{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938016"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938016","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οψιανός και μάρμαρο: η εξέταση δύο λίθων ιδιαίτερης σημασίας για τις κοινωνίες του Αιγαίου της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού.","abstract":"Θέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί η εξέταση δύο πρώτων υλών, του οψιανού και του μαρμάρου, οι οποίες επελέγησαν εξαιτίας του σημαίνοντος ρόλου που διαδραμάτισαν για τις Κυκλάδες της ΠΕΧ. Στόχος της εργασίας είναι να συζητηθούν και ει δυνατόν να απαντηθούν ερωτήματα σχετικά με την σημασία, τους τρόπους με τους οποίους ήταν οργανωμένη η παραγωγή, καθώς και με τον ενδεχόμενο συμβολισμό τους. Αρχικά γίνεται αναφορά στους ερευνητές που ιστορικά ασχολήθηκαν με τους δύο αυτούς λίθους και στις βασικότερες μελέτες που αφορούν σε αυτούς. Ακολουθεί μία εισαγωγή σχετική με τις δύο αυτές πρώτες ύλες, αφού παρουσιάζονται τα βασικά τους χαρακτηριστικά και οι ιδιότητές τους. Επιπλέον, γίνεται μία διάκριση του οψιανού από λίθους με παρεμφερή εμφάνιση και ιδιότητες, όπως είναι ο πυριτόλιθος και ο πρασινόλιθος, με τους οποίους συχνά συγχέεται. Στην συνέχεια, σημειώνονται οι πηγές του εκάστοτε λίθου και η διασπορά του, πριν ξεκινήσει η περιγραφή της τεχνικής διαδικασίας στο κεφάλαιο 4. Στο εν λόγω κεφάλαιο, αφού γίνει αναφορά στο θεωρητικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η μελέτη των τεχνολογιών για την προϊστορική εποχή, αναλύεται η οργάνωση της παραγωγής και οι μέθοδοι κατεργασίας του κάθε λίθου. Για τον οψιανό σημαντική είναι η τεχνική της πίεσης που επικρατεί κατά την ΠΚ περίοδο. Η μελέτη της τεχνικής, που χρησιμοποιείται στην περίπτωση του μαρμάρου, βασίζεται σε μεταγενέστερες μαρτυρίες από την Αρχαϊκή εποχή και έπειτα, ή σε ελάχιστα ίχνη κυρίως από τα λατομεία ασβεστολίθου και ψαμμίτη στην Κρήτη. Επιχειρείται, επίσης, ο εντοπισμός χώρων οι οποίοι αναφέρονται στην έρευνα ως εργαστήρια, γεγονός δυσανάγνωστο, αφού τέτοιες δραστηριότητες λάμβαναν χώρα συνήθως σε ανοιχτές τοποθεσίες. Στις λίγες περιπτώσεις που αυτές ήρθαν στο φως σε εσωτερικό χώρο, παρατηρείται η συσσώρευση διαφόρων υλών, δυσχεραίνοντας έτσι τον προσδιορισμό της δραστηριότητας στην οποία αντιστοιχούν. Αναφορικά με την τεχνική εξειδίκευση στον τομέα των δύο αυτών υλικών, είναι επίσης επισφαλές να υποστηριχθεί μία τέτοια συνθήκη ή να αντιμετωπιστεί λόγου χάριν η κατασκευή ειδωλίων ή λεπίδων ως εργασία πλήρους απασχόλησης. Το επόμενο κεφάλαιο πραγματεύεται την εμφάνιση του οψιανού και του μαρμάρου στο ταφικό πεδίο. Η εναπόθεση μαρμάρινων αντικειμένων σε τάφους αποτελεί μία πρακτική που συνήθως συνδέεται με την ανάδειξη κάποιων ομάδων ελίτ κατά την ΠΚΙΙ, αφού αυτά εντάσσονται στην κατηγορία των αντικειμένων γοήτρου. Το ίδιο μάλλον ισχύει για την επιτόπια παραγωγή λεπίδων οψιανού εντός του νεκροταφείου, που οδηγεί στη σκέψη ότι πρόκειται για ένα είδος ‘δρώμενου’ που θα λάμβανε χώρα στο πλαίσιο ταφικών τελετουργιών. Η εμφάνιση, χρήση και διαχείριση των δύο λίθων στις Κυκλάδες αλλά και στο υπόλοιπο Αιγαίο υποδηλώνουν διαφορές στις αντιλήψεις, πρακτικές εκδηλώσεις ή και θρησκευτικές πεποιθήσεις των κοινωνικών ομάδων της ΠΕΧ που τους χρησιμοποιούσαν.","abstract_html":"Θέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί η εξέταση δύο πρώτων υλών, του οψιανού και του μαρμάρου, οι οποίες επελέγησαν εξαιτίας του σημαίνοντος ρόλου που διαδραμάτισαν για τις Κυκλάδες της ΠΕΧ. Στόχος της εργασίας είναι να συζητηθούν και ει δυνατόν να απαντηθούν ερωτήματα σχετικά με την σημασία, τους τρόπους με τους οποίους ήταν οργανωμένη η παραγωγή, καθώς και με τον ενδεχόμενο συμβολισμό τους. Αρχικά γίνεται αναφορά στους ερευνητές που ιστορικά ασχολήθηκαν με τους δύο αυτούς λίθους και στις βασικότερες μελέτες που αφορούν σε αυτούς. Ακολουθεί μία εισαγωγή σχετική με τις δύο αυτές πρώτες ύλες, αφού παρουσιάζονται τα βασικά τους χαρακτηριστικά και οι ιδιότητές τους. Επιπλέον, γίνεται μία διάκριση του οψιανού από λίθους με παρεμφερή εμφάνιση και ιδιότητες, όπως είναι ο πυριτόλιθος και ο πρασινόλιθος, με τους οποίους συχνά συγχέεται. Στην συνέχεια, σημειώνονται οι πηγές του εκάστοτε λίθου και η διασπορά του, πριν ξεκινήσει η περιγραφή της τεχνικής διαδικασίας στο κεφάλαιο 4. Στο εν λόγω κεφάλαιο, αφού γίνει αναφορά στο θεωρητικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η μελέτη των τεχνολογιών για την προϊστορική εποχή, αναλύεται η οργάνωση της παραγωγής και οι μέθοδοι κατεργασίας του κάθε λίθου. Για τον οψιανό σημαντική είναι η τεχνική της πίεσης που επικρατεί κατά την ΠΚ περίοδο. Η μελέτη της τεχνικής, που χρησιμοποιείται στην περίπτωση του μαρμάρου, βασίζεται σε μεταγενέστερες μαρτυρίες από την Αρχαϊκή εποχή και έπειτα, ή σε ελάχιστα ίχνη κυρίως από τα λατομεία ασβεστολίθου και ψαμμίτη στην Κρήτη. Επιχειρείται, επίσης, ο εντοπισμός χώρων οι οποίοι αναφέρονται στην έρευνα ως εργαστήρια, γεγονός δυσανάγνωστο, αφού τέτοιες δραστηριότητες λάμβαναν χώρα συνήθως σε ανοιχτές τοποθεσίες. Στις λίγες περιπτώσεις που αυτές ήρθαν στο φως σε εσωτερικό χώρο, παρατηρείται η συσσώρευση διαφόρων υλών, δυσχεραίνοντας έτσι τον προσδιορισμό της δραστηριότητας στην οποία αντιστοιχούν. Αναφορικά με την τεχνική εξειδίκευση στον τομέα των δύο αυτών υλικών, είναι επίσης επισφαλές να υποστηριχθεί μία τέτοια συνθήκη ή να αντιμετωπιστεί λόγου χάριν η κατασκευή ειδωλίων ή λεπίδων ως εργασία πλήρους απασχόλησης. Το επόμενο κεφάλαιο πραγματεύεται την εμφάνιση του οψιανού και του μαρμάρου στο ταφικό πεδίο. Η εναπόθεση μαρμάρινων αντικειμένων σε τάφους αποτελεί μία πρακτική που συνήθως συνδέεται με την ανάδειξη κάποιων ομάδων ελίτ κατά την ΠΚΙΙ, αφού αυτά εντάσσονται στην κατηγορία των αντικειμένων γοήτρου. Το ίδιο μάλλον ισχύει για την επιτόπια παραγωγή λεπίδων οψιανού εντός του νεκροταφείου, που οδηγεί στη σκέψη ότι πρόκειται για ένα είδος ‘δρώμενου’ που θα λάμβανε χώρα στο πλαίσιο ταφικών τελετουργιών. Η εμφάνιση, χρήση και διαχείριση των δύο λίθων στις Κυκλάδες αλλά και στο υπόλοιπο Αιγαίο υποδηλώνουν διαφορές στις αντιλήψεις, πρακτικές εκδηλώσεις ή και θρησκευτικές πεποιθήσεις των κοινωνικών ομάδων της ΠΕΧ που τους χρησιμοποιούσαν.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιβανίου Μαρία-Μαριάνθη","Livaniou Maria-Marianthi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:16Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938016"],"render_values":[{"text":"uoadl:2938016","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938016","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938016","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2938016","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιβανίου Μαρία-Μαριάνθη","Livaniou Maria-Marianthi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938016","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938016"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί η εξέταση δύο πρώτων υλών, του οψιανού και του μαρμάρου, οι οποίες επελέγησαν εξαιτίας του σημαίνοντος ρόλου που διαδραμάτισαν για τις Κυκλάδες της ΠΕΧ. Στόχος της εργασίας είναι να συζητηθούν και ει δυνατόν να απαντηθούν ερωτήματα σχετικά με την σημασία, τους τρόπους με τους οποίους ήταν οργανωμένη η παραγωγή, καθώς και με τον ενδεχόμενο συμβολισμό τους. Αρχικά γίνεται αναφορά στους ερευνητές που ιστορικά ασχολήθηκαν με τους δύο αυτούς λίθους και στις βασικότερες μελέτες που αφορούν σε αυτούς. Ακολουθεί μία εισαγωγή σχετική με τις δύο αυτές πρώτες ύλες, αφού παρουσιάζονται τα βασικά τους χαρακτηριστικά και οι ιδιότητές τους. Επιπλέον, γίνεται μία διάκριση του οψιανού από λίθους με παρεμφερή εμφάνιση και ιδιότητες, όπως είναι ο πυριτόλιθος και ο πρασινόλιθος, με τους οποίους συχνά συγχέεται. Στην συνέχεια, σημειώνονται οι πηγές του εκάστοτε λίθου και η διασπορά του, πριν ξεκινήσει η περιγραφή της τεχνικής διαδικασίας στο κεφάλαιο 4. Στο εν λόγω κεφάλαιο, αφού γίνει αναφορά στο θεωρητικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η μελέτη των τεχνολογιών για την προϊστορική εποχή, αναλύεται η οργάνωση της παραγωγής και οι μέθοδοι κατεργασίας του κάθε λίθου. Για τον οψιανό σημαντική είναι η τεχνική της πίεσης που επικρατεί κατά την ΠΚ περίοδο. Η μελέτη της τεχνικής, που χρησιμοποιείται στην περίπτωση του μαρμάρου, βασίζεται σε μεταγενέστερες μαρτυρίες από την Αρχαϊκή εποχή και έπειτα, ή σε ελάχιστα ίχνη κυρίως από τα λατομεία ασβεστολίθου και ψαμμίτη στην Κρήτη. Επιχειρείται, επίσης, ο εντοπισμός χώρων οι οποίοι αναφέρονται στην έρευνα ως εργαστήρια, γεγονός δυσανάγνωστο, αφού τέτοιες δραστηριότητες λάμβαναν χώρα συνήθως σε ανοιχτές τοποθεσίες. Στις λίγες περιπτώσεις που αυτές ήρθαν στο φως σε εσωτερικό χώρο, παρατηρείται η συσσώρευση διαφόρων υλών, δυσχεραίνοντας έτσι τον προσδιορισμό της δραστηριότητας στην οποία αντιστοιχούν. Αναφορικά με την τεχνική εξειδίκευση στον τομέα των δύο αυτών υλικών, είναι επίσης επισφαλές να υποστηριχθεί μία τέτοια συνθήκη ή να αντιμετωπιστεί λόγου χάριν η κατασκευή ειδωλίων ή λεπίδων ως εργασία πλήρους απασχόλησης. Το επόμενο κεφάλαιο πραγματεύεται την εμφάνιση του οψιανού και του μαρμάρου στο ταφικό πεδίο. Η εναπόθεση μαρμάρινων αντικειμένων σε τάφους αποτελεί μία πρακτική που συνήθως συνδέεται με την ανάδειξη κάποιων ομάδων ελίτ κατά την ΠΚΙΙ, αφού αυτά εντάσσονται στην κατηγορία των αντικειμένων γοήτρου. Το ίδιο μάλλον ισχύει για την επιτόπια παραγωγή λεπίδων οψιανού εντός του νεκροταφείου, που οδηγεί στη σκέψη ότι πρόκειται για ένα είδος ‘δρώμενου’ που θα λάμβανε χώρα στο πλαίσιο ταφικών τελετουργιών. Η εμφάνιση, χρήση και διαχείριση των δύο λίθων στις Κυκλάδες αλλά και στο υπόλοιπο Αιγαίο υποδηλώνουν διαφορές στις αντιλήψεις, πρακτικές εκδηλώσεις ή και θρησκευτικές πεποιθήσεις των κοινωνικών ομάδων της ΠΕΧ που τους χρησιμοποιούσαν.","The subject of this dissertation is the examination of two raw materials, obsidian and marble, respectively which were selected due to the significant role they played for the Cyclades of the Early Bronze Age. It aims at addressing queries regarding their importance, the ways in which the production was organized, as well as their possible symbolism. Initially, reference is made to the researchers who dealt with these two stones and to the basic studies about them. The second chapter comprises an introduction to the materials themselves regarding their main characteristics and properties. Obsidian is also distinguished from other stones with similar appearance and qualities, such as the flint and the green stone, with which it is often confused. Then, the sources of each stone and its dispersion are noted, before the description of the technical process, discussed in chapter four, begins. Chapter four, refers to the theoretical framework in which the study of technologies for the prehistoric era, followed by the organization of production and the methods of processing of each stone separately. In the case of obsidian, the technique of pressure, dominant during the EC period, is important. The study of the technique used in the case of marble, is based on later evidence, coming from the Archaic period onwards, or on scarse traces, mainly found in limestone and sandstone quarries in Crete. Attempts are also being made to trace sites which are referred as workshops, something difficult to discern, since such activities usually were taking place in open sites. In the few examples that have been located indoors, the accumulation of various raw materials has been observed, making it difficult to determine the kind of activity to which they corresponded. With regard to the technical expertise in the field of these two materials, it is also difficult to support such a hypothesis or to consider for instance the construction of figurines or blades as a full-time job. The next chapter discusses the presence of obsidian and marble in the burials. The deposition of marble objects in tombs is a practice usually associated with the emergence of elite groups during the EC II, since such objects fall into the category of prestige goods. The same applies to the on-site production of obsidian blades in the cemetery area, leading to the assumption that such an 'act' would take place within the context of mortuary rituals. The appearance, use and management of these two stones in the Cyclades but also in the rest of the Aegean region indicate differences in the perceptions, practices and as well as religious beliefs of the EBA social groups that used them."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οψιανός και μάρμαρο: η εξέταση δύο λίθων ιδιαίτερης σημασίας για τις κοινωνίες του Αιγαίου της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιβανίου Μαρία-Μαριάνθη","Livaniou Maria-Marianthi"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Θέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί η εξέταση δύο πρώτων υλών, του οψιανού και του μαρμάρου, οι οποίες επελέγησαν εξαιτίας του σημαίνοντος ρόλου που διαδραμάτισαν για τις Κυκλάδες της ΠΕΧ. Στόχος της εργασίας είναι να συζητηθούν και ει δυνατόν να απαντηθούν ερωτήματα σχετικά με την σημασία, τους τρόπους με τους οποίους ήταν οργανωμένη η παραγωγή, καθώς και με τον ενδεχόμενο συμβολισμό τους. Αρχικά γίνεται αναφορά στους ερευνητές που ιστορικά ασχολήθηκαν με τους δύο αυτούς λίθους και στις βασικότερες μελέτες που αφορούν σε αυτούς. Ακολουθεί μία εισαγωγή σχετική με τις δύο αυτές πρώτες ύλες, αφού παρουσιάζονται τα βασικά τους χαρακτηριστικά και οι ιδιότητές τους. Επιπλέον, γίνεται μία διάκριση του οψιανού από λίθους με παρεμφερή εμφάνιση και ιδιότητες, όπως είναι ο πυριτόλιθος και ο πρασινόλιθος, με τους οποίους συχνά συγχέεται. Στην συνέχεια, σημειώνονται οι πηγές του εκάστοτε λίθου και η διασπορά του, πριν ξεκινήσει η περιγραφή της τεχνικής διαδικασίας στο κεφάλαιο 4. Στο εν λόγω κεφάλαιο, αφού γίνει αναφορά στο θεωρητικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η μελέτη των τεχνολογιών για την προϊστορική εποχή, αναλύεται η οργάνωση της παραγωγής και οι μέθοδοι κατεργασίας του κάθε λίθου. Για τον οψιανό σημαντική είναι η τεχνική της πίεσης που επικρατεί κατά την ΠΚ περίοδο. Η μελέτη της τεχνικής, που χρησιμοποιείται στην περίπτωση του μαρμάρου, βασίζεται σε μεταγενέστερες μαρτυρίες από την Αρχαϊκή εποχή και έπειτα, ή σε ελάχιστα ίχνη κυρίως από τα λατομεία ασβεστολίθου και ψαμμίτη στην Κρήτη. Επιχειρείται, επίσης, ο εντοπισμός χώρων οι οποίοι αναφέρονται στην έρευνα ως εργαστήρια, γεγονός δυσανάγνωστο, αφού τέτοιες δραστηριότητες λάμβαναν χώρα συνήθως σε ανοιχτές τοποθεσίες. Στις λίγες περιπτώσεις που αυτές ήρθαν στο φως σε εσωτερικό χώρο, παρατηρείται η συσσώρευση διαφόρων υλών, δυσχεραίνοντας έτσι τον προσδιορισμό της δραστηριότητας στην οποία αντιστοιχούν. Αναφορικά με την τεχνική εξειδίκευση στον τομέα των δύο αυτών υλικών, είναι επίσης επισφαλές να υποστηριχθεί μία τέτοια συνθήκη ή να αντιμετωπιστεί λόγου χάριν η κατασκευή ειδωλίων ή λεπίδων ως εργασία πλήρους απασχόλησης. Το επόμενο κεφάλαιο πραγματεύεται την εμφάνιση του οψιανού και του μαρμάρου στο ταφικό πεδίο. Η εναπόθεση μαρμάρινων αντικειμένων σε τάφους αποτελεί μία πρακτική που συνήθως συνδέεται με την ανάδειξη κάποιων ομάδων ελίτ κατά την ΠΚΙΙ, αφού αυτά εντάσσονται στην κατηγορία των αντικειμένων γοήτρου. Το ίδιο μάλλον ισχύει για την επιτόπια παραγωγή λεπίδων οψιανού εντός του νεκροταφείου, που οδηγεί στη σκέψη ότι πρόκειται για ένα είδος ‘δρώμενου’ που θα λάμβανε χώρα στο πλαίσιο ταφικών τελετουργιών. Η εμφάνιση, χρήση και διαχείριση των δύο λίθων στις Κυκλάδες αλλά και στο υπόλοιπο Αιγαίο υποδηλώνουν διαφορές στις αντιλήψεις, πρακτικές εκδηλώσεις ή και θρησκευτικές πεποιθήσεις των κοινωνικών ομάδων της ΠΕΧ που τους χρησιμοποιούσαν.","The subject of this dissertation is the examination of two raw materials, obsidian and marble, respectively which were selected due to the significant role they played for the Cyclades of the Early Bronze Age. It aims at addressing queries regarding their importance, the ways in which the production was organized, as well as their possible symbolism. Initially, reference is made to the researchers who dealt with these two stones and to the basic studies about them. The second chapter comprises an introduction to the materials themselves regarding their main characteristics and properties. Obsidian is also distinguished from other stones with similar appearance and qualities, such as the flint and the green stone, with which it is often confused. Then, the sources of each stone and its dispersion are noted, before the description of the technical process, discussed in chapter four, begins. Chapter four, refers to the theoretical framework in which the study of technologies for the prehistoric era, followed by the organization of production and the methods of processing of each stone separately. In the case of obsidian, the technique of pressure, dominant during the EC period, is important. The study of the technique used in the case of marble, is based on later evidence, coming from the Archaic period onwards, or on scarse traces, mainly found in limestone and sandstone quarries in Crete. Attempts are also being made to trace sites which are referred as workshops, something difficult to discern, since such activities usually were taking place in open sites. In the few examples that have been located indoors, the accumulation of various raw materials has been observed, making it difficult to determine the kind of activity to which they corresponded. With regard to the technical expertise in the field of these two materials, it is also difficult to support such a hypothesis or to consider for instance the construction of figurines or blades as a full-time job. The next chapter discusses the presence of obsidian and marble in the burials. The deposition of marble objects in tombs is a practice usually associated with the emergence of elite groups during the EC II, since such objects fall into the category of prestige goods. The same applies to the on-site production of obsidian blades in the cemetery area, leading to the assumption that such an 'act' would take place within the context of mortuary rituals. The appearance, use and management of these two stones in the Cyclades but also in the rest of the Aegean region indicate differences in the perceptions, practices and as well as religious beliefs of the EBA social groups that used them."],"dc:identifier":["uoadl:2938016","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938016"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Οψιανός και μάρμαρο: η εξέταση δύο λίθων ιδιαίτερης σημασίας για τις κοινωνίες του Αιγαίου της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:16Z"}