{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2937703"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2937703","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ποιότητα ζωής ασθενών με ψύχωση που παρακολουθούν προγράμματα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης: η επίδραση του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας","abstract":"Περίληψη Εισαγωγή: Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει παρατηρηθεί έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον για την ποιότητα ζωής των ατόμων που υποφέρουν από χρόνιες ψυχικές διαταραχές, και ιδιαίτερα στο φάσμα της σχιζοφρένειας, εξαιτίας της αναπηρίας και ανικανότητας που οι διαταραχές επιφέρουν. Έχει βρεθεί ότι η σοβαρότητα της νόσου, η διάρκεια της νόσου, η μακροπρόθεση ενδονοσοκομειακή θεραπευτική αντιμετώπιση, καθώς και η ελλιπής συμμόρφωση στην φαρμακευτική αγωγή συσχετίζονται αρνητικά με την ποιότητα ζωής των ατόμων με σχιζοφρένεια. Επομένως, η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών που συμμετέχουν στα προγράμματα αυτά θεωρείται πρωταρχικός στόχος της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης. Επιπλέον, αρκετές μελέτες υποστηρίζουν την συσχέτιση μεταξύ των αντιξοοτήτων κατά την παιδική ηλικία και της ψύχωσης, καθώς και τα αγχωτικά συμπτώματα συνοδεύονται πολύ συχνά στην ψύχωση. Παράλληλα, ένας σημαντικός αριθμός ερευνών υποστηρίζει μια θετική συσχέτιση ανάμεσα στην ψυχική ανθεκτικότητα και την έκβαση της σχιζοφρένειας. Ωστόσο, υπάρχει περιορισμένο εύρος μελετών διερεύνησης του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ψύχωση που παρακολουθούν πρόγραμμα τόσο διεθνώς όσο και στον ελληνικό πληθυσμό. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν διττός: 1) να διερευνήσει την ποιότητα ζωής και άλλες ψυχοκοινωνικές παραμέτρους των ατόμων με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε Κέντρο Ημέρας στην Ελλάδα, και 2) να μελετήσει την συσχέτιση και την επίδραση του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας στην ποιότητα ζωής των ασθενών αυτών. Μεθοδολογία: Στην παρούσα συγχρονική μελέτη συμμετείχαν 38 ασθενείς με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε Κέντρο Ημέρας. Για την μέτρηση της ποιότητας ζωής χρησιμοποιήθηκε το Ερωτηματολόγιο Ποιότητας Ζωής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας – Σύντομη μορφή (WHOQOL-BREF), για την μέτρηση του παιδικού τραύματος το Ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς του Πρώιμου Τραύματος (Early Trauma Inventory – Self-Report – Short-Form), για την μέτρηση του άγχους το Ερωτηματολόγιο Άγχους του Spielberger (State-Trait Anxiety Inventory), καθώς και για την μέτρηση της ψυχικής ανθεκτικότητας αντίστοιχα η Κλίμακα Προδιάθεσης στην Ψυχική Ανθεκτικότητα (Dispositional Resilience Scale – 15). Αποτελέσματα: Σχετικά με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, μόνο στην διάσταση των κοινωνικών σχέσεων εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις συνθήκες διαμονής (F=5,27, p=0,004). Αναφορικά με τον πρώιμο τραύμα, διαπιστώθηκε σημαντική αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στην ενότητα «κοινωνικές σχέσεις» της ΠΖ και στην συναισθηματική κακοποίηση, r(38)= -0,41, και στο τραύμα, r(38)=-0,34, καθώς και μεταξύ της ενότητας «περιβάλλον» και του τραύματος, r(38)=-0,36. Πιο αναλυτικά, η συναισθηματική κακοποίηση και το τραύμα φαίνεται να επηρεάζουν στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα των «κοινωνικών σχέσεων» και να εξηγούν το 64% της διακύμανσης της μεταβλητής (R2=0,64). Όσον αφορά το άγχος, βρέθηκε ότι και όλες οι διαστάσεις του ερωτηματολογίου WHOQOL-BREF συσχετίστηκαν αρνητικά με το καταστασιακό άγχος και το δομικό άγχος {Σφαιρική Ποιότητα Ζωής/Γενική κατάσταση της υγείας: r(38)=-0,56 και αντίστοιχα r(38)= -0,70, σωματική υγεία: r(38)= -0,68 και r(38)= -0,68, ψυχολογική υγεία: r(38)= -0,74 και r(38)= -0,75, κοινωνικές σχέσεις: r(38)= -0,38 και r(38)= -0,50, και περιβάλλον: r(38)= -0,57 και r(38)= -0,49}. Ειδικότερα, το καταστασιακό άγχος φαίνεται να εξηγεί το 62% της διακύμανσης της «σωματικής υγείας» (R2=0,62), καθώς και το 74% της «ψυχολογικής υγείας» των ασθενών με ψύχωση (R2=0,74). Σχετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα, η Σφαιρική Ποιότητα Ζωής/Γενική κατάσταση της υγείας συσχετίστηκε θετικά με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,50, και με την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,37, και ομοίως οι διαστάσεις της, η «σωματική υγεία» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,54, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,35, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,61, η «ψυχολογική υγεία» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,58, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,33, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,59, οι «κοινωνικές σχέσεις» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,61, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,44, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,65, καθώς και το «περιβάλλον» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,53, και με την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,37. Συζήτηση: H παρούσα έρευνα συνέβαλε σημαντικά στην διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, ενσωματώνοντας μεταβλητές όπως το πρώιμο τραύμα, το άγχος και την ψυχική ανθεκτικότητα.","abstract_html":"Περίληψη Εισαγωγή: Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει παρατηρηθεί έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον για την ποιότητα ζωής των ατόμων που υποφέρουν από χρόνιες ψυχικές διαταραχές, και ιδιαίτερα στο φάσμα της σχιζοφρένειας, εξαιτίας της αναπηρίας και ανικανότητας που οι διαταραχές επιφέρουν. Έχει βρεθεί ότι η σοβαρότητα της νόσου, η διάρκεια της νόσου, η μακροπρόθεση ενδονοσοκομειακή θεραπευτική αντιμετώπιση, καθώς και η ελλιπής συμμόρφωση στην φαρμακευτική αγωγή συσχετίζονται αρνητικά με την ποιότητα ζωής των ατόμων με σχιζοφρένεια. Επομένως, η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών που συμμετέχουν στα προγράμματα αυτά θεωρείται πρωταρχικός στόχος της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης. Επιπλέον, αρκετές μελέτες υποστηρίζουν την συσχέτιση μεταξύ των αντιξοοτήτων κατά την παιδική ηλικία και της ψύχωσης, καθώς και τα αγχωτικά συμπτώματα συνοδεύονται πολύ συχνά στην ψύχωση. Παράλληλα, ένας σημαντικός αριθμός ερευνών υποστηρίζει μια θετική συσχέτιση ανάμεσα στην ψυχική ανθεκτικότητα και την έκβαση της σχιζοφρένειας. Ωστόσο, υπάρχει περιορισμένο εύρος μελετών διερεύνησης του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ψύχωση που παρακολουθούν πρόγραμμα τόσο διεθνώς όσο και στον ελληνικό πληθυσμό. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν διττός: 1) να διερευνήσει την ποιότητα ζωής και άλλες ψυχοκοινωνικές παραμέτρους των ατόμων με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε Κέντρο Ημέρας στην Ελλάδα, και 2) να μελετήσει την συσχέτιση και την επίδραση του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας στην ποιότητα ζωής των ασθενών αυτών. Μεθοδολογία: Στην παρούσα συγχρονική μελέτη συμμετείχαν 38 ασθενείς με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε Κέντρο Ημέρας. Για την μέτρηση της ποιότητας ζωής χρησιμοποιήθηκε το Ερωτηματολόγιο Ποιότητας Ζωής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας – Σύντομη μορφή (WHOQOL-BREF), για την μέτρηση του παιδικού τραύματος το Ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς του Πρώιμου Τραύματος (Early Trauma Inventory – Self-Report – Short-Form), για την μέτρηση του άγχους το Ερωτηματολόγιο Άγχους του Spielberger (State-Trait Anxiety Inventory), καθώς και για την μέτρηση της ψυχικής ανθεκτικότητας αντίστοιχα η Κλίμακα Προδιάθεσης στην Ψυχική Ανθεκτικότητα (Dispositional Resilience Scale – 15). Αποτελέσματα: Σχετικά με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, μόνο στην διάσταση των κοινωνικών σχέσεων εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις συνθήκες διαμονής (F=5,27, p=0,004). Αναφορικά με τον πρώιμο τραύμα, διαπιστώθηκε σημαντική αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στην ενότητα «κοινωνικές σχέσεις» της ΠΖ και στην συναισθηματική κακοποίηση, r(38)= -0,41, και στο τραύμα, r(38)=-0,34, καθώς και μεταξύ της ενότητας «περιβάλλον» και του τραύματος, r(38)=-0,36. Πιο αναλυτικά, η συναισθηματική κακοποίηση και το τραύμα φαίνεται να επηρεάζουν στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα των «κοινωνικών σχέσεων» και να εξηγούν το 64% της διακύμανσης της μεταβλητής (R2=0,64). Όσον αφορά το άγχος, βρέθηκε ότι και όλες οι διαστάσεις του ερωτηματολογίου WHOQOL-BREF συσχετίστηκαν αρνητικά με το καταστασιακό άγχος και το δομικό άγχος {Σφαιρική Ποιότητα Ζωής/Γενική κατάσταση της υγείας: r(38)=-0,56 και αντίστοιχα r(38)= -0,70, σωματική υγεία: r(38)= -0,68 και r(38)= -0,68, ψυχολογική υγεία: r(38)= -0,74 και r(38)= -0,75, κοινωνικές σχέσεις: r(38)= -0,38 και r(38)= -0,50, και περιβάλλον: r(38)= -0,57 και r(38)= -0,49}. Ειδικότερα, το καταστασιακό άγχος φαίνεται να εξηγεί το 62% της διακύμανσης της «σωματικής υγείας» (R2=0,62), καθώς και το 74% της «ψυχολογικής υγείας» των ασθενών με ψύχωση (R2=0,74). Σχετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα, η Σφαιρική Ποιότητα Ζωής/Γενική κατάσταση της υγείας συσχετίστηκε θετικά με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,50, και με την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,37, και ομοίως οι διαστάσεις της, η «σωματική υγεία» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,54, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,35, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,61, η «ψυχολογική υγεία» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,58, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,33, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,59, οι «κοινωνικές σχέσεις» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,61, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,44, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,65, καθώς και το «περιβάλλον» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,53, και με την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,37. Συζήτηση: H παρούσα έρευνα συνέβαλε σημαντικά στην διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, ενσωματώνοντας μεταβλητές όπως το πρώιμο τραύμα, το άγχος και την ψυχική ανθεκτικότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιαμπέρη Ελένη","Liamperi Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2937703"],"render_values":[{"text":"uoadl:2937703","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937703","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937703","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2937703","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιαμπέρη Ελένη","Liamperi Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2937703","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937703"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Εισαγωγή: Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει παρατηρηθεί έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον για την ποιότητα ζωής των ατόμων που υποφέρουν από χρόνιες ψυχικές διαταραχές, και ιδιαίτερα στο φάσμα της σχιζοφρένειας, εξαιτίας της αναπηρίας και ανικανότητας που οι διαταραχές επιφέρουν. Έχει βρεθεί ότι η σοβαρότητα της νόσου, η διάρκεια της νόσου, η μακροπρόθεση ενδονοσοκομειακή θεραπευτική αντιμετώπιση, καθώς και η ελλιπής συμμόρφωση στην φαρμακευτική αγωγή συσχετίζονται αρνητικά με την ποιότητα ζωής των ατόμων με σχιζοφρένεια. Επομένως, η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών που συμμετέχουν στα προγράμματα αυτά θεωρείται πρωταρχικός στόχος της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης. Επιπλέον, αρκετές μελέτες υποστηρίζουν την συσχέτιση μεταξύ των αντιξοοτήτων κατά την παιδική ηλικία και της ψύχωσης, καθώς και τα αγχωτικά συμπτώματα συνοδεύονται πολύ συχνά στην ψύχωση. Παράλληλα, ένας σημαντικός αριθμός ερευνών υποστηρίζει μια θετική συσχέτιση ανάμεσα στην ψυχική ανθεκτικότητα και την έκβαση της σχιζοφρένειας. Ωστόσο, υπάρχει περιορισμένο εύρος μελετών διερεύνησης του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ψύχωση που παρακολουθούν πρόγραμμα τόσο διεθνώς όσο και στον ελληνικό πληθυσμό. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν διττός: 1) να διερευνήσει την ποιότητα ζωής και άλλες ψυχοκοινωνικές παραμέτρους των ατόμων με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε Κέντρο Ημέρας στην Ελλάδα, και 2) να μελετήσει την συσχέτιση και την επίδραση του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας στην ποιότητα ζωής των ασθενών αυτών. Μεθοδολογία: Στην παρούσα συγχρονική μελέτη συμμετείχαν 38 ασθενείς με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε Κέντρο Ημέρας. Για την μέτρηση της ποιότητας ζωής χρησιμοποιήθηκε το Ερωτηματολόγιο Ποιότητας Ζωής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας – Σύντομη μορφή (WHOQOL-BREF), για την μέτρηση του παιδικού τραύματος το Ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς του Πρώιμου Τραύματος (Early Trauma Inventory – Self-Report – Short-Form), για την μέτρηση του άγχους το Ερωτηματολόγιο Άγχους του Spielberger (State-Trait Anxiety Inventory), καθώς και για την μέτρηση της ψυχικής ανθεκτικότητας αντίστοιχα η Κλίμακα Προδιάθεσης στην Ψυχική Ανθεκτικότητα (Dispositional Resilience Scale – 15). Αποτελέσματα: Σχετικά με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, μόνο στην διάσταση των κοινωνικών σχέσεων εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις συνθήκες διαμονής (F=5,27, p=0,004). Αναφορικά με τον πρώιμο τραύμα, διαπιστώθηκε σημαντική αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στην ενότητα «κοινωνικές σχέσεις» της ΠΖ και στην συναισθηματική κακοποίηση, r(38)= -0,41, και στο τραύμα, r(38)=-0,34, καθώς και μεταξύ της ενότητας «περιβάλλον» και του τραύματος, r(38)=-0,36. Πιο αναλυτικά, η συναισθηματική κακοποίηση και το τραύμα φαίνεται να επηρεάζουν στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα των «κοινωνικών σχέσεων» και να εξηγούν το 64% της διακύμανσης της μεταβλητής (R2=0,64). Όσον αφορά το άγχος, βρέθηκε ότι και όλες οι διαστάσεις του ερωτηματολογίου WHOQOL-BREF συσχετίστηκαν αρνητικά με το καταστασιακό άγχος και το δομικό άγχος {Σφαιρική Ποιότητα Ζωής/Γενική κατάσταση της υγείας: r(38)=-0,56 και αντίστοιχα r(38)= -0,70, σωματική υγεία: r(38)= -0,68 και r(38)= -0,68, ψυχολογική υγεία: r(38)= -0,74 και r(38)= -0,75, κοινωνικές σχέσεις: r(38)= -0,38 και r(38)= -0,50, και περιβάλλον: r(38)= -0,57 και r(38)= -0,49}. Ειδικότερα, το καταστασιακό άγχος φαίνεται να εξηγεί το 62% της διακύμανσης της «σωματικής υγείας» (R2=0,62), καθώς και το 74% της «ψυχολογικής υγείας» των ασθενών με ψύχωση (R2=0,74). Σχετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα, η Σφαιρική Ποιότητα Ζωής/Γενική κατάσταση της υγείας συσχετίστηκε θετικά με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,50, και με την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,37, και ομοίως οι διαστάσεις της, η «σωματική υγεία» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,54, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,35, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,61, η «ψυχολογική υγεία» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,58, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,33, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,59, οι «κοινωνικές σχέσεις» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,61, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,44, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,65, καθώς και το «περιβάλλον» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,53, και με την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,37. Συζήτηση: H παρούσα έρευνα συνέβαλε σημαντικά στην διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, ενσωματώνοντας μεταβλητές όπως το πρώιμο τραύμα, το άγχος και την ψυχική ανθεκτικότητα.","Abstract Introduction: In recent decades, there has been intense research interest in the quality of life of people suffering from chronic mental disorders, and especially in the spectrum of schizophrenia, due to disability and incapacity caused by the disorders. It has been found that the severity of the disease, the duration of the disease, the long-term inpatient treatment, as well as the lack of compliance with the medication are negatively correlated with the quality of life of people with schizophrenia. Therefore, improving the quality of life of patients participating in these programmes is considered a primary aim of psychosocial rehabilitation. In addition, several studies sustain the association between childhood adversity and psychosis, and stress symptoms are very common in psychosis. At the same time, a significant number of studies support a positive correlation between resilience and the outcome of schizophrenia. However, there is a limited range of studies investigating trauma, anxiety and resilience in the quality of life of patients with psychosis who attend a program of psychosocial rehabilitation both internationally and in the Greek population. Aim: The purpose of this study was twofold: 1) to investigate the quality of life and other psychosocial parameters of people with psychosis who attended a psychosocial rehabilitation program at a Day Care Center in Greece, and 2) to study the association and the effect of trauma, stress and resilience in the quality of life of these patients. Methodology: In this cross-sectional study, participated 38 patients with psychosis who attended a psychosocial rehabilitation program at a Day Center. The World Health Organization Quality of Life Questionnaire (WHOQOL-BREF) was used to measure quality of life, the Early Trauma Inventory - Self-Report – Short Form Questionnaire was used to measure child trauma, the Spielberger Anxiety Questionnaire (State-Trait Anxiety Inventory) for measuring stress, as well as the Dispositional Resilience Scale (15) for measuring resilience. Results: Regarding the demographic characteristics, only in the dimension of social relations were found statistically significant differences between the living conditions (F = 5.27, p = 0.004). Regarding the early trauma, a significant negative correlation was found between the section \"social relations\" of Quality of Life and the emotional abuse, r (38) = -0,41, and in trauma, r (38) = - 0,34, as well as between the \"environment\" section and trauma, r (38) = - 0.36. More specifically, emotional abuse and trauma seem to statistically significantly affect the levels of \"social relationships\" and explain the 64% of the variance variability (R2 = 0.64). Regarding anxiety, it was found that all dimensions of the WHOQOL-BREF questionnaire were negatively correlated with trait anxiety and strait anxiety {Quality of Life / General state of health: r (38) = - 0.56 and respectively r (38 ) = -0.70, physical health: r (38) = -0.68 and r (38) = -0.68, psychological health: r (38) = -0.74 and r (38) = -0 , 75, social relations: r (38) = -0,38 and r (38) = -0,50, and environment: r (38) = -0,57 and r (38) = -0,49}. In particular, state anxiety seems to explain the 62% of the variation in \"physical health\" (R2 = 0.62), as well as the 74% of the \"psychological health\" of patients with psychosis (R2 = 0.74). Regarding resilience, Quality of Life / General Health was positively correlated with commitment, r (38) = 0.50, and resilience, r (38) = 0.37, and equally its dimensions, \"physical health\" with commitment, r (38) = 0.54, life control, r (38) = 0.35, and resilience, r (38) = 0, 61, \"psychological health\" with commitment, r (38) = 0.58, life control, r (38) = 0.33, and resilience, r (38) = 0.59, \"social relations\" with commitment, r (38) = 0.61, life control, r (38) = 0.44, and resilience, r (38) = 0.65, and the \"environment\" with commitment, r (38) = 0.53, and with resilience, r (38) = 0.37. Discussion: The present study contributed significantly to the investigation of the quality of life of patients with psychosis who attended a psychosocial rehabilitation program, incorporating variables such as early trauma, anxiety and resilience."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ποιότητα ζωής ασθενών με ψύχωση που παρακολουθούν προγράμματα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης: η επίδραση του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιαμπέρη Ελένη","Liamperi Eleni"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Περίληψη Εισαγωγή: Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει παρατηρηθεί έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον για την ποιότητα ζωής των ατόμων που υποφέρουν από χρόνιες ψυχικές διαταραχές, και ιδιαίτερα στο φάσμα της σχιζοφρένειας, εξαιτίας της αναπηρίας και ανικανότητας που οι διαταραχές επιφέρουν. Έχει βρεθεί ότι η σοβαρότητα της νόσου, η διάρκεια της νόσου, η μακροπρόθεση ενδονοσοκομειακή θεραπευτική αντιμετώπιση, καθώς και η ελλιπής συμμόρφωση στην φαρμακευτική αγωγή συσχετίζονται αρνητικά με την ποιότητα ζωής των ατόμων με σχιζοφρένεια. Επομένως, η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών που συμμετέχουν στα προγράμματα αυτά θεωρείται πρωταρχικός στόχος της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης. Επιπλέον, αρκετές μελέτες υποστηρίζουν την συσχέτιση μεταξύ των αντιξοοτήτων κατά την παιδική ηλικία και της ψύχωσης, καθώς και τα αγχωτικά συμπτώματα συνοδεύονται πολύ συχνά στην ψύχωση. Παράλληλα, ένας σημαντικός αριθμός ερευνών υποστηρίζει μια θετική συσχέτιση ανάμεσα στην ψυχική ανθεκτικότητα και την έκβαση της σχιζοφρένειας. Ωστόσο, υπάρχει περιορισμένο εύρος μελετών διερεύνησης του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ψύχωση που παρακολουθούν πρόγραμμα τόσο διεθνώς όσο και στον ελληνικό πληθυσμό. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν διττός: 1) να διερευνήσει την ποιότητα ζωής και άλλες ψυχοκοινωνικές παραμέτρους των ατόμων με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε Κέντρο Ημέρας στην Ελλάδα, και 2) να μελετήσει την συσχέτιση και την επίδραση του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας στην ποιότητα ζωής των ασθενών αυτών. Μεθοδολογία: Στην παρούσα συγχρονική μελέτη συμμετείχαν 38 ασθενείς με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε Κέντρο Ημέρας. Για την μέτρηση της ποιότητας ζωής χρησιμοποιήθηκε το Ερωτηματολόγιο Ποιότητας Ζωής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας – Σύντομη μορφή (WHOQOL-BREF), για την μέτρηση του παιδικού τραύματος το Ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς του Πρώιμου Τραύματος (Early Trauma Inventory – Self-Report – Short-Form), για την μέτρηση του άγχους το Ερωτηματολόγιο Άγχους του Spielberger (State-Trait Anxiety Inventory), καθώς και για την μέτρηση της ψυχικής ανθεκτικότητας αντίστοιχα η Κλίμακα Προδιάθεσης στην Ψυχική Ανθεκτικότητα (Dispositional Resilience Scale – 15). Αποτελέσματα: Σχετικά με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, μόνο στην διάσταση των κοινωνικών σχέσεων εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις συνθήκες διαμονής (F=5,27, p=0,004). Αναφορικά με τον πρώιμο τραύμα, διαπιστώθηκε σημαντική αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στην ενότητα «κοινωνικές σχέσεις» της ΠΖ και στην συναισθηματική κακοποίηση, r(38)= -0,41, και στο τραύμα, r(38)=-0,34, καθώς και μεταξύ της ενότητας «περιβάλλον» και του τραύματος, r(38)=-0,36. Πιο αναλυτικά, η συναισθηματική κακοποίηση και το τραύμα φαίνεται να επηρεάζουν στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα των «κοινωνικών σχέσεων» και να εξηγούν το 64% της διακύμανσης της μεταβλητής (R2=0,64). Όσον αφορά το άγχος, βρέθηκε ότι και όλες οι διαστάσεις του ερωτηματολογίου WHOQOL-BREF συσχετίστηκαν αρνητικά με το καταστασιακό άγχος και το δομικό άγχος {Σφαιρική Ποιότητα Ζωής/Γενική κατάσταση της υγείας: r(38)=-0,56 και αντίστοιχα r(38)= -0,70, σωματική υγεία: r(38)= -0,68 και r(38)= -0,68, ψυχολογική υγεία: r(38)= -0,74 και r(38)= -0,75, κοινωνικές σχέσεις: r(38)= -0,38 και r(38)= -0,50, και περιβάλλον: r(38)= -0,57 και r(38)= -0,49}. Ειδικότερα, το καταστασιακό άγχος φαίνεται να εξηγεί το 62% της διακύμανσης της «σωματικής υγείας» (R2=0,62), καθώς και το 74% της «ψυχολογικής υγείας» των ασθενών με ψύχωση (R2=0,74). Σχετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα, η Σφαιρική Ποιότητα Ζωής/Γενική κατάσταση της υγείας συσχετίστηκε θετικά με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,50, και με την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,37, και ομοίως οι διαστάσεις της, η «σωματική υγεία» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,54, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,35, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,61, η «ψυχολογική υγεία» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,58, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,33, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,59, οι «κοινωνικές σχέσεις» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,61, τον έλεγχο ζωής, r(38)=0,44, και την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,65, καθώς και το «περιβάλλον» με την δέσμευση – ανάληψη υποχρεώσεων, r(38)=0,53, και με την ψυχική ανθεκτικότητα, r(38)=0,37. Συζήτηση: H παρούσα έρευνα συνέβαλε σημαντικά στην διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με ψύχωση που παρακολούθησαν πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, ενσωματώνοντας μεταβλητές όπως το πρώιμο τραύμα, το άγχος και την ψυχική ανθεκτικότητα.","Abstract Introduction: In recent decades, there has been intense research interest in the quality of life of people suffering from chronic mental disorders, and especially in the spectrum of schizophrenia, due to disability and incapacity caused by the disorders. It has been found that the severity of the disease, the duration of the disease, the long-term inpatient treatment, as well as the lack of compliance with the medication are negatively correlated with the quality of life of people with schizophrenia. Therefore, improving the quality of life of patients participating in these programmes is considered a primary aim of psychosocial rehabilitation. In addition, several studies sustain the association between childhood adversity and psychosis, and stress symptoms are very common in psychosis. At the same time, a significant number of studies support a positive correlation between resilience and the outcome of schizophrenia. However, there is a limited range of studies investigating trauma, anxiety and resilience in the quality of life of patients with psychosis who attend a program of psychosocial rehabilitation both internationally and in the Greek population. Aim: The purpose of this study was twofold: 1) to investigate the quality of life and other psychosocial parameters of people with psychosis who attended a psychosocial rehabilitation program at a Day Care Center in Greece, and 2) to study the association and the effect of trauma, stress and resilience in the quality of life of these patients. Methodology: In this cross-sectional study, participated 38 patients with psychosis who attended a psychosocial rehabilitation program at a Day Center. The World Health Organization Quality of Life Questionnaire (WHOQOL-BREF) was used to measure quality of life, the Early Trauma Inventory - Self-Report – Short Form Questionnaire was used to measure child trauma, the Spielberger Anxiety Questionnaire (State-Trait Anxiety Inventory) for measuring stress, as well as the Dispositional Resilience Scale (15) for measuring resilience. Results: Regarding the demographic characteristics, only in the dimension of social relations were found statistically significant differences between the living conditions (F = 5.27, p = 0.004). Regarding the early trauma, a significant negative correlation was found between the section \"social relations\" of Quality of Life and the emotional abuse, r (38) = -0,41, and in trauma, r (38) = - 0,34, as well as between the \"environment\" section and trauma, r (38) = - 0.36. More specifically, emotional abuse and trauma seem to statistically significantly affect the levels of \"social relationships\" and explain the 64% of the variance variability (R2 = 0.64). Regarding anxiety, it was found that all dimensions of the WHOQOL-BREF questionnaire were negatively correlated with trait anxiety and strait anxiety {Quality of Life / General state of health: r (38) = - 0.56 and respectively r (38 ) = -0.70, physical health: r (38) = -0.68 and r (38) = -0.68, psychological health: r (38) = -0.74 and r (38) = -0 , 75, social relations: r (38) = -0,38 and r (38) = -0,50, and environment: r (38) = -0,57 and r (38) = -0,49}. In particular, state anxiety seems to explain the 62% of the variation in \"physical health\" (R2 = 0.62), as well as the 74% of the \"psychological health\" of patients with psychosis (R2 = 0.74). Regarding resilience, Quality of Life / General Health was positively correlated with commitment, r (38) = 0.50, and resilience, r (38) = 0.37, and equally its dimensions, \"physical health\" with commitment, r (38) = 0.54, life control, r (38) = 0.35, and resilience, r (38) = 0, 61, \"psychological health\" with commitment, r (38) = 0.58, life control, r (38) = 0.33, and resilience, r (38) = 0.59, \"social relations\" with commitment, r (38) = 0.61, life control, r (38) = 0.44, and resilience, r (38) = 0.65, and the \"environment\" with commitment, r (38) = 0.53, and with resilience, r (38) = 0.37. Discussion: The present study contributed significantly to the investigation of the quality of life of patients with psychosis who attended a psychosocial rehabilitation program, incorporating variables such as early trauma, anxiety and resilience."],"dc:identifier":["uoadl:2937703","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2937703"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η ποιότητα ζωής ασθενών με ψύχωση που παρακολουθούν προγράμματα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης: η επίδραση του τραύματος, του άγχους και της ψυχικής ανθεκτικότητας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:14Z"}