{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2936932"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2936932","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη αλληλεπίδρασης συνθετικών πολυηλεκτρολυτών με το ένζυμο Φωσφορυλάση του Γλυκογόνου σε υδατικά διαλύματα","abstract":"Η διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ πολυηλεκτρολυτών και πρωτεϊνών παραμένει ένας από τους πιο σημαντικούς ερευνητικούς τομείς στη βιοτεχνολογία. Είναι ευρέως γνωστό πως οι πρωτεΐνες και οι πολυηλεκτρολύτες μπορούν να σχηματίσουν δομές καθοδηγούμενες από μη ειδικές και μη-ομοιοπολικές αλληλεπιδράσεις, κυρίως ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις και αλληλεπιδράσεις Van der Waals. H Φωσφορυλάση του Γλυκογόνου (GP) είναι ένα αλλοστερικό ένζυμο, το οποίο αποτελεί κλειδί στον μεταβολισμό του γλυκογόνου ρυθμίζοντας τον ρυθμό αποικοδόμησης αυτού και επομένως των επιπέδων της γλυκόζης στην κυκλοφορία του αίματος. Για τον παραπάνω λόγο αξιοποιείται ως μοριακός στόχος για τον κατευθυνόμενο από τη δομή σχεδιασμό δυνάμει αντιδιαβητικών φαρμάκων. Τα φυσικοχημικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά τόσο του πολυμεθακρυλικού εστέρα της 2-διμεθυλάμινο αιθυλικής αλκοόλης (poly 2-(dimethylamino)ethyl methacrylate, PDMAEMA), που είναι ένα pH αποκρινόμενο, καλά χαρακτηρισμένο πολυμερές, βιοσυμβατό με ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα τοξικότητας, όσο και του κατιοντικού αναλόγου του τεταρτοταγούς ιωδιούχου αμμωνιακού άλατος (quaternized poly 2-(dimethylamino)ethyl methacrylate, QPDMAEMA), το οποίο παρουσιάζει θετικά φορτία κατά μήκος της πολυμερικής αλυσίδας, μεγάλη διαλυτότητα και αποκρισιμότητα στη μεταβολή της ιοντικής ισχύος του διαλύματος, θεωρήθηκαν κατάλληλα για τη χρήση των ως φορέων αλληλεπίδρασης με την GP. Στο πλαίσιο της παρούσας πτυχιακής εργασίας πραγματοποιήθηκαν φυσικοχημικές μελέτες χαρακτηρισμού πολυμερών και βιομορίων, διερευνώντας τόσο την αλληλεπίδραση της GP με τους εν λόγω πολυηλεκτρολύτες όσο και την μορφολογία και τις ιδιότητες των σχηματιζόμενων μικτών νανοδομών.","abstract_html":"Η διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ πολυηλεκτρολυτών και πρωτεϊνών παραμένει ένας από τους πιο σημαντικούς ερευνητικούς τομείς στη βιοτεχνολογία. Είναι ευρέως γνωστό πως οι πρωτεΐνες και οι πολυηλεκτρολύτες μπορούν να σχηματίσουν δομές καθοδηγούμενες από μη ειδικές και μη-ομοιοπολικές αλληλεπιδράσεις, κυρίως ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις και αλληλεπιδράσεις Van der Waals. H Φωσφορυλάση του Γλυκογόνου (GP) είναι ένα αλλοστερικό ένζυμο, το οποίο αποτελεί κλειδί στον μεταβολισμό του γλυκογόνου ρυθμίζοντας τον ρυθμό αποικοδόμησης αυτού και επομένως των επιπέδων της γλυκόζης στην κυκλοφορία του αίματος. Για τον παραπάνω λόγο αξιοποιείται ως μοριακός στόχος για τον κατευθυνόμενο από τη δομή σχεδιασμό δυνάμει αντιδιαβητικών φαρμάκων. Τα φυσικοχημικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά τόσο του πολυμεθακρυλικού εστέρα της 2-διμεθυλάμινο αιθυλικής αλκοόλης (poly 2-(dimethylamino)ethyl methacrylate, PDMAEMA), που είναι ένα pH αποκρινόμενο, καλά χαρακτηρισμένο πολυμερές, βιοσυμβατό με ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα τοξικότητας, όσο και του κατιοντικού αναλόγου του τεταρτοταγούς ιωδιούχου αμμωνιακού άλατος (quaternized poly 2-(dimethylamino)ethyl methacrylate, QPDMAEMA), το οποίο παρουσιάζει θετικά φορτία κατά μήκος της πολυμερικής αλυσίδας, μεγάλη διαλυτότητα και αποκρισιμότητα στη μεταβολή της ιοντικής ισχύος του διαλύματος, θεωρήθηκαν κατάλληλα για τη χρήση των ως φορέων αλληλεπίδρασης με την GP. Στο πλαίσιο της παρούσας πτυχιακής εργασίας πραγματοποιήθηκαν φυσικοχημικές μελέτες χαρακτηρισμού πολυμερών και βιομορίων, διερευνώντας τόσο την αλληλεπίδραση της GP με τους εν λόγω πολυηλεκτρολύτες όσο και την μορφολογία και τις ιδιότητες των σχηματιζόμενων μικτών νανοδομών.","abstract_has_math":false,"creators":["Νεόφυτος Διονύσιος Δ.","Neofytos Dionysios D."],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:10Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2936932"],"render_values":[{"text":"uoadl:2936932","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936932","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936932","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2936932","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νεόφυτος Διονύσιος Δ.","Neofytos Dionysios D."]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2936932","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936932"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ πολυηλεκτρολυτών και πρωτεϊνών παραμένει ένας από τους πιο σημαντικούς ερευνητικούς τομείς στη βιοτεχνολογία. Είναι ευρέως γνωστό πως οι πρωτεΐνες και οι πολυηλεκτρολύτες μπορούν να σχηματίσουν δομές καθοδηγούμενες από μη ειδικές και μη-ομοιοπολικές αλληλεπιδράσεις, κυρίως ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις και αλληλεπιδράσεις Van der Waals. H Φωσφορυλάση του Γλυκογόνου (GP) είναι ένα αλλοστερικό ένζυμο, το οποίο αποτελεί κλειδί στον μεταβολισμό του γλυκογόνου ρυθμίζοντας τον ρυθμό αποικοδόμησης αυτού και επομένως των επιπέδων της γλυκόζης στην κυκλοφορία του αίματος. Για τον παραπάνω λόγο αξιοποιείται ως μοριακός στόχος για τον κατευθυνόμενο από τη δομή σχεδιασμό δυνάμει αντιδιαβητικών φαρμάκων. Τα φυσικοχημικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά τόσο του πολυμεθακρυλικού εστέρα της 2-διμεθυλάμινο αιθυλικής αλκοόλης (poly 2-(dimethylamino)ethyl methacrylate, PDMAEMA), που είναι ένα pH αποκρινόμενο, καλά χαρακτηρισμένο πολυμερές, βιοσυμβατό με ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα τοξικότητας, όσο και του κατιοντικού αναλόγου του τεταρτοταγούς ιωδιούχου αμμωνιακού άλατος (quaternized poly 2-(dimethylamino)ethyl methacrylate, QPDMAEMA), το οποίο παρουσιάζει θετικά φορτία κατά μήκος της πολυμερικής αλυσίδας, μεγάλη διαλυτότητα και αποκρισιμότητα στη μεταβολή της ιοντικής ισχύος του διαλύματος, θεωρήθηκαν κατάλληλα για τη χρήση των ως φορέων αλληλεπίδρασης με την GP. Στο πλαίσιο της παρούσας πτυχιακής εργασίας πραγματοποιήθηκαν φυσικοχημικές μελέτες χαρακτηρισμού πολυμερών και βιομορίων, διερευνώντας τόσο την αλληλεπίδραση της GP με τους εν λόγω πολυηλεκτρολύτες όσο και την μορφολογία και τις ιδιότητες των σχηματιζόμενων μικτών νανοδομών.","The interactions between polymers and proteins remain one of the most important research fields in biotechnology. It is widely known that proteins and polyelectrolytes can develop structures guided by non-convalent interactions. The interactions that take place are electrostatic and Van der Waals interactions. Glycogen Phosphorylase (GP) is an allosteric enzyme which is particularly important in glycogen metabolism by regulating the rate of glycogen phosphorolysis and consequently the circulating glucose levels. For the aforementioned reasons this enzyme has been utilized as a molecular target for structure-based antidiabetic drug design. The physicochemical and biophysical properties of poly(2-(dimethylamino)ethyl methacrylate), PDMAEMA which is a pH responsive, very well characterized, biocompatible with especially low toxicity levels and the cationic analogue of the quaternized ammonium iodide salt (quaternized poly 2-(dimethylamino) ethyl methacrylate, QPDMAEMA) which has positive charges along the polymer chain, high solubility in aqueous solutions and responsiveness to changes in the ionic strength of the solution, were considered suitable for use as GP interaction carriers. In the context of the present thesis, physicochemical characterization studies of polymers and biomolecules were performed, investigating both the interaction of GP with polyelectrolytes and the morphology and properties of the formed mixed nanostructures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη αλληλεπίδρασης συνθετικών πολυηλεκτρολυτών με το ένζυμο Φωσφορυλάση του Γλυκογόνου σε υδατικά διαλύματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νεόφυτος Διονύσιος Δ.","Neofytos Dionysios D."],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ πολυηλεκτρολυτών και πρωτεϊνών παραμένει ένας από τους πιο σημαντικούς ερευνητικούς τομείς στη βιοτεχνολογία. Είναι ευρέως γνωστό πως οι πρωτεΐνες και οι πολυηλεκτρολύτες μπορούν να σχηματίσουν δομές καθοδηγούμενες από μη ειδικές και μη-ομοιοπολικές αλληλεπιδράσεις, κυρίως ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις και αλληλεπιδράσεις Van der Waals. H Φωσφορυλάση του Γλυκογόνου (GP) είναι ένα αλλοστερικό ένζυμο, το οποίο αποτελεί κλειδί στον μεταβολισμό του γλυκογόνου ρυθμίζοντας τον ρυθμό αποικοδόμησης αυτού και επομένως των επιπέδων της γλυκόζης στην κυκλοφορία του αίματος. Για τον παραπάνω λόγο αξιοποιείται ως μοριακός στόχος για τον κατευθυνόμενο από τη δομή σχεδιασμό δυνάμει αντιδιαβητικών φαρμάκων. Τα φυσικοχημικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά τόσο του πολυμεθακρυλικού εστέρα της 2-διμεθυλάμινο αιθυλικής αλκοόλης (poly 2-(dimethylamino)ethyl methacrylate, PDMAEMA), που είναι ένα pH αποκρινόμενο, καλά χαρακτηρισμένο πολυμερές, βιοσυμβατό με ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα τοξικότητας, όσο και του κατιοντικού αναλόγου του τεταρτοταγούς ιωδιούχου αμμωνιακού άλατος (quaternized poly 2-(dimethylamino)ethyl methacrylate, QPDMAEMA), το οποίο παρουσιάζει θετικά φορτία κατά μήκος της πολυμερικής αλυσίδας, μεγάλη διαλυτότητα και αποκρισιμότητα στη μεταβολή της ιοντικής ισχύος του διαλύματος, θεωρήθηκαν κατάλληλα για τη χρήση των ως φορέων αλληλεπίδρασης με την GP. Στο πλαίσιο της παρούσας πτυχιακής εργασίας πραγματοποιήθηκαν φυσικοχημικές μελέτες χαρακτηρισμού πολυμερών και βιομορίων, διερευνώντας τόσο την αλληλεπίδραση της GP με τους εν λόγω πολυηλεκτρολύτες όσο και την μορφολογία και τις ιδιότητες των σχηματιζόμενων μικτών νανοδομών.","The interactions between polymers and proteins remain one of the most important research fields in biotechnology. It is widely known that proteins and polyelectrolytes can develop structures guided by non-convalent interactions. The interactions that take place are electrostatic and Van der Waals interactions. Glycogen Phosphorylase (GP) is an allosteric enzyme which is particularly important in glycogen metabolism by regulating the rate of glycogen phosphorolysis and consequently the circulating glucose levels. For the aforementioned reasons this enzyme has been utilized as a molecular target for structure-based antidiabetic drug design. The physicochemical and biophysical properties of poly(2-(dimethylamino)ethyl methacrylate), PDMAEMA which is a pH responsive, very well characterized, biocompatible with especially low toxicity levels and the cationic analogue of the quaternized ammonium iodide salt (quaternized poly 2-(dimethylamino) ethyl methacrylate, QPDMAEMA) which has positive charges along the polymer chain, high solubility in aqueous solutions and responsiveness to changes in the ionic strength of the solution, were considered suitable for use as GP interaction carriers. In the context of the present thesis, physicochemical characterization studies of polymers and biomolecules were performed, investigating both the interaction of GP with polyelectrolytes and the morphology and properties of the formed mixed nanostructures."],"dc:identifier":["uoadl:2936932","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2936932"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη αλληλεπίδρασης συνθετικών πολυηλεκτρολυτών με το ένζυμο Φωσφορυλάση του Γλυκογόνου σε υδατικά διαλύματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:10Z"}