 2201/2003 (Βρυξέλλες ΙΙα) αλλά και του Νέου Κανονισμού 1111/2019, με χρονικό πεδίο εφαρμογής την 1η Αυγούστου 2022, σκοπείται αφενός η προστασία του παιδιού με την αμελλητί επιστροφή του στον τόπο της συνήθους διαμονής του και αφετέρου η διασφάλιση του σεβασμού του δικαιώματος επιμελείας του, που υφίσταται κατά το δίκαιο ενός συμβαλλομένου κράτους από τα υπόλοιπα. Παράμετροι των αστικών πτυχών της διεθνούς απαγωγής παιδιών, οι οποίες ρυθμίζονται από τα παραπάνω νομοθετικά κείμενα, είναι η παράνομη μετακίνηση και κατακράτηση του παιδιού, η γονική μέριμνα αυτού με την επιμέρους έκφανση του δικαιώματος επιμέλειας, η επικοινωνία, η έννοια της συνήθους διαμονής του παιδιού, η διαδικασία της επιστροφής του και οι εξαιρέσεις που προβλέπονται από τη Σύμβαση της Χάγης και τον Κανονισμό, το δικαίωμα ακρόασης και το συμφέρον του παιδιού, ως κυρίαρχη έννοια που καταλαμβάνει τον πυρήνα των διεθνών και ευρωπαϊκών κειμένων που στόχο έχουν να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των παιδιών.","abstract_html":"Το φαινόμενο της διεθνούς απαγωγής παιδιών, με τη μορφή παράνομης μετακίνησής τους από τη χώρα της συνήθους διαμονής τους ή κατακράτησής τους από τον ένα γονέα τους, συνήθως αυτόν που δεν ασκεί την επιμέλεια του προσώπου τους, αποτελεί μία πραγματικότητα, η οποία τις τελευταίες δεκαετίες έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις. Μέσα από τις διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης του 1980 (στην Ελλάδα έχει κυρωθεί με το ν.2102/1992) και του Κανονισμού 2201/2003 (Βρυξέλλες ΙΙα) αλλά και του Νέου Κανονισμού 1111/2019, με χρονικό πεδίο εφαρμογής την 1η Αυγούστου 2022, σκοπείται αφενός η προστασία του παιδιού με την αμελλητί επιστροφή του στον τόπο της συνήθους διαμονής του και αφετέρου η διασφάλιση του σεβασμού του δικαιώματος επιμελείας του, που υφίσταται κατά το δίκαιο ενός συμβαλλομένου κράτους από τα υπόλοιπα. Παράμετροι των αστικών πτυχών της διεθνούς απαγωγής παιδιών, οι οποίες ρυθμίζονται από τα παραπάνω νομοθετικά κείμενα, είναι η παράνομη μετακίνηση και κατακράτηση του παιδιού, η γονική μέριμνα αυτού με την επιμέρους έκφανση του δικαιώματος επιμέλειας, η επικοινωνία, η έννοια της συνήθους διαμονής του παιδιού, η διαδικασία της επιστροφής του και οι εξαιρέσεις που προβλέπονται από τη Σύμβαση της Χάγης και τον Κανονισμό, το δικαίωμα ακρόασης και το συμφέρον του παιδιού, ως κυρίαρχη έννοια που καταλαμβάνει τον πυρήνα των διεθνών και ευρωπαϊκών κειμένων που στόχο έχουν να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των παιδιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγιωτοπούλου Γεωργία","Panagiotopoulou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:10Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2936531"],"render_values":[{"text":"uoadl:2936531","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936531","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936531","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2936531","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγιωτοπούλου Γεωργία","Panagiotopoulou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2936531","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936531"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το φαινόμενο της διεθνούς απαγωγής παιδιών, με τη μορφή παράνομης μετακίνησής τους από τη χώρα της συνήθους διαμονής τους ή κατακράτησής τους από τον ένα γονέα τους, συνήθως αυτόν που δεν ασκεί την επιμέλεια του προσώπου τους, αποτελεί μία πραγματικότητα, η οποία τις τελευταίες δεκαετίες έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις. Μέσα από τις διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης του 1980 (στην Ελλάδα έχει κυρωθεί με το ν.2102/1992) και του Κανονισμού 2201/2003 (Βρυξέλλες ΙΙα) αλλά και του Νέου Κανονισμού 1111/2019, με χρονικό πεδίο εφαρμογής την 1η Αυγούστου 2022, σκοπείται αφενός η προστασία του παιδιού με την αμελλητί επιστροφή του στον τόπο της συνήθους διαμονής του και αφετέρου η διασφάλιση του σεβασμού του δικαιώματος επιμελείας του, που υφίσταται κατά το δίκαιο ενός συμβαλλομένου κράτους από τα υπόλοιπα. Παράμετροι των αστικών πτυχών της διεθνούς απαγωγής παιδιών, οι οποίες ρυθμίζονται από τα παραπάνω νομοθετικά κείμενα, είναι η παράνομη μετακίνηση και κατακράτηση του παιδιού, η γονική μέριμνα αυτού με την επιμέρους έκφανση του δικαιώματος επιμέλειας, η επικοινωνία, η έννοια της συνήθους διαμονής του παιδιού, η διαδικασία της επιστροφής του και οι εξαιρέσεις που προβλέπονται από τη Σύμβαση της Χάγης και τον Κανονισμό, το δικαίωμα ακρόασης και το συμφέρον του παιδιού, ως κυρίαρχη έννοια που καταλαμβάνει τον πυρήνα των διεθνών και ευρωπαϊκών κειμένων που στόχο έχουν να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των παιδιών.","The phenomenon of international child abduction, in the form of their illegal movement from the country of their usual residence or their detention by one of their parents, usually the one who does not take care of their person, is a reality that in recent decades has take on large dimensions.Through the provisions of the Hague Convention of 1980 (in Greece it has been ratified by law 2102/1992) and Regulation 2201/2003 (Brussels IIa) but also of the New Regulation 1111/2019, with a period of application on 1 August 2022 , is intended, on the one hand, to protect the child upon his / her immediate return to his or her place of habitual residence and, on the other hand, to ensure respect for his / her right of custody, which exists under the law of a Contracting State from the rest. Parameters of the civil aspects of international child abduction, which are regulated by the above legal texts, are the illegal movement and detention of the child, his parental care with the individual manifestation of the right of custody, communication, the concept of normal residence of the child, the process of his return and the exceptions provided for in the Hague Convention and the Rules of Procedure, the right to be heard and the best interests of the child, as a dominant concept at the core of international and European texts aimed at safeguarding the rights of the child."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Οι αστικές πτυχές της διεθνούς απαγωγής παιδιών υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων στο πεδίο του ευρωπαϊκού δικαίου\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγιωτοπούλου Γεωργία","Panagiotopoulou Georgia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το φαινόμενο της διεθνούς απαγωγής παιδιών, με τη μορφή παράνομης μετακίνησής τους από τη χώρα της συνήθους διαμονής τους ή κατακράτησής τους από τον ένα γονέα τους, συνήθως αυτόν που δεν ασκεί την επιμέλεια του προσώπου τους, αποτελεί μία πραγματικότητα, η οποία τις τελευταίες δεκαετίες έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις. Μέσα από τις διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης του 1980 (στην Ελλάδα έχει κυρωθεί με το ν.2102/1992) και του Κανονισμού 2201/2003 (Βρυξέλλες ΙΙα) αλλά και του Νέου Κανονισμού 1111/2019, με χρονικό πεδίο εφαρμογής την 1η Αυγούστου 2022, σκοπείται αφενός η προστασία του παιδιού με την αμελλητί επιστροφή του στον τόπο της συνήθους διαμονής του και αφετέρου η διασφάλιση του σεβασμού του δικαιώματος επιμελείας του, που υφίσταται κατά το δίκαιο ενός συμβαλλομένου κράτους από τα υπόλοιπα. Παράμετροι των αστικών πτυχών της διεθνούς απαγωγής παιδιών, οι οποίες ρυθμίζονται από τα παραπάνω νομοθετικά κείμενα, είναι η παράνομη μετακίνηση και κατακράτηση του παιδιού, η γονική μέριμνα αυτού με την επιμέρους έκφανση του δικαιώματος επιμέλειας, η επικοινωνία, η έννοια της συνήθους διαμονής του παιδιού, η διαδικασία της επιστροφής του και οι εξαιρέσεις που προβλέπονται από τη Σύμβαση της Χάγης και τον Κανονισμό, το δικαίωμα ακρόασης και το συμφέρον του παιδιού, ως κυρίαρχη έννοια που καταλαμβάνει τον πυρήνα των διεθνών και ευρωπαϊκών κειμένων που στόχο έχουν να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των παιδιών.","The phenomenon of international child abduction, in the form of their illegal movement from the country of their usual residence or their detention by one of their parents, usually the one who does not take care of their person, is a reality that in recent decades has take on large dimensions.Through the provisions of the Hague Convention of 1980 (in Greece it has been ratified by law 2102/1992) and Regulation 2201/2003 (Brussels IIa) but also of the New Regulation 1111/2019, with a period of application on 1 August 2022 , is intended, on the one hand, to protect the child upon his / her immediate return to his or her place of habitual residence and, on the other hand, to ensure respect for his / her right of custody, which exists under the law of a Contracting State from the rest. Parameters of the civil aspects of international child abduction, which are regulated by the above legal texts, are the illegal movement and detention of the child, his parental care with the individual manifestation of the right of custody, communication, the concept of normal residence of the child, the process of his return and the exceptions provided for in the Hague Convention and the Rules of Procedure, the right to be heard and the best interests of the child, as a dominant concept at the core of international and European texts aimed at safeguarding the rights of the child."],"dc:identifier":["uoadl:2936531","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936531"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["\"Οι αστικές πτυχές της διεθνούς απαγωγής παιδιών υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων στο πεδίο του ευρωπαϊκού δικαίου\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:10Z"}