{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938526"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938526","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χρωμοσωμικές ανωμαλίες και επιβίωση της λευχαιμίας της παιδικής ηλικίας: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας","abstract":"Η λευχαιμία της παιδικής ηλικίας είναι η συχνότερη μορφή καρκίνου στα παιδιά, με πολύ συχνότερη την οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου στα παιδιά μετά τα ατυχήματα. Έχει φανεί ότι η πρόγνωση της κάθε μορφής λευχαιμίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το γενετικό υπόβαθρο του ασθενούς. Στόχος αυτής της μελέτης είναι να ανασκοπήσει τη βιβλιογραφία και να αναδείξει τη συσχέτιση μεταξύ του γενετικού υπόβαθρου και της πρόγνωσης της λευχαιμίας στα παιδιά. H διάγνωση της λευχαιμίας βασίζεται στο μυελόγραμμα, αν και υπάρχουν ενδείξεις ήδη από τη γενική αίματος και πολύ συχνά ανευρίσκονται βλάστες και στο περιφερικό αίμα. Εκτός από το μυελόγραμμα, στο δείγμα του μυελού των οστών, θα πραγματοποιηθεί ακόμα καρυότυπος και κυτταρογενετική ανάλυση με σκοπό την ανεύρεση των υποκείμενων γενετικών ανωμαλιών. Με βάση τις υποκείμενες κυτταρογενετικές ανωμαλίες και άλλα κλινικά και εργαστηριακά κριτήρια, όπως είναι ο συνολικός αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων, η ηλικία του ασθενούς και η ανταπόκριση στη θεραπεία, οι ασθενείς κατατάσσονται σε χαμηλού, ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου. Υπάρχουν γενετικές ανωμαλίες που συνδέονται με άριστη πρόγνωση, όπως είναι στην ΟΛΛ η υπερδιπλοειδία και η αντιμετάθεση t(12;21)/TEL-AML1, και αντίστοιχα στην ΟΜΛ οι αντιμεταθέσεις t(15;17)/PML-RARA και t(8;21). Άλλες γενετικές ανωμαλίες σχετίζονται με κακή πρόγνωση, όπως είναι η υποδιπλοειδία και οι αντιμεταθέσεις t(4;11)/MLL-AF4 και t(9;22)/BCR-ABL1 στην ΟΛΛ και αντίστοιχα στην ΟΜΛ η αντιμετάθεση t(6;9)/DEK-NUP214 και οι περιπτώσεις με σύνθετο καρυότυπο. Σε αυτούς τους ασθενείς ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου, την πρόγνωση βοηθάει η εντατικοποίηση της χημειοθεραπείας και στις περιπτώσεις όπου αυτό είναι εφικτό η χορήγηση στοχευμένης θεραπείας, όπως είναι οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης στην Ph+ ΟΛΛ. Με τις νέες διαγνωστικές τεχνικές, όλο και περισσότερες γενετικές ανωμαλίες ανευρίσκονται σε ασθενείς με λευχαιμία. Με τις ακόμα νεότερες τεχνικές ανίχνευσης γονιδιακών διαταραχών, όπως είναι οι αλληλουχίσεις νεότερης γενιάς, ο στόχος είναι η ακόμα καλύτερη κατάταξη των ασθενών, με σκοπό να οδηγηθούμε στα επόμενα χρόνια σε ακόμα πιο στοχευμένη θεραπεία και αντιμετώπιση των ασθενών υψηλού κινδύνου. Η ένταξη ολοένα και περισσότερων θεραπευτικών επιλογών στην αντιμετώπιση της λευχαιμίας της παιδικής ηλικίας, όπως είναι για παράδειγμα τα μονοκλωνικά αντισώματα και η CAR-T cells θεραπεία, ανοίγει νέους ορίζοντες, δίνοντας ελπίδα για ακόμη υψηλότερα ποσοστά ίασης στην πληθυσμιακή αυτή ομάδα.","abstract_html":"Η λευχαιμία της παιδικής ηλικίας είναι η συχνότερη μορφή καρκίνου στα παιδιά, με πολύ συχνότερη την οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου στα παιδιά μετά τα ατυχήματα. Έχει φανεί ότι η πρόγνωση της κάθε μορφής λευχαιμίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το γενετικό υπόβαθρο του ασθενούς. Στόχος αυτής της μελέτης είναι να ανασκοπήσει τη βιβλιογραφία και να αναδείξει τη συσχέτιση μεταξύ του γενετικού υπόβαθρου και της πρόγνωσης της λευχαιμίας στα παιδιά. H διάγνωση της λευχαιμίας βασίζεται στο μυελόγραμμα, αν και υπάρχουν ενδείξεις ήδη από τη γενική αίματος και πολύ συχνά ανευρίσκονται βλάστες και στο περιφερικό αίμα. Εκτός από το μυελόγραμμα, στο δείγμα του μυελού των οστών, θα πραγματοποιηθεί ακόμα καρυότυπος και κυτταρογενετική ανάλυση με σκοπό την ανεύρεση των υποκείμενων γενετικών ανωμαλιών. Με βάση τις υποκείμενες κυτταρογενετικές ανωμαλίες και άλλα κλινικά και εργαστηριακά κριτήρια, όπως είναι ο συνολικός αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων, η ηλικία του ασθενούς και η ανταπόκριση στη θεραπεία, οι ασθενείς κατατάσσονται σε χαμηλού, ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου. Υπάρχουν γενετικές ανωμαλίες που συνδέονται με άριστη πρόγνωση, όπως είναι στην ΟΛΛ η υπερδιπλοειδία και η αντιμετάθεση t(12;21)/TEL-AML1, και αντίστοιχα στην ΟΜΛ οι αντιμεταθέσεις t(15;17)/PML-RARA και t(8;21). Άλλες γενετικές ανωμαλίες σχετίζονται με κακή πρόγνωση, όπως είναι η υποδιπλοειδία και οι αντιμεταθέσεις t(4;11)/MLL-AF4 και t(9;22)/BCR-ABL1 στην ΟΛΛ και αντίστοιχα στην ΟΜΛ η αντιμετάθεση t(6;9)/DEK-NUP214 και οι περιπτώσεις με σύνθετο καρυότυπο. Σε αυτούς τους ασθενείς ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου, την πρόγνωση βοηθάει η εντατικοποίηση της χημειοθεραπείας και στις περιπτώσεις όπου αυτό είναι εφικτό η χορήγηση στοχευμένης θεραπείας, όπως είναι οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης στην Ph+ ΟΛΛ. Με τις νέες διαγνωστικές τεχνικές, όλο και περισσότερες γενετικές ανωμαλίες ανευρίσκονται σε ασθενείς με λευχαιμία. Με τις ακόμα νεότερες τεχνικές ανίχνευσης γονιδιακών διαταραχών, όπως είναι οι αλληλουχίσεις νεότερης γενιάς, ο στόχος είναι η ακόμα καλύτερη κατάταξη των ασθενών, με σκοπό να οδηγηθούμε στα επόμενα χρόνια σε ακόμα πιο στοχευμένη θεραπεία και αντιμετώπιση των ασθενών υψηλού κινδύνου. Η ένταξη ολοένα και περισσότερων θεραπευτικών επιλογών στην αντιμετώπιση της λευχαιμίας της παιδικής ηλικίας, όπως είναι για παράδειγμα τα μονοκλωνικά αντισώματα και η CAR-T cells θεραπεία, ανοίγει νέους ορίζοντες, δίνοντας ελπίδα για ακόμη υψηλότερα ποσοστά ίασης στην πληθυσμιακή αυτή ομάδα.","abstract_has_math":false,"creators":["Δαρδαμάνη Ευαγγελία","Dardamani Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938526"],"render_values":[{"text":"uoadl:2938526","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938526","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938526","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2938526","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δαρδαμάνη Ευαγγελία","Dardamani Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938526","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938526"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λευχαιμία της παιδικής ηλικίας είναι η συχνότερη μορφή καρκίνου στα παιδιά, με πολύ συχνότερη την οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου στα παιδιά μετά τα ατυχήματα. Έχει φανεί ότι η πρόγνωση της κάθε μορφής λευχαιμίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το γενετικό υπόβαθρο του ασθενούς. Στόχος αυτής της μελέτης είναι να ανασκοπήσει τη βιβλιογραφία και να αναδείξει τη συσχέτιση μεταξύ του γενετικού υπόβαθρου και της πρόγνωσης της λευχαιμίας στα παιδιά. H διάγνωση της λευχαιμίας βασίζεται στο μυελόγραμμα, αν και υπάρχουν ενδείξεις ήδη από τη γενική αίματος και πολύ συχνά ανευρίσκονται βλάστες και στο περιφερικό αίμα. Εκτός από το μυελόγραμμα, στο δείγμα του μυελού των οστών, θα πραγματοποιηθεί ακόμα καρυότυπος και κυτταρογενετική ανάλυση με σκοπό την ανεύρεση των υποκείμενων γενετικών ανωμαλιών. Με βάση τις υποκείμενες κυτταρογενετικές ανωμαλίες και άλλα κλινικά και εργαστηριακά κριτήρια, όπως είναι ο συνολικός αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων, η ηλικία του ασθενούς και η ανταπόκριση στη θεραπεία, οι ασθενείς κατατάσσονται σε χαμηλού, ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου. Υπάρχουν γενετικές ανωμαλίες που συνδέονται με άριστη πρόγνωση, όπως είναι στην ΟΛΛ η υπερδιπλοειδία και η αντιμετάθεση t(12;21)/TEL-AML1, και αντίστοιχα στην ΟΜΛ οι αντιμεταθέσεις t(15;17)/PML-RARA και t(8;21). Άλλες γενετικές ανωμαλίες σχετίζονται με κακή πρόγνωση, όπως είναι η υποδιπλοειδία και οι αντιμεταθέσεις t(4;11)/MLL-AF4 και t(9;22)/BCR-ABL1 στην ΟΛΛ και αντίστοιχα στην ΟΜΛ η αντιμετάθεση t(6;9)/DEK-NUP214 και οι περιπτώσεις με σύνθετο καρυότυπο. Σε αυτούς τους ασθενείς ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου, την πρόγνωση βοηθάει η εντατικοποίηση της χημειοθεραπείας και στις περιπτώσεις όπου αυτό είναι εφικτό η χορήγηση στοχευμένης θεραπείας, όπως είναι οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης στην Ph+ ΟΛΛ. Με τις νέες διαγνωστικές τεχνικές, όλο και περισσότερες γενετικές ανωμαλίες ανευρίσκονται σε ασθενείς με λευχαιμία. Με τις ακόμα νεότερες τεχνικές ανίχνευσης γονιδιακών διαταραχών, όπως είναι οι αλληλουχίσεις νεότερης γενιάς, ο στόχος είναι η ακόμα καλύτερη κατάταξη των ασθενών, με σκοπό να οδηγηθούμε στα επόμενα χρόνια σε ακόμα πιο στοχευμένη θεραπεία και αντιμετώπιση των ασθενών υψηλού κινδύνου. Η ένταξη ολοένα και περισσότερων θεραπευτικών επιλογών στην αντιμετώπιση της λευχαιμίας της παιδικής ηλικίας, όπως είναι για παράδειγμα τα μονοκλωνικά αντισώματα και η CAR-T cells θεραπεία, ανοίγει νέους ορίζοντες, δίνοντας ελπίδα για ακόμη υψηλότερα ποσοστά ίασης στην πληθυσμιακή αυτή ομάδα.","Leukemia is the most common cancer in children and teens and the most common form of childhood leukemia is acute lymphoblastic leukemia (ALL). Childhood leukemia is the second cause of death in children after accidents. Studies have shown the correlation between genetic background of the disease and prognosis. The aim of this study is to review the literature and highlight the association between genetic background and prognosis of leukemia in children. A blood test (CBC) showing an abnormal white blood cell count may suggest the diagnosis. To confirm the diagnosis, a bone marrow aspiration and biopsy need to be performed. Further karyotyping and cytogenetic analysis of the bone marrow sample will be performed to highlight the underlying genetic abnormalities. Based on the underlying cytogenetic abnormalities and other clinical and laboratory criteria, such as total white blood cell count, patient age, and response to treatment, patients are classified as low, intermediate, and high risk. There are genetic abnormalities associated with an excellent prognosis, such as hyperdiploidy and t(12;21)/TEL-AML1 in ALL, and respectively in AML, t(15;17)/PML-RARA and t(8;21). Other genetic abnormalities are associated with poor prognosis, such as hypodiploidy and the t(4;11)/MLL-AF4 and t(9;22)/BCR-ABL1 in ALL and the translucency t (6;9)/DEK-NUP214 and cases with complex karyotype. In these intermediate and high-risk patients, the prognosis is ameliorated by the intensification of chemotherapy and where possible the administration of targeted therapy, such as tyrosine kinase inhibitors in Ph + ALL. With new diagnostic techniques, more genetic abnormalities are continuously being recognized in patients with leukemia. With even newer techniques for detecting genetic disorders, such as the Next-Generation Sequencing (NGS), the aim is the better classification of patients, in order to lead to even more targeted therapies in the near future. The introduction of new therapeutic options in the treatment of childhood leukemia, such as monoclonal antibodies and CAR-T cells therapy, a new horizon is rapidly opening, giving hope to achieve even higher survival rates in this population group."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χρωμοσωμικές ανωμαλίες και επιβίωση της λευχαιμίας της παιδικής ηλικίας: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δαρδαμάνη Ευαγγελία","Dardamani Evangelia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η λευχαιμία της παιδικής ηλικίας είναι η συχνότερη μορφή καρκίνου στα παιδιά, με πολύ συχνότερη την οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου στα παιδιά μετά τα ατυχήματα. Έχει φανεί ότι η πρόγνωση της κάθε μορφής λευχαιμίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το γενετικό υπόβαθρο του ασθενούς. Στόχος αυτής της μελέτης είναι να ανασκοπήσει τη βιβλιογραφία και να αναδείξει τη συσχέτιση μεταξύ του γενετικού υπόβαθρου και της πρόγνωσης της λευχαιμίας στα παιδιά. H διάγνωση της λευχαιμίας βασίζεται στο μυελόγραμμα, αν και υπάρχουν ενδείξεις ήδη από τη γενική αίματος και πολύ συχνά ανευρίσκονται βλάστες και στο περιφερικό αίμα. Εκτός από το μυελόγραμμα, στο δείγμα του μυελού των οστών, θα πραγματοποιηθεί ακόμα καρυότυπος και κυτταρογενετική ανάλυση με σκοπό την ανεύρεση των υποκείμενων γενετικών ανωμαλιών. Με βάση τις υποκείμενες κυτταρογενετικές ανωμαλίες και άλλα κλινικά και εργαστηριακά κριτήρια, όπως είναι ο συνολικός αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων, η ηλικία του ασθενούς και η ανταπόκριση στη θεραπεία, οι ασθενείς κατατάσσονται σε χαμηλού, ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου. Υπάρχουν γενετικές ανωμαλίες που συνδέονται με άριστη πρόγνωση, όπως είναι στην ΟΛΛ η υπερδιπλοειδία και η αντιμετάθεση t(12;21)/TEL-AML1, και αντίστοιχα στην ΟΜΛ οι αντιμεταθέσεις t(15;17)/PML-RARA και t(8;21). Άλλες γενετικές ανωμαλίες σχετίζονται με κακή πρόγνωση, όπως είναι η υποδιπλοειδία και οι αντιμεταθέσεις t(4;11)/MLL-AF4 και t(9;22)/BCR-ABL1 στην ΟΛΛ και αντίστοιχα στην ΟΜΛ η αντιμετάθεση t(6;9)/DEK-NUP214 και οι περιπτώσεις με σύνθετο καρυότυπο. Σε αυτούς τους ασθενείς ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου, την πρόγνωση βοηθάει η εντατικοποίηση της χημειοθεραπείας και στις περιπτώσεις όπου αυτό είναι εφικτό η χορήγηση στοχευμένης θεραπείας, όπως είναι οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης στην Ph+ ΟΛΛ. Με τις νέες διαγνωστικές τεχνικές, όλο και περισσότερες γενετικές ανωμαλίες ανευρίσκονται σε ασθενείς με λευχαιμία. Με τις ακόμα νεότερες τεχνικές ανίχνευσης γονιδιακών διαταραχών, όπως είναι οι αλληλουχίσεις νεότερης γενιάς, ο στόχος είναι η ακόμα καλύτερη κατάταξη των ασθενών, με σκοπό να οδηγηθούμε στα επόμενα χρόνια σε ακόμα πιο στοχευμένη θεραπεία και αντιμετώπιση των ασθενών υψηλού κινδύνου. Η ένταξη ολοένα και περισσότερων θεραπευτικών επιλογών στην αντιμετώπιση της λευχαιμίας της παιδικής ηλικίας, όπως είναι για παράδειγμα τα μονοκλωνικά αντισώματα και η CAR-T cells θεραπεία, ανοίγει νέους ορίζοντες, δίνοντας ελπίδα για ακόμη υψηλότερα ποσοστά ίασης στην πληθυσμιακή αυτή ομάδα.","Leukemia is the most common cancer in children and teens and the most common form of childhood leukemia is acute lymphoblastic leukemia (ALL). Childhood leukemia is the second cause of death in children after accidents. Studies have shown the correlation between genetic background of the disease and prognosis. The aim of this study is to review the literature and highlight the association between genetic background and prognosis of leukemia in children. A blood test (CBC) showing an abnormal white blood cell count may suggest the diagnosis. To confirm the diagnosis, a bone marrow aspiration and biopsy need to be performed. Further karyotyping and cytogenetic analysis of the bone marrow sample will be performed to highlight the underlying genetic abnormalities. Based on the underlying cytogenetic abnormalities and other clinical and laboratory criteria, such as total white blood cell count, patient age, and response to treatment, patients are classified as low, intermediate, and high risk. There are genetic abnormalities associated with an excellent prognosis, such as hyperdiploidy and t(12;21)/TEL-AML1 in ALL, and respectively in AML, t(15;17)/PML-RARA and t(8;21). Other genetic abnormalities are associated with poor prognosis, such as hypodiploidy and the t(4;11)/MLL-AF4 and t(9;22)/BCR-ABL1 in ALL and the translucency t (6;9)/DEK-NUP214 and cases with complex karyotype. In these intermediate and high-risk patients, the prognosis is ameliorated by the intensification of chemotherapy and where possible the administration of targeted therapy, such as tyrosine kinase inhibitors in Ph + ALL. With new diagnostic techniques, more genetic abnormalities are continuously being recognized in patients with leukemia. With even newer techniques for detecting genetic disorders, such as the Next-Generation Sequencing (NGS), the aim is the better classification of patients, in order to lead to even more targeted therapies in the near future. The introduction of new therapeutic options in the treatment of childhood leukemia, such as monoclonal antibodies and CAR-T cells therapy, a new horizon is rapidly opening, giving hope to achieve even higher survival rates in this population group."],"dc:identifier":["uoadl:2938526","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938526"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χρωμοσωμικές ανωμαλίες και επιβίωση της λευχαιμίας της παιδικής ηλικίας: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:18Z"}