{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938566"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938566","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανθεκτικότητα στη μετάγγιση των αιμοπεταλίων σε ασθενείς με αιματολογική κακοήθεια","abstract":"Η ανθεκτικότητα στις μεταγγίσεις αιμοπεταλίων σε ασθενείς με Αιματολογική κακοήθεια είναι συχνό ζήτημα που απασχολεί στη σημερινή κλινική πρακτική. Έχει αποδειχθεί ότι συνοδεύεται από αύξηση των αιμορραγικών συμβάντων και του χρονικού διαστήματος παραμονής στο νοσοκομείο, με αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής και την ολική επιβίωση των ασθενών. Οι μηχανισμοί ανθεκτικότητας αφορούν συχνότερα κλινικές εκδηλώσεις που συνοδεύουν τους Αιματολογικούς ασθενείς πχ. λοίμωξη, ΔΕΠ, σπληνομεγαλία κλπ και συντελούν στην πρόωρη καταστροφή των μεταγγισμένων αιμοπεταλίων, ενώ σπανιότερα συμμετέχουν ανοσολογικοί μηχανισμοί. Οι τελευταίοι βασίζονται στην αλλοδραστικότητα και στοχεύουν συνήθως τα αντιγόνα HLA τάξης Ι στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων, λιγότερο συχνά τα αιμοπεταλιακά αντιγόνα HPA και αντιγόνα του συστήματος ΑΒΟ ή ακόμα σπανιότερα αντιγόνα. Παρόλο που οι περιπτώσεις μη ανοσολογικού αιτίου υπερτερούν, η Επιστημονική Κοινότητα δίνει έμφαση στους ανοσολογικούς μηχανισμούς καθώς αποτελούν στόχους που ίσως μπορέσουν να ξεπεραστούν με συγκεκριμένες στρατηγικές. Για την αντιμετώπιση της ανθεκτικότητας το πρώτο βήμα είναι η χορήγηση φρέσκων ΑΒΟ-ταυτόσημων ασκών αιμοπεταλίων. Στη συνέχεια, σύγχρονες επιλογές αποτελούν η μετάγγιση συμβατών κατά HLA αιμοπεταλίων, η χορήγηση συμβατού ασκού μετά από διασταύρωση ή η αποφυγή δοτών με αντιγόνα αντίστοιχα με τα κυκλοφορούντα αντιHLA αντισώματα στον ορό του αρρώστου. Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου είναι πρόκληση για τον σύγχρονο κλινικό ιατρό και τα Εθνικά Συστήματα Υγείας, που εκτός από τη βέλτιστο όφελος για τον ασθενή στοχεύουν στο ελάχιστο κόστος. Παρ’ όλους τους ειδικούς χειρισμούς που εφαρμόζονται υπάρχει ένα ποσοστό ασθενών που τελικά δε θα ωφεληθούν, ως εκ τούτου χρειάζονται περισσότερα δεδομένα και νεότερες επιλογές προσέγγισης του ανθεκτικού ασθενούς.","abstract_html":"Η ανθεκτικότητα στις μεταγγίσεις αιμοπεταλίων σε ασθενείς με Αιματολογική κακοήθεια είναι συχνό ζήτημα που απασχολεί στη σημερινή κλινική πρακτική. Έχει αποδειχθεί ότι συνοδεύεται από αύξηση των αιμορραγικών συμβάντων και του χρονικού διαστήματος παραμονής στο νοσοκομείο, με αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής και την ολική επιβίωση των ασθενών. Οι μηχανισμοί ανθεκτικότητας αφορούν συχνότερα κλινικές εκδηλώσεις που συνοδεύουν τους Αιματολογικούς ασθενείς πχ. λοίμωξη, ΔΕΠ, σπληνομεγαλία κλπ και συντελούν στην πρόωρη καταστροφή των μεταγγισμένων αιμοπεταλίων, ενώ σπανιότερα συμμετέχουν ανοσολογικοί μηχανισμοί. Οι τελευταίοι βασίζονται στην αλλοδραστικότητα και στοχεύουν συνήθως τα αντιγόνα HLA τάξης Ι στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων, λιγότερο συχνά τα αιμοπεταλιακά αντιγόνα HPA και αντιγόνα του συστήματος ΑΒΟ ή ακόμα σπανιότερα αντιγόνα. Παρόλο που οι περιπτώσεις μη ανοσολογικού αιτίου υπερτερούν, η Επιστημονική Κοινότητα δίνει έμφαση στους ανοσολογικούς μηχανισμούς καθώς αποτελούν στόχους που ίσως μπορέσουν να ξεπεραστούν με συγκεκριμένες στρατηγικές. Για την αντιμετώπιση της ανθεκτικότητας το πρώτο βήμα είναι η χορήγηση φρέσκων ΑΒΟ-ταυτόσημων ασκών αιμοπεταλίων. Στη συνέχεια, σύγχρονες επιλογές αποτελούν η μετάγγιση συμβατών κατά HLA αιμοπεταλίων, η χορήγηση συμβατού ασκού μετά από διασταύρωση ή η αποφυγή δοτών με αντιγόνα αντίστοιχα με τα κυκλοφορούντα αντιHLA αντισώματα στον ορό του αρρώστου. Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου είναι πρόκληση για τον σύγχρονο κλινικό ιατρό και τα Εθνικά Συστήματα Υγείας, που εκτός από τη βέλτιστο όφελος για τον ασθενή στοχεύουν στο ελάχιστο κόστος. Παρ’ όλους τους ειδικούς χειρισμούς που εφαρμόζονται υπάρχει ένα ποσοστό ασθενών που τελικά δε θα ωφεληθούν, ως εκ τούτου χρειάζονται περισσότερα δεδομένα και νεότερες επιλογές προσέγγισης του ανθεκτικού ασθενούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Δελλατόλα Μαρία","Dellatola Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938566"],"render_values":[{"text":"uoadl:2938566","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938566","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938566","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2938566","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δελλατόλα Μαρία","Dellatola Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938566","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938566"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανθεκτικότητα στις μεταγγίσεις αιμοπεταλίων σε ασθενείς με Αιματολογική κακοήθεια είναι συχνό ζήτημα που απασχολεί στη σημερινή κλινική πρακτική. Έχει αποδειχθεί ότι συνοδεύεται από αύξηση των αιμορραγικών συμβάντων και του χρονικού διαστήματος παραμονής στο νοσοκομείο, με αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής και την ολική επιβίωση των ασθενών. Οι μηχανισμοί ανθεκτικότητας αφορούν συχνότερα κλινικές εκδηλώσεις που συνοδεύουν τους Αιματολογικούς ασθενείς πχ. λοίμωξη, ΔΕΠ, σπληνομεγαλία κλπ και συντελούν στην πρόωρη καταστροφή των μεταγγισμένων αιμοπεταλίων, ενώ σπανιότερα συμμετέχουν ανοσολογικοί μηχανισμοί. Οι τελευταίοι βασίζονται στην αλλοδραστικότητα και στοχεύουν συνήθως τα αντιγόνα HLA τάξης Ι στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων, λιγότερο συχνά τα αιμοπεταλιακά αντιγόνα HPA και αντιγόνα του συστήματος ΑΒΟ ή ακόμα σπανιότερα αντιγόνα. Παρόλο που οι περιπτώσεις μη ανοσολογικού αιτίου υπερτερούν, η Επιστημονική Κοινότητα δίνει έμφαση στους ανοσολογικούς μηχανισμούς καθώς αποτελούν στόχους που ίσως μπορέσουν να ξεπεραστούν με συγκεκριμένες στρατηγικές. Για την αντιμετώπιση της ανθεκτικότητας το πρώτο βήμα είναι η χορήγηση φρέσκων ΑΒΟ-ταυτόσημων ασκών αιμοπεταλίων. Στη συνέχεια, σύγχρονες επιλογές αποτελούν η μετάγγιση συμβατών κατά HLA αιμοπεταλίων, η χορήγηση συμβατού ασκού μετά από διασταύρωση ή η αποφυγή δοτών με αντιγόνα αντίστοιχα με τα κυκλοφορούντα αντιHLA αντισώματα στον ορό του αρρώστου. Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου είναι πρόκληση για τον σύγχρονο κλινικό ιατρό και τα Εθνικά Συστήματα Υγείας, που εκτός από τη βέλτιστο όφελος για τον ασθενή στοχεύουν στο ελάχιστο κόστος. Παρ’ όλους τους ειδικούς χειρισμούς που εφαρμόζονται υπάρχει ένα ποσοστό ασθενών που τελικά δε θα ωφεληθούν, ως εκ τούτου χρειάζονται περισσότερα δεδομένα και νεότερες επιλογές προσέγγισης του ανθεκτικού ασθενούς.","Platelet transfusion refractoriness in patients with hematologic malignancy is an issue of great interest in clinical practice. Platelet refractoriness has already been proven to correlate with an increase in bleeding events and duration of hospitalization, significantly affecting the quality of life as well as the overall survival of patients. Complications such as infections, disseminated intravascular coagulation (DIC) and splenomegaly, which often accompany patients with hematologic disease, are to blame in most of the cases. However, the role of the immune system is occasionally determinant; as a result, a variety of strategies have been developed to tackle its effect. Immune mechanisms based on alloreactivity target Human Leukocyte Antigens, Human Platelet Antigens or ABO antigens on the platelet surface. Although general implementation of prestorage Leukodepletion in blood derivatives alleviated immunologic response, most hematologic patients still produce alloreactive antibodies. Providing fresh, ABO-identical platelets to refractory patients is the start line of the battle, while it is considered effective for both immune and non-immune causes. Furthermore, techniques such as HLA-matched platelets, cross-matched platelets and antibody specificity prediction are available in clinical practice aiding transfusion increments in refractory patients. Selection of the proper method for each patient is certainly a challenge for the clinician, not to mention the cost assessment for any contextual National Health System. Platelets derived from HLA-identical stem cells could represent a future perspective which would also resolve platelet adequacy. Despite these applications, there is a group of patients who will not benefit from the available strategies; therefore future research should focus on developing more mechanism-based therapeutic solutions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανθεκτικότητα στη μετάγγιση των αιμοπεταλίων σε ασθενείς με αιματολογική κακοήθεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δελλατόλα Μαρία","Dellatola Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η ανθεκτικότητα στις μεταγγίσεις αιμοπεταλίων σε ασθενείς με Αιματολογική κακοήθεια είναι συχνό ζήτημα που απασχολεί στη σημερινή κλινική πρακτική. Έχει αποδειχθεί ότι συνοδεύεται από αύξηση των αιμορραγικών συμβάντων και του χρονικού διαστήματος παραμονής στο νοσοκομείο, με αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής και την ολική επιβίωση των ασθενών. Οι μηχανισμοί ανθεκτικότητας αφορούν συχνότερα κλινικές εκδηλώσεις που συνοδεύουν τους Αιματολογικούς ασθενείς πχ. λοίμωξη, ΔΕΠ, σπληνομεγαλία κλπ και συντελούν στην πρόωρη καταστροφή των μεταγγισμένων αιμοπεταλίων, ενώ σπανιότερα συμμετέχουν ανοσολογικοί μηχανισμοί. Οι τελευταίοι βασίζονται στην αλλοδραστικότητα και στοχεύουν συνήθως τα αντιγόνα HLA τάξης Ι στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων, λιγότερο συχνά τα αιμοπεταλιακά αντιγόνα HPA και αντιγόνα του συστήματος ΑΒΟ ή ακόμα σπανιότερα αντιγόνα. Παρόλο που οι περιπτώσεις μη ανοσολογικού αιτίου υπερτερούν, η Επιστημονική Κοινότητα δίνει έμφαση στους ανοσολογικούς μηχανισμούς καθώς αποτελούν στόχους που ίσως μπορέσουν να ξεπεραστούν με συγκεκριμένες στρατηγικές. Για την αντιμετώπιση της ανθεκτικότητας το πρώτο βήμα είναι η χορήγηση φρέσκων ΑΒΟ-ταυτόσημων ασκών αιμοπεταλίων. Στη συνέχεια, σύγχρονες επιλογές αποτελούν η μετάγγιση συμβατών κατά HLA αιμοπεταλίων, η χορήγηση συμβατού ασκού μετά από διασταύρωση ή η αποφυγή δοτών με αντιγόνα αντίστοιχα με τα κυκλοφορούντα αντιHLA αντισώματα στον ορό του αρρώστου. Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου είναι πρόκληση για τον σύγχρονο κλινικό ιατρό και τα Εθνικά Συστήματα Υγείας, που εκτός από τη βέλτιστο όφελος για τον ασθενή στοχεύουν στο ελάχιστο κόστος. Παρ’ όλους τους ειδικούς χειρισμούς που εφαρμόζονται υπάρχει ένα ποσοστό ασθενών που τελικά δε θα ωφεληθούν, ως εκ τούτου χρειάζονται περισσότερα δεδομένα και νεότερες επιλογές προσέγγισης του ανθεκτικού ασθενούς.","Platelet transfusion refractoriness in patients with hematologic malignancy is an issue of great interest in clinical practice. Platelet refractoriness has already been proven to correlate with an increase in bleeding events and duration of hospitalization, significantly affecting the quality of life as well as the overall survival of patients. Complications such as infections, disseminated intravascular coagulation (DIC) and splenomegaly, which often accompany patients with hematologic disease, are to blame in most of the cases. However, the role of the immune system is occasionally determinant; as a result, a variety of strategies have been developed to tackle its effect. Immune mechanisms based on alloreactivity target Human Leukocyte Antigens, Human Platelet Antigens or ABO antigens on the platelet surface. Although general implementation of prestorage Leukodepletion in blood derivatives alleviated immunologic response, most hematologic patients still produce alloreactive antibodies. Providing fresh, ABO-identical platelets to refractory patients is the start line of the battle, while it is considered effective for both immune and non-immune causes. Furthermore, techniques such as HLA-matched platelets, cross-matched platelets and antibody specificity prediction are available in clinical practice aiding transfusion increments in refractory patients. Selection of the proper method for each patient is certainly a challenge for the clinician, not to mention the cost assessment for any contextual National Health System. Platelets derived from HLA-identical stem cells could represent a future perspective which would also resolve platelet adequacy. Despite these applications, there is a group of patients who will not benefit from the available strategies; therefore future research should focus on developing more mechanism-based therapeutic solutions."],"dc:identifier":["uoadl:2938566","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938566"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανθεκτικότητα στη μετάγγιση των αιμοπεταλίων σε ασθενείς με αιματολογική κακοήθεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:20Z"}