{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2937562"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2937562","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Ο Άλλος στην ηθική σκέψη των E. Levinas και S. Darwall\".","abstract":"Ένα πρόσωπο εν τω μέσω της νυκτός χτυπά την πόρτα του σπιτιού μου, ζητώντας μου να του ανοίξω. Κατά τo χτύπημα της πόρτας, την κλήση του διαβάτη στο πρόσωπο μου, τρία αλληλένδετα ερωτήματα ανακύπτουν: πως οφείλω να αντικρύσω ηθικά το πρόσωπό του, πώς οφείλω να αντιληφθώ εαυτόν σε σχέση με εκείνον και ποια η συνακόλουθη ευθύνη μου έναντι του; Η παρούσα εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει τα ως άνω ερωτήματα μέσα από την ηθική σκέψη των E. Levinas και S. Darwall. Σύμφωνα με τον Levinas, o Άλλος συνιστά μια ριζική ετερότητα, απρόσιτη από τη συνείδηση μου ακριβώς γιατί προηγείται της συγκρότησης της. Ο υποκειμενικός κόμβος συγκροτείται ως αποτέλεσμα της άπειρης ευθύνης προς τον Άλλον ( ως \"για τον Άλλον\" και \"παρά τον εαυτόν\"), μιας ευθύνης ενώπιον της οποίας το υποκείμενο δεν μπορεί να επικαλεστεί κανένα ηθικό άσυλο, ώστε να την περιορίσει ή να την λειάνει. Ο Stephen Darwall, αντιθέτως, διατυπώνοντας την \"οπτική γωνία του δευτέρου προσώπου\", εκλαμβάνει τα πρόσωπα ως φορείς μιας απαραβίαστης εσωτερικής αξίας, της αξιοπρέπειας τους, βάσει της οποίας δύνανται να απευθύνουν έγκυρες αξιώσεις εις αλλήλους. Η ανάπτυξη των θέσεων των δύο στοχαστών και η αντιπαράθεση των κεντρικών αξόνων που συνθέτουν την ηθική τους θεώρηση αποκαλύπτουν το βάθος των υπό κρίση ζητημάτων: συνιστά ο Ορθός Πρακτικός Λόγος έναν ολοποιητικό μονόλογο που σκιάζει την υπερβατικότητα του προσώπου; Είναι ηθικώς δυνατή η αδιαμεσολάβητη από κανονιστικές αρχές σχέση μεταξύ προσώπων ή μια τέτοια σχέση αμεσότητας δεν αφήνει χώρο στην άρθρωση της υποκειμενικότητας; Μπορούμε να μιλάμε για ετερότητα, δίχως μια ελάχιστη κοινότητα, την κοινή μας αξιοπρέπεια εκ της οποίας και μόνο δικαιούμαστε να απευθύνουμε έλλογες αξιώσεις εις αλλήλους; Τα ερωτήματα αυτά προσπαθεί να φωτίσει η παρούσα εργασία, επιδιώκοντας να θεαθεί τη θεώρηση του ενός στοχαστή μέσα από το ηθικό βλέμμα του άλλου και να απαντήσει εν τέλει στο εάν η διυποκειμενικότητα οφείλει να πραγματώνεται υπό τη στέγη των δεσμεύσεων που πηγάζουν από το Ορθό ή στο Άπειρο του Αγαθού.","abstract_html":"Ένα πρόσωπο εν τω μέσω της νυκτός χτυπά την πόρτα του σπιτιού μου, ζητώντας μου να του ανοίξω. Κατά τo χτύπημα της πόρτας, την κλήση του διαβάτη στο πρόσωπο μου, τρία αλληλένδετα ερωτήματα ανακύπτουν: πως οφείλω να αντικρύσω ηθικά το πρόσωπό του, πώς οφείλω να αντιληφθώ εαυτόν σε σχέση με εκείνον και ποια η συνακόλουθη ευθύνη μου έναντι του; Η παρούσα εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει τα ως άνω ερωτήματα μέσα από την ηθική σκέψη των E. Levinas και S. Darwall. Σύμφωνα με τον Levinas, o Άλλος συνιστά μια ριζική ετερότητα, απρόσιτη από τη συνείδηση μου ακριβώς γιατί προηγείται της συγκρότησης της. Ο υποκειμενικός κόμβος συγκροτείται ως αποτέλεσμα της άπειρης ευθύνης προς τον Άλλον ( ως &quot;για τον Άλλον&quot; και &quot;παρά τον εαυτόν&quot;), μιας ευθύνης ενώπιον της οποίας το υποκείμενο δεν μπορεί να επικαλεστεί κανένα ηθικό άσυλο, ώστε να την περιορίσει ή να την λειάνει. Ο Stephen Darwall, αντιθέτως, διατυπώνοντας την &quot;οπτική γωνία του δευτέρου προσώπου&quot;, εκλαμβάνει τα πρόσωπα ως φορείς μιας απαραβίαστης εσωτερικής αξίας, της αξιοπρέπειας τους, βάσει της οποίας δύνανται να απευθύνουν έγκυρες αξιώσεις εις αλλήλους. Η ανάπτυξη των θέσεων των δύο στοχαστών και η αντιπαράθεση των κεντρικών αξόνων που συνθέτουν την ηθική τους θεώρηση αποκαλύπτουν το βάθος των υπό κρίση ζητημάτων: συνιστά ο Ορθός Πρακτικός Λόγος έναν ολοποιητικό μονόλογο που σκιάζει την υπερβατικότητα του προσώπου; Είναι ηθικώς δυνατή η αδιαμεσολάβητη από κανονιστικές αρχές σχέση μεταξύ προσώπων ή μια τέτοια σχέση αμεσότητας δεν αφήνει χώρο στην άρθρωση της υποκειμενικότητας; Μπορούμε να μιλάμε για ετερότητα, δίχως μια ελάχιστη κοινότητα, την κοινή μας αξιοπρέπεια εκ της οποίας και μόνο δικαιούμαστε να απευθύνουμε έλλογες αξιώσεις εις αλλήλους; Τα ερωτήματα αυτά προσπαθεί να φωτίσει η παρούσα εργασία, επιδιώκοντας να θεαθεί τη θεώρηση του ενός στοχαστή μέσα από το ηθικό βλέμμα του άλλου και να απαντήσει εν τέλει στο εάν η διυποκειμενικότητα οφείλει να πραγματώνεται υπό τη στέγη των δεσμεύσεων που πηγάζουν από το Ορθό ή στο Άπειρο του Αγαθού.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοκκαλιάρης Θεόδωρος","Kokkaliaris Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:14Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2937562"],"render_values":[{"text":"uoadl:2937562","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937562","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937562","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2937562","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοκκαλιάρης Θεόδωρος","Kokkaliaris Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2937562","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937562"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ένα πρόσωπο εν τω μέσω της νυκτός χτυπά την πόρτα του σπιτιού μου, ζητώντας μου να του ανοίξω. Κατά τo χτύπημα της πόρτας, την κλήση του διαβάτη στο πρόσωπο μου, τρία αλληλένδετα ερωτήματα ανακύπτουν: πως οφείλω να αντικρύσω ηθικά το πρόσωπό του, πώς οφείλω να αντιληφθώ εαυτόν σε σχέση με εκείνον και ποια η συνακόλουθη ευθύνη μου έναντι του; Η παρούσα εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει τα ως άνω ερωτήματα μέσα από την ηθική σκέψη των E. Levinas και S. Darwall. Σύμφωνα με τον Levinas, o Άλλος συνιστά μια ριζική ετερότητα, απρόσιτη από τη συνείδηση μου ακριβώς γιατί προηγείται της συγκρότησης της. Ο υποκειμενικός κόμβος συγκροτείται ως αποτέλεσμα της άπειρης ευθύνης προς τον Άλλον ( ως \"για τον Άλλον\" και \"παρά τον εαυτόν\"), μιας ευθύνης ενώπιον της οποίας το υποκείμενο δεν μπορεί να επικαλεστεί κανένα ηθικό άσυλο, ώστε να την περιορίσει ή να την λειάνει. Ο Stephen Darwall, αντιθέτως, διατυπώνοντας την \"οπτική γωνία του δευτέρου προσώπου\", εκλαμβάνει τα πρόσωπα ως φορείς μιας απαραβίαστης εσωτερικής αξίας, της αξιοπρέπειας τους, βάσει της οποίας δύνανται να απευθύνουν έγκυρες αξιώσεις εις αλλήλους. Η ανάπτυξη των θέσεων των δύο στοχαστών και η αντιπαράθεση των κεντρικών αξόνων που συνθέτουν την ηθική τους θεώρηση αποκαλύπτουν το βάθος των υπό κρίση ζητημάτων: συνιστά ο Ορθός Πρακτικός Λόγος έναν ολοποιητικό μονόλογο που σκιάζει την υπερβατικότητα του προσώπου; Είναι ηθικώς δυνατή η αδιαμεσολάβητη από κανονιστικές αρχές σχέση μεταξύ προσώπων ή μια τέτοια σχέση αμεσότητας δεν αφήνει χώρο στην άρθρωση της υποκειμενικότητας; Μπορούμε να μιλάμε για ετερότητα, δίχως μια ελάχιστη κοινότητα, την κοινή μας αξιοπρέπεια εκ της οποίας και μόνο δικαιούμαστε να απευθύνουμε έλλογες αξιώσεις εις αλλήλους; Τα ερωτήματα αυτά προσπαθεί να φωτίσει η παρούσα εργασία, επιδιώκοντας να θεαθεί τη θεώρηση του ενός στοχαστή μέσα από το ηθικό βλέμμα του άλλου και να απαντήσει εν τέλει στο εάν η διυποκειμενικότητα οφείλει να πραγματώνεται υπό τη στέγη των δεσμεύσεων που πηγάζουν από το Ορθό ή στο Άπειρο του Αγαθού.","A person knocks on my door in the middle of the night, asking me to open. Three interrelated questions arise at the moment the passerby summons me through his knock; how should I morally perceive his face, how should I perceive myself in relation to it and, subsequently,in which way shall I measure my responsibility towards it? The present dissertation aims to approach these questions through the moral thought of E. Levinas and S. Darwall. According to Levinas, the other person (\"Other\" because of its non-touchable transcedence) constitutes an absolute alterity, unattainable by my coscience as it precedes its formation. The subjective knot is woven as a result of my infinite responsibility towards the Other ( \"for the Other\" and \"against oneself\"), a responsibility in front of which the subject can invoke no moral refuge in order to limit or smooth it. Stephen Darwall, on the other hand, perceives the persons, through the \"second persond standpoint\", as possesing an inviolable intrinsic value, their dignity, which enables them to address valid claims to one another. Elaborating on the two thinkers' views and juxtaposing the central aspects of their moral thought reveals the depth of the under discussion subjects; does Practical Reason constitute a totalitarian monologue which shadows the transcedence of the person? Is a relationship, unmediated by moral principles, possible between persons, or does its immediacy drown the essential space for subjectivity's articulation? Can we refer to the notion to alterity without presupposing a minimum common ground, our common dignity, which enables us to address valid claims to one another? These are the questions that the present dissertation aims to illuminate by attempting to view each thinkers' thought through the the other's eyes and trying to define whether intersubjectivity shall take place under the commitments stemming from the Right or in the Infinite of the Good."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Ο Άλλος στην ηθική σκέψη των E. Levinas και S. Darwall\"."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοκκαλιάρης Θεόδωρος","Kokkaliaris Theodoros"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ένα πρόσωπο εν τω μέσω της νυκτός χτυπά την πόρτα του σπιτιού μου, ζητώντας μου να του ανοίξω. Κατά τo χτύπημα της πόρτας, την κλήση του διαβάτη στο πρόσωπο μου, τρία αλληλένδετα ερωτήματα ανακύπτουν: πως οφείλω να αντικρύσω ηθικά το πρόσωπό του, πώς οφείλω να αντιληφθώ εαυτόν σε σχέση με εκείνον και ποια η συνακόλουθη ευθύνη μου έναντι του; Η παρούσα εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει τα ως άνω ερωτήματα μέσα από την ηθική σκέψη των E. Levinas και S. Darwall. Σύμφωνα με τον Levinas, o Άλλος συνιστά μια ριζική ετερότητα, απρόσιτη από τη συνείδηση μου ακριβώς γιατί προηγείται της συγκρότησης της. Ο υποκειμενικός κόμβος συγκροτείται ως αποτέλεσμα της άπειρης ευθύνης προς τον Άλλον ( ως \"για τον Άλλον\" και \"παρά τον εαυτόν\"), μιας ευθύνης ενώπιον της οποίας το υποκείμενο δεν μπορεί να επικαλεστεί κανένα ηθικό άσυλο, ώστε να την περιορίσει ή να την λειάνει. Ο Stephen Darwall, αντιθέτως, διατυπώνοντας την \"οπτική γωνία του δευτέρου προσώπου\", εκλαμβάνει τα πρόσωπα ως φορείς μιας απαραβίαστης εσωτερικής αξίας, της αξιοπρέπειας τους, βάσει της οποίας δύνανται να απευθύνουν έγκυρες αξιώσεις εις αλλήλους. Η ανάπτυξη των θέσεων των δύο στοχαστών και η αντιπαράθεση των κεντρικών αξόνων που συνθέτουν την ηθική τους θεώρηση αποκαλύπτουν το βάθος των υπό κρίση ζητημάτων: συνιστά ο Ορθός Πρακτικός Λόγος έναν ολοποιητικό μονόλογο που σκιάζει την υπερβατικότητα του προσώπου; Είναι ηθικώς δυνατή η αδιαμεσολάβητη από κανονιστικές αρχές σχέση μεταξύ προσώπων ή μια τέτοια σχέση αμεσότητας δεν αφήνει χώρο στην άρθρωση της υποκειμενικότητας; Μπορούμε να μιλάμε για ετερότητα, δίχως μια ελάχιστη κοινότητα, την κοινή μας αξιοπρέπεια εκ της οποίας και μόνο δικαιούμαστε να απευθύνουμε έλλογες αξιώσεις εις αλλήλους; Τα ερωτήματα αυτά προσπαθεί να φωτίσει η παρούσα εργασία, επιδιώκοντας να θεαθεί τη θεώρηση του ενός στοχαστή μέσα από το ηθικό βλέμμα του άλλου και να απαντήσει εν τέλει στο εάν η διυποκειμενικότητα οφείλει να πραγματώνεται υπό τη στέγη των δεσμεύσεων που πηγάζουν από το Ορθό ή στο Άπειρο του Αγαθού.","A person knocks on my door in the middle of the night, asking me to open. Three interrelated questions arise at the moment the passerby summons me through his knock; how should I morally perceive his face, how should I perceive myself in relation to it and, subsequently,in which way shall I measure my responsibility towards it? The present dissertation aims to approach these questions through the moral thought of E. Levinas and S. Darwall. According to Levinas, the other person (\"Other\" because of its non-touchable transcedence) constitutes an absolute alterity, unattainable by my coscience as it precedes its formation. The subjective knot is woven as a result of my infinite responsibility towards the Other ( \"for the Other\" and \"against oneself\"), a responsibility in front of which the subject can invoke no moral refuge in order to limit or smooth it. Stephen Darwall, on the other hand, perceives the persons, through the \"second persond standpoint\", as possesing an inviolable intrinsic value, their dignity, which enables them to address valid claims to one another. Elaborating on the two thinkers' views and juxtaposing the central aspects of their moral thought reveals the depth of the under discussion subjects; does Practical Reason constitute a totalitarian monologue which shadows the transcedence of the person? Is a relationship, unmediated by moral principles, possible between persons, or does its immediacy drown the essential space for subjectivity's articulation? Can we refer to the notion to alterity without presupposing a minimum common ground, our common dignity, which enables us to address valid claims to one another? These are the questions that the present dissertation aims to illuminate by attempting to view each thinkers' thought through the the other's eyes and trying to define whether intersubjectivity shall take place under the commitments stemming from the Right or in the Infinite of the Good."],"dc:identifier":["uoadl:2937562","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937562"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["\"Ο Άλλος στην ηθική σκέψη των E. Levinas και S. Darwall\"."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:14Z"}