{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938547"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938547","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προπτωχευτικές διαδικασίες κατά το ελληνικό, γαλλικό και αγγλικό δίκαιο","abstract":"Δεν μπορεί ευχερώς κάποιος να ισχυριστεί ότι μένει ανεπηρέαστος σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Πολλώ δε μάλλον όταν κινείται στο χώρο του επιχειρείν. Η κρίση της επιχείρησης μπορεί να πυροδοτηθεί από ποικίλους παράγοντες. Στο μικροεπίπεδο, όλως ενδεικτικά αναφέρονται η απώλεια ενός σημαντικού πελάτη, η αύξηση του κόστους των πρώτων υλών και των τραπεζικών επιτοκίων, η απώλεια ενός μεριδίου αγοράς, η κακή διαχείριση. Στο μακροεπίπεδο, καταλυτική μπορεί να αποδειχθεί μια γενικευμένη οικονομική κρίση, όπως η πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία έπληξε βαρύτατα και την Ελλάδα. Και φυσικά, όσο πιο οξεία αναδεικνύεται η κρίση την οποία διέρχεται μια επιχείρηση, αναλόγως διαβαθμίζονται και τα μέτρα που μπορούν να ληφθούν για την αντιμετώπιση της. Έτσι, εάν αποκλειστούν φαινόμενα αδράνειας ή εγκατάλειψης, αρχικά το ενδιαφέρον εύλογα θα επικεντρωθεί, ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε, σε μέτρα πρόληψης της αφερεγγυότητας. Και πράγματι υπάρχουν πολλές δυνατότητες σε αυτό το πεδίο, οι οποίες κυμαίνονται από απλές διαπραγματεύσεις του οφειλέτη με τους πιστωτές του, οι οποίες μπορεί μάλιστα να μην περνούν καν την πόρτα της δικαστικής αίθουσας, από συμφωνίες που μπορεί να επικυρώνονται, ή και όχι, από το δικαστήριο, ή ακόμα και περιπτώσεις που κάποιο πρόσωπο που παρέχει εχέγγυα αμεροληψίας, εμπειρίας και ορθής κρίσης παρεμβαίνει, είτε υποστηρικτικά είτε αναλαμβάνοντας ακόμα και τα ηνία της επιχείρησης, για ορισμένο χρονικό διάστημα. Κάθε μία από αυτές τις επιλογές έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της. Και επίσης κάθε μία από αυτές τις επιλογές είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την έννομη τάξη στην οποία προβλέπεται. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το αίτημα της πρόληψης της αφερεγγυότητας πρακτικά, μέσα από τα νομικά εργαλεία και τις διαδικασίες που ισχύουν σε τρεις διαφορετικές έννομες τάξεις. Κατ’ αρχάς δίδεται το παράδειγμα του ελληνικού δικαίου μέσα από τον Πτωχευτικό Κώδικα και τη διαδικασία εξυγίανσης, με παράλληλες αναφορές και στο ν.4738/2020 για τη ρύθμιση οφειλών και παροχή δεύτερης ευκαιρίας. Ακολουθεί το παράδειγμα του γαλλικού δικαίου μέσα από τον Code de Commerce και τις διαδικασίες του Μandat ad hoc, της Conciliation και της Sauvegarde. Αναλύεται ακόμη το παράδειγμα του αγγλικού δικαίου μέσα από τους θεσμούς των Company Voluntary Arrangements, της Administration και των Schemes of Arrangement. Tέλος, διατυπώνονται δικαιοσυγκριτικές και συνθετικές εκτιμήσεις, υπό το φως του άρθρου 1 του Κανονισμού 848/20215 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ης Μαϊου 2015 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας .","abstract_html":"Δεν μπορεί ευχερώς κάποιος να ισχυριστεί ότι μένει ανεπηρέαστος σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Πολλώ δε μάλλον όταν κινείται στο χώρο του επιχειρείν. Η κρίση της επιχείρησης μπορεί να πυροδοτηθεί από ποικίλους παράγοντες. Στο μικροεπίπεδο, όλως ενδεικτικά αναφέρονται η απώλεια ενός σημαντικού πελάτη, η αύξηση του κόστους των πρώτων υλών και των τραπεζικών επιτοκίων, η απώλεια ενός μεριδίου αγοράς, η κακή διαχείριση. Στο μακροεπίπεδο, καταλυτική μπορεί να αποδειχθεί μια γενικευμένη οικονομική κρίση, όπως η πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία έπληξε βαρύτατα και την Ελλάδα. Και φυσικά, όσο πιο οξεία αναδεικνύεται η κρίση την οποία διέρχεται μια επιχείρηση, αναλόγως διαβαθμίζονται και τα μέτρα που μπορούν να ληφθούν για την αντιμετώπιση της. Έτσι, εάν αποκλειστούν φαινόμενα αδράνειας ή εγκατάλειψης, αρχικά το ενδιαφέρον εύλογα θα επικεντρωθεί, ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε, σε μέτρα πρόληψης της αφερεγγυότητας. Και πράγματι υπάρχουν πολλές δυνατότητες σε αυτό το πεδίο, οι οποίες κυμαίνονται από απλές διαπραγματεύσεις του οφειλέτη με τους πιστωτές του, οι οποίες μπορεί μάλιστα να μην περνούν καν την πόρτα της δικαστικής αίθουσας, από συμφωνίες που μπορεί να επικυρώνονται, ή και όχι, από το δικαστήριο, ή ακόμα και περιπτώσεις που κάποιο πρόσωπο που παρέχει εχέγγυα αμεροληψίας, εμπειρίας και ορθής κρίσης παρεμβαίνει, είτε υποστηρικτικά είτε αναλαμβάνοντας ακόμα και τα ηνία της επιχείρησης, για ορισμένο χρονικό διάστημα. Κάθε μία από αυτές τις επιλογές έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της. Και επίσης κάθε μία από αυτές τις επιλογές είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την έννομη τάξη στην οποία προβλέπεται. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το αίτημα της πρόληψης της αφερεγγυότητας πρακτικά, μέσα από τα νομικά εργαλεία και τις διαδικασίες που ισχύουν σε τρεις διαφορετικές έννομες τάξεις. Κατ’ αρχάς δίδεται το παράδειγμα του ελληνικού δικαίου μέσα από τον Πτωχευτικό Κώδικα και τη διαδικασία εξυγίανσης, με παράλληλες αναφορές και στο ν.4738/2020 για τη ρύθμιση οφειλών και παροχή δεύτερης ευκαιρίας. Ακολουθεί το παράδειγμα του γαλλικού δικαίου μέσα από τον Code de Commerce και τις διαδικασίες του Μandat ad hoc, της Conciliation και της Sauvegarde. Αναλύεται ακόμη το παράδειγμα του αγγλικού δικαίου μέσα από τους θεσμούς των Company Voluntary Arrangements, της Administration και των Schemes of Arrangement. Tέλος, διατυπώνονται δικαιοσυγκριτικές και συνθετικές εκτιμήσεις, υπό το φως του άρθρου 1 του Κανονισμού 848/20215 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ης Μαϊου 2015 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας .","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσιάπη Χριστίνα-Καλλιόπη","Katsiapi Christina-Kalliopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:20Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938547"],"render_values":[{"text":"uoadl:2938547","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938547","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938547","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2938547","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσιάπη Χριστίνα-Καλλιόπη","Katsiapi Christina-Kalliopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938547","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938547"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Δεν μπορεί ευχερώς κάποιος να ισχυριστεί ότι μένει ανεπηρέαστος σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Πολλώ δε μάλλον όταν κινείται στο χώρο του επιχειρείν. Η κρίση της επιχείρησης μπορεί να πυροδοτηθεί από ποικίλους παράγοντες. Στο μικροεπίπεδο, όλως ενδεικτικά αναφέρονται η απώλεια ενός σημαντικού πελάτη, η αύξηση του κόστους των πρώτων υλών και των τραπεζικών επιτοκίων, η απώλεια ενός μεριδίου αγοράς, η κακή διαχείριση. Στο μακροεπίπεδο, καταλυτική μπορεί να αποδειχθεί μια γενικευμένη οικονομική κρίση, όπως η πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία έπληξε βαρύτατα και την Ελλάδα. Και φυσικά, όσο πιο οξεία αναδεικνύεται η κρίση την οποία διέρχεται μια επιχείρηση, αναλόγως διαβαθμίζονται και τα μέτρα που μπορούν να ληφθούν για την αντιμετώπιση της. Έτσι, εάν αποκλειστούν φαινόμενα αδράνειας ή εγκατάλειψης, αρχικά το ενδιαφέρον εύλογα θα επικεντρωθεί, ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε, σε μέτρα πρόληψης της αφερεγγυότητας. Και πράγματι υπάρχουν πολλές δυνατότητες σε αυτό το πεδίο, οι οποίες κυμαίνονται από απλές διαπραγματεύσεις του οφειλέτη με τους πιστωτές του, οι οποίες μπορεί μάλιστα να μην περνούν καν την πόρτα της δικαστικής αίθουσας, από συμφωνίες που μπορεί να επικυρώνονται, ή και όχι, από το δικαστήριο, ή ακόμα και περιπτώσεις που κάποιο πρόσωπο που παρέχει εχέγγυα αμεροληψίας, εμπειρίας και ορθής κρίσης παρεμβαίνει, είτε υποστηρικτικά είτε αναλαμβάνοντας ακόμα και τα ηνία της επιχείρησης, για ορισμένο χρονικό διάστημα. Κάθε μία από αυτές τις επιλογές έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της. Και επίσης κάθε μία από αυτές τις επιλογές είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την έννομη τάξη στην οποία προβλέπεται. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το αίτημα της πρόληψης της αφερεγγυότητας πρακτικά, μέσα από τα νομικά εργαλεία και τις διαδικασίες που ισχύουν σε τρεις διαφορετικές έννομες τάξεις. Κατ’ αρχάς δίδεται το παράδειγμα του ελληνικού δικαίου μέσα από τον Πτωχευτικό Κώδικα και τη διαδικασία εξυγίανσης, με παράλληλες αναφορές και στο ν.4738/2020 για τη ρύθμιση οφειλών και παροχή δεύτερης ευκαιρίας. Ακολουθεί το παράδειγμα του γαλλικού δικαίου μέσα από τον Code de Commerce και τις διαδικασίες του Μandat ad hoc, της Conciliation και της Sauvegarde. Αναλύεται ακόμη το παράδειγμα του αγγλικού δικαίου μέσα από τους θεσμούς των Company Voluntary Arrangements, της Administration και των Schemes of Arrangement. Tέλος, διατυπώνονται δικαιοσυγκριτικές και συνθετικές εκτιμήσεις, υπό το φως του άρθρου 1 του Κανονισμού 848/20215 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ης Μαϊου 2015 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας .","One cannot easily claim to stay unaffected by financial crisis. Especially when it comes to business. Business crisis can be triggered by a variety of factors. One the one hand,, the loss of a significant customer, the increase in the cost of raw materials and bank interest rates , mismanagement are all indicative. On the other hand, a generalised economic crisis can be proved to be a catalyst, such as the recent global economic crisis. And of course, according to the intensity of the crisis a company is going through, a variety of measures can be provided. Thus, except for abandonment phenomena, the interest should initially focus on insolvency prevention measures. There are actually many possibilities, varying from simple negotiations between the debtor and the creditors, which may not even enter the courtroom, to agreements that may or may not be ratified by the court, or even cases where a neutral person, acting with impartiality, intervenes either supportively or even takes over the business management for a period of time. Each of these options entails advantages and disadvantages. And of course, each of these options is linked to a certain legal system. The thesis hereby examines the issue of insolvency prevention in practice, through the legal tools and procedures that apply in three different legal systems: the Greek, the French and the English legal system. Finally, comparative and synthetic assessments are presented, in the light of Article 1 of Regulation 848/20215 of 20 May 2015 on insolvency proceedings."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προπτωχευτικές διαδικασίες κατά το ελληνικό, γαλλικό και αγγλικό δίκαιο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσιάπη Χριστίνα-Καλλιόπη","Katsiapi Christina-Kalliopi"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Δεν μπορεί ευχερώς κάποιος να ισχυριστεί ότι μένει ανεπηρέαστος σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Πολλώ δε μάλλον όταν κινείται στο χώρο του επιχειρείν. Η κρίση της επιχείρησης μπορεί να πυροδοτηθεί από ποικίλους παράγοντες. Στο μικροεπίπεδο, όλως ενδεικτικά αναφέρονται η απώλεια ενός σημαντικού πελάτη, η αύξηση του κόστους των πρώτων υλών και των τραπεζικών επιτοκίων, η απώλεια ενός μεριδίου αγοράς, η κακή διαχείριση. Στο μακροεπίπεδο, καταλυτική μπορεί να αποδειχθεί μια γενικευμένη οικονομική κρίση, όπως η πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία έπληξε βαρύτατα και την Ελλάδα. Και φυσικά, όσο πιο οξεία αναδεικνύεται η κρίση την οποία διέρχεται μια επιχείρηση, αναλόγως διαβαθμίζονται και τα μέτρα που μπορούν να ληφθούν για την αντιμετώπιση της. Έτσι, εάν αποκλειστούν φαινόμενα αδράνειας ή εγκατάλειψης, αρχικά το ενδιαφέρον εύλογα θα επικεντρωθεί, ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε, σε μέτρα πρόληψης της αφερεγγυότητας. Και πράγματι υπάρχουν πολλές δυνατότητες σε αυτό το πεδίο, οι οποίες κυμαίνονται από απλές διαπραγματεύσεις του οφειλέτη με τους πιστωτές του, οι οποίες μπορεί μάλιστα να μην περνούν καν την πόρτα της δικαστικής αίθουσας, από συμφωνίες που μπορεί να επικυρώνονται, ή και όχι, από το δικαστήριο, ή ακόμα και περιπτώσεις που κάποιο πρόσωπο που παρέχει εχέγγυα αμεροληψίας, εμπειρίας και ορθής κρίσης παρεμβαίνει, είτε υποστηρικτικά είτε αναλαμβάνοντας ακόμα και τα ηνία της επιχείρησης, για ορισμένο χρονικό διάστημα. Κάθε μία από αυτές τις επιλογές έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της. Και επίσης κάθε μία από αυτές τις επιλογές είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την έννομη τάξη στην οποία προβλέπεται. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το αίτημα της πρόληψης της αφερεγγυότητας πρακτικά, μέσα από τα νομικά εργαλεία και τις διαδικασίες που ισχύουν σε τρεις διαφορετικές έννομες τάξεις. Κατ’ αρχάς δίδεται το παράδειγμα του ελληνικού δικαίου μέσα από τον Πτωχευτικό Κώδικα και τη διαδικασία εξυγίανσης, με παράλληλες αναφορές και στο ν.4738/2020 για τη ρύθμιση οφειλών και παροχή δεύτερης ευκαιρίας. Ακολουθεί το παράδειγμα του γαλλικού δικαίου μέσα από τον Code de Commerce και τις διαδικασίες του Μandat ad hoc, της Conciliation και της Sauvegarde. Αναλύεται ακόμη το παράδειγμα του αγγλικού δικαίου μέσα από τους θεσμούς των Company Voluntary Arrangements, της Administration και των Schemes of Arrangement. Tέλος, διατυπώνονται δικαιοσυγκριτικές και συνθετικές εκτιμήσεις, υπό το φως του άρθρου 1 του Κανονισμού 848/20215 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ης Μαϊου 2015 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας .","One cannot easily claim to stay unaffected by financial crisis. Especially when it comes to business. Business crisis can be triggered by a variety of factors. One the one hand,, the loss of a significant customer, the increase in the cost of raw materials and bank interest rates , mismanagement are all indicative. On the other hand, a generalised economic crisis can be proved to be a catalyst, such as the recent global economic crisis. And of course, according to the intensity of the crisis a company is going through, a variety of measures can be provided. Thus, except for abandonment phenomena, the interest should initially focus on insolvency prevention measures. There are actually many possibilities, varying from simple negotiations between the debtor and the creditors, which may not even enter the courtroom, to agreements that may or may not be ratified by the court, or even cases where a neutral person, acting with impartiality, intervenes either supportively or even takes over the business management for a period of time. Each of these options entails advantages and disadvantages. And of course, each of these options is linked to a certain legal system. The thesis hereby examines the issue of insolvency prevention in practice, through the legal tools and procedures that apply in three different legal systems: the Greek, the French and the English legal system. Finally, comparative and synthetic assessments are presented, in the light of Article 1 of Regulation 848/20215 of 20 May 2015 on insolvency proceedings."],"dc:identifier":["uoadl:2938547","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938547"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Προπτωχευτικές διαδικασίες κατά το ελληνικό, γαλλικό και αγγλικό δίκαιο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:20Z"}