{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938687"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938687","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το εκπαιδευτικό \"πείραμα\" της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης λόγω της πανδημίας Covid-19: Αφηγήσεις Ελλήνων εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης","abstract":"Η πρωτόφαντη εκπαιδευτική κρίση που προκάλεσε η πανδημία Covid-19 συντάραξε την εκπαιδευτική κοινότητα παγκοσμίως και έθεσε τους εκπαιδευτικούς στο επίκεντρο της εκπαιδευτικής έρευνας. Η παρούσα μελέτη αξιοποιεί την πρακτική γνώση που απέκτησαν οι εκπαιδευτικοί για την απομακρυσμένη διδασκαλία έκτακτης ανάγκης μέσω της βιωμένης εμπειρίας τους. Αφ’ ενός, για να αναδείξει την προβληματική που εγείρει η τηλεκπαίδευση των μαθητών του δημόσιου Δευτεροβάθμιου σχολείου. Αφ’ ετέρου, για να σκιαγραφήσει το ρόλο του εκπαιδευτικού στην εφαρμογή μιας νέας υβριδικής εκπαίδευσης στο μέλλον συνεπεία νέων έκτακτων κρίσεων. Ειδικότερα, σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εμπλουτίσει την δημόσια γνώση για το απρόβλεπτο εκπαιδευτικό πείραμα της τηλεκπαίδευσης μέσω των εμπειριών εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Για την επίτευξη του βασικού σκοπού της έρευνας επιδιώχθηκε να σκιαγραφηθεί ο ρόλος τους πριν από την εκδήλωση της πανδημίας Covid-19 και κατά τη διάρκεια της εφαρμογής της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης, να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος της ανταπόκρισής τους στις απαιτήσεις της εκπαιδευτικής κρίσης στο κοινωνικό τους κύρος και εν τέλει να αξιολογηθεί η επίδραση της εξ αποστάσεως διδασκαλίας στο μέλλον των εκπαιδευτικών ως επαγγελματιών. Για να εξυπηρετηθεί αποτελεσματικότερα ο σκοπός της έρευνας επελέγη ως προσφορότερη η ποιοτική μέθοδος. Η ποιοτική διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών μέσω των εξιστορήσεών τους (narratives) προκρίνεται ως μια χρήσιμη μέθοδος για την κατανόηση και την ερμηνεία ζητημάτων που άπτονται της επαγγελματικής τους ζωής. Για τη συλλογή των δεδομένων ελήφθησαν δέκα «εις βάθος» συνεντεύξεις από εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στην εφαρμογή της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, ο εκπαιδευτικός του δημόσιου δευτεροβάθμιου σχολείου πριν από την εκδήλωση της πανδημίας είχε μειωμένο κοινωνικό κύρος και ο ρόλος του ήταν αποκλειστικά μορφωτικός, ενώ δεν διαφοροποιήθηκε ούτε κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής κρίσης. Μάλιστα, παρ’ όλο που οι εκπαιδευτικοί διαχειρίστηκαν με υπευθυνότητα την έκτακτη ανάγκη, αν και δεν διέθεταν τα απαιτούμενα μέσα ούτε είχαν επιμορφωθεί στο παρελθόν στη χρήση ψηφιακών μεθόδων και μέσων διδασκαλίας, εν τούτοις το έργο τους έτυχε αναγνώρισης μόνο από τους γονείς των μαθητών με τους οποίους συνεργάστηκαν στενά. Η δε αντίθεσή τους στην απευθείας αναμετάδοση της διδασκαλίας από τη σχολική τάξη με τη χρήση κάμερας τους έθεσε στο επίκεντρο της κοινωνικής κριτικής και αποδόθηκε στο φόβο τους για τη δημόσια αξιολόγησή τους. Σ’ ό,τι αφορά στο επαγγελματικό τους μέλλον, εκτιμάται ότι η εξ αποστάσεως διδασκαλία θα επαναπροσδιορίσει τις αρμοδιότητές τους και τις συνθήκες άσκησης του επαγγέλματός τους, ενώ εκφράζονται φόβοι για την απομείωση του ενσώματου ρόλου του εκπαιδευτικού με αποτέλεσμα την ελαστικοποίηση των εργασιακών του σχέσεων. Επιπροσθέτως, η αξιολόγηση της τηλεκπαίδευσης προκειμένου για μαθητές του Δευτεροβάθμιου σχολείου εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς. Με βάση τα πορίσματα της έρευνας, η εξ αποστάσεως διδασκαλία οξύνει τις κοινωνικές ανισότητες, παραβιάζει την ιδιωτικότητα εκπαιδευτικών και μαθητών, θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των προσωπικών τους δεδομένων και επιβαρύνει την πνευματική και συναισθηματική τους υγεία. Τέλος, επιδρά αρνητικά στην ποιότητα της μάθησης και γενικά αξιολογείται ως λιγότερο αποτελεσματική σε σύγκριση με την δια ζώσης διδασκαλία.","abstract_html":"Η πρωτόφαντη εκπαιδευτική κρίση που προκάλεσε η πανδημία Covid-19 συντάραξε την εκπαιδευτική κοινότητα παγκοσμίως και έθεσε τους εκπαιδευτικούς στο επίκεντρο της εκπαιδευτικής έρευνας. Η παρούσα μελέτη αξιοποιεί την πρακτική γνώση που απέκτησαν οι εκπαιδευτικοί για την απομακρυσμένη διδασκαλία έκτακτης ανάγκης μέσω της βιωμένης εμπειρίας τους. Αφ’ ενός, για να αναδείξει την προβληματική που εγείρει η τηλεκπαίδευση των μαθητών του δημόσιου Δευτεροβάθμιου σχολείου. Αφ’ ετέρου, για να σκιαγραφήσει το ρόλο του εκπαιδευτικού στην εφαρμογή μιας νέας υβριδικής εκπαίδευσης στο μέλλον συνεπεία νέων έκτακτων κρίσεων. Ειδικότερα, σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εμπλουτίσει την δημόσια γνώση για το απρόβλεπτο εκπαιδευτικό πείραμα της τηλεκπαίδευσης μέσω των εμπειριών εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Για την επίτευξη του βασικού σκοπού της έρευνας επιδιώχθηκε να σκιαγραφηθεί ο ρόλος τους πριν από την εκδήλωση της πανδημίας Covid-19 και κατά τη διάρκεια της εφαρμογής της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης, να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος της ανταπόκρισής τους στις απαιτήσεις της εκπαιδευτικής κρίσης στο κοινωνικό τους κύρος και εν τέλει να αξιολογηθεί η επίδραση της εξ αποστάσεως διδασκαλίας στο μέλλον των εκπαιδευτικών ως επαγγελματιών. Για να εξυπηρετηθεί αποτελεσματικότερα ο σκοπός της έρευνας επελέγη ως προσφορότερη η ποιοτική μέθοδος. Η ποιοτική διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών μέσω των εξιστορήσεών τους (narratives) προκρίνεται ως μια χρήσιμη μέθοδος για την κατανόηση και την ερμηνεία ζητημάτων που άπτονται της επαγγελματικής τους ζωής. Για τη συλλογή των δεδομένων ελήφθησαν δέκα «εις βάθος» συνεντεύξεις από εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στην εφαρμογή της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, ο εκπαιδευτικός του δημόσιου δευτεροβάθμιου σχολείου πριν από την εκδήλωση της πανδημίας είχε μειωμένο κοινωνικό κύρος και ο ρόλος του ήταν αποκλειστικά μορφωτικός, ενώ δεν διαφοροποιήθηκε ούτε κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής κρίσης. Μάλιστα, παρ’ όλο που οι εκπαιδευτικοί διαχειρίστηκαν με υπευθυνότητα την έκτακτη ανάγκη, αν και δεν διέθεταν τα απαιτούμενα μέσα ούτε είχαν επιμορφωθεί στο παρελθόν στη χρήση ψηφιακών μεθόδων και μέσων διδασκαλίας, εν τούτοις το έργο τους έτυχε αναγνώρισης μόνο από τους γονείς των μαθητών με τους οποίους συνεργάστηκαν στενά. Η δε αντίθεσή τους στην απευθείας αναμετάδοση της διδασκαλίας από τη σχολική τάξη με τη χρήση κάμερας τους έθεσε στο επίκεντρο της κοινωνικής κριτικής και αποδόθηκε στο φόβο τους για τη δημόσια αξιολόγησή τους. Σ’ ό,τι αφορά στο επαγγελματικό τους μέλλον, εκτιμάται ότι η εξ αποστάσεως διδασκαλία θα επαναπροσδιορίσει τις αρμοδιότητές τους και τις συνθήκες άσκησης του επαγγέλματός τους, ενώ εκφράζονται φόβοι για την απομείωση του ενσώματου ρόλου του εκπαιδευτικού με αποτέλεσμα την ελαστικοποίηση των εργασιακών του σχέσεων. Επιπροσθέτως, η αξιολόγηση της τηλεκπαίδευσης προκειμένου για μαθητές του Δευτεροβάθμιου σχολείου εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς. Με βάση τα πορίσματα της έρευνας, η εξ αποστάσεως διδασκαλία οξύνει τις κοινωνικές ανισότητες, παραβιάζει την ιδιωτικότητα εκπαιδευτικών και μαθητών, θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των προσωπικών τους δεδομένων και επιβαρύνει την πνευματική και συναισθηματική τους υγεία. Τέλος, επιδρά αρνητικά στην ποιότητα της μάθησης και γενικά αξιολογείται ως λιγότερο αποτελεσματική σε σύγκριση με την δια ζώσης διδασκαλία.","abstract_has_math":false,"creators":["Στρίφα Αθανασία","Strifa Athanasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:20Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938687"],"render_values":[{"text":"uoadl:2938687","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938687","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938687","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2938687","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στρίφα Αθανασία","Strifa Athanasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938687","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938687"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πρωτόφαντη εκπαιδευτική κρίση που προκάλεσε η πανδημία Covid-19 συντάραξε την εκπαιδευτική κοινότητα παγκοσμίως και έθεσε τους εκπαιδευτικούς στο επίκεντρο της εκπαιδευτικής έρευνας. Η παρούσα μελέτη αξιοποιεί την πρακτική γνώση που απέκτησαν οι εκπαιδευτικοί για την απομακρυσμένη διδασκαλία έκτακτης ανάγκης μέσω της βιωμένης εμπειρίας τους. Αφ’ ενός, για να αναδείξει την προβληματική που εγείρει η τηλεκπαίδευση των μαθητών του δημόσιου Δευτεροβάθμιου σχολείου. Αφ’ ετέρου, για να σκιαγραφήσει το ρόλο του εκπαιδευτικού στην εφαρμογή μιας νέας υβριδικής εκπαίδευσης στο μέλλον συνεπεία νέων έκτακτων κρίσεων. Ειδικότερα, σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εμπλουτίσει την δημόσια γνώση για το απρόβλεπτο εκπαιδευτικό πείραμα της τηλεκπαίδευσης μέσω των εμπειριών εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Για την επίτευξη του βασικού σκοπού της έρευνας επιδιώχθηκε να σκιαγραφηθεί ο ρόλος τους πριν από την εκδήλωση της πανδημίας Covid-19 και κατά τη διάρκεια της εφαρμογής της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης, να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος της ανταπόκρισής τους στις απαιτήσεις της εκπαιδευτικής κρίσης στο κοινωνικό τους κύρος και εν τέλει να αξιολογηθεί η επίδραση της εξ αποστάσεως διδασκαλίας στο μέλλον των εκπαιδευτικών ως επαγγελματιών. Για να εξυπηρετηθεί αποτελεσματικότερα ο σκοπός της έρευνας επελέγη ως προσφορότερη η ποιοτική μέθοδος. Η ποιοτική διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών μέσω των εξιστορήσεών τους (narratives) προκρίνεται ως μια χρήσιμη μέθοδος για την κατανόηση και την ερμηνεία ζητημάτων που άπτονται της επαγγελματικής τους ζωής. Για τη συλλογή των δεδομένων ελήφθησαν δέκα «εις βάθος» συνεντεύξεις από εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στην εφαρμογή της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, ο εκπαιδευτικός του δημόσιου δευτεροβάθμιου σχολείου πριν από την εκδήλωση της πανδημίας είχε μειωμένο κοινωνικό κύρος και ο ρόλος του ήταν αποκλειστικά μορφωτικός, ενώ δεν διαφοροποιήθηκε ούτε κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής κρίσης. Μάλιστα, παρ’ όλο που οι εκπαιδευτικοί διαχειρίστηκαν με υπευθυνότητα την έκτακτη ανάγκη, αν και δεν διέθεταν τα απαιτούμενα μέσα ούτε είχαν επιμορφωθεί στο παρελθόν στη χρήση ψηφιακών μεθόδων και μέσων διδασκαλίας, εν τούτοις το έργο τους έτυχε αναγνώρισης μόνο από τους γονείς των μαθητών με τους οποίους συνεργάστηκαν στενά. Η δε αντίθεσή τους στην απευθείας αναμετάδοση της διδασκαλίας από τη σχολική τάξη με τη χρήση κάμερας τους έθεσε στο επίκεντρο της κοινωνικής κριτικής και αποδόθηκε στο φόβο τους για τη δημόσια αξιολόγησή τους. Σ’ ό,τι αφορά στο επαγγελματικό τους μέλλον, εκτιμάται ότι η εξ αποστάσεως διδασκαλία θα επαναπροσδιορίσει τις αρμοδιότητές τους και τις συνθήκες άσκησης του επαγγέλματός τους, ενώ εκφράζονται φόβοι για την απομείωση του ενσώματου ρόλου του εκπαιδευτικού με αποτέλεσμα την ελαστικοποίηση των εργασιακών του σχέσεων. Επιπροσθέτως, η αξιολόγηση της τηλεκπαίδευσης προκειμένου για μαθητές του Δευτεροβάθμιου σχολείου εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς. Με βάση τα πορίσματα της έρευνας, η εξ αποστάσεως διδασκαλία οξύνει τις κοινωνικές ανισότητες, παραβιάζει την ιδιωτικότητα εκπαιδευτικών και μαθητών, θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των προσωπικών τους δεδομένων και επιβαρύνει την πνευματική και συναισθηματική τους υγεία. Τέλος, επιδρά αρνητικά στην ποιότητα της μάθησης και γενικά αξιολογείται ως λιγότερο αποτελεσματική σε σύγκριση με την δια ζώσης διδασκαλία.","The unprecedented educational crisis, which was caused by the Covid-19 pandemic, convulsed the educational community worldwide and set educators as the very centre of educational research. This study makes good use of the practical knowledge of emergency remote teaching that teachers acquired through their experience. On the one hand, to feature the issues raised by distance learning in public secondary schools. On the other hand, to outline the teacher’s role in the implementation of a new future hybrid teaching due to emergency crises. More specifically, the aim of the study is to enrich public knowledge via secondary teachers’ experiences as far as the unexpected educational experiment of distance learning is concerned. To accomplish the abovementioned aim, the researcher sought to delineate teachers’ role before the pandemic and during the application of emergency remote teaching, to assess the impact on their image in relation to their responsiveness to the demands of the educational crisis, and finally to evaluate the effect of distance learning to the teachers’ future as professionals. To accommodate the purpose of the research effectively, the researcher selected the qualitative approach. The qualitative investigation of teachers’ views via their narratives is a useful method to understand and interpret issues related to their professional life. To collect the data, the researcher conducted ten «in-depth» interviews with secondary teachers, who actively participated in the application of emergency remote teaching. Content analysis was used while processing the data. According to the results of the study, the secondary public-school teacher had a diminished social image before and during the pandemic and his role was purely educational/didactic. Although teachers dealt with the emergency situation responsibly, even though they did not possess the necessary means or had previous training in the use of digital methods and teaching tools, their work was credited only by the parents who they closely cooperated with. Moreover, their opposition to the live broadcast of their teaching in the classroom with the use of a camera, resulted in their being at the centre of social criticism and was attributed to their fear of being publicly evaluated. As far as their professional future is concerned, remote teaching will redefine their obligations and their working context, while there is a fear of diminution of their embodied role which will in turn lead to the flexibilization of their labour relations. Furthermore, the evaluation of distance learning of secondary school students raises serious concerns. Based on the results of the study, distance learning escalates social inequality, encroaches teachers’ and students’ privacy, jeopardises the security of their personal data and burdens their mental and emotional health. Finally, it negatively affects learning quality and is generally assessed as less effective than face-to-face teaching."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το εκπαιδευτικό \"πείραμα\" της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης λόγω της πανδημίας Covid-19: Αφηγήσεις Ελλήνων εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στρίφα Αθανασία","Strifa Athanasia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η πρωτόφαντη εκπαιδευτική κρίση που προκάλεσε η πανδημία Covid-19 συντάραξε την εκπαιδευτική κοινότητα παγκοσμίως και έθεσε τους εκπαιδευτικούς στο επίκεντρο της εκπαιδευτικής έρευνας. Η παρούσα μελέτη αξιοποιεί την πρακτική γνώση που απέκτησαν οι εκπαιδευτικοί για την απομακρυσμένη διδασκαλία έκτακτης ανάγκης μέσω της βιωμένης εμπειρίας τους. Αφ’ ενός, για να αναδείξει την προβληματική που εγείρει η τηλεκπαίδευση των μαθητών του δημόσιου Δευτεροβάθμιου σχολείου. Αφ’ ετέρου, για να σκιαγραφήσει το ρόλο του εκπαιδευτικού στην εφαρμογή μιας νέας υβριδικής εκπαίδευσης στο μέλλον συνεπεία νέων έκτακτων κρίσεων. Ειδικότερα, σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εμπλουτίσει την δημόσια γνώση για το απρόβλεπτο εκπαιδευτικό πείραμα της τηλεκπαίδευσης μέσω των εμπειριών εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Για την επίτευξη του βασικού σκοπού της έρευνας επιδιώχθηκε να σκιαγραφηθεί ο ρόλος τους πριν από την εκδήλωση της πανδημίας Covid-19 και κατά τη διάρκεια της εφαρμογής της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης, να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος της ανταπόκρισής τους στις απαιτήσεις της εκπαιδευτικής κρίσης στο κοινωνικό τους κύρος και εν τέλει να αξιολογηθεί η επίδραση της εξ αποστάσεως διδασκαλίας στο μέλλον των εκπαιδευτικών ως επαγγελματιών. Για να εξυπηρετηθεί αποτελεσματικότερα ο σκοπός της έρευνας επελέγη ως προσφορότερη η ποιοτική μέθοδος. Η ποιοτική διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών μέσω των εξιστορήσεών τους (narratives) προκρίνεται ως μια χρήσιμη μέθοδος για την κατανόηση και την ερμηνεία ζητημάτων που άπτονται της επαγγελματικής τους ζωής. Για τη συλλογή των δεδομένων ελήφθησαν δέκα «εις βάθος» συνεντεύξεις από εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στην εφαρμογή της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, ο εκπαιδευτικός του δημόσιου δευτεροβάθμιου σχολείου πριν από την εκδήλωση της πανδημίας είχε μειωμένο κοινωνικό κύρος και ο ρόλος του ήταν αποκλειστικά μορφωτικός, ενώ δεν διαφοροποιήθηκε ούτε κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής κρίσης. Μάλιστα, παρ’ όλο που οι εκπαιδευτικοί διαχειρίστηκαν με υπευθυνότητα την έκτακτη ανάγκη, αν και δεν διέθεταν τα απαιτούμενα μέσα ούτε είχαν επιμορφωθεί στο παρελθόν στη χρήση ψηφιακών μεθόδων και μέσων διδασκαλίας, εν τούτοις το έργο τους έτυχε αναγνώρισης μόνο από τους γονείς των μαθητών με τους οποίους συνεργάστηκαν στενά. Η δε αντίθεσή τους στην απευθείας αναμετάδοση της διδασκαλίας από τη σχολική τάξη με τη χρήση κάμερας τους έθεσε στο επίκεντρο της κοινωνικής κριτικής και αποδόθηκε στο φόβο τους για τη δημόσια αξιολόγησή τους. Σ’ ό,τι αφορά στο επαγγελματικό τους μέλλον, εκτιμάται ότι η εξ αποστάσεως διδασκαλία θα επαναπροσδιορίσει τις αρμοδιότητές τους και τις συνθήκες άσκησης του επαγγέλματός τους, ενώ εκφράζονται φόβοι για την απομείωση του ενσώματου ρόλου του εκπαιδευτικού με αποτέλεσμα την ελαστικοποίηση των εργασιακών του σχέσεων. Επιπροσθέτως, η αξιολόγηση της τηλεκπαίδευσης προκειμένου για μαθητές του Δευτεροβάθμιου σχολείου εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς. Με βάση τα πορίσματα της έρευνας, η εξ αποστάσεως διδασκαλία οξύνει τις κοινωνικές ανισότητες, παραβιάζει την ιδιωτικότητα εκπαιδευτικών και μαθητών, θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των προσωπικών τους δεδομένων και επιβαρύνει την πνευματική και συναισθηματική τους υγεία. Τέλος, επιδρά αρνητικά στην ποιότητα της μάθησης και γενικά αξιολογείται ως λιγότερο αποτελεσματική σε σύγκριση με την δια ζώσης διδασκαλία.","The unprecedented educational crisis, which was caused by the Covid-19 pandemic, convulsed the educational community worldwide and set educators as the very centre of educational research. This study makes good use of the practical knowledge of emergency remote teaching that teachers acquired through their experience. On the one hand, to feature the issues raised by distance learning in public secondary schools. On the other hand, to outline the teacher’s role in the implementation of a new future hybrid teaching due to emergency crises. More specifically, the aim of the study is to enrich public knowledge via secondary teachers’ experiences as far as the unexpected educational experiment of distance learning is concerned. To accomplish the abovementioned aim, the researcher sought to delineate teachers’ role before the pandemic and during the application of emergency remote teaching, to assess the impact on their image in relation to their responsiveness to the demands of the educational crisis, and finally to evaluate the effect of distance learning to the teachers’ future as professionals. To accommodate the purpose of the research effectively, the researcher selected the qualitative approach. The qualitative investigation of teachers’ views via their narratives is a useful method to understand and interpret issues related to their professional life. To collect the data, the researcher conducted ten «in-depth» interviews with secondary teachers, who actively participated in the application of emergency remote teaching. Content analysis was used while processing the data. According to the results of the study, the secondary public-school teacher had a diminished social image before and during the pandemic and his role was purely educational/didactic. Although teachers dealt with the emergency situation responsibly, even though they did not possess the necessary means or had previous training in the use of digital methods and teaching tools, their work was credited only by the parents who they closely cooperated with. Moreover, their opposition to the live broadcast of their teaching in the classroom with the use of a camera, resulted in their being at the centre of social criticism and was attributed to their fear of being publicly evaluated. As far as their professional future is concerned, remote teaching will redefine their obligations and their working context, while there is a fear of diminution of their embodied role which will in turn lead to the flexibilization of their labour relations. Furthermore, the evaluation of distance learning of secondary school students raises serious concerns. Based on the results of the study, distance learning escalates social inequality, encroaches teachers’ and students’ privacy, jeopardises the security of their personal data and burdens their mental and emotional health. Finally, it negatively affects learning quality and is generally assessed as less effective than face-to-face teaching."],"dc:identifier":["uoadl:2938687","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938687"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Το εκπαιδευτικό \"πείραμα\" της απομακρυσμένης διδασκαλίας έκτακτης ανάγκης λόγω της πανδημίας Covid-19: Αφηγήσεις Ελλήνων εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:20Z"}