{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2937056"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2937056","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ελευθερία έκφρασης και σχέση εργασίας, συγκριτική ανάλυση του ελληνικού και γαλλικού δικαίου υπό τον κοινό παρονομαστή του ευρωπαϊκού δικαίου","abstract":"Η ελευθερία έκφρασης, «ένα από τα πολυτιμότερα δικαιώματα του ανθρώπου» (ΔΔΑΠ 1789, αρ. 11), φαίνεται εκ πρώτης όψεως ασυμβίβαστη με τη σχέση εργασίας. Η εξάρτηση, ως θεμελιώδες χαρακτηριστικό της εργασιακής σχέσης αλλά και οι παρεπόμενες υποχρεώσεις του μισθωτού που προκύπτουν από την τελευταία (π.χ πίστης και εχεμύθειας) δημιουργούν αναμφίβολα ένα εχθρικό περιβάλλον για την ελεύθερη έκφραση των εργαζόμενων. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική προσέγγιση καταδεικνύει ότι η ως άνω θεμελιώδη ελευθερία επηρεάζει καθοριστικά διάφορες εκφάνσεις τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών εργασιακών σχέσεων. Ο πολυδιάστατος χαρακτήρας της ελευθερίας έκφρασης διαφοροποιεί και τον κάθε φορά επιδιωκόμενο σκοπό κατά την άσκησή της. Κατ’ αρχήν, πρωταρχικός και πλέον κλασικός σκοπός της ως άνω ελευθερίας είναι η ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας (Μέρος Πρώτο, Κλασική προβληματική), η οποία μπορεί να αφορά τόσο την προσωπικότητα του εργαζόμενου ως ατόμου (Κεφ. Ι, εξωτερίκευση πεποιθήσεων), όσο και την προσωπικότητα του ατόμου ως εργαζόμενου (Κεφ. ΙΙ, δικαίωμα κριτικής). Ωστόσο, η ελευθερία έκφρασης είναι δυνατόν να εκδηλώνεται και σε ειδικότερες εκφάνσεις εντασσόμενη με αυτόν τον τρόπο στην επιδίωξη ιδιαίτερων σκοπών (Μέρος Δεύτερο, Ειδικές εκφάνσεις), όπως, η προστασία του γενικοτέρου συμφέροντος (Κεφ. Ι, Whistleblowing) και η προάσπιση και προαγωγή των εργατικών συμφερόντων (Κεφ. ΙΙ, Μποϋκοτάζ). Έτσι, το μητρικό αυτό δικαίωμα μοιάζει ικανό, από την αρχική πλήρη απαγόρευσή του, να εξελιχθεί σε έναν νέο, ιδιαίτερα δραστικό, παράγοντα ανάπλασης των σχέσεων κεφαλαίου-εργασίας.","abstract_html":"Η ελευθερία έκφρασης, «ένα από τα πολυτιμότερα δικαιώματα του ανθρώπου» (ΔΔΑΠ 1789, αρ. 11), φαίνεται εκ πρώτης όψεως ασυμβίβαστη με τη σχέση εργασίας. Η εξάρτηση, ως θεμελιώδες χαρακτηριστικό της εργασιακής σχέσης αλλά και οι παρεπόμενες υποχρεώσεις του μισθωτού που προκύπτουν από την τελευταία (π.χ πίστης και εχεμύθειας) δημιουργούν αναμφίβολα ένα εχθρικό περιβάλλον για την ελεύθερη έκφραση των εργαζόμενων. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική προσέγγιση καταδεικνύει ότι η ως άνω θεμελιώδη ελευθερία επηρεάζει καθοριστικά διάφορες εκφάνσεις τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών εργασιακών σχέσεων. Ο πολυδιάστατος χαρακτήρας της ελευθερίας έκφρασης διαφοροποιεί και τον κάθε φορά επιδιωκόμενο σκοπό κατά την άσκησή της. Κατ’ αρχήν, πρωταρχικός και πλέον κλασικός σκοπός της ως άνω ελευθερίας είναι η ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας (Μέρος Πρώτο, Κλασική προβληματική), η οποία μπορεί να αφορά τόσο την προσωπικότητα του εργαζόμενου ως ατόμου (Κεφ. Ι, εξωτερίκευση πεποιθήσεων), όσο και την προσωπικότητα του ατόμου ως εργαζόμενου (Κεφ. ΙΙ, δικαίωμα κριτικής). Ωστόσο, η ελευθερία έκφρασης είναι δυνατόν να εκδηλώνεται και σε ειδικότερες εκφάνσεις εντασσόμενη με αυτόν τον τρόπο στην επιδίωξη ιδιαίτερων σκοπών (Μέρος Δεύτερο, Ειδικές εκφάνσεις), όπως, η προστασία του γενικοτέρου συμφέροντος (Κεφ. Ι, Whistleblowing) και η προάσπιση και προαγωγή των εργατικών συμφερόντων (Κεφ. ΙΙ, Μποϋκοτάζ). Έτσι, το μητρικό αυτό δικαίωμα μοιάζει ικανό, από την αρχική πλήρη απαγόρευσή του, να εξελιχθεί σε έναν νέο, ιδιαίτερα δραστικό, παράγοντα ανάπλασης των σχέσεων κεφαλαίου-εργασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρόκης Βασίλειος","Karokis Vasilios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:10Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2937056"],"render_values":[{"text":"uoadl:2937056","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937056","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937056","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2937056","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρόκης Βασίλειος","Karokis Vasilios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2937056","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937056"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ελευθερία έκφρασης, «ένα από τα πολυτιμότερα δικαιώματα του ανθρώπου» (ΔΔΑΠ 1789, αρ. 11), φαίνεται εκ πρώτης όψεως ασυμβίβαστη με τη σχέση εργασίας. Η εξάρτηση, ως θεμελιώδες χαρακτηριστικό της εργασιακής σχέσης αλλά και οι παρεπόμενες υποχρεώσεις του μισθωτού που προκύπτουν από την τελευταία (π.χ πίστης και εχεμύθειας) δημιουργούν αναμφίβολα ένα εχθρικό περιβάλλον για την ελεύθερη έκφραση των εργαζόμενων. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική προσέγγιση καταδεικνύει ότι η ως άνω θεμελιώδη ελευθερία επηρεάζει καθοριστικά διάφορες εκφάνσεις τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών εργασιακών σχέσεων. Ο πολυδιάστατος χαρακτήρας της ελευθερίας έκφρασης διαφοροποιεί και τον κάθε φορά επιδιωκόμενο σκοπό κατά την άσκησή της. Κατ’ αρχήν, πρωταρχικός και πλέον κλασικός σκοπός της ως άνω ελευθερίας είναι η ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας (Μέρος Πρώτο, Κλασική προβληματική), η οποία μπορεί να αφορά τόσο την προσωπικότητα του εργαζόμενου ως ατόμου (Κεφ. Ι, εξωτερίκευση πεποιθήσεων), όσο και την προσωπικότητα του ατόμου ως εργαζόμενου (Κεφ. ΙΙ, δικαίωμα κριτικής). Ωστόσο, η ελευθερία έκφρασης είναι δυνατόν να εκδηλώνεται και σε ειδικότερες εκφάνσεις εντασσόμενη με αυτόν τον τρόπο στην επιδίωξη ιδιαίτερων σκοπών (Μέρος Δεύτερο, Ειδικές εκφάνσεις), όπως, η προστασία του γενικοτέρου συμφέροντος (Κεφ. Ι, Whistleblowing) και η προάσπιση και προαγωγή των εργατικών συμφερόντων (Κεφ. ΙΙ, Μποϋκοτάζ). Έτσι, το μητρικό αυτό δικαίωμα μοιάζει ικανό, από την αρχική πλήρη απαγόρευσή του, να εξελιχθεί σε έναν νέο, ιδιαίτερα δραστικό, παράγοντα ανάπλασης των σχέσεων κεφαλαίου-εργασίας.","The freedom of expression “one of the most precious rights of man” (DMRC 1789, art. 11) seems at first glance incompatible with the employment relationship. The subordination, as fundamental characteristic of the employment relationship and the secondary obligations that derives from the latter creates undoubtedly a hostile environment for the liberty of expression of employees. However, a more cautious approach demonstrates that the aforementioned fundamental freedom affects critically numerous aspects not only of the individual labour relations but also of the collective labour ones. The multidimensional character of freedom of expression differentiates each time of it’s exercise the intended goal. First of all, the guiding and classical purpose of the aforementioned freedom is the development of human personality (Fist Part, Classical Matter) that can concern such the personality of an employee as an individual (Chapter 1, Exteriorization of beliefs), as the personality of an individual as an employee. (Chapter 2, Right of criticism). Although, the freedom of expression can manifests itself in particular aspects integrated in this way to the chasing of different goals (Second Part, Particular Aspects), such as the protection of the general interest (Chapter 1, Whistleblowing), and the defending and elevation of working people interests (Chapter 2, Boycott). This maternal right seems therefore able, from the initial total prohibition, to evolve to a new, critically drastic, factor οf the reconstruction of capital-labour relations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ελευθερία έκφρασης και σχέση εργασίας, συγκριτική ανάλυση του ελληνικού και γαλλικού δικαίου υπό τον κοινό παρονομαστή του ευρωπαϊκού δικαίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρόκης Βασίλειος","Karokis Vasilios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η ελευθερία έκφρασης, «ένα από τα πολυτιμότερα δικαιώματα του ανθρώπου» (ΔΔΑΠ 1789, αρ. 11), φαίνεται εκ πρώτης όψεως ασυμβίβαστη με τη σχέση εργασίας. Η εξάρτηση, ως θεμελιώδες χαρακτηριστικό της εργασιακής σχέσης αλλά και οι παρεπόμενες υποχρεώσεις του μισθωτού που προκύπτουν από την τελευταία (π.χ πίστης και εχεμύθειας) δημιουργούν αναμφίβολα ένα εχθρικό περιβάλλον για την ελεύθερη έκφραση των εργαζόμενων. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική προσέγγιση καταδεικνύει ότι η ως άνω θεμελιώδη ελευθερία επηρεάζει καθοριστικά διάφορες εκφάνσεις τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών εργασιακών σχέσεων. Ο πολυδιάστατος χαρακτήρας της ελευθερίας έκφρασης διαφοροποιεί και τον κάθε φορά επιδιωκόμενο σκοπό κατά την άσκησή της. Κατ’ αρχήν, πρωταρχικός και πλέον κλασικός σκοπός της ως άνω ελευθερίας είναι η ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας (Μέρος Πρώτο, Κλασική προβληματική), η οποία μπορεί να αφορά τόσο την προσωπικότητα του εργαζόμενου ως ατόμου (Κεφ. Ι, εξωτερίκευση πεποιθήσεων), όσο και την προσωπικότητα του ατόμου ως εργαζόμενου (Κεφ. ΙΙ, δικαίωμα κριτικής). Ωστόσο, η ελευθερία έκφρασης είναι δυνατόν να εκδηλώνεται και σε ειδικότερες εκφάνσεις εντασσόμενη με αυτόν τον τρόπο στην επιδίωξη ιδιαίτερων σκοπών (Μέρος Δεύτερο, Ειδικές εκφάνσεις), όπως, η προστασία του γενικοτέρου συμφέροντος (Κεφ. Ι, Whistleblowing) και η προάσπιση και προαγωγή των εργατικών συμφερόντων (Κεφ. ΙΙ, Μποϋκοτάζ). Έτσι, το μητρικό αυτό δικαίωμα μοιάζει ικανό, από την αρχική πλήρη απαγόρευσή του, να εξελιχθεί σε έναν νέο, ιδιαίτερα δραστικό, παράγοντα ανάπλασης των σχέσεων κεφαλαίου-εργασίας.","The freedom of expression “one of the most precious rights of man” (DMRC 1789, art. 11) seems at first glance incompatible with the employment relationship. The subordination, as fundamental characteristic of the employment relationship and the secondary obligations that derives from the latter creates undoubtedly a hostile environment for the liberty of expression of employees. However, a more cautious approach demonstrates that the aforementioned fundamental freedom affects critically numerous aspects not only of the individual labour relations but also of the collective labour ones. The multidimensional character of freedom of expression differentiates each time of it’s exercise the intended goal. First of all, the guiding and classical purpose of the aforementioned freedom is the development of human personality (Fist Part, Classical Matter) that can concern such the personality of an employee as an individual (Chapter 1, Exteriorization of beliefs), as the personality of an individual as an employee. (Chapter 2, Right of criticism). Although, the freedom of expression can manifests itself in particular aspects integrated in this way to the chasing of different goals (Second Part, Particular Aspects), such as the protection of the general interest (Chapter 1, Whistleblowing), and the defending and elevation of working people interests (Chapter 2, Boycott). This maternal right seems therefore able, from the initial total prohibition, to evolve to a new, critically drastic, factor οf the reconstruction of capital-labour relations."],"dc:identifier":["uoadl:2937056","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937056"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ελευθερία έκφρασης και σχέση εργασίας, συγκριτική ανάλυση του ελληνικού και γαλλικού δικαίου υπό τον κοινό παρονομαστή του ευρωπαϊκού δικαίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:10Z"}