{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2937297"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2937297","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της φαρμακοκινητικής της λεβετιρακετάμης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς","abstract":"Εισαγωγή: Η επιληψία αποτελεί από τις λίγες νοσολογικές οντότητες που έχουν περιγραφεί εκτενώς από αρχαιοτάτων χρόνων, η πλήρης αποσαφήνιση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της νόσου, ωστόσο, επήλθε κατά το 19ο και 20ο αιώνα μ.Χ., στις αρχές του οποίου πραγματοποιήθηκε και η ανακάλυψη των πρώτων αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Σήμερα, η συμβολή παγκόσμιων φορέων, όπως της ILAE, στη συστηματική κατάταξη και αποσαφήνιση του προφίλ της νόσου, καθώς και η ανακάλυψη φαρμάκων νεότερης γενιάς με συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι των παλαιότερων εκπροσώπων τους, έχουν βελτιώσει αισθητά το πεδίο της Θεραπευτικής της επιληψίας. Η λεβετιρακετάμη αποτελεί αντιεπιληπτικό φάρμακο νεότερης γενιάς με βέλτιστο φαρμακοκινητικό και φαρμακοδυναμικό προφίλ με αποτέλεσμα την ευρύτατη χρήση της στη σύγχρονη θεραπευτική. Η φαρμακοκινητική της έχει μελετηθεί εκτενώς σε πολλές κλινικές μελέτες και σε πληθώρα υπο-ομάδων του γενικού πληθυσμού, πλην όμως των ενήλικων βαρέως πασχόντων ασθενών της ΜΕΘ, για τους οποίους οι βιβλιογραφικές αναφορές είναι ελάχιστες. Σκοπός: Στόχος της παρούσας μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής της λεβετιρακετάμης σε ενήλικες ασθενείς της ΜΕΘ. Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 14 ενήλικες ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε λεβετιρακετάμη με IV έγχυση διάρκειας 15 min και σε δόσεις των 1000 - 1500 mg qd ή bis. Η συλλογή των δειγμάτων ολικού αίματος πραγματοποιήθηκε σε συγκεκριμένα χρονικά σημεία, η κατεργασία τους με τη μέθοδο εκχύλισης στερεάς φάσης με χρήση kit και ο ποσοτικός προσδιορισμός του φαρμάκου με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης με UV ανιχνευτή. Η επεξεργασία των δεδομένων συγκέντρωσης - χρόνου πραγματοποιήθηκε με μεθόδους μη γραμμικής φαρμακοκινητικής μοντελοποίησης μικτών επιδράσεων με χρήση του προγράμματος Monolix Suite v2019R2 (Lixoft, Orsay, France). Η περιγραφική στατιστική ανάλυση και οι έλεγχοι στατιστικής σημαντικότητας των δεδομένων κλινικής παρακολούθησης των εθελοντών πραγματοποιήθηκαν με χρήση του προγράμματος IBM SPSS Statistics, Version 25 (IBM Corporation, Armonk, New York, USA). Αποτελέσματα: Τα δεδομένα περιγράφηκαν βέλτιστα από μονο-διαμερισματικό φαρμακοκινητικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητικής απομάκρυνσης και αναλογικό μοντέλο σφάλματος υπόλοιπης μεταβλητότητας. Οι συμμεταβλητές που ενσωματώθηκαν στο τελικό μοντέλο με στατιστική σημαντικότητα για την Cl αποτέλεσαν το APACHE II σκορ (p = 0,00 <0,05) με αρνητικό πρόσημο συσχέτισης και το Cockroft - Gault eGFR (p = 0,028 <0,05) με θετικό πρόσημο συσχέτισης, με αποτέλεσμα οι τιμές των πληθυσμιακών παραμέτρων του τελικού μοντέλου να διαμορφώθηκαν ως εξής: Vd = 48,7 L και Cl = 6,87 L/h. Η αξιολόγηση του τελικού μοντέλου πραγματοποιήθηκε με διαγράμματα ελέγχου καλής προσαρμογής και οπτικούς ελέγχους πρόβλεψης 1000 δεδομένων με προσομοιώσεις Monte Carlo, που επιβεβαίωσαν την προγνωστική ικανότητα και ευρωστία του μοντέλου. Στατιστικά μη σημαντική διαφορά με εφαρμογή της δοκιμασίας χ2 ανευρέθηκε μεταξύ της προφυλακτικής αγωγής με λεβετιρακετάμη και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,442 >0,05), καθώς και μεταξύ της λήψης δόσης φόρτισης και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,506 >0,05). Αντιθέτως, βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά με εφαρμογή της ανάλυσης διακύμανσης κατά ένα παράγοντα (One-Way ANOVA) μεταξύ του APACHE II σκορ και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,034 <0,05), καθώς και μεταξύ του Cockroft - Gault eGFR και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,031 <0,05). Συζήτηση και Συμπεράσματα: Το τελικό πληθυσμιακό μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική της λεβετιρακετάμης στην παρούσα εργασία επιβεβαίωσε τη βιβλιογραφία και συνάδει με τα ευρήματα ποικίλων κλινικών μελετών σε άλλους πληθυσμούς. Η ενσωμάτωση των παρόντων συμμεταβλητών αποτέλεσε αξιοσημείωτο εύρημα με κλινική σημασία ως προς τη συσσώρευση της λεβετιρακετάμης σε ασθενείς της ΜΕΘ καθώς αυξάνεται η κρισιμότητα της κλινικής κατάστασής τους και μειώνεται η νεφρική τους λειτουργία. Η εύρεση στατιστικά σημαντικής διαφοράς μεταξύ της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας και του APACHE II σκορ και μεταξύ της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας και του Cockroft - Gault eGFR επιβεβαίωσε την κλινική σημασία των μεταβλητών αυτών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η επιληψία αποτελεί από τις λίγες νοσολογικές οντότητες που έχουν περιγραφεί εκτενώς από αρχαιοτάτων χρόνων, η πλήρης αποσαφήνιση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της νόσου, ωστόσο, επήλθε κατά το 19ο και 20ο αιώνα μ.Χ., στις αρχές του οποίου πραγματοποιήθηκε και η ανακάλυψη των πρώτων αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Σήμερα, η συμβολή παγκόσμιων φορέων, όπως της ILAE, στη συστηματική κατάταξη και αποσαφήνιση του προφίλ της νόσου, καθώς και η ανακάλυψη φαρμάκων νεότερης γενιάς με συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι των παλαιότερων εκπροσώπων τους, έχουν βελτιώσει αισθητά το πεδίο της Θεραπευτικής της επιληψίας. Η λεβετιρακετάμη αποτελεί αντιεπιληπτικό φάρμακο νεότερης γενιάς με βέλτιστο φαρμακοκινητικό και φαρμακοδυναμικό προφίλ με αποτέλεσμα την ευρύτατη χρήση της στη σύγχρονη θεραπευτική. Η φαρμακοκινητική της έχει μελετηθεί εκτενώς σε πολλές κλινικές μελέτες και σε πληθώρα υπο-ομάδων του γενικού πληθυσμού, πλην όμως των ενήλικων βαρέως πασχόντων ασθενών της ΜΕΘ, για τους οποίους οι βιβλιογραφικές αναφορές είναι ελάχιστες. Σκοπός: Στόχος της παρούσας μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής της λεβετιρακετάμης σε ενήλικες ασθενείς της ΜΕΘ. Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 14 ενήλικες ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε λεβετιρακετάμη με IV έγχυση διάρκειας 15 min και σε δόσεις των 1000 - 1500 mg qd ή bis. Η συλλογή των δειγμάτων ολικού αίματος πραγματοποιήθηκε σε συγκεκριμένα χρονικά σημεία, η κατεργασία τους με τη μέθοδο εκχύλισης στερεάς φάσης με χρήση kit και ο ποσοτικός προσδιορισμός του φαρμάκου με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης με UV ανιχνευτή. Η επεξεργασία των δεδομένων συγκέντρωσης - χρόνου πραγματοποιήθηκε με μεθόδους μη γραμμικής φαρμακοκινητικής μοντελοποίησης μικτών επιδράσεων με χρήση του προγράμματος Monolix Suite v2019R2 (Lixoft, Orsay, France). Η περιγραφική στατιστική ανάλυση και οι έλεγχοι στατιστικής σημαντικότητας των δεδομένων κλινικής παρακολούθησης των εθελοντών πραγματοποιήθηκαν με χρήση του προγράμματος IBM SPSS Statistics, Version 25 (IBM Corporation, Armonk, New York, USA). Αποτελέσματα: Τα δεδομένα περιγράφηκαν βέλτιστα από μονο-διαμερισματικό φαρμακοκινητικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητικής απομάκρυνσης και αναλογικό μοντέλο σφάλματος υπόλοιπης μεταβλητότητας. Οι συμμεταβλητές που ενσωματώθηκαν στο τελικό μοντέλο με στατιστική σημαντικότητα για την Cl αποτέλεσαν το APACHE II σκορ (p = 0,00 &lt;0,05) με αρνητικό πρόσημο συσχέτισης και το Cockroft - Gault eGFR (p = 0,028 &lt;0,05) με θετικό πρόσημο συσχέτισης, με αποτέλεσμα οι τιμές των πληθυσμιακών παραμέτρων του τελικού μοντέλου να διαμορφώθηκαν ως εξής: Vd = 48,7 L και Cl = 6,87 L/h. Η αξιολόγηση του τελικού μοντέλου πραγματοποιήθηκε με διαγράμματα ελέγχου καλής προσαρμογής και οπτικούς ελέγχους πρόβλεψης 1000 δεδομένων με προσομοιώσεις Monte Carlo, που επιβεβαίωσαν την προγνωστική ικανότητα και ευρωστία του μοντέλου. Στατιστικά μη σημαντική διαφορά με εφαρμογή της δοκιμασίας χ2 ανευρέθηκε μεταξύ της προφυλακτικής αγωγής με λεβετιρακετάμη και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,442 &gt;0,05), καθώς και μεταξύ της λήψης δόσης φόρτισης και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,506 &gt;0,05). Αντιθέτως, βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά με εφαρμογή της ανάλυσης διακύμανσης κατά ένα παράγοντα (One-Way ANOVA) μεταξύ του APACHE II σκορ και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,034 &lt;0,05), καθώς και μεταξύ του Cockroft - Gault eGFR και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,031 &lt;0,05). Συζήτηση και Συμπεράσματα: Το τελικό πληθυσμιακό μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική της λεβετιρακετάμης στην παρούσα εργασία επιβεβαίωσε τη βιβλιογραφία και συνάδει με τα ευρήματα ποικίλων κλινικών μελετών σε άλλους πληθυσμούς. Η ενσωμάτωση των παρόντων συμμεταβλητών αποτέλεσε αξιοσημείωτο εύρημα με κλινική σημασία ως προς τη συσσώρευση της λεβετιρακετάμης σε ασθενείς της ΜΕΘ καθώς αυξάνεται η κρισιμότητα της κλινικής κατάστασής τους και μειώνεται η νεφρική τους λειτουργία. Η εύρεση στατιστικά σημαντικής διαφοράς μεταξύ της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας και του APACHE II σκορ και μεταξύ της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας και του Cockroft - Gault eGFR επιβεβαίωσε την κλινική σημασία των μεταβλητών αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγκούνης Απόστολος","Karagkounis Apostolos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:13Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2937297"],"render_values":[{"text":"uoadl:2937297","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937297","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937297","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2937297","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγκούνης Απόστολος","Karagkounis Apostolos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2937297","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937297"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η επιληψία αποτελεί από τις λίγες νοσολογικές οντότητες που έχουν περιγραφεί εκτενώς από αρχαιοτάτων χρόνων, η πλήρης αποσαφήνιση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της νόσου, ωστόσο, επήλθε κατά το 19ο και 20ο αιώνα μ.Χ., στις αρχές του οποίου πραγματοποιήθηκε και η ανακάλυψη των πρώτων αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Σήμερα, η συμβολή παγκόσμιων φορέων, όπως της ILAE, στη συστηματική κατάταξη και αποσαφήνιση του προφίλ της νόσου, καθώς και η ανακάλυψη φαρμάκων νεότερης γενιάς με συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι των παλαιότερων εκπροσώπων τους, έχουν βελτιώσει αισθητά το πεδίο της Θεραπευτικής της επιληψίας. Η λεβετιρακετάμη αποτελεί αντιεπιληπτικό φάρμακο νεότερης γενιάς με βέλτιστο φαρμακοκινητικό και φαρμακοδυναμικό προφίλ με αποτέλεσμα την ευρύτατη χρήση της στη σύγχρονη θεραπευτική. Η φαρμακοκινητική της έχει μελετηθεί εκτενώς σε πολλές κλινικές μελέτες και σε πληθώρα υπο-ομάδων του γενικού πληθυσμού, πλην όμως των ενήλικων βαρέως πασχόντων ασθενών της ΜΕΘ, για τους οποίους οι βιβλιογραφικές αναφορές είναι ελάχιστες. Σκοπός: Στόχος της παρούσας μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής της λεβετιρακετάμης σε ενήλικες ασθενείς της ΜΕΘ. Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 14 ενήλικες ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε λεβετιρακετάμη με IV έγχυση διάρκειας 15 min και σε δόσεις των 1000 - 1500 mg qd ή bis. Η συλλογή των δειγμάτων ολικού αίματος πραγματοποιήθηκε σε συγκεκριμένα χρονικά σημεία, η κατεργασία τους με τη μέθοδο εκχύλισης στερεάς φάσης με χρήση kit και ο ποσοτικός προσδιορισμός του φαρμάκου με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης με UV ανιχνευτή. Η επεξεργασία των δεδομένων συγκέντρωσης - χρόνου πραγματοποιήθηκε με μεθόδους μη γραμμικής φαρμακοκινητικής μοντελοποίησης μικτών επιδράσεων με χρήση του προγράμματος Monolix Suite v2019R2 (Lixoft, Orsay, France). Η περιγραφική στατιστική ανάλυση και οι έλεγχοι στατιστικής σημαντικότητας των δεδομένων κλινικής παρακολούθησης των εθελοντών πραγματοποιήθηκαν με χρήση του προγράμματος IBM SPSS Statistics, Version 25 (IBM Corporation, Armonk, New York, USA). Αποτελέσματα: Τα δεδομένα περιγράφηκαν βέλτιστα από μονο-διαμερισματικό φαρμακοκινητικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητικής απομάκρυνσης και αναλογικό μοντέλο σφάλματος υπόλοιπης μεταβλητότητας. Οι συμμεταβλητές που ενσωματώθηκαν στο τελικό μοντέλο με στατιστική σημαντικότητα για την Cl αποτέλεσαν το APACHE II σκορ (p = 0,00 <0,05) με αρνητικό πρόσημο συσχέτισης και το Cockroft - Gault eGFR (p = 0,028 <0,05) με θετικό πρόσημο συσχέτισης, με αποτέλεσμα οι τιμές των πληθυσμιακών παραμέτρων του τελικού μοντέλου να διαμορφώθηκαν ως εξής: Vd = 48,7 L και Cl = 6,87 L/h. Η αξιολόγηση του τελικού μοντέλου πραγματοποιήθηκε με διαγράμματα ελέγχου καλής προσαρμογής και οπτικούς ελέγχους πρόβλεψης 1000 δεδομένων με προσομοιώσεις Monte Carlo, που επιβεβαίωσαν την προγνωστική ικανότητα και ευρωστία του μοντέλου. Στατιστικά μη σημαντική διαφορά με εφαρμογή της δοκιμασίας χ2 ανευρέθηκε μεταξύ της προφυλακτικής αγωγής με λεβετιρακετάμη και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,442 >0,05), καθώς και μεταξύ της λήψης δόσης φόρτισης και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,506 >0,05). Αντιθέτως, βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά με εφαρμογή της ανάλυσης διακύμανσης κατά ένα παράγοντα (One-Way ANOVA) μεταξύ του APACHE II σκορ και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,034 <0,05), καθώς και μεταξύ του Cockroft - Gault eGFR και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,031 <0,05). Συζήτηση και Συμπεράσματα: Το τελικό πληθυσμιακό μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική της λεβετιρακετάμης στην παρούσα εργασία επιβεβαίωσε τη βιβλιογραφία και συνάδει με τα ευρήματα ποικίλων κλινικών μελετών σε άλλους πληθυσμούς. Η ενσωμάτωση των παρόντων συμμεταβλητών αποτέλεσε αξιοσημείωτο εύρημα με κλινική σημασία ως προς τη συσσώρευση της λεβετιρακετάμης σε ασθενείς της ΜΕΘ καθώς αυξάνεται η κρισιμότητα της κλινικής κατάστασής τους και μειώνεται η νεφρική τους λειτουργία. Η εύρεση στατιστικά σημαντικής διαφοράς μεταξύ της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας και του APACHE II σκορ και μεταξύ της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας και του Cockroft - Gault eGFR επιβεβαίωσε την κλινική σημασία των μεταβλητών αυτών.","Background: Epilepsy is one of the few nosological entities that have been described extensively since ancient times, however, clarification of the pathophysiological mechanisms of the disorder occurred during the 19th and 20th century AD, with the discovery of the first antiepileptic drugs. Nowadays, the contribution of global leagues, such as the ILAE, to the systematic classification and clarification of the disease profile, as well as the discovery of newer generation drugs with comparative advantages over their predecessors, have significantly improved the therapeutic management of epilepsy. Levetiracetam is a newer generation antiepileptic drug with an optimal pharmacokinetic and pharmacodynamic profile resulting in its widespread use for the prevention of seizures in modern therapy. Its pharmacokinetics have been extensively studied in many clinical trials and in a multitude of subgroups of the general population, with the exception of adult critically ill ICU patients, for whom only a few studies have been reported in the literature. Objective: The aim of the present study was to investigate the population pharmacokinetics of levetiracetam in adult ICU patients. Methods: The study involved 14 adult patients to whom levetiracetam doses of 1000 - 1500 mg were administered, by IV infusion for 15 minutes, once or twice daily. The collection of whole blood samples was performed at specific time points. Levetiracetam blood concentrations were quantified using High Performance Liquid Chromatography with a UV detector, following sample preparation by solid phase extraction using a kit. Concentration - time data were analysed by nonlinear mixed effects modelling using the program Monolix Suite v2019R2 (Lixoft, Orsay, France). The statistical analysis of the patients’ clinical data was performed using the IBM SPSS Statistics, Version 25 (IBM Corporation, Armonk, New York, USA). Results: A single-compartment pharmacokinetic model with first-order kinetic clearance and a proportional residual variability error model optimally described the data. The covariates incorporated in the final model for which statistically significant correlations with Cl were found, were the APACHE II score (p = 0.00 <0.05) which was significantly negatively correlated and the Cockroft - Gault eGFR (p = 0.028 <0.05) which was significantly positively correlated, while the values of the population parameters of the final model were: Vd = 48.7 L and Cl = 6.87 L/h. The evaluation of the final model was performed with goodness-of-fit plots and visual predictive checks (VPCs) using 1000 dataset Monte Carlo simulations, which confirmed the robustness and good prediction power of the model. No significant difference was found between prophylaxis with levetiracetam and induction of epileptic activity (p = 0.442 >0.05), as well as between loading dose of levetiracetam and induction of epileptic activity (p = 0.506 >0.05) (Chi-square test). In contrast, a statistically significant difference was found between the APACHE II score and the induction of epileptic activity (p = 0.034 <0.05), as well as between Cockroft - Gault eGFR and induction of epileptic activity (p = 0.031 <0.05) (One-Way ANOVA). Discussion and Conclusions: The final population model found to best describe the pharmacokinetics of levetiracetam in the present study was consistent with that reported in the literature based on the findings of a variety of clinical studies in other populations. Out of all the covariates included in the analysis, the accumulation of levetiracetam in ICU patients with increasing severity of illness score and decreasing renal function was found to be clinically significant. Also, a statistically significant relationship was noted between the induction of epileptic activity and the APACHE II score and between the induction of epileptic activity and the Cockroft - Gault eGFR."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της φαρμακοκινητικής της λεβετιρακετάμης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγκούνης Απόστολος","Karagkounis Apostolos"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η επιληψία αποτελεί από τις λίγες νοσολογικές οντότητες που έχουν περιγραφεί εκτενώς από αρχαιοτάτων χρόνων, η πλήρης αποσαφήνιση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της νόσου, ωστόσο, επήλθε κατά το 19ο και 20ο αιώνα μ.Χ., στις αρχές του οποίου πραγματοποιήθηκε και η ανακάλυψη των πρώτων αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Σήμερα, η συμβολή παγκόσμιων φορέων, όπως της ILAE, στη συστηματική κατάταξη και αποσαφήνιση του προφίλ της νόσου, καθώς και η ανακάλυψη φαρμάκων νεότερης γενιάς με συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι των παλαιότερων εκπροσώπων τους, έχουν βελτιώσει αισθητά το πεδίο της Θεραπευτικής της επιληψίας. Η λεβετιρακετάμη αποτελεί αντιεπιληπτικό φάρμακο νεότερης γενιάς με βέλτιστο φαρμακοκινητικό και φαρμακοδυναμικό προφίλ με αποτέλεσμα την ευρύτατη χρήση της στη σύγχρονη θεραπευτική. Η φαρμακοκινητική της έχει μελετηθεί εκτενώς σε πολλές κλινικές μελέτες και σε πληθώρα υπο-ομάδων του γενικού πληθυσμού, πλην όμως των ενήλικων βαρέως πασχόντων ασθενών της ΜΕΘ, για τους οποίους οι βιβλιογραφικές αναφορές είναι ελάχιστες. Σκοπός: Στόχος της παρούσας μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής της λεβετιρακετάμης σε ενήλικες ασθενείς της ΜΕΘ. Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 14 ενήλικες ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε λεβετιρακετάμη με IV έγχυση διάρκειας 15 min και σε δόσεις των 1000 - 1500 mg qd ή bis. Η συλλογή των δειγμάτων ολικού αίματος πραγματοποιήθηκε σε συγκεκριμένα χρονικά σημεία, η κατεργασία τους με τη μέθοδο εκχύλισης στερεάς φάσης με χρήση kit και ο ποσοτικός προσδιορισμός του φαρμάκου με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης με UV ανιχνευτή. Η επεξεργασία των δεδομένων συγκέντρωσης - χρόνου πραγματοποιήθηκε με μεθόδους μη γραμμικής φαρμακοκινητικής μοντελοποίησης μικτών επιδράσεων με χρήση του προγράμματος Monolix Suite v2019R2 (Lixoft, Orsay, France). Η περιγραφική στατιστική ανάλυση και οι έλεγχοι στατιστικής σημαντικότητας των δεδομένων κλινικής παρακολούθησης των εθελοντών πραγματοποιήθηκαν με χρήση του προγράμματος IBM SPSS Statistics, Version 25 (IBM Corporation, Armonk, New York, USA). Αποτελέσματα: Τα δεδομένα περιγράφηκαν βέλτιστα από μονο-διαμερισματικό φαρμακοκινητικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητικής απομάκρυνσης και αναλογικό μοντέλο σφάλματος υπόλοιπης μεταβλητότητας. Οι συμμεταβλητές που ενσωματώθηκαν στο τελικό μοντέλο με στατιστική σημαντικότητα για την Cl αποτέλεσαν το APACHE II σκορ (p = 0,00 <0,05) με αρνητικό πρόσημο συσχέτισης και το Cockroft - Gault eGFR (p = 0,028 <0,05) με θετικό πρόσημο συσχέτισης, με αποτέλεσμα οι τιμές των πληθυσμιακών παραμέτρων του τελικού μοντέλου να διαμορφώθηκαν ως εξής: Vd = 48,7 L και Cl = 6,87 L/h. Η αξιολόγηση του τελικού μοντέλου πραγματοποιήθηκε με διαγράμματα ελέγχου καλής προσαρμογής και οπτικούς ελέγχους πρόβλεψης 1000 δεδομένων με προσομοιώσεις Monte Carlo, που επιβεβαίωσαν την προγνωστική ικανότητα και ευρωστία του μοντέλου. Στατιστικά μη σημαντική διαφορά με εφαρμογή της δοκιμασίας χ2 ανευρέθηκε μεταξύ της προφυλακτικής αγωγής με λεβετιρακετάμη και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,442 >0,05), καθώς και μεταξύ της λήψης δόσης φόρτισης και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,506 >0,05). Αντιθέτως, βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά με εφαρμογή της ανάλυσης διακύμανσης κατά ένα παράγοντα (One-Way ANOVA) μεταξύ του APACHE II σκορ και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,034 <0,05), καθώς και μεταξύ του Cockroft - Gault eGFR και της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας (p = 0,031 <0,05). Συζήτηση και Συμπεράσματα: Το τελικό πληθυσμιακό μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική της λεβετιρακετάμης στην παρούσα εργασία επιβεβαίωσε τη βιβλιογραφία και συνάδει με τα ευρήματα ποικίλων κλινικών μελετών σε άλλους πληθυσμούς. Η ενσωμάτωση των παρόντων συμμεταβλητών αποτέλεσε αξιοσημείωτο εύρημα με κλινική σημασία ως προς τη συσσώρευση της λεβετιρακετάμης σε ασθενείς της ΜΕΘ καθώς αυξάνεται η κρισιμότητα της κλινικής κατάστασής τους και μειώνεται η νεφρική τους λειτουργία. Η εύρεση στατιστικά σημαντικής διαφοράς μεταξύ της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας και του APACHE II σκορ και μεταξύ της επαγωγής επιληπτικής δραστηριότητας και του Cockroft - Gault eGFR επιβεβαίωσε την κλινική σημασία των μεταβλητών αυτών.","Background: Epilepsy is one of the few nosological entities that have been described extensively since ancient times, however, clarification of the pathophysiological mechanisms of the disorder occurred during the 19th and 20th century AD, with the discovery of the first antiepileptic drugs. Nowadays, the contribution of global leagues, such as the ILAE, to the systematic classification and clarification of the disease profile, as well as the discovery of newer generation drugs with comparative advantages over their predecessors, have significantly improved the therapeutic management of epilepsy. Levetiracetam is a newer generation antiepileptic drug with an optimal pharmacokinetic and pharmacodynamic profile resulting in its widespread use for the prevention of seizures in modern therapy. Its pharmacokinetics have been extensively studied in many clinical trials and in a multitude of subgroups of the general population, with the exception of adult critically ill ICU patients, for whom only a few studies have been reported in the literature. Objective: The aim of the present study was to investigate the population pharmacokinetics of levetiracetam in adult ICU patients. Methods: The study involved 14 adult patients to whom levetiracetam doses of 1000 - 1500 mg were administered, by IV infusion for 15 minutes, once or twice daily. The collection of whole blood samples was performed at specific time points. Levetiracetam blood concentrations were quantified using High Performance Liquid Chromatography with a UV detector, following sample preparation by solid phase extraction using a kit. Concentration - time data were analysed by nonlinear mixed effects modelling using the program Monolix Suite v2019R2 (Lixoft, Orsay, France). The statistical analysis of the patients’ clinical data was performed using the IBM SPSS Statistics, Version 25 (IBM Corporation, Armonk, New York, USA). Results: A single-compartment pharmacokinetic model with first-order kinetic clearance and a proportional residual variability error model optimally described the data. The covariates incorporated in the final model for which statistically significant correlations with Cl were found, were the APACHE II score (p = 0.00 <0.05) which was significantly negatively correlated and the Cockroft - Gault eGFR (p = 0.028 <0.05) which was significantly positively correlated, while the values of the population parameters of the final model were: Vd = 48.7 L and Cl = 6.87 L/h. The evaluation of the final model was performed with goodness-of-fit plots and visual predictive checks (VPCs) using 1000 dataset Monte Carlo simulations, which confirmed the robustness and good prediction power of the model. No significant difference was found between prophylaxis with levetiracetam and induction of epileptic activity (p = 0.442 >0.05), as well as between loading dose of levetiracetam and induction of epileptic activity (p = 0.506 >0.05) (Chi-square test). In contrast, a statistically significant difference was found between the APACHE II score and the induction of epileptic activity (p = 0.034 <0.05), as well as between Cockroft - Gault eGFR and induction of epileptic activity (p = 0.031 <0.05) (One-Way ANOVA). Discussion and Conclusions: The final population model found to best describe the pharmacokinetics of levetiracetam in the present study was consistent with that reported in the literature based on the findings of a variety of clinical studies in other populations. Out of all the covariates included in the analysis, the accumulation of levetiracetam in ICU patients with increasing severity of illness score and decreasing renal function was found to be clinically significant. Also, a statistically significant relationship was noted between the induction of epileptic activity and the APACHE II score and between the induction of epileptic activity and the Cockroft - Gault eGFR."],"dc:identifier":["uoadl:2937297","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937297"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη της φαρμακοκινητικής της λεβετιρακετάμης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:13Z"}