{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2936669"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2936669","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The new Greek originate and distribute model under the Hercules Law: legal and cost-benefit analysis","abstract":"Σχεδόν μία δεκαετία μετά την δημοσιονομική κρίση στην ευρωζώνη και στο μέσον μίας πανδημικής κρίσης, τα Ευρωπαϊκά πιστωτικά ιδρύματα ακόμα προσπαθούν και φαίνεται να είναι μακριά από την επίτευξη των προ-κρίσεως επιδόσεών τους. Μία σημαντική επίπτωση της δημοσιονομικής κρίσης είναι η ύπαρξη υψηλών ποσοστών μη εξυπηρετούμενων δανείων στους ισολογισμούς των ευρωπαϊκών πιστωτικών ιδρυμάτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την σημαντική μείωση των χορηγήσεων και την επιδείνωση των προϋποθέσεων δανεισμού. Κατ’ αποτέλεσμα, ο μεγάλος αριθμός μη εξυπηρετούμενων δανείων στους ισολογισμούς των πιστωτικών ιδρυμάτων δεν αποτελεί απλώς ένα μικρο-προληπτικό πρόβλημα, αλλά ένα μακρο-προληπτικό ζήτημα με ευρύτερες συνέπειες στη συστημική σταθερότητα. Το εργαλείο που παραδοσιακά χρησιμοποιείτο από τα πιστωτικά ιδρύματα για την αντιμετώπιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων είναι η τιτλοποίηση. Στην Ελλάδα ο δείκτης των μη εξυπηρετούμενων δανείων του ελληνικού τραπεζικού τομέα στο σύνολό του έχει αυξηθεί περισσότερο από οκτώ φορές από το 2008 και έφτασε στο ποσοστό του 45,1% στα τέλη του Μαρτίου 2019. Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται να είναι ακόμη χειρότερη, καθώς η Ελλάδα δεν κατατάσσεται σε κάποια επενδυτική βαθμίδα και κατ’ αποτέλεσμα οι τιτλοποιήσεις έχουν μειωθεί ελλείψει δευτερογενούς αγοράς. Συνεπεία τούτου, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αποτελούν ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα και προτεραιότητα των εποπτικών αρχών. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει θέσει δεσμευτικούς στόχους στις ελληνικές τράπεζες προκειμένου αυτές να μειώσουν σημαντικά το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων τους. Η επίτευξη αυτών των στόχων προϋποθέτει μία επιπλέον μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά περίπου 50 δις. Ευρώ μέχρι το τέλος του 2021. Καθώς όμως η αγορά δεν φαίνεται να μπορεί να αντιμετωπίσει το ζήτημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων, υπάρχει ανάγκη για κρατική παρέμβαση. Με σκοπό την επίτευξη συστημικής σταθερότητας και προς επίρρωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών στην ελληνική αγορά, το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 12 Δεκεμβρίου 2019 ψήφισε τον Νόμο 4649/2019, γνωστό ως Νόμο του Ηρακλή, κατόπιν της λήψης της σχετικής εγκρίσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην νομική ανάλυση και στην ανάλυση κόστους-οφέλους του μοντέλου της τιτλοποίησης, σύμφωνα με τον Νόμο του Ηρακλή. Η διπλωματική εργασία χωρίζεται σε δύο κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο αρχικώς περιγράφεται η έννοια της τιτλοποίησης, τα πλεονεκτήματα για όσους συμμετέχουν σε αυτήν καθώς και τα μειονεκτήματά της που έγιναν εμφανή στην προ-κρίσεως εποχή. Το επόμενο τμήμα του κεφαλαίου επικεντρώνεται στις νομοθετικές μεταβολές στην μετά κρίσεως εποχή, με έμφαση στους υπ’ αριθμ. 2017/2401 και 2017/2402 Κανονισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Στο δεύτερο κεφάλαιο καταγράφεται το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων με έμφαση στην ελληνική αγορά. Εν συνεχεία αναλύονται οι διατάξεις του Νόμου του Ηρακλή και παρατίθεται η νομική ανάλυση και η ανάλυση κόστους-οφέλους του νομοθετήματος αυτού. Πρώτα αναλύεται η απόφαση περί κρατικής ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κατόπιν, ο Νόμος του Ηρακλή εξετάζεται απέναντι στα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Αναφοράς και στην Ευρωπαϊκή Νομοθεσία. Το επόμενο τμήμα επικεντρώνεται, μεταξύ άλλων, στο ρόλο του διαχειριστή, των εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης και στην σειρά προτεραιότητας των πληρωμών, όπως αυτά ρυθμίζονται από το Νόμο του Ηρακλή και παρατίθεται μία σύντομη σύγκριση με το αντίστοιχο Ιταλικό μοντέλο. Στο τελευταίο μέρος, δίνεται έμφαση στην επίδραση της τρέχουσας πανδημικής κρίσης στην εφαρμογή του Νόμου του Ηρακλή.","abstract_html":"Σχεδόν μία δεκαετία μετά την δημοσιονομική κρίση στην ευρωζώνη και στο μέσον μίας πανδημικής κρίσης, τα Ευρωπαϊκά πιστωτικά ιδρύματα ακόμα προσπαθούν και φαίνεται να είναι μακριά από την επίτευξη των προ-κρίσεως επιδόσεών τους. Μία σημαντική επίπτωση της δημοσιονομικής κρίσης είναι η ύπαρξη υψηλών ποσοστών μη εξυπηρετούμενων δανείων στους ισολογισμούς των ευρωπαϊκών πιστωτικών ιδρυμάτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την σημαντική μείωση των χορηγήσεων και την επιδείνωση των προϋποθέσεων δανεισμού. Κατ’ αποτέλεσμα, ο μεγάλος αριθμός μη εξυπηρετούμενων δανείων στους ισολογισμούς των πιστωτικών ιδρυμάτων δεν αποτελεί απλώς ένα μικρο-προληπτικό πρόβλημα, αλλά ένα μακρο-προληπτικό ζήτημα με ευρύτερες συνέπειες στη συστημική σταθερότητα. Το εργαλείο που παραδοσιακά χρησιμοποιείτο από τα πιστωτικά ιδρύματα για την αντιμετώπιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων είναι η τιτλοποίηση. Στην Ελλάδα ο δείκτης των μη εξυπηρετούμενων δανείων του ελληνικού τραπεζικού τομέα στο σύνολό του έχει αυξηθεί περισσότερο από οκτώ φορές από το 2008 και έφτασε στο ποσοστό του 45,1% στα τέλη του Μαρτίου 2019. Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται να είναι ακόμη χειρότερη, καθώς η Ελλάδα δεν κατατάσσεται σε κάποια επενδυτική βαθμίδα και κατ’ αποτέλεσμα οι τιτλοποιήσεις έχουν μειωθεί ελλείψει δευτερογενούς αγοράς. Συνεπεία τούτου, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αποτελούν ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα και προτεραιότητα των εποπτικών αρχών. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει θέσει δεσμευτικούς στόχους στις ελληνικές τράπεζες προκειμένου αυτές να μειώσουν σημαντικά το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων τους. Η επίτευξη αυτών των στόχων προϋποθέτει μία επιπλέον μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά περίπου 50 δις. Ευρώ μέχρι το τέλος του 2021. Καθώς όμως η αγορά δεν φαίνεται να μπορεί να αντιμετωπίσει το ζήτημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων, υπάρχει ανάγκη για κρατική παρέμβαση. Με σκοπό την επίτευξη συστημικής σταθερότητας και προς επίρρωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών στην ελληνική αγορά, το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 12 Δεκεμβρίου 2019 ψήφισε τον Νόμο 4649/2019, γνωστό ως Νόμο του Ηρακλή, κατόπιν της λήψης της σχετικής εγκρίσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην νομική ανάλυση και στην ανάλυση κόστους-οφέλους του μοντέλου της τιτλοποίησης, σύμφωνα με τον Νόμο του Ηρακλή. Η διπλωματική εργασία χωρίζεται σε δύο κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο αρχικώς περιγράφεται η έννοια της τιτλοποίησης, τα πλεονεκτήματα για όσους συμμετέχουν σε αυτήν καθώς και τα μειονεκτήματά της που έγιναν εμφανή στην προ-κρίσεως εποχή. Το επόμενο τμήμα του κεφαλαίου επικεντρώνεται στις νομοθετικές μεταβολές στην μετά κρίσεως εποχή, με έμφαση στους υπ’ αριθμ. 2017/2401 και 2017/2402 Κανονισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Στο δεύτερο κεφάλαιο καταγράφεται το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων με έμφαση στην ελληνική αγορά. Εν συνεχεία αναλύονται οι διατάξεις του Νόμου του Ηρακλή και παρατίθεται η νομική ανάλυση και η ανάλυση κόστους-οφέλους του νομοθετήματος αυτού. Πρώτα αναλύεται η απόφαση περί κρατικής ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κατόπιν, ο Νόμος του Ηρακλή εξετάζεται απέναντι στα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Αναφοράς και στην Ευρωπαϊκή Νομοθεσία. Το επόμενο τμήμα επικεντρώνεται, μεταξύ άλλων, στο ρόλο του διαχειριστή, των εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης και στην σειρά προτεραιότητας των πληρωμών, όπως αυτά ρυθμίζονται από το Νόμο του Ηρακλή και παρατίθεται μία σύντομη σύγκριση με το αντίστοιχο Ιταλικό μοντέλο. Στο τελευταίο μέρος, δίνεται έμφαση στην επίδραση της τρέχουσας πανδημικής κρίσης στην εφαρμογή του Νόμου του Ηρακλή.","abstract_has_math":false,"creators":["Γούπου Τάνια","Goupou Tania"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:10Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2936669"],"render_values":[{"text":"uoadl:2936669","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936669","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936669","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2936669","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γούπου Τάνια","Goupou Tania"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2936669","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936669"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σχεδόν μία δεκαετία μετά την δημοσιονομική κρίση στην ευρωζώνη και στο μέσον μίας πανδημικής κρίσης, τα Ευρωπαϊκά πιστωτικά ιδρύματα ακόμα προσπαθούν και φαίνεται να είναι μακριά από την επίτευξη των προ-κρίσεως επιδόσεών τους. Μία σημαντική επίπτωση της δημοσιονομικής κρίσης είναι η ύπαρξη υψηλών ποσοστών μη εξυπηρετούμενων δανείων στους ισολογισμούς των ευρωπαϊκών πιστωτικών ιδρυμάτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την σημαντική μείωση των χορηγήσεων και την επιδείνωση των προϋποθέσεων δανεισμού. Κατ’ αποτέλεσμα, ο μεγάλος αριθμός μη εξυπηρετούμενων δανείων στους ισολογισμούς των πιστωτικών ιδρυμάτων δεν αποτελεί απλώς ένα μικρο-προληπτικό πρόβλημα, αλλά ένα μακρο-προληπτικό ζήτημα με ευρύτερες συνέπειες στη συστημική σταθερότητα. Το εργαλείο που παραδοσιακά χρησιμοποιείτο από τα πιστωτικά ιδρύματα για την αντιμετώπιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων είναι η τιτλοποίηση. Στην Ελλάδα ο δείκτης των μη εξυπηρετούμενων δανείων του ελληνικού τραπεζικού τομέα στο σύνολό του έχει αυξηθεί περισσότερο από οκτώ φορές από το 2008 και έφτασε στο ποσοστό του 45,1% στα τέλη του Μαρτίου 2019. Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται να είναι ακόμη χειρότερη, καθώς η Ελλάδα δεν κατατάσσεται σε κάποια επενδυτική βαθμίδα και κατ’ αποτέλεσμα οι τιτλοποιήσεις έχουν μειωθεί ελλείψει δευτερογενούς αγοράς. Συνεπεία τούτου, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αποτελούν ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα και προτεραιότητα των εποπτικών αρχών. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει θέσει δεσμευτικούς στόχους στις ελληνικές τράπεζες προκειμένου αυτές να μειώσουν σημαντικά το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων τους. Η επίτευξη αυτών των στόχων προϋποθέτει μία επιπλέον μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά περίπου 50 δις. Ευρώ μέχρι το τέλος του 2021. Καθώς όμως η αγορά δεν φαίνεται να μπορεί να αντιμετωπίσει το ζήτημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων, υπάρχει ανάγκη για κρατική παρέμβαση. Με σκοπό την επίτευξη συστημικής σταθερότητας και προς επίρρωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών στην ελληνική αγορά, το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 12 Δεκεμβρίου 2019 ψήφισε τον Νόμο 4649/2019, γνωστό ως Νόμο του Ηρακλή, κατόπιν της λήψης της σχετικής εγκρίσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην νομική ανάλυση και στην ανάλυση κόστους-οφέλους του μοντέλου της τιτλοποίησης, σύμφωνα με τον Νόμο του Ηρακλή. Η διπλωματική εργασία χωρίζεται σε δύο κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο αρχικώς περιγράφεται η έννοια της τιτλοποίησης, τα πλεονεκτήματα για όσους συμμετέχουν σε αυτήν καθώς και τα μειονεκτήματά της που έγιναν εμφανή στην προ-κρίσεως εποχή. Το επόμενο τμήμα του κεφαλαίου επικεντρώνεται στις νομοθετικές μεταβολές στην μετά κρίσεως εποχή, με έμφαση στους υπ’ αριθμ. 2017/2401 και 2017/2402 Κανονισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Στο δεύτερο κεφάλαιο καταγράφεται το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων με έμφαση στην ελληνική αγορά. Εν συνεχεία αναλύονται οι διατάξεις του Νόμου του Ηρακλή και παρατίθεται η νομική ανάλυση και η ανάλυση κόστους-οφέλους του νομοθετήματος αυτού. Πρώτα αναλύεται η απόφαση περί κρατικής ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κατόπιν, ο Νόμος του Ηρακλή εξετάζεται απέναντι στα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Αναφοράς και στην Ευρωπαϊκή Νομοθεσία. Το επόμενο τμήμα επικεντρώνεται, μεταξύ άλλων, στο ρόλο του διαχειριστή, των εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης και στην σειρά προτεραιότητας των πληρωμών, όπως αυτά ρυθμίζονται από το Νόμο του Ηρακλή και παρατίθεται μία σύντομη σύγκριση με το αντίστοιχο Ιταλικό μοντέλο. Στο τελευταίο μέρος, δίνεται έμφαση στην επίδραση της τρέχουσας πανδημικής κρίσης στην εφαρμογή του Νόμου του Ηρακλή.","Almost a decade after the eurozone fiscal crisis and in the middle of a pandemic crisis, European credit institutions are still struggling and seem to be far from seeing the end of the tunnel and from reaching their pre-crisis performances. One of the main legacies of the eurozone fiscal crisis is the overhang of non-performing loans on European banks’ balance sheets. This has resulted in a sharp deterioration in banks’ credit quality, which is then translated into a restriction in the supply of credit and a deterioration of lending conditions. Consequently, the large stock of NPLs on the balance sheet of the banks seems to be not only a micro-prudential supervisory problem, but also an issue with broader macroprudential and financial stability problems. The tool that has been traditionally used by the banks to remove their NPLs from their balance sheet is the decades-old concept of the originate and distribute model (known as securitisation). In Greece the NPL ratio of the Greek banking sector as a whole has increased by more than eight times since 2008 and stood at 45,1% at the end of March 2019. At the same time, the situation in Greece is much worse since Greece is still rated as “below investment grade” and therefore effective securitisations have been of limited amount due to the lack of a secondary market. Therefore, the NPLs are among the hottest financial topics and definitely one of the top priorities of European politicians and supervisory authorities. The European Central Bank in its capacity as banking supervisor has set binding targets for Greek banks to significantly reduce the amount of their NPLs. Achieving these targets requires a further decrease of NPLs by approximately EUR 50 billion by the end of 2021. As the market seems inefficient to deal with the NPL issue, the necessity for State intervention arises. To contribute to reducing the overhang of NPLs and increase financial stability and investor confidence in the Greek market, the Greek Parliament on December 12, 2019, approved an asset protection scheme, known as “Hercules” under Greek Law 4649/2019, after receiving clearance by the European Commission, by virtue of Decision No. SA. 53519 issued on October 10, 2019. The present thesis will focus on the legal and cost-benefit analysis of the originate and distribute model under the Hercules Asset Protection Scheme. The thesis is organised in two chapters. Chapter A initially describes the notion of the originate and distribute model, its benefits for the several market participants and the costs of the model in the pre-crisis era. The next part of the chapter focuses on the regulatory reforms in the post-crisis era and emphasis is given on the provisions of Securitisation Regulation and Securitisation Prudential Regulation. Chapter B offers a general overview of the problem of NPLs and focuses on the Greek NPL market. Then the provisions of HAPS Law are presented analytically. Following the overview of the Scheme, a legal and cost-benefit analysis of HAPS is presented. Initially, the EC State Aid Decision is presented. Thereafter HAPS Law is examined vis-à-vis international standards and EU legislation. The next part focuses inter alia on the role of the servicer, the credit rating agencies and the waterfall of payments under HAPS Law and a brief comparison with the Italian asset protection scheme is presented. The final part focuses on the impact of the ongoing pandemic crisis on the application of the Scheme."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The new Greek originate and distribute model under the Hercules Law: legal and cost-benefit analysis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γούπου Τάνια","Goupou Tania"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Σχεδόν μία δεκαετία μετά την δημοσιονομική κρίση στην ευρωζώνη και στο μέσον μίας πανδημικής κρίσης, τα Ευρωπαϊκά πιστωτικά ιδρύματα ακόμα προσπαθούν και φαίνεται να είναι μακριά από την επίτευξη των προ-κρίσεως επιδόσεών τους. Μία σημαντική επίπτωση της δημοσιονομικής κρίσης είναι η ύπαρξη υψηλών ποσοστών μη εξυπηρετούμενων δανείων στους ισολογισμούς των ευρωπαϊκών πιστωτικών ιδρυμάτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την σημαντική μείωση των χορηγήσεων και την επιδείνωση των προϋποθέσεων δανεισμού. Κατ’ αποτέλεσμα, ο μεγάλος αριθμός μη εξυπηρετούμενων δανείων στους ισολογισμούς των πιστωτικών ιδρυμάτων δεν αποτελεί απλώς ένα μικρο-προληπτικό πρόβλημα, αλλά ένα μακρο-προληπτικό ζήτημα με ευρύτερες συνέπειες στη συστημική σταθερότητα. Το εργαλείο που παραδοσιακά χρησιμοποιείτο από τα πιστωτικά ιδρύματα για την αντιμετώπιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων είναι η τιτλοποίηση. Στην Ελλάδα ο δείκτης των μη εξυπηρετούμενων δανείων του ελληνικού τραπεζικού τομέα στο σύνολό του έχει αυξηθεί περισσότερο από οκτώ φορές από το 2008 και έφτασε στο ποσοστό του 45,1% στα τέλη του Μαρτίου 2019. Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται να είναι ακόμη χειρότερη, καθώς η Ελλάδα δεν κατατάσσεται σε κάποια επενδυτική βαθμίδα και κατ’ αποτέλεσμα οι τιτλοποιήσεις έχουν μειωθεί ελλείψει δευτερογενούς αγοράς. Συνεπεία τούτου, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αποτελούν ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα και προτεραιότητα των εποπτικών αρχών. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει θέσει δεσμευτικούς στόχους στις ελληνικές τράπεζες προκειμένου αυτές να μειώσουν σημαντικά το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων τους. Η επίτευξη αυτών των στόχων προϋποθέτει μία επιπλέον μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά περίπου 50 δις. Ευρώ μέχρι το τέλος του 2021. Καθώς όμως η αγορά δεν φαίνεται να μπορεί να αντιμετωπίσει το ζήτημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων, υπάρχει ανάγκη για κρατική παρέμβαση. Με σκοπό την επίτευξη συστημικής σταθερότητας και προς επίρρωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών στην ελληνική αγορά, το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 12 Δεκεμβρίου 2019 ψήφισε τον Νόμο 4649/2019, γνωστό ως Νόμο του Ηρακλή, κατόπιν της λήψης της σχετικής εγκρίσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην νομική ανάλυση και στην ανάλυση κόστους-οφέλους του μοντέλου της τιτλοποίησης, σύμφωνα με τον Νόμο του Ηρακλή. Η διπλωματική εργασία χωρίζεται σε δύο κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο αρχικώς περιγράφεται η έννοια της τιτλοποίησης, τα πλεονεκτήματα για όσους συμμετέχουν σε αυτήν καθώς και τα μειονεκτήματά της που έγιναν εμφανή στην προ-κρίσεως εποχή. Το επόμενο τμήμα του κεφαλαίου επικεντρώνεται στις νομοθετικές μεταβολές στην μετά κρίσεως εποχή, με έμφαση στους υπ’ αριθμ. 2017/2401 και 2017/2402 Κανονισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Στο δεύτερο κεφάλαιο καταγράφεται το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων με έμφαση στην ελληνική αγορά. Εν συνεχεία αναλύονται οι διατάξεις του Νόμου του Ηρακλή και παρατίθεται η νομική ανάλυση και η ανάλυση κόστους-οφέλους του νομοθετήματος αυτού. Πρώτα αναλύεται η απόφαση περί κρατικής ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κατόπιν, ο Νόμος του Ηρακλή εξετάζεται απέναντι στα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Αναφοράς και στην Ευρωπαϊκή Νομοθεσία. Το επόμενο τμήμα επικεντρώνεται, μεταξύ άλλων, στο ρόλο του διαχειριστή, των εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης και στην σειρά προτεραιότητας των πληρωμών, όπως αυτά ρυθμίζονται από το Νόμο του Ηρακλή και παρατίθεται μία σύντομη σύγκριση με το αντίστοιχο Ιταλικό μοντέλο. Στο τελευταίο μέρος, δίνεται έμφαση στην επίδραση της τρέχουσας πανδημικής κρίσης στην εφαρμογή του Νόμου του Ηρακλή.","Almost a decade after the eurozone fiscal crisis and in the middle of a pandemic crisis, European credit institutions are still struggling and seem to be far from seeing the end of the tunnel and from reaching their pre-crisis performances. One of the main legacies of the eurozone fiscal crisis is the overhang of non-performing loans on European banks’ balance sheets. This has resulted in a sharp deterioration in banks’ credit quality, which is then translated into a restriction in the supply of credit and a deterioration of lending conditions. Consequently, the large stock of NPLs on the balance sheet of the banks seems to be not only a micro-prudential supervisory problem, but also an issue with broader macroprudential and financial stability problems. The tool that has been traditionally used by the banks to remove their NPLs from their balance sheet is the decades-old concept of the originate and distribute model (known as securitisation). In Greece the NPL ratio of the Greek banking sector as a whole has increased by more than eight times since 2008 and stood at 45,1% at the end of March 2019. At the same time, the situation in Greece is much worse since Greece is still rated as “below investment grade” and therefore effective securitisations have been of limited amount due to the lack of a secondary market. Therefore, the NPLs are among the hottest financial topics and definitely one of the top priorities of European politicians and supervisory authorities. The European Central Bank in its capacity as banking supervisor has set binding targets for Greek banks to significantly reduce the amount of their NPLs. Achieving these targets requires a further decrease of NPLs by approximately EUR 50 billion by the end of 2021. As the market seems inefficient to deal with the NPL issue, the necessity for State intervention arises. To contribute to reducing the overhang of NPLs and increase financial stability and investor confidence in the Greek market, the Greek Parliament on December 12, 2019, approved an asset protection scheme, known as “Hercules” under Greek Law 4649/2019, after receiving clearance by the European Commission, by virtue of Decision No. SA. 53519 issued on October 10, 2019. The present thesis will focus on the legal and cost-benefit analysis of the originate and distribute model under the Hercules Asset Protection Scheme. The thesis is organised in two chapters. Chapter A initially describes the notion of the originate and distribute model, its benefits for the several market participants and the costs of the model in the pre-crisis era. The next part of the chapter focuses on the regulatory reforms in the post-crisis era and emphasis is given on the provisions of Securitisation Regulation and Securitisation Prudential Regulation. Chapter B offers a general overview of the problem of NPLs and focuses on the Greek NPL market. Then the provisions of HAPS Law are presented analytically. Following the overview of the Scheme, a legal and cost-benefit analysis of HAPS is presented. Initially, the EC State Aid Decision is presented. Thereafter HAPS Law is examined vis-à-vis international standards and EU legislation. The next part focuses inter alia on the role of the servicer, the credit rating agencies and the waterfall of payments under HAPS Law and a brief comparison with the Italian asset protection scheme is presented. The final part focuses on the impact of the ongoing pandemic crisis on the application of the Scheme."],"dc:identifier":["uoadl:2936669","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936669"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["The new Greek originate and distribute model under the Hercules Law: legal and cost-benefit analysis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:10Z"}